{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2836729"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2836729","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Παραδείγματα Λογοκρισίας στην Αρχαία Ρώμη (από την ύστερη res publica έως την εποχή του Τιβερίου)","abstract":"Θεμελιώδη αξία του mos maiorum στην αρχαία Ρώμη αποτελεί η libertas, η οποία στο έργο του Κικέρωνα, και έπειτα του Τάκιτου ταυτίζεται με την ίδια τη res publica, και στο σημασιολογικό πεδίο της οποίας εγγράφεται και η έννοια της ελεύθερης έκφρασης. Οι Ρωμαίοι θεωρούσαν την ελευθερία του λόγου αναφαίρετο τμήμα της πολιτικής τους libertas, η οποία όμως ήδη από την εποχή της Α΄ Τριανδρίας άρχισε να περιορίζεται, ώσπου καταπατήθηκε και ποινικοποιήθηκε στην εποχή του Τιβερίου. Η μετάβαση από τη μία κατάσταση στην άλλη αποτυπώνεται με ενάργεια μέσα από παραδείγματα συγγραφέων, εξετάζοντας τον βαθμό της ελευθερίας που απολάμβαναν ή της λογοκρισίας που τους επιβλήθηκε και αξιολογώντας παράλληλα τις ποινές που υπέστησαν, αλλά και την τύχη του συγγραφικού τους έργου. Κατά την ύστερη ρεπουμπλικανική περίοδο και τα πρώτα χρόνια της Αυγούστειας κυριαρχίας, η clementia και η moderatio του Καίσαρα και του Αυγούστου αντιστοίχως άφηναν περιθώρια ελευθερίας του λόγου, ώστε ακόμη και αν τα έργα των συγγραφέων ήταν προσβλητικά, δεν επιβάλλονταν ποινές και κυρώσεις. Σταδιακά όμως οι συγγραφείς συνειδητοποίησαν πως ετίθεντο κάποια όρια στην ελεύθερη έκφραση, όπως γίνεται φανερό και από την υιοθέτηση του μηχανισμού της recusatio. Κατά την τελευταία μάλιστα περίοδο διακυβέρνησης του, ο princeps επέδειξε σκληρότητα, ενώ η αναλγησία του Τιβερίου στο εξής, αναγκάζοντας τους συγγραφείς να καταφύγουν στη χρήση της oratio figurata, οδήγησε στην οριστική καταστολή της libertas και στην απόλυτη αναίρεση της res publica με τις φοβερές ποινές που επιβλήθηκαν στους σύγχρονούς του συγγραφείς και την καύση των έργων τους.","abstract_html":"Θεμελιώδη αξία του mos maiorum στην αρχαία Ρώμη αποτελεί η libertas, η οποία στο έργο του Κικέρωνα, και έπειτα του Τάκιτου ταυτίζεται με την ίδια τη res publica, και στο σημασιολογικό πεδίο της οποίας εγγράφεται και η έννοια της ελεύθερης έκφρασης. Οι Ρωμαίοι θεωρούσαν την ελευθερία του λόγου αναφαίρετο τμήμα της πολιτικής τους libertas, η οποία όμως ήδη από την εποχή της Α΄ Τριανδρίας άρχισε να περιορίζεται, ώσπου καταπατήθηκε και ποινικοποιήθηκε στην εποχή του Τιβερίου. Η μετάβαση από τη μία κατάσταση στην άλλη αποτυπώνεται με ενάργεια μέσα από παραδείγματα συγγραφέων, εξετάζοντας τον βαθμό της ελευθερίας που απολάμβαναν ή της λογοκρισίας που τους επιβλήθηκε και αξιολογώντας παράλληλα τις ποινές που υπέστησαν, αλλά και την τύχη του συγγραφικού τους έργου. Κατά την ύστερη ρεπουμπλικανική περίοδο και τα πρώτα χρόνια της Αυγούστειας κυριαρχίας, η clementia και η moderatio του Καίσαρα και του Αυγούστου αντιστοίχως άφηναν περιθώρια ελευθερίας του λόγου, ώστε ακόμη και αν τα έργα των συγγραφέων ήταν προσβλητικά, δεν επιβάλλονταν ποινές και κυρώσεις. Σταδιακά όμως οι συγγραφείς συνειδητοποίησαν πως ετίθεντο κάποια όρια στην ελεύθερη έκφραση, όπως γίνεται φανερό και από την υιοθέτηση του μηχανισμού της recusatio. Κατά την τελευταία μάλιστα περίοδο διακυβέρνησης του, ο princeps επέδειξε σκληρότητα, ενώ η αναλγησία του Τιβερίου στο εξής, αναγκάζοντας τους συγγραφείς να καταφύγουν στη χρήση της oratio figurata, οδήγησε στην οριστική καταστολή της libertas και στην απόλυτη αναίρεση της res publica με τις φοβερές ποινές που επιβλήθηκαν στους σύγχρονούς του συγγραφείς και την καύση των έργων τους.","abstract_has_math":false,"creators":["Ντουμπάρα Σπυριδούλα","Ntoumpara