{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2819921"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2819921","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Δομικές μελέτες του ενζύμου 6-φωσφο-β-γλυκοζιδάση με πρωτεϊνική κρυσταλλογραφία ακτίνων Χ","abstract":"Πολλά αερόβια βακτήρια του εδάφους περιέχουν το φωσφο-ενολο-πυροσταφυλο-εξαρτώμενου σύστημα φωσφο-τρανσφεράσης (PTS), το οποίο τους επιτρέπει να χρησιμοποιούν ολιγομερή γλυκοζιδίων που προκύπτουν από κυτταρίνη ή/ και από αποικοδόμηση άλλων γλυκανών. Δύο βασικά συστατικά αυτού του συστήματος είναι (α) μια διαμεμβρανική φωσφοτρανσφεράση, η οποία φωσφορυλιώνει τις ολιγογλυκάνες, ενώ τις μεταφέρει εντός του κυττάρου και (β) μια ενδοκυτταρική ευρείας εξειδίκευσης GH1 β-Ρ-γλυκοζιδάση, η οποία υδρολύει περαιτέρω τις φωσφο-ολιγογλυκάνες που προέκυψαν. Αυτό το ένζυμο λειτουργεί μέσω ενός μηχανισμού στον οποίο εμπλέκονται δύο κατάλοιπα γλουταμικού οξέος, το μεν ως δότης πρωτονίων και το δε ως νουκλεόφιλη ομάδα. Στην παρούσα μελέτη, περιγράφονται τα αποτελέσματα των δομικών μελετών που διεξήχθησαν για μία 6-φωσφο-β-γλυκοζιδάση της οικογενείας 1-φωσφορικών γλυκοζιδασών (GH1) (EC 3.2.1.86, 6-P-β-GH1), η οποία είναι ικανή να υδρολύει τον β-1,4-γλυκοζιδικό δεσμό σε ένα μεγάλο αριθμό β-Ρ-δι-εξοζών και προέρχεται από θερμόφιλο μικροοργανισμό, σε αντίθεση με τις γνωστές δομές που έχουν προσδιορισθεί και μελετηθεί. Σκοπός ήταν ο προσδιορισμός του ενζύμου αγρίου τύπου στην ελεύθερη μορφή του και ως συμπλόκου με ανάλογα υποστρώματος. Το ένζυμο που μελετάται έχει απομονωθεί από το γονιδίωμα του θερμόφιλου βακτηρίου Geobacillus sp. SP24, από το ηφαιστειακό περιβάλλον της Σαντορίνης, Αιγαίο Πέλαγος. Πιο συγκεκριμένα, πραγματοποιήθηκαν δοκιμές κρυστάλλωσης με την τεχνική διάχυσης ατμών, χρησιμοποιώντας τις εγκαταστάσεις πρωτεϊνικής κρυσταλλογραφίας (μονάδα ρομποτικής κρυστάλλωσης) στο Ινστιτούτο Βιολογίας, Φαρμακευτικής Χημείας και Βιοτεχνολογίας του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών (ΕΙΕ). Η επιλογή των συνθηκών κρυστάλλωσης σχεδιάστηκε ορθολογικά με βάση αφενός τα αποτελέσματα βιβλιογραφικής έρευνας και αφετέρου τις διαθέσιμες στο εμπόριο συνθήκες κρυστάλλωσης (crystallization screens). Η επιλογή των καταλληλότερων εμπορικών συνθηκών διεξήχθη μετά από λεπτομερή διερεύνηση των ιδιοτήτων του ενζύμου με βάση ομόλογα ένζυμα της οικογενείας GH1. Θετικά αποτελέσματα (hits) παρατηρήθηκαν αρχικά σε πολλές διαφορετικές συνθήκες, είτε ως λεπτές πλάκες (διδιάστατοι κρύσταλλοι) είτε ως βελονοειδής κρύσταλλοι. Ακολούθησε βελτιστοποίηση της αναλογίας πρωτεΐνης: κατακρημνιστικού παράγοντα και με εφαρμογή της μεθόδου της μικροσποράς (seeding) αναπτύχθηκαν μονοκρύσταλλοι της 6-P-β-GH1 σε ραβδοειδή μορφή παρουσία PEG 3350, ιωδιούχου νατρίου και Bis-Tris propane pΗ 7. Παράλληλα με την εκπόνηση της παρούσας εργασίας, προσδιορίσθηκε η τρισδιάστατη δομή ενός ενζύμου από ένα θερμόφιλο Gram θετικό βακτήριο του εδάφους και για λόγους σύγκρισης πραγματοποιήθηκαν μελέτες μοντελοποίησης της 6-P-β-GH1. Χρησιμοποιήθηκαν δύο διαφορετικοί εξυπηρετητές i-Tasser και Phyre2 για τη δημιουργία των προβλεπόμενων μοντέλων-δομών. Στη συνέχεια ακολούθησε σύγκριση των μοντέλων με την τρισδιάστατη δομή που προσδιορίστηκε από το θερμόφιλο βακτήριο του εδάφους. