{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2820350"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2820350","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η διαγνωστική αξία των βιοδεικτών των κοπράνων σε παιδιά με διάρροια","abstract":"Εισαγωγή: Η οξεία γαστρεντερίτιδα είναι από τις πιο συχνές λοιμώξεις της παιδικής ηλικίας. Η διαφορική διάγνωση μεταξύ ιογενούς και βακτηριακής γαστρεντερίτιδας είναι δύσκολη με αποτέλεσμα την καθυστέρηση στην αντιμετώπιση των ασθενών. Η καλπροτεκτίνη αποτελεί το πρώτο βιοδείκτη κοπράνων που χρησιμοποιήθηκε στη διάγνωση και παρακολούθηση ασθενών με ιδιοπαθή φλεγμονώδη νόσο του εντέρου. Σκοπός: Προσδιορισμός βιοδεικτών κοπράνων (καλπροτεκτίνη, λακτοφερρίνη, S100A12) σε παιδιά με οξεία γαστρεντερίτιδα και η χρήση τους στο διαχωρισμό ιογενούς-μικροβιακής αιτιολογίας. Υλικό και Μέθοδος: Προοπτική μελέτη που διεξήχθη από τον 01/2017 έως και 03/2018. Συλλέχθηκαν επιδημιολογικά και κλινικά δεδομένα από ασθενείς και μάρτυρες. Η μέτρηση των βιοδεικτών στα κόπρανα έγινε με τη μέθοδο ELISA. Αποτελέσματα: Συμπεριελήφθησαν 37 ασθενείς με γνωστή αιτιολογική διάγνωση οξείας γαστρεντερίτιδας και 37 υγιείς-μάρτυρες ίδιας ηλικίας. Το 62% των ασθενών έπασχαν από ιογενή γαστρεντερίτιδα. Τα αγόρια υπερείχαν ως προς τα κορίτσια (58,8%). Η συγκέντρωση της καλπροτεκτίνης, της λακτοφερρίνης και της S100A12 στα κόπρανα ήταν υψηλότερη στους ασθενείς σε σχέση με τους μάρτυρες (p<0.0001), ενώ η C-αντιδρώσα πρωτεΐνη ήταν μη στατιστικά σημαντική (p=0.27). Μόνο η S100A12 διέφερε σημαντικά μεταξύ παιδιών με ιογενή και βακτηριακή γαστρεντερίτιδα. Θετική τιμή της S100A12 (≥10μg/g) σχετίστηκε με 2πλάσιο κίνδυνο (ΣΚ: 2.20, 95%ΟΑ: 1.18-4.10) εμφάνισης γαστρεντερίτιδας συνολικά, ενώ ο κίνδυνος ήταν 10πλάσιος (ΣΚ: 10.23, 95%OΑ: 1.88-55.64) για τη βακτηριακή και μη-στατιστικά σημαντικός για την ιογενή γαστρεντερίτιδα. Συμπεράσματα: Από τους βιοδείκτες κοπράνων, η S100A12 φαίνεται ότι αποτελεί τον πιο αξιόπιστο δείκτη για την αιτιολογική διερεύνηση της οξείας γαστρεντερίτιδας στα παιδιά.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η οξεία γαστρεντερίτιδα είναι από τις πιο συχνές λοιμώξεις της παιδικής ηλικίας. Η διαφορική διάγνωση μεταξύ ιογενούς και βακτηριακής γαστρεντερίτιδας είναι δύσκολη με αποτέλεσμα την καθυστέρηση στην αντιμετώπιση των ασθενών. Η καλπροτεκτίνη αποτελεί το πρώτο βιοδείκτη κοπράνων που χρησιμοποιήθηκε στη διάγνωση και παρακολούθηση ασθενών με ιδιοπαθή φλεγμονώδη νόσο του εντέρου. Σκοπός: Προσδιορισμός βιοδεικτών κοπράνων (καλπροτεκτίνη, λακτοφερρίνη, S100A12) σε παιδιά με οξεία γαστρεντερίτιδα και η χρήση τους στο διαχωρισμό ιογενούς-μικροβιακής αιτιολογίας. Υλικό και Μέθοδος: Προοπτική μελέτη που διεξήχθη από τον 01/2017 έως και 03/2018. Συλλέχθηκαν επιδημιολογικά και κλινικά δεδομένα από ασθενείς και μάρτυρες. Η μέτρηση των βιοδεικτών στα κόπρανα έγινε με τη μέθοδο ELISA. Αποτελέσματα: Συμπεριελήφθησαν 37 ασθενείς με γνωστή αιτιολογική διάγνωση οξείας γαστρεντερίτιδας και 37 υγιείς-μάρτυρες ίδιας ηλικίας. Το 62% των ασθενών έπασχαν από ιογενή