{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2836800"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2836800","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Επίκτητη θρομβοφιλία , εργαστηριακή διερεύνηση και κλινικές εκδηλώσεις","abstract":"Ιστορικό: Εκτός από τα κληρονομικά αίτια που ευθύνονται κατά ένα μέρος για την εκδήλωση θρομβοεμβολικής νόσου, μιας σοβαρής και δυνητικά θανατηφόρου διαταραχής, υπάρχει και η επίκτητη θρομβοφιλία, που συμπεριλαμβάνει όλες τις μη κληρονομούμενες αιτίες που ευθύνονται, καθεμιά μόνη της ή σε συνδυασμό μεταξύ τους, στην εκδήλωσή της. Μεταξύ των παραγόντων που προδιαθέτουν τη δημιουργία θρομβοεμβολικών επεισοδίων είναι η ηλικία, η παχυσαρκία, οι χειρουργικές επεμβάσεις, η ακινησία, ο καρκίνος, η κύηση–ορμονική θεραπεία, τα μακρινά αεροπορικά ταξίδια, η φλεγμονή, το κάπνισμα, τα μυελουπερπλαστικά νοσήματα και το αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο. Το αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο διαγιγνώσκεται, σύμφωνα με τα αναθεωρημένα κριτήρια του Sapporo 2006, με βάση κλινικά και εργαστηριακά χαρακτηριστικά. Η διπλωματική εργασία στο ειδικό μέρος της στοχεύει στην επιμέρους ανάλυση του αντιφωσφολιπιδικού συνδρόμου ως επίκτητος θρομβοφιλικός παράγοντας. Σκοπός: Αποτελέσματα μελετών οδηγούν στο συμπέρασμα ότι το αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο και, ειδικά, η ύπαρξη τριπλής θετικότητας αντιφωσφολιπιδικών αντισωμάτων (Αντιπηκτικών Λύκου-LAC, Αντικαρδιολιπινικά αντισώματα -Acl, Αντι-β2 γλυκοπρωτεΐνης -ab2GPI), καθώς και η παρουσία υψηλών τίτλων αντιφωσφολιπιδικών αντισωμάτων αποτελoύν σημαντικούς επίκτητους παράγοντες κινδύνου θρόμβωσης ή επιπλοκών κύησης. Στόχος είναι, στο ειδικό μέρος της διπλωματικής εργασίας να γίνει διαχωρισμός των εργαστηριακών αποτελεσμάτων των ασθενών σε κατηγορίες που αφορούν επίκτητους και κληρονομικά μεταφερόμενους παράγοντες κινδύνου (ύπαρξη αντιφωσφολιπιδικών αντισωμάτων, μετάλλαξη FV-Leiden, G20210A, MTHFR, παχυσαρκία, κάπνισμα, ηλικία). Παράλληλα να γίνει διαχωρισμός των ασθενών με θετικά αντιφωσφολιπιδικά αντισώματα σε κατηγορίες με βάση το είδος και τον τίτλο των αντισωμάτων και στη συνέχεια να γίνει συσχέτιση μεταξύ τους, ώστε να βρεθεί ο ενδεχόμενος βαθμός κινδύνου στην εμφάνιση θρομβοεμβολικής νόσου. Υλικό: Το δείγμα αποτελείται από 90 άτομα στο σύνολο των 1690 ατόμων που προσήλθαν, για διάφορους λόγους, σε διάστημα δύο ετών περίπου για έλεγχο θρομβοφιλίας και αντιφωσφολιπιδικών αντισωμάτων στο ιατρείο Αιμόστασης του Κέντρου Αίματος στο Γ.Ν. Βενιζέλειο στο Ηράκλειο Κρήτης. Τα 90 άτομα παρουσίασαν θετικά αντιφωσφολιπιδικά αντισώματα, τα οποία επιβεβαιώθηκαν και μετά από διάστημα 12 εβδομάδων. Αποτέλεσμα: Τα αποτελέσματα των συσχετίσεων της στατιστικής ανάλυσης έδειξαν: Το 73,3% των συμμετεχόντων είχαν μονή θετικότητα, το 17,8% διπλή και το 8,9% τριπλή. Βρέθηκε ότι οι ασθενείς με θρόμβωση είχαν σε σημαντικά υψηλότερο ποσοστό τριπλή θετικότητα συγκριτικά με τους ασθενείς που δεν είχαν θρόμβωση (21,2% vs 1,8%, p=0,010). Επίσης, οι γυναίκες που είχαν στο ιστορικό τους αποβολές, είχαν σε σημαντικά υψηλότερο ποσοστό διπλή/τριπλή θετικότητα συγκριτικά με τις γυναίκες που δεν είχαν αποβολές (37,1% vs 13,9%, p=0,024). Τα κυρίαρχα είδη αντιφωσφολιπιδικών αντισωμάτων που επικρατούν στα