{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2815598"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2815598","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μέθοδοι διαχείρισης και αναγνώρισης αποθανόντων θυμάτων μετά από μαζικές καταστροφές: συστηματική ανασκόπηση","abstract":"Εισαγωγή: Η διαχείριση και η αναγνώριση των αποθανόντων θυμάτων αποτελεί σημαντικό κομμάτι στην αντιμετώπισης μιας μαζικής καταστροφής, το οποίο θεωρείται κομβικής σημασίας βήμα, για την ανάκαμψη της πληγείσας κοινότητας. Σκοπός: Ο προσδιορισμός της αποτελεσματικότερης μεθόδου διαχείρισης και αναγνώρισης θανόντων θυμάτων μετά από μαζικές καταστροφές, ανάλογα με το είδος τους και τις υπάρχουσες συνθήκες. Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε σύνθετη αναζήτηση των βιβλιογραφικών βάσεων δεδομένων Medline/Pubmed, Cochrane library και Google Scholar, χωρίς χρονικούς περιορισμούς. Οι λέξεις κλειδιά που χρησιμοποιήθηκαν κατά την αναζήτηση ήταν: DVI, disaster, victim, identification, mass fatality, dead bodies management και οι συνδυασμοί αυτών. Κριτήρια ένταξης μελετών ήταν να αφορούν ανθρώπους και η γλώσσα γραφή να είναι τα αγγλικά. Συνολικά εντοπίσθηκαν 526 δημοσιεύσεις, εκ των οποίων οι 35 κρίθηκαν κατάλληλες και αποτέλεσαν το δείγμα της ανασκόπησης. Αποτελέσματα: Η διαχείριση και η αναγνώριση των νεκρών φάνηκε να εξαρτάται από τον τύπο της καταστροφής (tsunami, φωτιά, αεροπορικό δυστύχημα, τρομοκρατική επίθεση, ναυάγιο και άλλες καταστροφές), τον αριθμό των θυμάτων, και τα διαθέσιμα μέσα, ενώ η κατάσταση των σορών είναι καθοριστικός παράγοντας για την επιτυχή εφαρμογή κάθε μεθόδου αναγνώρισης. Για την αποτελεσματική διαχείριση μεγάλου αριθμού θυμάτων ήταν απαραίτητη η δημιουργία προσωρινών νεκροτομείων και η αποθήκευση με χρήση ψύξης, λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαιτερότητες κάθε περιοχής. Η ύπαρξη κατάλληλων υποδομών και εκπαίδευσης φάνηκε να προάγει την αποτελεσματικότητα. Η ανάλυση του DNA φάνηκε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε όλους τους τύπους καταστροφών, με κύριους περιορισμούς την ανάγκη ύπαρξης υποδομών και το κόστος και ήταν απαραίτητη σε περιπτώσεις ακρωτηριασμών. Η χρήση των δακτυλικών αποτυπωμάτων δεν ήταν δυνατή σε περιπτώσεις μεγάλης καταστροφής των σορών από φωτιά ή προχωρημένη αποσύνθεση, αλλά αποτέλεσε μία εύκολη και ταχεία μέθοδο στις περιπτώσεις όπου μπορούσε να εφαρμοστεί. Τέλος η συγκριτική οδοντολογική ανάλυση εφαρμόστηκε σε όλα τα είδη καταστροφών και ιδιαίτερα σε περιπτώσεις μεγάλης καταστροφής των σωρών. Η ύπαρξη και η δυνατότητα πρόσβασης σε προ-θανάτια δεδομένα των θυμάτων ήταν κρίσιμη για την αποτελεσματική εφαρμογή κάθε μεθόδου. Συμπέρασμα: Αναγνωρίζοντας ένα κίνδυνο, θα μπορούσε να γίνει και εκτίμηση για την καταλληλότερη μέθοδο διαχείρισης και αναγνώρισης των θυμάτων μετά από μία δυνητική καταστροφή. Η κατάλληλη προετοιμασία και η οργάνωση κάθε κράτους μπορεί να επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό την αποτελεσματικότητα των μεθόδων αναγνώρισης.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η διαχείριση και η αναγνώριση των αποθανόντων θυμάτων αποτελεί σημαντικό κομμάτι στην αντιμετώπισης μιας μαζικής καταστροφής, το οποίο θεωρείται κομβικής σημασίας βήμα, για την ανάκαμψη της πληγείσας κοινότητας. Σκοπός: Ο προσδιορισμός της αποτελεσματικότερης μεθόδου διαχείρισης και αναγνώρισης θανόντων θυμάτων μετά από μαζικές καταστροφές, ανάλογα με το είδος τους και τις υπάρχουσες συνθήκες. Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε σύνθετη αναζήτηση των βιβλιογραφικών βάσεων δεδομένων Medline/Pubmed, Cochrane library και Google Scholar, χωρίς χρονικούς περιορισμούς. Οι λέξεις κλειδιά που χρησιμοποιήθηκαν κατά την αναζήτηση ήταν: DVI, disaster, victim, identification, mass fatality, dead bodies management και οι συνδυασμοί αυτών. Κριτήρια ένταξης μελετών ήταν να αφορούν ανθρώπους και η γλώσσα γραφή να είναι τα αγγλικά. Συνολικά εντοπίσθηκαν 526 δημοσιεύσεις, εκ των οποίων οι 35 κρίθηκαν κατάλληλες και αποτέλεσαν το δείγμα της ανασκόπησης. Αποτελέσματα: Η διαχείριση και η αναγνώριση των νεκρών φάνηκε να εξαρτάται από τον τύπο της καταστροφής (tsunami, φωτιά, αεροπορικό δυστύχημα, τρομοκρατική επίθεση, ναυάγιο και άλλες καταστροφές), τον αριθμό των θυμάτων, και τα διαθέσιμα μέσα, ενώ η κατάσταση των σορών είναι καθοριστικός παράγοντας για την επιτυχή εφαρμογή κάθε μεθόδου αναγνώρισης. Για την αποτελεσματική διαχείριση μεγάλου αριθμού θυμάτων ήταν απαραίτητη η δημιουργία προσωρινών νεκροτομείων και η αποθήκευση με χρήση ψύξης, λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαιτερότητες κάθε περιοχής. Η ύπαρξη κατάλληλων υποδομών και εκπαίδευσης φάνηκε να προάγει την αποτελεσματικότητα. Η ανάλυση του DNA φάνηκε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε όλους τους τύπους καταστροφών, με κύριους περιορισμούς την ανάγκη ύπαρξης υποδομών και το κόστος και ήταν απαραίτητη σε περιπτώσεις ακρωτηριασμών. Η χρήση των δακτυλικών αποτυπωμάτων δεν ήταν δυνατή σε περιπτώσεις μεγάλης καταστροφής των σορών από φωτιά ή προχωρημένη αποσύνθεση, αλλά αποτέλεσε μία εύκολη και ταχεία μέθοδο στις περιπτώσεις όπου μπορούσε να εφαρμοστεί. Τέλος η συγκριτική οδοντολογική ανάλυση εφαρμόστηκε σε όλα τα είδη καταστροφών και ιδιαίτερα σε περιπτώσεις μεγάλης καταστροφής των σωρών. Η ύπαρξη και η δυνατότητα πρόσβασης σε προ-θανάτια δεδομένα των θυμάτων ήταν κρίσιμη για την αποτελεσματική εφαρμογή κάθε μεθόδου. Συμπέρασμα: Αναγνωρίζοντας ένα κίνδυνο, θα μπορούσε να γίνει και εκτίμηση για την καταλληλότερη μέθοδο διαχείρισης και αναγνώρισης των θυμάτων μετά από μία δυνητική καταστροφή. Η κατάλληλη προετοιμασία και η οργάνωση κάθε κράτους μπορεί να επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό την αποτελεσματικότητα των μεθόδων αναγνώρισης.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπαγουράκης Αντώνιος","Bagourakis Antonios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:32:31Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2815598"],"render_values":[{"text":"uoadl:2815598","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2815598","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2815598","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2815598","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπαγουράκης Αντώνιος","Bagourakis Antonios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2815598","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2815598"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η διαχείριση και η αναγνώριση των αποθανόντων θυμάτων αποτελεί σημαντικό κομμάτι στην αντιμετώπισης μιας μαζικής καταστροφής, το οποίο θεωρείται κομβικής σημασίας βήμα, για την ανάκαμψη της πληγείσας κοινότητας. Σκοπός: Ο προσδιορισμός της αποτελεσματικότερης μεθόδου διαχείρισης και αναγνώρισης θανόντων θυμάτων μετά από μαζικές καταστροφές, ανάλογα με το είδος τους και τις υπάρχουσες συνθήκες. Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε σύνθετη αναζήτηση των βιβλιογραφικών βάσεων δεδομένων Medline/Pubmed, Cochrane library και Google Scholar, χωρίς χρονικούς περιορισμούς. Οι λέξεις κλειδιά που χρησιμοποιήθηκαν κατά την αναζήτηση ήταν: DVI, disaster, victim, identification, mass fatality, dead bodies management και οι συνδυασμοί αυτών. Κριτήρια ένταξης μελετών ήταν να αφορούν ανθρώπους και η γλώσσα γραφή να είναι τα αγγλικά. Συνολικά εντοπίσθηκαν 526 δημοσιεύσεις, εκ των οποίων οι 35 κρίθηκαν κατάλληλες και αποτέλεσαν το δείγμα της ανασκόπησης. Αποτελέσματα: Η διαχείριση και η αναγνώριση των νεκρών φάνηκε να εξαρτάται από τον τύπο της καταστροφής (tsunami, φωτιά, αεροπορικό δυστύχημα, τρομοκρατική επίθεση, ναυάγιο και άλλες καταστροφές), τον αριθμό των θυμάτων, και τα διαθέσιμα μέσα, ενώ η κατάσταση των σορών είναι καθοριστικός παράγοντας για την επιτυχή εφαρμογή κάθε μεθόδου αναγνώρισης. Για την αποτελεσματική διαχείριση μεγάλου αριθμού θυμάτων ήταν απαραίτητη η δημιουργία προσωρινών νεκροτομείων και η αποθήκευση με χρήση ψύξης, λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαιτερότητες κάθε περιοχής. Η ύπαρξη κατάλληλων υποδομών και εκπαίδευσης φάνηκε να προάγει την αποτελεσματικότητα. Η ανάλυση του DNA φάνηκε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε όλους τους τύπους καταστροφών, με κύριους περιορισμούς την ανάγκη ύπαρξης υποδομών και το κόστος και ήταν απαραίτητη σε περιπτώσεις ακρωτηριασμών. Η χρήση των δακτυλικών αποτυπωμάτων δεν ήταν δυνατή σε περιπτώσεις μεγάλης καταστροφής των σορών από φωτιά ή προχωρημένη αποσύνθεση, αλλά αποτέλεσε μία εύκολη και ταχεία μέθοδο στις περιπτώσεις όπου μπορούσε να εφαρμοστεί. Τέλος η συγκριτική οδοντολογική ανάλυση εφαρμόστηκε σε όλα τα είδη καταστροφών και ιδιαίτερα σε περιπτώσεις μεγάλης καταστροφής των σωρών. Η ύπαρξη και η δυνατότητα πρόσβασης σε προ-θανάτια δεδομένα των θυμάτων ήταν κρίσιμη για την αποτελεσματική εφαρμογή κάθε μεθόδου. Συμπέρασμα: Αναγνωρίζοντας ένα κίνδυνο, θα μπορούσε να γίνει και εκτίμηση για την καταλληλότερη μέθοδο διαχείρισης και αναγνώρισης των θυμάτων μετά από μία δυνητική καταστροφή. Η κατάλληλη προετοιμασία και η οργάνωση κάθε κράτους μπορεί να επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό την αποτελεσματικότητα των μεθόδων αναγνώρισης.","Introduction: The management and identification of deceased victims is an important part during the response process of a mass disaster and is considered a crucial step that will allow the affected community to recover. Aim: To identify the most effective method of managing and identifying deceased victims after a mass disaster, depending on its type and existing conditions. Methodology: A systematic review was conducted through Medline/Pubmed, Cochrane Library and Google Scholar databases, without any time limitations. The key-words used were: DVI, disaster, victim, identification, mass fatality, dead bodies management and their combinations. Studies’ inclusion criteria were to be related to humans and be written in English language. A total of 526 publications were identified, of which 35 were considered appropriate and formed the sample of the review. Results: The management of the dead bodies seemed to depend on the type of disaster (tsunami, fire, air crash, terrorist attack, shipwreck and other disasters), the number of victims, and the means available, while the condition of the bodies is a determining factor for the successful