{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2819254"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2819254","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ψυχική ανθεκτικότητα, άγχος, στρες και ελπίδα στην εφηβεία","abstract":"Η παρούσα ερευνητική εργασία σχετίζεται με τη μελέτη της ψυχικής ανθεκτικότητας, του άγχους, του στρες και της ελπίδας που εμφανίζουν οι μαθητές κατά την εφηβική ηλικία. Σκοπός της εργασίας είναι αφ’ ενός να παρουσιάσει ένα θεωρητικό πλαίσιο της ψυχικής ανθεκτικότητας, κεντρική ιδέα της οποίας είναι η αισιόδοξη άποψη ότι οι άνθρωποι έχουν τη δυνατότητα να επανέρχονται από αρνητικές εμπειρίες και συχνά να γίνονται πιο δυνατοί μέσα από τη διαδικασία αντιμετώπισης των δυσάρεστων εμπειριών. Αφετέρου η συγκεκριμένη μελέτη καταδεικνύει τους τρόπους με τους οποίους επηρεάζεται η προσωπικότητα του εφήβου από το άγχος και το στρες, και το ρόλο που διαδραματίζει η ελπίδα. Λαμβάνοντας υπόψη το ερευνητικό πλαίσιο των προηγούμενων ερευνών, με το θεωρητικό οικοδόμημα που χτίστηκε, η ερευνήτρια επιδιώκει να μελετήσει το επίπεδο της ανθεκτικότητας που εμφανίζουν οι μαθητές κατά την εφηβεία, αλλά και την απόρροια που έχει το άγχος και το στρες σε αυτή. Συν τοις άλλοις, μελετήθηκε η «ελπίδα» ως τελευταία συνισταμένη που ενδείκνυται να επηρεάσει το οικοδόμημα της ψυχικής ανθεκτικότητας. Η έρευνα που διεξήχθη από την ερευνήτρια ακολουθεί ποσοτική προσέγγιση, καθώς δόθηκε ένα ερωτηματολόγιο κλειστού τύπου, με στόχο τη συλλογή του εμπειρικού υλικού. Το ερωτηματολόγιο αποτελείται από τα δημογραφικά στοιχεία και από την κλίμακα μέτρησης της παιδικής ελπίδας (Children’s Hope Scale), την κλίμακα μέτρησης κατάθλιψης, άγχους και στρες (DASS-21), και τις κλίμακες READ και THE CYRM-12 που μετράνε την ανθεκτικότητα των παιδιών και των εφήβων. Το δείγμα απαρτίζεται από εφήβους που φοιτούν κατά τη τρέχουσα σχολική περίοδο στη τελευταία τάξη του δημοτικού σχολείου, αλλά και στις τρεις τάξεις του γυμνασίου. Στα βασικά ευρήματα της έρευνας είναι ότι το άγχος, το στρες και η κατάθλιψη είναι αντιστρόφως ανάλογα με την ελπίδα. Επιπροσθέτως, βρέθηκε ότι η ψυχική ανθεκτικότητα των εφήβων «παροπλίζεται», και τελικά «δημιουργείται» και «καλλιεργείται» η ελπίδα, όταν υπάρχει σε μεγάλο βαθμό συνοχή εντός του οικογενειακού πλαισίου, ανεπτυγμένες κοινωνικές και προσωπικές δεξιότητες, ποικιλία κοινωνικών πόρων και προσανατολισμός σε συγκεκριμένους στόχους, Ακόμα, η πυρηνική οικογένεια καθώς και το υψηλό μορφωτικό επίπεδο των γονέων συσχετίζονται θετικά με την ελπίδα, την ψυχική ανθεκτικότητα και οι δύο αυτές συνιστώσες συμβάλλουν στην καταπολέμηση του άγχους, του στρες και της κατάθλιψης των εφήβων. Τέλος, σημαντικό στατιστικό αποτέλεσμα είναι ότι η αύξηση του αριθμού των αδελφών σε μια οικογένεια συνεπάγεται τη μείωση της ελπίδας και της ψυχική ανθεκτικότητα του εφήβου και την ενίσχυση της κατάθλιψης.","abstract_html":"Η παρούσα ερευνητική εργασία σχετίζεται με τη μελέτη της ψυχικής ανθεκτικότητας, του άγχους, του στρες και της ελπίδας που εμφανίζουν οι μαθητές κατά την εφηβική ηλικία. Σκοπός της εργασίας είναι αφ’ ενός να παρουσιάσει ένα θεωρητικό πλαίσιο της ψυχικής ανθεκτικότητας, κεντρική ιδέα της οποίας είναι η αισιόδοξη άποψη ότι οι άνθρωποι έχουν τη δυνατότητα να επανέρχονται από αρνητικές εμπειρίες και συχνά να γίνονται πιο