{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2836738"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2836738","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η δόμηση του αφηγήματος ως προς τους άξονες του χρόνου και της αιτίας: μια αναπτυξιακή προσέγγιση","abstract":"Στόχος της παρούσας μελέτης είναι να συμβάλει στη διερεύνηση του ζητήματος της ανάπτυξης του αφηγηματικού λόγου. Επικεντρώνεται στη δόμηση του αφηγήματος με βάση τις χρονικές και αιτιακές συνδέσεις που αναδύονται σε επίπεδο μικροδομής και μακροδομής των ιστοριών κατά την παραγωγή προφορικού αφηγηματικού λόγου στην εφηβική ηλικία. Μέσα από αυτή τη διερεύνηση μπορούν να εξαχθούν συμπεράσματα σε σχέση με την ικανότητα δόμησης πολύπλοκων αφηγήσεων με συνοχή και συνεκτικότητα. Δεδομένου ότι με βάση τη μέχρι τώρα έρευνα η διαδικασία της ανάπτυξης του αφηγηματικού λόγου δεν έχει ολοκληρωθεί μέχρι και τα δώδεκα έτη, σκοπός είναι να εξεταστεί, εάν στην πιο αναπτυγμένη ηλικία των δεκαπέντε ετών ο λόγος των εφήβων είναι πλησιέστερος σε εκείνον των ενηλίκων ή κι αν ακόμη έχει αναπτυχθεί στο ίδιο επίπεδο με τους ενήλικες ως προς τις παραμέτρους που τέθηκαν. Γι΄αυτό, στην έρευνα συμμετείχαν παιδιά ηλικίας δώδεκα και δεκαπέντε ετών και ενήλικες ως ομάδα ελέγχου. Τα αποτελέσματα δείχνουν πρόοδο στην ηλικία των δεκαπέντε ετών σε σχέση με εκείνη των δώδεκα με τον λόγο των δεκαπεντάχρονων εφήβων να είναι πράγματι πλησιέστερος σε εκείνον των ενηλίκων. Στην εφηβεία, όπως και κατά την ενηλικίωση, οι ομιλητές φαίνεται να δηλώνουν περισσότερο τις αιτιακές συνδέσεις σε σχέση με τις χρονικές σε επίπεδο μικροδομής, αλλά σε επίπεδο μακροδομής συντελείται ακόμη εξέλιξη ως προς αυτή την παράμετρο από την ηλικία των δεκαπέντε ετών μέχρι την ενηλικίωση. Το θέμα της ανάπτυξης του αφηγηματικού λόγου μετά την παιδική ηλικία και μέχρι την ενηλικίωση χρήζει περισσότερης μελέτης, ιδίως ως προς την παράμετρο της πολυπλοκότητας των δομών που αξιοποιούνται τόσο στον προφορικό όσο και στον γραπτό λόγο, ώστε να υποβοηθηθεί μέσα από αυτή τη διερεύνηση και η εκπαιδευτική διαδικασία και συγκεκριμένα η διδασκαλία της γλώσσας.","abstract_html":"Στόχος της παρούσας μελέτης είναι να συμβάλει στη διερεύνηση του ζητήματος της ανάπτυξης του αφηγηματικού λόγου. Επικεντρώνεται στη δόμηση του αφηγήματος με βάση τις χρονικές και αιτιακές συνδέσεις που αναδύονται σε επίπεδο μικροδομής και μακροδομής των ιστοριών κατά την παραγωγή προφορικού αφηγηματικού λόγου στην εφηβική ηλικία. Μέσα από αυτή τη διερεύνηση μπορούν να εξαχθούν συμπεράσματα σε σχέση με την ικανότητα δόμησης πολύπλοκων αφηγήσεων με συνοχή και συνεκτικότητα. Δεδομένου ότι με βάση τη μέχρι τώρα έρευνα η διαδικασία της ανάπτυξης του αφηγηματικού λόγου δεν έχει ολοκληρωθεί μέχρι και τα δώδεκα έτη, σκοπός είναι να εξεταστεί, εάν στην πιο αναπτυγμένη ηλικία των δεκαπέντε ετών ο λόγος των εφήβων είναι πλησιέστερος σε εκείνον των ενηλίκων ή κι αν ακόμη έχει αναπτυχθεί στο ίδιο επίπεδο με τους ενήλικες ως προς τις παραμέτρους που τέθηκαν. Γι΄αυτό, στην έρευνα συμμετείχαν παιδιά ηλικίας δώδεκα και δεκαπέντε ετών και ενήλικες ως ομάδα ελέγχου. Τα αποτελέσματα δείχνουν πρόοδο στην ηλικία των δεκαπέντε ετών σε σχέση με εκείνη των δώδεκα με τον λόγο των δεκαπεντάχρονων εφήβων να είναι πράγματι πλησιέστερος σε εκείνον των ενηλίκων. Στην εφηβεία, όπως και κατά την ενηλικίωση, οι ομιλητές φαίνεται να δηλώνουν περισσότερο τις αιτιακές συνδέσεις σε σχέση με τις χρονικές σε επίπεδο μικροδομής, αλλά σε επίπεδο μακροδομής συντελείται ακόμη εξέλιξη ως προς αυτή την παράμετρο από την ηλικία των δεκαπέντε ετών μέχρι την ενηλικίωση. Το θέμα της ανάπτυξης του αφηγηματικού λόγου μετά την παιδική ηλικία και μέχρι την ενηλικίωση χρήζει περισσότερης μελέτης, ιδίως ως προς την παράμετρο της πολυπλοκότητας των δομών που αξιοποιούνται τόσο στον προφορικό όσο και στον γραπτό λόγο, ώστε να υποβοηθηθεί μέσα από αυτή τη διερεύνηση και η εκπαιδευτική διαδικασία και συγκεκριμένα η διδασκαλία της γλώσσας.","abstract_has_math":false,"creators":["Κοτρώνη