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το μεν μοντέλο που προτάθηκε από το Phyre 2 μοιάζει με την αλυσίδα που έχει δράση γλυκοζιδάσης από την προσδιορισμένη δομή, ενώ αυτό του i-Tasser με την αλυσίδα που έχει δράση γαλακτοσιδάσης. Προκαταρκτικός χαρακτηρισμός των κρυστάλλων της 6-P-β-GH1 για τον έλεγχο της περιθλαστικής τους ικανότητας έγινε με χρήση της συμβατικής πηγής ακτίνων-Χ που είναι εγκατεστημένη στο ΕΙΕ, ωστόσο το μέγεθος των κρυστάλλων είναι τέτοιο που δεν επιτρέπει τη συλλογή ικανονοποιητικών δεδομένων. Για το σκοπό αυτό, προβλέπεται η συλλογή δεδομένων υψηλής ανάλυσης, πηγές συγχροτρονικής ακτινοβολίας σε μεγάλες Ευρωπαϊκές εγκαταστάσεις.","abstract_html":"Πολλά αερόβια βακτήρια του εδάφους περιέχουν το φωσφο-ενολο-πυροσταφυλο-εξαρτώμενου σύστημα φωσφο-τρανσφεράσης (PTS), το οποίο τους επιτρέπει να χρησιμοποιούν ολιγομερή γλυκοζιδίων που προκύπτουν από κυτταρίνη ή/ και από αποικοδόμηση άλλων γλυκανών. Δύο βασικά συστατικά αυτού του συστήματος είναι (α) μια διαμεμβρανική φωσφοτρανσφεράση, η οποία φωσφορυλιώνει τις ολιγογλυκάνες, ενώ τις μεταφέρει εντός του κυττάρου και (β) μια ενδοκυτταρική ευρείας εξειδίκευσης GH1 β-Ρ-γλυκοζιδάση, η οποία υδρολύει περαιτέρω τις φωσφο-ολιγογλυκάνες που προέκυψαν. Αυτό το ένζυμο λειτουργεί μέσω ενός μηχανισμού στον οποίο εμπλέκονται δύο κατάλοιπα γλουταμικού οξέος, το μεν ως δότης πρωτονίων και το δε ως νουκλεόφιλη ομάδα. Στην παρούσα μελέτη, περιγράφονται τα αποτελέσματα των δομικών μελετών που διεξήχθησαν για μία 6-φωσφο-β-γλυκοζιδάση της οικογενείας 1-φωσφορικών γλυκοζιδασών (GH1) (EC 3.2.1.86, 6-P-β-GH1), η οποία είναι ικανή να υδρολύει τον β-1,4-γλυκοζιδικό δεσμό σε ένα μεγάλο αριθμό β-Ρ-δι-εξοζών και προέρχεται από θερμόφιλο μικροοργανισμό, σε αντίθεση με τις γνωστές δομές που έχουν προσδιορισθεί και μελετηθεί. Σκοπός ήταν ο προσδιορισμός του ενζύμου αγρίου τύπου στην ελεύθερη μορφή του και ως συμπλόκου με ανάλογα υποστρώματος. Το ένζυμο που μελετάται έχει απομονωθεί από το γονιδίωμα του θερμόφιλου βακτηρίου Geobacillus sp. SP24, από το ηφαιστειακό περιβάλλον της Σαντορίνης, Αιγαίο Πέλαγος. Πιο συγκεκριμένα, πραγματοποιήθηκαν δοκιμές κρυστάλλωσης με την τεχνική διάχυσης ατμών, χρησιμοποιώντας τις εγκαταστάσεις πρωτεϊνικής κρυσταλλογραφίας (μονάδα ρομποτικής κρυστάλλωσης) στο Ινστιτούτο Βιολογίας, Φαρμακευτικής Χημείας και Βιοτεχνολογίας του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών (ΕΙΕ). Η επιλογή των συνθηκών κρυστάλλωσης σχεδιάστηκε ορθολογικά με βάση αφενός τα αποτελέσματα βιβλιογραφικής έρευνας και αφετέρου τις διαθέσιμες στο εμπόριο συνθήκες κρυστάλλωσης (crystallization screens). Η επιλογή των καταλληλότερων εμπορικών συνθηκών διεξήχθη μετά από λεπτομερή διερεύνηση των ιδιοτήτων του ενζύμου με βάση ομόλογα ένζυμα της οικογενείας GH1. Θετικά αποτελέσματα (hits) παρατηρήθηκαν αρχικά σε πολλές διαφορετικές συνθήκες, είτε ως λεπτές πλάκες (διδιάστατοι κρύσταλλοι) είτε ως βελονοειδής κρύσταλλοι. Ακολούθησε βελτιστοποίηση της αναλογίας πρωτεΐνης: κατακρημνιστικού παράγοντα και με εφαρμογή της μεθόδου της μικροσποράς (seeding) αναπτύχθηκαν μονοκρύσταλλοι της 