{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2820136"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2820136","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Τυπολογία και τεχνολογία κατασκευής των επικασσιτερωμένων κεραμικών αγγείων στον προϊστορικό αιγαιακό χώρο: αρχαιομετρική μελέτη επικασσιτερωμένων αγγείων της Δειράδας Άργους","abstract":"Η παρούσα εργασία αποσκοπεί στην μελέτη της τυπολογίας και της τεχνολογίας κατασκευής των επικασσιτερωμένων αγγείων του αιγαιακού χώρου. Ο πρώτος βασικός άξονας της μελέτης περιλαμβάνει την συγκέντρωση και κατηγοροποίηση ανά γεωγραφική και χρονολογική ενότητα των επικασσιτερωμένων αγγείων που έχουν έως τώρα αναγνωρισθεί στην ευρύτερη περιοχή του Αιγαίου. Ο δεύτερος άξονας της εργασίας επικεντρώνεται στην διερεύνηση της τεχνολογίας κατασκευής της επικασσιτερωμένης κεραμικής, με την αρχαιομετρική ανάλυση επικασσιτερωμένων αγγείων από το νεκροταφείο της Δειράδας στο Άργος. Οι αρχαιομετρικές αναλύσεις συνδυάστηκαν με μία σειρά πειράματων, με στόχο να απαντηθεί με μεγαλύτερη ακρίβεια ο τρόπος στερέωσης του μετάλλου στο κεραμικό. Η επικασσιτερωμένη κεραμική της Δειράδας εξυπηρετεί τους στόχους της εργασίας, καθώς αντιστοιχεί χρονολογικά στην ΥΕΙΙΙΑ και ΥΕΙΙΙΒ φάση, δύο φάσεις που παρατηρείται η μέγιστη παραγωγή της κεραμικής αυτής κατηγορίας. Η τεχνική της επικασσιτέρωσης είναι ένα μοναδικό φαινόμενο, αν αναλογιστούμε ότι ο κασσίτερος την προϊστορική εποχή εμφανίζεται κυρίως σε πρόσμιξη με χαλκό, ενώ ως καθαρή μορφή απαντάται σπάνια. Από τις μέχρι τώρα πληροφορίες, φαίνεται πως οι πέντε πιθανές πηγές που έχουν εντοπισθεί στην περιοχή της Εγγύς και Μέσης Ανατολής, είναι αυτές που προμήθευσαν την περιοχή του Αιγαίου με το εξωτικό υλικό. Ωστόσο, το αξιοπερίεργο φαίνεται να είναι η απουσία των αγγείων αυτών στις περιοχές αυτές, κάτι που καθιστά τα επικασσιτερωμένα αγγεία ως μια καθαρά αιγαιακή επινόηση. Από την εξέταση των αρχαιολογικών δεδομένων αποδείχθηκε ότι η επικασσιτερωμένη κεραμική εκτείνεται σε ένα ευρύ γεωγραφικό φάσμα, τόσο σε θέσεις της Κρήτης, όσο και σε θέσεις της Ηπειρωτικής Ελλάδας, σε μία της Θεσσαλίας και τέλος, στα Δωδεκάνησα. Ως προς την χρονολογική της διακύμανση, η πρώτη επικασσιτερωμένη ένδειξη προέρχεται από την Κρήτη την ΜΜΙΙ-ΙΙΙ περίοδο και από εκεί και έπειτα, η τεχνική επανεμφανίζεται την ΥΕ/ΥΜΙΙ και συνεχίζει να υφίσταται έως την ΥΜΙΙΙΒ/ΥΕΙΙΙΒ. Ως προς το αρχαιολογικό περιβάλλον, η πλειοψηφία των επικασσιτερωμένων εντοπίστηκε σε θαλαμωτούς τάφους, και λιγότερο σε θολωτούς και λακκοειδείς τάφους. Τυπολογικά, τα αγγεία απαντούν σε κλειστά και ανοικτά σχήματα, με επικρατέστερα αυτά των ανοικτών αγγείων, ιδιαιτέρως της κύλικας. Η αρχαιομετρική ανάλυση των επικασσιτερωμένων της Δειράδας υπέδειξε την χρήση κασσίτερου, χωρίς προσμίξεις άλλων μετάλλων. Μορφολογικά, το μέταλλο σώζεται υπό μορφή μαύρων-τεφρών στιγμάτων ή σχηματίζει υπόλευκα στρώματα στην επιφάνεια των κεραμικών. Για την εφαρμογή του στην κεραμική επιφάνεια αποδείχθηκε ότι χρησιμοποιήθηκαν λεπτά φύλλα κασσίτερου, όπως μαρτυρούν τα αποκολλημένα και επάλληλα μεταλλικά στρώματα που ανιχνεύθηκαν στο ηλεκτρονικό μικροσκόπιο. Τα πειράματα επιβεβαίωσαν την εφαρμογή των λεπτών κασσιτερούχων φύλλων, για την στερέωση των οποίων