άτομα με διπλή ή τριπλή θετικότητα που παρουσιάζουν θρομβώσεις ή επιπλοκές κύησης είναι τα LA, τα Anti-GPI IgG και τα Anti-ACA IgG. Επιπρόσθετα, από τον συσχετισμό των τίτλων των αντισωμάτων φαίνεται καθαρά ότι όσο αυξάνονταν οι τίτλοι των Αnti-GPI IgG (p=0,033) και ACA-IgG (p=0,029) τόσο αυξανόταν το ποσοστό της τριπλής θετικότητας. Η ηλικία των συμμετεχόντων με θρόμβωση ήταν σημαντικά μεγαλύτη σε σύγκριση με την ηλικία εκείνων χωρίς θρόμβωση (44,5 vs 34,7, p=<0,001). Τέλος, οι γυναίκες ήταν σε σημαντικά υψηλότερο ποσοστό θετικές σε τουλάχιστον ένα από τα αντισώματα ACA και Anti-GPI (IgG ή/και IgΜ) σε σύγκριση με τους άνδρες (90% vs 66,7%, p=0,022), ενώ, αντιθέτως, ήταν σε σημαντικά χαμηλότερο ποσοστό θετικές στα αντιπηκτικά λύκου σε σύγκριση με τους άνδρες (28,2% vs 55,6%, p=0,025). Συμπεράσματα: Σύμφωνα με τα αποτελέσματα των συσχετίσεων που έγιναν, η ανίχνευση αντιφωσφολιπιδικών αντισωμάτων (τριπλή/ διπλή θετικότητα) καθώς και η ύπαρξη υψηλών τίτλων τους, θα μπορούσε να θεωρηθεί, όπως ήδη έχει επισημανθεί σε αντίστοιχες μελέτες, ως σημαντικός παράγοντας κινδύνου εμφάνισης θρομβοεμβολικής νόσου ειδικά σε ασθενείς προχωρημένης ηλικίας, ή όταν στους ασθενείς συντρέχουν και άλλοι επίκτητοι ή κληρονομούμενοι παράγοντες.","abstract_html":"Ιστορικό: Εκτός από τα κληρονομικά αίτια που ευθύνονται κατά ένα μέρος για την εκδήλωση θρομβοεμβολικής νόσου, μιας σοβαρής και δυνητικά θανατηφόρου διαταραχής, υπάρχει και η επίκτητη θρομβοφιλία, που συμπεριλαμβάνει όλες τις μη κληρονομούμενες αιτίες που ευθύνονται, καθεμιά μόνη της ή σε συνδυασμό μεταξύ τους, στην εκδήλωσή της. Μεταξύ των παραγόντων που προδιαθέτουν τη δημιουργία θρομβοεμβολικών επεισοδίων είναι η ηλικία, η παχυσαρκία, οι χειρουργικές επεμβάσεις, η ακινησία, ο καρκίνος, η κύηση–ορμονική θεραπεία, τα μακρινά αεροπορικά ταξίδια, η φλεγμονή, το κάπνισμα, τα μυελουπερπλαστικά νοσήματα και το αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο. Το αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο διαγιγνώσκεται, σύμφωνα με τα αναθεωρημένα κριτήρια του Sapporo 2006, με βάση κλινικά και εργαστηριακά χαρακτηριστικά. Η διπλωματική εργασία στο ειδικό μέρος της στοχεύει στην επιμέρους ανάλυση του αντιφωσφολιπιδικού συνδρόμου ως επίκτητος θρομβοφιλικός παράγοντας. Σκοπός: Αποτελέσματα μελετών οδηγούν στο συμπέρασμα ότι το αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο και, ειδικά, η ύπαρξη τριπλής θετικότητας αντιφωσφολιπιδικών αντισωμάτων (Αντιπηκτικών Λύκου-LAC, Αντικαρδιολιπινικά αντισώματα -Acl, Αντι-β2 γλυκοπρωτεΐνης -ab2GPI), καθώς και η παρουσία υψηλών τίτλων αντιφωσφολιπιδικών αντισωμάτων αποτελoύν σημαντικούς επίκτητους παράγοντες κινδύνου θρόμβωσης ή επιπλοκών κύησης. Στόχος είναι, στο ειδικό μέρος της διπλωματικής εργασίας να γίνει διαχωρισμός των εργαστηριακών αποτελεσμάτων των ασθενών σε κατηγορίες που αφορούν επίκτητους και κληρονομικά μεταφερόμενους παράγοντες κινδύνου (ύπαρξη αντιφωσφολιπιδικών αντισωμάτων, μετάλλαξη FV-Leiden, G20210A, MTHFR, παχυσαρκία, κάπνισμα, ηλικία). Παράλληλα να γίνει διαχωρισμός των ασθενών με θετικά αντιφωσφολιπιδικά αντισώματα σε κατηγορίες με βάση το είδος και τον τίτλο των αντισωμάτων και στη συνέχεια να γίνει συσχέτιση μεταξύ τους, ώστε να βρεθεί ο ενδεχόμενος βαθμός κινδύνου στην εμφάνιση θρομβοεμβολικής νόσου. Υλικό: Το δείγμα αποτελείται από 90 άτομα στο σύνολο των 1690 ατόμων που προσήλθαν, για διάφορους λόγους, σε διάστημα δύο ετών περίπου για έλεγχο θρομβοφιλίας και αντιφωσφολιπιδικών αντισωμάτων στο ιατρείο Αιμόστασης του Κέντρου Αίματος στο Γ.