γαστρεντερίτιδα. Τα αγόρια υπερείχαν ως προς τα κορίτσια (58,8%). Η συγκέντρωση της καλπροτεκτίνης, της λακτοφερρίνης και της S100A12 στα κόπρανα ήταν υψηλότερη στους ασθενείς σε σχέση με τους μάρτυρες (p&lt;0.0001), ενώ η C-αντιδρώσα πρωτεΐνη ήταν μη στατιστικά σημαντική (p=0.27). Μόνο η S100A12 διέφερε σημαντικά μεταξύ παιδιών με ιογενή και βακτηριακή γαστρεντερίτιδα. Θετική τιμή της S100A12 (≥10μg/g) σχετίστηκε με 2πλάσιο κίνδυνο (ΣΚ: 2.20, 95%ΟΑ: 1.18-4.10) εμφάνισης γαστρεντερίτιδας συνολικά, ενώ ο κίνδυνος ήταν 10πλάσιος (ΣΚ: 10.23, 95%OΑ: 1.88-55.64) για τη βακτηριακή και μη-στατιστικά σημαντικός για την ιογενή γαστρεντερίτιδα. Συμπεράσματα: Από τους βιοδείκτες κοπράνων, η S100A12 φαίνεται ότι αποτελεί τον πιο αξιόπιστο δείκτη για την αιτιολογική διερεύνηση της οξείας γαστρεντερίτιδας στα παιδιά.","abstract_has_math":false,"creators":["Μητρογιώργου Μαρίνα","Mitrogiorgou Marina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:32:53Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2820350"],"render_values":[{"text":"uoadl:2820350","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2820350","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2820350","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2820350","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μητρογιώργου Μαρίνα","Mitrogiorgou Marina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2820350","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2820350"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η οξεία γαστρεντερίτιδα είναι από τις πιο συχνές λοιμώξεις της παιδικής ηλικίας. Η διαφορική διάγνωση μεταξύ ιογενούς και βακτηριακής γαστρεντερίτιδας είναι δύσκολη με αποτέλεσμα την καθυστέρηση στην αντιμετώπιση των ασθενών. Η καλπροτεκτίνη αποτελεί το πρώτο βιοδείκτη κοπράνων που χρησιμοποιήθηκε στη διάγνωση και παρακολούθηση ασθενών με ιδιοπαθή φλεγμονώδη νόσο του εντέρου. Σκοπός: Προσδιορισμός βιοδεικτών κοπράνων (καλπροτεκτίνη, λακτοφερρίνη, S100A12) σε παιδιά με οξεία γαστρεντερίτιδα και η χρήση τους στο διαχωρισμό ιογενούς-μικροβιακής αιτιολογίας. Υλικό και Μέθοδος: Προοπτική μελέτη που διεξήχθη από τον 01/2017 έως και 03/2018. Συλλέχθηκαν επιδημιολογικά και κλινικά δεδομένα από ασθενείς και μάρτυρες. Η μέτρηση των βιοδεικτών στα κόπρανα έγινε με τη μέθοδο ELISA. Αποτελέσματα: Συμπεριελήφθησαν 37 ασθενείς με γνωστή αιτιολογική διάγνωση οξείας γαστρεντερίτιδας και 37 υγιείς-μάρτυρες ίδιας ηλικίας. Το 62% των ασθενών έπασχαν από ιογενή γαστρεντερίτιδα. Τα αγόρια υπερείχαν ως προς τα κορίτσια (58,8%). Η συγκέντρωση της καλπροτεκτίνης, της λακτοφερρίνης και της S100A12 στα κόπρανα ήταν υψηλότερη στους ασθενείς σε σχέση με τους μάρτυρες (p<0.0001), ενώ η C-αντιδρώσα πρωτεΐνη ήταν μη στατιστικά σημαντική (p=0.27). Μόνο η S100A12 διέφερε σημαντικά μεταξύ παιδιών με ιογενή και βακτηριακή γαστρεντερίτιδα. Θετική τιμή της S100A12 (≥10μg/g) σχετίστηκε με 2πλάσιο κίνδυνο (ΣΚ: 2.20, 95%ΟΑ: 1.18-4.10) εμφάνισης γαστρεντερίτιδας συνολικά, ενώ ο κίνδυνος ήταν 10πλάσιος (ΣΚ: 10.23, 95%OΑ: 1.88-55.64) για τη βακτηριακή