{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2820533"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2820533","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αποτελεσματικότητα και δεδομένα ασφάλειας χρήσης τενοφοβίρης σε ασθενείς με χρόνια ηπατίτιδα β","abstract":"Η χρόνια HBV λοίμωξη εκτιμάται ότι έχει προσβάλλει παγκοσμίως 240 εκατομμύρια ανθρώπους και η Ελλάδα εντάσσεται στις χώρες μέσης ενδημικότητας της νόσου με ποσοστά παρουσίας του HBsAg που κυμαίνονται αναλόγως της περιοχής, του πληθυσμού και της ομάδας κινδύνου που ανήκουν οι ασθενείς. Οι θεραπευτικές προσεγγίσεις για την χρόνια HBV λοίμωξη περιλαμβάνουν δυο κύριες επιλογές, είτε την αγωγή με πεγκυλιωμένη ιντερφερόνη είτε την αγωγή με νουκλεοσιδικά ανάλογα. Ένα από τα ευρέως χρησιμοποιούμενα νουκλεοσιδικά ανάλογα με υψηλό φραγμό ιϊκής αντοχής είναι η τενοφοβίρη.Πραγματοποιήθηκε μελέτη σε δείγμα 275 ασθενών με χρόνια ηπατίτιδα Β, οι οποίοι παρακολουθήθηκαν σε 4 ελληνικά ηπατολογικά κέντρα και έλαβαν αγωγή με τενοφοβίρη. Η ανάλυση περιέλαβε αναδρομικά και προοπτικά δεδομένα. Το σύνολο των δεδομένων συλλέχθηκε μεταξύ Δεκεμβρίου 2013 και Δεκεμβρίου 2017. Ως εκβάσεις μελετήθηκαν η ιολογική ανταπόκριση, η βιοχημική ανταπόκριση καθώς η ανάπτυξη ηπατοκυτταρικού καρκινώματος. Για την ανάλυση επιβίωσης χρησιμοποιήθηκαν οι καμπύλες επιβίωσης Kaplan-Meier καθώς και το ημιπαραμετρικό μοντέλο αναλογικών κινδύνων Cox.H μέση ηλικία των ασθενών ήταν τα 57 έτη (SD:15) και ο διάμεσος χρόνος παρακολούθησης οι 60 μήνες (ΙQR:35,80). Όσον αφορά την ιολογική ανταπόκριση, στην ανάλυση συμπεριλήφθησαν 89 ασθενείς και 97% αύτων παρουσίασε μη ανιχνεύσιμο HBV DNA (<69/IU/ml) με διάμεσο χρόνο τους 12 μήνες (IQR:6,18). Για την μελέτης της βιοχημικής ανταπόκρισης, συμπεριλάβαμε 108 ασθενείς και το ποσοστό εμφάνισης ALT< 40IU/L ανήλθε στο 100% με διάμεσο χρόνο ανταπόκρισης τους 6 μήνες (IQR:6,12).Επιπλέον σε σύνολο 257 ασθενών που μελετήθηκε η εκδήλωση ΗΚΚ, παρατηρήθηκε η ανάπτυξη ΗΚΚ σε 10 ασθενείς σε διάμεση περίοδο παρακολούθησης 61 μηνών (IQR:12-161).Αναφορικά με τις εκβάσεις της ιολογικής και της βιοχημικής ανταπόκρισης δεν ανευρέθησαν παράγοντες που να συσχετίζονται σημαντικά με τις υπό μελέτη εκβάσεις στην πορεία του χρόνου. Ωστόσο, όσον αφορά την εκδήλωση ΗΚΚ στους ασθενείς που λαμβάνουν τενοφοβίρη διαπιστώθηκε από την πολυπαραγοντική ανάλυση ότι τα λογαριθμισμένα επίπεδα αιμοπεταλίων κατά την έναρξη της αγωγής και η ηλικία σχετίζονται σημαντικά με την ανάπτυξη ΗΚΚ, HR (95% ΔΕ) ανά 1 log10 αιμοπεταλίων: 0.33 (0.12,0.88), p-value=0.028 και HR (95% ΔΕ) ανά 1 έτος αύξησης ηλικίας: 1.06 (1.0,1.12), p-value=0.035 αντίστοιχα.Σαφώς οι περιορισμοί της ανάλυσης που διενεργήθηκε, όπως το πλήθος των ελλειπουσών τιμών και το μέγεθος του δείγματος, μπορεί να ευθύνονται για την μη ανάδειξη σημαντικών συσχετίσεων μεταξύ των παραγόντων που εξετάστηκαν και της ορολογικής και βιοχημικής ανταπόκρισης, σε αντίθεση με την υπάρχουσα βιβλιογραφια,όπου τα αρχικά επίπεδα HBV DNA και η παρουσία ή μη του HBeAg αποτελούν προγνωστικούς παράγοντες της εκδήλωσης των δυο προαναφερθέντων εκβάσεων. Ωστόσο, η συμμετοχή ασθενών από 4 μεγάλα πανελλαδικής εμβέλειας ηπατολογικά κέντρα, αντανακλά τα αποτελέσματα της θεραπείας με τενοφοβίρη ασθενών με χρόνια ηπατίτιδα Β στην ελληνική