{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2837030"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2837030","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αξιολόγηση της Ποιότητας Ζωής των παιδιών – ασθενών με Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου 1 μέσω της γονικής αναφοράς και διερεύνηση της πρόθεσης πληρωμής για πρόσβαση σε αποτελεσματικότερη θεραπεία.","abstract":"Εισαγωγή : Ο Σακχαρώδης Διαβήτης (ΣΔ) είναι μια χρόνια, πολυπαραγοντική, μεταβολική νόσος που οι αυξημένες απαιτήσεις της θεραπευτικής της αντιμετώπισης επηρεάζουν την ποιότητα ζωής των παιδιών και των οικογενειών τους. Σκοπός : Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η αξιολόγηση της ποιότητας της ζωής των παιδιών με ΣΔΤ 1, μέσω της καταγραφής των εμπειριών των γονέων, καθώς και η αναζήτηση πιθανών συσχετίσεων των εμπειριών αυτών με τα δημογραφικά χαρακτηριστικά των γονέων. Δευτερεύοντα στόχο αποτέλεσε η διερεύνηση της οριακής πρόθεσης πληρωμής των γονέων για πρόσβαση σε αποτελεσματικότερη θεραπεία, ώστε να περιοριστεί ο κίνδυνος εμφάνισης επιπλοκών σχετιζόμενων με τον ΣΔ. Υλικό – Μέθοδος : Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 312 γονείς παιδιών με διαγνωσμένο ΣΔΤ 1, ηλικίας ≤ 18 χρόνων. Για τη συλλογή των στοιχείων χρησιμοποιήθηκε το ερωτηματολόγιο PedsQL Diabetes Module Version 3.0, το οποίο διανεμήθηκε στους γονείς παιδιών, που παρακολουθούνται στο Διαβητολογικό Κέντρο του Γενικού Νοσοκομείου Παίδων Π. & Α. Κυριακού και το Διαβητολογικό Κέντρο του Νοσοκομείου Παίδων Αγία Σοφία, ενώ παράλληλα αναρτήθηκε ηλεκτρονικά, μέσω πλατφόρμας του Google, σε Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης. Για την ανάλυση των δεδομένων και τη στατιστική επεξεργασία τους χρησιμοποιήθηκε το στατιστικό πακέτο για τις κοινωνικές επιστήμες IBM SPSS 20.0 (Statistical Package for Social Sciences). Αποτελέσματα : Η μέση ηλικία του δείγματος ήταν 42,8 έτη (ΤΑ=6,8), ενώ η μέση ηλικία των παιδιών με ΣΔΤ 1 ήταν 10,9 έτη (ΤΑ=4,5). Το 67% των παιδιών – ασθενών ακολουθεί το εντατικό σχήμα πολλαπλών ενέσεων, ως σχήμα ινσουλινοθεραπείας. Από τα αποτελέσματα της στατιστικής ανάλυσης προέκυψε ότι η μέση συνολική βαθμολογία της ποιότητας ζωής των παιδιών, έτσι όπως καταγράφηκε από τις αναφορές των γονέων, ήταν 63,4 ±14,1, με το σκορ στις επιμέρους διαστάσεις της ποιότητας ζωής που μελετήθηκαν, να κυμαίνεται στο ίδιο επίπεδο. Πιο χαμηλή ήταν η μέση βαθμολογία της διάστασης ¨επικοινωνία¨, 56,4 ±21,4. Από την πολυμεταβλητή γραμμική παλινδρόμηση που εφαρμόστηκε, παρατηρήθηκε στατιστική σχέση ανάμεσα στην αύξηση του μορφωτικού επιπέδου (b=2,62, p=0,024), του οικογενειακού εισοδήματος (b=1,339, p=0,029) και των τακτικών επισκέψεων στο διαβητολογικό ιατρείο (b=0,179, p<0,001) με αύξηση της βαθμολογίας της ποιότητας ζωής των παιδιών με ΣΔΤ 1. Όσο μεγαλύτερη είναι η βαθμολογία της ποιότητας ζωής τόσο λιγότερα ή μικρότερης έντασης/σημασίας είναι τα προβλήματα. Η πρόθεση πληρωμής διερευνήθηκε ως προς 3 παραμέτρους, την αγορά σύγχρονων συσκευών παρακολούθησης σακχάρου, την πρόληψη των επιπλοκών και την πρόσβαση σε αποτελεσματικότερη φαρμακευτική θεραπεία. Από τις διμεταβλητές συσχετίσεις που έγιναν, βρέθηκε στατιστικά