{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2814475"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2814475","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Γεωηθική και Διαχείριση Περιβάλλοντος","abstract":"Η ανάγκη εκτίμησης και διαχείρισης περιβαλλοντικών ζητημάτων και προβληματισμών χωροδότησε το ερευνητικό περιβάλλον για την συμμετοχή και την δημιουργία νέων ερευνητικών κατευθύνσεων. Προς την κατεύθυνση αυτή ένας νέος επιστημονικός κλάδος των Γεωεπιστημών η Γεωηθική, προσπαθεί από το σημείο τομής των Κοινωνικών, Φιλοσοφικών και Γεωλογικών επιστημών να συμβάλλει διεπιστημονικά στην ορθότερη διαχείριση και αντιμετώπισή των νέων αυτών προκλήσεων που οι σημερινές περιβαλλοντικές συνθήκες δημιουργούν. Η ζωντανή και εξ αυτού διαρκώς μεταβαλλόμενη πραγματικότητα έχει ανάγκη, του επαναπροσδιορισμού και της χρήσης, ηθικών κανόνων συμπεριφοράς, στο βαθμό που αυτοί θα ανταποκρίνονται συνεχώς στα νέα τοποχρονικά δεδομένα με απώτερο σκοπό τη βελτιστοποίηση της συνύπαρξης του ανθρώπου με τη γεώσφαιρα στο σύνολό της. Συμμετέχοντας σε αυτό το πλαίσιο της αναπτυσσόμενης ανθρωπογενούς επέμβασης και κατά συνέπεια αποτυπωματικής δραστηριότητας στη φύση, η Γεωηθική μέσω της Ηθικής Φιλοσοφίας η οποία εξορισμού είναι μια εφαρμοσμένη φιλοσοφία, μπορεί να συμβάλλει στην προνόηση την προεκτίμηση και επανεκτίμηση των χειριστικών πρακτικών αντιμετώπισης περιβαλλοντικών θεμάτων και των αστοχιών τους που πιθανών να οφείλονται σε λανθασμένη ηθική εκτίμηση και συμπεριφορική έκφραση. Με την εργασία αυτή θα προσπαθήσουμε να γνωρίσουμε τα κύρια χαρακτηριστικά της Γεωηθικής, αναδεικνύοντας την χρησιμότητά της από την οποία και προέκυψε σαν κλάδος των Γεωεπιστημών τελεολογικά σύμπνοιος, κατά την Αριστοτελική ερμηνεία με τον σκοπό της ορθής περιβαλλοντικής διαχείρισης, την αειφορία και τη βιώσιμη ανάπτυξη. Στη Διαχείριση Περιβάλλοντος την ηθική, σαν φιλοσοφικό όρο, την συναντάμε πρωτίστως σε θέματα περιβαλλοντικής ηθικής όπου κυριαρχεί σαν βαθύς οικολογικός χρωματισμός επάνω στην έννοια της εγγενούς αξίας ή αυταξίας, προασπίζοντας από την μια μεριά αλλά και θεμελιώνοντας από την άλλη αξιώσεις και δικαιώματα σε ολόκληρη τη φύση και τα όντα που την απαρτίζουν. Παράλληλα δημιουργούνται και οι αντίστοιχες περιβαλλοντικές ευθύνες και υποχρεώσεις στην αρμόδια επιστημονική κοινότητα η οποία πρέπει να επιλέξει και να εφαρμόσει τα απαιτούμενα ανά περίπτωση μέτρα και προφυλάξεις που οδηγούν σε μια αρμονική συμβίωση μεταξύ βιοτικού και αβιοτικού κόσμου. Σε αυτό ακριβώς το σημείο η Γεωηθική εφοδιάζει τους διαχειριστές με τους κατάλληλους ερμηνευτικούς και καθοδηγητικούς τρόπους συμπεριφοράς και σκέψης έτσι ώστε να εξασφαλίζεται η το δυνατόν αποδοτικότερη και αποτελεσματικότερη στο περιβάλλον και κατά συνέπεια στο κοινωνικό σύνολο, προσφορά της επιστημονικής γνώσης και εμπειρίας. Το πολυδιάστατο περιβαλλοντικό πρόβλημα απαιτεί για την ορθή αντιμετώπισή του μια επίσης πολυδιάστατη στρατηγική. Η ανθρώπινη δράση μετέχει στις ενδοεπικοινωνιακές πρακτικές τόσο μεταξύ των ίδιων των επιστημόνων όσο και μεταξύ της πολιτείας και του γενικότερου κοινωνικού συνόλου. Το επικοινωνιακό ζήτημα αποτελεί πρωτίστης σημασίας θέμα για τη Γεωηθική διότι αφορά την ασφαλή, έγκυρη και έγκαιρη πληροφόρηση του πληθυσμού, ο οποίος δικαιολογημένα ανησυχεί σε κάθε εξέλιξη ενός φυσικού φαινομένου όπου διακυβεύεται η ίδια του η ζωή, η περιουσία του και γενικά η εύρυθμη λειτουργία της πολιτείας στην οποία ανήκει. Η περίπτωση της L ’Aquila στην Ιταλία με την καταδίκη 6 επιστημόνων και ενός πολιτικού αξιωματούχου αποτελεί δυνατό παράδειγμα τόσο της τιμωρητικής δυναμικής όσο και της καταστροφικής, σε ώρες ανάγκης, παράφρασης των επιστημονικών μελετών και συμπερασμάτων από πολιτειακά η δημοσιογραφικά συμφέροντα