καθημερινή κλινική πράξη.","abstract_html":"Η χρόνια HBV λοίμωξη εκτιμάται ότι έχει προσβάλλει παγκοσμίως 240 εκατομμύρια ανθρώπους και η Ελλάδα εντάσσεται στις χώρες μέσης ενδημικότητας της νόσου με ποσοστά παρουσίας του HBsAg που κυμαίνονται αναλόγως της περιοχής, του πληθυσμού και της ομάδας κινδύνου που ανήκουν οι ασθενείς. Οι θεραπευτικές προσεγγίσεις για την χρόνια HBV λοίμωξη περιλαμβάνουν δυο κύριες επιλογές, είτε την αγωγή με πεγκυλιωμένη ιντερφερόνη είτε την αγωγή με νουκλεοσιδικά ανάλογα. Ένα από τα ευρέως χρησιμοποιούμενα νουκλεοσιδικά ανάλογα με υψηλό φραγμό ιϊκής αντοχής είναι η τενοφοβίρη.Πραγματοποιήθηκε μελέτη σε δείγμα 275 ασθενών με χρόνια ηπατίτιδα Β, οι οποίοι παρακολουθήθηκαν σε 4 ελληνικά ηπατολογικά κέντρα και έλαβαν αγωγή με τενοφοβίρη. Η ανάλυση περιέλαβε αναδρομικά και προοπτικά δεδομένα. Το σύνολο των δεδομένων συλλέχθηκε μεταξύ Δεκεμβρίου 2013 και Δεκεμβρίου 2017. Ως εκβάσεις μελετήθηκαν η ιολογική ανταπόκριση, η βιοχημική ανταπόκριση καθώς η ανάπτυξη ηπατοκυτταρικού καρκινώματος. Για την ανάλυση επιβίωσης χρησιμοποιήθηκαν οι καμπύλες επιβίωσης Kaplan-Meier καθώς και το ημιπαραμετρικό μοντέλο αναλογικών κινδύνων Cox.H μέση ηλικία των ασθενών ήταν τα 57 έτη (SD:15) και ο διάμεσος χρόνος παρακολούθησης οι 60 μήνες (ΙQR:35,80). Όσον αφορά την ιολογική ανταπόκριση, στην ανάλυση συμπεριλήφθησαν 89 ασθενείς και 97% αύτων παρουσίασε μη ανιχνεύσιμο HBV DNA (&lt;69/IU/ml) με διάμεσο χρόνο τους 12 μήνες (IQR:6,18). Για την μελέτης της βιοχημικής ανταπόκρισης, συμπεριλάβαμε 108 ασθενείς και το ποσοστό εμφάνισης ALT&lt; 40IU/L ανήλθε στο 100% με διάμεσο χρόνο ανταπόκρισης τους 6 μήνες (IQR:6,12).Επιπλέον σε σύνολο 257 ασθενών που μελετήθηκε η εκδήλωση ΗΚΚ, παρατηρήθηκε η ανάπτυξη ΗΚΚ σε 10 ασθενείς σε διάμεση περίοδο παρακολούθησης 61 μηνών (IQR:12-161).Αναφορικά με τις εκβάσεις της ιολογικής και της βιοχημικής ανταπόκρισης δεν ανευρέθησαν παράγοντες που να συσχετίζονται σημαντικά με τις υπό μελέτη εκβάσεις στην πορεία του χρόνου. Ωστόσο, όσον αφορά την εκδήλωση ΗΚΚ στους ασθενείς που λαμβάνουν τενοφοβίρη διαπιστώθηκε από την πολυπαραγοντική ανάλυση ότι τα λογαριθμισμένα επίπεδα αιμοπεταλίων κατά την έναρξη της αγωγής και η ηλικία σχετίζονται σημαντικά με την ανάπτυξη ΗΚΚ, HR (95% ΔΕ) ανά 1 log10 αιμοπεταλίων: 0.33 (0.12,0.88), p-value=0.028 και HR (95% ΔΕ) ανά 1 έτος αύξησης ηλικίας: 1.06 (1.0,1.12), p-value=0.035 αντίστοιχα.Σαφώς οι περιορισμοί της ανάλυσης που διενεργήθηκε, όπως το πλήθος των ελλειπουσών τιμών και το μέγεθος του δείγματος, μπορεί να ευθύνονται για την μη ανάδειξη σημαντικών συσχετίσεων μεταξύ των παραγόντων που εξετάστηκαν και της ορολογικής και βιοχημικής ανταπόκρισης, σε αντίθεση με την υπάρχουσα βιβλιογραφια,όπου τα αρχικά επίπεδα HBV DNA και η παρουσία ή μη του HBeAg αποτελούν προγνωστικούς παράγοντες της εκδήλωσης των δυο προαναφερθέντων εκβάσεων. Ωστόσο, η συμμετοχή ασθενών από 4 μεγάλα πανελλαδικής εμβέλειας ηπατολογικά κέντρα, αντανακλά τα αποτελέσματα της θεραπείας με τενοφοβίρη ασθενών με χρόνια ηπατίτιδα Β στην ελληνική καθημερινή κλινική πράξη.","abstract_has_math":false,"creators":["Ιωνάς Ευάγγελος","Ionas