εφαρμόστηκε πρωτεϊνούχα κόλλα. Τέλος, μία σημαντική παρατήρηση ήταν η αλλαγή του χρώματος του κασσίτερου από αργυρό σε χρυσό, σε θερμοκρασία μεταξύ 210˚-230˚C.","abstract_html":"Η παρούσα εργασία αποσκοπεί στην μελέτη της τυπολογίας και της τεχνολογίας κατασκευής των επικασσιτερωμένων αγγείων του αιγαιακού χώρου. Ο πρώτος βασικός άξονας της μελέτης περιλαμβάνει την συγκέντρωση και κατηγοροποίηση ανά γεωγραφική και χρονολογική ενότητα των επικασσιτερωμένων αγγείων που έχουν έως τώρα αναγνωρισθεί στην ευρύτερη περιοχή του Αιγαίου. Ο δεύτερος άξονας της εργασίας επικεντρώνεται στην διερεύνηση της τεχνολογίας κατασκευής της επικασσιτερωμένης κεραμικής, με την αρχαιομετρική ανάλυση επικασσιτερωμένων αγγείων από το νεκροταφείο της Δειράδας στο Άργος. Οι αρχαιομετρικές αναλύσεις συνδυάστηκαν με μία σειρά πειράματων, με στόχο να απαντηθεί με μεγαλύτερη ακρίβεια ο τρόπος στερέωσης του μετάλλου στο κεραμικό. Η επικασσιτερωμένη κεραμική της Δειράδας εξυπηρετεί τους στόχους της εργασίας, καθώς αντιστοιχεί χρονολογικά στην ΥΕΙΙΙΑ και ΥΕΙΙΙΒ φάση, δύο φάσεις που παρατηρείται η μέγιστη παραγωγή της κεραμικής αυτής κατηγορίας. Η τεχνική της επικασσιτέρωσης είναι ένα μοναδικό φαινόμενο, αν αναλογιστούμε ότι ο κασσίτερος την προϊστορική εποχή εμφανίζεται κυρίως σε πρόσμιξη με χαλκό, ενώ ως καθαρή μορφή απαντάται σπάνια. Από τις μέχρι τώρα πληροφορίες, φαίνεται πως οι πέντε πιθανές πηγές που έχουν εντοπισθεί στην περιοχή της Εγγύς και Μέσης Ανατολής, είναι αυτές που προμήθευσαν την περιοχή του Αιγαίου με το εξωτικό υλικό. Ωστόσο, το αξιοπερίεργο φαίνεται να είναι η απουσία των αγγείων αυτών στις περιοχές αυτές, κάτι που καθιστά τα επικασσιτερωμένα αγγεία ως μια καθαρά αιγαιακή επινόηση. Από την εξέταση των αρχαιολογικών δεδομένων αποδείχθηκε ότι η επικασσιτερωμένη κεραμική εκτείνεται σε ένα ευρύ γεωγραφικό φάσμα, τόσο σε θέσεις της Κρήτης, όσο και σε θέσεις της Ηπειρωτικής Ελλάδας, σε μία της Θεσσαλίας και τέλος, στα Δωδεκάνησα. Ως προς την χρονολογική της διακύμανση, η πρώτη επικασσιτερωμένη ένδειξη προέρχεται από την Κρήτη την ΜΜΙΙ-ΙΙΙ περίοδο και από εκεί και έπειτα, η τεχνική επανεμφανίζεται την ΥΕ/ΥΜΙΙ και συνεχίζει να υφίσταται έως την ΥΜΙΙΙΒ/ΥΕΙΙΙΒ. Ως προς το αρχαιολογικό περιβάλλον, η πλειοψηφία των επικασσιτερωμένων εντοπίστηκε σε θαλαμωτούς τάφους, και λιγότερο σε θολωτούς και λακκοειδείς τάφους. Τυπολογικά, τα αγγεία απαντούν σε κλειστά και ανοικτά σχήματα, με επικρατέστερα αυτά των ανοικτών αγγείων, ιδιαιτέρως της κύλικας. Η αρχαιομετρική ανάλυση των επικασσιτερωμένων της Δειράδας υπέδειξε την χρήση κασσίτερου, χωρίς προσμίξεις άλλων μετάλλων. Μορφολογικά, το μέταλλο σώζεται υπό μορφή μαύρων-τεφρών στιγμάτων ή σχηματίζει υπόλευκα στρώματα στην επιφάνεια των κεραμικών. Για την εφαρμογή του στην κεραμική επιφάνεια αποδείχθηκε ότι χρησιμοποιήθηκαν λεπτά φύλλα κασσίτερου, όπως μαρτυρούν τα αποκολλημένα και επάλληλα μεταλλικά στρώματα που ανιχνεύθηκαν στο ηλεκτρονικό μικροσκόπιο. Τα πειράματα επιβεβαίωσαν την εφαρμογή των λεπτών κασσιτερούχων φύλλων, για την στερέωση των οποίων εφαρμόστηκε πρωτεϊνούχα κόλλα. Τέλος, μία σημαντική παρατήρηση ήταν η αλλαγή του χρώματος του κασσίτερου από αργυρό σε χρυσό, σε θερμοκρασία μεταξύ 210˚-230˚C.","abstract_has_math":false,"creators":["Χριστοδούλου