{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2820047"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2820047","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη μελέτη σύγκρισης τριών προγραμμάτων φυσικοθεραπευτικής αποκατάστασης ασθενών με επώδυνο ώμο: τεχνικών manual therapy με θεραπευτική άσκηση, ηλεκτροθεραπείας Tecar με θεραπευτική άσκηση και θεραπευτικής άσκησης μόνο","abstract":"Ερευνητικό ερώτημα: Αποτελεί η θεραπευτική άσκηση αποτελεσματική φυσικοθεραπευτική παρέμβαση στην αντιμετώπιση του πόνου, της ανικανότητας και του περιορισμού της τροχιάς κίνησης των ασθενών με επώδυνο ώμο; Αν σε αυτούς τους ασθενείς προστεθούν συγκεκριμένες τεχνικές Manual Therapy ή εναλλακτικά εφαρμοστεί η ηλεκτροθεραπεία Tecar, θα υπάρξει μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα από την θεραπευτική άσκηση μόνο; Σχεδιασμός μελέτης: Τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη μελέτη, χωρίς κάποια μορφή “τύφλωσης” (Unblinded Randomised Controlled Trial) . Συμμετέχοντες: Συμμετείχαν συνολικά 25 άτομα που είχαν πόνο στην ωμική ζώνη, μερική ανικανότητα και περιορισμό σε οποιαδήποτε τροχιά κίνησης του ώμου, για χρονική διάρκεια μεγαλύτερη των 15 ημερών. Θεραπευτικές παρεμβάσεις: Οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες και εκτέλεσαν όλοι το ίδιο πρόγραμμα θεραπευτικών ασκήσεων. Η πρώτη ομάδα ορίστηκε ως η ομάδα ελέγχου (ΟΕ) και δεν έλαβε άλλη θεραπευτική παρέμβαση πλην της θεραπευτικής άσκησης. Στην δεύτερη ομάδα προστέθηκαν επιπλέον συγκεκριμένες τεχνικές Manual Therapy (MT), ενώ στο τρίτο γκρουπ εφαρμόστηκε η ηλεκτροθεραπεία Tecar (TR) σε συνδυασμό με το κοινό πρόγραμμα θεραπευτικής άσκησης. Μετρήσεις αποτελεσμάτων: Σε όλους τους ασθενείς έγιναν μετρήσεις της ενεργητικής και παθητικής τροχιάς των τεσσάρων βασικών κινήσεων του ώμου (κάμψη, απαγωγή, έσω και έξω στροφή). Επίσης όλοι οι ασθενείς συμπλήρωσαν δύο ερωτηματολόγια πόνου και ανικανότητας (το Oxford Shoulder Score και το Shoulder Pain and Disability Index). Ο συνολικός αριθμός των συνεδριών που έλαβαν οι ασθενείς ήταν 12, με τις παραπάνω μετρήσεις να πραγματοποιούνται στην 1, στην 8 και στην 12 συνεδρία. Η χρονική κατανομή των 12 συνεδριών, ήταν 2 συνεδρίες την εβδομάδα για τις πρώτες 4 εβδομάδες και 1 συνεδρία την εβδομάδα για τις επόμενες 4. Αποτελέσματα: Και οι τρεις ομάδες εμφάνισαν στατιστικά σημαντική διαφορά και στα δύο ερωτηματολόγια, τόσο μεταξύ 1-8 όσο και μεταξύ 1-12 συνεδρίας. Στις τροχιές κίνησης υπήρξε σε όλες (πλην ενεργητικής έσω στροφής), στατιστικά σημαντική βελτίωση, μεταξύ 1-8 συνεδρίας. Στην σύγκριση μεταξύ 1-12 συνεδρίας υπήρξε στατιστικά σημαντική διαφορά σε όλες τις τροχιές, εκτός από την κίνηση της κάμψης (ενεργητική και παθητική). Δεν υπήρξε διαφορά όμως μεταξύ 8-12 συνεδρίας σε καμία από τις μετρούμενες παραμέτρους (τροχιές και ερωτηματολόγια). Τέλος μεταξύ των τριών ομάδων υπήρχαν μικρές διαφορές στα αποτελέσματα, χωρίς όμως να προσεγγίζουν στατιστικά σημαντικά επίπεδα. Συμπέρασμα: Η θεραπευτική άσκηση αποτελεί εξαιρετικά σημαντική φυσικοθεραπευτική παρέμβαση, με άριστη αποτελεσματικότητα στην αποκατάσταση του πόνου, της ανικανότητας και της τροχιάς κίνησης, σε ασθενείς με επώδυνο ώμο. Η επιπλέον εφαρμογή συγκεκριμένων τεχνικών κινητοποίησης Manual Therapy ή εναλλακτικά της ηλεκτροθεραπείας Tecar, δεν φάνηκε να έχει στατιστικά σημαντική διαφορά στις μετρήσεις, σε σχέση με την ομάδα που εκτέλεσε μόνο θεραπευτικές ασκήσεις. Απαιτείται μεγαλύτερο δείγμα ασθενών, για να καταλήξουμε σε οριστικό συμπέρασμα σχετικά με το αν ο συνδυασμός της θεραπευτικής άσκησης με τεχνικές Manual