σε βάρος του ανύποπτου και ανεκπαίδευτου για τέτοια θέματα πληθυσμού. Η εκπαίδευση και ενημέρωση του πληθυσμού σχετικά με τους γεωκινδύνους που προκύπτουν από τις φυσικές διεργασίες της Γης αποτελεί άλλο ένα σημαντικό θέμα της Γεωηθικής. Μόνο μια καλά ενημερωμένη και εκπαιδευμένη κοινωνία έχει τις περισσότερες πιθανότητες για να μετριάσει τις ενδεχόμενες επιπτώσεις.","abstract_html":"Η ανάγκη εκτίμησης και διαχείρισης περιβαλλοντικών ζητημάτων και προβληματισμών χωροδότησε το ερευνητικό περιβάλλον για την συμμετοχή και την δημιουργία νέων ερευνητικών κατευθύνσεων. Προς την κατεύθυνση αυτή ένας νέος επιστημονικός κλάδος των Γεωεπιστημών η Γεωηθική, προσπαθεί από το σημείο τομής των Κοινωνικών, Φιλοσοφικών και Γεωλογικών επιστημών να συμβάλλει διεπιστημονικά στην ορθότερη διαχείριση και αντιμετώπισή των νέων αυτών προκλήσεων που οι σημερινές περιβαλλοντικές συνθήκες δημιουργούν. Η ζωντανή και εξ αυτού διαρκώς μεταβαλλόμενη πραγματικότητα έχει ανάγκη, του επαναπροσδιορισμού και της χρήσης, ηθικών κανόνων συμπεριφοράς, στο βαθμό που αυτοί θα ανταποκρίνονται συνεχώς στα νέα τοποχρονικά δεδομένα με απώτερο σκοπό τη βελτιστοποίηση της συνύπαρξης του ανθρώπου με τη γεώσφαιρα στο σύνολό της. Συμμετέχοντας σε αυτό το πλαίσιο της αναπτυσσόμενης ανθρωπογενούς επέμβασης και κατά συνέπεια αποτυπωματικής δραστηριότητας στη φύση, η Γεωηθική μέσω της Ηθικής Φιλοσοφίας η οποία εξορισμού είναι μια εφαρμοσμένη φιλοσοφία, μπορεί να συμβάλλει στην προνόηση την προεκτίμηση και επανεκτίμηση των χειριστικών πρακτικών αντιμετώπισης περιβαλλοντικών θεμάτων και των αστοχιών τους που πιθανών να οφείλονται σε λανθασμένη ηθική εκτίμηση και συμπεριφορική έκφραση. Με την εργασία αυτή θα προσπαθήσουμε να γνωρίσουμε τα κύρια χαρακτηριστικά της Γεωηθικής, αναδεικνύοντας την χρησιμότητά της από την οποία και προέκυψε σαν κλάδος των Γεωεπιστημών τελεολογικά σύμπνοιος, κατά την Αριστοτελική ερμηνεία με τον σκοπό της ορθής περιβαλλοντικής διαχείρισης, την αειφορία και τη βιώσιμη ανάπτυξη. Στη Διαχείριση Περιβάλλοντος την ηθική, σαν φιλοσοφικό όρο, την συναντάμε πρωτίστως σε θέματα περιβαλλοντικής ηθικής όπου κυριαρχεί σαν βαθύς οικολογικός χρωματισμός επάνω στην έννοια της εγγενούς αξίας ή αυταξίας, προασπίζοντας από την μια μεριά αλλά και θεμελιώνοντας από την άλλη αξιώσεις και δικαιώματα σε ολόκληρη τη φύση και τα όντα που την απαρτίζουν. Παράλληλα δημιουργούνται και οι αντίστοιχες περιβαλλοντικές ευθύνες και υποχρεώσεις στην αρμόδια επιστημονική κοινότητα η οποία πρέπει να επιλέξει και να εφαρμόσει τα απαιτούμενα ανά περίπτωση μέτρα και προφυλάξεις που οδηγούν σε μια αρμονική συμβίωση μεταξύ βιοτικού και αβιοτικού κόσμου. Σε αυτό ακριβώς το σημείο η Γεωηθική εφοδιάζει τους διαχειριστές με τους κατάλληλους ερμηνευτικούς και καθοδηγητικούς τρόπους συμπεριφοράς και σκέψης έτσι ώστε να εξασφαλίζεται η το δυνατόν αποδοτικότερη και αποτελεσματικότερη στο περιβάλλον και κατά συνέπεια στο κοινωνικό σύνολο, προσφορά της επιστημονικής γνώσης και εμπειρίας. Το πολυδιάστατο περιβαλλοντικό πρόβλημα απαιτεί για την ορθή αντιμετώπισή του μια επίσης πολυδιάστατη στρατηγική. Η ανθρώπινη δράση μετέχει στις ενδοεπικοινωνιακές πρακτικές τόσο μεταξύ των ίδιων των επιστημόνων όσο και μεταξύ της πολιτείας και του γενικότερου κοινωνικού συνόλου. Το επικοινωνιακό ζήτημα αποτελεί πρωτίστης σημασίας θέμα για τη Γεωηθική διότι αφορά την ασφαλή, έγκυρη και έγκαιρη πληροφόρηση του πληθυσμού, ο οποίος δικαιολογημένα ανησυχεί σε κάθε εξέλιξη ενός φυσικού φαινομένου όπου διακυβεύεται η ίδια του η ζωή, η περιουσία του και γενικά η εύρυθμη λειτουργία της πολιτείας στην οποία ανήκει. Η περίπτωση της L ’Aquila στην Ιταλία με την καταδίκη 6 επιστημόνων και ενός πολιτικού αξιωματούχου αποτελεί δυνατό παράδειγμα τόσο της