{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2817001"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2817001","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ ΓΙΑ ΥΠΑΡΞΗ ΣΥΣΧΕΤΙΣΗΣ ΜΕΤΑΞΥ ΠΟΣΟΣΤΟΥ GC ΣΤΟ ΓΟΝΙΔΙΩΜΑ ΚΑΙ ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ (GOT) ΣΤΑ ΒΑΚΤΗΡΙΑ","abstract":"Τις τελευταίες δεκαετίες, ένα από τα κεντρικά ζητήματα της εξελιγκτικής γονιδιωματικής είναι η εύρεση προσαρμοστικών στρατηγικών για τη σταθεροποίηση των νουκλεϊκών οξέων, κάτω από υψηλές θερμοκρασίες (Basak and Ghosh 2005; Basak et al. 2010). Όλα τα μακρομόρια, όπως το DNA και το RNA, πρέπει να είναι σταθερά και λειτουργικά σε υψηλές θερμοκρασίες ανάπτυξης. Η υπόθεση της θερμικής προσαρμογής, υποστηρίζει τη θετική συσχέτιση μεταξύ της περιεκτικότητας του γονιδιώματος σε γουανίνη και κυτοσίνη (G+C) και της βέλτιστης θερμοκρασίας ανάπτυξης (Growth Optimal Temperature, GOT) των οργανισμών, λόγω του ότι το ζεύγος βάσεων G+C έχει έναν παραπάνω υδρογονικό δεσμό σε σχέση με το ζεύγος αδενίνη-θυμίνη (A+T), κι επομένως είναι πιο σταθερό. Η επικρατούσα άποψη είναι πως δεν υπάρχει μία καθολική γενίκευση της υπόθεσης της θερμικής προσαρμογής στους προκαρυωτικούς οργανισμούς. Όλες οι μελέτες οι οποίες έγιναν στο αντικείμενο αυτό, ήταν «περιορισμένες», με την έννοια ότι ο αριθμός των ειδών τα οποία αναλύθηκαν ήταν σχετικά μικρός ως προς το σύνολο των υπάρχοντων μικροοργανισμών. Σκοπός της εργασίας αυτής, είναι η προσπάθεια να δούμε το πρόβλημα πιο γενικά, και συγκεκριμένα, στο σύνολο των διαθέσιμων προκαρυωτικών οργανισμών, προκειμένου να διερευνήσουμε την ύπαρξη ή μη συσχέτισης μεταξύ του GC% στο γονιδίωμα και της θερμοκρασίας ανάπτυξης (GOT) των οργανισμών, επαληθεύοντας ή όχι την υπόθεση της θερμικής προσαρμογής. Στην περίπτωση που βρεθεί κάποια τέτοια συσχέτιση μεταξύ των δύο αυτών παραμέτρων, θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε πως η περιεκτικότητα σε G+C είναι σημαντικός παράγοντας για την ανάπτυξη των βακτηρίων σε συγκεκριμένη θερμοκρασία. Αν πάλι δεν βρεθεί κάποια συσχέτιση μεταξύ των δύο μεταβλητών, τότε ερχόμαστε στην επικρατούσα άποψη πως δεν υπάρχει συσχέτιση μεταξύ της περιεκτικότητας του γονιδιώματος σε G+C και της βέλτιστης θερμοκρασίας ανάπτυξης των βακτηρίων, κι ενδεχομένως, οι παράγοντες οι οποίοι σχετίζονται με την προσαρμογή των προκαρυωτικών οργανισμών στα διάφορα περιβάλλοντα, είναι διαφορετικοί.","abstract_html":"Τις τελευταίες δεκαετίες, ένα από τα κεντρικά ζητήματα της εξελιγκτικής γονιδιωματικής είναι η εύρεση προσαρμοστικών στρατηγικών για τη σταθεροποίηση των νουκλεϊκών οξέων, κάτω από υψηλές θερμοκρασίες (Basak and Ghosh 2005; Basak et al. 2010). Όλα τα μακρομόρια, όπως το DNA και το RNA, πρέπει να είναι σταθερά και λειτουργικά σε υψηλές θερμοκρασίες ανάπτυξης. Η υπόθεση της θερμικής προσαρμογής, υποστηρίζει τη θετική συσχέτιση μεταξύ της περιεκτικότητας του γονιδιώματος σε γουανίνη και κυτοσίνη (G+C) και της βέλτιστης θερμοκρασίας ανάπτυξης (Growth Optimal Temperature, GOT) των οργανισμών, λόγω του ότι το ζεύγος βάσεων G+C έχει έναν παραπάνω υδρογονικό δεσμό σε σχέση με το ζεύγος αδενίνη-θυμίνη (A+T), κι επομένως είναι πιο σταθερό. Η επικρατούσα άποψη είναι πως δεν υπάρχει μία καθολική γενίκευση της υπόθεσης της θερμικής προσαρμογής στους προκαρυωτικούς οργανισμούς. Όλες οι μελέτες οι οποίες έγιναν στο αντικείμενο αυτό, ήταν «περιορισμένες», με την έννοια ότι ο