{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2813625"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2813625","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σύνδρομο Koolen de Vries","abstract":"H αναγνώριση των συνδρόμων μικροελλείμματος και μικροδιπλασιασμού της χρωμοσωμικής περιοχής 17q21.31 έχει γίνει δυνατή μόνο μετά την εφαρμογή της νέας τεχνολογίας του μοριακού καρυοτύπου ή μικροσυστοιχίας του συγκριτικού γενωμικού υβριδισμού (array-CGH). Στη βιβλιογραφία έχουν αναφερθεί τουλάχιστον 80 περιστατικά με το σύνδρομο Koolen de Vries (KdVS). Με τη μοριακή ανάλυση αναδείχθηκε ότι στην περιοχή 17q21.31 εντοπίζονται τουλάχιστον 6 κρίσιμα για το φαινότυπο γονίδια, με σημαντικότερα τα STH και MAPT. Η συχνότητα του συνδρόμου μικροελλείματος 17q21.31 εκτιμάται στις 1/16000 γεννήσεις ενώ, μέχρι στιγμής έχουν περιγραφεί μόνο επτά ασθενείς με σύνδρομο μικροδιπλασιασμού 17q21.31. Ο φαινότυπος που σχετίζεται με μικροδιπλασιασμούς 17q21.31 φαίνεται να είναι ηπιότερος σε σχέση με τα σύνδρομα μικροελλείμματος 17q21.31. Πρόσφατα περιγράφηκε επίσης ό,τι η απλοανεπάρκεια του KANSL1 και μόνο αρκεί να οδηγήσει στον πλήρη φαινότυπο του συνδρόμου, εξαιτίας ενός πολυμορφισμού ή ενός γονιδιακού ελλείματος. Στην παρούσα μελέτη καταγράφηκαν από το τμήμα Kλινικής Γενετικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, 19 ασθενείς με το σύνδρομο Koolen de Vries, 6 απο αυτούς ήταν ενήλικες. Η πλειοψηφία των ασθενών παραπέμφθηκαν από τον παιδίατρο ή τον αναπτυξιολόγο για γενετικό έλεγχο λόγω ψυχοκινητικών διαταραχών . Σε 17 ασθενείς διαγνώσθηκε έλλειμα στην περιοχή 17q21.31, σε έναν ασθενή μικροδιπλασιασμό στην περιοχή 17q21.31 και στον τελευταίο μια παθολογική de novo σημειακή μετάλλαξη (c.1448G>A) του KANSL1 γονιδίου. Oι ψυχοκινητικές διαταραχές, η νοητική στέρηση, τα δυσμορφικά χαρακτηριστικά προσώπου και η καθυστέρηση λόγου φαίνεται να είναι οι πιο συχνές εκδηλώσεις του συνδρόμου. Ενδιαφέρον εύρημα στην μελέτη μας είναι ο,τι η ανάλυση μέσω του μοριακού καρυρότυπου ανέδειξε ο,τι σε 4 ασθενείς με ψυχοκινητική καθυστέρηση εκτός από το ελλείμμα στην περιοχή 17q21.31 υπήρχε και έλλειμμα ή μικροδιπλασιασμός στην περιοχή του μακριού σκέλους του χρωμοσώματος 15 .","abstract_html":"H αναγνώριση των συνδρόμων μικροελλείμματος και μικροδιπλασιασμού της χρωμοσωμικής περιοχής 17q21.31 έχει γίνει δυνατή μόνο μετά την εφαρμογή της νέας τεχνολογίας του μοριακού καρυοτύπου ή μικροσυστοιχίας του συγκριτικού γενωμικού υβριδισμού (array-CGH). Στη βιβλιογραφία έχουν αναφερθεί τουλάχιστον 80 περιστατικά με το σύνδρομο Koolen de Vries (KdVS). Με τη μοριακή ανάλυση αναδείχθηκε ότι στην περιοχή 17q21.31 εντοπίζονται τουλάχιστον 6 κρίσιμα για το φαινότυπο γονίδια, με σημαντικότερα τα STH και MAPT. Η συχνότητα του συνδρόμου μικροελλείματος 17q21.31 εκτιμάται στις 1/16000 γεννήσεις ενώ, μέχρι στιγμής έχουν περιγραφεί μόνο επτά ασθενείς με σύνδρομο μικροδιπλασιασμού 17q21.31. Ο φαινότυπος που σχετίζεται με μικροδιπλασιασμούς 17q21.31 φαίνεται να είναι ηπιότερος σε σχέση με τα σύνδρομα μικροελλείμματος 17q21.31. Πρόσφατα περιγράφηκε επίσης ό,τι η απλοανεπάρκεια