Ν. Βενιζέλειο στο Ηράκλειο Κρήτης. Τα 90 άτομα παρουσίασαν θετικά αντιφωσφολιπιδικά αντισώματα, τα οποία επιβεβαιώθηκαν και μετά από διάστημα 12 εβδομάδων. Αποτέλεσμα: Τα αποτελέσματα των συσχετίσεων της στατιστικής ανάλυσης έδειξαν: Το 73,3% των συμμετεχόντων είχαν μονή θετικότητα, το 17,8% διπλή και το 8,9% τριπλή. Βρέθηκε ότι οι ασθενείς με θρόμβωση είχαν σε σημαντικά υψηλότερο ποσοστό τριπλή θετικότητα συγκριτικά με τους ασθενείς που δεν είχαν θρόμβωση (21,2% vs 1,8%, p=0,010). Επίσης, οι γυναίκες που είχαν στο ιστορικό τους αποβολές, είχαν σε σημαντικά υψηλότερο ποσοστό διπλή/τριπλή θετικότητα συγκριτικά με τις γυναίκες που δεν είχαν αποβολές (37,1% vs 13,9%, p=0,024). Τα κυρίαρχα είδη αντιφωσφολιπιδικών αντισωμάτων που επικρατούν στα άτομα με διπλή ή τριπλή θετικότητα που παρουσιάζουν θρομβώσεις ή επιπλοκές κύησης είναι τα LA, τα Anti-GPI IgG και τα Anti-ACA IgG. Επιπρόσθετα, από τον συσχετισμό των τίτλων των αντισωμάτων φαίνεται καθαρά ότι όσο αυξάνονταν οι τίτλοι των Αnti-GPI IgG (p=0,033) και ACA-IgG (p=0,029) τόσο αυξανόταν το ποσοστό της τριπλής θετικότητας. Η ηλικία των συμμετεχόντων με θρόμβωση ήταν σημαντικά μεγαλύτη σε σύγκριση με την ηλικία εκείνων χωρίς θρόμβωση (44,5 vs 34,7, p=&lt;0,001). Τέλος, οι γυναίκες ήταν σε σημαντικά υψηλότερο ποσοστό θετικές σε τουλάχιστον ένα από τα αντισώματα ACA και Anti-GPI (IgG ή/και IgΜ) σε σύγκριση με τους άνδρες (90% vs 66,7%, p=0,022), ενώ, αντιθέτως, ήταν σε σημαντικά χαμηλότερο ποσοστό θετικές στα αντιπηκτικά λύκου σε σύγκριση με τους άνδρες (28,2% vs 55,6%, p=0,025). Συμπεράσματα: Σύμφωνα με τα αποτελέσματα των συσχετίσεων που έγιναν, η ανίχνευση αντιφωσφολιπιδικών αντισωμάτων (τριπλή/ διπλή θετικότητα) καθώς και η ύπαρξη υψηλών τίτλων τους, θα μπορούσε να θεωρηθεί, όπως ήδη έχει επισημανθεί σε αντίστοιχες μελέτες, ως σημαντικός παράγοντας κινδύνου εμφάνισης θρομβοεμβολικής νόσου ειδικά σε ασθενείς προχωρημένης ηλικίας, ή όταν στους ασθενείς συντρέχουν και άλλοι επίκτητοι ή κληρονομούμενοι παράγοντες.","abstract_has_math":false,"creators":["Σεβαστάκη Γεωργία","Sevastaki Georgia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:33:02Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2836800"],"render_values":[{"text":"uoadl:2836800","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2836800","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2836800","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2836800","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σεβαστάκη Γεωργία","Sevastaki Georgia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2836800","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2836800"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ιστορικό: Εκτός από τα κληρονομικά αίτια που ευθύνονται κατά ένα μέρος για την εκδήλωση θρομβοεμβολικής νόσου, μιας σοβαρής και δυνητικά θανατηφόρου διαταραχής, υπάρχει και η επίκτητη θρομβοφιλία, που συμπεριλαμβάνει όλες τις μη κληρονομούμενες αιτίες που ευθύνονται, καθεμιά μόνη της ή σε συνδυασμό μεταξύ τους, στην εκδήλωσή της. Μεταξύ των