{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2837250"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2837250","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Χαρτογράφηση της ενεργοποίησης της μικρογλοίας στις περιοχές του προμετωπιαίου φλοιού, του ιπποκάμπου και της αμυγδαλής μετά από πρόκληση χρόνιου στρες κοινωνικής ήττας","abstract":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η έκθεση σε πρώιμες στρεσογόνες εμπειρίες επηρεάζει καθοριστικά την ανάπτυξη και τη λειτουργία του κεντρικού νευρικού συστήματος. Όταν αυτή δε ακολουθείται από έκθεση σε χρόνιους στρεσογόνους παράγοντες κατά την ενήλικο ζωή, οι αρνητικές επιπτώσεις τους στρες ενισχύονται. Η μικρογλοία είναι μία κατηγορία κυττάρων του ανοσοποιητικού αλλά και του νευρικού συστήματος που μελετώνται ως πιθανοί διαμεσολαβητές αυτού του φαινομένου ενίσχυσης. ΣΚΟΠΟΣ: Στην παρούσα μελέτη διερευνήσαμε το πρότυπο ενεργοποίησης της μικρογλοίας μετά την έκθεση σε ψυχοκοινωνικό στρες μόνο κατά την νεογνική περίοδο, μόνο κατά την ενήλικο ζωή και κατά τη διαδοχική τους συνύπαρξη. ΥΛΙΚΑ & ΜΕΘΟΔΟI: Για το σκοπό αυτό αξιοποιήθηκαν δύο ζωικά πειραματικά μοντέλα στον επίμυ. Η νεογνική εκπαίδευση σε λαβύρινθο σχήματος Τ υπό συνθήκες άρνησης ή λήψης της ανταμοιβής −νεογνικό μοντέλο ήπιας αντιξοότητας− και το χρόνιο στρες κοινωνικής ήττας στους ενήλικες. Για τον χαρακτηρισμό του προτύπου ενεργοποίησης της μικρογλοίας στον εγκέφαλο, και συγκεκριμένα στις περιοχές του ιπποκάμπου, του προμετωπιαίου φλοιού και της αμυγδαλής, διενεργήθηκε: α) ανοσοϊστοχημικός εντοπισμός της πρωτεΐνης Iba-1 –γενικός κυτταρικός δείκτης της μικρογλοίας– ώστε να αποτιμηθεί αριθμητικά ο πληθυσμός της μικρογλοίας, και β) ποσοτική αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης αντίστροφης μεταγραφής των γονιδίων PPARγ, IL-1β και TNFa ώστε να προσδιοριστεί το ανοσολογικό προφίλ της μικρογλοίας. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η έρευνά μας έδειξε ότι η διαδοχή στρεσογόνων γεγονότων στην πρώιμη νεογνική περίοδο και μετέπειτα κατά την ενήλικο ζωή οδηγεί σε αριθμητική αύξηση του πληθυσμού της μικρογλοίας στον ιππόκαμπο και στον προμετωπιαίο φλοιό και σε αύξηση της σχετικής έκφρασης του αντιφλεγμονώδους παράγοντα PPARγ στον ιππόκαμπο. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Μια ήπια πρώιμη στρεσογόνος εμπειρία, ενώ από μόνη της δεν επηρεάζει τη μικρογλοία, όταν συνοδεύεται από στρες κατά την ενήλικο ζωή εμφανίζει να έχει σημαντική επίπτωση σε κυτταρικό και μοριακό επίπεδο. Το φαινόμενο αυτό έρχεται σε συμφωνία με την \"Υπόθεση των δύο χτυπημάτων\", όπου η ευαλωτότητα στο στρες κατά την ενήλικο ζωή καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από την ποιότητα των πρώιμων εμπειριών. Ένα φαινόμενο ιδιαίτερης κοινωνικής αξίας, καθώς επισημαίνει την κρισιμότητα των παιδικών χρόνων στον μακροπρόθεσμο καθορισμό της υγείας και της ποιότητας ζωής.","abstract_html":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η έκθεση σε πρώιμες στρεσογόνες εμπειρίες επηρεάζει καθοριστικά την ανάπτυξη και τη λειτουργία του κεντρικού