του KANSL1 και μόνο αρκεί να οδηγήσει στον πλήρη φαινότυπο του συνδρόμου, εξαιτίας ενός πολυμορφισμού ή ενός γονιδιακού ελλείματος. Στην παρούσα μελέτη καταγράφηκαν από το τμήμα Kλινικής Γενετικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, 19 ασθενείς με το σύνδρομο Koolen de Vries, 6 απο αυτούς ήταν ενήλικες. Η πλειοψηφία των ασθενών παραπέμφθηκαν από τον παιδίατρο ή τον αναπτυξιολόγο για γενετικό έλεγχο λόγω ψυχοκινητικών διαταραχών . Σε 17 ασθενείς διαγνώσθηκε έλλειμα στην περιοχή 17q21.31, σε έναν ασθενή μικροδιπλασιασμό στην περιοχή 17q21.31 και στον τελευταίο μια παθολογική de novo σημειακή μετάλλαξη (c.1448G&gt;A) του KANSL1 γονιδίου. Oι ψυχοκινητικές διαταραχές, η νοητική στέρηση, τα δυσμορφικά χαρακτηριστικά προσώπου και η καθυστέρηση λόγου φαίνεται να είναι οι πιο συχνές εκδηλώσεις του συνδρόμου. Ενδιαφέρον εύρημα στην μελέτη μας είναι ο,τι η ανάλυση μέσω του μοριακού καρυρότυπου ανέδειξε ο,τι σε 4 ασθενείς με ψυχοκινητική καθυστέρηση εκτός από το ελλείμμα στην περιοχή 17q21.31 υπήρχε και έλλειμμα ή μικροδιπλασιασμός στην περιοχή του μακριού σκέλους του χρωμοσώματος 15 .","abstract_has_math":false,"creators":["Αγγελούση 'Αννα","Angelousi Anna"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:32:27Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2813625"],"render_values":[{"text":"uoadl:2813625","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2813625","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2813625","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2813625","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αγγελούση 'Αννα","Angelousi Anna"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2813625","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2813625"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["H αναγνώριση των συνδρόμων μικροελλείμματος και μικροδιπλασιασμού της χρωμοσωμικής περιοχής 17q21.31 έχει γίνει δυνατή μόνο μετά την εφαρμογή της νέας τεχνολογίας του μοριακού καρυοτύπου ή μικροσυστοιχίας του συγκριτικού γενωμικού υβριδισμού (array-CGH). Στη βιβλιογραφία έχουν αναφερθεί τουλάχιστον 80 περιστατικά με το σύνδρομο Koolen de Vries (KdVS). Με τη μοριακή ανάλυση αναδείχθηκε ότι στην περιοχή 17q21.31 εντοπίζονται τουλάχιστον 6 κρίσιμα για το φαινότυπο γονίδια, με σημαντικότερα τα STH και MAPT. Η συχνότητα του συνδρόμου μικροελλείματος 17q21.31 εκτιμάται στις 1/16000 γεννήσεις ενώ, μέχρι στιγμής έχουν περιγραφεί μόνο επτά ασθενείς με σύνδρομο μικροδιπλασιασμού 17q21.31. Ο φαινότυπος που σχετίζεται με μικροδιπλασιασμούς 17q21.31 φαίνεται να είναι ηπιότερος σε σχέση με τα σύνδρομα μικροελλείμματος 17q21.31. Πρόσφατα περιγράφηκε επίσης ό,τι η απλοανεπάρκεια του KANSL1 και μόνο αρκεί να οδηγήσει στον πλήρη φαινότυπο του συνδρόμου, εξαιτίας ενός πολυμορφισμού ή ενός γονιδιακού ελλείματος. Στην παρούσα μελέτη καταγράφηκαν από το τμήμα Kλινικής Γενετικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, 19 ασθενείς με το σύνδρομο Koolen de Vries, 6 απο αυτούς ήταν ενήλικες. Η πλειοψηφία των ασθενών παραπέμφθηκαν από τον παιδίατρο ή τον αναπτυξιολόγο για γενετικό