{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2820456"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2820456","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Οι επιπτώσεις της έκθεσης σε ενδοκρινικούς διαταράκτες κατά τη διάρκεια της εμβρυϊκής, νεογνικής και βρεφικής ηλικίας στην υγεία των παιδιών","abstract":"Με την ανάπτυξη της βιομηχανικής παραγωγής και την αύξηση στη χρήση νέων βιομηχανικών προϊόντων έχει αυξηθεί η έκθεση του ανθρώπου σε βλαπτικές ουσίες που ονομάζονται ενδοκρινικοί διαταράκτες. Οι ενδοκρινικοί διαταράκτες είναι χημικές ουσίες, οι οποίες παρεμβάλλονται στη λειτουργία του ενδοκρινικού συστήματος και προκαλούν ανεπιθύμητες επιδράσεις σε διάφορα συστήματα του ανθρώπου, όπως το ουρογεννητικό, το ανοσοποιητικό και το νευρικό. (NIH, 2017) Ο σκοπός της παρούσας Εργασίας ήταν να βρεθούν συσχετισμοί μεταξύ της έκθεσης σε ενδοκρινικούς διαταράκτες κατά την εμβρυϊκή, νεογνική και βρεφική ηλικία και των αρνητικών επιπτώσεων στην υγεία των παιδιών. Η μεθοδολογία που χρησιμοποιήθηκε ήταν η συλλογή δεδομένων από διεθνείς, τοπικούς οργανισμούς και προηγούμενες μελέτες, η οργάνωση και η σύγκριση δεδομένων, προκειμένου να βγουν τα συμπεράσματα της εργασίας. Στην παρούσα Διπλωματική Εργασία επικεντρωνόμαστε στις επιπτώσεις των ενδοκρινικών διαταρακτών στην υγεία των παιδιών (ηλικίας 0-18 ετών), λόγω προηγούμενης έκθεσης αυτών κατά τη διάρκεια της εμβρυϊκής ζωής, αλλά και του πρώτου έτους ζωής. Η νεογνική και η βρεφική περίοδος, αλλά ακόμα περισσότερο η προγεννητική περίοδος, αποτελούν ανοιχτά παράθυρα έκθεσης, τα οποία επηρεάζουν σε καθοριστικό βαθμό τη μετέπειτα ανάπτυξη του παιδιού και στα οποία επιδρούν σε μέγιστο βαθμό οι ενδοκρινικοί διαταράκτες. (Fudvoye J. et al, 2014) (Parent A. et al, 2011) Στο πρώτο κεφάλαιο γίνεται αναφορά στην ανατομία, την εμβρυολογία, την ιστολογία και τη φυσιολογία του ενδοκρινικού συστήματος. Ειδικά σε ό,τι αφορά στη λειτουργία του ενδοκρινικού συστήματος, γίνεται ειδική αναφορά στις ορμόνες που επηρεάζουν τη διαφοροποίηση του φύλου, αλλά και στις θυρεοειδικές ορμόνες που έχουν ισχυρές επιδράσεις στην ανάπτυξη του παιδιού, όπως στην ανάπτυξη του εγκεφάλου. (Bernal J., 2015) Στο δεύτερο κεφάλαιο γίνεται εκτενής αναφορά στους ενδοκρινικούς διαταράκτες. Αφού δοθεί ο ορισμός των ενδοκρινικών διαταρακτών, εξηγούνται οι βασικοί μηχανισμοί δράσης τους, ώστε να γίνει αντιληπτό ότι η έκθεση ακόμα και σε θεωρητικά μικρές ποσότητες ενδοκρινικών διαταρακτών, αλλά και για μικρό χρονικό διάστημα είναι μείζονος σημασίας για τη δημιουργία βλαπτικών επιδράσεων, ειδικά στα παιδιά. (NIH, 2017) Στη συνέχεια γίνεται αναφορά στις μεγαλύτερες και συνηθέστερες ομάδες ενδοκρινικών διαταρακτών, όπως τα φυτοφάρμακα, τα πολυχλωριωμένα διφαινύλια και οι διοξίνες. Στο τρίτο κεφάλαιο, αρχικά, καθορίζονται τα στάδια της προγεννητικής περιόδου και της παιδικής ανάπτυξης. Με βάση αυτά διακρίνονται οι πηγές έκθεσης σε ενδοκρινικούς διαταράκτες κατά τη διάρκεια της εμβρυϊκής, της νεογνικής και της βρεφικής ηλικίας. Στη συνέχεια αναφέρονται τα πιο πρόσφατα δεδομένα για τις επιπτώσεις της έκθεσης σε ενδοκρινικούς διαταράκτες κατά τη διάρκεια της εμβρυϊκής, της νεογνικής και της βρεφικής ηλικίας στην υγεία των παιδιών. Ειδικές αναφορές γίνονται στις αρνητικές επιδράσεις των ενδοκρινικών διαταρακτών στην ανάπτυξη των παιδιών, στο ανοσοποιητικό σύστημα, στο ουρογεννητικό σύστημα, στο νευρικό και στον θυρεοειδή