δυνατοί μέσα από τη διαδικασία αντιμετώπισης των δυσάρεστων εμπειριών. Αφετέρου η συγκεκριμένη μελέτη καταδεικνύει τους τρόπους με τους οποίους επηρεάζεται η προσωπικότητα του εφήβου από το άγχος και το στρες, και το ρόλο που διαδραματίζει η ελπίδα. Λαμβάνοντας υπόψη το ερευνητικό πλαίσιο των προηγούμενων ερευνών, με το θεωρητικό οικοδόμημα που χτίστηκε, η ερευνήτρια επιδιώκει να μελετήσει το επίπεδο της ανθεκτικότητας που εμφανίζουν οι μαθητές κατά την εφηβεία, αλλά και την απόρροια που έχει το άγχος και το στρες σε αυτή. Συν τοις άλλοις, μελετήθηκε η «ελπίδα» ως τελευταία συνισταμένη που ενδείκνυται να επηρεάσει το οικοδόμημα της ψυχικής ανθεκτικότητας. Η έρευνα που διεξήχθη από την ερευνήτρια ακολουθεί ποσοτική προσέγγιση, καθώς δόθηκε ένα ερωτηματολόγιο κλειστού τύπου, με στόχο τη συλλογή του εμπειρικού υλικού. Το ερωτηματολόγιο αποτελείται από τα δημογραφικά στοιχεία και από την κλίμακα μέτρησης της παιδικής ελπίδας (Children’s Hope Scale), την κλίμακα μέτρησης κατάθλιψης, άγχους και στρες (DASS-21), και τις κλίμακες READ και THE CYRM-12 που μετράνε την ανθεκτικότητα των παιδιών και των εφήβων. Το δείγμα απαρτίζεται από εφήβους που φοιτούν κατά τη τρέχουσα σχολική περίοδο στη τελευταία τάξη του δημοτικού σχολείου, αλλά και στις τρεις τάξεις του γυμνασίου. Στα βασικά ευρήματα της έρευνας είναι ότι το άγχος, το στρες και η κατάθλιψη είναι αντιστρόφως ανάλογα με την ελπίδα. Επιπροσθέτως, βρέθηκε ότι η ψυχική ανθεκτικότητα των εφήβων «παροπλίζεται», και τελικά «δημιουργείται» και «καλλιεργείται» η ελπίδα, όταν υπάρχει σε μεγάλο βαθμό συνοχή εντός του οικογενειακού πλαισίου, ανεπτυγμένες κοινωνικές και προσωπικές δεξιότητες, ποικιλία κοινωνικών πόρων και προσανατολισμός σε συγκεκριμένους στόχους, Ακόμα, η πυρηνική οικογένεια καθώς και το υψηλό μορφωτικό επίπεδο των γονέων συσχετίζονται θετικά με την ελπίδα, την ψυχική ανθεκτικότητα και οι δύο αυτές συνιστώσες συμβάλλουν στην καταπολέμηση του άγχους, του στρες και της κατάθλιψης των εφήβων. Τέλος, σημαντικό στατιστικό αποτέλεσμα είναι ότι η αύξηση του αριθμού των αδελφών σε μια οικογένεια συνεπάγεται τη μείωση της ελπίδας και της ψυχική ανθεκτικότητα του εφήβου και την ενίσχυση της κατάθλιψης.","abstract_has_math":false,"creators":["Αγάθου Φωτεινή","Agathou Foteini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:32:44Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2819254"],"render_values":[{"text":"uoadl:2819254","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2819254","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2819254","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2819254","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αγάθου Φωτεινή","Agathou Foteini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2819254","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2819254"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα ερευνητική εργασία σχετίζεται με τη μελέτη της ψυχικής ανθεκτικότητας, του άγχους, του στρες και της ελπίδας που εμφανίζουν οι μαθητές κατά την εφηβική ηλικία. Σκοπός της εργασίας είναι αφ’ ενός να παρουσιάσει ένα θεωρητικό πλαίσιο της ψυχικής ανθεκτικότητας, κεντρική ιδέα της οποίας είναι η αισιόδοξη άποψη ότι οι άνθρωποι έχουν τη δυνατότητα να επανέρχονται από αρνητικές εμπειρίες και συχνά να γίνονται πιο δυνατοί