Κυριακή","Christodoulou Kyriaki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:32:53Z","subjects":["Αρχαιολογία","Archaeology"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2820136"],"render_values":[{"text":"uoadl:2820136","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2820136","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2820136","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2820136","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χριστοδούλου Κυριακή","Christodoulou Kyriaki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Αρχαιολογία","Archaeology"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2820136","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2820136"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα εργασία αποσκοπεί στην μελέτη της τυπολογίας και της τεχνολογίας κατασκευής των επικασσιτερωμένων αγγείων του αιγαιακού χώρου. Ο πρώτος βασικός άξονας της μελέτης περιλαμβάνει την συγκέντρωση και κατηγοροποίηση ανά γεωγραφική και χρονολογική ενότητα των επικασσιτερωμένων αγγείων που έχουν έως τώρα αναγνωρισθεί στην ευρύτερη περιοχή του Αιγαίου. Ο δεύτερος άξονας της εργασίας επικεντρώνεται στην διερεύνηση της τεχνολογίας κατασκευής της επικασσιτερωμένης κεραμικής, με την αρχαιομετρική ανάλυση επικασσιτερωμένων αγγείων από το νεκροταφείο της Δειράδας στο Άργος. Οι αρχαιομετρικές αναλύσεις συνδυάστηκαν με μία σειρά πειράματων, με στόχο να απαντηθεί με μεγαλύτερη ακρίβεια ο τρόπος στερέωσης του μετάλλου στο κεραμικό. Η επικασσιτερωμένη κεραμική της Δειράδας εξυπηρετεί τους στόχους της εργασίας, καθώς αντιστοιχεί χρονολογικά στην ΥΕΙΙΙΑ και ΥΕΙΙΙΒ φάση, δύο φάσεις που παρατηρείται η μέγιστη παραγωγή της κεραμικής αυτής κατηγορίας. Η τεχνική της επικασσιτέρωσης είναι ένα μοναδικό φαινόμενο, αν αναλογιστούμε ότι ο κασσίτερος την προϊστορική εποχή εμφανίζεται κυρίως σε πρόσμιξη με χαλκό, ενώ ως καθαρή μορφή απαντάται σπάνια. Από τις μέχρι τώρα πληροφορίες, φαίνεται πως οι πέντε πιθανές πηγές που έχουν εντοπισθεί στην περιοχή της Εγγύς και Μέσης Ανατολής, είναι αυτές που προμήθευσαν την περιοχή του Αιγαίου με το εξωτικό υλικό. Ωστόσο, το αξιοπερίεργο φαίνεται να είναι η απουσία των αγγείων αυτών στις περιοχές αυτές, κάτι που καθιστά τα επικασσιτερωμένα αγγεία ως μια καθαρά αιγαιακή επινόηση. Από την εξέταση των αρχαιολογικών δεδομένων αποδείχθηκε ότι η επικασσιτερωμένη κεραμική εκτείνεται σε ένα ευρύ γεωγραφικό φάσμα, τόσο σε θέσεις της Κρήτης, όσο και σε θέσεις της Ηπειρωτικής Ελλάδας, σε μία της Θεσσαλίας και τέλος, στα Δωδεκάνησα. Ως προς την χρονολογική της διακύμανση, η πρώτη επικασσιτερωμένη ένδειξη προέρχεται από την Κρήτη την ΜΜΙΙ-ΙΙΙ περίοδο και από εκεί και έπειτα, η τεχνική επανεμφανίζεται την ΥΕ/ΥΜΙΙ και συνεχίζει να υφίσταται έως την ΥΜΙΙΙΒ/ΥΕΙΙΙΒ. Ως προς το αρχαιολογικό περιβάλλον, η πλειοψηφία των επικασσιτερωμένων εντοπίστηκε σε θαλαμωτούς τάφους, και λιγότερο σε θολωτούς και λακκοειδείς τάφους. Τυπολογικά, τα αγγεία απαντούν σε κλειστά και ανοικτά σχήματα, με επικρατέστερα αυτά των ανοικτών αγγείων, ιδιαιτέρως της κύλικας. Η αρχαιομετρική ανάλυση των επικασσιτερωμένων της Δειράδας υπέδειξε την χρήση κασσίτερου, χωρίς προσμίξεις άλλων μετάλλων. Μορφολογικά, το