{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2819454"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2819454","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ακούσια νοσηλεία ατόμων με ψυχική ασθένεια: Η εμπλοκή και η στάση της Ελληνικής Αστυνομίας","abstract":"Τις τελευταίες δεκαετίες υπάρχουν σημαντικές εξελίξεις στην έρευνα αλλά και στην πρακτική που σχετίζεται με την επαφή των αστυνομικών με άτομα με προβλήματα ψυχικής υγείας αλλά και την διαχείριση αντίστοιχων περιστατικών, κατανοώντας την ανάγκη για καλύτερη προετοιμασία των αστυνομικών και συγκεκριμένες μεθόδους πρακτικής. Στην Ελλάδα, στη βάση του υπάρχοντος νομικού πλαισίου, η πιο συχνή επαφή των αστυνομικών με άτομα με προβλήματα ψυχικής υγείας είναι στο πλαίσιο της προσαγωγής για ακούσια νοσηλεία. Στην έρευνα συμμετείχαν εκατόν πενήντα αστυνομικοί, οι οποίοι υπηρετούν σε διαφορετικά αστυνομικά τμήματα των Αθηνών και του Πειραιά. Η συμμετοχή των αστυνομικών ήταν εθελοντική, κατόπιν σχετικής άδειας από το Αρχηγείο της Ελληνικής Αστυνομίας, ενώ μοναδικό κριτήριο για την επιλογή του δείγματος ήταν η άσκηση αστυνομικών καθηκόντων που περιελάμβαναν την διαχείριση περιστατικών στα οποία εμπλέκονται άτομα με προβλήματα ψυχικής υγείας. Στόχος είναι η καλύτερη δυνατή προστασία όλων των εμπλεκομένων, η μείωση του στίγματος που συνοδεύει τα προβλήματα ψυχικής υγείας και η καταπολέμηση της εγκληματοποίησης των ψυχικών διαταραχών. Oι κυριότερες κατηγορίες που μελετήθηκαν μέσω ερωτηματολογίων είναι: πως εμπλέκονται οι αστυνομικοί στο μέτρο της ακούσιας νοσηλείας, οι στάσεις των αστυνομικών απέναντι στα άτομα με προβλήματα ψυχικής υγείας, ενώ αναδεικνύονται τα προβλήματα και οι περιορισμοί που έχουν να αντιμετωπίσουν, υπογραμμίζοντας τις αντίστοιχες αλλαγές που οι ίδιοι πιστεύουν ότι πρέπει να δρομολογηθούν. Εκτός από την απουσία σχετικής εκπαίδευσης των αστυνομικών που κάνει πιο δύσκολη την διαχείριση αυτού του είδους των περιστατικών, η έλλειψη συνεργασίας με άλλες υπηρεσίες και ιδιαίτερα με το Εθνικό Κέντρο Άμεσης Βοήθειας (ΕΚΑΒ), τοποθετεί ακόμη περισσότερα εμπόδια στην αστυνομική πρακτική. Από την άλλη πλευρά, τα παραδείγματα πολλών χωρών καταδεικνύουν ότι η χρήση εκπαιδευτικών προγραμμάτων παρέμβασης στην Αστυνομία μειώνει τη συχνότητα των περιστατικών, τον αριθμό των ατόμων με προβλήματα ψυχικής υγείας που αντιμετωπίζουν προβλήματα με την δικαιοσύνη, αυξάνοντας τα επίπεδα αποτελεσματικότητας τους στην διαχείριση αυτών των περιστατικών. Ενθαρυντικό είναι ωστόσο το γεγονός, οτι οι Έλληνες αστυνομικοί δεν εκφράζουν ακραίες στιγματιστικές αντιλήψεις για τα άτομα που χρήζουν ψυχιατρικής βοήθειας, με το μεγαλύτερο ποσοστό αυτών να διατηρεί μια μετριοπαθή στάση.","abstract_html":"Τις τελευταίες δεκαετίες υπάρχουν σημαντικές εξελίξεις στην έρευνα αλλά και στην πρακτική που σχετίζεται με την επαφή των αστυνομικών με άτομα με προβλήματα ψυχικής υγείας αλλά και την διαχείριση αντίστοιχων περιστατικών, κατανοώντας την ανάγκη για καλύτερη προετοιμασία των αστυνομικών και συγκεκριμένες μεθόδους πρακτικής. Στην Ελλάδα, στη βάση του υπάρχοντος νομικού πλαισίου, η πιο συχνή επαφή των αστυνομικών με άτομα με προβλήματα ψυχικής υγείας είναι στο πλαίσιο της προσαγωγής για ακούσια νοσηλεία. Στην έρευνα συμμετείχαν εκατόν πενήντα αστυνομικοί, οι οποίοι υπηρετούν σε διαφορετικά αστυνομικά τμήματα των Αθηνών και του Πειραιά. Η συμμετοχή των αστυνομικών ήταν εθελοντική, κατόπιν σχετικής άδειας από το Αρχηγείο της Ελληνικής Αστυνομίας, ενώ μοναδικό κριτήριο για την επιλογή του δείγματος ήταν η άσκηση αστυνομικών καθηκόντων που περιελάμβαναν την διαχείριση περιστατικών στα οποία εμπλέκονται άτομα με προβλήματα ψυχικής υγείας. Στόχος είναι η καλύτερη δυνατή προστασία όλων των εμπλεκομένων, η μείωση του στίγματος που συνοδεύει τα προβλήματα ψυχικής υγείας και η καταπολέμηση της εγκληματοποίησης των ψυχικών διαταραχών. Oι κυριότερες κατηγορίες που μελετήθηκαν μέσω ερωτηματολογίων είναι: πως εμπλέκονται οι αστυνομικοί στο μέτρο της ακούσιας νοσηλείας, οι στάσεις