Ελένη","Kotroni Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:33:02Z","subjects":["Γλωσσολογία","Linguistics"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2836738"],"render_values":[{"text":"uoadl:2836738","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2836738","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2836738","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2836738","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κοτρώνη Ελένη","Kotroni Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Γλωσσολογία","Linguistics"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2836738","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2836738"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στόχος της παρούσας μελέτης είναι να συμβάλει στη διερεύνηση του ζητήματος της ανάπτυξης του αφηγηματικού λόγου. Επικεντρώνεται στη δόμηση του αφηγήματος με βάση τις χρονικές και αιτιακές συνδέσεις που αναδύονται σε επίπεδο μικροδομής και μακροδομής των ιστοριών κατά την παραγωγή προφορικού αφηγηματικού λόγου στην εφηβική ηλικία. Μέσα από αυτή τη διερεύνηση μπορούν να εξαχθούν συμπεράσματα σε σχέση με την ικανότητα δόμησης πολύπλοκων αφηγήσεων με συνοχή και συνεκτικότητα. Δεδομένου ότι με βάση τη μέχρι τώρα έρευνα η διαδικασία της ανάπτυξης του αφηγηματικού λόγου δεν έχει ολοκληρωθεί μέχρι και τα δώδεκα έτη, σκοπός είναι να εξεταστεί, εάν στην πιο αναπτυγμένη ηλικία των δεκαπέντε ετών ο λόγος των εφήβων είναι πλησιέστερος σε εκείνον των ενηλίκων ή κι αν ακόμη έχει αναπτυχθεί στο ίδιο επίπεδο με τους ενήλικες ως προς τις παραμέτρους που τέθηκαν. Γι΄αυτό, στην έρευνα συμμετείχαν παιδιά ηλικίας δώδεκα και δεκαπέντε ετών και ενήλικες ως ομάδα ελέγχου. Τα αποτελέσματα δείχνουν πρόοδο στην ηλικία των δεκαπέντε ετών σε σχέση με εκείνη των δώδεκα με τον λόγο των δεκαπεντάχρονων εφήβων να είναι πράγματι πλησιέστερος σε εκείνον των ενηλίκων. Στην εφηβεία, όπως και κατά την ενηλικίωση, οι ομιλητές φαίνεται να δηλώνουν περισσότερο τις αιτιακές συνδέσεις σε σχέση με τις χρονικές σε επίπεδο μικροδομής, αλλά σε επίπεδο μακροδομής συντελείται ακόμη εξέλιξη ως προς αυτή την παράμετρο από την ηλικία των δεκαπέντε ετών μέχρι την ενηλικίωση. Το θέμα της ανάπτυξης του αφηγηματικού λόγου μετά την παιδική ηλικία και μέχρι την ενηλικίωση χρήζει περισσότερης μελέτης, ιδίως ως προς την παράμετρο της πολυπλοκότητας των δομών που αξιοποιούνται τόσο στον προφορικό όσο και στον γραπτό λόγο, ώστε να υποβοηθηθεί μέσα από αυτή τη διερεύνηση και η εκπαιδευτική διαδικασία και συγκεκριμένα η διδασκαλία της γλώσσας.","This study aims to contribute to the research on narrative speech development. It focuses on the structure of teenagers’ oral narratives as far as the temporal and causal connections are concerned. The temporal and causal connections are studied both at the microstructure and the macrostructure level of the stories. Such research can lead to conclusions for the teenagers’ competence to produce complex structured narratives with cohesion and coherence. So far research has revealed that narrative speech development is not still completed by the age of twelve years old. On this basis, the aim of this study is to search if at the later age of fifteen years old teenagers’ narrative speech, regarding the parameters being studied here, is closer to (or even at the same level with) that of adults. Teenagers aged twelve and fifteen years old as well as adults participated in this study. Results show progress in the development of narrative competence from the age of twelve years old to the age of fifteen years old. Fifteen years old teenagers’ narrative speech seems to be closer to that of adults. They both use the causal connections more than the temporal connections to structure their narratives at the microstructure level, but at the macrostructure level this development seems to continue on until adultness. Further research seems to be needed on the issue of narrative speech development from childhood to adulthood, especially as far as the structural complexity is concerned. The results of such studies of oral and written speech could be used to support the educational practice and especially language teaching."