{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2812710"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2812710","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη δικτύων πρωτεόστασης που εμπλέκονται στην καρκινογένεση","abstract":"Οι οργανισμοί εκτίθενται διαρκώς σε πληθώρα στρεσογόνων παραγόντων, οι οποίοι μεταβάλλουν και διαταράσσουν την ομαλή λειτουργία τους. Προκειμένου να διατηρηθεί η λειτουργικότητα των βιομορίων, τα κύτταρα έχουν αναπτύξει (μεταξύ άλλων) το δίκτυο πρωτεόστασης, το οποίο διασφαλίζει τον έλεγχο της λειτουργικότητας του πρωτεώματος (σύνολο πρωτεϊνών που εκφράζονται από έναν οργανισμό). Μεταξύ των βασικών ρυθμιστών του δικτύου πρωτεόστασης είναι οι μηχανισμοί αυτοσυγκρότησης των ριβοσωμάτων και ρύθμισης της πρωτεϊνοσύνθεσης, οι μοριακοί συνοδοί, οι δύο κύριες μηχανές αποικοδόμησης, το μονοπάτι ουβικιτίνης-πρωτεασώματος και το μονοπάτι αυτοφαγίας-λυσοσώματος, καθώς και το σηματοδοτικό μονοπάτι αντιοξειδωτικής απόκρισης NRF2 (Nuclear factor -erythroid derived 2-like 2, NFE2L2)/KEAP1(Kelch-like ECH-associated protein 1). Εντούτοις, έχει δειχθεί πως κατά τη μέση ηλικία οι πρωτεϊνικές μηχανές και τα συστήματα ελέγχου του κυττάρου αρχίζουν να συσσωρεύουν βλάβες και τελικά η απορρύθμισή τους οδηγεί στο γήρας και σε ηλικιο-εξαρτώμενες παθήσεις, όπως ο καρκίνος. Δεδομένου ότι μελέτες της ομάδας μας δεικνύουν ότι πιθανότατα η πρωτεωμική αστάθεια αποτελεί σημαντικό ορόσημο της καρκινικής εξαλλαγής, στην παρούσα εργασία μελετήθηκε ο λειτουργικός ρόλος βασικών ρυθμιστών του δικτύου πρωτεόστασης κατά την εξέλιξη της καρκινογένεσης, καθώς και η συσχέτιση της ελαττωματικής πρωτεϊνοσύνθεσης με τους μηχανισμούς πρωτεόστασης. Ειδικότερα, παρατηρήσαμε διαφορική έκφραση των πρωτεοστατικών μορίων τόσο στο κυτταρικό μοντέλο σταδιακής χημικής καρκινογένεσης όσο και στο κυτταρικό μοντέλο ελαττωματικής πρωτεϊνοσύνθεσης, γεγονός που καταδεικνύει τη σημασία του δικτύου πρωτεόστασης στη βιολογία και την εξέλιξη του καρκίνου.","abstract_html":"Οι οργανισμοί εκτίθενται διαρκώς σε πληθώρα στρεσογόνων παραγόντων, οι οποίοι μεταβάλλουν και διαταράσσουν την ομαλή λειτουργία τους. Προκειμένου να διατηρηθεί η λειτουργικότητα των βιομορίων, τα κύτταρα έχουν αναπτύξει (μεταξύ άλλων) το δίκτυο πρωτεόστασης, το οποίο διασφαλίζει τον έλεγχο της λειτουργικότητας του πρωτεώματος (σύνολο πρωτεϊνών που εκφράζονται από έναν οργανισμό). Μεταξύ των βασικών ρυθμιστών του δικτύου πρωτεόστασης είναι οι μηχανισμοί αυτοσυγκρότησης των ριβοσωμάτων και ρύθμισης της πρωτεϊνοσύνθεσης, οι μοριακοί συνοδοί, οι δύο κύριες μηχανές αποικοδόμησης, το μονοπάτι ουβικιτίνης-πρωτεασώματος και το μονοπάτι αυτοφαγίας-λυσοσώματος, καθώς και το σηματοδοτικό μονοπάτι αντιοξειδωτικής απόκρισης NRF2 (Nuclear factor -erythroid derived 2-like 2, NFE2L2)/KEAP1(Kelch-like ECH-associated protein 1). Εντούτοις, έχει δειχθεί πως κατά τη μέση ηλικία οι πρωτεϊνικές μηχανές και τα συστήματα ελέγχου του κυττάρου αρχίζουν να συσσωρεύουν βλάβες και τελικά η απορρύθμισή τους οδηγεί στο γήρας και σε ηλικιο-εξαρτώμενες παθήσεις, όπως ο καρκίνος. Δεδομένου ότι μελέτες της ομάδας μας δεικνύουν ότι πιθανότατα η πρωτεωμική αστάθεια αποτελεί σημαντικό ορόσημο της καρκινικής εξαλλαγής, στην παρούσα εργασία μελετήθηκε ο λειτουργικός ρόλος βασικών ρυθμιστών του δικτύου πρωτεόστασης κατά την εξέλιξη της καρκινογένεσης, καθώς και η συσχέτιση της ελαττωματικής πρωτεϊνοσύνθεσης με τους μηχανισμούς πρωτεόστασης. Ειδικότερα, παρατηρήσαμε διαφορική έκφραση των πρωτεοστατικών μορίων τόσο στο κυτταρικό μοντέλο σταδιακής χημικής καρκινογένεσης όσο και στο κυτταρικό μοντέλο ελαττωματικής πρωτεϊνοσύνθεσης, γεγονός που καταδεικνύει τη σημασία του δικτύου πρωτεόστασης στη βιολογία και την εξέλιξη του καρκίνου.","abstract_has_math":false,"creators":["Γιαννιού Δέσποινα","Gianniou Despoina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:32:27Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2812710"],"render_values":[{"text":"uoadl:2812710","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2812710","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2812710","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2812710","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γιαννιού