Evangelos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:32:56Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2820533"],"render_values":[{"text":"uoadl:2820533","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2820533","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2820533","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2820533","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ιωνάς Ευάγγελος","Ionas Evangelos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2820533","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2820533"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η χρόνια HBV λοίμωξη εκτιμάται ότι έχει προσβάλλει παγκοσμίως 240 εκατομμύρια ανθρώπους και η Ελλάδα εντάσσεται στις χώρες μέσης ενδημικότητας της νόσου με ποσοστά παρουσίας του HBsAg που κυμαίνονται αναλόγως της περιοχής, του πληθυσμού και της ομάδας κινδύνου που ανήκουν οι ασθενείς. Οι θεραπευτικές προσεγγίσεις για την χρόνια HBV λοίμωξη περιλαμβάνουν δυο κύριες επιλογές, είτε την αγωγή με πεγκυλιωμένη ιντερφερόνη είτε την αγωγή με νουκλεοσιδικά ανάλογα. Ένα από τα ευρέως χρησιμοποιούμενα νουκλεοσιδικά ανάλογα με υψηλό φραγμό ιϊκής αντοχής είναι η τενοφοβίρη.Πραγματοποιήθηκε μελέτη σε δείγμα 275 ασθενών με χρόνια ηπατίτιδα Β, οι οποίοι παρακολουθήθηκαν σε 4 ελληνικά ηπατολογικά κέντρα και έλαβαν αγωγή με τενοφοβίρη. Η ανάλυση περιέλαβε αναδρομικά και προοπτικά δεδομένα. Το σύνολο των δεδομένων συλλέχθηκε μεταξύ Δεκεμβρίου 2013 και Δεκεμβρίου 2017. Ως εκβάσεις μελετήθηκαν η ιολογική ανταπόκριση, η βιοχημική ανταπόκριση καθώς η ανάπτυξη ηπατοκυτταρικού καρκινώματος. Για την ανάλυση επιβίωσης χρησιμοποιήθηκαν οι καμπύλες επιβίωσης Kaplan-Meier καθώς και το ημιπαραμετρικό μοντέλο αναλογικών κινδύνων Cox.H μέση ηλικία των ασθενών ήταν τα 57 έτη (SD:15) και ο διάμεσος χρόνος παρακολούθησης οι 60 μήνες (ΙQR:35,80). Όσον αφορά την ιολογική ανταπόκριση, στην ανάλυση συμπεριλήφθησαν 89 ασθενείς και 97% αύτων παρουσίασε μη ανιχνεύσιμο HBV DNA (<69/IU/ml) με διάμεσο χρόνο τους 12 μήνες (IQR:6,18). Για την μελέτης της βιοχημικής ανταπόκρισης, συμπεριλάβαμε 108 ασθενείς και το ποσοστό εμφάνισης ALT< 40IU/L ανήλθε στο 100% με διάμεσο χρόνο ανταπόκρισης τους 6 μήνες (IQR:6,12).Επιπλέον σε σύνολο 257 ασθενών που μελετήθηκε η εκδήλωση ΗΚΚ, παρατηρήθηκε η ανάπτυξη ΗΚΚ σε 10 ασθενείς σε διάμεση περίοδο παρακολούθησης 61 μηνών (IQR:12-161).Αναφορικά με τις εκβάσεις της ιολογικής και της βιοχημικής ανταπόκρισης δεν ανευρέθησαν παράγοντες που να συσχετίζονται σημαντικά με τις υπό μελέτη εκβάσεις στην πορεία του χρόνου. Ωστόσο, όσον αφορά την εκδήλωση ΗΚΚ στους ασθενείς που λαμβάνουν τενοφοβίρη διαπιστώθηκε από την πολυπαραγοντική ανάλυση ότι τα λογαριθμισμένα επίπεδα αιμοπεταλίων κατά την έναρξη της αγωγής και η ηλικία σχετίζονται σημαντικά με την ανάπτυξη ΗΚΚ, HR (95% ΔΕ) ανά 1 log10 αιμοπεταλίων: 0.33 (0.12,0.88), p-value=0.028 και HR (95% ΔΕ) ανά 1 έτος αύξησης ηλικίας: 1.06 (1.0,1.12), p-value=0.035 αντίστοιχα.