αδένα των παιδιών. Τέλος, τα δεδομένα των διεθνών, εθνικών και τοπικών οργανισμών, αλλά και της διεθνούς βιβλιογραφίας δείχνουν ότι υπάρχει ισχυρός συσχετισμός μεταξύ της έκθεσης σε EDCs κατά την εμβρυϊκή, νεογνική και βρεφική ηλικία και των αρνητικών επιπτώσεων στην υγεία των παιδιών.","abstract_html":"Με την ανάπτυξη της βιομηχανικής παραγωγής και την αύξηση στη χρήση νέων βιομηχανικών προϊόντων έχει αυξηθεί η έκθεση του ανθρώπου σε βλαπτικές ουσίες που ονομάζονται ενδοκρινικοί διαταράκτες. Οι ενδοκρινικοί διαταράκτες είναι χημικές ουσίες, οι οποίες παρεμβάλλονται στη λειτουργία του ενδοκρινικού συστήματος και προκαλούν ανεπιθύμητες επιδράσεις σε διάφορα συστήματα του ανθρώπου, όπως το ουρογεννητικό, το ανοσοποιητικό και το νευρικό. (NIH, 2017) Ο σκοπός της παρούσας Εργασίας ήταν να βρεθούν συσχετισμοί μεταξύ της έκθεσης σε ενδοκρινικούς διαταράκτες κατά την εμβρυϊκή, νεογνική και βρεφική ηλικία και των αρνητικών επιπτώσεων στην υγεία των παιδιών. Η μεθοδολογία που χρησιμοποιήθηκε ήταν η συλλογή δεδομένων από διεθνείς, τοπικούς οργανισμούς και προηγούμενες μελέτες, η οργάνωση και η σύγκριση δεδομένων, προκειμένου να βγουν τα συμπεράσματα της εργασίας. Στην παρούσα Διπλωματική Εργασία επικεντρωνόμαστε στις επιπτώσεις των ενδοκρινικών διαταρακτών στην υγεία των παιδιών (ηλικίας 0-18 ετών), λόγω προηγούμενης έκθεσης αυτών κατά τη διάρκεια της εμβρυϊκής ζωής, αλλά και του πρώτου έτους ζωής. Η νεογνική και η βρεφική περίοδος, αλλά ακόμα περισσότερο η προγεννητική περίοδος, αποτελούν ανοιχτά παράθυρα έκθεσης, τα οποία επηρεάζουν σε καθοριστικό βαθμό τη μετέπειτα ανάπτυξη του παιδιού και στα οποία επιδρούν σε μέγιστο βαθμό οι ενδοκρινικοί διαταράκτες. (Fudvoye J. et al, 2014) (Parent A. et al, 2011) Στο πρώτο κεφάλαιο γίνεται αναφορά στην ανατομία, την εμβρυολογία, την ιστολογία και τη φυσιολογία του ενδοκρινικού συστήματος. Ειδικά σε ό,τι αφορά στη λειτουργία του ενδοκρινικού συστήματος, γίνεται ειδική αναφορά στις ορμόνες που επηρεάζουν τη διαφοροποίηση του φύλου, αλλά και στις θυρεοειδικές ορμόνες που έχουν ισχυρές επιδράσεις στην ανάπτυξη του παιδιού, όπως στην ανάπτυξη του εγκεφάλου. (Bernal J., 2015) Στο δεύτερο κεφάλαιο γίνεται εκτενής αναφορά στους ενδοκρινικούς διαταράκτες. Αφού δοθεί ο ορισμός των ενδοκρινικών διαταρακτών, εξηγούνται οι βασικοί μηχανισμοί δράσης τους, ώστε να γίνει αντιληπτό ότι η έκθεση ακόμα και σε θεωρητικά μικρές ποσότητες ενδοκρινικών διαταρακτών, αλλά και για μικρό χρονικό διάστημα είναι μείζονος σημασίας για τη δημιουργία βλαπτικών επιδράσεων, ειδικά στα παιδιά. (NIH, 2017) Στη συνέχεια γίνεται αναφορά στις μεγαλύτερες και συνηθέστερες ομάδες ενδοκρινικών διαταρακτών, όπως τα φυτοφάρμακα, τα πολυχλωριωμένα διφαινύλια και οι διοξίνες. Στο τρίτο κεφάλαιο, αρχικά, καθορίζονται τα στάδια της προγεννητικής περιόδου και της παιδικής ανάπτυξης. Με βάση αυτά διακρίνονται οι πηγές έκθεσης σε ενδοκρινικούς διαταράκτες κατά τη διάρκεια της εμβρυϊκής, της νεογνικής και της βρεφικής ηλικίας. Στη συνέχεια αναφέρονται τα πιο πρόσφατα δεδομένα για τις επιπτώσεις της έκθεσης σε ενδοκρινικούς διαταράκτες κατά τη διάρκεια της εμβρυϊκής, της νεογνικής και της βρεφικής ηλικίας στην υγεία των παιδιών. Ειδικές αναφορές γίνονται στις αρνητικές επιδράσεις των ενδοκρινικών διαταρακτών στην ανάπτυξη των παιδιών, στο ανοσοποιητικό σύστημα, στο ουρογεννητικό σύστημα, στο νευρικό και στον θυρεοειδή αδένα των παιδιών. Τέλος, τα