{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2812542"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2812542","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Παράγοντες σχετιζόμενοι με την εμφάνιση της καλοήθους αυτοάνοσης ουδετεροπενίας στην βρεφική/ παιδική ηλικία","abstract":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η καλοήθης ή πρωτοπαθής αυτοάνοση ουδετεροπενία(ΠΑΟ) της βρεφικής/ παιδικής ηλικίας είναι μια καλοήθης και αυτοπεριοριζόμενη κατάσταση που συναντάται όλο και πιο συχνά τελευταία ενώ είναι ακόμα περιορισμένες οι μελέτες με αυτό το αντικείμενο. Οφείλεται σε παρουσία αντισωμάτων που στρέφονται ενάντια των αντιγόνων που βρίσκονται στην επιφάνεια των πολυμορφοπύρηνων ουδετερόφιλων. ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της μελέτης είναι η αποτύπωση χαρακτηριστικών της πρωτοπαθούς αυτοάνοσης ουδετεροπενίας, της κλινικής και αιματολογικής της πορείας, στα παιδιά που προσήλθαν στο ιατρείο του νοσοκομείου Παίδων «Αγία Σοφία» και να αξιολογηθούν οι δοκιμασίες ανίχνευσης των αντιπολυμορφοπυρηνικών αντισωμάτων στην διάγνωση της νόσου. ΥΛΙΚΟ-ΜΕΘΟΔΟΣ: Από τον Φεβρουάριο του 2012 έως τον Φεβρουάριο του 2018, προσήλθαν λόγω ουδετεροπενίας στο τακτικό αιματολογικό ιατρείο 193 παιδιά. Έγινε καταγραφή διαφόρων κλινικών και εργαστηριακών παραμέτρων ανάλογα με την επάρκεια των στοιχείων. Σε παιδιά επί κλινικής και εργαστηριακής υποψίας της πρωτοπαθούς αυτοάνοσης ουδετεροπενίας, εστάλησαν δείγματα για τα τεστ ανίχνευσης των αντισωμάτων(GIFT, GAT και MAIGA). Μελετήσαμε δυο ομάδες, την ομάδα με την πρωτοπαθή αυτοάνοση ουδετεροπενία με βάση τα αποτελέσματα των δοκιμασιών σε σχέση με τα παιδία χωρίς αυτοάνοση ουδετεροπενία και την ομάδα με τα παιδιά με την πιθανή διάγνωση της πρωτοπαθούς αυτοάνοσης ουδετεροπενίας. Η δεύτερη ομάδα περιλαμβάνει τα παιδιά της ομάδας με την πρωτοπαθή αυτοάνοση ουδετεροπενία και επιπλέον παιδιά τα οποία είχαν αρνητικές τις δοκιμασίες ανίχνευσης των αντισωμάτων, αλλά ταίριαζε το ιστορικό και η κλινική εξέταση με την συγκεκριμένη νόσο. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Πρωτοπαθή αυτοάνοση ουδετεροπενία, με βάση τις θετικές δοκιμασίες, παρουσίασε το 68,8%, ενώ το 86,8% έπασχε από πιθανή πρωτοπαθή αυτοάνοση ουδετεροπενία. Τα θήλεα με ΠΑΟ και με πιθανή ΠΑΟυπερτερούσαν κατά 59,7% και κατά 58% αντίστοιχα σε σχέση με τους άρρενες με μια αναλογία θήλυ: άρρεν ratio~ 3:2. Όσον αφορά το εργαστηριακό προφίλ, το 75% των παιδιών παρουσίαζαν βαριά ουδετεροπενία, το 22% μέτρια και το 3% ήπια ουδετεροπενία. Τα παιδιά με ΠΑΟ ή και πιθανή ΠΑΟ κατά ένα ποσοστό ~ 88% η ουδετεροπενία δεν συνοδευόταν και από λευκοπενία, το 50% περίπου παρουσίαζε μονοκυττάρωση και στο 25% περίπου παρατηρήθηκε αναιμία. Μυελόγραμμα έγινε σε 13 παιδιά συνολικά, σε 8 παιδιά με ΠΑΟ και ήταν χωρίς παθολογικά ευρήματα. Η διάγνωση έγινε κατά 35,4% λόγω εμπυρέτου, 30,8% τυχαία στα πλαίσια ενός προγραμματισμένου γενικού ελέγχου- screening, 12,3% λόγω αποστήματος ή δερματικής λοίμωξης, 7,7% εξαιτίας συχνών λοιμώξεων και 7% για άλλο λόγο. Η συχνότητα των λοιμώξεων αναπνευστικού, μαλακών μορίων και ωτίτιδων σημειώθηκε γύρω στο 25% των ασθενών με ΠΑΟ (αντίστοιχα και στα παιδιά με πιθανή διάγνωση ΠΑΟ). Ουλίτιδα αναφέρθηκε στο 47% και 42,4% των παιδιών με ΠΑΟ και πιθανή ΠΑΟ αντίστοιχα. Βρέθηκε στατιστικά σημαντικά συσχέτιση με την ουλίτιδα με τα περισσότερα περιστατικά ουλίτιδας και συγκεκριμένα το 79,5% να έχει αυτοάνοση ουδετεροπενία, και το 92,3% να έχει πιθανή ΠΑΟ. Μόνο ένα παιδί με ΠΑΟ παρουσίασε σοβαρή και απειλητική για την ζωή