τιμωρητικής δυναμικής όσο και της καταστροφικής, σε ώρες ανάγκης, παράφρασης των επιστημονικών μελετών και συμπερασμάτων από πολιτειακά η δημοσιογραφικά συμφέροντα σε βάρος του ανύποπτου και ανεκπαίδευτου για τέτοια θέματα πληθυσμού. Η εκπαίδευση και ενημέρωση του πληθυσμού σχετικά με τους γεωκινδύνους που προκύπτουν από τις φυσικές διεργασίες της Γης αποτελεί άλλο ένα σημαντικό θέμα της Γεωηθικής. Μόνο μια καλά ενημερωμένη και εκπαιδευμένη κοινωνία έχει τις περισσότερες πιθανότητες για να μετριάσει τις ενδεχόμενες επιπτώσεις.","abstract_has_math":false,"creators":["Τσικριπής Νικόλαος","Tsikripis Nikolaos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:32:29Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2814475"],"render_values":[{"text":"uoadl:2814475","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2814475","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2814475","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2814475","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσικριπής Νικόλαος","Tsikripis Nikolaos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2814475","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2814475"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ανάγκη εκτίμησης και διαχείρισης περιβαλλοντικών ζητημάτων και προβληματισμών χωροδότησε το ερευνητικό περιβάλλον για την συμμετοχή και την δημιουργία νέων ερευνητικών κατευθύνσεων. Προς την κατεύθυνση αυτή ένας νέος επιστημονικός κλάδος των Γεωεπιστημών η Γεωηθική, προσπαθεί από το σημείο τομής των Κοινωνικών, Φιλοσοφικών και Γεωλογικών επιστημών να συμβάλλει διεπιστημονικά στην ορθότερη διαχείριση και αντιμετώπισή των νέων αυτών προκλήσεων που οι σημερινές περιβαλλοντικές συνθήκες δημιουργούν. Η ζωντανή και εξ αυτού διαρκώς μεταβαλλόμενη πραγματικότητα έχει ανάγκη, του επαναπροσδιορισμού και της χρήσης, ηθικών κανόνων συμπεριφοράς, στο βαθμό που αυτοί θα ανταποκρίνονται συνεχώς στα νέα τοποχρονικά δεδομένα με απώτερο σκοπό τη βελτιστοποίηση της συνύπαρξης του ανθρώπου με τη γεώσφαιρα στο σύνολό της. Συμμετέχοντας σε αυτό το πλαίσιο της αναπτυσσόμενης ανθρωπογενούς επέμβασης και κατά συνέπεια αποτυπωματικής δραστηριότητας στη φύση, η Γεωηθική μέσω της Ηθικής Φιλοσοφίας η οποία εξορισμού είναι μια εφαρμοσμένη φιλοσοφία, μπορεί να συμβάλλει στην προνόηση την προεκτίμηση και επανεκτίμηση των χειριστικών πρακτικών αντιμετώπισης περιβαλλοντικών θεμάτων και των αστοχιών τους που πιθανών να οφείλονται σε λανθασμένη ηθική εκτίμηση και συμπεριφορική έκφραση. Με την εργασία αυτή θα προσπαθήσουμε να γνωρίσουμε τα κύρια χαρακτηριστικά της Γεωηθικής, αναδεικνύοντας την χρησιμότητά της από την οποία και προέκυψε σαν κλάδος των Γεωεπιστημών τελεολογικά σύμπνοιος, κατά την Αριστοτελική ερμηνεία με τον σκοπό της ορθής περιβαλλοντικής διαχείρισης, την αειφορία και τη βιώσιμη ανάπτυξη. Στη Διαχείριση Περιβάλλοντος την ηθική, σαν φιλοσοφικό όρο, την συναντάμε πρωτίστως σε θέματα περιβαλλοντικής ηθικής όπου κυριαρχεί σαν βαθύς οικολογικός χρωματισμός επάνω στην έννοια της εγγενούς αξίας ή αυταξίας, προασπίζοντας από την μια μεριά αλλά και θεμελιώνοντας από την άλλη αξιώσεις και δικαιώματα σε ολόκληρη τη φύση και τα όντα που την απαρτίζουν. Παράλληλα δημιουργούνται και οι αντίστοιχες περιβαλλοντικές ευθύνες και υποχρεώσεις στην αρμόδια επιστημονική κοινότητα η οποία πρέπει να επιλέξει και να εφαρμόσει τα απαιτούμενα ανά περίπτωση μέτρα και προφυλάξεις που οδηγούν σε μια αρμονική συμβίωση μεταξύ βιοτικού και αβιοτικού κόσμου. Σε αυτό ακριβώς το σημείο η Γεωηθική εφοδιάζει τους διαχειριστές με τους κατάλληλους ερμηνευτικούς και καθοδηγητικούς τρόπους συμπεριφοράς και σκέψης έτσι ώστε να εξασφαλίζεται η το δυνατόν αποδοτικότερη και αποτελεσματικότερη στο περιβάλλον