Δέσποινα","Gianniou Despoina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2812710","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2812710"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι οργανισμοί εκτίθενται διαρκώς σε πληθώρα στρεσογόνων παραγόντων, οι οποίοι μεταβάλλουν και διαταράσσουν την ομαλή λειτουργία τους. Προκειμένου να διατηρηθεί η λειτουργικότητα των βιομορίων, τα κύτταρα έχουν αναπτύξει (μεταξύ άλλων) το δίκτυο πρωτεόστασης, το οποίο διασφαλίζει τον έλεγχο της λειτουργικότητας του πρωτεώματος (σύνολο πρωτεϊνών που εκφράζονται από έναν οργανισμό). Μεταξύ των βασικών ρυθμιστών του δικτύου πρωτεόστασης είναι οι μηχανισμοί αυτοσυγκρότησης των ριβοσωμάτων και ρύθμισης της πρωτεϊνοσύνθεσης, οι μοριακοί συνοδοί, οι δύο κύριες μηχανές αποικοδόμησης, το μονοπάτι ουβικιτίνης-πρωτεασώματος και το μονοπάτι αυτοφαγίας-λυσοσώματος, καθώς και το σηματοδοτικό μονοπάτι αντιοξειδωτικής απόκρισης NRF2 (Nuclear factor -erythroid derived 2-like 2, NFE2L2)/KEAP1(Kelch-like ECH-associated protein 1). Εντούτοις, έχει δειχθεί πως κατά τη μέση ηλικία οι πρωτεϊνικές μηχανές και τα συστήματα ελέγχου του κυττάρου αρχίζουν να συσσωρεύουν βλάβες και τελικά η απορρύθμισή τους οδηγεί στο γήρας και σε ηλικιο-εξαρτώμενες παθήσεις, όπως ο καρκίνος. Δεδομένου ότι μελέτες της ομάδας μας δεικνύουν ότι πιθανότατα η πρωτεωμική αστάθεια αποτελεί σημαντικό ορόσημο της καρκινικής εξαλλαγής, στην παρούσα εργασία μελετήθηκε ο λειτουργικός ρόλος βασικών ρυθμιστών του δικτύου πρωτεόστασης κατά την εξέλιξη της καρκινογένεσης, καθώς και η συσχέτιση της ελαττωματικής πρωτεϊνοσύνθεσης με τους μηχανισμούς πρωτεόστασης. Ειδικότερα, παρατηρήσαμε διαφορική έκφραση των πρωτεοστατικών μορίων τόσο στο κυτταρικό μοντέλο σταδιακής χημικής καρκινογένεσης όσο και στο κυτταρικό μοντέλο ελαττωματικής πρωτεϊνοσύνθεσης, γεγονός που καταδεικνύει τη σημασία του δικτύου πρωτεόστασης στη βιολογία και την εξέλιξη του καρκίνου.","Organisms are continuously exposed to a plethora of stress-inducing factors that alter and disturb their normal function. For the maintenance of cellular homeodynamics, cells have developed (among others) the proteostasis network, which curates proteome (the complete set of proteins expressed by an organism) and ensures its functionality. Key components of the PN are the protein synthesis and trafficking modules, molecular chaperones, and the two main degradation machineries, namely the ubiquitin-proteasome and autophagy-lysosome pathways. Part of the PN are also considered the stress responses pathways including the oxidative stress-related pathway of antioxidant responses that is regulated by NRF2 (Nuclear factor -erythroid derived 2-like 2, NFE2L2)/ KEAP1(Kelch-like ECH-associated protein 1). Nevertheless, recent studies by us and others indicate that during ageing both the protein machines and the cellular stress responses pathways become dysfunctional as they are deregulated by accumulating damage; these catastrophic events correlate with organismal ageing, cellular senescence and most (if not all) age-related diseases, including cancer. Given that proteostasis imbalance likely respresents a hallmark of carcinogenesis, the aim of this study was to identify potential alterations in proteostatic modules expression and function during carcinogenesis. Furthermore, we studied the functionality of the proteostasis network components in cells which exhibit partially deficient protein synthesis, as a result of a mutated allele of a ribosomal protein encoding gene, in order to address how faulty protein synthesis affects proteome stability. Herein, we report differential expression of proteostatic modules in cellular models of stepwise chemical skin-carcinogenesis and of faulty protein synthesis. These findings demonstrate the significance of the proteostasis network deregulation in cancer biology and progression."