σημαντική σχέση ανάμεσα στην πρόθεση πληρωμής και το εισόδημα (p<0,001), ενώ δεν προέκυψε η πρόθεση πληρωμής να σχετίζεται με το μορφωτικό επίπεδο του γονέα. Συμπεράσματα : Η πλειοψηφία των παιδιών με ΣΔΤ 1 παρουσίασε σχετικά υψηλό επίπεδο ποιότητας ζωής. Η μελέτη ανέδειξε ότι τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα παιδιά και οι οικογένειές τους είναι χαμηλής έως μέτριας έντασης και σημασίας. Το σχήμα ινσουλινοθεραπείας που ακολουθείται δε βρέθηκε να επηρεάζει την ποιότητα ζωής, σε αντίθεση με το εισόδημα, το μορφωτικό επίπεδο του γονέα και τις τακτικές επισκέψεις στο διαβητολογικό ιατρείο, τα οποία σχετίζονται θετικά με την καλύτερη ποιότητα ζωής. Η πρόθεση πληρωμής για αποτελεσματικότερη θεραπεία είναι στενά εξαρτημένη από το εισόδημα της οικογένειας.","abstract_html":"Εισαγωγή : Ο Σακχαρώδης Διαβήτης (ΣΔ) είναι μια χρόνια, πολυπαραγοντική, μεταβολική νόσος που οι αυξημένες απαιτήσεις της θεραπευτικής της αντιμετώπισης επηρεάζουν την ποιότητα ζωής των παιδιών και των οικογενειών τους. Σκοπός : Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η αξιολόγηση της ποιότητας της ζωής των παιδιών με ΣΔΤ 1, μέσω της καταγραφής των εμπειριών των γονέων, καθώς και η αναζήτηση πιθανών συσχετίσεων των εμπειριών αυτών με τα δημογραφικά χαρακτηριστικά των γονέων. Δευτερεύοντα στόχο αποτέλεσε η διερεύνηση της οριακής πρόθεσης πληρωμής των γονέων για πρόσβαση σε αποτελεσματικότερη θεραπεία, ώστε να περιοριστεί ο κίνδυνος εμφάνισης επιπλοκών σχετιζόμενων με τον ΣΔ. Υλικό – Μέθοδος : Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 312 γονείς παιδιών με διαγνωσμένο ΣΔΤ 1, ηλικίας ≤ 18 χρόνων. Για τη συλλογή των στοιχείων χρησιμοποιήθηκε το ερωτηματολόγιο PedsQL Diabetes Module Version 3.0, το οποίο διανεμήθηκε στους γονείς παιδιών, που παρακολουθούνται στο Διαβητολογικό Κέντρο του Γενικού Νοσοκομείου Παίδων Π. &amp; Α. Κυριακού και το Διαβητολογικό Κέντρο του Νοσοκομείου Παίδων Αγία Σοφία, ενώ παράλληλα αναρτήθηκε ηλεκτρονικά, μέσω πλατφόρμας του Google, σε Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης. Για την ανάλυση των δεδομένων και τη στατιστική επεξεργασία τους χρησιμοποιήθηκε το στατιστικό πακέτο για τις κοινωνικές επιστήμες IBM SPSS 20.0 (Statistical Package for Social Sciences). Αποτελέσματα : Η μέση ηλικία του δείγματος ήταν 42,8 έτη (ΤΑ=6,8), ενώ η μέση ηλικία των παιδιών με ΣΔΤ 1 ήταν 10,9 έτη (ΤΑ=4,5). Το 67% των παιδιών – ασθενών ακολουθεί το εντατικό σχήμα πολλαπλών ενέσεων, ως σχήμα ινσουλινοθεραπείας. Από τα αποτελέσματα της στατιστικής ανάλυσης προέκυψε ότι η μέση συνολική βαθμολογία της ποιότητας ζωής των παιδιών, έτσι όπως καταγράφηκε από τις αναφορές των γονέων, ήταν 63,4 ±14,1, με το σκορ στις επιμέρους διαστάσεις της ποιότητας ζωής που μελετήθηκαν, να κυμαίνεται στο ίδιο επίπεδο. Πιο χαμηλή ήταν η μέση βαθμολογία της διάστασης ¨επικοινωνία¨, 56,4 ±21,4. Από την πολυμεταβλητή γραμμική παλινδρόμηση που εφαρμόστηκε, παρατηρήθηκε στατιστική σχέση ανάμεσα στην αύξηση του μορφωτικού επιπέδου (b=2,62, p=0,024), του οικογενειακού εισοδήματος (b=1,339, p=0,029) και των τακτικών επισκέψεων στο διαβητολογικό ιατρείο (b=0,179, p&lt;0,001) με αύξηση της βαθμολογίας της ποιότητας