6-P-β-GH1 σε ραβδοειδή μορφή παρουσία PEG 3350, ιωδιούχου νατρίου και Bis-Tris propane pΗ 7. Παράλληλα με την εκπόνηση της παρούσας εργασίας, προσδιορίσθηκε η τρισδιάστατη δομή ενός ενζύμου από ένα θερμόφιλο Gram θετικό βακτήριο του εδάφους και για λόγους σύγκρισης πραγματοποιήθηκαν μελέτες μοντελοποίησης της 6-P-β-GH1. Χρησιμοποιήθηκαν δύο διαφορετικοί εξυπηρετητές i-Tasser και Phyre2 για τη δημιουργία των προβλεπόμενων μοντέλων-δομών. Στη συνέχεια ακολούθησε σύγκριση των μοντέλων με την τρισδιάστατη δομή που προσδιορίστηκε από το θερμόφιλο βακτήριο του εδάφους. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το μεν μοντέλο που προτάθηκε από το Phyre 2 μοιάζει με την αλυσίδα που έχει δράση γλυκοζιδάσης από την προσδιορισμένη δομή, ενώ αυτό του i-Tasser με την αλυσίδα που έχει δράση γαλακτοσιδάσης. Προκαταρκτικός χαρακτηρισμός των κρυστάλλων της 6-P-β-GH1 για τον έλεγχο της περιθλαστικής τους ικανότητας έγινε με χρήση της συμβατικής πηγής ακτίνων-Χ που είναι εγκατεστημένη στο ΕΙΕ, ωστόσο το μέγεθος των κρυστάλλων είναι τέτοιο που δεν επιτρέπει τη συλλογή ικανονοποιητικών δεδομένων. Για το σκοπό αυτό, προβλέπεται η συλλογή δεδομένων υψηλής ανάλυσης, πηγές συγχροτρονικής ακτινοβολίας σε μεγάλες Ευρωπαϊκές εγκαταστάσεις.","abstract_has_math":false,"creators":["Καρακούση Πανδώρα","Karakousi Pandora"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:32:51Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2819921"],"render_values":[{"text":"uoadl:2819921","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2819921","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2819921","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2819921","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καρακούση Πανδώρα","Karakousi Pandora"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2819921","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2819921"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Πολλά αερόβια βακτήρια του εδάφους περιέχουν το φωσφο-ενολο-πυροσταφυλο-εξαρτώμενου σύστημα φωσφο-τρανσφεράσης (PTS), το οποίο τους επιτρέπει να χρησιμοποιούν ολιγομερή γλυκοζιδίων που προκύπτουν από κυτταρίνη ή/ και από αποικοδόμηση άλλων γλυκανών. Δύο βασικά συστατικά αυτού του συστήματος είναι (α) μια διαμεμβρανική φωσφοτρανσφεράση, η οποία φωσφορυλιώνει τις ολιγογλυκάνες, ενώ τις μεταφέρει εντός του κυττάρου και (β) μια ενδοκυτταρική ευρείας εξειδίκευσης GH1 β-Ρ-γλυκοζιδάση, η οποία υδρολύει περαιτέρω τις φωσφο-ολιγογλυκάνες που προέκυψαν. Αυτό το ένζυμο λειτουργεί μέσω ενός μηχανισμού στον οποίο εμπλέκονται δύο κατάλοιπα γλουταμικού οξέος, το μεν ως δότης πρωτονίων και το δε ως νουκλεόφιλη ομάδα. Στην παρούσα μελέτη, περιγράφονται τα αποτελέσματα των δομικών μελετών που διεξήχθησαν για μία 6-φωσφο-β-γλυκοζιδάση της οικογενείας 1-φωσφορικών γλυκοζιδασών (GH1) (EC 3.2.1.86, 6-P-β-GH1), η οποία είναι ικανή να υδρολύει τον β-1,4-γλυκοζιδικό δεσμό σε ένα μεγάλο αριθμό β-Ρ-δι-εξοζών και προέρχεται από θερμόφιλο μικροοργανισμό, σε αντίθεση με τις γνωστές δομές που έχουν προσδιορισθεί και μελετηθεί. Σκοπός ήταν ο προσδιορισμός του ενζύμου αγρίου τύπου στην ελεύθερη μορφή του και ως συμπλόκου με ανάλογα υποστρώματος. Το