{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2814528"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2814528","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ετοιμότητα για άσκηση ασθενών μετά από χειρουργική επέμβαση καρδιάς και παράγοντες που την επηρεάζουν","abstract":"Εισαγωγή: Η άσκηση των ασθενών μετά από χειρουργική επέμβαση καρδιάς θεωρείται απαραίτητη στη σημερινή εποχή, ξεκινώντας άμεσα μετεγχειρητικά στο πλαίσιο της καρδιακής αποκατάστασης. Παράλληλα, η ετοιμότητα των ασθενών για άσκηση πιστεύεται ότι αποτελεί την κυριότερη προϋπόθεση για την επιτυχή μετεγχειρητική αποκατάστασή τους. Σκοπός: Η εκτίμηση της ετοιμότητας για άσκηση των ασθενών μετά από χειρουργική επέμβαση καρδιάς, καθώς και των παραγόντων που την επηρεάζουν. Μεθοδολογία: Ως προς το σχεδιασμό της επρόκειτο για συγχρονική μελέτη, σε δείγμα 98 ασθενών, που υποβλήθηκαν σε χειρουργική επέμβαση καρδιάς πριν 3 μήνες, σε ένα τριτοβάθμιο νοσοκομείο της Αττικής. Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε από τον Ιανουάριο έως τον Ιούνιο 2018, μέσω τηλεφωνικής συνέντευξης, καθώς και με ανασκόπηση του φακέλου υγείας των ασθενών. Για την αξιολόγηση της ετοιμότητας για άσκηση των ασθενών χρησιμοποιήθηκε η ελληνική εκδοχή του «Readiness to Change Exercise Questionnaire», το οποίο περιλαμβάνει 13 ερωτήσεις (5-βάθμια κλίμακα τύπου Likert), κατανεμημένες σε τέσσερα στάδια («πριν από τη σκέψη», «σκέψης», «προετοιμασίας» και «δράσης»). Η ανάλυση των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με το στατιστικό πρόγραμμα IBM SPSS 21.0. Το αμφίπλευρο επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίστηκε στο 0,05. Αποτελέσματα: Η μέση ηλικία (± τυπική απόκλιση) των ασθενών ήταν 64,2 (± 10,7 έτη), ενώ η πλειονότητα ήταν άνδρες (72,4%). Το 59,2% των ασθενών υποβλήθηκαν σε αορτοστεφανιαία παράκαμψη, το 24,6% σε αντικατάσταση βαλβίδας, το 11,2% σε συνδυασμό αυτών και το 5% σε άλλη επέμβαση. Στα στάδια «πριν από τη σκέψη», «σκέψης», «προετοιμασίας» και «δράσης» κατανεμήθηκε το 11,2%, 11,2%, 24,5% και 53,1% των ασθενών, αντίστοιχα. Οι άνδρες ασθενείς [OR: 3,3, 95% διάστημα εμπιστοσύνης (ΔΕ) 1,0-10,4, p=0,042], αλλά και οι διαζευγμένοι/χήροι ( OR: 9,7 , 95% ΔΕ 1,5-64,2, p=0,0018) ήταν σημαντικά πιο έτοιμοι να ασκηθούν σε σχέση με τις γυναίκες και τους άγαμους, αντίστοιχα. Όσοι είχαν μέτριο επίπεδο άσκησης προεγχειρητικά ήταν σε μεγαλύτερη ετοιμότητα για άσκηση συγκριτικά με εκείνους που ήταν σε χαμηλό (OR: 5,2, 95% ΔΕ 1,4-18,7, p=0,012). Επιπλέον, όσοι είχαν υψηλό επίπεδο άσκησης προεγχειρητικά είχαν σημαντικά μεγαλύτερη ετοιμότητα για άσκηση μετεγχειρητικά (OR: 7,4, 95% ΔΕ 2,1-26,0, p=0,002). Συμπεράσματα: Οι μισοί περίπου ασθενείς, που έχουν υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση καρδιάς, φαίνεται ότι εμφανίζουν ικανοποιητική ετοιμότητα για άσκηση, 3 μήνες μετά την επέμβαση. Παράμετροι, όπως το φύλο, η οικογενειακή κατάσταση, αλλά και το επίπεδο προεγχειρητικής άσκησης επηρεάζουν σημαντικά την ετοιμότητα για άσκηση των ασθενών αυτών. Το σχετικά μικρό δείγμα της μελέτης, αλλά και το σημαντικό βιβλιογραφικό έλλειμμα υποδεικνύουν την ανάγκη για περαιτέρω έρευνα.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η άσκηση των ασθενών μετά από χειρουργική επέμβαση καρδιάς θεωρείται απαραίτητη στη σημερινή εποχή, ξεκινώντας άμεσα μετεγχειρητικά στο πλαίσιο της καρδιακής αποκατάστασης. Παράλληλα, η ετοιμότητα των ασθενών για άσκηση πιστεύεται ότι αποτελεί την κυριότερη προϋπόθεση για την επιτυχή μετεγχειρητική αποκατάστασή τους. Σκοπός: Η εκτίμηση της ετοιμότητας για άσκηση των ασθενών μετά από χειρουργική επέμβαση καρδιάς, καθώς και των παραγόντων που την επηρεάζουν. Μεθοδολογία: Ως προς το σχεδιασμό της επρόκειτο για συγχρονική μελέτη, σε δείγμα 98 ασθενών, που υποβλήθηκαν σε χειρουργική επέμβαση καρδιάς πριν 3 μήνες, σε ένα τριτοβάθμιο νοσοκομείο της Αττικής. Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε από τον Ιανουάριο έως τον Ιούνιο 2018, μέσω τηλεφωνικής συνέντευξης, καθώς και με ανασκόπηση του φακέλου υγείας των ασθενών. Για την αξιολόγηση της ετοιμότητας για άσκηση των ασθενών χρησιμοποιήθηκε η ελληνική εκδοχή του «Readiness to Change Exercise Questionnaire», το οποίο περιλαμβάνει 13 ερωτήσεις (5-βάθμια κλίμακα τύπου Likert), κατανεμημένες σε τέσσερα στάδια («πριν από τη σκέψη», «σκέψης», «προετοιμασίας» και «δράσης»). Η ανάλυση των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με το στατιστικό πρόγραμμα IBM SPSS 21.0. Το αμφίπλευρο επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίστηκε στο 0,05. Αποτελέσματα: Η μέση ηλικία (± τυπική απόκλιση) των ασθενών ήταν 64,2 (± 10,7 έτη), ενώ η πλειονότητα ήταν άνδρες (72,4%). Το 59,2% των ασθενών υποβλήθηκαν σε αορτοστεφανιαία παράκαμψη, το 24,6% σε αντικατάσταση βαλβίδας, το 11,2% σε συνδυασμό αυτών και το 5% σε άλλη επέμβαση. Στα στάδια «πριν από τη σκέψη», «σκέψης», «προετοιμασίας» και «δράσης» κατανεμήθηκε το 11,2%, 11,2%, 24,5% και 53,1% των ασθενών, αντίστοιχα. Οι άνδρες ασθενείς [OR: 3,3, 95% διάστημα εμπιστοσύνης (ΔΕ) 1,0-10,4, p=0,042], αλλά και οι διαζευγμένοι/χήροι ( OR: 9,7 , 95% ΔΕ 1,5-64,2, p=0,0018) ήταν σημαντικά πιο έτοιμοι να ασκηθούν σε σχέση με τις γυναίκες και τους άγαμους, αντίστοιχα. Όσοι είχαν μέτριο επίπεδο άσκησης προεγχειρητικά ήταν σε μεγαλύτερη ετοιμότητα για άσκηση συγκριτικά με εκείνους που ήταν σε χαμηλό (OR: 5,2, 95% ΔΕ 1,4-18,7, p=0,012). Επιπλέον, όσοι είχαν υψηλό επίπεδο άσκησης προεγχειρητικά είχαν σημαντικά μεγαλύτερη ετοιμότητα για άσκηση μετεγχειρητικά (OR: 7,4, 95% ΔΕ 2,1-26,0, p=0,002). Συμπεράσματα: Οι μισοί περίπου ασθενείς, που έχουν υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση καρδιάς, φαίνεται ότι εμφανίζουν ικανοποιητική ετοιμότητα για άσκηση, 3 μήνες μετά την επέμβαση. Παράμετροι, όπως το φύλο, η οικογενειακή κατάσταση, αλλά και το επίπεδο προεγχειρητικής άσκησης επηρεάζουν σημαντικά την ετοιμότητα για άσκηση των ασθενών αυτών. Το σχετικά μικρό δείγμα της μελέτης, αλλά και το σημαντικό βιβλιογραφικό έλλειμμα υποδεικνύουν την ανάγκη για περαιτέρω έρευνα.","abstract_has_math":false,"creators":["Αναγνωστοπούλου Ελένη","Anagnostopoulou Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:32:29Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2814528"],"render_values":[{"text":"uoadl:2814528","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2814528","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2814528","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2814528","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αναγνωστοπούλου Ελένη","Anagnostopoulou Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2814528","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2814528"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η άσκηση των ασθενών μετά από χειρουργική επέμβαση καρδιάς θεωρείται απαραίτητη στη σημερινή εποχή, ξεκινώντας άμεσα μετεγχειρητικά στο πλαίσιο της καρδιακής αποκατάστασης. Παράλληλα, η ετοιμότητα των ασθενών για άσκηση πιστεύεται ότι αποτελεί την κυριότερη προϋπόθεση για την επιτυχή μετεγχειρητική αποκατάστασή τους. Σκοπός: Η εκτίμηση της ετοιμότητας για άσκηση των ασθενών μετά από χειρουργική επέμβαση καρδιάς, καθώς και των παραγόντων που την επηρεάζουν. Μεθοδολογία: Ως προς το σχεδιασμό της επρόκειτο για συγχρονική μελέτη, σε δείγμα 98 ασθενών, που υποβλήθηκαν σε χειρουργική επέμβαση καρδιάς πριν 3 μήνες, σε ένα τριτοβάθμιο νοσοκομείο της Αττικής. Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε από τον Ιανουάριο έως τον Ιούνιο 2018, μέσω τηλεφωνικής συνέντευξης, καθώς και με ανασκόπηση του φακέλου υγείας των ασθενών. Για την αξιολόγηση της ετοιμότητας για άσκηση των ασθενών χρησιμοποιήθηκε η ελληνική εκδοχή του «Readiness to Change Exercise Questionnaire», το οποίο περιλαμβάνει 13 ερωτήσεις (5-βάθμια κλίμακα τύπου Likert), κατανεμημένες σε τέσσερα στάδια («πριν από τη σκέψη», «σκέψης», «προετοιμασίας» και «δράσης»). Η ανάλυση των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με το στατιστικό πρόγραμμα IBM SPSS 21.0. Το αμφίπλευρο επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίστηκε στο 0,05. Αποτελέσματα: Η μέση ηλικία (± τυπική απόκλιση) των ασθενών ήταν 64,2 (± 10,7 έτη), ενώ η πλειονότητα ήταν άνδρες (72,4%). Το 59,2% των ασθενών υποβλήθηκαν σε αορτοστεφανιαία παράκαμψη, το 24,6% σε αντικατάσταση βαλβίδας, το 11,2% σε συνδυασμό αυτών και το 5% σε άλλη επέμβαση. Στα στάδια «πριν από τη σκέψη», «σκέψης», «προετοιμασίας» και «δράσης» κατανεμήθηκε το 11,2%, 11,2%, 24,5% και 53,1% των ασθενών, αντίστοιχα. Οι άνδρες ασθενείς [OR: 3,3, 95% διάστημα εμπιστοσύνης (ΔΕ) 1,0-10,4, p=0,042], αλλά και οι διαζευγμένοι/χήροι ( OR: 9,7 , 95% ΔΕ 1,5-64,2, p=0,0018) ήταν σημαντικά πιο έτοιμοι να ασκηθούν σε σχέση με τις γυναίκες και τους άγαμους, αντίστοιχα. Όσοι είχαν μέτριο επίπεδο άσκησης προεγχειρητικά ήταν σε μεγαλύτερη ετοιμότητα για άσκηση συγκριτικά με εκείνους που ήταν σε χαμηλό (OR: 5,2, 95% ΔΕ 1,4-18,7, p=0,012). Επιπλέον, όσοι είχαν υψηλό επίπεδο άσκησης προεγχειρητικά είχαν σημαντικά μεγαλύτερη ετοιμότητα για άσκηση μετεγχειρητικά (OR: 7,4, 95% ΔΕ 2,1-26,0, p=0,002). Συμπεράσματα: Οι μισοί περίπου ασθενείς, που έχουν υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση καρδιάς, φαίνεται ότι εμφανίζουν ικανοποιητική ετοιμότητα για άσκηση, 3 μήνες μετά την επέμβαση. Παράμετροι, όπως το φύλο, η οικογενειακή κατάσταση, αλλά και το επίπεδο προεγχειρητικής άσκησης επηρεάζουν σημαντικά την ετοιμότητα για άσκηση των ασθενών αυτών. Το σχετικά μικρό δείγμα της μελέτης, αλλά και το σημαντικό βιβλιογραφικό έλλειμμα υποδεικνύουν την ανάγκη για περαιτέρω έρευνα.","Introduction: Exercise of patients after heart surgery is considered necessary nowadays, starting immediately postoperatively in the context of cardiac rehabilitation. At the same time, patients' willingness to exercise is considered to be the main prerequisite for their successful post-operative rehabilitation. Purpose: Assessment of patients’ readiness to exercise after heart surgery, as well as factors affecting it. Method: This is a cross-sectional study, with sample 98 patients, who undergo cardiac surgery three months ago in a third-level hospital in Attica. Data collection took place from January to June 2018, through a telephone interview, as well as a review of patients' health records. In order to evaluate patient readiness, the Greek version of the questionnaire \" Readiness to Change Exercise Questionnaire\", containing 13 questions (5-stage Likert type scale), divided into four stages (\"precontemplation \", \"contemplation\", \"preparation\" and \"action\"). Data analysis was performed using the IBM SPSS 21.0 statistical program. The two-sided level of statistical significance was set at 0.05. Results: The mean age (standard deviation) of the patients was 64.2 (± 10.7 years), while the majority were men (72.4%). 