μέσα από τη διαδικασία αντιμετώπισης των δυσάρεστων εμπειριών. Αφετέρου η συγκεκριμένη μελέτη καταδεικνύει τους τρόπους με τους οποίους επηρεάζεται η προσωπικότητα του εφήβου από το άγχος και το στρες, και το ρόλο που διαδραματίζει η ελπίδα. Λαμβάνοντας υπόψη το ερευνητικό πλαίσιο των προηγούμενων ερευνών, με το θεωρητικό οικοδόμημα που χτίστηκε, η ερευνήτρια επιδιώκει να μελετήσει το επίπεδο της ανθεκτικότητας που εμφανίζουν οι μαθητές κατά την εφηβεία, αλλά και την απόρροια που έχει το άγχος και το στρες σε αυτή. Συν τοις άλλοις, μελετήθηκε η «ελπίδα» ως τελευταία συνισταμένη που ενδείκνυται να επηρεάσει το οικοδόμημα της ψυχικής ανθεκτικότητας. Η έρευνα που διεξήχθη από την ερευνήτρια ακολουθεί ποσοτική προσέγγιση, καθώς δόθηκε ένα ερωτηματολόγιο κλειστού τύπου, με στόχο τη συλλογή του εμπειρικού υλικού. Το ερωτηματολόγιο αποτελείται από τα δημογραφικά στοιχεία και από την κλίμακα μέτρησης της παιδικής ελπίδας (Children’s Hope Scale), την κλίμακα μέτρησης κατάθλιψης, άγχους και στρες (DASS-21), και τις κλίμακες READ και THE CYRM-12 που μετράνε την ανθεκτικότητα των παιδιών και των εφήβων. Το δείγμα απαρτίζεται από εφήβους που φοιτούν κατά τη τρέχουσα σχολική περίοδο στη τελευταία τάξη του δημοτικού σχολείου, αλλά και στις τρεις τάξεις του γυμνασίου. Στα βασικά ευρήματα της έρευνας είναι ότι το άγχος, το στρες και η κατάθλιψη είναι αντιστρόφως ανάλογα με την ελπίδα. Επιπροσθέτως, βρέθηκε ότι η ψυχική ανθεκτικότητα των εφήβων «παροπλίζεται», και τελικά «δημιουργείται» και «καλλιεργείται» η ελπίδα, όταν υπάρχει σε μεγάλο βαθμό συνοχή εντός του οικογενειακού πλαισίου, ανεπτυγμένες κοινωνικές και προσωπικές δεξιότητες, ποικιλία κοινωνικών πόρων και προσανατολισμός σε συγκεκριμένους στόχους, Ακόμα, η πυρηνική οικογένεια καθώς και το υψηλό μορφωτικό επίπεδο των γονέων συσχετίζονται θετικά με την ελπίδα, την ψυχική ανθεκτικότητα και οι δύο αυτές συνιστώσες συμβάλλουν στην καταπολέμηση του άγχους, του στρες και της κατάθλιψης των εφήβων. Τέλος, σημαντικό στατιστικό αποτέλεσμα είναι ότι η αύξηση του αριθμού των αδελφών σε μια οικογένεια συνεπάγεται τη μείωση της ελπίδας και της ψυχική ανθεκτικότητα του εφήβου και την ενίσχυση της κατάθλιψης.","The present research work relates to the study of the resilience, anxiety, stress and hope that pupils present during adolescence. The aim of the paper is to present a theoretical framework of resilience, the central idea of which is the optimistic view that people have the potential to come back from negative experiences and often become stronger through the process of dealing with unpleasant experiences. On the other hand, this study demonstrates the ways in which an adolescent's personality is affected by anxiety and stress, and the role of hope in it. Taking into account the research framework of the previous researches, as with the theoretical structure they built, the researcher seeks to study the level of resilience that pupils exhibit during adolescence, as well as the effect of the stress on it. Furthermore, \"hope\" has been studied as a last resort that is likely to influence the building of resilience. The research conducted by the researcher is appropriate to the quantitative approach, as a closed-ended questionnaire was given to collect the empirical material. The questionnaire is