Therapy, ή εναλλακτικά με το Tecar, μπορεί να έχει πιο ευεργετικές συνέπειες σε σχέση με ένα πρόγραμμα που περιλαμβάνει μόνο άσκηση, στους ασθενείς με επώδυνο ώμο.","abstract_html":"Ερευνητικό ερώτημα: Αποτελεί η θεραπευτική άσκηση αποτελεσματική φυσικοθεραπευτική παρέμβαση στην αντιμετώπιση του πόνου, της ανικανότητας και του περιορισμού της τροχιάς κίνησης των ασθενών με επώδυνο ώμο; Αν σε αυτούς τους ασθενείς προστεθούν συγκεκριμένες τεχνικές Manual Therapy ή εναλλακτικά εφαρμοστεί η ηλεκτροθεραπεία Tecar, θα υπάρξει μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα από την θεραπευτική άσκηση μόνο; Σχεδιασμός μελέτης: Τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη μελέτη, χωρίς κάποια μορφή “τύφλωσης” (Unblinded Randomised Controlled Trial) . Συμμετέχοντες: Συμμετείχαν συνολικά 25 άτομα που είχαν πόνο στην ωμική ζώνη, μερική ανικανότητα και περιορισμό σε οποιαδήποτε τροχιά κίνησης του ώμου, για χρονική διάρκεια μεγαλύτερη των 15 ημερών. Θεραπευτικές παρεμβάσεις: Οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες και εκτέλεσαν όλοι το ίδιο πρόγραμμα θεραπευτικών ασκήσεων. Η πρώτη ομάδα ορίστηκε ως η ομάδα ελέγχου (ΟΕ) και δεν έλαβε άλλη θεραπευτική παρέμβαση πλην της θεραπευτικής άσκησης. Στην δεύτερη ομάδα προστέθηκαν επιπλέον συγκεκριμένες τεχνικές Manual Therapy (MT), ενώ στο τρίτο γκρουπ εφαρμόστηκε η ηλεκτροθεραπεία Tecar (TR) σε συνδυασμό με το κοινό πρόγραμμα θεραπευτικής άσκησης. Μετρήσεις αποτελεσμάτων: Σε όλους τους ασθενείς έγιναν μετρήσεις της ενεργητικής και παθητικής τροχιάς των τεσσάρων βασικών κινήσεων του ώμου (κάμψη, απαγωγή, έσω και έξω στροφή). Επίσης όλοι οι ασθενείς συμπλήρωσαν δύο ερωτηματολόγια πόνου και ανικανότητας (το Oxford Shoulder Score και το Shoulder Pain and Disability Index). Ο συνολικός αριθμός των συνεδριών που έλαβαν οι ασθενείς ήταν 12, με τις παραπάνω μετρήσεις να πραγματοποιούνται στην 1, στην 8 και στην 12 συνεδρία. Η χρονική κατανομή των 12 συνεδριών, ήταν 2 συνεδρίες την εβδομάδα για τις πρώτες 4 εβδομάδες και 1 συνεδρία την εβδομάδα για τις επόμενες 4. Αποτελέσματα: Και οι τρεις ομάδες εμφάνισαν στατιστικά σημαντική διαφορά και στα δύο ερωτηματολόγια, τόσο μεταξύ 1-8 όσο και μεταξύ 1-12 συνεδρίας. Στις τροχιές κίνησης υπήρξε σε όλες (πλην ενεργητικής έσω στροφής), στατιστικά σημαντική βελτίωση, μεταξύ 1-8 συνεδρίας. Στην σύγκριση μεταξύ 1-12 συνεδρίας υπήρξε στατιστικά σημαντική διαφορά σε όλες τις τροχιές, εκτός από την κίνηση της κάμψης (ενεργητική και παθητική). Δεν υπήρξε διαφορά όμως μεταξύ 8-12 συνεδρίας σε καμία από τις μετρούμενες παραμέτρους (τροχιές και ερωτηματολόγια). Τέλος μεταξύ των τριών ομάδων υπήρχαν μικρές διαφορές στα αποτελέσματα, χωρίς όμως να προσεγγίζουν στατιστικά σημαντικά επίπεδα. Συμπέρασμα: Η θεραπευτική άσκηση αποτελεί εξαιρετικά σημαντική φυσικοθεραπευτική παρέμβαση, με άριστη αποτελεσματικότητα στην αποκατάσταση του πόνου, της ανικανότητας και της τροχιάς κίνησης, σε ασθενείς με επώδυνο ώμο. Η επιπλέον εφαρμογή συγκεκριμένων τεχνικών κινητοποίησης Manual Therapy ή εναλλακτικά της ηλεκτροθεραπείας Tecar, δεν φάνηκε να έχει στατιστικά σημαντική διαφορά στις μετρήσεις, σε σχέση με την ομάδα που εκτέλεσε μόνο θεραπευτικές ασκήσεις. Απαιτείται μεγαλύτερο δείγμα ασθενών, για να καταλήξουμε σε οριστικό συμπέρασμα σχετικά με το αν ο συνδυασμός της θεραπευτικής άσκησης με τεχνικές Manual Therapy, ή εναλλακτικά με το Tecar, μπορεί να έχει πιο ευεργετικές συνέπειες σε σχέση με ένα πρόγραμμα που περιλαμβάνει μόνο άσκηση, στους ασθενείς με επώδυνο ώμο.","abstract_has_math":false,"creators":["Σάμιος Δημήτριος","Samios