{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2820805"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2820805","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συχνότητα ελκών πίεσης ασθενών με διατροχαντήριο κάταγμα ισχίου","abstract":"Εισαγωγή: Οι ασθενείς με διατροχαντήριο κάταγμα ισχίου είναι σε υψηλό κίνδυνο για την ανάπτυξη ελκών πίεσης λόγω της παρατεταμένης ακινησίας πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τη χειρουργική επέμβαση και την παρουσία άλλων παραγόντων κινδύνου, όπως κακή διατροφική κατάσταση, αυξημένη ηλικία και σακχαρώδη διαβήτη. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της επίπτωσης των ελκών πίεσης σε ασθενείς που νοσηλεύονται με διατροχαντήριο κάταγμα ισχίου. Μεθοδολογία: Πρόκειται για προοπτική μελέτη. Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν ενήλικες ασθενείς που νοσηλεύτηκαν στην ορθοπεδική κλινική μεγάλου νοσοκομείου του Ν. Αττικής με διατροχαντήριο κάταγμα ισχίου. Καταγράφηκαν δημογραφικά και κλινικοεργαστηριακά δεδομένα. Η στατιστική ανάλυση των δεδομένων έγινε με το στατιστικό πρόγραμμα SPSS v. 21. Αποτελέσματα: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 41 ασθενείς ηλικίας 72,8±14,3 έτη. Οι περισσότεροι είχαν φυσιολογικό βάρος (55%) και σακχαρώδη διαβήτη (33,3%). Έλκος πίεσης εμφάνισαν συνολικά 34 (82,9%) ασθενείς, ενώ ιστορικό έλκους πίεσης είχαν 19 (46,3%) ασθενείς. Σε 13 (38,2%) ασθενείς, το έλκος πίεσης εμφανίστηκε την 5η ημέρα. 34 (82,9%) ασθενείς ήταν περιπατητικοί πριν το κάταγμα, ενώ με έλκος πίεσης εξήλθαν από την κλινική 24 (58,5%) ασθενείς. Η διάρκεια νοσηλείας των ασθενών ήταν 14,8±10,2 ημέρες. Οι ασθενείς που ανέπτυξαν έλκος πίεσης κατά τη διάρκεια νοσηλείας τους ήταν σημαντικά μεγαλύτερης ηλικίας (76,8±9,2 έναντι 53,3±19,1, p<0,05), είχαν σημαντικά μικρότερο δείκτη μάζας σώματος (24,7±2,9 έναντι 30±1,4, p<0,05), είχαν σημαντικά μεγαλύτερο ποσοστό συννοσηρότητας (97,1% έναντι 14,3%, p<0,05), ενώ σημαντικά περισσότεροι έλαβαν εξιτήριο με έλκος πίεσης (67,6% έναντι 14,3%, p<0,05). Οι παράγοντες που βρέθηκαν ότι επιδρούν θετικά στην εμφάνιση του έλκους πίεσης είναι η συννοσηρότητα (OR=13,549) και ο σακχαρώδης διαβήτης (OR=12,477). Συμπεράσματα: Οι ασθενείς με διατροχαντήριο κάταγμα ισχίου έχουν υψηλή επίπτωση ελκών πίεσης. Η εφαρμογή κατάλληλων μέτρων πρόληψης θα μπορούσε να μειώσει την εμφάνιση των ελκών πίεσης.","abstract_html":"Εισαγωγή: Οι ασθενείς με διατροχαντήριο κάταγμα ισχίου είναι σε υψηλό κίνδυνο για την ανάπτυξη ελκών πίεσης λόγω της παρατεταμένης ακινησίας πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τη χειρουργική επέμβαση και την παρουσία άλλων παραγόντων κινδύνου, όπως κακή διατροφική κατάσταση, αυξημένη ηλικία και σακχαρώδη διαβήτη. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της επίπτωσης των ελκών πίεσης σε ασθενείς που νοσηλεύονται με διατροχαντήριο κάταγμα ισχίου. Μεθοδολογία: Πρόκειται για προοπτική μελέτη. Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν ενήλικες ασθενείς που νοσηλεύτηκαν στην ορθοπεδική κλινική μεγάλου νοσοκομείου του Ν. Αττικής με διατροχαντήριο κάταγμα ισχίου. Καταγράφηκαν δημογραφικά και κλινικοεργαστηριακά δεδομένα. Η στατιστική ανάλυση των δεδομένων έγινε με το στατιστικό πρόγραμμα SPSS v. 21. Αποτελέσματα: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 41 ασθενείς ηλικίας 72,8±14,3 έτη. Οι περισσότεροι είχαν φυσιολογικό βάρος (55%) και σακχαρώδη διαβήτη (33,3%). Έλκος πίεσης εμφάνισαν συνολικά 34 (82,9%) ασθενείς, ενώ ιστορικό έλκους πίεσης είχαν 19 (46,3%) ασθενείς. Σε 13 (38,2%) ασθενείς, το έλκος πίεσης εμφανίστηκε την 5η ημέρα. 