consisted of demographics, the Children's Hope Scale, the Depression, Stress and Stress Measurement Scale (DASS-21), and the READ and THE CYRM-12 scales that measure the resilience of children and adolescents. The sample consisted of adolescents studying during the current school period in the last grade of elementary school, but also in the three grades of high school. The main findings of the research are that anxiety, stress and depression are inversely depending on hope. In addition, it was found that adolescent’s resilience is \"decommissioned\", and hope is \"generated\" and \"grown\" when there is a great deal of coherence within the family context, developed social and personal skills, diversity of social resources and orientation towards specific goals. Furthermore, the nuclear family as well as the high educational level of parents are positively correlated with hope, resilience, and both of these contribute to the fight against anxiety, stress, and adolescent depression. Finally, a significant statistical result is that increasing the number of siblings in a family entails reducing the adolescent's hope and resilience and increasing depression."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ψυχική ανθεκτικότητα, άγχος, στρες και ελπίδα στην εφηβεία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αγάθου Φωτεινή","Agathou Foteini"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Η παρούσα ερευνητική εργασία σχετίζεται με τη μελέτη της ψυχικής ανθεκτικότητας, του άγχους, του στρες και της ελπίδας που εμφανίζουν οι μαθητές κατά την εφηβική ηλικία. Σκοπός της εργασίας είναι αφ’ ενός να παρουσιάσει ένα θεωρητικό πλαίσιο της ψυχικής ανθεκτικότητας, κεντρική ιδέα της οποίας είναι η αισιόδοξη άποψη ότι οι άνθρωποι έχουν τη δυνατότητα να επανέρχονται από αρνητικές εμπειρίες και συχνά να γίνονται πιο δυνατοί μέσα από τη διαδικασία αντιμετώπισης των δυσάρεστων εμπειριών. Αφετέρου η συγκεκριμένη μελέτη καταδεικνύει τους τρόπους με τους οποίους επηρεάζεται η προσωπικότητα του εφήβου από το άγχος και το στρες, και το ρόλο που διαδραματίζει η ελπίδα. Λαμβάνοντας υπόψη το ερευνητικό πλαίσιο των προηγούμενων ερευνών, με το θεωρητικό οικοδόμημα που χτίστηκε, η ερευνήτρια επιδιώκει να μελετήσει το επίπεδο της ανθεκτικότητας που εμφανίζουν οι μαθητές κατά την εφηβεία, αλλά και την απόρροια που έχει το άγχος και το στρες σε αυτή. Συν τοις άλλοις, μελετήθηκε η «ελπίδα» ως τελευταία συνισταμένη που ενδείκνυται να επηρεάσει το οικοδόμημα της ψυχικής ανθεκτικότητας. Η έρευνα που διεξήχθη από την ερευνήτρια ακολουθεί ποσοτική προσέγγιση, καθώς δόθηκε ένα ερωτηματολόγιο κλειστού τύπου, με στόχο τη συλλογή του εμπειρικού υλικού. Το ερωτηματολόγιο αποτελείται από τα δημογραφικά στοιχεία και από την κλίμακα μέτρησης της παιδικής ελπίδας (Children’s Hope Scale), την κλίμακα μέτρησης κατάθλιψης, άγχους και στρες (DASS-21), και τις κλίμακες READ και THE CYRM-12 που μετράνε την ανθεκτικότητα των παιδιών και των εφήβων. Το δείγμα απαρτίζεται από εφήβους που φοιτούν κατά τη τρέχουσα σχολική περίοδο στη τελευταία τάξη του δημοτικού σχολείου, αλλά και στις τρεις τάξεις του γυμνασίου. Στα βασικά ευρήματα της έρευνας είναι ότι το άγχος, το στρες και η κατάθλιψη είναι αντιστρόφως ανάλογα με την ελπίδα. Επιπροσθέτως, βρέθηκε ότι η ψυχική ανθεκτικότητα των