{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2810673"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2810673","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"H προγνωστική και προβλεπτική σημασία του συνδυασμού κυτταρογενετικών βλαβών και φαινοτυπικού προφίλ σε ασθενείς με πολλαπλούν μυέλωμα","abstract":"Το Πολλαπλούν Μυέλωμα (ΠΜ) αποτελεί πολύπλοκη αιματολογική κακοήθεια των πλασματοκυττάρων του μυελού των οστών, με μεγάλη γενετική ετερογένεια. Σειρά κυτταρογενετικών βλαβών είτε οδηγούν στην ανάπτυξη της νόσου είτε, δευτερογενώς, συμβάλλουν στην εξέλιξή της. Κλινικές μελέτες έδειξαν ότι η επιβίωση των ασθενών με ΠΜ εξαρτάται, μεταξύ άλλων, και από τη συσσώρευση κυτταρογενετικών αλλαγών, το ποσοστό των κυκλοφορούντων παθολογικών πλασματοκυττάρων (CTC’s) και την παρουσία ελάχιστης υπολειπόμενης νόσου (MRD) στο μυελό μετά τη θεραπεία. Σκοπός μας είναι η συσχέτιση του κυτταρογενετικού φορτίου ασθενών με ΠΜ με το ποσοστό των CTC’s καθώς και το επίπεδο της MRD. Αναλύσαμε δείγματα μυελού των οστών ασθενών με ΠΜ κατά την περίοδο πλήρης ύφεσης αυτών για ≥2 έτη μετά από θεραπεία, με πολυπαραμετρική κυτταρομετρία ροής επόμενης γενιάς (NGF), σύμφωνα με το πρωτόκολλο που υπαγορεύεται από το Euroflow. Το κυτταρογενετικό προφίλ των ασθενών μελετήθηκε με φθορίζοντα in situ υβριδισμό (FISH) ως προς τις ατυπίες: del13q, del17p, t(4;14), t(11;14), t(14;16) και add1q21. Η στατιστική επεξεργασία έγινε με το λογισμικό πρόγραμμα GraphPad Prism 7.0. Η προκαταρκτική ανάλυση σχετικά περιορισμένου αριθμού δειγμάτων δεν έδειξε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ της παρουσίας MRD ή του αριθμού των CTCs και του κυτταρογενετικού προφίλ των ασθενών. Αξίζει να αναφερθεί όμως, ότι σε ασθενείς που κατά την MRD επανεκτίμησή τους καταγράφηκαν φαινοτυπικές διαφοροποιήσεις, παρατηρήθηκε συχνότερη εμφάνιση δύο συγκεκριμένων ατυπιών, των del13q ή t(14;16). Η συσχέτιση αυτή θα πρέπει να επιβεβαιωθεί σε μεγαλύτερο αριθμό δειγμάτων. Συμπερασματικά, η ανάλυση των κυτταρογενετικών δεδομένων σε συνδυασμό με αλλαγές στο φαινότυπο των παθολογικών πλασματοκυττάρων στο μυελό ή/και στο περιφερικό αίμα ασθενών με ΠΜ, μπορεί να παρέχει μια αξιόπιστη και εξατομικευμένη “υπογραφή” της νόσου με πιθανή βαρύτητα στην πρόγνωση και την ανταπόκριση στη θεραπεία.","abstract_html":"Το Πολλαπλούν Μυέλωμα (ΠΜ) αποτελεί πολύπλοκη αιματολογική κακοήθεια των πλασματοκυττάρων του μυελού των οστών, με μεγάλη γενετική ετερογένεια. Σειρά κυτταρογενετικών βλαβών είτε οδηγούν στην ανάπτυξη της νόσου είτε, δευτερογενώς, συμβάλλουν στην εξέλιξή της. Κλινικές μελέτες έδειξαν ότι η επιβίωση των ασθενών με ΠΜ εξαρτάται, μεταξύ άλλων, και από τη συσσώρευση κυτταρογενετικών αλλαγών, το ποσοστό των κυκλοφορούντων παθολογικών πλασματοκυττάρων (CTC’s) και την παρουσία ελάχιστης υπολειπόμενης νόσου (MRD) στο μυελό μετά τη θεραπεία. Σκοπός μας είναι η συσχέτιση του κυτταρογενετικού φορτίου ασθενών με ΠΜ με το ποσοστό των CTC’s καθώς και το επίπεδο της MRD. Αναλύσαμε δείγματα μυελού των οστών ασθενών με ΠΜ κατά την περίοδο πλήρης ύφεσης αυτών για ≥2 έτη μετά από θεραπεία, με πολυπαραμετρική κυτταρομετρία ροής επόμενης γενιάς (NGF), σύμφωνα με το πρωτόκολλο που υπαγορεύεται από το Euroflow. Το κυτταρογενετικό προφίλ των ασθενών μελετήθηκε με φθορίζοντα in situ υβριδισμό (FISH) ως προς τις ατυπίες: del13q, del17p, t(4;14), t(11;14), t(14;16) και