Dimitrios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:32:53Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2820047"],"render_values":[{"text":"uoadl:2820047","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2820047","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2820047","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2820047","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σάμιος Δημήτριος","Samios Dimitrios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2820047","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2820047"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ερευνητικό ερώτημα: Αποτελεί η θεραπευτική άσκηση αποτελεσματική φυσικοθεραπευτική παρέμβαση στην αντιμετώπιση του πόνου, της ανικανότητας και του περιορισμού της τροχιάς κίνησης των ασθενών με επώδυνο ώμο; Αν σε αυτούς τους ασθενείς προστεθούν συγκεκριμένες τεχνικές Manual Therapy ή εναλλακτικά εφαρμοστεί η ηλεκτροθεραπεία Tecar, θα υπάρξει μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα από την θεραπευτική άσκηση μόνο; Σχεδιασμός μελέτης: Τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη μελέτη, χωρίς κάποια μορφή “τύφλωσης” (Unblinded Randomised Controlled Trial) . Συμμετέχοντες: Συμμετείχαν συνολικά 25 άτομα που είχαν πόνο στην ωμική ζώνη, μερική ανικανότητα και περιορισμό σε οποιαδήποτε τροχιά κίνησης του ώμου, για χρονική διάρκεια μεγαλύτερη των 15 ημερών. Θεραπευτικές παρεμβάσεις: Οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες και εκτέλεσαν όλοι το ίδιο πρόγραμμα θεραπευτικών ασκήσεων. Η πρώτη ομάδα ορίστηκε ως η ομάδα ελέγχου (ΟΕ) και δεν έλαβε άλλη θεραπευτική παρέμβαση πλην της θεραπευτικής άσκησης. Στην δεύτερη ομάδα προστέθηκαν επιπλέον συγκεκριμένες τεχνικές Manual Therapy (MT), ενώ στο τρίτο γκρουπ εφαρμόστηκε η ηλεκτροθεραπεία Tecar (TR) σε συνδυασμό με το κοινό πρόγραμμα θεραπευτικής άσκησης. Μετρήσεις αποτελεσμάτων: Σε όλους τους ασθενείς έγιναν μετρήσεις της ενεργητικής και παθητικής τροχιάς των τεσσάρων βασικών κινήσεων του ώμου (κάμψη, απαγωγή, έσω και έξω στροφή). Επίσης όλοι οι ασθενείς συμπλήρωσαν δύο ερωτηματολόγια πόνου και ανικανότητας (το Oxford Shoulder Score και το Shoulder Pain and Disability Index). Ο συνολικός αριθμός των συνεδριών που έλαβαν οι ασθενείς ήταν 12, με τις παραπάνω μετρήσεις να πραγματοποιούνται στην 1, στην 8 και στην 12 συνεδρία. Η χρονική κατανομή των 12 συνεδριών, ήταν 2 συνεδρίες την εβδομάδα για τις πρώτες 4 εβδομάδες και 1 συνεδρία την εβδομάδα για τις επόμενες 4. Αποτελέσματα: Και οι τρεις ομάδες εμφάνισαν στατιστικά σημαντική διαφορά και στα δύο ερωτηματολόγια, τόσο μεταξύ 1-8 όσο και μεταξύ 1-12 συνεδρίας. Στις τροχιές κίνησης υπήρξε σε όλες (πλην ενεργητικής έσω στροφής), στατιστικά σημαντική βελτίωση, μεταξύ 1-8 συνεδρίας. Στην σύγκριση μεταξύ 1-12 συνεδρίας υπήρξε στατιστικά σημαντική διαφορά σε όλες τις τροχιές, εκτός από την κίνηση της κάμψης (ενεργητική και παθητική). Δεν υπήρξε διαφορά όμως μεταξύ 8-12 συνεδρίας σε καμία από τις μετρούμενες παραμέτρους (τροχιές και ερωτηματολόγια). Τέλος μεταξύ των τριών ομάδων υπήρχαν μικρές διαφορές στα αποτελέσματα, χωρίς όμως να προσεγγίζουν στατιστικά σημαντικά επίπεδα. Συμπέρασμα: Η θεραπευτική άσκηση αποτελεί εξαιρετικά σημαντική φυσικοθεραπευτική παρέμβαση, με άριστη αποτελεσματικότητα στην αποκατάσταση του πόνου, της ανικανότητας και της τροχιάς κίνησης, σε ασθενείς με επώδυνο ώμο. Η επιπλέον εφαρμογή συγκεκριμένων τεχνικών κινητοποίησης Manual Therapy ή εναλλακτικά της ηλεκτροθεραπείας Tecar, δεν φάνηκε να έχει στατιστικά σημαντική διαφορά στις