Σαφώς οι περιορισμοί της ανάλυσης που διενεργήθηκε, όπως το πλήθος των ελλειπουσών τιμών και το μέγεθος του δείγματος, μπορεί να ευθύνονται για την μη ανάδειξη σημαντικών συσχετίσεων μεταξύ των παραγόντων που εξετάστηκαν και της ορολογικής και βιοχημικής ανταπόκρισης, σε αντίθεση με την υπάρχουσα βιβλιογραφια,όπου τα αρχικά επίπεδα HBV DNA και η παρουσία ή μη του HBeAg αποτελούν προγνωστικούς παράγοντες της εκδήλωσης των δυο προαναφερθέντων εκβάσεων. Ωστόσο, η συμμετοχή ασθενών από 4 μεγάλα πανελλαδικής εμβέλειας ηπατολογικά κέντρα, αντανακλά τα αποτελέσματα της θεραπείας με τενοφοβίρη ασθενών με χρόνια ηπατίτιδα Β στην ελληνική καθημερινή κλινική πράξη.","Chronic HBV infection is estimated to affect worldwide approximately 240 million people and Greece is amongst the countries, that present median endemicity of the disease, with average presence of HBsAg that depends on the region, the population and the risk group of the patients. The main treatment options for the HBV infection are two, either the use of pegylated interferon or the use of nucleoside analogues. One of the broadly used nucleoside analogues with high resistance barrier is tenofovir.A database including 275 patients with chronic HBV infection, who were treated with tenofovir and were followed-up in 4 Greek Hepatology Departments, was analyzed. The analysis included both retrospective and prospective data. All the data was collected between December 2013 and December 2017. The outcomes that were studied were virologic response, biochemic response and the development of hepatocellular carcinoma. Kaplan-Meier survival curves as well as the semiparametric Cox Proportional Hazards model were used for the survival analysis. The mean age of the patients was 57 years (SD:15) and the median follow-up time was 60 months (IQR:35,80). As far as the outcome of the virological response was concerned in the analysis were included 89 patients of whom 97% achieved non-detectable HBV DNA values (<69 IU/mL) in a median time of 12 months (IQR:6,18). For the study of the biochemical response 108 patients were included in the analysis and the percentage of achievement ALT < 40 IU/L rose to 100% in a median response time of 6 months (IQR:6,12). In addition, overall 257 patients were included in the analysis of HCC development with 10 patients diagnosed with HCC in a median follow-up time of 61 months (IQR:12-161).Concerning the outcomes of virologic and biochemic responses were concerned, no factors were identified that could significantly be correlated with the specific outcomes in the course of time. However, the development of hepatocellular carcinoma, in the patients receiving tenofovir, was found by the multivariable analysis to be significantly correlated with the baseline logarithmized levels of platelets by 1 x log10 HR (95%CI):0.33(0.12,0.88), p-value=0.028 and HR (95%CI) by one year of age increase:1.06 (1.0,1.12), p-value=0.035 respectively. Undoubtedly some of the limitations of the analysis, as the number of the missing values and the sample size, could be held responsible for the lack of significant correlation between the variables that were included in the analysis and the outcomes of virologic and biochemic response, in contrast with the existing bibliography, where the baseline levels of HBV DNA and the presence or the absence of HBeAg consist prognostic factors of the achievent of the aforementioned outcomes. However, the participation in the study of patients, that were followed-up in four major Greek Hepatology Departments, reflects the results of treating HBV infected patients with tenofovir in everyday clinical practice."