{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2837003"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2837003","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Investigation of the Molecular Mechanisms Involved in Activin-A-induced regulation of Th17 mediated CNS autoimmune inflammation","abstract":"Εισαγωγή: Η ακτιβίνη Α είναι μία πλειοτροπική κυτταροκίνη που ανήκει στην υπερ-οικογένεια του TGF-β. Η πλειονότητα των κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος μπορεί να εκκρίνει αλλά και να ανταποκριθεί στην παρουσία ακτιβίνης Α και η ανοσολογική της συνάφεια έχει αναγνωρισθεί σε διάφορα στάδια ασθενειών όπου έχει συσχετισθεί τόσο με προ- όσο και με αντι-φλεμονώδεις δράσεις. Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι η ακτιβίνη Α μειώνει τη σοβαρότητα της ασθένειας σε ένα μυϊκό μοντέλο επαγωγής σκλήρυνσης κατά πλάκας, όπου τα ποντίκια επιδεικνύουν βελτιωμένα κλινικά χαρακτηριστικά καθώς και μειωμένη διήθηση φλεγμονωδών κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος στο κεντρικό νευρικό σύστημα έπειτα από χορήγηση ακτιβίνης Α in vivo. Υπόθεση-Στόχοι: Η υπόθεσή μας ήταν ότι η ακτιβίνη Α είναι ικανή να καταστείλει τις επαγόμενες από CD4+ Τ βοηθητικά κύτταρα παθογενετικές αποκρίσεις μέσω μεταβολής του προ-φλεγμονώδη φαινοτύπου τους προς αντι-φλεγμονώδη. Στόχος αυτής της μελέτης είναι η αποσαφήνιση των μοριακών μηχανισμών μέσω των οποίων η ακτιβίνη Α μεταβάλλει/ρυθμίζει την παθογένεια των τύπου 17 CD4+ Τ βοηθητικών κυττάρων. Μέθοδοι: Αθώα CD4+ Τ κύτταρα απομονώθηκαν από τον σπλήνα και τους λεμφαδένες ποντικιών και καλλιεργήθηκαν κάτω από συνθήκες που επάγουν τη δημιουργία παθογενετικών CD4+ Τ βοηθητικών κυττάρων παρουσία ή απουσία ακτιβίνης Α. Το μεταγραφικό και φαινοτυπικό προφίλ των κυττάρων αυτών αναλύθηκε με αλληλούχιση RNA, ποσοτική PCR, κυτταρομετρία ροής, ELISA, ανοσοφθορισμό and στύπωμα κατά Western. Οι μοριακοί μηχανισμοί που συμμετέχουν στη δράση της ακτιβίνης Α στα τύπου 17 CD4+ Τ βοηθητικά κύτταρα αναλύθηκαν μέσω βιοπληροφορικής και ανοσοκατακρήμνισης χρωματίνης ακολουθούμενης από ανάλυση από PCR πραγματικού χρόνου. Αποτελέσματα: Οι μελέτες μας αποκάλυψαν ότι η ακτιβίνη Α μεταβάλλει το μεταγραφικό προφίλ των τύπου 17 CD4+ Τ βοηθητικών κυττάρων. Ειδικότερα, η ακτιβίνη Α μέσω του κυρίου σηματοδοτικού της μονοπατιού μείωσε την έκφραση των κυτταροκινών GM-CSF, IFN-γ, IL-1β and TNF-α καθώς και των μεταγραφικών παραγόντων T-bet and HIF-1a σε επίπεδο τόσο γονιδιακής όσο και πρωτεϊνικής έκφρασης. Αντίθετα, η ακτιβίνη Α αύξησε την έκφραση της ανοσορυθμιστικής κυτταροκίνης IL-10 μαζί με αυτή των μεταγραφικών παραγόντων c-Maf and Ahr. Αξίζει να σημειωθεί ότι η ακτιβίνη Α μέσω του κυρίου σηματοδοτικού της μονοπατιού αύξησε σημαντικά την έκφραση των εκτονουκλεοτιδασών CD39 and CD73 που επάγουν την καταβολή του eATP και συμμετέχουν ενεργά στην επαγόμενη από την ακτιβίνη Α καταστολή του παθογενετικού προφίλ των τύπου 17 CD4+ Τ βοηθητικών κυττάρων. Επιπλέον, αναλύσαμε του μοριακούς μηχανισμούς που μεσολαβούν την επαγόμενη από την ακτιβίνη Α αλλαγή του προφίλ των παθογενετικών τύπου 17 CD4+ Τ βοηθητικών κυττάρων, όπου ανακαλύψαμε ότι η αύξηση της έκφρασης της κυτταροκίνης IL-10 πραγματοποιείται μέσω αυξημένης πρόσδεσης των μεταγραφικών παραγόντων Ahr and c-Maf στον υποκινητή του γονιδίου της IL-10 στα τύπου 17 CD4+ Τ βοηθητικά κύτταρα που καλλιεργήθηκαν