34 (82,9%) ασθενείς ήταν περιπατητικοί πριν το κάταγμα, ενώ με έλκος πίεσης εξήλθαν από την κλινική 24 (58,5%) ασθενείς. Η διάρκεια νοσηλείας των ασθενών ήταν 14,8±10,2 ημέρες. Οι ασθενείς που ανέπτυξαν έλκος πίεσης κατά τη διάρκεια νοσηλείας τους ήταν σημαντικά μεγαλύτερης ηλικίας (76,8±9,2 έναντι 53,3±19,1, p&lt;0,05), είχαν σημαντικά μικρότερο δείκτη μάζας σώματος (24,7±2,9 έναντι 30±1,4, p&lt;0,05), είχαν σημαντικά μεγαλύτερο ποσοστό συννοσηρότητας (97,1% έναντι 14,3%, p&lt;0,05), ενώ σημαντικά περισσότεροι έλαβαν εξιτήριο με έλκος πίεσης (67,6% έναντι 14,3%, p&lt;0,05). Οι παράγοντες που βρέθηκαν ότι επιδρούν θετικά στην εμφάνιση του έλκους πίεσης είναι η συννοσηρότητα (OR=13,549) και ο σακχαρώδης διαβήτης (OR=12,477). Συμπεράσματα: Οι ασθενείς με διατροχαντήριο κάταγμα ισχίου έχουν υψηλή επίπτωση ελκών πίεσης. Η εφαρμογή κατάλληλων μέτρων πρόληψης θα μπορούσε να μειώσει την εμφάνιση των ελκών πίεσης.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπαξεβάνη Φωτεινή","Baxevani Foteini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:33:02Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2820805"],"render_values":[{"text":"uoadl:2820805","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2820805","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2820805","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2820805","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπαξεβάνη Φωτεινή","Baxevani Foteini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2820805","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2820805"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Οι ασθενείς με διατροχαντήριο κάταγμα ισχίου είναι σε υψηλό κίνδυνο για την ανάπτυξη ελκών πίεσης λόγω της παρατεταμένης ακινησίας πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τη χειρουργική επέμβαση και την παρουσία άλλων παραγόντων κινδύνου, όπως κακή διατροφική κατάσταση, αυξημένη ηλικία και σακχαρώδη διαβήτη. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της επίπτωσης των ελκών πίεσης σε ασθενείς που νοσηλεύονται με διατροχαντήριο κάταγμα ισχίου. Μεθοδολογία: Πρόκειται για προοπτική μελέτη. Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν ενήλικες ασθενείς που νοσηλεύτηκαν στην ορθοπεδική κλινική μεγάλου νοσοκομείου του Ν. Αττικής με διατροχαντήριο κάταγμα ισχίου. Καταγράφηκαν δημογραφικά και κλινικοεργαστηριακά δεδομένα. Η στατιστική ανάλυση των δεδομένων έγινε με το στατιστικό πρόγραμμα SPSS v. 21. Αποτελέσματα: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 41 ασθενείς ηλικίας 72,8±14,3 έτη. Οι περισσότεροι είχαν φυσιολογικό βάρος (55%) και σακχαρώδη διαβήτη (33,3%). Έλκος πίεσης εμφάνισαν συνολικά 34 (82,9%) ασθενείς, ενώ ιστορικό έλκους πίεσης είχαν 19 (46,3%) ασθενείς. Σε 13 (38,2%) ασθενείς, το έλκος πίεσης εμφανίστηκε την 5η ημέρα. 34 (82,9%) ασθενείς ήταν περιπατητικοί πριν το κάταγμα, ενώ με έλκος πίεσης εξήλθαν από την κλινική 24 (58,5%) ασθενείς. Η διάρκεια νοσηλείας των ασθενών ήταν 14,8±10,2 ημέρες. Οι ασθενείς που ανέπτυξαν έλκος πίεσης κατά τη διάρκεια νοσηλείας τους ήταν σημαντικά μεγαλύτερης ηλικίας (76,8±9,2 έναντι 53,3±19,1, p<0,05), είχαν σημαντικά μικρότερο δείκτη μάζας σώματος (24,7±2,9 έναντι 30±1,4, p<0,05), είχαν σημαντικά μεγαλύτερο ποσοστό συννοσηρότητας (97,1% έναντι 14,3%, p<0,05), ενώ σημαντικά περισσότεροι έλαβαν εξιτήριο με έλκος πίεσης (67,6% έναντι 14,3%, p<0,05). Οι παράγοντες που βρέθηκαν ότι επιδρούν