και κατά συνέπεια στο κοινωνικό σύνολο, προσφορά της επιστημονικής γνώσης και εμπειρίας. Το πολυδιάστατο περιβαλλοντικό πρόβλημα απαιτεί για την ορθή αντιμετώπισή του μια επίσης πολυδιάστατη στρατηγική. Η ανθρώπινη δράση μετέχει στις ενδοεπικοινωνιακές πρακτικές τόσο μεταξύ των ίδιων των επιστημόνων όσο και μεταξύ της πολιτείας και του γενικότερου κοινωνικού συνόλου. Το επικοινωνιακό ζήτημα αποτελεί πρωτίστης σημασίας θέμα για τη Γεωηθική διότι αφορά την ασφαλή, έγκυρη και έγκαιρη πληροφόρηση του πληθυσμού, ο οποίος δικαιολογημένα ανησυχεί σε κάθε εξέλιξη ενός φυσικού φαινομένου όπου διακυβεύεται η ίδια του η ζωή, η περιουσία του και γενικά η εύρυθμη λειτουργία της πολιτείας στην οποία ανήκει. Η περίπτωση της L ’Aquila στην Ιταλία με την καταδίκη 6 επιστημόνων και ενός πολιτικού αξιωματούχου αποτελεί δυνατό παράδειγμα τόσο της τιμωρητικής δυναμικής όσο και της καταστροφικής, σε ώρες ανάγκης, παράφρασης των επιστημονικών μελετών και συμπερασμάτων από πολιτειακά η δημοσιογραφικά συμφέροντα σε βάρος του ανύποπτου και ανεκπαίδευτου για τέτοια θέματα πληθυσμού. Η εκπαίδευση και ενημέρωση του πληθυσμού σχετικά με τους γεωκινδύνους που προκύπτουν από τις φυσικές διεργασίες της Γης αποτελεί άλλο ένα σημαντικό θέμα της Γεωηθικής. Μόνο μια καλά ενημερωμένη και εκπαιδευμένη κοινωνία έχει τις περισσότερες πιθανότητες για να μετριάσει τις ενδεχόμενες επιπτώσεις.","The need to assess and manage environmental issues and concerns has favored the research environment for engaging and creating new research directions. To this end, a new Geoscience discipline is trying from the point of view of social, philosophical and geological sciences to contribute interdisciplinary to better management and addressing these new challenges that current environmental conditions create. The alive and constantly changing reality of the latter requires the moral behavioral rules to be redefined and used to the extent that they will constantly respond to the new time-domains, with the ultimate aim of optimizing the coexistence of man with the geosphere as a whole. By participating in this context of developing anthropogenic intervention and consequently footprint activity in nature, Geoethics through Ethics Philosophy, which is an applied philosophy, can contribute to the prediction and reassessment of management practices to deal with environmental issues and their failures likely to be due to incorrect moral judgment and behavioral expression. With this work we will try to get to know the key features of Geoethics, demonstrating its usefulness, which emerged as a branch of geosciences teleological, in Aristotle's interpretation with the aim of proper environmental management, sustainability and sustainable development. In Environmental Management ethics, as a philosophical term, we meet it primarily in environmental ethics where it dominates as deep ecological coloring on the concept of inherent value or self-esteem, defending on the one hand, but also establishing on the other side claims and rights to the whole of nature and the beings who make up it. At the same time, the corresponding environmental responsibilities and obligations are created in the relevant scientific community, which must choose and implement the necessary measures and precautions that lead to a harmonious symbiosis between the biotic and the abiotic world. At this point, Geoethics supplies managers with the appropriate interpretive and guiding ways of behavior and thought, so as to ensure the most efficient and effective in the environment and consequently in the society, the supply of scientific knowledge and experience. The multidimensional environmental problem requires a multidimensional strategy to be properly