μέταλλο σώζεται υπό μορφή μαύρων-τεφρών στιγμάτων ή σχηματίζει υπόλευκα στρώματα στην επιφάνεια των κεραμικών. Για την εφαρμογή του στην κεραμική επιφάνεια αποδείχθηκε ότι χρησιμοποιήθηκαν λεπτά φύλλα κασσίτερου, όπως μαρτυρούν τα αποκολλημένα και επάλληλα μεταλλικά στρώματα που ανιχνεύθηκαν στο ηλεκτρονικό μικροσκόπιο. Τα πειράματα επιβεβαίωσαν την εφαρμογή των λεπτών κασσιτερούχων φύλλων, για την στερέωση των οποίων εφαρμόστηκε πρωτεϊνούχα κόλλα. Τέλος, μία σημαντική παρατήρηση ήταν η αλλαγή του χρώματος του κασσίτερου από αργυρό σε χρυσό, σε θερμοκρασία μεταξύ 210˚-230˚C.","The present study attempts to shed light on the typology and the manufacture of Aegean tinned pottery. The first part of the study includes the geographic and chronological classification of tinned vessels that have been so far recognized in Aegean. The second part of the study focuses on the investigation of the technological features of tin coated vessels by analyzing microscopically tinned ceramics from the cemetery of Deiras in Argos. Archaeometric analysis is combined with experimental procedures in order to clarify the technological method that applied for the manufacture of tin coated vessels. Deira’s tin coated material fulfills the targets of this study since it belongs chronologically to LHIIIA and LHIIIB, two phases that correspond to the massive production of this unique ceramic category. Τin coating on ceramic surfaces is a unique phenomenon, if we bear in mind that tin in antiquity was usually mixed with copper and was found rarely in pure form. On the basis of the current research, it is most likely that the five suggested tin sources of Near and Middle East have supplied the Aegean with this exotic material. It is worth noting that he absence of tin coated vessels in these areas proves that tinned pottery was an Aegean innovation. After the examination of tin coated material, it turned out that tinned vessels extend to a wide geographic range, comprising sites of Crete, Greek Mainland, Thessaly and Dodecanese. Regarding their chronological variation, the first evidence comes from Crete dating to MMII-III period, and after a gap during LM/LHI period, the technique reappears during LM/LHII and continues to exist until LM/LHIIIB. The majority of tinned coated vessels were placed as grave goods in chamber tombs, and in few cases, in tholos tombs and shaft graves. Typologically, the vessels respond to close and open vessels, among which the last predominated, especially the shape of kylix. The archaeometric analysis of tin coated vessels of Deiras certified the existence of pure tin, which, under optical microscope, formed black-grayish patches or whitish layers due to the oxidation of the metal. Superposed metallic layers were detected under scanning electron microscope (SEM). The layers were detached from the ceramic surface, which certifies the attachment of thin foils of tin. Experiments provide the application of thin foils of tin as the best method, and thus, reveal that a protein glue had to be used in order to be well-attached. Another important observation is the change of tin’s color from silver to gold, when reaching temperatures between 210˚-230˚C."