{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2819484"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2819484","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο εορτασμός της 25ης Μαρτίου κατά τη διάρκεια της Κατοχής (1941-1944)","abstract":"Η επέτειος της 25ης Μαρτίου και κατ’ επέκταση η μνήμη του 1821 αποτέλεσαν ένα πεδίο συνεχών πολιτικών διεκδικήσεων και αντίπαλων ερμηνειών.Η πολλαπλή αυτή «ταυτότητα» της επετείου αποτυπώνεται στις εορταστικές της εκδηλώσεις. Παρόλο το καθορισμένο και τυποποιημένο τελετουργικό της εθνικής επετείου, το νόημά της δεν υπήρξε σταθερό. Αν και το γεγονός που εορταζόταν παρέμενε το ίδιο, άλλαζε το περιεχόμενο, οι ερμηνείες και οι ηρωικές μορφές που προβάλλονταν ανάλογα με το πολιτικό μήνυμα που η κάθε κοινωνική και πολιτική ομάδα ήθελε να μεταδώσει. Οι αντίπαλες αυτές αναπαραστάσεις του παρελθόντος δήλωναν την προσπάθεια κάθε πολιτικής και κοινωνικής ομάδας να επιβάλει τη δική της εκδοχή ως βάση της εθνικής ταυτότητας. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να ερευνήσει τις μορφές που εξέλαβε ο εορτασμός της επετείου και το ρόλο που διαδραμάτισε η 25η Μαρτίου κατά τη διάρκεια της Κατοχής (1941-1944). Συγκεκριμένα, θα ερευνηθεί το τυπικό του επίσημου εορτασμού, όπως αυτό διαμορφώθηκε κατά τη διάρκεια της Κατοχής από τις κατοχικές κυβερνήσεις, καθώς και οι εκδηλώσεις που διοργανώθηκαν από τις αντιστασιακές οργανώσεις και το πάνθεον των ηρώων που προβάλλεται, κατά κύριο λόγο από τους αντιστασιακούς. Κύριο άξονα, λοιπόν, της παρουσίασης θα αποτελέσει το δίπολο επίσημος εορτασμός και αντιστασιακές εκδηλώσεις. Κεντρικό επιχείρημα αποτελεί το γεγονός πως η Ελληνική Επανάσταση ούσα πλήρως εργαλειοποιημένη τόσο από τις κατοχικές κυβερνήσεις όσο και από τις αντιστασιακές οργανώσεις χρησιμοποιήθηκε είτε για να αμβλύνει την αντίδραση της κοινωνίας και να κερδίσει την αποδοχή της είτε για να εξάρει τον αντιστασιακό αγώνα και να καταστεί σύμβολό του, αντίστοιχα. Η εργασία διαρθρώνεται σε τέσσερα κεφάλαια. Το πρώτο κεφάλαιο αποτελεί το θεωρητικό πλαίσιο της μελέτης, όπου παρουσιάζεται το «πότε» και «πώς» εμφανίστηκαν και καθιερώθηκαν οι αναμνηστήριες τελετές. Ξεκινώντας από Τα κοινωνικά πλαίσια της μνήμης του Maurice Halbwachs (1925) και τη σχέση ατομικού και συλλογικού, περνάμε στην επιτελεστικότητα της μνήμης και την Επινόηση της παράδοσης των Eric Hobsbawm και Terence Ranger (1983), στις οποίες ανήκει και η επέτειος της 25ης Μαρτίου. Το δεύτερο κεφάλαιο συνιστά ένα μικρό χρονικό του εορτασμού της εθνικής επετείου από τη στιγμή της θέσπισής της έως και τον Μεσοπόλεμο, όπου προβάλλονται οι συνεχείς ανανοηματοδοτήσεις που εξέλαβε το 1821, οι οποίες αποτυπώθηκαν στις εορταστικές εκδηλώσεις. Στο τρίτο κεφάλαιο γίνεται μια εκτενής παρουσίαση του τυπικού του επίσημου εορτασμού μέσω του νόμιμου Τύπου, ενώ στη συνέχεια αναφορά γίνεται και στους -επίσημους- επετειακούς λόγους που αναπαρήχθησαν και τα διαγγέλματα που εξαγγέλθηκαν από τις κατοχικές κυβερνήσεις. Στο τέταρτο και τελευταίο κεφάλαιο γίνεται μια επίσης λεπτομερής αναφορά τόσο στις αντιστασιακές οργανώσεις όσο και στις εκδηλώσεις που αυτές πραγματοποίησαν την περίοδο 1942-1944 για να τιμήσουν την επέτειο της 25ης Μαρτίου, επανανοηματοδοτώντας με αυτόν τον τρόπο και το περιεχόμενό της.","abstract_html":"Η επέτειος της 25ης Μαρτίου και κατ’ επέκταση η μνήμη του 1821 αποτέλεσαν ένα πεδίο συνεχών πολιτικών διεκδικήσεων και αντίπαλων ερμηνειών.