Spyridoula"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:33:02Z","subjects":["Ιστορία","History"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2836729"],"render_values":[{"text":"uoadl:2836729","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2836729","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2836729","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2836729","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ντουμπάρα Σπυριδούλα","Ntoumpara Spyridoula"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Ιστορία","History"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2836729","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2836729"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Θεμελιώδη αξία του mos maiorum στην αρχαία Ρώμη αποτελεί η libertas, η οποία στο έργο του Κικέρωνα, και έπειτα του Τάκιτου ταυτίζεται με την ίδια τη res publica, και στο σημασιολογικό πεδίο της οποίας εγγράφεται και η έννοια της ελεύθερης έκφρασης. Οι Ρωμαίοι θεωρούσαν την ελευθερία του λόγου αναφαίρετο τμήμα της πολιτικής τους libertas, η οποία όμως ήδη από την εποχή της Α΄ Τριανδρίας άρχισε να περιορίζεται, ώσπου καταπατήθηκε και ποινικοποιήθηκε στην εποχή του Τιβερίου. Η μετάβαση από τη μία κατάσταση στην άλλη αποτυπώνεται με ενάργεια μέσα από παραδείγματα συγγραφέων, εξετάζοντας τον βαθμό της ελευθερίας που απολάμβαναν ή της λογοκρισίας που τους επιβλήθηκε και αξιολογώντας παράλληλα τις ποινές που υπέστησαν, αλλά και την τύχη του συγγραφικού τους έργου. Κατά την ύστερη ρεπουμπλικανική περίοδο και τα πρώτα χρόνια της Αυγούστειας κυριαρχίας, η clementia και η moderatio του Καίσαρα και του Αυγούστου αντιστοίχως άφηναν περιθώρια ελευθερίας του λόγου, ώστε ακόμη και αν τα έργα των συγγραφέων ήταν προσβλητικά, δεν επιβάλλονταν ποινές και κυρώσεις. Σταδιακά όμως οι συγγραφείς συνειδητοποίησαν πως ετίθεντο κάποια όρια στην ελεύθερη έκφραση, όπως γίνεται φανερό και από την υιοθέτηση του μηχανισμού της recusatio. Κατά την τελευταία μάλιστα περίοδο διακυβέρνησης του, ο princeps επέδειξε σκληρότητα, ενώ η αναλγησία του Τιβερίου στο εξής, αναγκάζοντας τους συγγραφείς να καταφύγουν στη χρήση της oratio figurata, οδήγησε στην οριστική καταστολή της libertas και στην απόλυτη αναίρεση της res publica με τις φοβερές ποινές που επιβλήθηκαν στους σύγχρονούς του συγγραφείς και την καύση των έργων τους.","Libertas is considered to be one of the fundamental values of the Roman mos maiorum. Liberty was originally identified with the political system of res publica in Cicero’s corpus and later in Tacitus’ Annales. The term libertas includes the idea of freedom of speech, which was thought to be an indefeasible part of Romans’ political freedom. During the first Triumvirate though, libertas started to be restricted, until it was totally offended in Tiberius’ era. This alteration can be depicted through specific examples, investigating the limits of liberty that authors could enjoy or the censorship that they suffered from, as well as the survival or the destruction of their writings. During the late Republic and the first period of Augustus’ regime, freedom of speech was really established because of Caesar’s and Augustus’ clementia and moderatio, so as, even if offensive writings were sometimes produced, no punishment was imposed. However, authors gradually realised that some limits and restrictions were posed by the princeps. The use of the mechanism of recusatio by the Augustan poets operates as an indicator of the new situation of limited freedom of expression. During the last years of Augustus’ regime, princeps adopted inclemency and viciousness, while few years later, Tiberius’ cruelty, who forced authors to employ oratio figurata, led to the final suppression of libertas, the collapse of res publica and consequently the establishment of hard censorship. Terrible punishments were imposed on authors including bookburning."