59.2% of patients underwent coronary artery bypass, 24.6% replacing the valve, 11.2% combined, and 5% other surgery. In the \"precontemplation \", \"contemplation\", \"preparation\" and \"action\" stages, 11.2%, 11.2%, 24.5% and 53.1% of the patients respectively were allocated. Male patients (OR:3,3, 95% confidence interval CI = 1.0-10.4, p = 0.042), but also divorced / widowed (OR:9,7, 95% CI 1.5-64.2, p = 0.0018) were more ready to exercise in relation to women and unmarried, respectively. Patients who had a moderate level of exercise preoperatively with greater progress for exercise than those who were at low (OR: 5.2, 95% CI 1.4-18.7, p = 0.012).In addition, those with a high level of preoperative exercise had considerably greater postoperative exercise potential (OR:7,4, 95%CI2,1-26,0,p=0,002). Conclusions: About half of patients who have undergone heart surgery appear to have a good intention to exercise, 3 months after surgery. Parameters such as gender, marital status, and preoperative exercise levels have a significant impact on the readiness for these patients. The relatively small sample of the study, as well as the significant bibliographic deficit, suggest the need for further research."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ετοιμότητα για άσκηση ασθενών μετά από χειρουργική επέμβαση καρδιάς και παράγοντες που την επηρεάζουν"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αναγνωστοπούλου Ελένη","Anagnostopoulou Eleni"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η άσκηση των ασθενών μετά από χειρουργική επέμβαση καρδιάς θεωρείται απαραίτητη στη σημερινή εποχή, ξεκινώντας άμεσα μετεγχειρητικά στο πλαίσιο της καρδιακής αποκατάστασης. Παράλληλα, η ετοιμότητα των ασθενών για άσκηση πιστεύεται ότι αποτελεί την κυριότερη προϋπόθεση για την επιτυχή μετεγχειρητική αποκατάστασή τους. Σκοπός: Η εκτίμηση της ετοιμότητας για άσκηση των ασθενών μετά από χειρουργική επέμβαση καρδιάς, καθώς και των παραγόντων που την επηρεάζουν. Μεθοδολογία: Ως προς το σχεδιασμό της επρόκειτο για συγχρονική μελέτη, σε δείγμα 98 ασθενών, που υποβλήθηκαν σε χειρουργική επέμβαση καρδιάς πριν 3 μήνες, σε ένα τριτοβάθμιο νοσοκομείο της Αττικής. Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε από τον Ιανουάριο έως τον Ιούνιο 2018, μέσω τηλεφωνικής συνέντευξης, καθώς και με ανασκόπηση του φακέλου υγείας των ασθενών. Για την αξιολόγηση της ετοιμότητας για άσκηση των ασθενών χρησιμοποιήθηκε η ελληνική εκδοχή του «Readiness to Change Exercise Questionnaire», το οποίο περιλαμβάνει 13 ερωτήσεις (5-βάθμια κλίμακα τύπου Likert), κατανεμημένες σε τέσσερα στάδια («πριν από τη σκέψη», «σκέψης», «προετοιμασίας» και «δράσης»). Η ανάλυση των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με το στατιστικό πρόγραμμα IBM SPSS 21.0. Το αμφίπλευρο επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίστηκε στο 0,05. Αποτελέσματα: Η μέση ηλικία (± τυπική απόκλιση) των ασθενών ήταν 64,2 (± 10,7 έτη), ενώ η πλειονότητα ήταν άνδρες (72,4%). Το 59,2% των ασθενών υποβλήθηκαν σε αορτοστεφανιαία παράκαμψη, το 24,6% σε αντικατάσταση βαλβίδας, το 11,2% σε συνδυασμό αυτών και το 5% σε άλλη επέμβαση. Στα στάδια «πριν από τη σκέψη», «σκέψης», «προετοιμασίας» και «δράσης» κατανεμήθηκε το 11,2%, 11,2%, 24,5% και 53,1% των ασθενών, αντίστοιχα. Οι άνδρες ασθενείς [OR: 3,3, 95% διάστημα εμπιστοσύνης (ΔΕ) 1,0-10,4, p=0,042], αλλά και οι διαζευγμένοι/χήροι ( OR: 9,7 , 95% ΔΕ 1,5-64,2, p=0,0018) ήταν σημαντικά πιο έτοιμοι να ασκηθούν σε σχέση με τις γυναίκες και τους άγαμους, αντίστοιχα. Όσοι είχαν μέτριο επίπεδο