Η πολλαπλή αυτή «ταυτότητα» της επετείου αποτυπώνεται στις εορταστικές της εκδηλώσεις. Παρόλο το καθορισμένο και τυποποιημένο τελετουργικό της εθνικής επετείου, το νόημά της δεν υπήρξε σταθερό. Αν και το γεγονός που εορταζόταν παρέμενε το ίδιο, άλλαζε το περιεχόμενο, οι ερμηνείες και οι ηρωικές μορφές που προβάλλονταν ανάλογα με το πολιτικό μήνυμα που η κάθε κοινωνική και πολιτική ομάδα ήθελε να μεταδώσει. Οι αντίπαλες αυτές αναπαραστάσεις του παρελθόντος δήλωναν την προσπάθεια κάθε πολιτικής και κοινωνικής ομάδας να επιβάλει τη δική της εκδοχή ως βάση της εθνικής ταυτότητας. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να ερευνήσει τις μορφές που εξέλαβε ο εορτασμός της επετείου και το ρόλο που διαδραμάτισε η 25η Μαρτίου κατά τη διάρκεια της Κατοχής (1941-1944). Συγκεκριμένα, θα ερευνηθεί το τυπικό του επίσημου εορτασμού, όπως αυτό διαμορφώθηκε κατά τη διάρκεια της Κατοχής από τις κατοχικές κυβερνήσεις, καθώς και οι εκδηλώσεις που διοργανώθηκαν από τις αντιστασιακές οργανώσεις και το πάνθεον των ηρώων που προβάλλεται, κατά κύριο λόγο από τους αντιστασιακούς. Κύριο άξονα, λοιπόν, της παρουσίασης θα αποτελέσει το δίπολο επίσημος εορτασμός και αντιστασιακές εκδηλώσεις. Κεντρικό επιχείρημα αποτελεί το γεγονός πως η Ελληνική Επανάσταση ούσα πλήρως εργαλειοποιημένη τόσο από τις κατοχικές κυβερνήσεις όσο και από τις αντιστασιακές οργανώσεις χρησιμοποιήθηκε είτε για να αμβλύνει την αντίδραση της κοινωνίας και να κερδίσει την αποδοχή της είτε για να εξάρει τον αντιστασιακό αγώνα και να καταστεί σύμβολό του, αντίστοιχα. Η εργασία διαρθρώνεται σε τέσσερα κεφάλαια. Το πρώτο κεφάλαιο αποτελεί το θεωρητικό πλαίσιο της μελέτης, όπου παρουσιάζεται το «πότε» και «πώς» εμφανίστηκαν και καθιερώθηκαν οι αναμνηστήριες τελετές. Ξεκινώντας από Τα κοινωνικά πλαίσια της μνήμης του Maurice Halbwachs (1925) και τη σχέση ατομικού και συλλογικού, περνάμε στην επιτελεστικότητα της μνήμης και την Επινόηση της παράδοσης των Eric Hobsbawm και Terence Ranger (1983), στις οποίες ανήκει και η επέτειος της 25ης Μαρτίου. Το δεύτερο κεφάλαιο συνιστά ένα μικρό χρονικό του εορτασμού της εθνικής επετείου από τη στιγμή της θέσπισής της έως και τον Μεσοπόλεμο, όπου προβάλλονται οι συνεχείς ανανοηματοδοτήσεις που εξέλαβε το 1821, οι οποίες αποτυπώθηκαν στις εορταστικές εκδηλώσεις. Στο τρίτο κεφάλαιο γίνεται μια εκτενής παρουσίαση του τυπικού του επίσημου εορτασμού μέσω του νόμιμου Τύπου, ενώ στη συνέχεια αναφορά γίνεται και στους -επίσημους- επετειακούς λόγους που αναπαρήχθησαν και τα διαγγέλματα που εξαγγέλθηκαν από τις κατοχικές κυβερνήσεις. Στο τέταρτο και τελευταίο κεφάλαιο γίνεται μια επίσης λεπτομερής αναφορά τόσο στις αντιστασιακές οργανώσεις όσο και στις εκδηλώσεις που αυτές πραγματοποίησαν την περίοδο 1942-1944 για να τιμήσουν την επέτειο της 25ης Μαρτίου, επανανοηματοδοτώντας με αυτόν τον τρόπο και το περιεχόμενό της.","abstract_has_math":false,"creators":["Ντύρκαϊ Χριστίνα-Άννα","Ntyrkai