εφήβων «παροπλίζεται», και τελικά «δημιουργείται» και «καλλιεργείται» η ελπίδα, όταν υπάρχει σε μεγάλο βαθμό συνοχή εντός του οικογενειακού πλαισίου, ανεπτυγμένες κοινωνικές και προσωπικές δεξιότητες, ποικιλία κοινωνικών πόρων και προσανατολισμός σε συγκεκριμένους στόχους, Ακόμα, η πυρηνική οικογένεια καθώς και το υψηλό μορφωτικό επίπεδο των γονέων συσχετίζονται θετικά με την ελπίδα, την ψυχική ανθεκτικότητα και οι δύο αυτές συνιστώσες συμβάλλουν στην καταπολέμηση του άγχους, του στρες και της κατάθλιψης των εφήβων. Τέλος, σημαντικό στατιστικό αποτέλεσμα είναι ότι η αύξηση του αριθμού των αδελφών σε μια οικογένεια συνεπάγεται τη μείωση της ελπίδας και της ψυχική ανθεκτικότητα του εφήβου και την ενίσχυση της κατάθλιψης.","The present research work relates to the study of the resilience, anxiety, stress and hope that pupils present during adolescence. The aim of the paper is to present a theoretical framework of resilience, the central idea of which is the optimistic view that people have the potential to come back from negative experiences and often become stronger through the process of dealing with unpleasant experiences. On the other hand, this study demonstrates the ways in which an adolescent's personality is affected by anxiety and stress, and the role of hope in it. Taking into account the research framework of the previous researches, as with the theoretical structure they built, the researcher seeks to study the level of resilience that pupils exhibit during adolescence, as well as the effect of the stress on it. Furthermore, \"hope\" has been studied as a last resort that is likely to influence the building of resilience. The research conducted by the researcher is appropriate to the quantitative approach, as a closed-ended questionnaire was given to collect the empirical material. The questionnaire is consisted of demographics, the Children's Hope Scale, the Depression, Stress and Stress Measurement Scale (DASS-21), and the READ and THE CYRM-12 scales that measure the resilience of children and adolescents. The sample consisted of adolescents studying during the current school period in the last grade of elementary school, but also in the three grades of high school. The main findings of the research are that anxiety, stress and depression are inversely depending on hope. In addition, it was found that adolescent’s resilience is \"decommissioned\", and hope is \"generated\" and \"grown\" when there is a great deal of coherence within the family context, developed social and personal skills, diversity of social resources and orientation towards specific goals. Furthermore, the nuclear family as well as the high educational level of parents are positively correlated with hope, resilience, and both of these contribute to the fight against anxiety, stress, and adolescent depression. Finally, a significant statistical result is that increasing the number of siblings in a family entails reducing the adolescent's hope and resilience and increasing depression."],"dc:identifier":["uoadl:2819254","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2819254"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["Ψυχική ανθεκτικότητα, άγχος, στρες και ελπίδα στην εφηβεία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:32:44Z"}