ένζυμο που μελετάται έχει απομονωθεί από το γονιδίωμα του θερμόφιλου βακτηρίου Geobacillus sp. SP24, από το ηφαιστειακό περιβάλλον της Σαντορίνης, Αιγαίο Πέλαγος. Πιο συγκεκριμένα, πραγματοποιήθηκαν δοκιμές κρυστάλλωσης με την τεχνική διάχυσης ατμών, χρησιμοποιώντας τις εγκαταστάσεις πρωτεϊνικής κρυσταλλογραφίας (μονάδα ρομποτικής κρυστάλλωσης) στο Ινστιτούτο Βιολογίας, Φαρμακευτικής Χημείας και Βιοτεχνολογίας του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών (ΕΙΕ). Η επιλογή των συνθηκών κρυστάλλωσης σχεδιάστηκε ορθολογικά με βάση αφενός τα αποτελέσματα βιβλιογραφικής έρευνας και αφετέρου τις διαθέσιμες στο εμπόριο συνθήκες κρυστάλλωσης (crystallization screens). Η επιλογή των καταλληλότερων εμπορικών συνθηκών διεξήχθη μετά από λεπτομερή διερεύνηση των ιδιοτήτων του ενζύμου με βάση ομόλογα ένζυμα της οικογενείας GH1. Θετικά αποτελέσματα (hits) παρατηρήθηκαν αρχικά σε πολλές διαφορετικές συνθήκες, είτε ως λεπτές πλάκες (διδιάστατοι κρύσταλλοι) είτε ως βελονοειδής κρύσταλλοι. Ακολούθησε βελτιστοποίηση της αναλογίας πρωτεΐνης: κατακρημνιστικού παράγοντα και με εφαρμογή της μεθόδου της μικροσποράς (seeding) αναπτύχθηκαν μονοκρύσταλλοι της 6-P-β-GH1 σε ραβδοειδή μορφή παρουσία PEG 3350, ιωδιούχου νατρίου και Bis-Tris propane pΗ 7. Παράλληλα με την εκπόνηση της παρούσας εργασίας, προσδιορίσθηκε η τρισδιάστατη δομή ενός ενζύμου από ένα θερμόφιλο Gram θετικό βακτήριο του εδάφους και για λόγους σύγκρισης πραγματοποιήθηκαν μελέτες μοντελοποίησης της 6-P-β-GH1. Χρησιμοποιήθηκαν δύο διαφορετικοί εξυπηρετητές i-Tasser και Phyre2 για τη δημιουργία των προβλεπόμενων μοντέλων-δομών. Στη συνέχεια ακολούθησε σύγκριση των μοντέλων με την τρισδιάστατη δομή που προσδιορίστηκε από το θερμόφιλο βακτήριο του εδάφους. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το μεν μοντέλο που προτάθηκε από το Phyre 2 μοιάζει με την αλυσίδα που έχει δράση γλυκοζιδάσης από την προσδιορισμένη δομή, ενώ αυτό του i-Tasser με την αλυσίδα που έχει δράση γαλακτοσιδάσης. Προκαταρκτικός χαρακτηρισμός των κρυστάλλων της 6-P-β-GH1 για τον έλεγχο της περιθλαστικής τους ικανότητας έγινε με χρήση της συμβατικής πηγής ακτίνων-Χ που είναι εγκατεστημένη στο ΕΙΕ, ωστόσο το μέγεθος των κρυστάλλων είναι τέτοιο που δεν επιτρέπει τη συλλογή ικανονοποιητικών δεδομένων. Για το σκοπό αυτό, προβλέπεται η συλλογή δεδομένων υψηλής ανάλυσης, πηγές συγχροτρονικής ακτινοβολίας σε μεγάλες Ευρωπαϊκές εγκαταστάσεις.","Many aerobic soil bacteria contain a phospho-enolpyruvate-dependent phosphotransferase system (PTS), which enables them to utilize oligomeric glycosides resulting from cellulose and/or other glucans degradation. Two key components of this system are (a) a transmembrane phosphotransferase, which phosphorylates the oligoglycans, while transporting them inside the cell and (b) an intracellular broad specificity GH1 β-P-glucosidase, which further hydrolyzes the resulted P-oligoglycans. This enzyme functions through a retaining mechanism having two glutamic acid residues as proton donor and as a nucleophilic group, respectively. In the present study, the results obtained from structural studies performed on a 6-phospho-β-glycosidase that belongs in family 1 glycosidase phosphate enzymes (GH1) (EC 3.2.1.86, 6-β-β-GH1) are presented. 