implementation of each identification method. In order to effectively manage a large number of victims, it was necessary to create temporary morgues with refrigeration storage available, taking into account the conditions in each area. Appropriate infrastructure and training appeared to promote efficiency. DNA analysis was used in all types of disasters, with major constraints on the need for proper infrastructure and its cost and was necessary in cases of amputations. The use of fingerprints was not possible in cases of great destruction of the bodies by fire or advanced decomposition, but it was an easy and quick method when it could be applied. Finally, comparative dental analysis was applied to all kinds of disasters, especially in cases of great destruction of the bodies. The existence and accessibility of victim’s ante-mortem data was critical in the effective implementation of each method. Conclusions: By the recognition of a danger, an assessment could be made of the most appropriate method of managing and identifying victims after a potential disaster. Also, proper preparation and organization of each state can greatly influence the effectiveness of identification methods."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μέθοδοι διαχείρισης και αναγνώρισης αποθανόντων θυμάτων μετά από μαζικές καταστροφές: συστηματική ανασκόπηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπαγουράκης Αντώνιος","Bagourakis Antonios"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η διαχείριση και η αναγνώριση των αποθανόντων θυμάτων αποτελεί σημαντικό κομμάτι στην αντιμετώπισης μιας μαζικής καταστροφής, το οποίο θεωρείται κομβικής σημασίας βήμα, για την ανάκαμψη της πληγείσας κοινότητας. Σκοπός: Ο προσδιορισμός της αποτελεσματικότερης μεθόδου διαχείρισης και αναγνώρισης θανόντων θυμάτων μετά από μαζικές καταστροφές, ανάλογα με το είδος τους και τις υπάρχουσες συνθήκες. Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε σύνθετη αναζήτηση των βιβλιογραφικών βάσεων δεδομένων Medline/Pubmed, Cochrane library και Google Scholar, χωρίς χρονικούς περιορισμούς. Οι λέξεις κλειδιά που χρησιμοποιήθηκαν κατά την αναζήτηση ήταν: DVI, disaster, victim, identification, mass fatality, dead bodies management και οι συνδυασμοί αυτών. Κριτήρια ένταξης μελετών ήταν να αφορούν ανθρώπους και η γλώσσα γραφή να είναι τα αγγλικά. Συνολικά εντοπίσθηκαν 526 δημοσιεύσεις, εκ των οποίων οι 35 κρίθηκαν κατάλληλες και αποτέλεσαν το δείγμα της ανασκόπησης. Αποτελέσματα: Η διαχείριση και η αναγνώριση των νεκρών φάνηκε να εξαρτάται από τον τύπο της καταστροφής (tsunami, φωτιά, αεροπορικό δυστύχημα, τρομοκρατική επίθεση, ναυάγιο και άλλες καταστροφές), τον αριθμό των θυμάτων, και τα διαθέσιμα μέσα, ενώ η κατάσταση των σορών είναι καθοριστικός παράγοντας για την επιτυχή εφαρμογή κάθε μεθόδου αναγνώρισης. Για την αποτελεσματική διαχείριση μεγάλου αριθμού θυμάτων ήταν απαραίτητη η δημιουργία προσωρινών νεκροτομείων και η αποθήκευση με χρήση ψύξης, λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαιτερότητες κάθε περιοχής. Η ύπαρξη κατάλληλων υποδομών και εκπαίδευσης φάνηκε να προάγει την αποτελεσματικότητα. Η ανάλυση του DNA φάνηκε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε όλους τους τύπους καταστροφών, με κύριους περιορισμούς την ανάγκη ύπαρξης υποδομών και το κόστος και ήταν απαραίτητη σε περιπτώσεις ακρωτηριασμών. Η χρήση των δακτυλικών αποτυπωμάτων δεν ήταν δυνατή σε περιπτώσεις μεγάλης