δεδομένα των διεθνών, εθνικών και τοπικών οργανισμών, αλλά και της διεθνούς βιβλιογραφίας δείχνουν ότι υπάρχει ισχυρός συσχετισμός μεταξύ της έκθεσης σε EDCs κατά την εμβρυϊκή, νεογνική και βρεφική ηλικία και των αρνητικών επιπτώσεων στην υγεία των παιδιών.","abstract_has_math":false,"creators":["Αντωνέλλου Θεοδοσία","Antonellou Theodosia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:32:53Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2820456"],"render_values":[{"text":"uoadl:2820456","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2820456","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2820456","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2820456","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αντωνέλλου Θεοδοσία","Antonellou Theodosia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2820456","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2820456"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Με την ανάπτυξη της βιομηχανικής παραγωγής και την αύξηση στη χρήση νέων βιομηχανικών προϊόντων έχει αυξηθεί η έκθεση του ανθρώπου σε βλαπτικές ουσίες που ονομάζονται ενδοκρινικοί διαταράκτες. Οι ενδοκρινικοί διαταράκτες είναι χημικές ουσίες, οι οποίες παρεμβάλλονται στη λειτουργία του ενδοκρινικού συστήματος και προκαλούν ανεπιθύμητες επιδράσεις σε διάφορα συστήματα του ανθρώπου, όπως το ουρογεννητικό, το ανοσοποιητικό και το νευρικό. (NIH, 2017) Ο σκοπός της παρούσας Εργασίας ήταν να βρεθούν συσχετισμοί μεταξύ της έκθεσης σε ενδοκρινικούς διαταράκτες κατά την εμβρυϊκή, νεογνική και βρεφική ηλικία και των αρνητικών επιπτώσεων στην υγεία των παιδιών. Η μεθοδολογία που χρησιμοποιήθηκε ήταν η συλλογή δεδομένων από διεθνείς, τοπικούς οργανισμούς και προηγούμενες μελέτες, η οργάνωση και η σύγκριση δεδομένων, προκειμένου να βγουν τα συμπεράσματα της εργασίας. Στην παρούσα Διπλωματική Εργασία επικεντρωνόμαστε στις επιπτώσεις των ενδοκρινικών διαταρακτών στην υγεία των παιδιών (ηλικίας 0-18 ετών), λόγω προηγούμενης έκθεσης αυτών κατά τη διάρκεια της εμβρυϊκής ζωής, αλλά και του πρώτου έτους ζωής. Η νεογνική και η βρεφική περίοδος, αλλά ακόμα περισσότερο η προγεννητική περίοδος, αποτελούν ανοιχτά παράθυρα έκθεσης, τα οποία επηρεάζουν σε καθοριστικό βαθμό τη μετέπειτα ανάπτυξη του παιδιού και στα οποία επιδρούν σε μέγιστο βαθμό οι ενδοκρινικοί διαταράκτες. (Fudvoye J. et al, 2014) (Parent A. et al, 2011) Στο πρώτο κεφάλαιο γίνεται αναφορά στην ανατομία, την εμβρυολογία, την ιστολογία και τη φυσιολογία του ενδοκρινικού συστήματος. Ειδικά σε ό,τι αφορά στη λειτουργία του ενδοκρινικού συστήματος, γίνεται ειδική αναφορά στις ορμόνες που επηρεάζουν τη διαφοροποίηση του φύλου, αλλά και στις θυρεοειδικές ορμόνες που έχουν ισχυρές επιδράσεις στην ανάπτυξη του παιδιού, όπως στην ανάπτυξη του εγκεφάλου. (Bernal J., 2015) Στο δεύτερο κεφάλαιο γίνεται εκτενής αναφορά στους ενδοκρινικούς διαταράκτες. Αφού δοθεί ο ορισμός των ενδοκρινικών διαταρακτών, εξηγούνται οι βασικοί μηχανισμοί δράσης τους, ώστε να γίνει αντιληπτό ότι η έκθεση ακόμα και σε θεωρητικά μικρές ποσότητες ενδοκρινικών διαταρακτών, αλλά και για μικρό χρονικό διάστημα είναι μείζονος σημασίας για τη δημιουργία βλαπτικών επιδράσεων, ειδικά στα παιδιά. (NIH, 2017) Στη συνέχεια γίνεται αναφορά στις μεγαλύτερες και συνηθέστερες ομάδες ενδοκρινικών διαταρακτών, όπως τα φυτοφάρμακα, τα πολυχλωριωμένα διφαινύλια και οι διοξίνες. Στο τρίτο