παρουσία της ακτιβίνης Α. Ακόμη, ανακαλύψαμε αυξημένη πρόσδεση του μεταγραφικού παράγοντα STAT3 μαζί με τον Ahr στον γονιδιακό τόπο του entpd1 που κωδικοποιεί την εκτονουκλεοτιδάση CD39 καθώς και των μεταγραφικών παραγόντων STAT3, Ahr και c-Maf στον γονιδιακό τόπο του NT5e που κωδικοποιεί για την εκτονουκλεοτιδάση CD73 στα τύπου 17 CD4+ Τ βοηθητικά κύτταρα που καλλιεργήθηκαν παρουσία ακτιβίνης Α. Τέλος, παρατηρήσαμε ότι η ακτιβίνη Α μέσω του κυρίου σηματοδοτικού της μονοπατιού μειώνει την έκφραση του μεταγραφικού παράγοντα HIF-1a στα τύπου 17 CD4+ Τ βοηθητικά κύτταρα μέσω ενός μηχανισμού που περιλαμβάνει τη μεσουλαβούμενη από τον μεταγραφικό παράγοντα Ahr αύξηση των PHD πρωτεϊνών που είναι υπεύθυνες για τη ρύθμιση του HIF-1a. Συμπεράσματα: Συμπερασματικά, οι μελέτες μας αποκαλύπτουν ότι η ακτιβίνη Α καταστέλλει τον παθογενετικό φαινότυπο των τύπου 17 CD4+ Τ βοηθητικών κυττάρων μέσω αύξησης του μονοπατιού καταβολής του eATP καθώς και την ανοσορυθμιστικής κυτταροκίνης Il-10 με μοριακούς μηχανισμούς που εμπλέκουν τη ρύθμιση των μεταγραφικών παραγόντων STAT3, Ahr και c-Maf. Επιπροσθέτως, η ακτιβίνη Α καταστέλλει την έκφραση του μεταγραφικού παράγοντα HIF-1a στα τύπου 17 CD4+ Τ βοηθητικά κύτταρα που αποτελεί ένα καίριο μεταβολικό σημείο ελέγχου που εμπλέκεται στις παθογενετικές δράσεις τον τύπου 17 CD4+ Τ βοηθητικών κυττάρων. Θεωρούμε ότι οι μελέτες μας χαρακτηρίζουν την ακτιβίνη Α ως έναν αρνητικό ρυθμιστή του παθογενετικού προφίλ των τύπου 17 CD4+ Τ βοηθητικών κυττάρων καθιερώνοντάς την ως πιθανό θεραπευτικό στόχο για την σκλήρυνση κατά πλάκας.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η ακτιβίνη Α είναι μία πλειοτροπική κυτταροκίνη που ανήκει στην υπερ-οικογένεια του TGF-β. Η πλειονότητα των κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος μπορεί να εκκρίνει αλλά και να ανταποκριθεί στην παρουσία ακτιβίνης Α και η ανοσολογική της συνάφεια έχει αναγνωρισθεί σε διάφορα στάδια ασθενειών όπου έχει συσχετισθεί τόσο με προ- όσο και με αντι-φλεμονώδεις δράσεις. Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι η ακτιβίνη Α μειώνει τη σοβαρότητα της ασθένειας σε ένα μυϊκό μοντέλο επαγωγής σκλήρυνσης κατά πλάκας, όπου τα ποντίκια επιδεικνύουν βελτιωμένα κλινικά χαρακτηριστικά καθώς και μειωμένη διήθηση φλεγμονωδών κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος στο κεντρικό νευρικό σύστημα έπειτα από χορήγηση ακτιβίνης Α in vivo. Υπόθεση-Στόχοι: Η υπόθεσή μας ήταν ότι η ακτιβίνη Α είναι ικανή να καταστείλει τις επαγόμενες από CD4+ Τ βοηθητικά κύτταρα παθογενετικές αποκρίσεις μέσω μεταβολής του προ-φλεγμονώδη φαινοτύπου τους προς αντι-φλεγμονώδη. Στόχος αυτής της μελέτης είναι η αποσαφήνιση των μοριακών μηχανισμών μέσω των οποίων η ακτιβίνη Α μεταβάλλει/ρυθμίζει την παθογένεια των τύπου 17 CD4+ Τ βοηθητικών κυττάρων. Μέθοδοι: Αθώα CD4+ Τ κύτταρα απομονώθηκαν από τον σπλήνα και τους λεμφαδένες ποντικιών και καλλιεργήθηκαν κάτω από συνθήκες που επάγουν τη δημιουργία παθογενετικών CD4+ Τ βοηθητικών κυττάρων παρουσία ή απουσία ακτιβίνης Α. Το μεταγραφικό και φαινοτυπικό προφίλ των κυττάρων αυτών αναλύθηκε με αλληλούχιση RNA, ποσοτική PCR, κυτταρομετρία ροής, ELISA, ανοσοφθορισμό and στύπωμα κατά Western. Οι μοριακοί μηχανισμοί που συμμετέχουν στη δράση της ακτιβίνης Α στα τύπου 17 CD4+ Τ βοηθητικά κύτταρα αναλύθηκαν μέσω βιοπληροφορικής και ανοσοκατακρήμνισης χρωματίνης