παραγόντων που προδιαθέτουν τη δημιουργία θρομβοεμβολικών επεισοδίων είναι η ηλικία, η παχυσαρκία, οι χειρουργικές επεμβάσεις, η ακινησία, ο καρκίνος, η κύηση–ορμονική θεραπεία, τα μακρινά αεροπορικά ταξίδια, η φλεγμονή, το κάπνισμα, τα μυελουπερπλαστικά νοσήματα και το αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο. Το αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο διαγιγνώσκεται, σύμφωνα με τα αναθεωρημένα κριτήρια του Sapporo 2006, με βάση κλινικά και εργαστηριακά χαρακτηριστικά. Η διπλωματική εργασία στο ειδικό μέρος της στοχεύει στην επιμέρους ανάλυση του αντιφωσφολιπιδικού συνδρόμου ως επίκτητος θρομβοφιλικός παράγοντας. Σκοπός: Αποτελέσματα μελετών οδηγούν στο συμπέρασμα ότι το αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο και, ειδικά, η ύπαρξη τριπλής θετικότητας αντιφωσφολιπιδικών αντισωμάτων (Αντιπηκτικών Λύκου-LAC, Αντικαρδιολιπινικά αντισώματα -Acl, Αντι-β2 γλυκοπρωτεΐνης -ab2GPI), καθώς και η παρουσία υψηλών τίτλων αντιφωσφολιπιδικών αντισωμάτων αποτελoύν σημαντικούς επίκτητους παράγοντες κινδύνου θρόμβωσης ή επιπλοκών κύησης. Στόχος είναι, στο ειδικό μέρος της διπλωματικής εργασίας να γίνει διαχωρισμός των εργαστηριακών αποτελεσμάτων των ασθενών σε κατηγορίες που αφορούν επίκτητους και κληρονομικά μεταφερόμενους παράγοντες κινδύνου (ύπαρξη αντιφωσφολιπιδικών αντισωμάτων, μετάλλαξη FV-Leiden, G20210A, MTHFR, παχυσαρκία, κάπνισμα, ηλικία). Παράλληλα να γίνει διαχωρισμός των ασθενών με θετικά αντιφωσφολιπιδικά αντισώματα σε κατηγορίες με βάση το είδος και τον τίτλο των αντισωμάτων και στη συνέχεια να γίνει συσχέτιση μεταξύ τους, ώστε να βρεθεί ο ενδεχόμενος βαθμός κινδύνου στην εμφάνιση θρομβοεμβολικής νόσου. Υλικό: Το δείγμα αποτελείται από 90 άτομα στο σύνολο των 1690 ατόμων που προσήλθαν, για διάφορους λόγους, σε διάστημα δύο ετών περίπου για έλεγχο θρομβοφιλίας και αντιφωσφολιπιδικών αντισωμάτων στο ιατρείο Αιμόστασης του Κέντρου Αίματος στο Γ.Ν. Βενιζέλειο στο Ηράκλειο Κρήτης. Τα 90 άτομα παρουσίασαν θετικά αντιφωσφολιπιδικά αντισώματα, τα οποία επιβεβαιώθηκαν και μετά από διάστημα 12 εβδομάδων. Αποτέλεσμα: Τα αποτελέσματα των συσχετίσεων της στατιστικής ανάλυσης έδειξαν: Το 73,3% των συμμετεχόντων είχαν μονή θετικότητα, το 17,8% διπλή και το 8,9% τριπλή. Βρέθηκε ότι οι ασθενείς με θρόμβωση είχαν σε σημαντικά υψηλότερο ποσοστό τριπλή θετικότητα συγκριτικά με τους ασθενείς που δεν είχαν θρόμβωση (21,2% vs 1,8%, p=0,010). Επίσης, οι γυναίκες που είχαν στο ιστορικό τους αποβολές, είχαν σε σημαντικά υψηλότερο ποσοστό διπλή/τριπλή θετικότητα συγκριτικά με τις γυναίκες που δεν είχαν αποβολές (37,1% vs 13,9%, p=0,024). Τα κυρίαρχα είδη αντιφωσφολιπιδικών αντισωμάτων που επικρατούν στα άτομα με διπλή ή τριπλή θετικότητα που παρουσιάζουν θρομβώσεις ή επιπλοκές κύησης είναι τα LA, τα Anti-GPI IgG και τα Anti-ACA IgG. Επιπρόσθετα, από τον συσχετισμό των τίτλων των αντισωμάτων φαίνεται καθαρά ότι όσο αυξάνονταν οι τίτλοι των Αnti-GPI IgG (p=0,033) και ACA-IgG (p=0,029) τόσο αυξανόταν το ποσοστό της τριπλής θετικότητας. Η ηλικία των συμμετεχόντων με θρόμβωση ήταν σημαντικά μεγαλύτη σε σύγκριση με την ηλικία εκείνων χωρίς θρόμβωση (44,5 vs 34,7, p=<0,001). Τέλος, οι γυναίκες ήταν σε σημαντικά υψηλότερο ποσοστό θετικές σε τουλάχιστον ένα από τα αντισώματα ACA και Anti-GPI (IgG ή/και IgΜ) σε