add1q21. Η στατιστική επεξεργασία έγινε με το λογισμικό πρόγραμμα GraphPad Prism 7.0. Η προκαταρκτική ανάλυση σχετικά περιορισμένου αριθμού δειγμάτων δεν έδειξε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ της παρουσίας MRD ή του αριθμού των CTCs και του κυτταρογενετικού προφίλ των ασθενών. Αξίζει να αναφερθεί όμως, ότι σε ασθενείς που κατά την MRD επανεκτίμησή τους καταγράφηκαν φαινοτυπικές διαφοροποιήσεις, παρατηρήθηκε συχνότερη εμφάνιση δύο συγκεκριμένων ατυπιών, των del13q ή t(14;16). Η συσχέτιση αυτή θα πρέπει να επιβεβαιωθεί σε μεγαλύτερο αριθμό δειγμάτων. Συμπερασματικά, η ανάλυση των κυτταρογενετικών δεδομένων σε συνδυασμό με αλλαγές στο φαινότυπο των παθολογικών πλασματοκυττάρων στο μυελό ή/και στο περιφερικό αίμα ασθενών με ΠΜ, μπορεί να παρέχει μια αξιόπιστη και εξατομικευμένη “υπογραφή” της νόσου με πιθανή βαρύτητα στην πρόγνωση και την ανταπόκριση στη θεραπεία.","abstract_has_math":false,"creators":["Γεωργάκη Σπυριδούλα","Georgaki Spyridoula"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:32:14Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2810673"],"render_values":[{"text":"uoadl:2810673","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2810673","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2810673","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2810673","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γεωργάκη Σπυριδούλα","Georgaki Spyridoula"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2810673","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2810673"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το Πολλαπλούν Μυέλωμα (ΠΜ) αποτελεί πολύπλοκη αιματολογική κακοήθεια των πλασματοκυττάρων του μυελού των οστών, με μεγάλη γενετική ετερογένεια. Σειρά κυτταρογενετικών βλαβών είτε οδηγούν στην ανάπτυξη της νόσου είτε, δευτερογενώς, συμβάλλουν στην εξέλιξή της. Κλινικές μελέτες έδειξαν ότι η επιβίωση των ασθενών με ΠΜ εξαρτάται, μεταξύ άλλων, και από τη συσσώρευση κυτταρογενετικών αλλαγών, το ποσοστό των κυκλοφορούντων παθολογικών πλασματοκυττάρων (CTC’s) και την παρουσία ελάχιστης υπολειπόμενης νόσου (MRD) στο μυελό μετά τη θεραπεία. Σκοπός μας είναι η συσχέτιση του κυτταρογενετικού φορτίου ασθενών με ΠΜ με το ποσοστό των CTC’s καθώς και το επίπεδο της MRD. Αναλύσαμε δείγματα μυελού των οστών ασθενών με ΠΜ κατά την περίοδο πλήρης ύφεσης αυτών για ≥2 έτη μετά από θεραπεία, με πολυπαραμετρική κυτταρομετρία ροής επόμενης γενιάς (NGF), σύμφωνα με το πρωτόκολλο που υπαγορεύεται από το Euroflow. Το κυτταρογενετικό προφίλ των ασθενών μελετήθηκε με φθορίζοντα in situ υβριδισμό (FISH) ως προς τις ατυπίες: del13q, del17p, t(4;14), t(11;14), t(14;16) και add1q21. Η στατιστική επεξεργασία έγινε με το λογισμικό πρόγραμμα GraphPad Prism 7.0. Η προκαταρκτική ανάλυση σχετικά περιορισμένου αριθμού δειγμάτων δεν έδειξε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ της παρουσίας MRD ή του αριθμού των CTCs και του κυτταρογενετικού προφίλ των ασθενών. Αξίζει να αναφερθεί όμως, ότι σε ασθενείς που κατά την MRD επανεκτίμησή τους καταγράφηκαν φαινοτυπικές διαφοροποιήσεις, παρατηρήθηκε συχνότερη εμφάνιση δύο συγκεκριμένων ατυπιών, των del13q ή t(14;16). Η συσχέτιση αυτή θα πρέπει να επιβεβαιωθεί σε μεγαλύτερο αριθμό δειγμάτων. Συμπερασματικά, η ανάλυση των κυτταρογενετικών δεδομένων σε συνδυασμό με αλλαγές στο φαινότυπο των παθολογικών