addressed. Human action takes part in intercommunication practices both between the scientists themselves and between the state and the general social community. The communicative issue is a primary issue for Geoethics because it concerns the safe, valid and timely information of the population, who is rightly concerned about any development of a natural phenomenon that is at stake for its own life, its property and generally the proper functioning of the state to which it belongs. The case of L'Aquila in Italy with the condemnation of six scientists and a political official is a powerful example of both punishment dynamics and catastrophic, in times of need, paraphrase of scientific studies and conclusions from state or journalistic interests at the expense of the unsuspecting and untraditional for such population issues. Educating and informing the population about geological hazards arising from the natural processes of the Earth is another important matter of Geoethics. Only a well-informed and trained society is most likely to mitigate the potential impact. Geoethics proposes the introduction of a relevant course at all levels of education in order to achieve a better understanding and thus better addressing the challenges and risks arising in emergencies. The communication field as well as that of education is not the only fields that Geoethics deals with. Geoethics also deals with the current global issues concerning the sustainability of the planet and its inhabitants. Sustainable development must be a constant goal of today's society, and in this direction the eyes of geoscientists as the first experts on the subject through knowledge and inspiration. This knowledge and experience, Geoethics tries to transmit to them with sincerity, accountability and clarity, because only in this way mankind will maintain in the future harmonious co-existence with the environment. As much as the inherent vi Philosophical questioning and skepticism regarding the rationality and empiricism of the Natural Sciences, we should not forget that the method, questioning and control are basic characteristics of science. The audience between Ethics Philosophy and Natural Sciences is at least part of the applied science, both in terms of technological achievements and ethical behavior, which the applied philosophy suggests for reflection. Many complex factors shape the ethical values that we encounter in various parts of the Earth and it is certainly difficult to form a common regulatory framework for all of them, but we can avoid emerging relativism by raising to the surface those points that are generally accepted in ethical evaluation by the wider community that will then be the passive recipient of their overall application. By approaching another global issue such as climate change, Geoethics presents the individual and collective responsibility that we need for our participation in this forerunner. Many debates have been made on the subject with predominant ideological resistance to the inevitable and proven cyclical rotation of the climate as something to which we are merely observers. But beyond what is inevitable, it is important to understand that in the long history of the globe, organizations selfadaptable to environmental changes have had time to adapt. The ever-growing consumer need that brings about ever-growing industrial production and development with the resulting environmental negative effects no longer gives the kind of adaptation needed for the kind. Extinction of species and the reduction of biodiversity threaten the human being as part of the biotic chain. The point that from now on there will be no return with the concept of rehabilitation, many scientists are afraid of having come close to danger and this has unknown and unpredictable consequences. Geoethics as an indispensable complement to the struggle to rescue the planet Earth, which is our unique and irreplaceable home, seeks to establish the appropriate behavior that will promote politics in our relationships and prevent an unpleasant development."