άσκησης προεγχειρητικά ήταν σε μεγαλύτερη ετοιμότητα για άσκηση συγκριτικά με εκείνους που ήταν σε χαμηλό (OR: 5,2, 95% ΔΕ 1,4-18,7, p=0,012). Επιπλέον, όσοι είχαν υψηλό επίπεδο άσκησης προεγχειρητικά είχαν σημαντικά μεγαλύτερη ετοιμότητα για άσκηση μετεγχειρητικά (OR: 7,4, 95% ΔΕ 2,1-26,0, p=0,002). Συμπεράσματα: Οι μισοί περίπου ασθενείς, που έχουν υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση καρδιάς, φαίνεται ότι εμφανίζουν ικανοποιητική ετοιμότητα για άσκηση, 3 μήνες μετά την επέμβαση. Παράμετροι, όπως το φύλο, η οικογενειακή κατάσταση, αλλά και το επίπεδο προεγχειρητικής άσκησης επηρεάζουν σημαντικά την ετοιμότητα για άσκηση των ασθενών αυτών. Το σχετικά μικρό δείγμα της μελέτης, αλλά και το σημαντικό βιβλιογραφικό έλλειμμα υποδεικνύουν την ανάγκη για περαιτέρω έρευνα.","Introduction: Exercise of patients after heart surgery is considered necessary nowadays, starting immediately postoperatively in the context of cardiac rehabilitation. At the same time, patients' willingness to exercise is considered to be the main prerequisite for their successful post-operative rehabilitation. Purpose: Assessment of patients’ readiness to exercise after heart surgery, as well as factors affecting it. Method: This is a cross-sectional study, with sample 98 patients, who undergo cardiac surgery three months ago in a third-level hospital in Attica. Data collection took place from January to June 2018, through a telephone interview, as well as a review of patients' health records. In order to evaluate patient readiness, the Greek version of the questionnaire \" Readiness to Change Exercise Questionnaire\", containing 13 questions (5-stage Likert type scale), divided into four stages (\"precontemplation \", \"contemplation\", \"preparation\" and \"action\"). Data analysis was performed using the IBM SPSS 21.0 statistical program. The two-sided level of statistical significance was set at 0.05. Results: The mean age (standard deviation) of the patients was 64.2 (± 10.7 years), while the majority were men (72.4%). 59.2% of patients underwent coronary artery bypass, 24.6% replacing the valve, 11.2% combined, and 5% other surgery. In the \"precontemplation \", \"contemplation\", \"preparation\" and \"action\" stages, 11.2%, 11.2%, 24.5% and 53.1% of the patients respectively were allocated. Male patients (OR:3,3, 95% confidence interval CI = 1.0-10.4, p = 0.042), but also divorced / widowed (OR:9,7, 95% CI 1.5-64.2, p = 0.0018) were more ready to exercise in relation to women and unmarried, respectively. Patients who had a moderate level of exercise preoperatively with greater progress for exercise than those who were at low (OR: 5.2, 95% CI 1.4-18.7, p = 0.012).In addition, those with a high level of preoperative exercise had considerably greater postoperative exercise potential (OR:7,4, 95%CI2,1-26,0,p=0,002). Conclusions: About half of patients who have undergone heart surgery appear to have a good intention to exercise, 3 months after surgery. Parameters such as gender, marital status, and preoperative exercise levels have a significant impact on the readiness for these patients. The relatively small sample of the study, as well as the significant bibliographic deficit, suggest the need for further research."],"dc:identifier":["uoadl:2814528","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2814528"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ετοιμότητα για άσκηση ασθενών μετά από χειρουργική επέμβαση καρδιάς και παράγοντες που την επηρεάζουν"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:32:29Z"}