των αστυνομικών απέναντι στα άτομα με προβλήματα ψυχικής υγείας, ενώ αναδεικνύονται τα προβλήματα και οι περιορισμοί που έχουν να αντιμετωπίσουν, υπογραμμίζοντας τις αντίστοιχες αλλαγές που οι ίδιοι πιστεύουν ότι πρέπει να δρομολογηθούν. Εκτός από την απουσία σχετικής εκπαίδευσης των αστυνομικών που κάνει πιο δύσκολη την διαχείριση αυτού του είδους των περιστατικών, η έλλειψη συνεργασίας με άλλες υπηρεσίες και ιδιαίτερα με το Εθνικό Κέντρο Άμεσης Βοήθειας (ΕΚΑΒ), τοποθετεί ακόμη περισσότερα εμπόδια στην αστυνομική πρακτική. Από την άλλη πλευρά, τα παραδείγματα πολλών χωρών καταδεικνύουν ότι η χρήση εκπαιδευτικών προγραμμάτων παρέμβασης στην Αστυνομία μειώνει τη συχνότητα των περιστατικών, τον αριθμό των ατόμων με προβλήματα ψυχικής υγείας που αντιμετωπίζουν προβλήματα με την δικαιοσύνη, αυξάνοντας τα επίπεδα αποτελεσματικότητας τους στην διαχείριση αυτών των περιστατικών. Ενθαρυντικό είναι ωστόσο το γεγονός, οτι οι Έλληνες αστυνομικοί δεν εκφράζουν ακραίες στιγματιστικές αντιλήψεις για τα άτομα που χρήζουν ψυχιατρικής βοήθειας, με το μεγαλύτερο ποσοστό αυτών να διατηρεί μια μετριοπαθή στάση.","abstract_has_math":false,"creators":["Σιούτη Γιαννούλα","ΖεΙμπέκη Μαριάνθη","Siouti Giannoula","Zeimpeki Marianthi"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:32:47Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2819454"],"render_values":[{"text":"uoadl:2819454","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2819454","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2819454","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2819454","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σιούτη Γιαννούλα","ΖεΙμπέκη Μαριάνθη","Siouti Giannoula","Zeimpeki Marianthi"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2819454","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2819454"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τις τελευταίες δεκαετίες υπάρχουν σημαντικές εξελίξεις στην έρευνα αλλά και στην πρακτική που σχετίζεται με την επαφή των αστυνομικών με άτομα με προβλήματα ψυχικής υγείας αλλά και την διαχείριση αντίστοιχων περιστατικών, κατανοώντας την ανάγκη για καλύτερη προετοιμασία των αστυνομικών και συγκεκριμένες μεθόδους πρακτικής. Στην Ελλάδα, στη βάση του υπάρχοντος νομικού πλαισίου, η πιο συχνή επαφή των αστυνομικών με άτομα με προβλήματα ψυχικής υγείας είναι στο πλαίσιο της προσαγωγής για ακούσια νοσηλεία. Στην έρευνα συμμετείχαν εκατόν πενήντα αστυνομικοί, οι οποίοι υπηρετούν σε διαφορετικά αστυνομικά τμήματα των Αθηνών και του Πειραιά. Η συμμετοχή των αστυνομικών ήταν εθελοντική, κατόπιν σχετικής άδειας από το Αρχηγείο της Ελληνικής Αστυνομίας, ενώ μοναδικό κριτήριο για την επιλογή του δείγματος ήταν η άσκηση αστυνομικών καθηκόντων που περιελάμβαναν την διαχείριση περιστατικών στα οποία εμπλέκονται άτομα με προβλήματα ψυχικής υγείας. Στόχος είναι η καλύτερη δυνατή προστασία όλων των εμπλεκομένων, η μείωση του στίγματος που συνοδεύει τα προβλήματα ψυχικής υγείας και η καταπολέμηση της εγκληματοποίησης των ψυχικών διαταραχών. Oι κυριότερες κατηγορίες που μελετήθηκαν μέσω ερωτηματολογίων είναι: πως εμπλέκονται οι αστυνομικοί στο μέτρο της ακούσιας νοσηλείας, οι στάσεις των αστυνομικών απέναντι στα άτομα με προβλήματα ψυχικής υγείας, ενώ αναδεικνύονται τα προβλήματα και οι περιορισμοί που έχουν να αντιμετωπίσουν, υπογραμμίζοντας τις αντίστοιχες αλλαγές που οι ίδιοι πιστεύουν ότι πρέπει να δρομολογηθούν. Εκτός από την απουσία σχετικής εκπαίδευσης των αστυνομικών που κάνει πιο δύσκολη την διαχείριση αυτού του είδους των περιστατικών, η έλλειψη συνεργασίας με άλλες υπηρεσίες και ιδιαίτερα με το Εθνικό Κέντρο Άμεσης Βοήθειας (ΕΚΑΒ), τοποθετεί ακόμη περισσότερα εμπόδια στην αστυνομική πρακτική. Από την άλλη πλευρά, τα παραδείγματα πολλών χωρών καταδεικνύουν ότι η χρήση εκπαιδευτικών προγραμμάτων παρέμβασης στην Αστυνομία μειώνει τη συχνότητα των περιστατικών, τον αριθμό των ατόμων με προβλήματα ψυχικής υγείας που αντιμετωπίζουν προβλήματα με την δικαιοσύνη, αυξάνοντας