αριθμός των ειδών τα οποία αναλύθηκαν ήταν σχετικά μικρός ως προς το σύνολο των υπάρχοντων μικροοργανισμών. Σκοπός της εργασίας αυτής, είναι η προσπάθεια να δούμε το πρόβλημα πιο γενικά, και συγκεκριμένα, στο σύνολο των διαθέσιμων προκαρυωτικών οργανισμών, προκειμένου να διερευνήσουμε την ύπαρξη ή μη συσχέτισης μεταξύ του GC% στο γονιδίωμα και της θερμοκρασίας ανάπτυξης (GOT) των οργανισμών, επαληθεύοντας ή όχι την υπόθεση της θερμικής προσαρμογής. Στην περίπτωση που βρεθεί κάποια τέτοια συσχέτιση μεταξύ των δύο αυτών παραμέτρων, θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε πως η περιεκτικότητα σε G+C είναι σημαντικός παράγοντας για την ανάπτυξη των βακτηρίων σε συγκεκριμένη θερμοκρασία. Αν πάλι δεν βρεθεί κάποια συσχέτιση μεταξύ των δύο μεταβλητών, τότε ερχόμαστε στην επικρατούσα άποψη πως δεν υπάρχει συσχέτιση μεταξύ της περιεκτικότητας του γονιδιώματος σε G+C και της βέλτιστης θερμοκρασίας ανάπτυξης των βακτηρίων, κι ενδεχομένως, οι παράγοντες οι οποίοι σχετίζονται με την προσαρμογή των προκαρυωτικών οργανισμών στα διάφορα περιβάλλοντα, είναι διαφορετικοί.","abstract_has_math":false,"creators":["Παύλος Απόστολος-Ευγένιος","Pavlos Apostolos-Evgenios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:32:34Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2817001"],"render_values":[{"text":"uoadl:2817001","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2817001","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2817001","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2817001","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παύλος Απόστολος-Ευγένιος","Pavlos Apostolos-Evgenios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2817001","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2817001"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τις τελευταίες δεκαετίες, ένα από τα κεντρικά ζητήματα της εξελιγκτικής γονιδιωματικής είναι η εύρεση προσαρμοστικών στρατηγικών για τη σταθεροποίηση των νουκλεϊκών οξέων, κάτω από υψηλές θερμοκρασίες (Basak and Ghosh 2005; Basak et al. 2010). Όλα τα μακρομόρια, όπως το DNA και το RNA, πρέπει να είναι σταθερά και λειτουργικά σε υψηλές θερμοκρασίες ανάπτυξης. Η υπόθεση της θερμικής προσαρμογής, υποστηρίζει τη θετική συσχέτιση μεταξύ της περιεκτικότητας του γονιδιώματος σε γουανίνη και κυτοσίνη (G+C) και της βέλτιστης θερμοκρασίας ανάπτυξης (Growth Optimal Temperature, GOT) των οργανισμών, λόγω του ότι το ζεύγος βάσεων G+C έχει έναν παραπάνω υδρογονικό δεσμό σε σχέση με το ζεύγος αδενίνη-θυμίνη (A+T), κι επομένως είναι πιο σταθερό. Η επικρατούσα άποψη είναι πως δεν υπάρχει μία καθολική γενίκευση της υπόθεσης της θερμικής προσαρμογής στους προκαρυωτικούς οργανισμούς. Όλες οι μελέτες οι οποίες έγιναν στο αντικείμενο αυτό, ήταν «περιορισμένες», με την έννοια ότι ο αριθμός των ειδών τα οποία αναλύθηκαν ήταν σχετικά μικρός ως προς το σύνολο των υπάρχοντων μικροοργανισμών. Σκοπός της εργασίας αυτής, είναι η προσπάθεια να δούμε το πρόβλημα πιο γενικά, και συγκεκριμένα, στο σύνολο των διαθέσιμων προκαρυωτικών οργανισμών, προκειμένου να διερευνήσουμε την ύπαρξη ή μη συσχέτισης μεταξύ του GC% στο γονιδίωμα και της θερμοκρασίας ανάπτυξης (GOT) των οργανισμών, επαληθεύοντας ή όχι την υπόθεση της θερμικής προσαρμογής. Στην περίπτωση που βρεθεί κάποια τέτοια συσχέτιση μεταξύ των δύο αυτών παραμέτρων, θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε πως