6-β-β-GH1 is capable of hydrolyzing the β-1,4-glucosidic bond in a large number of β-P-bi-hexoses and was derived from a thermophilic microorganism, unlike the known structures investigated until that time. The ultimate aim of the study was to determine the 3D structure of the wild-type enzyme in its free form and in complex with substrate analogues. More specifically, the enzyme was isolated by the genome of the thermophilic bacterium Geobacillus sp. SP24, from the volcanic environment of Santorini island, Aegean Sea, Greece. Crystallisation trials were set with the vapor diffusion technique, using our in-house robotic crystallization facility at the Institute of Biology, Medicinal Chemistry and Biotechnology of the National Hellenic Research Foundation (NHRF). A selection of crystallization conditions was rationally designed based on literature research and commercially available crystallization screens. Selection of the suitable screens was performed after thorough investigation of the enzyme’s properties based on GH1 homologues. Initial hits were observed in a number of different conditions, either as thin plates or needles. Further optimization of protein: precipitant mixing ratio, resulted in single rhombohedral-shaped 6-β-β-GH1 crystals in the presence of PEG3350, sodium iodide and Bis-Tris propane pH 7. Meanwhile, another enzyme from a thermophilic Gram-positive soil bacterium was crystallized and its 3D structure was determined. For comparison purposes, modelling studies were performed using two different servers i-Tasser and Phyre2. The results showed that the predicited 3D structure obtained by Phyre 2 fitted best in one of the chains with glycosidase activity while the one from i-Tasser matched with another chain with galactosidase activity. Preliminary characterization of 6-P-β-GH1 crystals for the control of their diffraction capability was made using our in-house X-ray source at NHRF; however, the size of the crystals does not allow the collection of sufficient data. High resolution data, that will allow 6-P-β-GH1 structure determination, will be collected at Synchrotron Radiation sources in large scale European Facilities."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Δομικές μελέτες του ενζύμου 6-φωσφο-β-γλυκοζιδάση με πρωτεϊνική κρυσταλλογραφία ακτίνων Χ"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καρακούση Πανδώρα","Karakousi Pandora"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Πολλά αερόβια βακτήρια του εδάφους περιέχουν το φωσφο-ενολο-πυροσταφυλο-εξαρτώμενου σύστημα φωσφο-τρανσφεράσης (PTS), το οποίο τους επιτρέπει να χρησιμοποιούν ολιγομερή γλυκοζιδίων που προκύπτουν από κυτταρίνη ή/ και από αποικοδόμηση άλλων γλυκανών. Δύο βασικά συστατικά αυτού του συστήματος είναι (α) μια διαμεμβρανική φωσφοτρανσφεράση, η οποία φωσφορυλιώνει τις ολιγογλυκάνες, ενώ τις μεταφέρει εντός του κυττάρου και (β) μια ενδοκυτταρική ευρείας εξειδίκευσης GH1 β-Ρ-γλυκοζιδάση, η οποία υδρολύει περαιτέρω τις φωσφο-ολιγογλυκάνες που προέκυψαν. Αυτό το ένζυμο λειτουργεί μέσω ενός μηχανισμού στον οποίο εμπλέκονται