{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2819417"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2819417","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού: Σύγχρονες απόψεις","abstract":"Το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού (Helicobacter pylori, H. pylori) είναι ένα gram αρνητικό βακτήριο που αποικίζει το στόμαχο σε περίπου 50% του πληθυσμού της Γης (μεγαλύτερη επίπτωση στις αναπτυσσόμενες χώρες). Δεν έχει διασαφηνιστεί πλήρως ο τρόπος μετάδοσης του μικροβίου, ωστόσο ως πιθανότερη θεωρείται η μετάδοση μέσω γαστρικών υγρών ή μέσω κοπρανοστοματικής οδού αναμεταξύ των ανθρώπων, που αποτελούν τη μεγαλύτερη δεξαμενή του ελικοβακτηριδίου του πυλωρού στη φύση. Για τη διάγνωση της λοίμωξης από το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού χρησιμοποιούνται επεμβατικές μέθοδοι, που απαιτούν ενδοσκόπηση του ανώτερου πεπτικού συστήματος, και μη επεμβατικές, με πιο δημοφιλή τη δοκιμασία αναπνοής με σεσημασμένη ουρία Το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού έχει ενοχοποιηθεί στην αιτιοπαθογένεια αρκετών νόσων του ανώτερου πεπτικού συστήματος, όπως το πεπτικό έλκος, το αδενοκαρκίνωμα του στομάχου και την κακοήθη εξαλλαγή του λεμφικού ιστού του γαστρικού βλεννογόνου (MALT λέμφωμα). Επίσης, έχει συσχετιστεί και με άλλα νοσήματα, όπως τη σιδηροπενική αναιμία και τη νόσο Αδαμαντιάδη – Behçet, και κλινικά σύνδρομα, όπως την ηπατική εγκεφαλοπάθεια και την προεκλαμψία. Ωστόσο, έως το 85% των αποικισμένων με το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού ατόμων δεν αναπτύσσουν ποτέ νόσο σχετιζόμενη με αυτό. Αρκετοί ανεξάρτητοι παράγοντες μεσολαβούν για να καθορίσουν την τελική κλινική έκβαση της λοίμωξης από το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού σε κάθε φορέα: παράγοντες γενετικοί, περιβαλλοντικοί και σχετιζόμενοι με το βακτήριο καθεαυτό. Η εκρίζωση του ελικοβακτηριδίου του πυλωρού έχει καθοριστική σημασία για τη θεραπεία του πεπτικού έλκους του στομάχου και του δωδεκαδακτύλου και, επίσης, την αντιμετώπιση του MALT λεμφώματος χαμηλής κακοήθειας. Χρησιμοποιούνται αντιμικροβιακή αγωγή και αναστολείς της έκκρισης του γαστρικού οξέως. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η ανασκόπηση της τρέχουσας βιβλιογραφίας, ώστε να αναδειχτεί εμπεριστατωμένα η συσχέτιση του ελικοβακτηριδίου του πυλωρού με νοσήματα του πεπτικού συστήματος και όχι μόνο. Θα αναπτυχθούν η επιδημιολογία της λοίμωξης, η λοιμογόνος δυνατότητα του ελικοβακτηριδίου στην πρόκληση βλάβης στον ξενιστή, καθώς και η κλινική εικόνα, αιτιοπαθογένεια και αντιμετώπιση των σχετικών νοσημάτων.","abstract_html":"Το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού (Helicobacter pylori, H. pylori) είναι ένα gram αρνητικό βακτήριο που αποικίζει το στόμαχο σε περίπου 50% του πληθυσμού της Γης (μεγαλύτερη επίπτωση στις αναπτυσσόμενες χώρες). Δεν έχει διασαφηνιστεί πλήρως ο τρόπος μετάδοσης του μικροβίου, ωστόσο ως πιθανότερη θεωρείται η μετάδοση μέσω γαστρικών υγρών ή μέσω κοπρανοστοματικής οδού αναμεταξύ των ανθρώπων, που αποτελούν τη μεγαλύτερη δεξαμενή του ελικοβακτηριδίου του πυλωρού στη φύση. Για τη διάγνωση της λοίμωξης από το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού χρησιμοποιούνται επεμβατικές μέθοδοι, που απαιτούν ενδοσκόπηση του ανώτερου πεπτικού συστήματος, και μη επεμβατικές, με πιο δημοφιλή τη δοκιμασία αναπνοής με σεσημασμένη ουρία Το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού έχει ενοχοποιηθεί στην αιτιοπαθογένεια αρκετών νόσων του ανώτερου πεπτικού συστήματος, όπως το πεπτικό έλκος, το αδενοκαρκίνωμα του στομάχου και την κακοήθη εξαλλαγή του λεμφικού ιστού του γαστρικού βλεννογόνου (MALT λέμφωμα). Επίσης, έχει