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αποτελεσματικότητα και δεδομένα ασφάλειας χρήσης τενοφοβίρης σε ασθενείς με χρόνια ηπατίτιδα β"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ιωνάς Ευάγγελος","Ionas Evangelos"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Η χρόνια HBV λοίμωξη εκτιμάται ότι έχει προσβάλλει παγκοσμίως 240 εκατομμύρια ανθρώπους και η Ελλάδα εντάσσεται στις χώρες μέσης ενδημικότητας της νόσου με ποσοστά παρουσίας του HBsAg που κυμαίνονται αναλόγως της περιοχής, του πληθυσμού και της ομάδας κινδύνου που ανήκουν οι ασθενείς. Οι θεραπευτικές προσεγγίσεις για την χρόνια HBV λοίμωξη περιλαμβάνουν δυο κύριες επιλογές, είτε την αγωγή με πεγκυλιωμένη ιντερφερόνη είτε την αγωγή με νουκλεοσιδικά ανάλογα. Ένα από τα ευρέως χρησιμοποιούμενα νουκλεοσιδικά ανάλογα με υψηλό φραγμό ιϊκής αντοχής είναι η τενοφοβίρη.Πραγματοποιήθηκε μελέτη σε δείγμα 275 ασθενών με χρόνια ηπατίτιδα Β, οι οποίοι παρακολουθήθηκαν σε 4 ελληνικά ηπατολογικά κέντρα και έλαβαν αγωγή με τενοφοβίρη. Η ανάλυση περιέλαβε αναδρομικά και προοπτικά δεδομένα. Το σύνολο των δεδομένων συλλέχθηκε μεταξύ Δεκεμβρίου 2013 και Δεκεμβρίου 2017. Ως εκβάσεις μελετήθηκαν η ιολογική ανταπόκριση, η βιοχημική ανταπόκριση καθώς η ανάπτυξη ηπατοκυτταρικού καρκινώματος. Για την ανάλυση επιβίωσης χρησιμοποιήθηκαν οι καμπύλες επιβίωσης Kaplan-Meier καθώς και το ημιπαραμετρικό μοντέλο αναλογικών κινδύνων Cox.H μέση ηλικία των ασθενών ήταν τα 57 έτη (SD:15) και ο διάμεσος χρόνος παρακολούθησης οι 60 μήνες (ΙQR:35,80). Όσον αφορά την ιολογική ανταπόκριση, στην ανάλυση συμπεριλήφθησαν 89 ασθενείς και 97% αύτων παρουσίασε μη ανιχνεύσιμο HBV DNA (<69/IU/ml) με διάμεσο χρόνο τους 12 μήνες (IQR:6,18). Για την μελέτης της βιοχημικής ανταπόκρισης, συμπεριλάβαμε 108 ασθενείς και το ποσοστό εμφάνισης ALT< 40IU/L ανήλθε στο 100% με διάμεσο χρόνο ανταπόκρισης τους 6 μήνες (IQR:6,12).Επιπλέον σε σύνολο 257 ασθενών που μελετήθηκε η εκδήλωση ΗΚΚ, παρατηρήθηκε η ανάπτυξη ΗΚΚ σε 10 ασθενείς σε διάμεση περίοδο παρακολούθησης 61 μηνών (IQR:12-161).Αναφορικά με τις εκβάσεις της ιολογικής και της βιοχημικής ανταπόκρισης δεν ανευρέθησαν παράγοντες που να συσχετίζονται σημαντικά με τις υπό μελέτη εκβάσεις στην πορεία του χρόνου. Ωστόσο, όσον αφορά την εκδήλωση ΗΚΚ στους ασθενείς που λαμβάνουν τενοφοβίρη διαπιστώθηκε από την πολυπαραγοντική ανάλυση ότι τα λογαριθμισμένα επίπεδα αιμοπεταλίων κατά την έναρξη της αγωγής και η ηλικία σχετίζονται σημαντικά με την ανάπτυξη ΗΚΚ, HR (95% ΔΕ) ανά 1 log10 αιμοπεταλίων: 0.33 (0.12,0.88), p-value=0.028 και HR (95% ΔΕ) ανά 1 έτος αύξησης ηλικίας: 1.06 (1.0,1.12), p-value=0.035 αντίστοιχα.Σαφώς οι περιορισμοί της ανάλυσης που διενεργήθηκε, όπως το πλήθος των ελλειπουσών τιμών και το μέγεθος του δείγματος, μπορεί να ευθύνονται για την μη ανάδειξη σημαντικών συσχετίσεων μεταξύ των παραγόντων που εξετάστηκαν και της ορολογικής και βιοχημικής ανταπόκρισης, σε αντίθεση με την υπάρχουσα βιβλιογραφια,όπου τα αρχικά επίπεδα HBV DNA και η παρουσία ή μη του HBeAg αποτελούν προγνωστικούς παράγοντες της εκδήλωσης των δυο προαναφερθέντων εκβάσεων. Ωστόσο, η συμμετοχή ασθενών από 4 μεγάλα πανελλαδικής εμβέλειας ηπατολογικά κέντρα, αντανακλά τα αποτελέσματα της θεραπείας με τενοφοβίρη ασθενών με χρόνια ηπατίτιδα Β στην ελληνική καθημερινή κλινική πράξη.","Chronic HBV infection is estimated