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Γεωηθική και Διαχείριση Περιβάλλοντος"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσικριπής Νικόλαος","Tsikripis Nikolaos"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Η ανάγκη εκτίμησης και διαχείρισης περιβαλλοντικών ζητημάτων και προβληματισμών χωροδότησε το ερευνητικό περιβάλλον για την συμμετοχή και την δημιουργία νέων ερευνητικών κατευθύνσεων. Προς την κατεύθυνση αυτή ένας νέος επιστημονικός κλάδος των Γεωεπιστημών η Γεωηθική, προσπαθεί από το σημείο τομής των Κοινωνικών, Φιλοσοφικών και Γεωλογικών επιστημών να συμβάλλει διεπιστημονικά στην ορθότερη διαχείριση και αντιμετώπισή των νέων αυτών προκλήσεων που οι σημερινές περιβαλλοντικές συνθήκες δημιουργούν. Η ζωντανή και εξ αυτού διαρκώς μεταβαλλόμενη πραγματικότητα έχει ανάγκη, του επαναπροσδιορισμού και της χρήσης, ηθικών κανόνων συμπεριφοράς, στο βαθμό που αυτοί θα ανταποκρίνονται συνεχώς στα νέα τοποχρονικά δεδομένα με απώτερο σκοπό τη βελτιστοποίηση της συνύπαρξης του ανθρώπου με τη γεώσφαιρα στο σύνολό της. Συμμετέχοντας σε αυτό το πλαίσιο της αναπτυσσόμενης ανθρωπογενούς επέμβασης και κατά συνέπεια αποτυπωματικής δραστηριότητας στη φύση, η Γεωηθική μέσω της Ηθικής Φιλοσοφίας η οποία εξορισμού είναι μια εφαρμοσμένη φιλοσοφία, μπορεί να συμβάλλει στην προνόηση την προεκτίμηση και επανεκτίμηση των χειριστικών πρακτικών αντιμετώπισης περιβαλλοντικών θεμάτων και των αστοχιών τους που πιθανών να οφείλονται σε λανθασμένη ηθική εκτίμηση και συμπεριφορική έκφραση. Με την εργασία αυτή θα προσπαθήσουμε να γνωρίσουμε τα κύρια χαρακτηριστικά της Γεωηθικής, αναδεικνύοντας την χρησιμότητά της από την οποία και προέκυψε σαν κλάδος των Γεωεπιστημών τελεολογικά σύμπνοιος, κατά την Αριστοτελική ερμηνεία με τον σκοπό της ορθής περιβαλλοντικής διαχείρισης, την αειφορία και τη βιώσιμη ανάπτυξη. Στη Διαχείριση Περιβάλλοντος την ηθική, σαν φιλοσοφικό όρο, την συναντάμε πρωτίστως σε θέματα περιβαλλοντικής ηθικής όπου κυριαρχεί σαν βαθύς οικολογικός χρωματισμός επάνω στην έννοια της εγγενούς αξίας ή αυταξίας, προασπίζοντας από την μια μεριά αλλά και θεμελιώνοντας από την άλλη αξιώσεις και δικαιώματα σε ολόκληρη τη φύση και τα όντα που την απαρτίζουν. Παράλληλα δημιουργούνται και οι αντίστοιχες περιβαλλοντικές ευθύνες και υποχρεώσεις στην αρμόδια επιστημονική κοινότητα η οποία πρέπει να επιλέξει και να εφαρμόσει τα απαιτούμενα ανά περίπτωση μέτρα και προφυλάξεις που οδηγούν σε μια αρμονική συμβίωση μεταξύ βιοτικού και αβιοτικού κόσμου. Σε αυτό ακριβώς το σημείο η Γεωηθική εφοδιάζει τους διαχειριστές με τους κατάλληλους ερμηνευτικούς και καθοδηγητικούς τρόπους συμπεριφοράς και σκέψης έτσι ώστε να εξασφαλίζεται η το δυνατόν αποδοτικότερη και αποτελεσματικότερη στο περιβάλλον και κατά συνέπεια στο κοινωνικό σύνολο, προσφορά της επιστημονικής γνώσης και εμπειρίας. Το πολυδιάστατο περιβαλλοντικό πρόβλημα απαιτεί για την ορθή αντιμετώπισή του μια επίσης πολυδιάστατη στρατηγική. Η ανθρώπινη δράση μετέχει στις ενδοεπικοινωνιακές πρακτικές τόσο μεταξύ των ίδιων των επιστημόνων όσο και μεταξύ της πολιτείας και του γενικότερου κοινωνικού συνόλου. Το επικοινωνιακό ζήτημα αποτελεί πρωτίστης σημασίας θέμα για τη Γεωηθική διότι αφορά την ασφαλή, έγκυρη και έγκαιρη πληροφόρηση του πληθυσμού, ο οποίος δικαιολογημένα ανησυχεί σε κάθε εξέλιξη ενός φυσικού φαινομένου όπου διακυβεύεται η ίδια του η ζωή, η