η περιεκτικότητα σε G+C είναι σημαντικός παράγοντας για την ανάπτυξη των βακτηρίων σε συγκεκριμένη θερμοκρασία. Αν πάλι δεν βρεθεί κάποια συσχέτιση μεταξύ των δύο μεταβλητών, τότε ερχόμαστε στην επικρατούσα άποψη πως δεν υπάρχει συσχέτιση μεταξύ της περιεκτικότητας του γονιδιώματος σε G+C και της βέλτιστης θερμοκρασίας ανάπτυξης των βακτηρίων, κι ενδεχομένως, οι παράγοντες οι οποίοι σχετίζονται με την προσαρμογή των προκαρυωτικών οργανισμών στα διάφορα περιβάλλοντα, είναι διαφορετικοί.","In recent decades, one of the central issues of evolutionary genomics is to find adaptive strategies for the stabilization of nucleic acids under high temperatures (Basak and Ghosh 2005; Basak et al., 2010). All macromolecules, such as DNA and RNA, must be stable and functional at high growth temperatures. The hypothesis of thermal adaptation supports the positive correlation between the genome content of guanine and cytosine (G + C) and the Growth Optimal Temperature (GOT) of the organisms, because the G + C base pair has one above hydrogen bond with respect to the adenine-thymine pair (A + T), and is therefore more stable. The prevailing view is that there is no universal generalization of the hypothesis of thermal adaptation to prokaryotic organisms. All studies carried out on this subject were \"limited\" in the sense that the number of species analyzed was relatively small with respect to all existing microorganisms. The aim of this work is to try to see the problem more generally, and more specifically, in all available prokaryotic organisms, in order to investigate whether or not there is a correlation between GC% in the genome and growth temperature (GOT) of organisms by verifying or not the thermal adaptation assumption. In the case that such a correlation exists between these two parameters, we could claim that G + C content is an important factor in the development of bacteria at a specific temperature. If there is no correlation between the two variables, then we come to the prevailing view that there is no correlation between the G + C genome content and the optimal bacterial growth temperature, and possibly the factors related to the adaptation of prokaryotes organizations in different environments are different."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ ΓΙΑ ΥΠΑΡΞΗ ΣΥΣΧΕΤΙΣΗΣ ΜΕΤΑΞΥ ΠΟΣΟΣΤΟΥ GC ΣΤΟ ΓΟΝΙΔΙΩΜΑ ΚΑΙ ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ (GOT) ΣΤΑ ΒΑΚΤΗΡΙΑ"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παύλος Απόστολος-Ευγένιος","Pavlos Apostolos-Evgenios"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Τις τελευταίες δεκαετίες, ένα από τα κεντρικά ζητήματα της εξελιγκτικής γονιδιωματικής είναι η εύρεση προσαρμοστικών στρατηγικών για τη σταθεροποίηση των νουκλεϊκών οξέων, κάτω από υψηλές θερμοκρασίες (Basak and Ghosh 2005; Basak et al. 2010). Όλα τα μακρομόρια, όπως το DNA και το RNA, πρέπει να είναι σταθερά και λειτουργικά σε υψηλές θερμοκρασίες ανάπτυξης. Η υπόθεση της θερμικής προσαρμογής, υποστηρίζει τη θετική συσχέτιση μεταξύ της περιεκτικότητας του γονιδιώματος σε γουανίνη και κυτοσίνη (G+C) και της βέλτιστης θερμοκρασίας ανάπτυξης (Growth Optimal Temperature, GOT) των οργανισμών, λόγω του ότι το ζεύγος βάσεων G+C έχει έναν παραπάνω υδρογονικό δεσμό σε σχέση με το ζεύγος αδενίνη-θυμίνη (A+T), κι επομένως είναι πιο σταθερό. Η επικρατούσα άποψη είναι πως δεν υπάρχει