λοίμωξη και αντιμετωπίστηκε με γ-σφαιρίνη, GCSF και επιθετική αντιβιοτική αγωγή. Τα παιδιά με ΠΑΟ της μελέτης μας είχαν σαν διάμεση τιμή ηλικίας διάγνωσης της ουδετεροπενίας τους 13 μήνες, με την μικρότερη ηλικία διάγνωσης τον 1ο μήνα ζωής και μέγιστη την ηλικία των 26 μηνών, διάμεση τιμή ηλικίας αποστολής των δειγμάτων για τις δοκιμασίες ανίχνευσης των αυτοαντισωμάτων τους 17 μήνες, διάμεση τιμή ηλικίας αποκατάστασης τους 42 μήνες. Η διάμεση τιμή της διάρκειας της ουδετεροπενίας βρέθηκε 23 μήνες. Όσον αφορά τις δοκιμασίες, το 67,9 % των δοκιμασιών GIFT ήταν θετικό ( το 47,2% των αποτελεσμάτων δεν είχε προσδιοριστεί το είδος του αντιγόνου, στο 42,5% βρέθηκε το αντιγόνο επιφανείας των ουδετερόφιλων, το ΗΝΑ-1α). Η δοκιμασία GAT βρέθηκε θετική στο 38,5% (το 45% των αποτελεσμάτων δεν είχε προσδιοριστεί το είδος του αντιγόνου, στο 46,7% βρέθηκε το ΗΝΑ-1α, τουπόλοιπο ποσοστό ήταν θετικό είτε στο αντιγόνο ΗΝΑ-1b είτε στο συνδυασμό ΗΝΑ-1α και ΗΝΑ-1b). Η δοκιμασία MAIGA ήταν θετική στο 62,1% (στο 78,9% ανιχνεύτηκε η CD16b, στο 6,3% η CD11b και στο 9,5 % ανιχνεύτηκαν παραπάνω από μία ειδική γλυκοπρωτεΐνη). Στα παιδιά με ΠΑΟ, θετική δοκιμασία MAIGA είχε το 82,6%, GIFT το 87,2% και GAT το 50,8 %. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Τα αποτελέσματά μας υποστηρίζουν τα υπάρχοντα στην διεθνή βιβλιογραφία δεδομένα σχετικά με την καλοήθη και αυτοπεριοριζόμενη πορεία της νόσου.","abstract_html":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η καλοήθης ή πρωτοπαθής αυτοάνοση ουδετεροπενία(ΠΑΟ) της βρεφικής/ παιδικής ηλικίας είναι μια καλοήθης και αυτοπεριοριζόμενη κατάσταση που συναντάται όλο και πιο συχνά τελευταία ενώ είναι ακόμα περιορισμένες οι μελέτες με αυτό το αντικείμενο. Οφείλεται σε παρουσία αντισωμάτων που στρέφονται ενάντια των αντιγόνων που βρίσκονται στην επιφάνεια των πολυμορφοπύρηνων ουδετερόφιλων. ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της μελέτης είναι η αποτύπωση χαρακτηριστικών της πρωτοπαθούς αυτοάνοσης ουδετεροπενίας, της κλινικής και αιματολογικής της πορείας, στα παιδιά που προσήλθαν στο ιατρείο του νοσοκομείου Παίδων «Αγία Σοφία» και να αξιολογηθούν οι δοκιμασίες ανίχνευσης των αντιπολυμορφοπυρηνικών αντισωμάτων στην διάγνωση της νόσου. ΥΛΙΚΟ-ΜΕΘΟΔΟΣ: Από τον Φεβρουάριο του 2012 έως τον Φεβρουάριο του 2018, προσήλθαν λόγω ουδετεροπενίας στο τακτικό αιματολογικό ιατρείο 193 παιδιά. Έγινε καταγραφή διαφόρων κλινικών και εργαστηριακών παραμέτρων ανάλογα με την επάρκεια των στοιχείων. Σε παιδιά επί κλινικής και εργαστηριακής υποψίας της πρωτοπαθούς αυτοάνοσης ουδετεροπενίας, εστάλησαν δείγματα για τα τεστ ανίχνευσης των αντισωμάτων(GIFT, GAT και MAIGA). Μελετήσαμε δυο ομάδες, την ομάδα με την πρωτοπαθή αυτοάνοση ουδετεροπενία με βάση τα αποτελέσματα των δοκιμασιών σε σχέση με τα παιδία χωρίς αυτοάνοση ουδετεροπενία και την ομάδα με τα παιδιά με την πιθανή διάγνωση της πρωτοπαθούς αυτοάνοσης ουδετεροπενίας. Η δεύτερη ομάδα περιλαμβάνει τα παιδιά της ομάδας με την πρωτοπαθή αυτοάνοση ουδετεροπενία και επιπλέον παιδιά τα οποία είχαν αρνητικές τις δοκιμασίες ανίχνευσης των αντισωμάτων, αλλά ταίριαζε το ιστορικό και η κλινική εξέταση με την συγκεκριμένη νόσο. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Πρωτοπαθή αυτοάνοση ουδετεροπενία, με βάση τις θετικές δοκιμασίες, παρουσίασε το 68,8%, ενώ το 86,8% έπασχε από πιθανή πρωτοπαθή αυτοάνοση ουδετεροπενία. Τα θήλεα με ΠΑΟ και με πιθανή ΠΑΟυπερτερούσαν κατά 59,7% και κατά 58% αντίστοιχα σε σχέση με τους άρρενες με μια αναλογία θήλυ: άρρεν ratio~ 3:2. Όσον αφορά το εργαστηριακό προφίλ, το 75% των παιδιών παρουσίαζαν βαριά ουδετεροπενία, το 22% μέτρια και το 3% ήπια ουδετεροπενία. Τα παιδιά με ΠΑΟ ή και πιθανή ΠΑΟ κατά ένα ποσοστό ~ 88% η ουδετεροπενία δεν συνοδευόταν και από λευκοπενία, το 50% περίπου παρουσίαζε μονοκυττάρωση και στο 25% περίπου παρατηρήθηκε αναιμία. Μυελόγραμμα έγινε σε 13 παιδιά συνολικά, σε 8 παιδιά με ΠΑΟ και ήταν χωρίς παθολογικά ευρήματα. Η διάγνωση έγινε κατά 35,4% λόγω εμπυρέτου, 30,8% τυχαία στα πλαίσια ενός προγραμματισμένου γενικού ελέγχου- screening, 12,3% λόγω αποστήματος ή δερματικής λοίμωξης, 7,7% εξαιτίας συχνών λοιμώξεων και 7% για άλλο λόγο. Η συχνότητα των λοιμώξεων αναπνευστικού, μαλακών μορίων και ωτίτιδων σημειώθηκε γύρω στο 25% των ασθενών με ΠΑΟ (αντίστοιχα και στα παιδιά με πιθανή διάγνωση ΠΑΟ). Ουλίτιδα αναφέρθηκε στο 47% και 42,4% των παιδιών με ΠΑΟ και πιθανή ΠΑΟ αντίστοιχα. Βρέθηκε στατιστικά σημαντικά συσχέτιση με την ουλίτιδα με τα περισσότερα περιστατικά ουλίτιδας και συγκεκριμένα το 79,5% να έχει αυτοάνοση ουδετεροπενία, και το 92,3% να έχει πιθανή ΠΑΟ. Μόνο ένα παιδί με ΠΑΟ παρουσίασε σοβαρή και απειλητική για την ζωή λοίμωξη και αντιμετωπίστηκε με γ-σφαιρίνη, GCSF και επιθετική αντιβιοτική αγωγή. Τα παιδιά με ΠΑΟ της μελέτης μας είχαν σαν διάμεση τιμή ηλικίας διάγνωσης της ουδετεροπενίας τους 13 μήνες, με την μικρότερη ηλικία διάγνωσης τον 1ο μήνα ζωής και μέγιστη την ηλικία των 26 μηνών, διάμεση τιμή ηλικίας αποστολής των δειγμάτων για τις δοκιμασίες ανίχνευσης των αυτοαντισωμάτων τους 17 μήνες, διάμεση τιμή ηλικίας αποκατάστασης τους 42 μήνες. Η διάμεση τιμή της διάρκειας της ουδετεροπενίας βρέθηκε 23 μήνες. Όσον αφορά τις δοκιμασίες, το 67,9 % των δοκιμασιών GIFT ήταν θετικό ( το 47,2% των αποτελεσμάτων δεν είχε προσδιοριστεί το είδος του αντιγόνου, στο 42,5% βρέθηκε το αντιγόνο επιφανείας των ουδετερόφιλων, το ΗΝΑ-1α). Η δοκιμασία GAT βρέθηκε θετική στο 38,5% (το 45% των αποτελεσμάτων δεν είχε προσδιοριστεί το είδος του αντιγόνου, στο 46,7% βρέθηκε το ΗΝΑ-1α, τουπόλοιπο ποσοστό ήταν θετικό είτε στο αντιγόνο ΗΝΑ-1b είτε στο συνδυασμό ΗΝΑ-1α και ΗΝΑ-1b). Η δοκιμασία MAIGA ήταν θετική στο 62,1% (στο 78,9% ανιχνεύτηκε η CD16b, στο 6,3% η CD11b και στο 9,5 % ανιχνεύτηκαν παραπάνω από μία ειδική γλυκοπρωτεΐνη). Στα παιδιά με ΠΑΟ, θετική δοκιμασία MAIGA είχε το 82,6%, GIFT το 87,2% και GAT το 50,8 %. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Τα αποτελέσματά μας υποστηρίζουν τα υπάρχοντα στην διεθνή βιβλιογραφία δεδομένα σχετικά με την καλοήθη και αυτοπεριοριζόμενη πορεία της νόσου.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπρέγκοβα Ιωάννα","Bregova Ioanna"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:32:14Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2812542"],"render_values":[{"text":"uoadl:2812542","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2812542","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2812542","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2812542","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπρέγκοβα Ιωάννα","Bregova Ioanna"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2812542","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2812542"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η καλοήθης ή πρωτοπαθής αυτοάνοση ουδετεροπενία(ΠΑΟ) της βρεφικής/ παιδικής ηλικίας είναι μια καλοήθης και αυτοπεριοριζόμενη κατάσταση που συναντάται όλο και πιο συχνά τελευταία ενώ είναι ακόμα περιορισμένες οι μελέτες με αυτό το αντικείμενο. Οφείλεται σε παρουσία αντισωμάτων που στρέφονται ενάντια των αντιγόνων που βρίσκονται στην επιφάνεια των πολυμορφοπύρηνων ουδετερόφιλων. ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της μελέτης είναι η αποτύπωση χαρακτηριστικών της πρωτοπαθούς αυτοάνοσης ουδετεροπενίας, της κλινικής και αιματολογικής της πορείας, στα παιδιά που προσήλθαν στο ιατρείο του νοσοκομείου Παίδων «Αγία Σοφία» και να αξιολογηθούν οι δοκιμασίες ανίχνευσης των αντιπολυμορφοπυρηνικών αντισωμάτων στην διάγνωση της νόσου. ΥΛΙΚΟ-ΜΕΘΟΔΟΣ: Από τον Φεβρουάριο του 2012 έως τον Φεβρουάριο του 2018, προσήλθαν λόγω ουδετεροπενίας στο τακτικό αιματολογικό ιατρείο 193 παιδιά. Έγινε καταγραφή διαφόρων κλινικών και εργαστηριακών παραμέτρων ανάλογα με την επάρκεια των στοιχείων. Σε παιδιά επί κλινικής και εργαστηριακής υποψίας της πρωτοπαθούς αυτοάνοσης ουδετεροπενίας, εστάλησαν δείγματα για τα τεστ ανίχνευσης των αντισωμάτων(GIFT, GAT και MAIGA). Μελετήσαμε δυο ομάδες, την ομάδα με την πρωτοπαθή αυτοάνοση ουδετεροπενία με βάση τα αποτελέσματα των δοκιμασιών σε σχέση με τα παιδία χωρίς αυτοάνοση ουδετεροπενία και την ομάδα με τα παιδιά με την πιθανή διάγνωση της πρωτοπαθούς αυτοάνοσης ουδετεροπενίας. Η δεύτερη ομάδα περιλαμβάνει τα παιδιά της ομάδας με την πρωτοπαθή αυτοάνοση ουδετεροπενία και επιπλέον παιδιά τα οποία είχαν αρνητικές τις δοκιμασίες ανίχνευσης των αντισωμάτων, αλλά ταίριαζε το ιστορικό και η κλινική εξέταση με την συγκεκριμένη νόσο. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Πρωτοπαθή αυτοάνοση ουδετεροπενία, με βάση τις θετικές δοκιμασίες, παρουσίασε το 68,8%, ενώ το 86,8% έπασχε από πιθανή πρωτοπαθή αυτοάνοση ουδετεροπενία. Τα θήλεα με ΠΑΟ και με πιθανή ΠΑΟυπερτερούσαν κατά 59,7% και κατά 58% αντίστοιχα σε σχέση με τους άρρενες με μια αναλογία θήλυ: άρρεν ratio~ 3:2. Όσον αφορά το εργαστηριακό προφίλ, το 75% των παιδιών παρουσίαζαν βαριά ουδετεροπενία, το 22% μέτρια και το 3% ήπια ουδετεροπενία. Τα παιδιά με ΠΑΟ ή και πιθανή ΠΑΟ κατά ένα ποσοστό ~ 88% η ουδετεροπενία δεν συνοδευόταν και από λευκοπενία, το 50% περίπου παρουσίαζε μονοκυττάρωση και στο 25% περίπου παρατηρήθηκε αναιμία. Μυελόγραμμα έγινε σε 13 παιδιά συνολικά, σε 8 παιδιά με ΠΑΟ και ήταν χωρίς παθολογικά ευρήματα. Η διάγνωση έγινε κατά 35,4% λόγω εμπυρέτου, 30,8% τυχαία στα πλαίσια ενός προγραμματισμένου γενικού ελέγχου- screening, 12,3% λόγω αποστήματος ή δερματικής λοίμωξης, 7,7% εξαιτίας συχνών λοιμώξεων και 7% για άλλο λόγο. Η συχνότητα των λοιμώξεων αναπνευστικού, μαλακών μορίων και ωτίτιδων σημειώθηκε γύρω στο 25% των ασθενών με ΠΑΟ (αντίστοιχα και στα παιδιά με πιθανή διάγνωση ΠΑΟ). Ουλίτιδα αναφέρθηκε στο 47% και 42,4% των παιδιών με ΠΑΟ και πιθανή ΠΑΟ αντίστοιχα. Βρέθηκε στατιστικά σημαντικά συσχέτιση με την ουλίτιδα με τα περισσότερα περιστατικά ουλίτιδας και συγκεκριμένα το 79,5% να έχει αυτοάνοση ουδετεροπενία, και το 92,3% να έχει πιθανή ΠΑΟ. Μόνο ένα παιδί με ΠΑΟ παρουσίασε σοβαρή και απειλητική για την ζωή λοίμωξη και αντιμετωπίστηκε με γ-σφαιρίνη, GCSF και επιθετική αντιβιοτική αγωγή. Τα παιδιά με ΠΑΟ της μελέτης μας είχαν σαν διάμεση τιμή ηλικίας διάγνωσης της ουδετεροπενίας τους 13 μήνες, με την μικρότερη ηλικία διάγνωσης τον 1ο μήνα ζωής και μέγιστη την ηλικία των 26 μηνών, διάμεση τιμή ηλικίας αποστολής των δειγμάτων για τις δοκιμασίες ανίχνευσης των αυτοαντισωμάτων τους 17 μήνες, διάμεση τιμή ηλικίας αποκατάστασης τους 42 μήνες. Η διάμεση τιμή της διάρκειας της ουδετεροπενίας βρέθηκε 23 μήνες. Όσον αφορά τις δοκιμασίες, το 67,9 % των δοκιμασιών GIFT ήταν θετικό ( το 47,2% των αποτελεσμάτων δεν είχε προσδιοριστεί το είδος του αντιγόνου, στο 42,5% βρέθηκε το