περιουσία του και γενικά η εύρυθμη λειτουργία της πολιτείας στην οποία ανήκει. Η περίπτωση της L ’Aquila στην Ιταλία με την καταδίκη 6 επιστημόνων και ενός πολιτικού αξιωματούχου αποτελεί δυνατό παράδειγμα τόσο της τιμωρητικής δυναμικής όσο και της καταστροφικής, σε ώρες ανάγκης, παράφρασης των επιστημονικών μελετών και συμπερασμάτων από πολιτειακά η δημοσιογραφικά συμφέροντα σε βάρος του ανύποπτου και ανεκπαίδευτου για τέτοια θέματα πληθυσμού. Η εκπαίδευση και ενημέρωση του πληθυσμού σχετικά με τους γεωκινδύνους που προκύπτουν από τις φυσικές διεργασίες της Γης αποτελεί άλλο ένα σημαντικό θέμα της Γεωηθικής. Μόνο μια καλά ενημερωμένη και εκπαιδευμένη κοινωνία έχει τις περισσότερες πιθανότητες για να μετριάσει τις ενδεχόμενες επιπτώσεις.","The need to assess and manage environmental issues and concerns has favored the research environment for engaging and creating new research directions. To this end, a new Geoscience discipline is trying from the point of view of social, philosophical and geological sciences to contribute interdisciplinary to better management and addressing these new challenges that current environmental conditions create. The alive and constantly changing reality of the latter requires the moral behavioral rules to be redefined and used to the extent that they will constantly respond to the new time-domains, with the ultimate aim of optimizing the coexistence of man with the geosphere as a whole. By participating in this context of developing anthropogenic intervention and consequently footprint activity in nature, Geoethics through Ethics Philosophy, which is an applied philosophy, can contribute to the prediction and reassessment of management practices to deal with environmental issues and their failures likely to be due to incorrect moral judgment and behavioral expression. With this work we will try to get to know the key features of Geoethics, demonstrating its usefulness, which emerged as a branch of geosciences teleological, in Aristotle's interpretation with the aim of proper environmental management, sustainability and sustainable development. In Environmental Management ethics, as a philosophical term, we meet it primarily in environmental ethics where it dominates as deep ecological coloring on the concept of inherent value or self-esteem, defending on the one hand, but also establishing on the other side claims and rights to the whole of nature and the beings who make up it. At the same time, the corresponding environmental responsibilities and obligations are created in the relevant scientific community, which must choose and implement the necessary measures and precautions that lead to a harmonious symbiosis between the biotic and the abiotic world. At this point, Geoethics supplies managers with the appropriate interpretive and guiding ways of behavior and thought, so as to ensure the most efficient and effective in the environment and consequently in the society, the supply of scientific knowledge and experience. The multidimensional environmental problem requires a multidimensional strategy to be properly addressed. Human action takes part in intercommunication practices both between the scientists themselves and between the state and the general social community. The communicative issue is a primary issue for Geoethics because it concerns the safe, valid and timely information of the population, who is rightly concerned about any development of a natural phenomenon that is at stake for its own life, its property and generally the proper functioning of the state to which it belongs. The case of L'Aquila in Italy with the condemnation of six scientists and a political official is a powerful example of both punishment