ακολουθούμενης από ανάλυση από PCR πραγματικού χρόνου. Αποτελέσματα: Οι μελέτες μας αποκάλυψαν ότι η ακτιβίνη Α μεταβάλλει το μεταγραφικό προφίλ των τύπου 17 CD4+ Τ βοηθητικών κυττάρων. Ειδικότερα, η ακτιβίνη Α μέσω του κυρίου σηματοδοτικού της μονοπατιού μείωσε την έκφραση των κυτταροκινών GM-CSF, IFN-γ, IL-1β and TNF-α καθώς και των μεταγραφικών παραγόντων T-bet and HIF-1a σε επίπεδο τόσο γονιδιακής όσο και πρωτεϊνικής έκφρασης. Αντίθετα, η ακτιβίνη Α αύξησε την έκφραση της ανοσορυθμιστικής κυτταροκίνης IL-10 μαζί με αυτή των μεταγραφικών παραγόντων c-Maf and Ahr. Αξίζει να σημειωθεί ότι η ακτιβίνη Α μέσω του κυρίου σηματοδοτικού της μονοπατιού αύξησε σημαντικά την έκφραση των εκτονουκλεοτιδασών CD39 and CD73 που επάγουν την καταβολή του eATP και συμμετέχουν ενεργά στην επαγόμενη από την ακτιβίνη Α καταστολή του παθογενετικού προφίλ των τύπου 17 CD4+ Τ βοηθητικών κυττάρων. Επιπλέον, αναλύσαμε του μοριακούς μηχανισμούς που μεσολαβούν την επαγόμενη από την ακτιβίνη Α αλλαγή του προφίλ των παθογενετικών τύπου 17 CD4+ Τ βοηθητικών κυττάρων, όπου ανακαλύψαμε ότι η αύξηση της έκφρασης της κυτταροκίνης IL-10 πραγματοποιείται μέσω αυξημένης πρόσδεσης των μεταγραφικών παραγόντων Ahr and c-Maf στον υποκινητή του γονιδίου της IL-10 στα τύπου 17 CD4+ Τ βοηθητικά κύτταρα που καλλιεργήθηκαν παρουσία της ακτιβίνης Α. Ακόμη, ανακαλύψαμε αυξημένη πρόσδεση του μεταγραφικού παράγοντα STAT3 μαζί με τον Ahr στον γονιδιακό τόπο του entpd1 που κωδικοποιεί την εκτονουκλεοτιδάση CD39 καθώς και των μεταγραφικών παραγόντων STAT3, Ahr και c-Maf στον γονιδιακό τόπο του NT5e που κωδικοποιεί για την εκτονουκλεοτιδάση CD73 στα τύπου 17 CD4+ Τ βοηθητικά κύτταρα που καλλιεργήθηκαν παρουσία ακτιβίνης Α. Τέλος, παρατηρήσαμε ότι η ακτιβίνη Α μέσω του κυρίου σηματοδοτικού της μονοπατιού μειώνει την έκφραση του μεταγραφικού παράγοντα HIF-1a στα τύπου 17 CD4+ Τ βοηθητικά κύτταρα μέσω ενός μηχανισμού που περιλαμβάνει τη μεσουλαβούμενη από τον μεταγραφικό παράγοντα Ahr αύξηση των PHD πρωτεϊνών που είναι υπεύθυνες για τη ρύθμιση του HIF-1a. Συμπεράσματα: Συμπερασματικά, οι μελέτες μας αποκαλύπτουν ότι η ακτιβίνη Α καταστέλλει τον παθογενετικό φαινότυπο των τύπου 17 CD4+ Τ βοηθητικών κυττάρων μέσω αύξησης του μονοπατιού καταβολής του eATP καθώς και την ανοσορυθμιστικής κυτταροκίνης Il-10 με μοριακούς μηχανισμούς που εμπλέκουν τη ρύθμιση των μεταγραφικών παραγόντων STAT3, Ahr και c-Maf. Επιπροσθέτως, η ακτιβίνη Α καταστέλλει την έκφραση του μεταγραφικού παράγοντα HIF-1a στα τύπου 17 CD4+ Τ βοηθητικά κύτταρα που αποτελεί ένα καίριο μεταβολικό σημείο ελέγχου που εμπλέκεται στις παθογενετικές δράσεις τον τύπου 17 CD4+ Τ βοηθητικών κυττάρων. Θεωρούμε ότι οι μελέτες μας χαρακτηρίζουν την ακτιβίνη Α ως έναν αρνητικό ρυθμιστή του παθογενετικού προφίλ των τύπου 17 CD4+ Τ βοηθητικών κυττάρων καθιερώνοντάς την ως πιθανό θεραπευτικό στόχο για την σκλήρυνση κατά πλάκας.