ζωής των παιδιών με ΣΔΤ 1. Όσο μεγαλύτερη είναι η βαθμολογία της ποιότητας ζωής τόσο λιγότερα ή μικρότερης έντασης/σημασίας είναι τα προβλήματα. Η πρόθεση πληρωμής διερευνήθηκε ως προς 3 παραμέτρους, την αγορά σύγχρονων συσκευών παρακολούθησης σακχάρου, την πρόληψη των επιπλοκών και την πρόσβαση σε αποτελεσματικότερη φαρμακευτική θεραπεία. Από τις διμεταβλητές συσχετίσεις που έγιναν, βρέθηκε στατιστικά σημαντική σχέση ανάμεσα στην πρόθεση πληρωμής και το εισόδημα (p&lt;0,001), ενώ δεν προέκυψε η πρόθεση πληρωμής να σχετίζεται με το μορφωτικό επίπεδο του γονέα. Συμπεράσματα : Η πλειοψηφία των παιδιών με ΣΔΤ 1 παρουσίασε σχετικά υψηλό επίπεδο ποιότητας ζωής. Η μελέτη ανέδειξε ότι τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα παιδιά και οι οικογένειές τους είναι χαμηλής έως μέτριας έντασης και σημασίας. Το σχήμα ινσουλινοθεραπείας που ακολουθείται δε βρέθηκε να επηρεάζει την ποιότητα ζωής, σε αντίθεση με το εισόδημα, το μορφωτικό επίπεδο του γονέα και τις τακτικές επισκέψεις στο διαβητολογικό ιατρείο, τα οποία σχετίζονται θετικά με την καλύτερη ποιότητα ζωής. Η πρόθεση πληρωμής για αποτελεσματικότερη θεραπεία είναι στενά εξαρτημένη από το εισόδημα της οικογένειας.","abstract_has_math":false,"creators":["Μακρή Ελένη","Makri Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:33:07Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2837030"],"render_values":[{"text":"uoadl:2837030","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2837030","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2837030","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2837030","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μακρή Ελένη","Makri Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2837030","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2837030"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή : Ο Σακχαρώδης Διαβήτης (ΣΔ) είναι μια χρόνια, πολυπαραγοντική, μεταβολική νόσος που οι αυξημένες απαιτήσεις της θεραπευτικής της αντιμετώπισης επηρεάζουν την ποιότητα ζωής των παιδιών και των οικογενειών τους. Σκοπός : Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η αξιολόγηση της ποιότητας της ζωής των παιδιών με ΣΔΤ 1, μέσω της καταγραφής των εμπειριών των γονέων, καθώς και η αναζήτηση πιθανών συσχετίσεων των εμπειριών αυτών με τα δημογραφικά χαρακτηριστικά των γονέων. Δευτερεύοντα στόχο αποτέλεσε η διερεύνηση της οριακής πρόθεσης πληρωμής των γονέων για πρόσβαση σε αποτελεσματικότερη θεραπεία, ώστε να περιοριστεί ο κίνδυνος εμφάνισης επιπλοκών σχετιζόμενων με τον ΣΔ. Υλικό – Μέθοδος : Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 312 γονείς παιδιών με διαγνωσμένο ΣΔΤ 1, ηλικίας ≤ 18 χρόνων. Για τη συλλογή των στοιχείων χρησιμοποιήθηκε το ερωτηματολόγιο PedsQL Diabetes Module Version 3.0, το οποίο διανεμήθηκε στους γονείς παιδιών, που παρακολουθούνται στο Διαβητολογικό Κέντρο του Γενικού Νοσοκομείου Παίδων Π. & Α. Κυριακού και το Διαβητολογικό Κέντρο του Νοσοκομείου Παίδων Αγία Σοφία, ενώ παράλληλα αναρτήθηκε ηλεκτρονικά, μέσω πλατφόρμας του Google, σε Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης. Για την ανάλυση των δεδομένων και τη στατιστική επεξεργασία τους χρησιμοποιήθηκε