δύο κατάλοιπα γλουταμικού οξέος, το μεν ως δότης πρωτονίων και το δε ως νουκλεόφιλη ομάδα. Στην παρούσα μελέτη, περιγράφονται τα αποτελέσματα των δομικών μελετών που διεξήχθησαν για μία 6-φωσφο-β-γλυκοζιδάση της οικογενείας 1-φωσφορικών γλυκοζιδασών (GH1) (EC 3.2.1.86, 6-P-β-GH1), η οποία είναι ικανή να υδρολύει τον β-1,4-γλυκοζιδικό δεσμό σε ένα μεγάλο αριθμό β-Ρ-δι-εξοζών και προέρχεται από θερμόφιλο μικροοργανισμό, σε αντίθεση με τις γνωστές δομές που έχουν προσδιορισθεί και μελετηθεί. Σκοπός ήταν ο προσδιορισμός του ενζύμου αγρίου τύπου στην ελεύθερη μορφή του και ως συμπλόκου με ανάλογα υποστρώματος. Το ένζυμο που μελετάται έχει απομονωθεί από το γονιδίωμα του θερμόφιλου βακτηρίου Geobacillus sp. SP24, από το ηφαιστειακό περιβάλλον της Σαντορίνης, Αιγαίο Πέλαγος. Πιο συγκεκριμένα, πραγματοποιήθηκαν δοκιμές κρυστάλλωσης με την τεχνική διάχυσης ατμών, χρησιμοποιώντας τις εγκαταστάσεις πρωτεϊνικής κρυσταλλογραφίας (μονάδα ρομποτικής κρυστάλλωσης) στο Ινστιτούτο Βιολογίας, Φαρμακευτικής Χημείας και Βιοτεχνολογίας του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών (ΕΙΕ). Η επιλογή των συνθηκών κρυστάλλωσης σχεδιάστηκε ορθολογικά με βάση αφενός τα αποτελέσματα βιβλιογραφικής έρευνας και αφετέρου τις διαθέσιμες στο εμπόριο συνθήκες κρυστάλλωσης (crystallization screens). Η επιλογή των καταλληλότερων εμπορικών συνθηκών διεξήχθη μετά από λεπτομερή διερεύνηση των ιδιοτήτων του ενζύμου με βάση ομόλογα ένζυμα της οικογενείας GH1. Θετικά αποτελέσματα (hits) παρατηρήθηκαν αρχικά σε πολλές διαφορετικές συνθήκες, είτε ως λεπτές πλάκες (διδιάστατοι κρύσταλλοι) είτε ως βελονοειδής κρύσταλλοι. Ακολούθησε βελτιστοποίηση της αναλογίας πρωτεΐνης: κατακρημνιστικού παράγοντα και με εφαρμογή της μεθόδου της μικροσποράς (seeding) αναπτύχθηκαν μονοκρύσταλλοι της 6-P-β-GH1 σε ραβδοειδή μορφή παρουσία PEG 3350, ιωδιούχου νατρίου και Bis-Tris propane pΗ 7. Παράλληλα με την εκπόνηση της παρούσας εργασίας, προσδιορίσθηκε η τρισδιάστατη δομή ενός ενζύμου από ένα θερμόφιλο Gram θετικό βακτήριο του εδάφους και για λόγους σύγκρισης πραγματοποιήθηκαν μελέτες μοντελοποίησης της 6-P-β-GH1. Χρησιμοποιήθηκαν δύο διαφορετικοί εξυπηρετητές i-Tasser και Phyre2 για τη δημιουργία των προβλεπόμενων μοντέλων-δομών. Στη συνέχεια ακολούθησε σύγκριση των μοντέλων με την τρισδιάστατη δομή που προσδιορίστηκε από το θερμόφιλο βακτήριο του εδάφους. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το μεν μοντέλο που προτάθηκε από το Phyre 2 μοιάζει με την αλυσίδα που έχει δράση γλυκοζιδάσης από την προσδιορισμένη δομή, ενώ αυτό του i-Tasser με την αλυσίδα που έχει δράση γαλακτοσιδάσης. Προκαταρκτικός χαρακτηρισμός των κρυστάλλων της 6-P-β-GH1 για τον έλεγχο της περιθλαστικής τους ικανότητας έγινε με χρήση της συμβατικής πηγής ακτίνων-Χ που είναι εγκατεστημένη στο ΕΙΕ, ωστόσο το μέγεθος των κρυστάλλων είναι τέτοιο που δεν επιτρέπει τη συλλογή ικανονοποιητικών δεδομένων. Για το σκοπό αυτό, προβλέπεται η συλλογή δεδομένων υψηλής ανάλυσης, πηγές συγχροτρονικής ακτινοβολίας σε μεγάλες Ευρωπαϊκές εγκαταστάσεις.","Many aerobic soil bacteria contain a phospho-enolpyruvate-dependent phosphotransferase system (PTS), which enables them to utilize oligomeric glycosides