και μη-στατιστικά σημαντικός για την ιογενή γαστρεντερίτιδα. Συμπεράσματα: Από τους βιοδείκτες κοπράνων, η S100A12 φαίνεται ότι αποτελεί τον πιο αξιόπιστο δείκτη για την αιτιολογική διερεύνηση της οξείας γαστρεντερίτιδας στα παιδιά.","Introduction: Acute gastroenteritis is one of the most common infections in childhood. The differential diagnosis between viral and bacterial gastroenteritis is difficult, resulting in delay treatment of patients. Calprotectin is the first fecal biomarker used to diagnose and monitor patients with inflammatory bowel disease. Purpose: Differential diagnosis of viral and bacterial aetiology of acute gastroenteritis in children according to fecal biomarkers (calprotectin, lactoferrin, S100A12) Material and Method: Prospective study conducted from 01/2017 to 03/2018. Epidemiological and clinical data was collected from patients and controls. Fecal biomarkers were measurement using enzyme-linked immunosorbent assay (ELISA) Results: Thirty-seven patients with known diagnosis of acute gastroenteritis and thirty-seven healthy controls of the same age were included. Viral gastroenteritis waw diagnosed in 62% of patients. Boys exceeded girls (58.8%). The concentration of calprotectin, lactoferrin and S100A12 in faeces was higher in patients vs control (p <0.0001), while C-reactive protein value was non-statistically significant (p = 0.27). Only fecal S100A12 was found to be significantly different between children with viral and bacterial gastroenteritis. Positive value of S100A12 (≥10μg / g) was associated with a 2-fold risk (RR: 2.20, 95% CI 1.18-4.10) for gastroenteritis overall and a 10-fold risk (RR:10.23, 95% CI 1.88-55.64) for bacterial gastroenteritis but was found to be non- significant for viral gastroenteritis. Conclusion: All fecal biomarkers studied were sensitive in diagnosing acute gastroenteritis in children. Among these biomarkers , S100A12 appears to be the most reliable indicator of the aetiology of acute gastroenteritis in children."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η διαγνωστική αξία των βιοδεικτών των κοπράνων σε παιδιά με διάρροια"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μητρογιώργου Μαρίνα","Mitrogiorgou Marina"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η οξεία γαστρεντερίτιδα είναι από τις πιο συχνές λοιμώξεις της παιδικής ηλικίας. Η διαφορική διάγνωση μεταξύ ιογενούς και βακτηριακής γαστρεντερίτιδας είναι δύσκολη με αποτέλεσμα την καθυστέρηση στην αντιμετώπιση των ασθενών. Η καλπροτεκτίνη αποτελεί το πρώτο βιοδείκτη κοπράνων που χρησιμοποιήθηκε στη διάγνωση και παρακολούθηση ασθενών με ιδιοπαθή φλεγμονώδη νόσο του εντέρου. Σκοπός: Προσδιορισμός βιοδεικτών κοπράνων (καλπροτεκτίνη, λακτοφερρίνη, S100A12) σε παιδιά με οξεία γαστρεντερίτιδα και η χρήση τους στο διαχωρισμό ιογενούς-μικροβιακής αιτιολογίας. Υλικό και Μέθοδος: Προοπτική μελέτη που διεξήχθη από τον 01/2017 έως και 03/2018. Συλλέχθηκαν επιδημιολογικά και κλινικά δεδομένα από ασθενείς και μάρτυρες. Η μέτρηση των βιοδεικτών στα κόπρανα έγινε με τη μέθοδο