σύγκριση με τους άνδρες (90% vs 66,7%, p=0,022), ενώ, αντιθέτως, ήταν σε σημαντικά χαμηλότερο ποσοστό θετικές στα αντιπηκτικά λύκου σε σύγκριση με τους άνδρες (28,2% vs 55,6%, p=0,025). Συμπεράσματα: Σύμφωνα με τα αποτελέσματα των συσχετίσεων που έγιναν, η ανίχνευση αντιφωσφολιπιδικών αντισωμάτων (τριπλή/ διπλή θετικότητα) καθώς και η ύπαρξη υψηλών τίτλων τους, θα μπορούσε να θεωρηθεί, όπως ήδη έχει επισημανθεί σε αντίστοιχες μελέτες, ως σημαντικός παράγοντας κινδύνου εμφάνισης θρομβοεμβολικής νόσου ειδικά σε ασθενείς προχωρημένης ηλικίας, ή όταν στους ασθενείς συντρέχουν και άλλοι επίκτητοι ή κληρονομούμενοι παράγοντες.","Background: In addition to the hereditary causes which are partly responsible for the occurrence of a thromboembolic disease, a serious and potentially fatal disorder, there is also acquired thrombophilia, which includes all non-inherited causes that are responsible, either alone or in combination with each other, for its manifestation. Among the conditions that predispose to thromboembolic events are age, obesity, surgical procedures, immobility, cancer, pregnancy-hormonal therapy, long-haul flights, inflammation, smoking, myeloproliferative diseases and antiphospholipid syndrome. The antiphospholipid syndrome is diagnosed according to the revised Sapporo 2006 criteria, based on clinical and laboratory characteristics. The thesis in its specific part aims at the specific analysis of the antiphospholipid syndrome as an acquired thrombophilic factor. Objectives: Results of studies lead to the conclusion that the antiphospholipid syndrome and, in particular, the presence of triple positivity of antiphospholipid antibodies (lupus anticoagulants - LAC, anti-cardiolipin antibodies - Acl, anti-β2 glycoprotein - ab2GPI) as well as the presence of high titers of antiphospholipid antibodies is a major acquired risk factor for thrombosis or gestational complications. The aim in the specific part is to divide patients' laboratory results into categories of acquired and inherited risk factors (the presence of anti-phospholipid antibodies, FV-Laiden mutation, G20210A, MTHFR, obesity, smoking , age). At the same time, patients with positive antiphospholipid antibodies should be separated into categories based on the species and antibody titer and then correlated with each other in order to find the potential degree of risk in the occurrence of thromboembolic disease. Material: The sample consists of 90 patients in a total of 1,690 patients who have been present for various reasons over a period of approximately two years for the exams of thrombophilia and antiphospholipid antibodies in the Haemostasis Department in the National Blood Bank Center of Venizelio Hospital in Heraklion, Crete. The 90 subjects showed positive antiphospholipid antibodies, which were confirmed after 12 weeks. Result: The results of the correlations of the statistical analysis showed: 73,3% of the participants had a single positivity, 17.8% double and 8.9% triple. Thrombosis patients were found to have a significantly higher rate of triple positivity compared to patients without thrombosis (21.2% vs. 1.8%, p = 0.010). Also, women with a history of miscarriages had a significantly higher double / triple positivity compared to women who did