συσχετιστεί και με άλλα νοσήματα, όπως τη σιδηροπενική αναιμία και τη νόσο Αδαμαντιάδη – Behçet, και κλινικά σύνδρομα, όπως την ηπατική εγκεφαλοπάθεια και την προεκλαμψία. Ωστόσο, έως το 85% των αποικισμένων με το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού ατόμων δεν αναπτύσσουν ποτέ νόσο σχετιζόμενη με αυτό. Αρκετοί ανεξάρτητοι παράγοντες μεσολαβούν για να καθορίσουν την τελική κλινική έκβαση της λοίμωξης από το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού σε κάθε φορέα: παράγοντες γενετικοί, περιβαλλοντικοί και σχετιζόμενοι με το βακτήριο καθεαυτό. Η εκρίζωση του ελικοβακτηριδίου του πυλωρού έχει καθοριστική σημασία για τη θεραπεία του πεπτικού έλκους του στομάχου και του δωδεκαδακτύλου και, επίσης, την αντιμετώπιση του MALT λεμφώματος χαμηλής κακοήθειας. Χρησιμοποιούνται αντιμικροβιακή αγωγή και αναστολείς της έκκρισης του γαστρικού οξέως. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η ανασκόπηση της τρέχουσας βιβλιογραφίας, ώστε να αναδειχτεί εμπεριστατωμένα η συσχέτιση του ελικοβακτηριδίου του πυλωρού με νοσήματα του πεπτικού συστήματος και όχι μόνο. Θα αναπτυχθούν η επιδημιολογία της λοίμωξης, η λοιμογόνος δυνατότητα του ελικοβακτηριδίου στην πρόκληση βλάβης στον ξενιστή, καθώς και η κλινική εικόνα, αιτιοπαθογένεια και αντιμετώπιση των σχετικών νοσημάτων.","abstract_has_math":false,"creators":["Χαλιώτη Ασημένια","Halioti Asimenia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:32:44Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2819417"],"render_values":[{"text":"uoadl:2819417","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2819417","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2819417","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2819417","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χαλιώτη Ασημένια","Halioti Asimenia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2819417","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2819417"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού (Helicobacter pylori, H. pylori) είναι ένα gram αρνητικό βακτήριο που αποικίζει το στόμαχο σε περίπου 50% του πληθυσμού της Γης (μεγαλύτερη επίπτωση στις αναπτυσσόμενες χώρες). Δεν έχει διασαφηνιστεί πλήρως ο τρόπος μετάδοσης του μικροβίου, ωστόσο ως πιθανότερη θεωρείται η μετάδοση μέσω γαστρικών υγρών ή μέσω κοπρανοστοματικής οδού αναμεταξύ των ανθρώπων, που αποτελούν τη μεγαλύτερη δεξαμενή του ελικοβακτηριδίου του πυλωρού στη φύση. Για τη διάγνωση της λοίμωξης από το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού χρησιμοποιούνται επεμβατικές μέθοδοι, που απαιτούν ενδοσκόπηση του ανώτερου πεπτικού συστήματος, και μη επεμβατικές, με πιο δημοφιλή τη δοκιμασία αναπνοής με σεσημασμένη ουρία Το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού έχει ενοχοποιηθεί στην αιτιοπαθογένεια αρκετών νόσων του ανώτερου πεπτικού συστήματος, όπως το πεπτικό έλκος, το αδενοκαρκίνωμα του στομάχου και την κακοήθη εξαλλαγή του λεμφικού ιστού του γαστρικού βλεννογόνου (MALT λέμφωμα). Επίσης, έχει συσχετιστεί και με άλλα νοσήματα, όπως τη σιδηροπενική αναιμία και τη νόσο Αδαμαντιάδη – Behçet, και κλινικά σύνδρομα, όπως την ηπατική εγκεφαλοπάθεια και την προεκλαμψία. Ωστόσο, έως το 85% των αποικισμένων με το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού ατόμων δεν αναπτύσσουν ποτέ νόσο σχετιζόμενη με αυτό. Αρκετοί ανεξάρτητοι παράγοντες μεσολαβούν για να καθορίσουν την τελική κλινική έκβαση της λοίμωξης από το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού σε κάθε φορέα: παράγοντες γενετικοί, περιβαλλοντικοί και σχετιζόμενοι με το βακτήριο καθεαυτό. Η εκρίζωση του ελικοβακτηριδίου του πυλωρού έχει καθοριστική σημασία για τη θεραπεία του πεπτικού έλκους του στομάχου και του δωδεκαδακτύλου και, επίσης, την αντιμετώπιση του MALT λεμφώματος χαμηλής κακοήθειας. Χρησιμοποιούνται αντιμικροβιακή αγωγή και αναστολείς της έκκρισης του γαστρικού οξέως. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η ανασκόπηση της τρέχουσας βιβλιογραφίας, ώστε να αναδειχτεί εμπεριστατωμένα η συσχέτιση του ελικοβακτηριδίου του πυλωρού με νοσήματα του πεπτικού συστήματος και όχι μόνο. Θα αναπτυχθούν η επιδημιολογία της λοίμωξης, η λοιμογόνος δυνατότητα του ελικοβακτηριδίου στην πρόκληση βλάβης στον ξενιστή, καθώς και η κλινική εικόνα, αιτιοπαθογένεια και αντιμετώπιση των σχετικών νοσημάτων.","Helicobacter pylori (H. pylori) is a gram negative, spiral bacterium that colonizes the stomach of approximately 50% of the world population (incidence is higher in the developing countries). The mode of transmission is not totally clear. Gastric fluids or the fecal-oral route are considered the most probable ways of transmission among humans, who constitute the major reservoir of Helicobacter in the environment. For the diagnosis of H. pylori infection invasive methods are used, that require upper gastrointestinal tract endoscopy, and non-invasive methods, with urea breath test being the most popular. H. pylori has been implicated in the etiopathogenesis of several upper gastrointestinal tract diseases, such as peptic ulcer disease, gastric adenocarcinoma and the malignant transformation of the lymphoid tissue of gastric mucosa (MALT lymphoma). Moreover, H. pylori has been associated with other diseases, such as iron-deficiency anemia and Behcet-Adamantiades syndrome, and other clinical entities, like hepatic encephalopathy and preeclampsia. However, up to 85% of H. pylori infected individuals never develop a related disorder. Several independent factors intervene to determine the final clinical outcome of the infection: genetics, the environment and H. pylori-related factors. H. pylori eradication is of crucial significance for the treatment of peptic ulcer disease as well as for the management of MALT lymphoma of low malignant potential. Antimicrobial regimens and gastric acid secretion inhibitors are used. The aim of this current project is to bring out the association between H. pylori infection and gastrointestinal and other extra-intestinal diseases through review of the literature. The epidemiology of H. pylori infection, the virulence factors of the bacterium against the host, as well as the clinical manifestations, etiopathogenesis and management of the associated diseases will be reviewed."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού: Σύγχρονες απόψεις"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χαλιώτη Ασημένια","Halioti Asimenia"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού (Helicobacter pylori, H. pylori) είναι ένα gram αρνητικό βακτήριο που αποικίζει το στόμαχο σε περίπου 50% του πληθυσμού της Γης (μεγαλύτερη επίπτωση στις αναπτυσσόμενες χώρες). Δεν έχει διασαφηνιστεί πλήρως ο τρόπος μετάδοσης του μικροβίου, ωστόσο ως πιθανότερη θεωρείται η μετάδοση μέσω γαστρικών υγρών ή μέσω κοπρανοστοματικής οδού αναμεταξύ των ανθρώπων, που αποτελούν τη μεγαλύτερη δεξαμενή του ελικοβακτηριδίου του πυλωρού στη φύση. Για τη διάγνωση της λοίμωξης από το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού χρησιμοποιούνται επεμβατικές μέθοδοι, που απαιτούν ενδοσκόπηση του ανώτερου πεπτικού συστήματος, και μη επεμβατικές, με πιο δημοφιλή τη δοκιμασία αναπνοής με σεσημασμένη ουρία Το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού έχει ενοχοποιηθεί στην αιτιοπαθογένεια αρκετών νόσων του ανώτερου