έλεγχο λόγω ψυχοκινητικών διαταραχών . Σε 17 ασθενείς διαγνώσθηκε έλλειμα στην περιοχή 17q21.31, σε έναν ασθενή μικροδιπλασιασμό στην περιοχή 17q21.31 και στον τελευταίο μια παθολογική de novo σημειακή μετάλλαξη (c.1448G>A) του KANSL1 γονιδίου. Oι ψυχοκινητικές διαταραχές, η νοητική στέρηση, τα δυσμορφικά χαρακτηριστικά προσώπου και η καθυστέρηση λόγου φαίνεται να είναι οι πιο συχνές εκδηλώσεις του συνδρόμου. Ενδιαφέρον εύρημα στην μελέτη μας είναι ο,τι η ανάλυση μέσω του μοριακού καρυρότυπου ανέδειξε ο,τι σε 4 ασθενείς με ψυχοκινητική καθυστέρηση εκτός από το ελλείμμα στην περιοχή 17q21.31 υπήρχε και έλλειμμα ή μικροδιπλασιασμός στην περιοχή του μακριού σκέλους του χρωμοσώματος 15 .","The deletion or microduplication of the 17q21.31 region was recognised only with the development of the array-CGH technique. The 17q21.31 region, typically encompassing at least 6 critical genes related to the phenotype (ie STH and MAPT). Recently, it has been shown that haploinsufficiency of KANSL1 by itself, due to single nucleotide variants or gene deletion, is sufficient to cause the full-blown phenotype of the disorder of Koolen-de Vries syndrome. The frequency of this syndrome is estimated at 1/16000 whereas only seven cases have been described so far with microduplication of the 17q21.31 region. Patients with microduplications have a less severe phenotype compare to the syndrome with deletions. In total at least 80 cases of Koolen de Vries syndrome have been described in the literature. In the present study, 19 patients with Koolen de Vries syndrome have been registrated and diagnosed in the laboratory of Medical Genetics of the National and Kapodistrian University of Athens, 6 of them were adults. The majority of the patients was addressed for genetical analysis due to psychomotor retardation. Seventeen patients presented deletion of the 17q21.31 region, 1 patient presented microduplication and the last one, de novo pathological mutation (c.1448G>A) of the KANSL1 gene. Interestingly, we also found 4 patients with the phenotype of KdVS due to the deletion in the 17q21.31 region indluding KANSL1 who also presented (through array-CGH technique) deletion or microduplication of the 15q region."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σύνδρομο Koolen de Vries"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αγγελούση 'Αννα","Angelousi Anna"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["H αναγνώριση των συνδρόμων μικροελλείμματος και μικροδιπλασιασμού της χρωμοσωμικής περιοχής 17q21.31 έχει γίνει δυνατή μόνο μετά την εφαρμογή της νέας τεχνολογίας του μοριακού καρυοτύπου ή μικροσυστοιχίας του συγκριτικού γενωμικού υβριδισμού (array-CGH). Στη βιβλιογραφία έχουν αναφερθεί τουλάχιστον 80 περιστατικά με το σύνδρομο Koolen de Vries (KdVS). Με τη μοριακή ανάλυση αναδείχθηκε ότι στην περιοχή 17q21.31 εντοπίζονται τουλάχιστον 6 κρίσιμα για το φαινότυπο γονίδια, με σημαντικότερα τα STH και MAPT. Η συχνότητα του συνδρόμου μικροελλείματος 17q21.31 εκτιμάται στις 1/16000 γεννήσεις ενώ, μέχρι στιγμής έχουν περιγραφεί μόνο επτά ασθενείς με