Christina-Anna"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:32:47Z","subjects":["Ιστορία","History"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2819484"],"render_values":[{"text":"uoadl:2819484","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2819484","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2819484","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2819484","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ντύρκαϊ Χριστίνα-Άννα","Ntyrkai Christina-Anna"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Ιστορία","History"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2819484","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2819484"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η επέτειος της 25ης Μαρτίου και κατ’ επέκταση η μνήμη του 1821 αποτέλεσαν ένα πεδίο συνεχών πολιτικών διεκδικήσεων και αντίπαλων ερμηνειών.Η πολλαπλή αυτή «ταυτότητα» της επετείου αποτυπώνεται στις εορταστικές της εκδηλώσεις. Παρόλο το καθορισμένο και τυποποιημένο τελετουργικό της εθνικής επετείου, το νόημά της δεν υπήρξε σταθερό. Αν και το γεγονός που εορταζόταν παρέμενε το ίδιο, άλλαζε το περιεχόμενο, οι ερμηνείες και οι ηρωικές μορφές που προβάλλονταν ανάλογα με το πολιτικό μήνυμα που η κάθε κοινωνική και πολιτική ομάδα ήθελε να μεταδώσει. Οι αντίπαλες αυτές αναπαραστάσεις του παρελθόντος δήλωναν την προσπάθεια κάθε πολιτικής και κοινωνικής ομάδας να επιβάλει τη δική της εκδοχή ως βάση της εθνικής ταυτότητας. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να ερευνήσει τις μορφές που εξέλαβε ο εορτασμός της επετείου και το ρόλο που διαδραμάτισε η 25η Μαρτίου κατά τη διάρκεια της Κατοχής (1941-1944). Συγκεκριμένα, θα ερευνηθεί το τυπικό του επίσημου εορτασμού, όπως αυτό διαμορφώθηκε κατά τη διάρκεια της Κατοχής από τις κατοχικές κυβερνήσεις, καθώς και οι εκδηλώσεις που διοργανώθηκαν από τις αντιστασιακές οργανώσεις και το πάνθεον των ηρώων που προβάλλεται, κατά κύριο λόγο από τους αντιστασιακούς. Κύριο άξονα, λοιπόν, της παρουσίασης θα αποτελέσει το δίπολο επίσημος εορτασμός και αντιστασιακές εκδηλώσεις. Κεντρικό επιχείρημα αποτελεί το γεγονός πως η Ελληνική Επανάσταση ούσα πλήρως εργαλειοποιημένη τόσο από τις κατοχικές κυβερνήσεις όσο και από τις αντιστασιακές οργανώσεις χρησιμοποιήθηκε είτε για να αμβλύνει την αντίδραση της κοινωνίας και να κερδίσει την αποδοχή της είτε για να εξάρει τον αντιστασιακό αγώνα και να καταστεί σύμβολό του, αντίστοιχα. Η εργασία διαρθρώνεται σε τέσσερα κεφάλαια. Το πρώτο κεφάλαιο αποτελεί το θεωρητικό πλαίσιο της μελέτης, όπου παρουσιάζεται το «πότε» και «πώς» εμφανίστηκαν και καθιερώθηκαν οι αναμνηστήριες τελετές. Ξεκινώντας από Τα κοινωνικά πλαίσια της μνήμης του Maurice Halbwachs (1925) και τη σχέση ατομικού και συλλογικού, περνάμε στην επιτελεστικότητα της μνήμης και την Επινόηση της παράδοσης των Eric Hobsbawm και Terence Ranger (1983), στις οποίες ανήκει και η επέτειος της 25ης Μαρτίου. Το δεύτερο κεφάλαιο συνιστά ένα μικρό χρονικό του εορτασμού της εθνικής επετείου από τη στιγμή της θέσπισής της έως και τον Μεσοπόλεμο, όπου προβάλλονται οι συνεχείς ανανοηματοδοτήσεις που εξέλαβε το 1821, οι οποίες αποτυπώθηκαν στις εορταστικές εκδηλώσεις. Στο τρίτο κεφάλαιο γίνεται μια εκτενής παρουσίαση του τυπικού του επίσημου εορτασμού μέσω του νόμιμου Τύπου, ενώ στη συνέχεια αναφορά γίνεται και στους -επίσημους- επετειακούς λόγους που αναπαρήχθησαν και τα διαγγέλματα