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη δικτύων πρωτεόστασης που εμπλέκονται στην καρκινογένεση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γιαννιού Δέσποινα","Gianniou Despoina"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Οι οργανισμοί εκτίθενται διαρκώς σε πληθώρα στρεσογόνων παραγόντων, οι οποίοι μεταβάλλουν και διαταράσσουν την ομαλή λειτουργία τους. Προκειμένου να διατηρηθεί η λειτουργικότητα των βιομορίων, τα κύτταρα έχουν αναπτύξει (μεταξύ άλλων) το δίκτυο πρωτεόστασης, το οποίο διασφαλίζει τον έλεγχο της λειτουργικότητας του πρωτεώματος (σύνολο πρωτεϊνών που εκφράζονται από έναν οργανισμό). Μεταξύ των βασικών ρυθμιστών του δικτύου πρωτεόστασης είναι οι μηχανισμοί αυτοσυγκρότησης των ριβοσωμάτων και ρύθμισης της πρωτεϊνοσύνθεσης, οι μοριακοί συνοδοί, οι δύο κύριες μηχανές αποικοδόμησης, το μονοπάτι ουβικιτίνης-πρωτεασώματος και το μονοπάτι αυτοφαγίας-λυσοσώματος, καθώς και το σηματοδοτικό μονοπάτι αντιοξειδωτικής απόκρισης NRF2 (Nuclear factor -erythroid derived 2-like 2, NFE2L2)/KEAP1(Kelch-like ECH-associated protein 1). Εντούτοις, έχει δειχθεί πως κατά τη μέση ηλικία οι πρωτεϊνικές μηχανές και τα συστήματα ελέγχου του κυττάρου αρχίζουν να συσσωρεύουν βλάβες και τελικά η απορρύθμισή τους οδηγεί στο γήρας και σε ηλικιο-εξαρτώμενες παθήσεις, όπως ο καρκίνος. Δεδομένου ότι μελέτες της ομάδας μας δεικνύουν ότι πιθανότατα η πρωτεωμική αστάθεια αποτελεί σημαντικό ορόσημο της καρκινικής εξαλλαγής, στην παρούσα εργασία μελετήθηκε ο λειτουργικός ρόλος βασικών ρυθμιστών του δικτύου πρωτεόστασης κατά την εξέλιξη της καρκινογένεσης, καθώς και η συσχέτιση της ελαττωματικής πρωτεϊνοσύνθεσης με τους μηχανισμούς πρωτεόστασης. Ειδικότερα, παρατηρήσαμε διαφορική έκφραση των πρωτεοστατικών μορίων τόσο στο κυτταρικό μοντέλο σταδιακής χημικής καρκινογένεσης όσο και στο κυτταρικό μοντέλο ελαττωματικής πρωτεϊνοσύνθεσης, γεγονός που καταδεικνύει τη σημασία του δικτύου πρωτεόστασης στη βιολογία και την εξέλιξη του καρκίνου.","Organisms are continuously exposed to a plethora of stress-inducing factors that alter and disturb their normal function. For the maintenance of cellular homeodynamics, cells have developed (among others) the proteostasis network, which curates proteome (the complete set of proteins expressed by an organism) and ensures its functionality. Key components of the PN are the protein synthesis and trafficking modules, molecular chaperones, and the two main degradation machineries, namely the ubiquitin-proteasome and autophagy-lysosome pathways. Part of the PN are also considered the stress responses pathways including the oxidative stress-related pathway of antioxidant responses that is regulated by NRF2 (Nuclear factor -erythroid derived 2-like 2, NFE2L2)/ KEAP1(Kelch-like ECH-associated protein 1). Nevertheless, recent studies by us and others indicate that during ageing both the protein machines and the cellular stress responses pathways become dysfunctional as they are deregulated by accumulating damage; these catastrophic events correlate with organismal ageing, cellular senescence and most (if not all) age-related diseases, including cancer. Given that proteostasis imbalance likely respresents a hallmark of carcinogenesis, the aim of this study was to identify potential alterations in proteostatic modules expression and function during carcinogenesis. Furthermore, we studied the functionality of the proteostasis network components in cells which exhibit partially deficient protein synthesis, as a result of a mutated allele of a ribosomal protein encoding gene, in order to address how faulty protein synthesis affects proteome stability. Herein, we report differential expression of proteostatic modules in cellular models of stepwise chemical skin-carcinogenesis and of faulty protein synthesis. These findings demonstrate the significance of the proteostasis network deregulation in cancer biology and progression."],"dc:identifier":["uoadl:2812710","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2812710"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Μελέτη δικτύων πρωτεόστασης που εμπλέκονται στην καρκινογένεση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:32:27Z"}