κεφάλαιο, αρχικά, καθορίζονται τα στάδια της προγεννητικής περιόδου και της παιδικής ανάπτυξης. Με βάση αυτά διακρίνονται οι πηγές έκθεσης σε ενδοκρινικούς διαταράκτες κατά τη διάρκεια της εμβρυϊκής, της νεογνικής και της βρεφικής ηλικίας. Στη συνέχεια αναφέρονται τα πιο πρόσφατα δεδομένα για τις επιπτώσεις της έκθεσης σε ενδοκρινικούς διαταράκτες κατά τη διάρκεια της εμβρυϊκής, της νεογνικής και της βρεφικής ηλικίας στην υγεία των παιδιών. Ειδικές αναφορές γίνονται στις αρνητικές επιδράσεις των ενδοκρινικών διαταρακτών στην ανάπτυξη των παιδιών, στο ανοσοποιητικό σύστημα, στο ουρογεννητικό σύστημα, στο νευρικό και στον θυρεοειδή αδένα των παιδιών. Τέλος, τα δεδομένα των διεθνών, εθνικών και τοπικών οργανισμών, αλλά και της διεθνούς βιβλιογραφίας δείχνουν ότι υπάρχει ισχυρός συσχετισμός μεταξύ της έκθεσης σε EDCs κατά την εμβρυϊκή, νεογνική και βρεφική ηλικία και των αρνητικών επιπτώσεων στην υγεία των παιδιών.","With the development of the industrial production and the increased use of new industrial products, human exposure to harmful substances called endocrine disrupting chemicals (EDCs) has increased. EDCs are substances which alter the normal functioning of the endocrine system and cause undesirable effects on various human systems such as urogenital, immune and nervous system. (NIH, 2017) The aim of the present study was to find correlations between EDCs exposure during prenatal, neonatal and infant period and the negative effects on children’s health. The methodology of the survey was data collection from international organizations, local organizations and previous studies and organizing and comparing all data, in order to get to the conclusions of the study. In this study, the impact of EDCs on children’s health (age 0-18 years) focuses on their previous exposure during fetal life but also during the first year of life. The prenatal, neonatal and infant period are windows of exposure, which have a major influence on children's development and which are greatly affected by EDCs. (Fudvoye J. et al., 2014) (Parent A. et al., 2011) In the first chapter there is a discussion about the anatomy, embryology, histology and physiology of the endocrine system. There is a special reference to hormones that affect sex differentiation, but also to thyroid hormones that have strong effects on child development, such as brain development. (Bernal J., 2015) The second chapter deals extensively with endocrine disorders. After defining EDCs, their main mechanisms of action are explained in order to understand that even minimal exposure to EDCs can have harmful effects, especially on children. (NIH, 2017) Reference is then made to the most common EDCs, such as pesticides, polychlorinated biphenyls and dioxins. In the third chapter, the stages of prenatal and child development are defined. Based on these, sources of exposure to EDCs during the fetal, neonatal and infant period are categorized. The most recent data of the effects of EDCs exposure during the prenatal, neonatal and infant period on children's health are listed and analyzed. There is a discussion about the negative effects of EDCs on child development, on the immune, urogenital and nervous system and thyroid glands of children. In conclusion, the data from international, national and local organizations, as well as from the international bibliography show that there is a strong correlation between exposure to EDCs during prenatal, neonatal and infant period of life and negative effects on children’s health."