αντιγόνο επιφανείας των ουδετερόφιλων, το ΗΝΑ-1α). Η δοκιμασία GAT βρέθηκε θετική στο 38,5% (το 45% των αποτελεσμάτων δεν είχε προσδιοριστεί το είδος του αντιγόνου, στο 46,7% βρέθηκε το ΗΝΑ-1α, τουπόλοιπο ποσοστό ήταν θετικό είτε στο αντιγόνο ΗΝΑ-1b είτε στο συνδυασμό ΗΝΑ-1α και ΗΝΑ-1b). Η δοκιμασία MAIGA ήταν θετική στο 62,1% (στο 78,9% ανιχνεύτηκε η CD16b, στο 6,3% η CD11b και στο 9,5 % ανιχνεύτηκαν παραπάνω από μία ειδική γλυκοπρωτεΐνη). Στα παιδιά με ΠΑΟ, θετική δοκιμασία MAIGA είχε το 82,6%, GIFT το 87,2% και GAT το 50,8 %. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Τα αποτελέσματά μας υποστηρίζουν τα υπάρχοντα στην διεθνή βιβλιογραφία δεδομένα σχετικά με την καλοήθη και αυτοπεριοριζόμενη πορεία της νόσου.","INTRODUCTION: Benign or primary autoimmune neutropenia (PAN) in infancy / childhood is a benign and self-limiting condition that is encountered more and more often in recent years, while studies with this subject are still limited. It is caused by the presence of antibodies directed against antigens found on the surface of polymorphonuclear neutrophils. AIM: The aim of this study is to show the characteristics of primary autoimmune neutropenia, its clinical and haematological course, of the children who visited the \"Agia Sophia\" Children's Hospital and also to evaluate the available tests for detection of antineutrophil antibodies in diagnosing the disease. MATERIAL AND METHODS: From February 2012 to February 2018, 193 children visited the haematological clinic due to neutropenia. Several clinical and laboratory parameters were recorded according to the adequacy of the data. In children on clinical and laboratory suspicion of primary autoimmune neutropenia, samples were sent for antibody detection tests (GIFT, GAT and MAIGA). We studied two groups, the primary autoimmune neutropenia group based on test results for children without autoimmune neutropenia and the group with children with the possible diagnosis of primary autoimmuneneutropenia. The second group includes the children of the primary autoimmune neutropenia group and additional children who had negative antibody detection assays but the diagnosis is very likely with the disease based on their history and clinical examination. RESULTS: Primary autoimmune neutropenia, based on the positive tests, showed the 68.8%, while 86.8% suffered from possible primary autoimmune neutropenia. Women with PAN and possible PAN exceeded 59.7% and 58%, respectively, compared to men with a female: male ratio of ~ 3: 2. Regarding the laboratory profile, 75% of the children had severe neutropenia, 22% moderate and 3% mild neutropenia. Children with PAN or/ and possible PAN by ~ 88% neutropenia was not accompanied by leucopenia, approximately 50% had monocytes and approximately 25% had anemia. Bone marrow exam was performed in 13 children totally, in 8 children with PAN and it showed no abnormal findings. 35.4% of cases were detected during the course of febrile infection, 30.8% fortuitously as part of a scheduled general screening test, another 12.3% was detected due to abscess or skin infection, .7% due to frequent, recurrent infections and 7% for other reasons. The incidence of respiratory, soft tissue and otitis infections was about 25% of PAN patients (respectively in children with a possible diagnosis of PAN). Gingivitis was reported in 47% and 42.4% of children with PAN and possibly PAN respectively. Specifically, 79.5% of children with gingivitis had autoimmune neutropenia, and 92.3% had possible PAN. Only