dynamics and catastrophic, in times of need, paraphrase of scientific studies and conclusions from state or journalistic interests at the expense of the unsuspecting and untraditional for such population issues. Educating and informing the population about geological hazards arising from the natural processes of the Earth is another important matter of Geoethics. Only a well-informed and trained society is most likely to mitigate the potential impact. Geoethics proposes the introduction of a relevant course at all levels of education in order to achieve a better understanding and thus better addressing the challenges and risks arising in emergencies. The communication field as well as that of education is not the only fields that Geoethics deals with. Geoethics also deals with the current global issues concerning the sustainability of the planet and its inhabitants. Sustainable development must be a constant goal of today's society, and in this direction the eyes of geoscientists as the first experts on the subject through knowledge and inspiration. This knowledge and experience, Geoethics tries to transmit to them with sincerity, accountability and clarity, because only in this way mankind will maintain in the future harmonious co-existence with the environment. As much as the inherent vi Philosophical questioning and skepticism regarding the rationality and empiricism of the Natural Sciences, we should not forget that the method, questioning and control are basic characteristics of science. The audience between Ethics Philosophy and Natural Sciences is at least part of the applied science, both in terms of technological achievements and ethical behavior, which the applied philosophy suggests for reflection. Many complex factors shape the ethical values that we encounter in various parts of the Earth and it is certainly difficult to form a common regulatory framework for all of them, but we can avoid emerging relativism by raising to the surface those points that are generally accepted in ethical evaluation by the wider community that will then be the passive recipient of their overall application. By approaching another global issue such as climate change, Geoethics presents the individual and collective responsibility that we need for our participation in this forerunner. Many debates have been made on the subject with predominant ideological resistance to the inevitable and proven cyclical rotation of the climate as something to which we are merely observers. But beyond what is inevitable, it is important to understand that in the long history of the globe, organizations selfadaptable to environmental changes have had time to adapt. The ever-growing consumer need that brings about ever-growing industrial production and development with the resulting environmental negative effects no longer gives the kind of adaptation needed for the kind. Extinction of species and the reduction of biodiversity threaten the human being as part of the biotic chain. The point that from now on there will be no return with the concept of rehabilitation, many scientists are afraid of having come close to danger and this has unknown and unpredictable consequences. Geoethics as an indispensable complement to the struggle to rescue the planet Earth, which is our unique and irreplaceable home, seeks to establish the appropriate behavior that will promote politics in our relationships and prevent an unpleasant development."],"dc:identifier":["uoadl:2814475","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2814475"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Γεωηθική και Διαχείριση Περιβάλλοντος"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:32:29Z"}