θετικά στην εμφάνιση του έλκους πίεσης είναι η συννοσηρότητα (OR=13,549) και ο σακχαρώδης διαβήτης (OR=12,477). Συμπεράσματα: Οι ασθενείς με διατροχαντήριο κάταγμα ισχίου έχουν υψηλή επίπτωση ελκών πίεσης. Η εφαρμογή κατάλληλων μέτρων πρόληψης θα μπορούσε να μειώσει την εμφάνιση των ελκών πίεσης.","Introduction: Patients with intertrochanteric hip fracture are at high risk of developing pressure ulcers due to prolonged immobility before, during and after surgery and the presence of other risk factors such as poor nutritional status, increased age and diabetes mellitus. Purpose: The purpose of this study was to investigate the incidence of pressure ulcers in patients treated with intertrochanteric hip fracture. Methodology: This is a prospective study. The study included adult patients who were hospitalized in the orthopedic clinic of a large hospital in N. Attica with a intertrochanteric hip fracture. Demographic and clinical-laboratory data were recorded. The statistical analysis of the data was done with the statistical software SPSS for Windows (version 21), IBM statistical software (SPSS Inc., Chicago, IL). Results: The study sample consisted of 41 patients aged 72.8±14.3 years. Most of them had normal weight (55%) and diabetes mellitus (33.3%). Pressure ulcer developed a total of 34 (82.9%) patients, while history of pressure ulcers had 19 (46.3%) patients. In 13 (38.2%) patients, pressure ulcer occurred on 5th day. 34 (82.9%) patients were ambulatory before the fracture, and 24 patients (58.5%) were discharged from hospital with ulcer pressure. Patient hospitalization was 14.8 ± 10.2 days. Patients who developed pressure ulcer during their hospitalization were significantly older (76.8±9.2 vs. 53.3±19.1, p<0.05), had a significantly lower body mass index (24.7±2.9 vs. 30±1.4, p<0.05), had a significantly higher degree of comorbidity (97.1% vs. 14.3%, p<0.05), while significantly more patients discharged from hospital with pressure ulcer (67,6% vs. 14.3%, p<0.05). The factors found to positively influence the onset of pressure ulceration were co-morbidity (OR=13,549) and diabetes mellitus (OR=12,477). Conclusions: Patient with intertrochanteric hip fractures have high incidence of pressure ulcers. Applying appropriate prevention measures could reduce the appearance of pressure ulcers."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συχνότητα ελκών πίεσης ασθενών με διατροχαντήριο κάταγμα ισχίου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπαξεβάνη Φωτεινή","Baxevani Foteini"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Εισαγωγή: Οι ασθενείς με διατροχαντήριο κάταγμα ισχίου είναι σε υψηλό κίνδυνο για την ανάπτυξη ελκών πίεσης λόγω της παρατεταμένης ακινησίας πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τη χειρουργική επέμβαση και την παρουσία άλλων παραγόντων κινδύνου, όπως κακή διατροφική κατάσταση, αυξημένη ηλικία και σακχαρώδη διαβήτη. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της επίπτωσης των ελκών πίεσης σε ασθενείς που νοσηλεύονται με διατροχαντήριο κάταγμα ισχίου. Μεθοδολογία: Πρόκειται για προοπτική μελέτη. Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν ενήλικες ασθενείς που νοσηλεύτηκαν στην ορθοπεδική κλινική μεγάλου νοσοκομείου του Ν. Αττικής με διατροχαντήριο κάταγμα ισχίου. Καταγράφηκαν δημογραφικά και κλινικοεργαστηριακά δεδομένα. Η στατιστική ανάλυση των δεδομένων έγινε με το στατιστικό πρόγραμμα SPSS v. 21. Αποτελέσματα: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 41 ασθενείς ηλικίας 72,8±14,3 έτη. Οι περισσότεροι είχαν φυσιολογικό βάρος (55%) και σακχαρώδη διαβήτη (33,3%). Έλκος πίεσης εμφάνισαν συνολικά 34 (82,9%) ασθενείς, ενώ ιστορικό έλκους πίεσης είχαν 19 (46,3%) ασθενείς. Σε 13 (38,2%) ασθενείς, το έλκος πίεσης εμφανίστηκε την 5η ημέρα. 