one child with PAN experienced a severe and life-threatening infection and was treated with intravenous immune globulin, G-CSF and aggressive antibiotic therapy. The median age at diagnosis of the children with primary autoimmune neutropenia was 13 months, with the earliest age at diagnosis in the first month of life and the latest at the age of 26 months, the median age when the blood sample was sent for autoantibody detection assays was 17 months, the median age of recovery was 42 months. The median duration of neutropenia was found to be 23 months. Regarding the tests, 67.9% of the GIFT assays were positive (47.2% of the results did not identify the type of antigen, 42.5% were positive for HNA-1a).The GAT assay was positive in 38.5% (45% of the results did not identify the type of antigen, 46.7% showed specificity for the HNA-1α, the rest was positive for either the HNA-1b antigen or the HNA combination - HNA-1α and HNA-1b). The MAIGA assay was positive in 62.1% (78.9% was detected CD16b, 6.3% CD11b and 9.5% was detected more than one specific glycoprotein). In children with PAN, positive MAIGA had 82.6%, GIFT 87.2% and GAT 50.8%. CONCLUSIONS: Our results support the available data in the international literature on the benign and self-limiting course of the disease."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Παράγοντες σχετιζόμενοι με την εμφάνιση της καλοήθους αυτοάνοσης ουδετεροπενίας στην βρεφική/ παιδική ηλικία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπρέγκοβα Ιωάννα","Bregova Ioanna"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η καλοήθης ή πρωτοπαθής αυτοάνοση ουδετεροπενία(ΠΑΟ) της βρεφικής/ παιδικής ηλικίας είναι μια καλοήθης και αυτοπεριοριζόμενη κατάσταση που συναντάται όλο και πιο συχνά τελευταία ενώ είναι ακόμα περιορισμένες οι μελέτες με αυτό το αντικείμενο. Οφείλεται σε παρουσία αντισωμάτων που στρέφονται ενάντια των αντιγόνων που βρίσκονται στην επιφάνεια των πολυμορφοπύρηνων ουδετερόφιλων. ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της μελέτης είναι η αποτύπωση χαρακτηριστικών της πρωτοπαθούς αυτοάνοσης ουδετεροπενίας, της κλινικής και αιματολογικής της πορείας, στα παιδιά που προσήλθαν στο ιατρείο του νοσοκομείου Παίδων «Αγία Σοφία» και να αξιολογηθούν οι δοκιμασίες ανίχνευσης των αντιπολυμορφοπυρηνικών αντισωμάτων στην διάγνωση της νόσου. ΥΛΙΚΟ-ΜΕΘΟΔΟΣ: Από τον Φεβρουάριο του 2012 έως τον Φεβρουάριο του 2018, προσήλθαν λόγω ουδετεροπενίας στο τακτικό αιματολογικό ιατρείο 193 παιδιά. Έγινε καταγραφή διαφόρων κλινικών και εργαστηριακών παραμέτρων ανάλογα με την επάρκεια των στοιχείων. Σε παιδιά επί κλινικής και εργαστηριακής υποψίας της πρωτοπαθούς αυτοάνοσης ουδετεροπενίας, εστάλησαν δείγματα για τα τεστ ανίχνευσης των αντισωμάτων(GIFT, GAT και MAIGA). Μελετήσαμε δυο ομάδες, την ομάδα με την πρωτοπαθή αυτοάνοση ουδετεροπενία με βάση τα αποτελέσματα των δοκιμασιών σε σχέση με τα παιδία χωρίς αυτοάνοση ουδετεροπενία και την ομάδα με τα παιδιά με την πιθανή διάγνωση της πρωτοπαθούς αυτοάνοσης ουδετεροπενίας. Η δεύτερη ομάδα περιλαμβάνει τα παιδιά της ομάδας με την πρωτοπαθή αυτοάνοση ουδετεροπενία και επιπλέον παιδιά τα οποία είχαν αρνητικές τις δοκιμασίες ανίχνευσης των αντισωμάτων, αλλά ταίριαζε το ιστορικό και η κλινική εξέταση με την συγκεκριμένη νόσο. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Πρωτοπαθή αυτοάνοση ουδετεροπενία, με βάση τις θετικές δοκιμασίες, παρουσίασε το 68,8%, ενώ το 86,8% έπασχε από πιθανή πρωτοπαθή αυτοάνοση ουδετεροπενία. Τα θήλεα με ΠΑΟ και με πιθανή ΠΑΟυπερτερούσαν κατά 59,7% και κατά 58% αντίστοιχα σε σχέση με τους άρρενες με μια αναλογία θήλυ: άρρεν ratio~ 3:2. Όσον αφορά το εργαστηριακό προφίλ, το 75% των παιδιών παρουσίαζαν βαριά ουδετεροπενία, το 22% μέτρια και το 3% ήπια ουδετεροπενία. Τα παιδιά με ΠΑΟ ή και πιθανή ΠΑΟ κατά ένα ποσοστό ~ 88% η ουδετεροπενία δεν συνοδευόταν και από λευκοπενία, το 50% περίπου παρουσίαζε μονοκυττάρωση και στο 25% περίπου παρατηρήθηκε αναιμία. Μυελόγραμμα έγινε σε 13 παιδιά συνολικά, σε 8 παιδιά με ΠΑΟ και ήταν χωρίς παθολογικά ευρήματα. Η διάγνωση έγινε κατά 35,4% λόγω εμπυρέτου, 30,8% τυχαία στα πλαίσια ενός προγραμματισμένου γενικού ελέγχου- screening, 12,3% λόγω αποστήματος ή δερματικής λοίμωξης, 7,7% εξαιτίας συχνών λοιμώξεων και 7% για άλλο λόγο. Η συχνότητα των λοιμώξεων αναπνευστικού, μαλακών μορίων και ωτίτιδων σημειώθηκε γύρω στο 25% των ασθενών με ΠΑΟ (αντίστοιχα και στα παιδιά με πιθανή διάγνωση ΠΑΟ). Ουλίτιδα αναφέρθηκε στο 47% και 42,4% των παιδιών με ΠΑΟ και πιθανή ΠΑΟ αντίστοιχα. Βρέθηκε στατιστικά σημαντικά συσχέτιση με την ουλίτιδα με τα περισσότερα περιστατικά ουλίτιδας και συγκεκριμένα το 79,5% να έχει αυτοάνοση ουδετεροπενία, και το 92,3% να έχει πιθανή ΠΑΟ. Μόνο ένα παιδί με ΠΑΟ παρουσίασε σοβαρή και απειλητική για την ζωή λοίμωξη και αντιμετωπίστηκε με γ-σφαιρίνη, GCSF και επιθετική αντιβιοτική αγωγή. Τα παιδιά με ΠΑΟ της μελέτης μας είχαν σαν διάμεση τιμή ηλικίας διάγνωσης της ουδετεροπενίας τους 13 μήνες, με την μικρότερη ηλικία διάγνωσης τον 1ο μήνα ζωής και μέγιστη την ηλικία των 26 μηνών, διάμεση τιμή ηλικίας αποστολής των δειγμάτων για τις δοκιμασίες ανίχνευσης των αυτοαντισωμάτων τους 17 μήνες, διάμεση τιμή ηλικίας αποκατάστασης τους 42 μήνες. Η διάμεση τιμή της διάρκειας της ουδετεροπενίας βρέθηκε 23 μήνες. Όσον αφορά τις δοκιμασίες, το 67,9 % των δοκιμασιών GIFT ήταν θετικό ( το 47,2% των αποτελεσμάτων δεν είχε προσδιοριστεί το είδος του αντιγόνου, στο 42,5% βρέθηκε το αντιγόνο επιφανείας των ουδετερόφιλων, το ΗΝΑ-1α). Η δοκιμασία GAT βρέθηκε θετική στο 38,5% (το 45% των αποτελεσμάτων δεν είχε προσδιοριστεί το είδος του αντιγόνου, στο 46,7% βρέθηκε το ΗΝΑ-1α, τουπόλοιπο ποσοστό ήταν θετικό είτε στο αντιγόνο ΗΝΑ-1b είτε στο συνδυασμό ΗΝΑ-1α και ΗΝΑ-1b). Η δοκιμασία MAIGA ήταν θετική στο 62,1% (στο 78,9% ανιχνεύτηκε η CD16b, στο 6,3% η CD11b και στο 9,5 % ανιχνεύτηκαν παραπάνω από μία ειδική γλυκοπρωτεΐνη). Στα παιδιά με ΠΑΟ, θετική δοκιμασία MAIGA είχε το 82,6%, GIFT το 87,2% και GAT το 50,8 %. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Τα αποτελέσματά μας υποστηρίζουν τα υπάρχοντα στην διεθνή βιβλιογραφία δεδομένα σχετικά με την καλοήθη και αυτοπεριοριζόμενη πορεία της νόσου.","INTRODUCTION: Benign or primary autoimmune neutropenia (PAN) in infancy / childhood is a benign and self-limiting condition that is encountered more and more often in recent years, while studies with this subject are still limited. It is caused by the presence of antibodies directed against antigens found on the surface of polymorphonuclear neutrophils. AIM: The aim of this study is to show the characteristics of primary autoimmune neutropenia, its clinical and haematological course, of the children who visited the \"Agia Sophia\" Children's Hospital and also to evaluate the available tests for detection of antineutrophil antibodies in diagnosing the disease. MATERIAL AND METHODS: From February 2012 to February 2018, 193 children visited the haematological clinic due to neutropenia. Several clinical and laboratory parameters were recorded according to the adequacy of the