το στατιστικό πακέτο για τις κοινωνικές επιστήμες IBM SPSS 20.0 (Statistical Package for Social Sciences). Αποτελέσματα : Η μέση ηλικία του δείγματος ήταν 42,8 έτη (ΤΑ=6,8), ενώ η μέση ηλικία των παιδιών με ΣΔΤ 1 ήταν 10,9 έτη (ΤΑ=4,5). Το 67% των παιδιών – ασθενών ακολουθεί το εντατικό σχήμα πολλαπλών ενέσεων, ως σχήμα ινσουλινοθεραπείας. Από τα αποτελέσματα της στατιστικής ανάλυσης προέκυψε ότι η μέση συνολική βαθμολογία της ποιότητας ζωής των παιδιών, έτσι όπως καταγράφηκε από τις αναφορές των γονέων, ήταν 63,4 ±14,1, με το σκορ στις επιμέρους διαστάσεις της ποιότητας ζωής που μελετήθηκαν, να κυμαίνεται στο ίδιο επίπεδο. Πιο χαμηλή ήταν η μέση βαθμολογία της διάστασης ¨επικοινωνία¨, 56,4 ±21,4. Από την πολυμεταβλητή γραμμική παλινδρόμηση που εφαρμόστηκε, παρατηρήθηκε στατιστική σχέση ανάμεσα στην αύξηση του μορφωτικού επιπέδου (b=2,62, p=0,024), του οικογενειακού εισοδήματος (b=1,339, p=0,029) και των τακτικών επισκέψεων στο διαβητολογικό ιατρείο (b=0,179, p<0,001) με αύξηση της βαθμολογίας της ποιότητας ζωής των παιδιών με ΣΔΤ 1. Όσο μεγαλύτερη είναι η βαθμολογία της ποιότητας ζωής τόσο λιγότερα ή μικρότερης έντασης/σημασίας είναι τα προβλήματα. Η πρόθεση πληρωμής διερευνήθηκε ως προς 3 παραμέτρους, την αγορά σύγχρονων συσκευών παρακολούθησης σακχάρου, την πρόληψη των επιπλοκών και την πρόσβαση σε αποτελεσματικότερη φαρμακευτική θεραπεία. Από τις διμεταβλητές συσχετίσεις που έγιναν, βρέθηκε στατιστικά σημαντική σχέση ανάμεσα στην πρόθεση πληρωμής και το εισόδημα (p<0,001), ενώ δεν προέκυψε η πρόθεση πληρωμής να σχετίζεται με το μορφωτικό επίπεδο του γονέα. Συμπεράσματα : Η πλειοψηφία των παιδιών με ΣΔΤ 1 παρουσίασε σχετικά υψηλό επίπεδο ποιότητας ζωής. Η μελέτη ανέδειξε ότι τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα παιδιά και οι οικογένειές τους είναι χαμηλής έως μέτριας έντασης και σημασίας. Το σχήμα ινσουλινοθεραπείας που ακολουθείται δε βρέθηκε να επηρεάζει την ποιότητα ζωής, σε αντίθεση με το εισόδημα, το μορφωτικό επίπεδο του γονέα και τις τακτικές επισκέψεις στο διαβητολογικό ιατρείο, τα οποία σχετίζονται θετικά με την καλύτερη ποιότητα ζωής. Η πρόθεση πληρωμής για αποτελεσματικότερη θεραπεία είναι στενά εξαρτημένη από το εισόδημα της οικογένειας.","Ιntroduction : Diabetes Mellitus is a chronic multifactorial disease which requires a demanding treatment, that affects the quality of life for children and their families. Aim : The purpose of this study was to explore and to identify the factors that affect the quality of life for children with diabetes, through recording parenting experiences and associating these experiences with demographic characteristics of the parents. Secondary study goal was to explore the parents’ willingness to pay for more effective treatment, so as to reduce the risk of complications of diabetes. Methods : The sample of the study was 312 parents of children with diagnosed diabetes Type 1, age < 18. The questionnaire that was used was “ PedsQL Diabetes Module Version 3.0” . The scales were applied to parents of children attending the Diabetes Centers of the Pediatric Hospital of “A. & P. Kyriakou” and the Pediatric Hospital “Saint Sophia”. At the same time the questionnaire has been posted to the social networking media. The statistical package used to analyze the data and their statistical processing was IBM SPSS 20.0 (Statistical Package for Social Sciences). Results : The average age of the sample was 42,8 years and the average age of the children with diabetes was 10,9 years. 