not have abortions (37.1% vs. 13.9%, p = 0.024). The predominant types of antiphospholipid antibodies present in double- or triple-positive individuals with thrombosis or pregnancy complications are LA, Anti-GPI IgG and Anti-ACA IgG. While correlating antibody titers clearly shows that as the titers of ANTI-GPI IgG (p = 0.033) and ACA-IgG (p = 0.029) increased, the percentage of triple positivity increased. The age of participants with thrombosis was significantly higher compared to those without thrombosis (44.5 vs. 34.7, p = <0.001). Finaly, women were significantly higher in at least one of the ACA and ANTI-GPI (IgG and / or IgM) antibodies compared to males (90% vs. 66.7%, p = 0.022), whereas, were significantly lower in lupus-positive compared to males (28.2% vs. 55.6%, p = 0.025). Conclusions: According to the above results of the correlations made, the detection of antiphospholipid antibodies (triple / double positivity) as well as their high titres could be considered, as already indicated in relevant studies, as an important risk factor for the occurrence of thromboembolic disease in advanced age patients, or when other acquired or inherited agents are present."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Επίκτητη θρομβοφιλία , εργαστηριακή διερεύνηση και κλινικές εκδηλώσεις"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σεβαστάκη Γεωργία","Sevastaki Georgia"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Ιστορικό: Εκτός από τα κληρονομικά αίτια που ευθύνονται κατά ένα μέρος για την εκδήλωση θρομβοεμβολικής νόσου, μιας σοβαρής και δυνητικά θανατηφόρου διαταραχής, υπάρχει και η επίκτητη θρομβοφιλία, που συμπεριλαμβάνει όλες τις μη κληρονομούμενες αιτίες που ευθύνονται, καθεμιά μόνη της ή σε συνδυασμό μεταξύ τους, στην εκδήλωσή της. Μεταξύ των παραγόντων που προδιαθέτουν τη δημιουργία θρομβοεμβολικών επεισοδίων είναι η ηλικία, η παχυσαρκία, οι χειρουργικές επεμβάσεις, η ακινησία, ο καρκίνος, η κύηση–ορμονική θεραπεία, τα μακρινά αεροπορικά ταξίδια, η φλεγμονή, το κάπνισμα, τα μυελουπερπλαστικά νοσήματα και το αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο. Το αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο διαγιγνώσκεται, σύμφωνα με τα αναθεωρημένα κριτήρια του Sapporo 2006, με βάση κλινικά και εργαστηριακά χαρακτηριστικά. Η διπλωματική εργασία στο ειδικό μέρος της στοχεύει στην επιμέρους ανάλυση του αντιφωσφολιπιδικού συνδρόμου ως επίκτητος θρομβοφιλικός παράγοντας. Σκοπός: Αποτελέσματα μελετών οδηγούν στο συμπέρασμα ότι το αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο και, ειδικά, η ύπαρξη τριπλής θετικότητας αντιφωσφολιπιδικών αντισωμάτων (Αντιπηκτικών Λύκου-LAC, Αντικαρδιολιπινικά αντισώματα -Acl, Αντι-β2 γλυκοπρωτεΐνης -ab2GPI), καθώς και η παρουσία υψηλών τίτλων αντιφωσφολιπιδικών αντισωμάτων αποτελoύν σημαντικούς επίκτητους παράγοντες κινδύνου θρόμβωσης ή επιπλοκών κύησης. Στόχος είναι, στο ειδικό μέρος της διπλωματικής εργασίας να γίνει διαχωρισμός των εργαστηριακών αποτελεσμάτων των ασθενών σε κατηγορίες που αφορούν επίκτητους και κληρονομικά μεταφερόμενους παράγοντες κινδύνου (ύπαρξη αντιφωσφολιπιδικών αντισωμάτων, μετάλλαξη FV-Leiden, G20210A, MTHFR, παχυσαρκία, κάπνισμα, ηλικία). Παράλληλα να γίνει διαχωρισμός των ασθενών με θετικά αντιφωσφολιπιδικά αντισώματα σε κατηγορίες με βάση το είδος και τον τίτλο των αντισωμάτων και στη συνέχεια να γίνει συσχέτιση μεταξύ τους, ώστε να βρεθεί ο ενδεχόμενος βαθμός κινδύνου στην εμφάνιση θρομβοεμβολικής νόσου. Υλικό: Το δείγμα αποτελείται από 90 άτομα στο σύνολο των 1690 ατόμων που προσήλθαν, για διάφορους λόγους, σε διάστημα δύο ετών περίπου για έλεγχο θρομβοφιλίας και αντιφωσφολιπιδικών αντισωμάτων στο ιατρείο Αιμόστασης του Κέντρου Αίματος στο Γ.