resulting from cellulose and/or other glucans degradation. Two key components of this system are (a) a transmembrane phosphotransferase, which phosphorylates the oligoglycans, while transporting them inside the cell and (b) an intracellular broad specificity GH1 β-P-glucosidase, which further hydrolyzes the resulted P-oligoglycans. This enzyme functions through a retaining mechanism having two glutamic acid residues as proton donor and as a nucleophilic group, respectively. In the present study, the results obtained from structural studies performed on a 6-phospho-β-glycosidase that belongs in family 1 glycosidase phosphate enzymes (GH1) (EC 3.2.1.86, 6-β-β-GH1) are presented. 6-β-β-GH1 is capable of hydrolyzing the β-1,4-glucosidic bond in a large number of β-P-bi-hexoses and was derived from a thermophilic microorganism, unlike the known structures investigated until that time. The ultimate aim of the study was to determine the 3D structure of the wild-type enzyme in its free form and in complex with substrate analogues. More specifically, the enzyme was isolated by the genome of the thermophilic bacterium Geobacillus sp. SP24, from the volcanic environment of Santorini island, Aegean Sea, Greece. Crystallisation trials were set with the vapor diffusion technique, using our in-house robotic crystallization facility at the Institute of Biology, Medicinal Chemistry and Biotechnology of the National Hellenic Research Foundation (NHRF). A selection of crystallization conditions was rationally designed based on literature research and commercially available crystallization screens. Selection of the suitable screens was performed after thorough investigation of the enzyme’s properties based on GH1 homologues. Initial hits were observed in a number of different conditions, either as thin plates or needles. Further optimization of protein: precipitant mixing ratio, resulted in single rhombohedral-shaped 6-β-β-GH1 crystals in the presence of PEG3350, sodium iodide and Bis-Tris propane pH 7. Meanwhile, another enzyme from a thermophilic Gram-positive soil bacterium was crystallized and its 3D structure was determined. For comparison purposes, modelling studies were performed using two different servers i-Tasser and Phyre2. The results showed that the predicited 3D structure obtained by Phyre 2 fitted best in one of the chains with glycosidase activity while the one from i-Tasser matched with another chain with galactosidase activity. Preliminary characterization of 6-P-β-GH1 crystals for the control of their diffraction capability was made using our in-house X-ray source at NHRF; however, the size of the crystals does not allow the collection of sufficient data. High resolution data, that will allow 6-P-β-GH1 structure determination, will be collected at Synchrotron Radiation sources in large scale European Facilities."],"dc:identifier":["uoadl:2819921","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2819921"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Δομικές μελέτες του ενζύμου 6-φωσφο-β-γλυκοζιδάση με πρωτεϊνική κρυσταλλογραφία ακτίνων Χ"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:32:51Z"}