τα επίπεδα αποτελεσματικότητας τους στην διαχείριση αυτών των περιστατικών. Ενθαρυντικό είναι ωστόσο το γεγονός, οτι οι Έλληνες αστυνομικοί δεν εκφράζουν ακραίες στιγματιστικές αντιλήψεις για τα άτομα που χρήζουν ψυχιατρικής βοήθειας, με το μεγαλύτερο ποσοστό αυτών να διατηρεί μια μετριοπαθή στάση.","Over the last decades there are significant changes in the research and the practice related with the contact of police officers with people in mental distress and the management of the respective incidents, understanding the need for the better preparation of police officers and specific techniques of practice. In Greece according to existing laws the most common contacts of police officers with people suffering from mental disease, are found in the case of being arrested for involuntary hospitalization. A total of 150 police officers participated in the research, who serve in various police departments of the city of Athens. The police officers’ participation in the research was voluntary, after the respective permission provided by the Police Headquarters, while the unique criterion for the sample’s selection was the involvement of the police officers in the management of incidents with people in mental distress. The aim of this research is the best possible protection of all individuals involved, the reduction of the stigma that accompanies mental health problems and the combat of mental disorders criminalization. The most important categories that this study focuses on are: the way the officers conduct with the exactice of involuntary hospitalization, their attitudes towards mental disease, while they emphasise in some problems and restrictions that they face in practice, underlining the respective changes which they think that should be introduced. Apart from the lack of relevant training which complicates dealing with incidents of this type, the lack of cooperation with other public healthcare services involved -especially with the National Emergency Aid Centre-, renders more obstacles in police action. On the other hand based on examples of many countries it has been demonstrated that the use of educational intervention programs reduces the occurrence of these incidents, the number of people with mental disorders facing trouble with justice and enhances police officers’ efficiency when dealing with similar situations. However, what is encouraging is the fact that under no circumstances do the Greek policemen reflect extremely prejudiced opinions against people in need of psychiatric help, with the majority of them maintaining a moderate attitude towards the issue."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ακούσια νοσηλεία ατόμων με ψυχική ασθένεια: Η εμπλοκή και η στάση της Ελληνικής Αστυνομίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σιούτη Γιαννούλα","ΖεΙμπέκη Μαριάνθη","Siouti Giannoula","Zeimpeki Marianthi"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Τις τελευταίες δεκαετίες υπάρχουν σημαντικές εξελίξεις στην έρευνα αλλά και στην πρακτική που σχετίζεται με την επαφή των αστυνομικών με άτομα με προβλήματα ψυχικής υγείας αλλά και την διαχείριση αντίστοιχων περιστατικών, κατανοώντας την ανάγκη για καλύτερη προετοιμασία των αστυνομικών και συγκεκριμένες μεθόδους πρακτικής. Στην Ελλάδα, στη βάση του υπάρχοντος νομικού πλαισίου, η πιο συχνή επαφή των αστυνομικών με άτομα με προβλήματα ψυχικής υγείας είναι στο πλαίσιο της προσαγωγής για ακούσια νοσηλεία. Στην έρευνα συμμετείχαν εκατόν πενήντα αστυνομικοί, οι οποίοι υπηρετούν σε διαφορετικά αστυνομικά τμήματα των Αθηνών και του Πειραιά. Η συμμετοχή των αστυνομικών ήταν εθελοντική, κατόπιν σχετικής άδειας από το Αρχηγείο της Ελληνικής Αστυνομίας, ενώ μοναδικό κριτήριο για την επιλογή του δείγματος ήταν η άσκηση αστυνομικών καθηκόντων που περιελάμβαναν την διαχείριση περιστατικών στα οποία εμπλέκονται άτομα με προβλήματα ψυχικής υγείας. Στόχος είναι η καλύτερη δυνατή προστασία όλων των εμπλεκομένων, η μείωση του στίγματος