Ν. Βενιζέλειο στο Ηράκλειο Κρήτης. Τα 90 άτομα παρουσίασαν θετικά αντιφωσφολιπιδικά αντισώματα, τα οποία επιβεβαιώθηκαν και μετά από διάστημα 12 εβδομάδων. Αποτέλεσμα: Τα αποτελέσματα των συσχετίσεων της στατιστικής ανάλυσης έδειξαν: Το 73,3% των συμμετεχόντων είχαν μονή θετικότητα, το 17,8% διπλή και το 8,9% τριπλή. Βρέθηκε ότι οι ασθενείς με θρόμβωση είχαν σε σημαντικά υψηλότερο ποσοστό τριπλή θετικότητα συγκριτικά με τους ασθενείς που δεν είχαν θρόμβωση (21,2% vs 1,8%, p=0,010). Επίσης, οι γυναίκες που είχαν στο ιστορικό τους αποβολές, είχαν σε σημαντικά υψηλότερο ποσοστό διπλή/τριπλή θετικότητα συγκριτικά με τις γυναίκες που δεν είχαν αποβολές (37,1% vs 13,9%, p=0,024). Τα κυρίαρχα είδη αντιφωσφολιπιδικών αντισωμάτων που επικρατούν στα άτομα με διπλή ή τριπλή θετικότητα που παρουσιάζουν θρομβώσεις ή επιπλοκές κύησης είναι τα LA, τα Anti-GPI IgG και τα Anti-ACA IgG. Επιπρόσθετα, από τον συσχετισμό των τίτλων των αντισωμάτων φαίνεται καθαρά ότι όσο αυξάνονταν οι τίτλοι των Αnti-GPI IgG (p=0,033) και ACA-IgG (p=0,029) τόσο αυξανόταν το ποσοστό της τριπλής θετικότητας. Η ηλικία των συμμετεχόντων με θρόμβωση ήταν σημαντικά μεγαλύτη σε σύγκριση με την ηλικία εκείνων χωρίς θρόμβωση (44,5 vs 34,7, p=<0,001). Τέλος, οι γυναίκες ήταν σε σημαντικά υψηλότερο ποσοστό θετικές σε τουλάχιστον ένα από τα αντισώματα ACA και Anti-GPI (IgG ή/και IgΜ) σε σύγκριση με τους άνδρες (90% vs 66,7%, p=0,022), ενώ, αντιθέτως, ήταν σε σημαντικά χαμηλότερο ποσοστό θετικές στα αντιπηκτικά λύκου σε σύγκριση με τους άνδρες (28,2% vs 55,6%, p=0,025). Συμπεράσματα: Σύμφωνα με τα αποτελέσματα των συσχετίσεων που έγιναν, η ανίχνευση αντιφωσφολιπιδικών αντισωμάτων (τριπλή/ διπλή θετικότητα) καθώς και η ύπαρξη υψηλών τίτλων τους, θα μπορούσε να θεωρηθεί, όπως ήδη έχει επισημανθεί σε αντίστοιχες μελέτες, ως σημαντικός παράγοντας κινδύνου εμφάνισης θρομβοεμβολικής νόσου ειδικά σε ασθενείς προχωρημένης ηλικίας, ή όταν στους ασθενείς συντρέχουν και άλλοι επίκτητοι ή κληρονομούμενοι παράγοντες.","Background: In addition to the hereditary causes which are partly responsible for the occurrence of a thromboembolic disease, a serious and potentially fatal disorder, there is also acquired thrombophilia, which includes all non-inherited causes that are responsible, either alone or in combination with each other, for its manifestation. Among the conditions that predispose to thromboembolic events are age, obesity, surgical procedures, immobility, cancer, pregnancy-hormonal therapy, long-haul flights, inflammation, smoking, myeloproliferative diseases and antiphospholipid syndrome. The antiphospholipid syndrome is diagnosed according to the revised Sapporo 2006 criteria, based on clinical and laboratory characteristics. The thesis in its specific part aims at the specific analysis of the antiphospholipid syndrome as an acquired