μετρήσεις, σε σχέση με την ομάδα που εκτέλεσε μόνο θεραπευτικές ασκήσεις. Απαιτείται μεγαλύτερο δείγμα ασθενών, για να καταλήξουμε σε οριστικό συμπέρασμα σχετικά με το αν ο συνδυασμός της θεραπευτικής άσκησης με τεχνικές Manual Therapy, ή εναλλακτικά με το Tecar, μπορεί να έχει πιο ευεργετικές συνέπειες σε σχέση με ένα πρόγραμμα που περιλαμβάνει μόνο άσκηση, στους ασθενείς με επώδυνο ώμο.","Objectives: Shoulder pain is considered the third most common source of musculoskeletal disorders. It is characterised by persistent discomfort in the shoulder region, accompanied by alterations in normal shoulder movement patterns for a proportion of sufferers. The aim of this study was to evaluate the effectiveness of a specific therapeutic exercise program in the rehabilitation of patients with shoulder pain and to investigate if the parallel application of either specific manual therapy techniques, or the Tecar electrotherapy, would produce better results. Design: A single-centre unblinded parallel group randomised controlled trial. Setting: One private physiotherapy clinic, in Athens Greece. Participants: Twenty-five participants with shoulder pain. Interventions: All the participants in the study executed the same program of 8 therapeutic exercises. The control group (OE) performed the exercise program only, the manual therapy (MT) group also received 3 manual therapy techniques and the Tecar group (TR) was treated with the Tecar electrotherapy. The length of the three interventions was set at 8 weeks, 2 sessions per week for the first four weeks and 1 session per week for the last four. Main outcomes: 12 parameters were assessed at the 1st, 8th & 12th session. Those parameters were comprised of two questionnaires, the Shoulder Pain and Disability Index (SPADI) and the Oxford Shoulder Score (OSS), as well as the active and passive ranges of motion (ROM) of flexion, extension, internal rotation and external rotation of the shoulder. Results: The 3 groups demonstrated statistically significant differences at the SPADI and OSS questionnaires, between sessions 1-8 and between sessions 1-12. The same statistically significant difference applied to the ROM of all the measured movements (with the exception of active internal rotation), between sessions 1-8. When sessions 1-12 were compared, there was statistically significant difference in the ROM of all the measured movements (with the exception of active and passive flexion). No statistically important difference was noticed between sessions 8-12 in any measured parameter ( ROM & questionnaires). Some minor changes appeared between the three groups, without reaching statistically significant values. Conclusions: Therapeutic exercise was documented as an exceptional physical therapy intevention, for the rehabilitation of pain, disability and decreased ROM in patients with shoulder pain. The additional application of specific manual therapy mobilisation techniques, didn’t lead to statistically better outcomes. Alternatively the application of the Tecar electrotherapy, also didn’t produce statistically better therapeutic outcomes than the control group. Larger patient sample is required in order to arrive at a conclusion, whether the combination of therapeutic exercises either with manual therapy techniques, or alternatively with the Tecar electrotherapy, could produce better outcomes in patients with shoulder pain, than a solo therapeutic exercise program."