πλασματοκυττάρων στο μυελό ή/και στο περιφερικό αίμα ασθενών με ΠΜ, μπορεί να παρέχει μια αξιόπιστη και εξατομικευμένη “υπογραφή” της νόσου με πιθανή βαρύτητα στην πρόγνωση και την ανταπόκριση στη θεραπεία.","Multiple Myeloma (MM) is a complex and genetically heterogenous hematological malignancy of bone marrow (BM) plasma cells (PC’s). The sequence of genomic aberrations begins with germline events that predispose to the disease, followed by early initiating-like events, before the later acquisition of genomic aberrations that lead to disease progression. Clinical studies have shown that MM patients’ survival seems to be affected, among other factors, by the accumulation of cytogenetic aberrations, the percentage of circulating tumor cells (CTC’s) and the presence of minimal residual disease (MRD) in the BM after therapy. In this study, we aim to reveal a possible correlation between the cytogenetic profile and the CTC’s and MRD status of MM patients. BM and samples of patients in complete remission (CR) for ≥2 years after therapy were analyzed by next generation multiparameter flow cytometry (NGF), according to the EuroFlow Consortium recommendations. Cytogenetic profiling information was aquired using fluorescent in situ hybridization (FISH) for the following aberrations: del13q, del17p, t(4;14), t(11;14), t(14;16) and add1q. GraphPad Software 7.0 was used for statistical evaluation of the data. Preliminary analysis of a limited number of samples did not show a statistically significant correlation between MRD status or the amount of CTC’s and the patients’ cytogenetic background. It is worth mentioning that we noticed the frequent presence of two particular aberrations, del13q and t(14;16), on MRD re-evaluated patients with phenotypic differences in their MRD status, although analysis of more samples is required to verify this observation. Overall, cytogenetic data analysis in conjunction with changes in BM and/or peripheral blood PC immunophenotype in MM patients may provide reliable information for a personalized tumor “signature” with potential impact on disease prognosis and response to treatment."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["H προγνωστική και προβλεπτική σημασία του συνδυασμού κυτταρογενετικών βλαβών και φαινοτυπικού προφίλ σε ασθενείς με πολλαπλούν μυέλωμα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γεωργάκη Σπυριδούλα","Georgaki Spyridoula"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Το Πολλαπλούν Μυέλωμα (ΠΜ) αποτελεί πολύπλοκη αιματολογική κακοήθεια των πλασματοκυττάρων του μυελού των οστών, με μεγάλη γενετική ετερογένεια. Σειρά κυτταρογενετικών βλαβών είτε οδηγούν στην ανάπτυξη της νόσου είτε, δευτερογενώς, συμβάλλουν στην εξέλιξή της. Κλινικές μελέτες έδειξαν ότι η επιβίωση των ασθενών με ΠΜ εξαρτάται, μεταξύ άλλων, και από τη συσσώρευση κυτταρογενετικών αλλαγών, το ποσοστό των κυκλοφορούντων παθολογικών πλασματοκυττάρων (CTC’s) και την παρουσία ελάχιστης υπολειπόμενης νόσου (MRD) στο μυελό μετά τη θεραπεία. Σκοπός μας είναι η συσχέτιση του κυτταρογενετικού φορτίου ασθενών με ΠΜ με το ποσοστό των CTC’s καθώς και το επίπεδο της MRD. Αναλύσαμε δείγματα μυελού των οστών ασθενών με ΠΜ κατά την περίοδο πλήρης ύφεσης αυτών για ≥2 έτη μετά από θεραπεία, με πολυπαραμετρική κυτταρομετρία ροής επόμενης γενιάς (NGF), σύμφωνα με το πρωτόκολλο που υπαγορεύεται