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαδοπούλου Γεωργία-Άρτεμις","Papadopoulou Georgia-Artemis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:33:07Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2837003"],"render_values":[{"text":"uoadl:2837003","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2837003","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2837003","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2837003","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαδοπούλου Γεωργία-Άρτεμις","Papadopoulou Georgia-Artemis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2837003","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2837003"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η ακτιβίνη Α είναι μία πλειοτροπική κυτταροκίνη που ανήκει στην υπερ-οικογένεια του TGF-β. Η πλειονότητα των κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος μπορεί να εκκρίνει αλλά και να ανταποκριθεί στην παρουσία ακτιβίνης Α και η ανοσολογική της συνάφεια έχει αναγνωρισθεί σε διάφορα στάδια ασθενειών όπου έχει συσχετισθεί τόσο με προ- όσο και με αντι-φλεμονώδεις δράσεις. Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι η ακτιβίνη Α μειώνει τη σοβαρότητα της ασθένειας σε ένα μυϊκό μοντέλο επαγωγής σκλήρυνσης κατά πλάκας, όπου τα ποντίκια επιδεικνύουν βελτιωμένα κλινικά χαρακτηριστικά καθώς και μειωμένη διήθηση φλεγμονωδών κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος στο κεντρικό νευρικό σύστημα έπειτα από χορήγηση ακτιβίνης Α in vivo. Υπόθεση-Στόχοι: Η υπόθεσή μας ήταν ότι η ακτιβίνη Α είναι ικανή να καταστείλει τις επαγόμενες από CD4+ Τ βοηθητικά κύτταρα παθογενετικές αποκρίσεις μέσω μεταβολής του προ-φλεγμονώδη φαινοτύπου τους προς αντι-φλεγμονώδη. Στόχος αυτής της μελέτης είναι η αποσαφήνιση των μοριακών μηχανισμών μέσω των οποίων η ακτιβίνη Α μεταβάλλει/ρυθμίζει την παθογένεια των τύπου 17 CD4+ Τ βοηθητικών κυττάρων. Μέθοδοι: Αθώα CD4+ Τ κύτταρα απομονώθηκαν από τον σπλήνα και τους λεμφαδένες ποντικιών και καλλιεργήθηκαν κάτω από συνθήκες που επάγουν τη δημιουργία παθογενετικών CD4+ Τ βοηθητικών κυττάρων παρουσία ή απουσία ακτιβίνης Α. Το μεταγραφικό και φαινοτυπικό προφίλ των κυττάρων αυτών αναλύθηκε με αλληλούχιση RNA, ποσοτική PCR, κυτταρομετρία ροής, ELISA, ανοσοφθορισμό and στύπωμα κατά Western. Οι μοριακοί μηχανισμοί που συμμετέχουν στη δράση της ακτιβίνης Α στα τύπου 17 CD4+ Τ βοηθητικά κύτταρα αναλύθηκαν μέσω βιοπληροφορικής και ανοσοκατακρήμνισης χρωματίνης ακολουθούμενης από ανάλυση από PCR πραγματικού χρόνου. Αποτελέσματα: Οι μελέτες μας αποκάλυψαν ότι η ακτιβίνη Α μεταβάλλει το μεταγραφικό προφίλ των τύπου 17 CD4+ Τ βοηθητικών κυττάρων. Ειδικότερα, η ακτιβίνη Α μέσω του κυρίου σηματοδοτικού της μονοπατιού μείωσε την έκφραση των κυτταροκινών GM-CSF, IFN-γ, IL-1β and TNF-α καθώς και των μεταγραφικών παραγόντων T-bet and HIF-1a σε επίπεδο τόσο γονιδιακής όσο και πρωτεϊνικής έκφρασης. Αντίθετα, η ακτιβίνη Α αύξησε την έκφραση της ανοσορυθμιστικής κυτταροκίνης IL-10 μαζί με αυτή των μεταγραφικών παραγόντων c-Maf and Ahr. Αξίζει να σημειωθεί ότι η ακτιβίνη Α μέσω του κυρίου σηματοδοτικού της μονοπατιού αύξησε σημαντικά την έκφραση των εκτονουκλεοτιδασών CD39 and CD73 που επάγουν την καταβολή του eATP και συμμετέχουν ενεργά στην επαγόμενη από την ακτιβίνη Α καταστολή του παθογενετικού προφίλ των τύπου 17 CD4+ Τ βοηθητικών κυττάρων. Επιπλέον, αναλύσαμε του μοριακούς μηχανισμούς που μεσολαβούν την επαγόμενη από την ακτιβίνη Α αλλαγή του προφίλ των παθογενετικών τύπου 17 CD4+ Τ βοηθητικών κυττάρων, όπου ανακαλύψαμε ότι η αύξηση της έκφρασης της κυτταροκίνης IL-10 πραγματοποιείται μέσω αυξημένης πρόσδεσης των μεταγραφικών παραγόντων Ahr and c-Maf στον υποκινητή του γονιδίου της IL-10 στα τύπου 17 CD4+ Τ βοηθητικά κύτταρα που καλλιεργήθηκαν παρουσία της ακτιβίνης Α. Ακόμη, ανακαλύψαμε αυξημένη πρόσδεση του