67% of patients follow an intensive multi – injection regimen for their treatment. The results of the statistical analysis showed that the average overall quality of life of children, as recorded by parents’ references, was 63,4 ± 14,1, with the score in the individual dimensions of the quality of life considered to be at the same level. The average score of the communication ¨dimension¨ was lower, at 56,4 ± 21,4. From the multivariate linear regression applied, there was a statistical relationship between the increase in the educational level (b = 2,62, p = 0,024), the family income (b = 1,339, p = 0,029) and the regular visits to the diabetic clinic (b= 0.179, p <0.001) with an increase in the quality of life of children with diabetes Type 1.The higher the quality of life scores the less or of less intensity / importance are the problems. The willingness to pay was investigated in terms of three parameters, the purchase of modern blood sugar monitoring devices, prevention of complications and access to more effective drug therapy. From the bipolar correlations, a statistically significant relationship between the payment intent and the income (p <0.001) was found, and the intention to pay was not related to the educational level. Conclusions : The majority of children with diabetes Type 1 showed a relatively high level of quality of life. The study showed that the problems faced by children and their families are of low to moderate intensity and importance. The insulin therapy scheme followed was not found to affect the level of quality of life, as opposed to income, parent's educational level, and regular visits to the diabetes clinic. The intention to pay for more effective treatment is closely dependent on family income."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αξιολόγηση της Ποιότητας Ζωής των παιδιών – ασθενών με Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου 1 μέσω της γονικής αναφοράς και διερεύνηση της πρόθεσης πληρωμής για πρόσβαση σε αποτελεσματικότερη θεραπεία."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μακρή Ελένη","Makri Eleni"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Εισαγωγή : Ο Σακχαρώδης Διαβήτης (ΣΔ) είναι μια χρόνια, πολυπαραγοντική, μεταβολική νόσος που οι αυξημένες απαιτήσεις της θεραπευτικής της αντιμετώπισης επηρεάζουν την ποιότητα ζωής των παιδιών και των οικογενειών τους. Σκοπός : Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η αξιολόγηση της ποιότητας της ζωής των παιδιών με ΣΔΤ 1, μέσω της καταγραφής των εμπειριών των γονέων, καθώς και η αναζήτηση πιθανών συσχετίσεων των εμπειριών αυτών με τα δημογραφικά χαρακτηριστικά των γονέων. Δευτερεύοντα στόχο αποτέλεσε η διερεύνηση της οριακής πρόθεσης πληρωμής των γονέων για πρόσβαση σε αποτελεσματικότερη θεραπεία, ώστε να περιοριστεί ο κίνδυνος εμφάνισης επιπλοκών