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Τυπολογία και τεχνολογία κατασκευής των επικασσιτερωμένων κεραμικών αγγείων στον προϊστορικό αιγαιακό χώρο: αρχαιομετρική μελέτη επικασσιτερωμένων αγγείων της Δειράδας Άργους"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χριστοδούλου Κυριακή","Christodoulou Kyriaki"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Η παρούσα εργασία αποσκοπεί στην μελέτη της τυπολογίας και της τεχνολογίας κατασκευής των επικασσιτερωμένων αγγείων του αιγαιακού χώρου. Ο πρώτος βασικός άξονας της μελέτης περιλαμβάνει την συγκέντρωση και κατηγοροποίηση ανά γεωγραφική και χρονολογική ενότητα των επικασσιτερωμένων αγγείων που έχουν έως τώρα αναγνωρισθεί στην ευρύτερη περιοχή του Αιγαίου. Ο δεύτερος άξονας της εργασίας επικεντρώνεται στην διερεύνηση της τεχνολογίας κατασκευής της επικασσιτερωμένης κεραμικής, με την αρχαιομετρική ανάλυση επικασσιτερωμένων αγγείων από το νεκροταφείο της Δειράδας στο Άργος. Οι αρχαιομετρικές αναλύσεις συνδυάστηκαν με μία σειρά πειράματων, με στόχο να απαντηθεί με μεγαλύτερη ακρίβεια ο τρόπος στερέωσης του μετάλλου στο κεραμικό. Η επικασσιτερωμένη κεραμική της Δειράδας εξυπηρετεί τους στόχους της εργασίας, καθώς αντιστοιχεί χρονολογικά στην ΥΕΙΙΙΑ και ΥΕΙΙΙΒ φάση, δύο φάσεις που παρατηρείται η μέγιστη παραγωγή της κεραμικής αυτής κατηγορίας. Η τεχνική της επικασσιτέρωσης είναι ένα μοναδικό φαινόμενο, αν αναλογιστούμε ότι ο κασσίτερος την προϊστορική εποχή εμφανίζεται κυρίως σε πρόσμιξη με χαλκό, ενώ ως καθαρή μορφή απαντάται σπάνια. Από τις μέχρι τώρα πληροφορίες, φαίνεται πως οι πέντε πιθανές πηγές που έχουν εντοπισθεί στην περιοχή της Εγγύς και Μέσης Ανατολής, είναι αυτές που προμήθευσαν την περιοχή του Αιγαίου με το εξωτικό υλικό. Ωστόσο, το αξιοπερίεργο φαίνεται να είναι η απουσία των αγγείων αυτών στις περιοχές αυτές, κάτι που καθιστά τα επικασσιτερωμένα αγγεία ως μια καθαρά αιγαιακή επινόηση. Από την εξέταση των αρχαιολογικών δεδομένων αποδείχθηκε ότι η επικασσιτερωμένη κεραμική εκτείνεται σε ένα ευρύ γεωγραφικό φάσμα, τόσο σε θέσεις της Κρήτης, όσο και σε θέσεις της Ηπειρωτικής Ελλάδας, σε μία της Θεσσαλίας και τέλος, στα Δωδεκάνησα. Ως προς την χρονολογική της διακύμανση, η πρώτη επικασσιτερωμένη ένδειξη προέρχεται από την Κρήτη την ΜΜΙΙ-ΙΙΙ περίοδο και από εκεί και έπειτα, η τεχνική επανεμφανίζεται την ΥΕ/ΥΜΙΙ και συνεχίζει να υφίσταται έως την ΥΜΙΙΙΒ/ΥΕΙΙΙΒ. Ως προς το αρχαιολογικό περιβάλλον, η πλειοψηφία των επικασσιτερωμένων εντοπίστηκε σε θαλαμωτούς τάφους, και λιγότερο σε θολωτούς και λακκοειδείς τάφους. Τυπολογικά, τα αγγεία απαντούν σε κλειστά και ανοικτά σχήματα, με επικρατέστερα αυτά των ανοικτών αγγείων, ιδιαιτέρως της κύλικας. Η αρχαιομετρική ανάλυση των επικασσιτερωμένων της Δειράδας υπέδειξε την χρήση κασσίτερου, χωρίς προσμίξεις άλλων μετάλλων. Μορφολογικά, το μέταλλο σώζεται υπό μορφή μαύρων-τεφρών στιγμάτων ή σχηματίζει υπόλευκα στρώματα στην επιφάνεια των κεραμικών. Για την εφαρμογή του στην κεραμική επιφάνεια αποδείχθηκε ότι χρησιμοποιήθηκαν λεπτά φύλλα κασσίτερου, όπως μαρτυρούν τα αποκολλημένα και επάλληλα μεταλλικά στρώματα που ανιχνεύθηκαν στο ηλεκτρονικό μικροσκόπιο. Τα πειράματα επιβεβαίωσαν την εφαρμογή των λεπτών κασσιτερούχων φύλλων, για την στερέωση των