πεπτικού συστήματος, όπως το πεπτικό έλκος, το αδενοκαρκίνωμα του στομάχου και την κακοήθη εξαλλαγή του λεμφικού ιστού του γαστρικού βλεννογόνου (MALT λέμφωμα). Επίσης, έχει συσχετιστεί και με άλλα νοσήματα, όπως τη σιδηροπενική αναιμία και τη νόσο Αδαμαντιάδη – Behçet, και κλινικά σύνδρομα, όπως την ηπατική εγκεφαλοπάθεια και την προεκλαμψία. Ωστόσο, έως το 85% των αποικισμένων με το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού ατόμων δεν αναπτύσσουν ποτέ νόσο σχετιζόμενη με αυτό. Αρκετοί ανεξάρτητοι παράγοντες μεσολαβούν για να καθορίσουν την τελική κλινική έκβαση της λοίμωξης από το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού σε κάθε φορέα: παράγοντες γενετικοί, περιβαλλοντικοί και σχετιζόμενοι με το βακτήριο καθεαυτό. Η εκρίζωση του ελικοβακτηριδίου του πυλωρού έχει καθοριστική σημασία για τη θεραπεία του πεπτικού έλκους του στομάχου και του δωδεκαδακτύλου και, επίσης, την αντιμετώπιση του MALT λεμφώματος χαμηλής κακοήθειας. Χρησιμοποιούνται αντιμικροβιακή αγωγή και αναστολείς της έκκρισης του γαστρικού οξέως. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η ανασκόπηση της τρέχουσας βιβλιογραφίας, ώστε να αναδειχτεί εμπεριστατωμένα η συσχέτιση του ελικοβακτηριδίου του πυλωρού με νοσήματα του πεπτικού συστήματος και όχι μόνο. Θα αναπτυχθούν η επιδημιολογία της λοίμωξης, η λοιμογόνος δυνατότητα του ελικοβακτηριδίου στην πρόκληση βλάβης στον ξενιστή, καθώς και η κλινική εικόνα, αιτιοπαθογένεια και αντιμετώπιση των σχετικών νοσημάτων.","Helicobacter pylori (H. pylori) is a gram negative, spiral bacterium that colonizes the stomach of approximately 50% of the world population (incidence is higher in the developing countries). The mode of transmission is not totally clear. Gastric fluids or the fecal-oral route are considered the most probable ways of transmission among humans, who constitute the major reservoir of Helicobacter in the environment. For the diagnosis of H. pylori infection invasive methods are used, that require upper gastrointestinal tract endoscopy, and non-invasive methods, with urea breath test being the most popular. H. pylori has been implicated in the etiopathogenesis of several upper gastrointestinal tract diseases, such as peptic ulcer disease, gastric adenocarcinoma and the malignant transformation of the lymphoid tissue of gastric mucosa (MALT lymphoma). Moreover, H. pylori has been associated with other diseases, such as iron-deficiency anemia and Behcet-Adamantiades syndrome, and other clinical entities, like hepatic encephalopathy and preeclampsia. However, up to 85% of H. pylori infected individuals never develop a related disorder. Several independent factors intervene to determine the final clinical outcome of the infection: genetics, the environment and H. pylori-related factors. H. pylori eradication is of crucial significance for the treatment of peptic ulcer disease as well as for the management of MALT lymphoma of low malignant potential. Antimicrobial regimens and gastric acid secretion inhibitors are used. The aim of this current project is to bring out the association between H. pylori infection and gastrointestinal and other extra-intestinal diseases through review of the literature. The epidemiology of H. pylori infection, the virulence factors of the bacterium against the host, as well as the clinical manifestations, etiopathogenesis and management of the associated diseases will be reviewed."],"dc:identifier":["uoadl:2819417","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2819417"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού: Σύγχρονες απόψεις"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:32:44Z"}