που εξαγγέλθηκαν από τις κατοχικές κυβερνήσεις. Στο τέταρτο και τελευταίο κεφάλαιο γίνεται μια επίσης λεπτομερής αναφορά τόσο στις αντιστασιακές οργανώσεις όσο και στις εκδηλώσεις που αυτές πραγματοποίησαν την περίοδο 1942-1944 για να τιμήσουν την επέτειο της 25ης Μαρτίου, επανανοηματοδοτώντας με αυτόν τον τρόπο και το περιεχόμενό της.","The anniversary of 25th March and the memory of 1821 comprised a field of continuous political assertions and contradicting interpretations. This multi- ‘’identity’’ of the anniversary is reflected in its celebrations. Even though the ritual of the national anniversary was defined and standardized, its meaning on the contrary wasn’t stable. Although the celebrated event remained the same, the content, the interpretations and the heroic personages, which were projected, were changing according to the political message that each social or political group aimed to transmit. These rival representations of the past declared the efforts of each political or social group to impose its version as the base of the national identity. My thesis aims to examine both the forms which the celebration of the anniversary of 25th March received and the active role that this national anniversary played during the Greek Occupation (1941-1944). Specifically, it will be researched the ritual of the official celebration, as it was formed from the occupying governments. In addition, it will be read up on the protest movements that were organized from the resistance groups and the pantheon of heroes that was formed by Resistance. Thus, the main axis of this research will be the dipole between official celebration and protest movements. The central argument constitutes the fact that the Greek Revolution was instrumentalized both from the occupying governments and the Resistance, in order either to mitigate the expostulation of the society and gain its acceptance, or to glorify the resistance’s struggle and to be proclaimed as its symbol, respectively. This research includes four chapters. The first chapter comprise the theoretical framework, in which it is presented «where» and «when» the commemorative ceremonies were developed and institutionalized. Instigating from The Social Frameworks of Memory of Halbwachs (1925) and the relation between the individual and the collective, we pass on to the performative memory and The Invention of Tradition of Eric Hobsbawm and Terence Ranger (1983), in which the anniversary of 25th March belongs. The second chapter constitutes a brief chronicle of the celebrations from the moment of the enactment of the national anniversary until the Interwar. It also projects the continuous re-interpretations of the Greek Revolution, which were reflected on the celebrations. On the third chapter a lengthy presentation of the ritual of the official celebration via the legal press takes place. In addition, the formal discourse which has been reproduced from the occupying governments will be mentioned. On the fourth and final chapter, the resistance groups and the festivities that these groups organized during the period 1942-1944, in order to celebrate the anniversary of 25th March via the re-interpretation of its substance, will be examined in detail."