34 (82,9%) ασθενείς ήταν περιπατητικοί πριν το κάταγμα, ενώ με έλκος πίεσης εξήλθαν από την κλινική 24 (58,5%) ασθενείς. Η διάρκεια νοσηλείας των ασθενών ήταν 14,8±10,2 ημέρες. Οι ασθενείς που ανέπτυξαν έλκος πίεσης κατά τη διάρκεια νοσηλείας τους ήταν σημαντικά μεγαλύτερης ηλικίας (76,8±9,2 έναντι 53,3±19,1, p<0,05), είχαν σημαντικά μικρότερο δείκτη μάζας σώματος (24,7±2,9 έναντι 30±1,4, p<0,05), είχαν σημαντικά μεγαλύτερο ποσοστό συννοσηρότητας (97,1% έναντι 14,3%, p<0,05), ενώ σημαντικά περισσότεροι έλαβαν εξιτήριο με έλκος πίεσης (67,6% έναντι 14,3%, p<0,05). Οι παράγοντες που βρέθηκαν ότι επιδρούν θετικά στην εμφάνιση του έλκους πίεσης είναι η συννοσηρότητα (OR=13,549) και ο σακχαρώδης διαβήτης (OR=12,477). Συμπεράσματα: Οι ασθενείς με διατροχαντήριο κάταγμα ισχίου έχουν υψηλή επίπτωση ελκών πίεσης. Η εφαρμογή κατάλληλων μέτρων πρόληψης θα μπορούσε να μειώσει την εμφάνιση των ελκών πίεσης.","Introduction: Patients with intertrochanteric hip fracture are at high risk of developing pressure ulcers due to prolonged immobility before, during and after surgery and the presence of other risk factors such as poor nutritional status, increased age and diabetes mellitus. Purpose: The purpose of this study was to investigate the incidence of pressure ulcers in patients treated with intertrochanteric hip fracture. Methodology: This is a prospective study. The study included adult patients who were hospitalized in the orthopedic clinic of a large hospital in N. Attica with a intertrochanteric hip fracture. Demographic and clinical-laboratory data were recorded. The statistical analysis of the data was done with the statistical software SPSS for Windows (version 21), IBM statistical software (SPSS Inc., Chicago, IL). Results: The study sample consisted of 41 patients aged 72.8±14.3 years. Most of them had normal weight (55%) and diabetes mellitus (33.3%). Pressure ulcer developed a total of 34 (82.9%) patients, while history of pressure ulcers had 19 (46.3%) patients. In 13 (38.2%) patients, pressure ulcer occurred on 5th day. 34 (82.9%) patients were ambulatory before the fracture, and 24 patients (58.5%) were discharged from hospital with ulcer pressure. Patient hospitalization was 14.8 ± 10.2 days. Patients who developed pressure ulcer during their hospitalization were significantly older (76.8±9.2 vs. 53.3±19.1, p<0.05), had a significantly lower body mass index (24.7±2.9 vs. 30±1.4, p<0.05), had a significantly higher degree of comorbidity (97.1% vs. 14.3%, p<0.05), while significantly more patients discharged from hospital with pressure ulcer (67,6% vs. 14.3%, p<0.05). The factors found to positively influence the onset of pressure ulceration were co-morbidity (OR=13,549) and diabetes mellitus (OR=12,477). Conclusions: Patient with intertrochanteric hip fractures have high incidence of pressure ulcers. Applying appropriate prevention measures could reduce the appearance of pressure ulcers."],"dc:identifier":["uoadl:2820805","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2820805"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Συχνότητα ελκών πίεσης ασθενών με διατροχαντήριο κάταγμα ισχίου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:33:02Z"}