{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2819891"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2819891","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Υπερτασική νόσος της κύησης","abstract":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ Οι υπερτασικές διαταραχές εγκυμοσύνης περιπλέκουν το 6-8% των κυήσεων και προκαλούν σημαντική νοσηρότητα και θνησιμότητα της μητέρας και του εμβρύου. Ο στόχος της θεραπείας είναι να αποφευχθούν σημαντικά εγκεφαλοαγγειακά και καρδιαγγειακά συμβάντα στη μητέρα, χωρίς να διακυβεύεται η ευημερία του εμβρύου. Οι τρέχουσες κατευθυντήριες γραμμές διαφοροποιούν τη θεραπεία γυναικών με οξεία υπερτασικά σύνδρομα εγκυμοσύνης και γυναικών με προϋπάρχουσα χρόνια υπέρταση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Αυτή η ανασκόπηση θα εξετάσει τη διαχείριση της υπέρτασης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, θα επανεξετάσει τις διάφορες φαρμακολογικές θεραπείες και θα συζητήσει τις μελλοντικές κατευθύνσεις στον τομέα αυτό. ΣΚΟΠΟΣ-ΥΛΙΚΟ Η βιβλιογραφική αυτή ανασκόπηση έγινε για να παρουσιάσει την σημαντικότητα της έγκαιρηςδιάγνωσης και αντιμετώπισης των υπερτασικών διαταραχών της κύησης για την αποφυγή δυσμενών συνθηκών για τη μητέρα και το έμβρυο. Για το σκοπό αυτό μελετήθηκαν άρθρα από επιστημονικά περιοδικά, μελέτες συγγράμματα καθώς και επιστημονικές διαλέξεις σχετικές με το θέμα. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Με βάση την παρούσα μελέτη οι επαγγελματίες υγείας θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί στην διαχείριση των εγκύων με προυπάρχουσα υπέρταση για τον σχεδιασμό καλύτερου πλάνου φροντίδας στην διάρκεια της εγκυμοσύνης καθώς και του τοκετού για να αποφευχθούν οι ανεπιθύμητες ενέργειας τόσο στη μητέρα όσο και στο έμβρυο. Ακόμα θα πρέπει να γίνεται τακτική αξιολόγηση όλων των εγκύων για την πιθανότητα εμφάνισης υπερτασικής διαταραχής στην εγκυμοσύνη, χρησιμοποιώντας ένα σχέδιο ελέγχου που περιλαμβάνει μετρήσεις ΑΠ σε τακτά χρονικά διαστήματα, εργαστηριακές δοκιμές για την αξιολόγηση των επιπέδων πρωτεινουρίας, χρήση υπερήχωνdoppler για την αξιολόγηση μητροπλακουντιακής ισχαιμίας και ακόμα την χρήση biomarkers για την ανάδειξη προσυμπτοματικών ασθενών. Ο κύριος σκοπός των επαγγελματιών υγείας θα πρέπει να είναι ο προσδιορισμός του καταλληλότερου χρόνου για τοκετό που θα παρέχει οριστική λύση στο πρόβλημα. Παράλληλα θα πρέπει να παρέχεται ένα σχέδιο φαρμακευτικής φροντίδας για την καλύτερη δυνατή υποστήριξη της εγκύου όπως επίσης θα πρέπει πάντα να προηγείται η προετοιμασία του εμβρύου για τοκετό. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Η θεραπεία των υπερτασικών διαταραχών της κύησης βασίζονται στην έγκαιρη διάγνωση και στην άμεση περάτωση τοκετού λαμβάνοντας όλα τα μέτρα για την καλύτερη κατάσταση μητέρας και εμβρύου.","abstract_html":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ Οι υπερτασικές διαταραχές εγκυμοσύνης περιπλέκουν το 6-8% των κυήσεων και προκαλούν σημαντική νοσηρότητα και θνησιμότητα της μητέρας και του εμβρύου. Ο στόχος της θεραπείας είναι να αποφευχθούν σημαντικά εγκεφαλοαγγειακά και καρδιαγγειακά συμβάντα στη μητέρα, χωρίς να διακυβεύεται η ευημερία του εμβρύου. Οι τρέχουσες κατευθυντήριες γραμμές διαφοροποιούν τη θεραπεία γυναικών με οξεία υπερτασικά σύνδρομα εγκυμοσύνης και γυναικών με προϋπάρχουσα χρόνια υπέρταση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Αυτή η ανασκόπηση θα εξετάσει τη διαχείριση της υπέρτασης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, θα επανεξετάσει τις διάφορες φαρμακολογικές θεραπείες και θα συζητήσει τις μελλοντικές κατευθύνσεις στον τομέα αυτό. ΣΚΟΠΟΣ-ΥΛΙΚΟ Η βιβλιογραφική αυτή ανασκόπηση έγινε για να παρουσιάσει την σημαντικότητα της έγκαιρηςδιάγνωσης και αντιμετώπισης των υπερτασικών διαταραχών της κύησης για την αποφυγή δυσμενών συνθηκών για τη μητέρα και το έμβρυο. Για το σκοπό αυτό μελετήθηκαν άρθρα από επιστημονικά περιοδικά, μελέτες συγγράμματα καθώς και επιστημονικές διαλέξεις σχετικές με το θέμα. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Με βάση την παρούσα μελέτη οι επαγγελματίες υγείας θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί στην διαχείριση των εγκύων με προυπάρχουσα υπέρταση για τον σχεδιασμό καλύτερου πλάνου φροντίδας στην διάρκεια της εγκυμοσύνης καθώς και του τοκετού για να αποφευχθούν οι ανεπιθύμητες ενέργειας τόσο στη μητέρα όσο και στο έμβρυο. Ακόμα θα πρέπει να γίνεται τακτική αξιολόγηση όλων των εγκύων για την πιθανότητα εμφάνισης υπερτασικής διαταραχής στην εγκυμοσύνη, χρησιμοποιώντας ένα σχέδιο ελέγχου που περιλαμβάνει μετρήσεις ΑΠ σε τακτά χρονικά διαστήματα, εργαστηριακές δοκιμές για την αξιολόγηση των επιπέδων πρωτεινουρίας, χρήση υπερήχωνdoppler για την αξιολόγηση μητροπλακουντιακής ισχαιμίας και ακόμα την χρήση biomarkers για την ανάδειξη προσυμπτοματικών ασθενών. Ο κύριος σκοπός των επαγγελματιών υγείας θα πρέπει να είναι ο προσδιορισμός του καταλληλότερου χρόνου για τοκετό που θα παρέχει οριστική λύση στο πρόβλημα. Παράλληλα θα πρέπει να παρέχεται ένα σχέδιο φαρμακευτικής φροντίδας για την καλύτερη δυνατή υποστήριξη της εγκύου όπως επίσης θα πρέπει πάντα να προηγείται η προετοιμασία του εμβρύου για τοκετό. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Η θεραπεία των υπερτασικών διαταραχών της κύησης βασίζονται στην έγκαιρη διάγνωση και στην άμεση περάτωση τοκετού λαμβάνοντας όλα τα μέτρα για την καλύτερη κατάσταση μητέρας και εμβρύου.","abstract_has_math":false,"creators":["Γκόγκολη Φωτεινή","Gkogkoli Fotini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:32:51Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2819891"],"render_values":[{"text":"uoadl:2819891","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2819891","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2819891","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2819891","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γκόγκολη Φωτεινή","Gkogkoli Fotini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2819891","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2819891"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ Οι υπερτασικές διαταραχές εγκυμοσύνης περιπλέκουν το 6-8% των κυήσεων και προκαλούν σημαντική νοσηρότητα και θνησιμότητα της μητέρας και του εμβρύου. Ο στόχος της θεραπείας είναι να αποφευχθούν σημαντικά εγκεφαλοαγγειακά και καρδιαγγειακά συμβάντα στη μητέρα, χωρίς να διακυβεύεται η ευημερία του εμβρύου. Οι τρέχουσες κατευθυντήριες γραμμές διαφοροποιούν τη θεραπεία γυναικών με οξεία υπερτασικά σύνδρομα εγκυμοσύνης και γυναικών με προϋπάρχουσα χρόνια υπέρταση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Αυτή η ανασκόπηση θα εξετάσει τη διαχείριση της υπέρτασης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, θα επανεξετάσει τις διάφορες φαρμακολογικές θεραπείες και θα συζητήσει τις μελλοντικές κατευθύνσεις στον τομέα αυτό. ΣΚΟΠΟΣ-ΥΛΙΚΟ Η βιβλιογραφική αυτή ανασκόπηση έγινε για να παρουσιάσει την σημαντικότητα της έγκαιρηςδιάγνωσης και αντιμετώπισης των υπερτασικών διαταραχών της κύησης για την αποφυγή δυσμενών συνθηκών για τη μητέρα και το έμβρυο. Για το σκοπό αυτό μελετήθηκαν άρθρα από επιστημονικά περιοδικά, μελέτες συγγράμματα καθώς και επιστημονικές διαλέξεις σχετικές με το θέμα. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Με βάση την παρούσα μελέτη οι επαγγελματίες υγείας θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί στην διαχείριση των εγκύων με προυπάρχουσα υπέρταση για τον σχεδιασμό καλύτερου πλάνου φροντίδας στην διάρκεια της εγκυμοσύνης καθώς και του τοκετού για να αποφευχθούν οι ανεπιθύμητες ενέργειας τόσο στη μητέρα όσο και στο έμβρυο. Ακόμα θα πρέπει να γίνεται τακτική αξιολόγηση όλων των εγκύων για την πιθανότητα εμφάνισης υπερτασικής διαταραχής στην εγκυμοσύνη, χρησιμοποιώντας ένα σχέδιο ελέγχου που περιλαμβάνει μετρήσεις ΑΠ σε τακτά χρονικά διαστήματα, εργαστηριακές δοκιμές για την αξιολόγηση των επιπέδων πρωτεινουρίας, χρήση υπερήχωνdoppler για την αξιολόγηση μητροπλακουντιακής ισχαιμίας και ακόμα την χρήση biomarkers για την ανάδειξη προσυμπτοματικών ασθενών. Ο κύριος σκοπός των επαγγελματιών υγείας θα πρέπει να είναι ο προσδιορισμός του καταλληλότερου χρόνου για τοκετό που θα παρέχει οριστική λύση στο πρόβλημα. Παράλληλα θα πρέπει να παρέχεται ένα σχέδιο φαρμακευτικής φροντίδας για την καλύτερη δυνατή υποστήριξη της εγκύου όπως επίσης θα πρέπει πάντα να προηγείται η προετοιμασία του εμβρύου για τοκετό. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Η θεραπεία των υπερτασικών διαταραχών της κύησης βασίζονται στην έγκαιρη διάγνωση και στην άμεση περάτωση τοκετού λαμβάνοντας όλα τα μέτρα για την καλύτερη κατάσταση μητέρας και εμβρύου.","Hypertensive pregnancy disorders complicate 6–8% of pregnancies and cause significant maternal and fetal morbidity and mortality. The goal of treatment is to prevent significant cerebrovascular and cardiovascular events in the mother, without compromising fetal well-being. Current guidelines differentiate between the treatment of women with acute hypertensive syndromes of pregnancy and women with preexisting chronic hypertension in pregnancy. This review will address the management of hypertension in pregnancy, review the various pharmacologic therapies, and discuss the future directions in this field. METHODS-MATERIAL This bibliographic review was conducted to show the importance of early diagnosis and treatment of hypertensive gestational disorders to avoid adverse conditions for the mother and the fetus. To this end, articles from scientific journals, study papers and scientific lectures on the subject were studied. RESULTS Based on this study, healthcare professionals should be very careful in managing pregnant women with pre-existing hypertension to plan a better plan of care during pregnancy and childbirth to avoid complications in both the mother and the fetus. In addition, all pregnant women should be evaluated regularly for the possibility of a hypertensive disorder in pregnancy, using a screening plan that includes BP measurements at regular intervals, laboratory tests (to assess protein levels), use of doppler ultrasound for the assessment of placenta ischemia, and even the use of biomarkers to retrieve pre-symptomatic patients. The main purpose of health professionals should be to determine the most appropriate time for delivery that will provide a definitive solution to the problem. At the same time, a pharmaceutical care plan should be provided for the best possible support of the pregnant woman, as well as the preparation of the fetus for childbirth. CONCLUSIONS The treatment of hypertensive gestational disorders is based on early diagnosis and immediate termination of delivery taking all measures to improve maternal and fetal status."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Υπερτασική νόσος της κύησης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γκόγκολη Φωτεινή","Gkogkoli Fotini"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ Οι υπερτασικές διαταραχές εγκυμοσύνης περιπλέκουν το 6-8% των κυήσεων και προκαλούν σημαντική νοσηρότητα και θνησιμότητα της μητέρας και του εμβρύου. Ο στόχος της θεραπείας είναι να αποφευχθούν σημαντικά εγκεφαλοαγγειακά και καρδιαγγειακά συμβάντα στη μητέρα, χωρίς να διακυβεύεται η ευημερία του εμβρύου. Οι τρέχουσες κατευθυντήριες γραμμές διαφοροποιούν τη θεραπεία γυναικών με οξεία υπερτασικά σύνδρομα εγκυμοσύνης και γυναικών με προϋπάρχουσα χρόνια υπέρταση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Αυτή η ανασκόπηση θα εξετάσει τη διαχείριση της υπέρτασης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, θα επανεξετάσει τις διάφορες φαρμακολογικές θεραπείες και θα συζητήσει τις μελλοντικές κατευθύνσεις στον τομέα αυτό. ΣΚΟΠΟΣ-ΥΛΙΚΟ Η βιβλιογραφική αυτή ανασκόπηση έγινε για να παρουσιάσει την σημαντικότητα της έγκαιρηςδιάγνωσης και αντιμετώπισης των υπερτασικών διαταραχών της κύησης για την αποφυγή δυσμενών συνθηκών για τη μητέρα και το έμβρυο. Για το σκοπό αυτό μελετήθηκαν άρθρα από επιστημονικά περιοδικά, μελέτες συγγράμματα καθώς και επιστημονικές διαλέξεις σχετικές με το θέμα. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Με βάση την παρούσα μελέτη οι επαγγελματίες υγείας θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί στην διαχείριση των εγκύων με προυπάρχουσα υπέρταση για τον σχεδιασμό καλύτερου πλάνου φροντίδας στην διάρκεια της εγκυμοσύνης καθώς και του τοκετού για να αποφευχθούν οι ανεπιθύμητες ενέργειας τόσο στη μητέρα όσο και στο έμβρυο. Ακόμα θα πρέπει να γίνεται τακτική αξιολόγηση όλων των εγκύων για την πιθανότητα εμφάνισης υπερτασικής διαταραχής στην εγκυμοσύνη, χρησιμοποιώντας ένα σχέδιο ελέγχου που περιλαμβάνει μετρήσεις ΑΠ σε τακτά χρονικά διαστήματα, εργαστηριακές δοκιμές για την αξιολόγηση των επιπέδων πρωτεινουρίας, χρήση υπερήχωνdoppler για την αξιολόγηση μητροπλακουντιακής ισχαιμίας και ακόμα την χρήση biomarkers για την ανάδειξη προσυμπτοματικών ασθενών. Ο κύριος σκοπός των επαγγελματιών υγείας θα πρέπει να είναι ο προσδιορισμός του καταλληλότερου χρόνου για τοκετό που θα παρέχει οριστική λύση στο πρόβλημα. Παράλληλα θα πρέπει να παρέχεται ένα σχέδιο φαρμακευτικής φροντίδας για την καλύτερη δυνατή υποστήριξη της εγκύου όπως επίσης θα πρέπει πάντα να προηγείται η προετοιμασία του εμβρύου για τοκετό. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Η θεραπεία των υπερτασικών διαταραχών της κύησης βασίζονται στην έγκαιρη διάγνωση και στην άμεση περάτωση τοκετού λαμβάνοντας όλα τα μέτρα για την καλύτερη κατάσταση μητέρας και εμβρύου.","Hypertensive pregnancy disorders complicate 6–8% of pregnancies and cause significant maternal and fetal morbidity and mortality. The goal of treatment is to prevent significant cerebrovascular and cardiovascular events in the mother, without compromising fetal well-being. Current guidelines differentiate between the treatment of women with acute hypertensive syndromes of pregnancy and women with preexisting chronic hypertension in pregnancy. This review will address the management of hypertension in pregnancy, review the various pharmacologic therapies, and discuss the future directions in this field. METHODS-MATERIAL This bibliographic review was conducted to show the importance of early diagnosis and treatment of hypertensive gestational disorders to avoid adverse conditions for the mother and the fetus. To this end, articles from scientific journals, study papers and scientific lectures on the subject were studied. RESULTS Based on this study, healthcare professionals should be very careful in managing pregnant women with pre-existing hypertension to plan a better plan of care during pregnancy and childbirth to avoid complications in both the mother and the fetus. In addition, all pregnant women should be evaluated regularly for the possibility of a hypertensive disorder in pregnancy, using a screening plan that includes BP measurements at regular intervals, laboratory tests (to assess protein levels), use of doppler ultrasound for the assessment of placenta ischemia, and even the use of biomarkers to retrieve pre-symptomatic patients. The main purpose of health professionals should be to determine the most appropriate time for delivery that will provide a definitive solution to the problem. At the same time, a pharmaceutical care plan should be provided for the best possible support of the pregnant woman, as well as the preparation of the fetus for childbirth. CONCLUSIONS The treatment of hypertensive gestational disorders is based on early diagnosis and immediate termination of delivery taking all measures to improve maternal and fetal status."],"dc:identifier":["uoadl:2819891","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2819891"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Υπερτασική νόσος της κύησης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:32:51Z"}