μεταγραφικού παράγοντα STAT3 μαζί με τον Ahr στον γονιδιακό τόπο του entpd1 που κωδικοποιεί την εκτονουκλεοτιδάση CD39 καθώς και των μεταγραφικών παραγόντων STAT3, Ahr και c-Maf στον γονιδιακό τόπο του NT5e που κωδικοποιεί για την εκτονουκλεοτιδάση CD73 στα τύπου 17 CD4+ Τ βοηθητικά κύτταρα που καλλιεργήθηκαν παρουσία ακτιβίνης Α. Τέλος, παρατηρήσαμε ότι η ακτιβίνη Α μέσω του κυρίου σηματοδοτικού της μονοπατιού μειώνει την έκφραση του μεταγραφικού παράγοντα HIF-1a στα τύπου 17 CD4+ Τ βοηθητικά κύτταρα μέσω ενός μηχανισμού που περιλαμβάνει τη μεσουλαβούμενη από τον μεταγραφικό παράγοντα Ahr αύξηση των PHD πρωτεϊνών που είναι υπεύθυνες για τη ρύθμιση του HIF-1a. Συμπεράσματα: Συμπερασματικά, οι μελέτες μας αποκαλύπτουν ότι η ακτιβίνη Α καταστέλλει τον παθογενετικό φαινότυπο των τύπου 17 CD4+ Τ βοηθητικών κυττάρων μέσω αύξησης του μονοπατιού καταβολής του eATP καθώς και την ανοσορυθμιστικής κυτταροκίνης Il-10 με μοριακούς μηχανισμούς που εμπλέκουν τη ρύθμιση των μεταγραφικών παραγόντων STAT3, Ahr και c-Maf. Επιπροσθέτως, η ακτιβίνη Α καταστέλλει την έκφραση του μεταγραφικού παράγοντα HIF-1a στα τύπου 17 CD4+ Τ βοηθητικά κύτταρα που αποτελεί ένα καίριο μεταβολικό σημείο ελέγχου που εμπλέκεται στις παθογενετικές δράσεις τον τύπου 17 CD4+ Τ βοηθητικών κυττάρων. Θεωρούμε ότι οι μελέτες μας χαρακτηρίζουν την ακτιβίνη Α ως έναν αρνητικό ρυθμιστή του παθογενετικού προφίλ των τύπου 17 CD4+ Τ βοηθητικών κυττάρων καθιερώνοντάς την ως πιθανό θεραπευτικό στόχο για την σκλήρυνση κατά πλάκας.","Introduction: Activin-A is a pleiotropic cytokine that belongs to the TGF-β superfamily. The majority of the immune cells can secrete and respond to Activin-A and its immunological relevance has been recognized in different disease contexts, where it has been associated with both pro-inflammatory and anti-inflammatory effects. Our previous studies have shown that Activin-A reduces disease severity in a mouse model of multiple sclerosis, wherein mice showed improved clinical features and decreased inflammatory immune cell infiltration in the central nervous system (CNS) upon systemic administration of Activin-A in vivo. Hypothesis- Aims: Our hypothesis was that Activin-A can suppress Th17 cell pathogenicity through skewing their pro-inflammatory phenotype towards an anti-inflammatory one. Aim of this study was to delineate the molecular mechanisms through which Activin-A modulates Th17 cell pathogenicity. Methods: Naïve CD4+ T cells were isolated from mouse lymph nodes and spleen, skewed under Th17 pathogenic conditions in the presence or absence of Activin-A. The transcriptional and phenotypic profile of Th17 cells treated with Activin-A, were analysed by RNA-seq analysis, qPCR, Flow Cytometry, ELISA, Immunofluorescence and Western Blot. Molecular mechanisms involved in Activin-A mediated effect on Th17 cells, were analysed by bioinformatics and chromatin immunoprecipitation followed by qPCR analysis. Results: Our studies revealed that Activin-A alters the transcriptomic profile of Th17 cells. More specifically, Activin-A signalling through its canonical pathways decreased the expression of GM-CSF, IFN-γ, IL-1β and TNF-α production, as well as, T-bet and HIF-1a transcription factors at the gene and protein level. In contrast Activin-A upregulated the expression of IL-10 immunossuppressive cytokine along with c-Maf