νευρικού συστήματος. Όταν αυτή δε ακολουθείται από έκθεση σε χρόνιους στρεσογόνους παράγοντες κατά την ενήλικο ζωή, οι αρνητικές επιπτώσεις τους στρες ενισχύονται. Η μικρογλοία είναι μία κατηγορία κυττάρων του ανοσοποιητικού αλλά και του νευρικού συστήματος που μελετώνται ως πιθανοί διαμεσολαβητές αυτού του φαινομένου ενίσχυσης. ΣΚΟΠΟΣ: Στην παρούσα μελέτη διερευνήσαμε το πρότυπο ενεργοποίησης της μικρογλοίας μετά την έκθεση σε ψυχοκοινωνικό στρες μόνο κατά την νεογνική περίοδο, μόνο κατά την ενήλικο ζωή και κατά τη διαδοχική τους συνύπαρξη. ΥΛΙΚΑ &amp; ΜΕΘΟΔΟI: Για το σκοπό αυτό αξιοποιήθηκαν δύο ζωικά πειραματικά μοντέλα στον επίμυ. Η νεογνική εκπαίδευση σε λαβύρινθο σχήματος Τ υπό συνθήκες άρνησης ή λήψης της ανταμοιβής −νεογνικό μοντέλο ήπιας αντιξοότητας− και το χρόνιο στρες κοινωνικής ήττας στους ενήλικες. Για τον χαρακτηρισμό του προτύπου ενεργοποίησης της μικρογλοίας στον εγκέφαλο, και συγκεκριμένα στις περιοχές του ιπποκάμπου, του προμετωπιαίου φλοιού και της αμυγδαλής, διενεργήθηκε: α) ανοσοϊστοχημικός εντοπισμός της πρωτεΐνης Iba-1 –γενικός κυτταρικός δείκτης της μικρογλοίας– ώστε να αποτιμηθεί αριθμητικά ο πληθυσμός της μικρογλοίας, και β) ποσοτική αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης αντίστροφης μεταγραφής των γονιδίων PPARγ, IL-1β και TNFa ώστε να προσδιοριστεί το ανοσολογικό προφίλ της μικρογλοίας. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η έρευνά μας έδειξε ότι η διαδοχή στρεσογόνων γεγονότων στην πρώιμη νεογνική περίοδο και μετέπειτα κατά την ενήλικο ζωή οδηγεί σε αριθμητική αύξηση του πληθυσμού της μικρογλοίας στον ιππόκαμπο και στον προμετωπιαίο φλοιό και σε αύξηση της σχετικής έκφρασης του αντιφλεγμονώδους παράγοντα PPARγ στον ιππόκαμπο. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Μια ήπια πρώιμη στρεσογόνος εμπειρία, ενώ από μόνη της δεν επηρεάζει τη μικρογλοία, όταν συνοδεύεται από στρες κατά την ενήλικο ζωή εμφανίζει να έχει σημαντική επίπτωση σε κυτταρικό και μοριακό επίπεδο. Το φαινόμενο αυτό έρχεται σε συμφωνία με την &quot;Υπόθεση των δύο χτυπημάτων&quot;, όπου η ευαλωτότητα στο στρες κατά την ενήλικο ζωή καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από την ποιότητα των πρώιμων εμπειριών. Ένα φαινόμενο ιδιαίτερης κοινωνικής αξίας, καθώς επισημαίνει την κρισιμότητα των παιδικών χρόνων στον μακροπρόθεσμο καθορισμό της υγείας και της ποιότητας ζωής.","abstract_has_math":false,"creators":["Φερλέ Βασιλική","Ferle Vasiliki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:33:09Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2837250"],"render_values":[{"text":"uoadl:2837250","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2837250","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2837250","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2837250","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Φερλέ Βασιλική","Ferle Vasiliki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2837250","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2837250"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η