καταστροφής των σορών από φωτιά ή προχωρημένη αποσύνθεση, αλλά αποτέλεσε μία εύκολη και ταχεία μέθοδο στις περιπτώσεις όπου μπορούσε να εφαρμοστεί. Τέλος η συγκριτική οδοντολογική ανάλυση εφαρμόστηκε σε όλα τα είδη καταστροφών και ιδιαίτερα σε περιπτώσεις μεγάλης καταστροφής των σωρών. Η ύπαρξη και η δυνατότητα πρόσβασης σε προ-θανάτια δεδομένα των θυμάτων ήταν κρίσιμη για την αποτελεσματική εφαρμογή κάθε μεθόδου. Συμπέρασμα: Αναγνωρίζοντας ένα κίνδυνο, θα μπορούσε να γίνει και εκτίμηση για την καταλληλότερη μέθοδο διαχείρισης και αναγνώρισης των θυμάτων μετά από μία δυνητική καταστροφή. Η κατάλληλη προετοιμασία και η οργάνωση κάθε κράτους μπορεί να επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό την αποτελεσματικότητα των μεθόδων αναγνώρισης.","Introduction: The management and identification of deceased victims is an important part during the response process of a mass disaster and is considered a crucial step that will allow the affected community to recover. Aim: To identify the most effective method of managing and identifying deceased victims after a mass disaster, depending on its type and existing conditions. Methodology: A systematic review was conducted through Medline/Pubmed, Cochrane Library and Google Scholar databases, without any time limitations. The key-words used were: DVI, disaster, victim, identification, mass fatality, dead bodies management and their combinations. Studies’ inclusion criteria were to be related to humans and be written in English language. A total of 526 publications were identified, of which 35 were considered appropriate and formed the sample of the review. Results: The management of the dead bodies seemed to depend on the type of disaster (tsunami, fire, air crash, terrorist attack, shipwreck and other disasters), the number of victims, and the means available, while the condition of the bodies is a determining factor for the successful implementation of each identification method. In order to effectively manage a large number of victims, it was necessary to create temporary morgues with refrigeration storage available, taking into account the conditions in each area. Appropriate infrastructure and training appeared to promote efficiency. DNA analysis was used in all types of disasters, with major constraints on the need for proper infrastructure and its cost and was necessary in cases of amputations. The use of fingerprints was not possible in cases of great destruction of the bodies by fire or advanced decomposition, but it was an easy and quick method when it could be applied. Finally, comparative dental analysis was applied to all kinds of disasters, especially in cases of great destruction of the bodies. The existence and accessibility of victim’s ante-mortem data was critical in the effective implementation of each method. Conclusions: By the recognition of a danger, an assessment could be made of the most appropriate method of managing and identifying victims after a potential disaster. Also, proper preparation and organization of each state can greatly influence the effectiveness of identification methods."],"dc:identifier":["uoadl:2815598","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2815598"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μέθοδοι διαχείρισης και αναγνώρισης αποθανόντων θυμάτων μετά από μαζικές καταστροφές: συστηματική ανασκόπηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:32:31Z"}