and Ahr transcription factors. Notably, we discovered that Activin-A signaling upregulated the expression of CD39 and CD73 ectonucleotidases which mediate eATP depletion and contributed to Activin-A induced suppression of the Th17 pathogenic profile. We further analyzed the molecular pathways through which Activin-A induces these alterations in the pathogenic Th17 population wherein we observed that IL-10 upregulation occurs through the enhanced Ahr and c-Maf binding in the gene promoter region in Activin-A treated Th17 cells. Also, we discovered enhanced binding of STAT3 along with Ahr in the entpd1 locus (encoding CD39) and STAT3, Ahr and c-Maf increased enrichment in the NT5e locus (encoding CD73) in Activin-A treated Th17 cells. Finally, we observed that Activin-A signaling decreased the expression of HIF-1a in Th17 cells through a mechanism involving Ahr-mediated upregulation of HIF-1a regulating, PHD proteins. Conclusions: Collectively, our studies revealed that Activin-A represses the pathogenic Th17 cell phenotype by upregulating the eATP depletion pathway and the immunosuppressive cytokine IL-10, through mechanisms that involve STAT3, Ahr and c-Maf regulation. Moreover, Activin-A downregulates HIF-1a expression in Th17 cells, a key metabolic checkpoint involved in Th17 pathogenic functions. Our studies uncovered Activin-A as a negative regulator of the pathogenic profile of Th17 cells, highlighting it as a therapeutic target for MS."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Investigation of the Molecular Mechanisms Involved in Activin-A-induced regulation of Th17 mediated CNS autoimmune inflammation"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαδοπούλου Γεωργία-Άρτεμις","Papadopoulou Georgia-Artemis"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η ακτιβίνη Α είναι μία πλειοτροπική κυτταροκίνη που ανήκει στην υπερ-οικογένεια του TGF-β. Η πλειονότητα των κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος μπορεί να εκκρίνει αλλά και να ανταποκριθεί στην παρουσία ακτιβίνης Α και η ανοσολογική της συνάφεια έχει αναγνωρισθεί σε διάφορα στάδια ασθενειών όπου έχει συσχετισθεί τόσο με προ- όσο και με αντι-φλεμονώδεις δράσεις. Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι η ακτιβίνη Α μειώνει τη σοβαρότητα της ασθένειας σε ένα μυϊκό μοντέλο επαγωγής σκλήρυνσης κατά πλάκας, όπου τα ποντίκια επιδεικνύουν βελτιωμένα κλινικά χαρακτηριστικά καθώς και μειωμένη διήθηση φλεγμονωδών κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος στο κεντρικό νευρικό σύστημα έπειτα από χορήγηση ακτιβίνης Α in vivo. Υπόθεση-Στόχοι: Η υπόθεσή μας ήταν ότι η ακτιβίνη Α είναι ικανή να καταστείλει τις επαγόμενες από CD4+ Τ βοηθητικά κύτταρα παθογενετικές αποκρίσεις μέσω μεταβολής του προ-φλεγμονώδη φαινοτύπου τους προς αντι-φλεγμονώδη. Στόχος αυτής της μελέτης είναι η αποσαφήνιση των μοριακών μηχανισμών μέσω των οποίων η ακτιβίνη Α μεταβάλλει/ρυθμίζει την παθογένεια των τύπου 17 CD4+ Τ βοηθητικών κυττάρων. Μέθοδοι: Αθώα CD4+ Τ κύτταρα απομονώθηκαν από τον σπλήνα και τους λεμφαδένες ποντικιών και καλλιεργήθηκαν κάτω από συνθήκες που επάγουν τη δημιουργία παθογενετικών CD4+ Τ βοηθητικών κυττάρων παρουσία ή απουσία ακτιβίνης Α. Το μεταγραφικό και φαινοτυπικό προφίλ των κυττάρων αυτών αναλύθηκε με αλληλούχιση RNA, ποσοτική PCR, κυτταρομετρία ροής, ELISA, ανοσοφθορισμό and στύπωμα