που συνοδεύει τα προβλήματα ψυχικής υγείας και η καταπολέμηση της εγκληματοποίησης των ψυχικών διαταραχών. Oι κυριότερες κατηγορίες που μελετήθηκαν μέσω ερωτηματολογίων είναι: πως εμπλέκονται οι αστυνομικοί στο μέτρο της ακούσιας νοσηλείας, οι στάσεις των αστυνομικών απέναντι στα άτομα με προβλήματα ψυχικής υγείας, ενώ αναδεικνύονται τα προβλήματα και οι περιορισμοί που έχουν να αντιμετωπίσουν, υπογραμμίζοντας τις αντίστοιχες αλλαγές που οι ίδιοι πιστεύουν ότι πρέπει να δρομολογηθούν. Εκτός από την απουσία σχετικής εκπαίδευσης των αστυνομικών που κάνει πιο δύσκολη την διαχείριση αυτού του είδους των περιστατικών, η έλλειψη συνεργασίας με άλλες υπηρεσίες και ιδιαίτερα με το Εθνικό Κέντρο Άμεσης Βοήθειας (ΕΚΑΒ), τοποθετεί ακόμη περισσότερα εμπόδια στην αστυνομική πρακτική. Από την άλλη πλευρά, τα παραδείγματα πολλών χωρών καταδεικνύουν ότι η χρήση εκπαιδευτικών προγραμμάτων παρέμβασης στην Αστυνομία μειώνει τη συχνότητα των περιστατικών, τον αριθμό των ατόμων με προβλήματα ψυχικής υγείας που αντιμετωπίζουν προβλήματα με την δικαιοσύνη, αυξάνοντας τα επίπεδα αποτελεσματικότητας τους στην διαχείριση αυτών των περιστατικών. Ενθαρυντικό είναι ωστόσο το γεγονός, οτι οι Έλληνες αστυνομικοί δεν εκφράζουν ακραίες στιγματιστικές αντιλήψεις για τα άτομα που χρήζουν ψυχιατρικής βοήθειας, με το μεγαλύτερο ποσοστό αυτών να διατηρεί μια μετριοπαθή στάση.","Over the last decades there are significant changes in the research and the practice related with the contact of police officers with people in mental distress and the management of the respective incidents, understanding the need for the better preparation of police officers and specific techniques of practice. In Greece according to existing laws the most common contacts of police officers with people suffering from mental disease, are found in the case of being arrested for involuntary hospitalization. A total of 150 police officers participated in the research, who serve in various police departments of the city of Athens. The police officers’ participation in the research was voluntary, after the respective permission provided by the Police Headquarters, while the unique criterion for the sample’s selection was the involvement of the police officers in the management of incidents with people in mental distress. The aim of this research is the best possible protection of all individuals involved, the reduction of the stigma that accompanies mental health problems and the combat of mental disorders criminalization. The most important categories that this study focuses on are: the way the officers conduct with the exactice of involuntary hospitalization, their attitudes towards mental disease, while they emphasise in some problems and restrictions that they face in practice, underlining the respective changes which they think that should be introduced. Apart from the lack of relevant training which complicates dealing with incidents of this type, the lack of cooperation with other public healthcare services involved -especially with the National Emergency Aid Centre-, renders more obstacles in police action. On the other hand based on examples of many countries it has been demonstrated that the use of educational intervention programs reduces the occurrence of these incidents, the number of people with mental disorders facing trouble with justice and enhances police officers’ efficiency when dealing with similar situations. However, what is encouraging is the fact that under no circumstances do the Greek policemen reflect extremely prejudiced opinions against people in need of psychiatric help, with the majority of them maintaining a moderate attitude towards the issue."],"dc:identifier":["uoadl:2819454","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2819454"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ακούσια νοσηλεία ατόμων με ψυχική ασθένεια: Η εμπλοκή και η στάση της Ελληνικής Αστυνομίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:32:47Z"}