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη μελέτη σύγκρισης τριών προγραμμάτων φυσικοθεραπευτικής αποκατάστασης ασθενών με επώδυνο ώμο: τεχνικών manual therapy με θεραπευτική άσκηση, ηλεκτροθεραπείας Tecar με θεραπευτική άσκηση και θεραπευτικής άσκησης μόνο"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σάμιος Δημήτριος","Samios Dimitrios"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Ερευνητικό ερώτημα: Αποτελεί η θεραπευτική άσκηση αποτελεσματική φυσικοθεραπευτική παρέμβαση στην αντιμετώπιση του πόνου, της ανικανότητας και του περιορισμού της τροχιάς κίνησης των ασθενών με επώδυνο ώμο; Αν σε αυτούς τους ασθενείς προστεθούν συγκεκριμένες τεχνικές Manual Therapy ή εναλλακτικά εφαρμοστεί η ηλεκτροθεραπεία Tecar, θα υπάρξει μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα από την θεραπευτική άσκηση μόνο; Σχεδιασμός μελέτης: Τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη μελέτη, χωρίς κάποια μορφή “τύφλωσης” (Unblinded Randomised Controlled Trial) . Συμμετέχοντες: Συμμετείχαν συνολικά 25 άτομα που είχαν πόνο στην ωμική ζώνη, μερική ανικανότητα και περιορισμό σε οποιαδήποτε τροχιά κίνησης του ώμου, για χρονική διάρκεια μεγαλύτερη των 15 ημερών. Θεραπευτικές παρεμβάσεις: Οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες και εκτέλεσαν όλοι το ίδιο πρόγραμμα θεραπευτικών ασκήσεων. Η πρώτη ομάδα ορίστηκε ως η ομάδα ελέγχου (ΟΕ) και δεν έλαβε άλλη θεραπευτική παρέμβαση πλην της θεραπευτικής άσκησης. Στην δεύτερη ομάδα προστέθηκαν επιπλέον συγκεκριμένες τεχνικές Manual Therapy (MT), ενώ στο τρίτο γκρουπ εφαρμόστηκε η ηλεκτροθεραπεία Tecar (TR) σε συνδυασμό με το κοινό πρόγραμμα θεραπευτικής άσκησης. Μετρήσεις αποτελεσμάτων: Σε όλους τους ασθενείς έγιναν μετρήσεις της ενεργητικής και παθητικής τροχιάς των τεσσάρων βασικών κινήσεων του ώμου (κάμψη, απαγωγή, έσω και έξω στροφή). Επίσης όλοι οι ασθενείς συμπλήρωσαν δύο ερωτηματολόγια πόνου και ανικανότητας (το Oxford Shoulder Score και το Shoulder Pain and Disability Index). Ο συνολικός αριθμός των συνεδριών που έλαβαν οι ασθενείς ήταν 12, με τις παραπάνω μετρήσεις να πραγματοποιούνται στην 1, στην 8 και στην 12 συνεδρία. Η χρονική κατανομή των 12 συνεδριών, ήταν 2 συνεδρίες την εβδομάδα για τις πρώτες 4 εβδομάδες και 1 συνεδρία την εβδομάδα για τις επόμενες 4. Αποτελέσματα: Και οι τρεις ομάδες εμφάνισαν στατιστικά σημαντική διαφορά και στα δύο ερωτηματολόγια, τόσο μεταξύ 1-8 όσο και μεταξύ 1-12 συνεδρίας. Στις τροχιές κίνησης υπήρξε σε όλες (πλην ενεργητικής έσω στροφής), στατιστικά σημαντική βελτίωση, μεταξύ 1-8 συνεδρίας. Στην σύγκριση μεταξύ 1-12 συνεδρίας υπήρξε στατιστικά σημαντική διαφορά σε όλες τις τροχιές, εκτός από την κίνηση της κάμψης (ενεργητική και παθητική). Δεν υπήρξε διαφορά όμως μεταξύ 8-12 συνεδρίας σε καμία από τις μετρούμενες παραμέτρους (τροχιές και ερωτηματολόγια). Τέλος μεταξύ των τριών ομάδων υπήρχαν μικρές διαφορές στα αποτελέσματα, χωρίς όμως να προσεγγίζουν στατιστικά σημαντικά επίπεδα. Συμπέρασμα: Η θεραπευτική άσκηση αποτελεί εξαιρετικά σημαντική φυσικοθεραπευτική παρέμβαση, με άριστη αποτελεσματικότητα στην αποκατάσταση του πόνου, της ανικανότητας και της τροχιάς κίνησης, σε ασθενείς με επώδυνο ώμο. Η επιπλέον εφαρμογή συγκεκριμένων τεχνικών κινητοποίησης Manual Therapy ή εναλλακτικά της ηλεκτροθεραπείας Tecar, δεν φάνηκε να έχει στατιστικά σημαντική διαφορά στις μετρήσεις, σε σχέση με την ομάδα που εκτέλεσε μόνο θεραπευτικές ασκήσεις. Απαιτείται μεγαλύτερο δείγμα ασθενών, για να καταλήξουμε σε οριστικό συμπέρασμα σχετικά με το αν ο συνδυασμός της θεραπευτικής άσκησης με τεχνικές Manual Therapy, ή εναλλακτικά με το Tecar, μπορεί να έχει πιο ευεργετικές συνέπειες σε σχέση με ένα