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο εορτασμός της 25ης Μαρτίου κατά τη διάρκεια της Κατοχής (1941-1944)"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ντύρκαϊ Χριστίνα-Άννα","Ntyrkai Christina-Anna"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Η επέτειος της 25ης Μαρτίου και κατ’ επέκταση η μνήμη του 1821 αποτέλεσαν ένα πεδίο συνεχών πολιτικών διεκδικήσεων και αντίπαλων ερμηνειών.Η πολλαπλή αυτή «ταυτότητα» της επετείου αποτυπώνεται στις εορταστικές της εκδηλώσεις. Παρόλο το καθορισμένο και τυποποιημένο τελετουργικό της εθνικής επετείου, το νόημά της δεν υπήρξε σταθερό. Αν και το γεγονός που εορταζόταν παρέμενε το ίδιο, άλλαζε το περιεχόμενο, οι ερμηνείες και οι ηρωικές μορφές που προβάλλονταν ανάλογα με το πολιτικό μήνυμα που η κάθε κοινωνική και πολιτική ομάδα ήθελε να μεταδώσει. Οι αντίπαλες αυτές αναπαραστάσεις του παρελθόντος δήλωναν την προσπάθεια κάθε πολιτικής και κοινωνικής ομάδας να επιβάλει τη δική της εκδοχή ως βάση της εθνικής ταυτότητας. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να ερευνήσει τις μορφές που εξέλαβε ο εορτασμός της επετείου και το ρόλο που διαδραμάτισε η 25η Μαρτίου κατά τη διάρκεια της Κατοχής (1941-1944). Συγκεκριμένα, θα ερευνηθεί το τυπικό του επίσημου εορτασμού, όπως αυτό διαμορφώθηκε κατά τη διάρκεια της Κατοχής από τις κατοχικές κυβερνήσεις, καθώς και οι εκδηλώσεις που διοργανώθηκαν από τις αντιστασιακές οργανώσεις και το πάνθεον των ηρώων που προβάλλεται, κατά κύριο λόγο από τους αντιστασιακούς. Κύριο άξονα, λοιπόν, της παρουσίασης θα αποτελέσει το δίπολο επίσημος εορτασμός και αντιστασιακές εκδηλώσεις. Κεντρικό επιχείρημα αποτελεί το γεγονός πως η Ελληνική Επανάσταση ούσα πλήρως εργαλειοποιημένη τόσο από τις κατοχικές κυβερνήσεις όσο και από τις αντιστασιακές οργανώσεις χρησιμοποιήθηκε είτε για να αμβλύνει την αντίδραση της κοινωνίας και να κερδίσει την αποδοχή της είτε για να εξάρει τον αντιστασιακό αγώνα και να καταστεί σύμβολό του, αντίστοιχα. Η εργασία διαρθρώνεται σε τέσσερα κεφάλαια. Το πρώτο κεφάλαιο αποτελεί το θεωρητικό πλαίσιο της μελέτης, όπου παρουσιάζεται το «πότε» και «πώς» εμφανίστηκαν και καθιερώθηκαν οι αναμνηστήριες τελετές. Ξεκινώντας από Τα κοινωνικά πλαίσια της μνήμης του Maurice Halbwachs (1925) και τη σχέση ατομικού και συλλογικού, περνάμε στην επιτελεστικότητα της μνήμης και την Επινόηση της παράδοσης των Eric Hobsbawm και Terence Ranger (1983), στις οποίες ανήκει και η επέτειος της 25ης Μαρτίου. Το δεύτερο κεφάλαιο συνιστά ένα μικρό χρονικό του εορτασμού της εθνικής επετείου από τη στιγμή της θέσπισής της έως και τον Μεσοπόλεμο, όπου προβάλλονται οι συνεχείς ανανοηματοδοτήσεις που εξέλαβε το 1821, οι οποίες αποτυπώθηκαν στις εορταστικές εκδηλώσεις. Στο τρίτο κεφάλαιο γίνεται μια εκτενής παρουσίαση του τυπικού του επίσημου εορτασμού μέσω του νόμιμου Τύπου, ενώ στη συνέχεια αναφορά γίνεται και στους -επίσημους- επετειακούς λόγους που αναπαρήχθησαν και τα διαγγέλματα που εξαγγέλθηκαν από τις κατοχικές κυβερνήσεις. Στο τέταρτο και τελευταίο κεφάλαιο γίνεται μια επίσης λεπτομερής αναφορά τόσο στις αντιστασιακές οργανώσεις όσο και στις εκδηλώσεις που αυτές πραγματοποίησαν την περίοδο 1942-1944 για να τιμήσουν την επέτειο της 25ης Μαρτίου, επανανοηματοδοτώντας με αυτόν τον τρόπο και