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η δόμηση του αφηγήματος ως προς τους άξονες του χρόνου και της αιτίας: μια αναπτυξιακή προσέγγιση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κοτρώνη Ελένη","Kotroni Eleni"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Στόχος της παρούσας μελέτης είναι να συμβάλει στη διερεύνηση του ζητήματος της ανάπτυξης του αφηγηματικού λόγου. Επικεντρώνεται στη δόμηση του αφηγήματος με βάση τις χρονικές και αιτιακές συνδέσεις που αναδύονται σε επίπεδο μικροδομής και μακροδομής των ιστοριών κατά την παραγωγή προφορικού αφηγηματικού λόγου στην εφηβική ηλικία. Μέσα από αυτή τη διερεύνηση μπορούν να εξαχθούν συμπεράσματα σε σχέση με την ικανότητα δόμησης πολύπλοκων αφηγήσεων με συνοχή και συνεκτικότητα. Δεδομένου ότι με βάση τη μέχρι τώρα έρευνα η διαδικασία της ανάπτυξης του αφηγηματικού λόγου δεν έχει ολοκληρωθεί μέχρι και τα δώδεκα έτη, σκοπός είναι να εξεταστεί, εάν στην πιο αναπτυγμένη ηλικία των δεκαπέντε ετών ο λόγος των εφήβων είναι πλησιέστερος σε εκείνον των ενηλίκων ή κι αν ακόμη έχει αναπτυχθεί στο ίδιο επίπεδο με τους ενήλικες ως προς τις παραμέτρους που τέθηκαν. Γι΄αυτό, στην έρευνα συμμετείχαν παιδιά ηλικίας δώδεκα και δεκαπέντε ετών και ενήλικες ως ομάδα ελέγχου. Τα αποτελέσματα δείχνουν πρόοδο στην ηλικία των δεκαπέντε ετών σε σχέση με εκείνη των δώδεκα με τον λόγο των δεκαπεντάχρονων εφήβων να είναι πράγματι πλησιέστερος σε εκείνον των ενηλίκων. Στην εφηβεία, όπως και κατά την ενηλικίωση, οι ομιλητές φαίνεται να δηλώνουν περισσότερο τις αιτιακές συνδέσεις σε σχέση με τις χρονικές σε επίπεδο μικροδομής, αλλά σε επίπεδο μακροδομής συντελείται ακόμη εξέλιξη ως προς αυτή την παράμετρο από την ηλικία των δεκαπέντε ετών μέχρι την ενηλικίωση. Το θέμα της ανάπτυξης του αφηγηματικού λόγου μετά την παιδική ηλικία και μέχρι την ενηλικίωση χρήζει περισσότερης μελέτης, ιδίως ως προς την παράμετρο της πολυπλοκότητας των δομών που αξιοποιούνται τόσο στον προφορικό όσο και στον γραπτό λόγο, ώστε να υποβοηθηθεί μέσα από αυτή τη διερεύνηση και η εκπαιδευτική διαδικασία και συγκεκριμένα η διδασκαλία της γλώσσας.","This study aims to contribute to the research on narrative speech development. It focuses on the structure of teenagers’ oral narratives as far as the temporal and causal connections are concerned. The temporal and causal connections are studied both at the microstructure and the macrostructure level of the stories. Such research can lead to conclusions for the teenagers’ competence to produce complex structured narratives with cohesion and coherence. So far research has revealed that narrative speech development is not still completed by the age of twelve years old. On this basis, the aim of this study is to search if at the later age of fifteen years old teenagers’ narrative speech, regarding the parameters being studied here, is closer to (or even at the same level with) that of adults. Teenagers aged twelve and fifteen years old as well as adults participated in this study. Results show progress in the development of narrative competence from the age of twelve years old to the age of fifteen years old. Fifteen years old teenagers’ narrative speech seems to be closer to that of adults. They both use the causal connections more than the temporal connections to structure their narratives at the microstructure level, but at the macrostructure level this development seems to continue on until adultness. Further research seems to be needed on the issue of narrative speech development from childhood to adulthood, especially as far as the structural complexity is concerned. The results of such studies of oral and written speech could be used to support the educational practice and especially language teaching."],"dc:identifier":["uoadl:2836738","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2836738"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Γλωσσολογία","Linguistics"],"dc:title":["Η δόμηση του αφηγήματος ως προς τους άξονες του χρόνου και της αιτίας: μια αναπτυξιακή προσέγγιση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:33:02Z"}