οποίων εφαρμόστηκε πρωτεϊνούχα κόλλα. Τέλος, μία σημαντική παρατήρηση ήταν η αλλαγή του χρώματος του κασσίτερου από αργυρό σε χρυσό, σε θερμοκρασία μεταξύ 210˚-230˚C.","The present study attempts to shed light on the typology and the manufacture of Aegean tinned pottery. The first part of the study includes the geographic and chronological classification of tinned vessels that have been so far recognized in Aegean. The second part of the study focuses on the investigation of the technological features of tin coated vessels by analyzing microscopically tinned ceramics from the cemetery of Deiras in Argos. Archaeometric analysis is combined with experimental procedures in order to clarify the technological method that applied for the manufacture of tin coated vessels. Deira’s tin coated material fulfills the targets of this study since it belongs chronologically to LHIIIA and LHIIIB, two phases that correspond to the massive production of this unique ceramic category. Τin coating on ceramic surfaces is a unique phenomenon, if we bear in mind that tin in antiquity was usually mixed with copper and was found rarely in pure form. On the basis of the current research, it is most likely that the five suggested tin sources of Near and Middle East have supplied the Aegean with this exotic material. It is worth noting that he absence of tin coated vessels in these areas proves that tinned pottery was an Aegean innovation. After the examination of tin coated material, it turned out that tinned vessels extend to a wide geographic range, comprising sites of Crete, Greek Mainland, Thessaly and Dodecanese. Regarding their chronological variation, the first evidence comes from Crete dating to MMII-III period, and after a gap during LM/LHI period, the technique reappears during LM/LHII and continues to exist until LM/LHIIIB. The majority of tinned coated vessels were placed as grave goods in chamber tombs, and in few cases, in tholos tombs and shaft graves. Typologically, the vessels respond to close and open vessels, among which the last predominated, especially the shape of kylix. The archaeometric analysis of tin coated vessels of Deiras certified the existence of pure tin, which, under optical microscope, formed black-grayish patches or whitish layers due to the oxidation of the metal. Superposed metallic layers were detected under scanning electron microscope (SEM). The layers were detached from the ceramic surface, which certifies the attachment of thin foils of tin. Experiments provide the application of thin foils of tin as the best method, and thus, reveal that a protein glue had to be used in order to be well-attached. Another important observation is the change of tin’s color from silver to gold, when reaching temperatures between 210˚-230˚C."],"dc:identifier":["uoadl:2820136","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2820136"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Αρχαιολογία","Archaeology"],"dc:title":["Τυπολογία και τεχνολογία κατασκευής των επικασσιτερωμένων κεραμικών αγγείων στον προϊστορικό αιγαιακό χώρο: αρχαιομετρική μελέτη επικασσιτερωμένων αγγείων της Δειράδας Άργους"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:32:53Z"}