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Οι επιπτώσεις της έκθεσης σε ενδοκρινικούς διαταράκτες κατά τη διάρκεια της εμβρυϊκής, νεογνικής και βρεφικής ηλικίας στην υγεία των παιδιών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αντωνέλλου Θεοδοσία","Antonellou Theodosia"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Με την ανάπτυξη της βιομηχανικής παραγωγής και την αύξηση στη χρήση νέων βιομηχανικών προϊόντων έχει αυξηθεί η έκθεση του ανθρώπου σε βλαπτικές ουσίες που ονομάζονται ενδοκρινικοί διαταράκτες. Οι ενδοκρινικοί διαταράκτες είναι χημικές ουσίες, οι οποίες παρεμβάλλονται στη λειτουργία του ενδοκρινικού συστήματος και προκαλούν ανεπιθύμητες επιδράσεις σε διάφορα συστήματα του ανθρώπου, όπως το ουρογεννητικό, το ανοσοποιητικό και το νευρικό. (NIH, 2017) Ο σκοπός της παρούσας Εργασίας ήταν να βρεθούν συσχετισμοί μεταξύ της έκθεσης σε ενδοκρινικούς διαταράκτες κατά την εμβρυϊκή, νεογνική και βρεφική ηλικία και των αρνητικών επιπτώσεων στην υγεία των παιδιών. Η μεθοδολογία που χρησιμοποιήθηκε ήταν η συλλογή δεδομένων από διεθνείς, τοπικούς οργανισμούς και προηγούμενες μελέτες, η οργάνωση και η σύγκριση δεδομένων, προκειμένου να βγουν τα συμπεράσματα της εργασίας. Στην παρούσα Διπλωματική Εργασία επικεντρωνόμαστε στις επιπτώσεις των ενδοκρινικών διαταρακτών στην υγεία των παιδιών (ηλικίας 0-18 ετών), λόγω προηγούμενης έκθεσης αυτών κατά τη διάρκεια της εμβρυϊκής ζωής, αλλά και του πρώτου έτους ζωής. Η νεογνική και η βρεφική περίοδος, αλλά ακόμα περισσότερο η προγεννητική περίοδος, αποτελούν ανοιχτά παράθυρα έκθεσης, τα οποία επηρεάζουν σε καθοριστικό βαθμό τη μετέπειτα ανάπτυξη του παιδιού και στα οποία επιδρούν σε μέγιστο βαθμό οι ενδοκρινικοί διαταράκτες. (Fudvoye J. et al, 2014) (Parent A. et al, 2011) Στο πρώτο κεφάλαιο γίνεται αναφορά στην ανατομία, την εμβρυολογία, την ιστολογία και τη φυσιολογία του ενδοκρινικού συστήματος. Ειδικά σε ό,τι αφορά στη λειτουργία του ενδοκρινικού συστήματος, γίνεται ειδική αναφορά στις ορμόνες που επηρεάζουν τη διαφοροποίηση του φύλου, αλλά και στις θυρεοειδικές ορμόνες που έχουν ισχυρές επιδράσεις στην ανάπτυξη του παιδιού, όπως στην ανάπτυξη του εγκεφάλου. (Bernal J., 2015) Στο δεύτερο κεφάλαιο γίνεται εκτενής αναφορά στους ενδοκρινικούς διαταράκτες. Αφού δοθεί ο ορισμός των ενδοκρινικών διαταρακτών, εξηγούνται οι βασικοί μηχανισμοί δράσης τους, ώστε να γίνει αντιληπτό ότι η έκθεση ακόμα και σε θεωρητικά μικρές ποσότητες ενδοκρινικών διαταρακτών, αλλά και για μικρό χρονικό διάστημα είναι μείζονος σημασίας για τη δημιουργία βλαπτικών επιδράσεων, ειδικά στα παιδιά. (NIH, 2017) Στη συνέχεια γίνεται αναφορά στις μεγαλύτερες και συνηθέστερες ομάδες ενδοκρινικών διαταρακτών, όπως τα φυτοφάρμακα, τα πολυχλωριωμένα διφαινύλια και οι διοξίνες. Στο τρίτο κεφάλαιο, αρχικά, καθορίζονται τα στάδια της προγεννητικής περιόδου και της παιδικής ανάπτυξης. Με βάση αυτά διακρίνονται οι πηγές έκθεσης σε ενδοκρινικούς διαταράκτες κατά τη διάρκεια της εμβρυϊκής, της νεογνικής και της βρεφικής ηλικίας. Στη συνέχεια αναφέρονται τα πιο πρόσφατα δεδομένα για τις επιπτώσεις της έκθεσης σε ενδοκρινικούς διαταράκτες κατά τη διάρκεια της εμβρυϊκής, της νεογνικής και της βρεφικής ηλικίας στην υγεία των παιδιών. Ειδικές αναφορές γίνονται στις αρνητικές