μία καθολική γενίκευση της υπόθεσης της θερμικής προσαρμογής στους προκαρυωτικούς οργανισμούς. Όλες οι μελέτες οι οποίες έγιναν στο αντικείμενο αυτό, ήταν «περιορισμένες», με την έννοια ότι ο αριθμός των ειδών τα οποία αναλύθηκαν ήταν σχετικά μικρός ως προς το σύνολο των υπάρχοντων μικροοργανισμών. Σκοπός της εργασίας αυτής, είναι η προσπάθεια να δούμε το πρόβλημα πιο γενικά, και συγκεκριμένα, στο σύνολο των διαθέσιμων προκαρυωτικών οργανισμών, προκειμένου να διερευνήσουμε την ύπαρξη ή μη συσχέτισης μεταξύ του GC% στο γονιδίωμα και της θερμοκρασίας ανάπτυξης (GOT) των οργανισμών, επαληθεύοντας ή όχι την υπόθεση της θερμικής προσαρμογής. Στην περίπτωση που βρεθεί κάποια τέτοια συσχέτιση μεταξύ των δύο αυτών παραμέτρων, θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε πως η περιεκτικότητα σε G+C είναι σημαντικός παράγοντας για την ανάπτυξη των βακτηρίων σε συγκεκριμένη θερμοκρασία. Αν πάλι δεν βρεθεί κάποια συσχέτιση μεταξύ των δύο μεταβλητών, τότε ερχόμαστε στην επικρατούσα άποψη πως δεν υπάρχει συσχέτιση μεταξύ της περιεκτικότητας του γονιδιώματος σε G+C και της βέλτιστης θερμοκρασίας ανάπτυξης των βακτηρίων, κι ενδεχομένως, οι παράγοντες οι οποίοι σχετίζονται με την προσαρμογή των προκαρυωτικών οργανισμών στα διάφορα περιβάλλοντα, είναι διαφορετικοί.","In recent decades, one of the central issues of evolutionary genomics is to find adaptive strategies for the stabilization of nucleic acids under high temperatures (Basak and Ghosh 2005; Basak et al., 2010). All macromolecules, such as DNA and RNA, must be stable and functional at high growth temperatures. The hypothesis of thermal adaptation supports the positive correlation between the genome content of guanine and cytosine (G + C) and the Growth Optimal Temperature (GOT) of the organisms, because the G + C base pair has one above hydrogen bond with respect to the adenine-thymine pair (A + T), and is therefore more stable. The prevailing view is that there is no universal generalization of the hypothesis of thermal adaptation to prokaryotic organisms. All studies carried out on this subject were \"limited\" in the sense that the number of species analyzed was relatively small with respect to all existing microorganisms. The aim of this work is to try to see the problem more generally, and more specifically, in all available prokaryotic organisms, in order to investigate whether or not there is a correlation between GC% in the genome and growth temperature (GOT) of organisms by verifying or not the thermal adaptation assumption. In the case that such a correlation exists between these two parameters, we could claim that G + C content is an important factor in the development of bacteria at a specific temperature. If there is no correlation between the two variables, then we come to the prevailing view that there is no correlation between the G + C genome content and the optimal bacterial growth temperature, and possibly the factors related to the adaptation of prokaryotes organizations in different environments are different."],"dc:identifier":["uoadl:2817001","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2817001"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ ΓΙΑ ΥΠΑΡΞΗ ΣΥΣΧΕΤΙΣΗΣ ΜΕΤΑΞΥ ΠΟΣΟΣΤΟΥ GC ΣΤΟ ΓΟΝΙΔΙΩΜΑ ΚΑΙ ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ (GOT) ΣΤΑ ΒΑΚΤΗΡΙΑ"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:32:34Z"}