to affect worldwide approximately 240 million people and Greece is amongst the countries, that present median endemicity of the disease, with average presence of HBsAg that depends on the region, the population and the risk group of the patients. The main treatment options for the HBV infection are two, either the use of pegylated interferon or the use of nucleoside analogues. One of the broadly used nucleoside analogues with high resistance barrier is tenofovir.A database including 275 patients with chronic HBV infection, who were treated with tenofovir and were followed-up in 4 Greek Hepatology Departments, was analyzed. The analysis included both retrospective and prospective data. All the data was collected between December 2013 and December 2017. The outcomes that were studied were virologic response, biochemic response and the development of hepatocellular carcinoma. Kaplan-Meier survival curves as well as the semiparametric Cox Proportional Hazards model were used for the survival analysis. The mean age of the patients was 57 years (SD:15) and the median follow-up time was 60 months (IQR:35,80). As far as the outcome of the virological response was concerned in the analysis were included 89 patients of whom 97% achieved non-detectable HBV DNA values (<69 IU/mL) in a median time of 12 months (IQR:6,18). For the study of the biochemical response 108 patients were included in the analysis and the percentage of achievement ALT < 40 IU/L rose to 100% in a median response time of 6 months (IQR:6,12). In addition, overall 257 patients were included in the analysis of HCC development with 10 patients diagnosed with HCC in a median follow-up time of 61 months (IQR:12-161).Concerning the outcomes of virologic and biochemic responses were concerned, no factors were identified that could significantly be correlated with the specific outcomes in the course of time. However, the development of hepatocellular carcinoma, in the patients receiving tenofovir, was found by the multivariable analysis to be significantly correlated with the baseline logarithmized levels of platelets by 1 x log10 HR (95%CI):0.33(0.12,0.88), p-value=0.028 and HR (95%CI) by one year of age increase:1.06 (1.0,1.12), p-value=0.035 respectively. Undoubtedly some of the limitations of the analysis, as the number of the missing values and the sample size, could be held responsible for the lack of significant correlation between the variables that were included in the analysis and the outcomes of virologic and biochemic response, in contrast with the existing bibliography, where the baseline levels of HBV DNA and the presence or the absence of HBeAg consist prognostic factors of the achievent of the aforementioned outcomes. However, the participation in the study of patients, that were followed-up in four major Greek Hepatology Departments, reflects the results of treating HBV infected patients with tenofovir in everyday clinical practice."],"dc:identifier":["uoadl:2820533","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2820533"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Αποτελεσματικότητα και δεδομένα ασφάλειας χρήσης τενοφοβίρης σε ασθενείς με χρόνια ηπατίτιδα β"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:32:56Z"}