κατά Western. Οι μοριακοί μηχανισμοί που συμμετέχουν στη δράση της ακτιβίνης Α στα τύπου 17 CD4+ Τ βοηθητικά κύτταρα αναλύθηκαν μέσω βιοπληροφορικής και ανοσοκατακρήμνισης χρωματίνης ακολουθούμενης από ανάλυση από PCR πραγματικού χρόνου. Αποτελέσματα: Οι μελέτες μας αποκάλυψαν ότι η ακτιβίνη Α μεταβάλλει το μεταγραφικό προφίλ των τύπου 17 CD4+ Τ βοηθητικών κυττάρων. Ειδικότερα, η ακτιβίνη Α μέσω του κυρίου σηματοδοτικού της μονοπατιού μείωσε την έκφραση των κυτταροκινών GM-CSF, IFN-γ, IL-1β and TNF-α καθώς και των μεταγραφικών παραγόντων T-bet and HIF-1a σε επίπεδο τόσο γονιδιακής όσο και πρωτεϊνικής έκφρασης. Αντίθετα, η ακτιβίνη Α αύξησε την έκφραση της ανοσορυθμιστικής κυτταροκίνης IL-10 μαζί με αυτή των μεταγραφικών παραγόντων c-Maf and Ahr. Αξίζει να σημειωθεί ότι η ακτιβίνη Α μέσω του κυρίου σηματοδοτικού της μονοπατιού αύξησε σημαντικά την έκφραση των εκτονουκλεοτιδασών CD39 and CD73 που επάγουν την καταβολή του eATP και συμμετέχουν ενεργά στην επαγόμενη από την ακτιβίνη Α καταστολή του παθογενετικού προφίλ των τύπου 17 CD4+ Τ βοηθητικών κυττάρων. Επιπλέον, αναλύσαμε του μοριακούς μηχανισμούς που μεσολαβούν την επαγόμενη από την ακτιβίνη Α αλλαγή του προφίλ των παθογενετικών τύπου 17 CD4+ Τ βοηθητικών κυττάρων, όπου ανακαλύψαμε ότι η αύξηση της έκφρασης της κυτταροκίνης IL-10 πραγματοποιείται μέσω αυξημένης πρόσδεσης των μεταγραφικών παραγόντων Ahr and c-Maf στον υποκινητή του γονιδίου της IL-10 στα τύπου 17 CD4+ Τ βοηθητικά κύτταρα που καλλιεργήθηκαν παρουσία της ακτιβίνης Α. Ακόμη, ανακαλύψαμε αυξημένη πρόσδεση του μεταγραφικού παράγοντα STAT3 μαζί με τον Ahr στον γονιδιακό τόπο του entpd1 που κωδικοποιεί την εκτονουκλεοτιδάση CD39 καθώς και των μεταγραφικών παραγόντων STAT3, Ahr και c-Maf στον γονιδιακό τόπο του NT5e που κωδικοποιεί για την εκτονουκλεοτιδάση CD73 στα τύπου 17 CD4+ Τ βοηθητικά κύτταρα που καλλιεργήθηκαν παρουσία ακτιβίνης Α. Τέλος, παρατηρήσαμε ότι η ακτιβίνη Α μέσω του κυρίου σηματοδοτικού της μονοπατιού μειώνει την έκφραση του μεταγραφικού παράγοντα HIF-1a στα τύπου 17 CD4+ Τ βοηθητικά κύτταρα μέσω ενός μηχανισμού που περιλαμβάνει τη μεσουλαβούμενη από τον μεταγραφικό παράγοντα Ahr αύξηση των PHD πρωτεϊνών που είναι υπεύθυνες για τη ρύθμιση του HIF-1a. Συμπεράσματα: Συμπερασματικά, οι μελέτες μας αποκαλύπτουν ότι η ακτιβίνη Α καταστέλλει τον παθογενετικό φαινότυπο των τύπου 17 CD4+ Τ βοηθητικών κυττάρων μέσω αύξησης του μονοπατιού καταβολής του eATP καθώς και την ανοσορυθμιστικής κυτταροκίνης Il-10 με μοριακούς μηχανισμούς που εμπλέκουν τη ρύθμιση των μεταγραφικών παραγόντων STAT3, Ahr και c-Maf. Επιπροσθέτως, η ακτιβίνη Α καταστέλλει την έκφραση του μεταγραφικού παράγοντα HIF-1a στα τύπου 17 CD4+ Τ βοηθητικά κύτταρα που αποτελεί ένα καίριο μεταβολικό σημείο ελέγχου που εμπλέκεται στις παθογενετικές δράσεις τον τύπου 17 CD4+ Τ βοηθητικών κυττάρων. Θεωρούμε ότι οι μελέτες μας χαρακτηρίζουν την ακτιβίνη Α ως έναν αρνητικό ρυθμιστή του παθογενετικού προφίλ των τύπου 17 CD4+ Τ βοηθητικών κυττάρων καθιερώνοντάς την ως πιθανό θεραπευτικό στόχο για την σκλήρυνση κατά πλάκας.","Introduction: Activin-A is a pleiotropic cytokine that belongs to the TGF-β superfamily. The majority of the immune cells can secrete and respond to Activin-A and its immunological relevance has been recognized in different disease contexts, where it has been associated with both pro-inflammatory