σύνδρομο μικροδιπλασιασμού 17q21.31. Ο φαινότυπος που σχετίζεται με μικροδιπλασιασμούς 17q21.31 φαίνεται να είναι ηπιότερος σε σχέση με τα σύνδρομα μικροελλείμματος 17q21.31. Πρόσφατα περιγράφηκε επίσης ό,τι η απλοανεπάρκεια του KANSL1 και μόνο αρκεί να οδηγήσει στον πλήρη φαινότυπο του συνδρόμου, εξαιτίας ενός πολυμορφισμού ή ενός γονιδιακού ελλείματος. Στην παρούσα μελέτη καταγράφηκαν από το τμήμα Kλινικής Γενετικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, 19 ασθενείς με το σύνδρομο Koolen de Vries, 6 απο αυτούς ήταν ενήλικες. Η πλειοψηφία των ασθενών παραπέμφθηκαν από τον παιδίατρο ή τον αναπτυξιολόγο για γενετικό έλεγχο λόγω ψυχοκινητικών διαταραχών . Σε 17 ασθενείς διαγνώσθηκε έλλειμα στην περιοχή 17q21.31, σε έναν ασθενή μικροδιπλασιασμό στην περιοχή 17q21.31 και στον τελευταίο μια παθολογική de novo σημειακή μετάλλαξη (c.1448G>A) του KANSL1 γονιδίου. Oι ψυχοκινητικές διαταραχές, η νοητική στέρηση, τα δυσμορφικά χαρακτηριστικά προσώπου και η καθυστέρηση λόγου φαίνεται να είναι οι πιο συχνές εκδηλώσεις του συνδρόμου. Ενδιαφέρον εύρημα στην μελέτη μας είναι ο,τι η ανάλυση μέσω του μοριακού καρυρότυπου ανέδειξε ο,τι σε 4 ασθενείς με ψυχοκινητική καθυστέρηση εκτός από το ελλείμμα στην περιοχή 17q21.31 υπήρχε και έλλειμμα ή μικροδιπλασιασμός στην περιοχή του μακριού σκέλους του χρωμοσώματος 15 .","The deletion or microduplication of the 17q21.31 region was recognised only with the development of the array-CGH technique. The 17q21.31 region, typically encompassing at least 6 critical genes related to the phenotype (ie STH and MAPT). Recently, it has been shown that haploinsufficiency of KANSL1 by itself, due to single nucleotide variants or gene deletion, is sufficient to cause the full-blown phenotype of the disorder of Koolen-de Vries syndrome. The frequency of this syndrome is estimated at 1/16000 whereas only seven cases have been described so far with microduplication of the 17q21.31 region. Patients with microduplications have a less severe phenotype compare to the syndrome with deletions. In total at least 80 cases of Koolen de Vries syndrome have been described in the literature. In the present study, 19 patients with Koolen de Vries syndrome have been registrated and diagnosed in the laboratory of Medical Genetics of the National and Kapodistrian University of Athens, 6 of them were adults. The majority of the patients was addressed for genetical analysis due to psychomotor retardation. Seventeen patients presented deletion of the 17q21.31 region, 1 patient presented microduplication and the last one, de novo pathological mutation (c.1448G>A) of the KANSL1 gene. Interestingly, we also found 4 patients with the phenotype of KdVS due to the deletion in the 17q21.31 region indluding KANSL1 who also presented (through array-CGH technique) deletion or microduplication of the 15q region."],"dc:identifier":["uoadl:2813625","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2813625"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Σύνδρομο Koolen de Vries"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:32:27Z"}