thrombophilic factor. Objectives: Results of studies lead to the conclusion that the antiphospholipid syndrome and, in particular, the presence of triple positivity of antiphospholipid antibodies (lupus anticoagulants - LAC, anti-cardiolipin antibodies - Acl, anti-β2 glycoprotein - ab2GPI) as well as the presence of high titers of antiphospholipid antibodies is a major acquired risk factor for thrombosis or gestational complications. The aim in the specific part is to divide patients' laboratory results into categories of acquired and inherited risk factors (the presence of anti-phospholipid antibodies, FV-Laiden mutation, G20210A, MTHFR, obesity, smoking , age). At the same time, patients with positive antiphospholipid antibodies should be separated into categories based on the species and antibody titer and then correlated with each other in order to find the potential degree of risk in the occurrence of thromboembolic disease. Material: The sample consists of 90 patients in a total of 1,690 patients who have been present for various reasons over a period of approximately two years for the exams of thrombophilia and antiphospholipid antibodies in the Haemostasis Department in the National Blood Bank Center of Venizelio Hospital in Heraklion, Crete. The 90 subjects showed positive antiphospholipid antibodies, which were confirmed after 12 weeks. Result: The results of the correlations of the statistical analysis showed: 73,3% of the participants had a single positivity, 17.8% double and 8.9% triple. Thrombosis patients were found to have a significantly higher rate of triple positivity compared to patients without thrombosis (21.2% vs. 1.8%, p = 0.010). Also, women with a history of miscarriages had a significantly higher double / triple positivity compared to women who did not have abortions (37.1% vs. 13.9%, p = 0.024). The predominant types of antiphospholipid antibodies present in double- or triple-positive individuals with thrombosis or pregnancy complications are LA, Anti-GPI IgG and Anti-ACA IgG. While correlating antibody titers clearly shows that as the titers of ANTI-GPI IgG (p = 0.033) and ACA-IgG (p = 0.029) increased, the percentage of triple positivity increased. The age of participants with thrombosis was significantly higher compared to those without thrombosis (44.5 vs. 34.7, p = <0.001). Finaly, women were significantly higher in at least one of the ACA and ANTI-GPI (IgG and / or IgM) antibodies compared to males (90% vs. 66.7%, p = 0.022), whereas, were significantly lower in lupus-positive compared to males (28.2% vs. 55.6%, p = 0.025). Conclusions: According to the above results of the correlations made, the detection of antiphospholipid antibodies (triple / double positivity) as well as their high titres could be considered, as already indicated in relevant studies, as an important risk factor for the occurrence of thromboembolic disease in advanced age patients, or when other acquired or inherited agents are present."],"dc:identifier":["uoadl:2836800","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2836800"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Επίκτητη θρομβοφιλία , εργαστηριακή διερεύνηση και κλινικές εκδηλώσεις"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:33:02Z"}