το περιεχόμενό της.","The anniversary of 25th March and the memory of 1821 comprised a field of continuous political assertions and contradicting interpretations. This multi- ‘’identity’’ of the anniversary is reflected in its celebrations. Even though the ritual of the national anniversary was defined and standardized, its meaning on the contrary wasn’t stable. Although the celebrated event remained the same, the content, the interpretations and the heroic personages, which were projected, were changing according to the political message that each social or political group aimed to transmit. These rival representations of the past declared the efforts of each political or social group to impose its version as the base of the national identity. My thesis aims to examine both the forms which the celebration of the anniversary of 25th March received and the active role that this national anniversary played during the Greek Occupation (1941-1944). Specifically, it will be researched the ritual of the official celebration, as it was formed from the occupying governments. In addition, it will be read up on the protest movements that were organized from the resistance groups and the pantheon of heroes that was formed by Resistance. Thus, the main axis of this research will be the dipole between official celebration and protest movements. The central argument constitutes the fact that the Greek Revolution was instrumentalized both from the occupying governments and the Resistance, in order either to mitigate the expostulation of the society and gain its acceptance, or to glorify the resistance’s struggle and to be proclaimed as its symbol, respectively. This research includes four chapters. The first chapter comprise the theoretical framework, in which it is presented «where» and «when» the commemorative ceremonies were developed and institutionalized. Instigating from The Social Frameworks of Memory of Halbwachs (1925) and the relation between the individual and the collective, we pass on to the performative memory and The Invention of Tradition of Eric Hobsbawm and Terence Ranger (1983), in which the anniversary of 25th March belongs. The second chapter constitutes a brief chronicle of the celebrations from the moment of the enactment of the national anniversary until the Interwar. It also projects the continuous re-interpretations of the Greek Revolution, which were reflected on the celebrations. On the third chapter a lengthy presentation of the ritual of the official celebration via the legal press takes place. In addition, the formal discourse which has been reproduced from the occupying governments will be mentioned. On the fourth and final chapter, the resistance groups and the festivities that these groups organized during the period 1942-1944, in order to celebrate the anniversary of 25th March via the re-interpretation of its substance, will be examined in detail."],"dc:identifier":["uoadl:2819484","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2819484"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Ιστορία","History"],"dc:title":["Ο εορτασμός της 25ης Μαρτίου κατά τη διάρκεια της Κατοχής (1941-1944)"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:32:47Z"}