σχετιζόμενων με τον ΣΔ. Υλικό – Μέθοδος : Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 312 γονείς παιδιών με διαγνωσμένο ΣΔΤ 1, ηλικίας ≤ 18 χρόνων. Για τη συλλογή των στοιχείων χρησιμοποιήθηκε το ερωτηματολόγιο PedsQL Diabetes Module Version 3.0, το οποίο διανεμήθηκε στους γονείς παιδιών, που παρακολουθούνται στο Διαβητολογικό Κέντρο του Γενικού Νοσοκομείου Παίδων Π. & Α. Κυριακού και το Διαβητολογικό Κέντρο του Νοσοκομείου Παίδων Αγία Σοφία, ενώ παράλληλα αναρτήθηκε ηλεκτρονικά, μέσω πλατφόρμας του Google, σε Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης. Για την ανάλυση των δεδομένων και τη στατιστική επεξεργασία τους χρησιμοποιήθηκε το στατιστικό πακέτο για τις κοινωνικές επιστήμες IBM SPSS 20.0 (Statistical Package for Social Sciences). Αποτελέσματα : Η μέση ηλικία του δείγματος ήταν 42,8 έτη (ΤΑ=6,8), ενώ η μέση ηλικία των παιδιών με ΣΔΤ 1 ήταν 10,9 έτη (ΤΑ=4,5). Το 67% των παιδιών – ασθενών ακολουθεί το εντατικό σχήμα πολλαπλών ενέσεων, ως σχήμα ινσουλινοθεραπείας. Από τα αποτελέσματα της στατιστικής ανάλυσης προέκυψε ότι η μέση συνολική βαθμολογία της ποιότητας ζωής των παιδιών, έτσι όπως καταγράφηκε από τις αναφορές των γονέων, ήταν 63,4 ±14,1, με το σκορ στις επιμέρους διαστάσεις της ποιότητας ζωής που μελετήθηκαν, να κυμαίνεται στο ίδιο επίπεδο. Πιο χαμηλή ήταν η μέση βαθμολογία της διάστασης ¨επικοινωνία¨, 56,4 ±21,4. Από την πολυμεταβλητή γραμμική παλινδρόμηση που εφαρμόστηκε, παρατηρήθηκε στατιστική σχέση ανάμεσα στην αύξηση του μορφωτικού επιπέδου (b=2,62, p=0,024), του οικογενειακού εισοδήματος (b=1,339, p=0,029) και των τακτικών επισκέψεων στο διαβητολογικό ιατρείο (b=0,179, p<0,001) με αύξηση της βαθμολογίας της ποιότητας ζωής των παιδιών με ΣΔΤ 1. Όσο μεγαλύτερη είναι η βαθμολογία της ποιότητας ζωής τόσο λιγότερα ή μικρότερης έντασης/σημασίας είναι τα προβλήματα. Η πρόθεση πληρωμής διερευνήθηκε ως προς 3 παραμέτρους, την αγορά σύγχρονων συσκευών παρακολούθησης σακχάρου, την πρόληψη των επιπλοκών και την πρόσβαση σε αποτελεσματικότερη φαρμακευτική θεραπεία. Από τις διμεταβλητές συσχετίσεις που έγιναν, βρέθηκε στατιστικά σημαντική σχέση ανάμεσα στην πρόθεση πληρωμής και το εισόδημα (p<0,001), ενώ δεν προέκυψε η πρόθεση πληρωμής να σχετίζεται με το μορφωτικό επίπεδο του γονέα. Συμπεράσματα : Η πλειοψηφία των παιδιών με ΣΔΤ 1 παρουσίασε σχετικά υψηλό επίπεδο ποιότητας ζωής. Η μελέτη ανέδειξε ότι τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα παιδιά και οι οικογένειές τους είναι χαμηλής έως μέτριας έντασης και σημασίας. Το σχήμα ινσουλινοθεραπείας που ακολουθείται δε βρέθηκε να επηρεάζει την ποιότητα ζωής, σε αντίθεση με το εισόδημα, το μορφωτικό επίπεδο του γονέα και τις τακτικές επισκέψεις στο διαβητολογικό ιατρείο, τα οποία σχετίζονται θετικά με την καλύτερη ποιότητα ζωής. Η πρόθεση πληρωμής για αποτελεσματικότερη θεραπεία είναι στενά εξαρτημένη από το εισόδημα της οικογένειας.","Ιntroduction : Diabetes Mellitus is a chronic multifactorial disease which requires a demanding treatment, that affects the quality of life for children and their families. Aim : The purpose of this study was to explore and to identify the factors that affect the quality of life for children with