από το Euroflow. Το κυτταρογενετικό προφίλ των ασθενών μελετήθηκε με φθορίζοντα in situ υβριδισμό (FISH) ως προς τις ατυπίες: del13q, del17p, t(4;14), t(11;14), t(14;16) και add1q21. Η στατιστική επεξεργασία έγινε με το λογισμικό πρόγραμμα GraphPad Prism 7.0. Η προκαταρκτική ανάλυση σχετικά περιορισμένου αριθμού δειγμάτων δεν έδειξε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ της παρουσίας MRD ή του αριθμού των CTCs και του κυτταρογενετικού προφίλ των ασθενών. Αξίζει να αναφερθεί όμως, ότι σε ασθενείς που κατά την MRD επανεκτίμησή τους καταγράφηκαν φαινοτυπικές διαφοροποιήσεις, παρατηρήθηκε συχνότερη εμφάνιση δύο συγκεκριμένων ατυπιών, των del13q ή t(14;16). Η συσχέτιση αυτή θα πρέπει να επιβεβαιωθεί σε μεγαλύτερο αριθμό δειγμάτων. Συμπερασματικά, η ανάλυση των κυτταρογενετικών δεδομένων σε συνδυασμό με αλλαγές στο φαινότυπο των παθολογικών πλασματοκυττάρων στο μυελό ή/και στο περιφερικό αίμα ασθενών με ΠΜ, μπορεί να παρέχει μια αξιόπιστη και εξατομικευμένη “υπογραφή” της νόσου με πιθανή βαρύτητα στην πρόγνωση και την ανταπόκριση στη θεραπεία.","Multiple Myeloma (MM) is a complex and genetically heterogenous hematological malignancy of bone marrow (BM) plasma cells (PC’s). The sequence of genomic aberrations begins with germline events that predispose to the disease, followed by early initiating-like events, before the later acquisition of genomic aberrations that lead to disease progression. Clinical studies have shown that MM patients’ survival seems to be affected, among other factors, by the accumulation of cytogenetic aberrations, the percentage of circulating tumor cells (CTC’s) and the presence of minimal residual disease (MRD) in the BM after therapy. In this study, we aim to reveal a possible correlation between the cytogenetic profile and the CTC’s and MRD status of MM patients. BM and samples of patients in complete remission (CR) for ≥2 years after therapy were analyzed by next generation multiparameter flow cytometry (NGF), according to the EuroFlow Consortium recommendations. Cytogenetic profiling information was aquired using fluorescent in situ hybridization (FISH) for the following aberrations: del13q, del17p, t(4;14), t(11;14), t(14;16) and add1q. GraphPad Software 7.0 was used for statistical evaluation of the data. Preliminary analysis of a limited number of samples did not show a statistically significant correlation between MRD status or the amount of CTC’s and the patients’ cytogenetic background. It is worth mentioning that we noticed the frequent presence of two particular aberrations, del13q and t(14;16), on MRD re-evaluated patients with phenotypic differences in their MRD status, although analysis of more samples is required to verify this observation. Overall, cytogenetic data analysis in conjunction with changes in BM and/or peripheral blood PC immunophenotype in MM patients may provide reliable information for a personalized tumor “signature” with potential impact on disease prognosis and response to treatment."],"dc:identifier":["uoadl:2810673","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2810673"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["H προγνωστική και προβλεπτική σημασία του συνδυασμού κυτταρογενετικών βλαβών και φαινοτυπικού προφίλ σε ασθενείς με πολλαπλούν μυέλωμα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:32:14Z"}