πρόγραμμα που περιλαμβάνει μόνο άσκηση, στους ασθενείς με επώδυνο ώμο.","Objectives: Shoulder pain is considered the third most common source of musculoskeletal disorders. It is characterised by persistent discomfort in the shoulder region, accompanied by alterations in normal shoulder movement patterns for a proportion of sufferers. The aim of this study was to evaluate the effectiveness of a specific therapeutic exercise program in the rehabilitation of patients with shoulder pain and to investigate if the parallel application of either specific manual therapy techniques, or the Tecar electrotherapy, would produce better results. Design: A single-centre unblinded parallel group randomised controlled trial. Setting: One private physiotherapy clinic, in Athens Greece. Participants: Twenty-five participants with shoulder pain. Interventions: All the participants in the study executed the same program of 8 therapeutic exercises. The control group (OE) performed the exercise program only, the manual therapy (MT) group also received 3 manual therapy techniques and the Tecar group (TR) was treated with the Tecar electrotherapy. The length of the three interventions was set at 8 weeks, 2 sessions per week for the first four weeks and 1 session per week for the last four. Main outcomes: 12 parameters were assessed at the 1st, 8th & 12th session. Those parameters were comprised of two questionnaires, the Shoulder Pain and Disability Index (SPADI) and the Oxford Shoulder Score (OSS), as well as the active and passive ranges of motion (ROM) of flexion, extension, internal rotation and external rotation of the shoulder. Results: The 3 groups demonstrated statistically significant differences at the SPADI and OSS questionnaires, between sessions 1-8 and between sessions 1-12. The same statistically significant difference applied to the ROM of all the measured movements (with the exception of active internal rotation), between sessions 1-8. When sessions 1-12 were compared, there was statistically significant difference in the ROM of all the measured movements (with the exception of active and passive flexion). No statistically important difference was noticed between sessions 8-12 in any measured parameter ( ROM & questionnaires). Some minor changes appeared between the three groups, without reaching statistically significant values. Conclusions: Therapeutic exercise was documented as an exceptional physical therapy intevention, for the rehabilitation of pain, disability and decreased ROM in patients with shoulder pain. The additional application of specific manual therapy mobilisation techniques, didn’t lead to statistically better outcomes. Alternatively the application of the Tecar electrotherapy, also didn’t produce statistically better therapeutic outcomes than the control group. Larger patient sample is required in order to arrive at a conclusion, whether the combination of therapeutic exercises either with manual therapy techniques, or alternatively with the Tecar electrotherapy, could produce better outcomes in patients with shoulder pain, than a solo therapeutic exercise program."],"dc:identifier":["uoadl:2820047","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2820047"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη μελέτη σύγκρισης τριών προγραμμάτων φυσικοθεραπευτικής αποκατάστασης ασθενών με επώδυνο ώμο: τεχνικών manual therapy με θεραπευτική άσκηση, ηλεκτροθεραπείας Tecar με θεραπευτική άσκηση και θεραπευτικής άσκησης μόνο"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:32:53Z"}