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Παραδείγματα Λογοκρισίας στην Αρχαία Ρώμη (από την ύστερη res publica έως την εποχή του Τιβερίου)"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ντουμπάρα Σπυριδούλα","Ntoumpara Spyridoula"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Θεμελιώδη αξία του mos maiorum στην αρχαία Ρώμη αποτελεί η libertas, η οποία στο έργο του Κικέρωνα, και έπειτα του Τάκιτου ταυτίζεται με την ίδια τη res publica, και στο σημασιολογικό πεδίο της οποίας εγγράφεται και η έννοια της ελεύθερης έκφρασης. Οι Ρωμαίοι θεωρούσαν την ελευθερία του λόγου αναφαίρετο τμήμα της πολιτικής τους libertas, η οποία όμως ήδη από την εποχή της Α΄ Τριανδρίας άρχισε να περιορίζεται, ώσπου καταπατήθηκε και ποινικοποιήθηκε στην εποχή του Τιβερίου. Η μετάβαση από τη μία κατάσταση στην άλλη αποτυπώνεται με ενάργεια μέσα από παραδείγματα συγγραφέων, εξετάζοντας τον βαθμό της ελευθερίας που απολάμβαναν ή της λογοκρισίας που τους επιβλήθηκε και αξιολογώντας παράλληλα τις ποινές που υπέστησαν, αλλά και την τύχη του συγγραφικού τους έργου. Κατά την ύστερη ρεπουμπλικανική περίοδο και τα πρώτα χρόνια της Αυγούστειας κυριαρχίας, η clementia και η moderatio του Καίσαρα και του Αυγούστου αντιστοίχως άφηναν περιθώρια ελευθερίας του λόγου, ώστε ακόμη και αν τα έργα των συγγραφέων ήταν προσβλητικά, δεν επιβάλλονταν ποινές και κυρώσεις. Σταδιακά όμως οι συγγραφείς συνειδητοποίησαν πως ετίθεντο κάποια όρια στην ελεύθερη έκφραση, όπως γίνεται φανερό και από την υιοθέτηση του μηχανισμού της recusatio. Κατά την τελευταία μάλιστα περίοδο διακυβέρνησης του, ο princeps επέδειξε σκληρότητα, ενώ η αναλγησία του Τιβερίου στο εξής, αναγκάζοντας τους συγγραφείς να καταφύγουν στη χρήση της oratio figurata, οδήγησε στην οριστική καταστολή της libertas και στην απόλυτη αναίρεση της res publica με τις φοβερές ποινές που επιβλήθηκαν στους σύγχρονούς του συγγραφείς και την καύση των έργων τους.","Libertas is considered to be one of the fundamental values of the Roman mos maiorum. Liberty was originally identified with the political system of res publica in Cicero’s corpus and later in Tacitus’ Annales. The term libertas includes the idea of freedom of speech, which was thought to be an indefeasible part of Romans’ political freedom. During the first Triumvirate though, libertas started to be restricted, until it was totally offended in Tiberius’ era. This alteration can be depicted through specific examples, investigating the limits of liberty that authors could enjoy or the censorship that they suffered from, as well as the survival or the destruction of their writings. During the late Republic and the first period of Augustus’ regime, freedom of speech was really established because of Caesar’s and Augustus’ clementia and moderatio, so as, even if offensive writings were sometimes produced, no punishment was imposed. However, authors gradually realised that some limits and restrictions were posed by the princeps. The use of the mechanism of recusatio by the Augustan poets operates as an indicator of the new situation of limited freedom of expression. During the last years of Augustus’ regime, princeps adopted inclemency and viciousness, while few years later, Tiberius’ cruelty, who forced authors to employ oratio figurata, led to the final suppression of libertas, the collapse of res publica and consequently the establishment of hard censorship. Terrible punishments were imposed on authors including bookburning."],"dc:identifier":["uoadl:2836729","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2836729"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Ιστορία","History"],"dc:title":["Παραδείγματα Λογοκρισίας στην Αρχαία Ρώμη (από την ύστερη res publica έως την εποχή του Τιβερίου)"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:33:02Z"}