data. In children on clinical and laboratory suspicion of primary autoimmune neutropenia, samples were sent for antibody detection tests (GIFT, GAT and MAIGA). We studied two groups, the primary autoimmune neutropenia group based on test results for children without autoimmune neutropenia and the group with children with the possible diagnosis of primary autoimmuneneutropenia. The second group includes the children of the primary autoimmune neutropenia group and additional children who had negative antibody detection assays but the diagnosis is very likely with the disease based on their history and clinical examination. RESULTS: Primary autoimmune neutropenia, based on the positive tests, showed the 68.8%, while 86.8% suffered from possible primary autoimmune neutropenia. Women with PAN and possible PAN exceeded 59.7% and 58%, respectively, compared to men with a female: male ratio of ~ 3: 2. Regarding the laboratory profile, 75% of the children had severe neutropenia, 22% moderate and 3% mild neutropenia. Children with PAN or/ and possible PAN by ~ 88% neutropenia was not accompanied by leucopenia, approximately 50% had monocytes and approximately 25% had anemia. Bone marrow exam was performed in 13 children totally, in 8 children with PAN and it showed no abnormal findings. 35.4% of cases were detected during the course of febrile infection, 30.8% fortuitously as part of a scheduled general screening test, another 12.3% was detected due to abscess or skin infection, .7% due to frequent, recurrent infections and 7% for other reasons. The incidence of respiratory, soft tissue and otitis infections was about 25% of PAN patients (respectively in children with a possible diagnosis of PAN). Gingivitis was reported in 47% and 42.4% of children with PAN and possibly PAN respectively. Specifically, 79.5% of children with gingivitis had autoimmune neutropenia, and 92.3% had possible PAN. Only one child with PAN experienced a severe and life-threatening infection and was treated with intravenous immune globulin, G-CSF and aggressive antibiotic therapy. The median age at diagnosis of the children with primary autoimmune neutropenia was 13 months, with the earliest age at diagnosis in the first month of life and the latest at the age of 26 months, the median age when the blood sample was sent for autoantibody detection assays was 17 months, the median age of recovery was 42 months. The median duration of neutropenia was found to be 23 months. Regarding the tests, 67.9% of the GIFT assays were positive (47.2% of the results did not identify the type of antigen, 42.5% were positive for HNA-1a).The GAT assay was positive in 38.5% (45% of the results did not identify the type of antigen, 46.7% showed specificity for the HNA-1α, the rest was positive for either the HNA-1b antigen or the HNA combination - HNA-1α and HNA-1b). The MAIGA assay was positive in 62.1% (78.9% was detected CD16b, 6.3% CD11b and 9.5% was detected more than one specific glycoprotein). In children with PAN, positive MAIGA had 82.6%, GIFT 87.2% and GAT 50.8%. CONCLUSIONS: Our results support the available data in the international literature on the benign and self-limiting course of the disease."],"dc:identifier":["uoadl:2812542","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2812542"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Παράγοντες σχετιζόμενοι με την εμφάνιση της καλοήθους αυτοάνοσης ουδετεροπενίας στην βρεφική/ παιδική ηλικία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:32:14Z"}