ELISA. Αποτελέσματα: Συμπεριελήφθησαν 37 ασθενείς με γνωστή αιτιολογική διάγνωση οξείας γαστρεντερίτιδας και 37 υγιείς-μάρτυρες ίδιας ηλικίας. Το 62% των ασθενών έπασχαν από ιογενή γαστρεντερίτιδα. Τα αγόρια υπερείχαν ως προς τα κορίτσια (58,8%). Η συγκέντρωση της καλπροτεκτίνης, της λακτοφερρίνης και της S100A12 στα κόπρανα ήταν υψηλότερη στους ασθενείς σε σχέση με τους μάρτυρες (p<0.0001), ενώ η C-αντιδρώσα πρωτεΐνη ήταν μη στατιστικά σημαντική (p=0.27). Μόνο η S100A12 διέφερε σημαντικά μεταξύ παιδιών με ιογενή και βακτηριακή γαστρεντερίτιδα. Θετική τιμή της S100A12 (≥10μg/g) σχετίστηκε με 2πλάσιο κίνδυνο (ΣΚ: 2.20, 95%ΟΑ: 1.18-4.10) εμφάνισης γαστρεντερίτιδας συνολικά, ενώ ο κίνδυνος ήταν 10πλάσιος (ΣΚ: 10.23, 95%OΑ: 1.88-55.64) για τη βακτηριακή και μη-στατιστικά σημαντικός για την ιογενή γαστρεντερίτιδα. Συμπεράσματα: Από τους βιοδείκτες κοπράνων, η S100A12 φαίνεται ότι αποτελεί τον πιο αξιόπιστο δείκτη για την αιτιολογική διερεύνηση της οξείας γαστρεντερίτιδας στα παιδιά.","Introduction: Acute gastroenteritis is one of the most common infections in childhood. The differential diagnosis between viral and bacterial gastroenteritis is difficult, resulting in delay treatment of patients. Calprotectin is the first fecal biomarker used to diagnose and monitor patients with inflammatory bowel disease. Purpose: Differential diagnosis of viral and bacterial aetiology of acute gastroenteritis in children according to fecal biomarkers (calprotectin, lactoferrin, S100A12) Material and Method: Prospective study conducted from 01/2017 to 03/2018. Epidemiological and clinical data was collected from patients and controls. Fecal biomarkers were measurement using enzyme-linked immunosorbent assay (ELISA) Results: Thirty-seven patients with known diagnosis of acute gastroenteritis and thirty-seven healthy controls of the same age were included. Viral gastroenteritis waw diagnosed in 62% of patients. Boys exceeded girls (58.8%). The concentration of calprotectin, lactoferrin and S100A12 in faeces was higher in patients vs control (p <0.0001), while C-reactive protein value was non-statistically significant (p = 0.27). Only fecal S100A12 was found to be significantly different between children with viral and bacterial gastroenteritis. Positive value of S100A12 (≥10μg / g) was associated with a 2-fold risk (RR: 2.20, 95% CI 1.18-4.10) for gastroenteritis overall and a 10-fold risk (RR:10.23, 95% CI 1.88-55.64) for bacterial gastroenteritis but was found to be non- significant for viral gastroenteritis. Conclusion: All fecal biomarkers studied were sensitive in diagnosing acute gastroenteritis in children. Among these biomarkers , S100A12 appears to be the most reliable indicator of the aetiology of acute gastroenteritis in children."],"dc:identifier":["uoadl:2820350","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2820350"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η διαγνωστική αξία των βιοδεικτών των κοπράνων σε παιδιά με διάρροια"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:32:53Z"}