diabetes, through recording parenting experiences and associating these experiences with demographic characteristics of the parents. Secondary study goal was to explore the parents’ willingness to pay for more effective treatment, so as to reduce the risk of complications of diabetes. Methods : The sample of the study was 312 parents of children with diagnosed diabetes Type 1, age < 18. The questionnaire that was used was “ PedsQL Diabetes Module Version 3.0” . The scales were applied to parents of children attending the Diabetes Centers of the Pediatric Hospital of “A. & P. Kyriakou” and the Pediatric Hospital “Saint Sophia”. At the same time the questionnaire has been posted to the social networking media. The statistical package used to analyze the data and their statistical processing was IBM SPSS 20.0 (Statistical Package for Social Sciences). Results : The average age of the sample was 42,8 years and the average age of the children with diabetes was 10,9 years. 67% of patients follow an intensive multi – injection regimen for their treatment. The results of the statistical analysis showed that the average overall quality of life of children, as recorded by parents’ references, was 63,4 ± 14,1, with the score in the individual dimensions of the quality of life considered to be at the same level. The average score of the communication ¨dimension¨ was lower, at 56,4 ± 21,4. From the multivariate linear regression applied, there was a statistical relationship between the increase in the educational level (b = 2,62, p = 0,024), the family income (b = 1,339, p = 0,029) and the regular visits to the diabetic clinic (b= 0.179, p <0.001) with an increase in the quality of life of children with diabetes Type 1.The higher the quality of life scores the less or of less intensity / importance are the problems. The willingness to pay was investigated in terms of three parameters, the purchase of modern blood sugar monitoring devices, prevention of complications and access to more effective drug therapy. From the bipolar correlations, a statistically significant relationship between the payment intent and the income (p <0.001) was found, and the intention to pay was not related to the educational level. Conclusions : The majority of children with diabetes Type 1 showed a relatively high level of quality of life. The study showed that the problems faced by children and their families are of low to moderate intensity and importance. The insulin therapy scheme followed was not found to affect the level of quality of life, as opposed to income, parent's educational level, and regular visits to the diabetes clinic. The intention to pay for more effective treatment is closely dependent on family income."],"dc:identifier":["uoadl:2837030","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2837030"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Αξιολόγηση της Ποιότητας Ζωής των παιδιών – ασθενών με Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου 1 μέσω της γονικής αναφοράς και διερεύνηση της πρόθεσης πληρωμής για πρόσβαση σε αποτελεσματικότερη θεραπεία."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:33:07Z"}