επιδράσεις των ενδοκρινικών διαταρακτών στην ανάπτυξη των παιδιών, στο ανοσοποιητικό σύστημα, στο ουρογεννητικό σύστημα, στο νευρικό και στον θυρεοειδή αδένα των παιδιών. Τέλος, τα δεδομένα των διεθνών, εθνικών και τοπικών οργανισμών, αλλά και της διεθνούς βιβλιογραφίας δείχνουν ότι υπάρχει ισχυρός συσχετισμός μεταξύ της έκθεσης σε EDCs κατά την εμβρυϊκή, νεογνική και βρεφική ηλικία και των αρνητικών επιπτώσεων στην υγεία των παιδιών.","With the development of the industrial production and the increased use of new industrial products, human exposure to harmful substances called endocrine disrupting chemicals (EDCs) has increased. EDCs are substances which alter the normal functioning of the endocrine system and cause undesirable effects on various human systems such as urogenital, immune and nervous system. (NIH, 2017) The aim of the present study was to find correlations between EDCs exposure during prenatal, neonatal and infant period and the negative effects on children’s health. The methodology of the survey was data collection from international organizations, local organizations and previous studies and organizing and comparing all data, in order to get to the conclusions of the study. In this study, the impact of EDCs on children’s health (age 0-18 years) focuses on their previous exposure during fetal life but also during the first year of life. The prenatal, neonatal and infant period are windows of exposure, which have a major influence on children's development and which are greatly affected by EDCs. (Fudvoye J. et al., 2014) (Parent A. et al., 2011) In the first chapter there is a discussion about the anatomy, embryology, histology and physiology of the endocrine system. There is a special reference to hormones that affect sex differentiation, but also to thyroid hormones that have strong effects on child development, such as brain development. (Bernal J., 2015) The second chapter deals extensively with endocrine disorders. After defining EDCs, their main mechanisms of action are explained in order to understand that even minimal exposure to EDCs can have harmful effects, especially on children. (NIH, 2017) Reference is then made to the most common EDCs, such as pesticides, polychlorinated biphenyls and dioxins. In the third chapter, the stages of prenatal and child development are defined. Based on these, sources of exposure to EDCs during the fetal, neonatal and infant period are categorized. The most recent data of the effects of EDCs exposure during the prenatal, neonatal and infant period on children's health are listed and analyzed. There is a discussion about the negative effects of EDCs on child development, on the immune, urogenital and nervous system and thyroid glands of children. In conclusion, the data from international, national and local organizations, as well as from the international bibliography show that there is a strong correlation between exposure to EDCs during prenatal, neonatal and infant period of life and negative effects on children’s health."],"dc:identifier":["uoadl:2820456","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2820456"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Οι επιπτώσεις της έκθεσης σε ενδοκρινικούς διαταράκτες κατά τη διάρκεια της εμβρυϊκής, νεογνικής και βρεφικής ηλικίας στην υγεία των παιδιών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:32:53Z"}