and anti-inflammatory effects. Our previous studies have shown that Activin-A reduces disease severity in a mouse model of multiple sclerosis, wherein mice showed improved clinical features and decreased inflammatory immune cell infiltration in the central nervous system (CNS) upon systemic administration of Activin-A in vivo. Hypothesis- Aims: Our hypothesis was that Activin-A can suppress Th17 cell pathogenicity through skewing their pro-inflammatory phenotype towards an anti-inflammatory one. Aim of this study was to delineate the molecular mechanisms through which Activin-A modulates Th17 cell pathogenicity. Methods: Naïve CD4+ T cells were isolated from mouse lymph nodes and spleen, skewed under Th17 pathogenic conditions in the presence or absence of Activin-A. The transcriptional and phenotypic profile of Th17 cells treated with Activin-A, were analysed by RNA-seq analysis, qPCR, Flow Cytometry, ELISA, Immunofluorescence and Western Blot. Molecular mechanisms involved in Activin-A mediated effect on Th17 cells, were analysed by bioinformatics and chromatin immunoprecipitation followed by qPCR analysis. Results: Our studies revealed that Activin-A alters the transcriptomic profile of Th17 cells. More specifically, Activin-A signalling through its canonical pathways decreased the expression of GM-CSF, IFN-γ, IL-1β and TNF-α production, as well as, T-bet and HIF-1a transcription factors at the gene and protein level. In contrast Activin-A upregulated the expression of IL-10 immunossuppressive cytokine along with c-Maf and Ahr transcription factors. Notably, we discovered that Activin-A signaling upregulated the expression of CD39 and CD73 ectonucleotidases which mediate eATP depletion and contributed to Activin-A induced suppression of the Th17 pathogenic profile. We further analyzed the molecular pathways through which Activin-A induces these alterations in the pathogenic Th17 population wherein we observed that IL-10 upregulation occurs through the enhanced Ahr and c-Maf binding in the gene promoter region in Activin-A treated Th17 cells. Also, we discovered enhanced binding of STAT3 along with Ahr in the entpd1 locus (encoding CD39) and STAT3, Ahr and c-Maf increased enrichment in the NT5e locus (encoding CD73) in Activin-A treated Th17 cells. Finally, we observed that Activin-A signaling decreased the expression of HIF-1a in Th17 cells through a mechanism involving Ahr-mediated upregulation of HIF-1a regulating, PHD proteins. Conclusions: Collectively, our studies revealed that Activin-A represses the pathogenic Th17 cell phenotype by upregulating the eATP depletion pathway and the immunosuppressive cytokine IL-10, through mechanisms that involve STAT3, Ahr and c-Maf regulation. Moreover, Activin-A downregulates HIF-1a expression in Th17 cells, a key metabolic checkpoint involved in Th17 pathogenic functions. Our studies uncovered Activin-A as a negative regulator of the pathogenic profile of Th17 cells, highlighting it as a therapeutic target for MS."],"dc:identifier":["uoadl:2837003","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2837003"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Investigation of the Molecular Mechanisms Involved in Activin-A-induced regulation of Th17 mediated CNS autoimmune inflammation"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:33:07Z"}