έκθεση σε πρώιμες στρεσογόνες εμπειρίες επηρεάζει καθοριστικά την ανάπτυξη και τη λειτουργία του κεντρικού νευρικού συστήματος. Όταν αυτή δε ακολουθείται από έκθεση σε χρόνιους στρεσογόνους παράγοντες κατά την ενήλικο ζωή, οι αρνητικές επιπτώσεις τους στρες ενισχύονται. Η μικρογλοία είναι μία κατηγορία κυττάρων του ανοσοποιητικού αλλά και του νευρικού συστήματος που μελετώνται ως πιθανοί διαμεσολαβητές αυτού του φαινομένου ενίσχυσης. ΣΚΟΠΟΣ: Στην παρούσα μελέτη διερευνήσαμε το πρότυπο ενεργοποίησης της μικρογλοίας μετά την έκθεση σε ψυχοκοινωνικό στρες μόνο κατά την νεογνική περίοδο, μόνο κατά την ενήλικο ζωή και κατά τη διαδοχική τους συνύπαρξη. ΥΛΙΚΑ & ΜΕΘΟΔΟI: Για το σκοπό αυτό αξιοποιήθηκαν δύο ζωικά πειραματικά μοντέλα στον επίμυ. Η νεογνική εκπαίδευση σε λαβύρινθο σχήματος Τ υπό συνθήκες άρνησης ή λήψης της ανταμοιβής −νεογνικό μοντέλο ήπιας αντιξοότητας− και το χρόνιο στρες κοινωνικής ήττας στους ενήλικες. Για τον χαρακτηρισμό του προτύπου ενεργοποίησης της μικρογλοίας στον εγκέφαλο, και συγκεκριμένα στις περιοχές του ιπποκάμπου, του προμετωπιαίου φλοιού και της αμυγδαλής, διενεργήθηκε: α) ανοσοϊστοχημικός εντοπισμός της πρωτεΐνης Iba-1 –γενικός κυτταρικός δείκτης της μικρογλοίας– ώστε να αποτιμηθεί αριθμητικά ο πληθυσμός της μικρογλοίας, και β) ποσοτική αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης αντίστροφης μεταγραφής των γονιδίων PPARγ, IL-1β και TNFa ώστε να προσδιοριστεί το ανοσολογικό προφίλ της μικρογλοίας. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η έρευνά μας έδειξε ότι η διαδοχή στρεσογόνων γεγονότων στην πρώιμη νεογνική περίοδο και μετέπειτα κατά την ενήλικο ζωή οδηγεί σε αριθμητική αύξηση του πληθυσμού της μικρογλοίας στον ιππόκαμπο και στον προμετωπιαίο φλοιό και σε αύξηση της σχετικής έκφρασης του αντιφλεγμονώδους παράγοντα PPARγ στον ιππόκαμπο. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Μια ήπια πρώιμη στρεσογόνος εμπειρία, ενώ από μόνη της δεν επηρεάζει τη μικρογλοία, όταν συνοδεύεται από στρες κατά την ενήλικο ζωή εμφανίζει να έχει σημαντική επίπτωση σε κυτταρικό και μοριακό επίπεδο. Το φαινόμενο αυτό έρχεται σε συμφωνία με την \"Υπόθεση των δύο χτυπημάτων\", όπου η ευαλωτότητα στο στρες κατά την ενήλικο ζωή καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από την ποιότητα των πρώιμων εμπειριών. Ένα φαινόμενο ιδιαίτερης κοινωνικής αξίας, καθώς επισημαίνει την κρισιμότητα των παιδικών χρόνων στον μακροπρόθεσμο καθορισμό της υγείας και της ποιότητας ζωής.","INTRODUCTION: Early life stressful experiences strongly affect both developmental and functional processes of the central nervous system. When followed by chronic stressors in adulthood, the negative effects of stress are enhanced. Microglia is a class of cells belonging both to the immune and the nervous system and is thought to be a potential mediator of this enhancement phenomenon. AIM: In the present study we investigated the pattern of microglial activation as an effect of psychosocial stress during childhood alone, during adulthood alone and at their succession. MATERIALS & METHODS: For this purpose, we used two experimental animal models in the rat. The neonatal training in the T-maze under denial or receipt of reward –a neonatal model of stress of mild adversity– and the model of chronic social defeat at the adults. In order to characterize the microglial activation pattern in the brain, namely in the hippocampus, prefrontal cortex and amygdala, we used: a) immunohistochemistry detection of Iba-1 –a generic cell marker of microglia for all its phenotypes– to estimate the size of microglial population and b) quantitative reverse transcriptase polymerase chain reaction for PPARγ, IL-1β and TNFα genes to determine the immunological profile of microglia. RESULTS: Our results suggest that the succession of stressful events in the early neonatal years and later in adulthood lead to a numerical increase of the microglial population in the hippocampus and the prefrontal cortex and to an increase in the relative expression of the anti-inflammatory marker PPARγ in the hippocampus. CONCLUSIONS: A mild early life stressful experience, while it does not affect microglia per se, when followed by stress during adulthood it appears to have a significant effect on a cellular and molecular level. This phenomenon is in line with the \"Two-hit hypothesis\", where the vulnerability to stress of an adult is largely determined by the quality of early life experiences. A phenomenon of great value for the society, since it highlights the significance of childhood in the long-term determination of health and wellbeing."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Χαρτογράφηση της ενεργοποίησης της μικρογλοίας στις περιοχές του προμετωπιαίου φλοιού, του ιπποκάμπου και της αμυγδαλής μετά από πρόκληση χρόνιου στρες κοινωνικής ήττας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Φερλέ Βασιλική","Ferle Vasiliki"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η έκθεση σε πρώιμες στρεσογόνες εμπειρίες επηρεάζει καθοριστικά την ανάπτυξη και τη λειτουργία του κεντρικού νευρικού συστήματος. Όταν αυτή δε ακολουθείται από έκθεση σε χρόνιους στρεσογόνους παράγοντες κατά την ενήλικο ζωή, οι αρνητικές επιπτώσεις τους στρες ενισχύονται. Η μικρογλοία είναι μία κατηγορία κυττάρων του ανοσοποιητικού αλλά και του νευρικού συστήματος που μελετώνται ως πιθανοί διαμεσολαβητές αυτού του φαινομένου ενίσχυσης. ΣΚΟΠΟΣ: Στην παρούσα μελέτη διερευνήσαμε το πρότυπο ενεργοποίησης της μικρογλοίας μετά την έκθεση σε ψυχοκοινωνικό στρες μόνο κατά την νεογνική περίοδο, μόνο κατά την ενήλικο ζωή και κατά τη διαδοχική τους συνύπαρξη. ΥΛΙΚΑ & ΜΕΘΟΔΟI: Για το σκοπό αυτό αξιοποιήθηκαν δύο ζωικά πειραματικά μοντέλα στον επίμυ. Η νεογνική εκπαίδευση σε λαβύρινθο σχήματος Τ υπό συνθήκες άρνησης ή λήψης της ανταμοιβής −νεογνικό μοντέλο ήπιας αντιξοότητας− και το χρόνιο στρες κοινωνικής ήττας στους ενήλικες. Για τον χαρακτηρισμό του προτύπου ενεργοποίησης της μικρογλοίας στον εγκέφαλο, και συγκεκριμένα στις περιοχές του ιπποκάμπου, του προμετωπιαίου φλοιού και της αμυγδαλής, διενεργήθηκε: α) ανοσοϊστοχημικός εντοπισμός της πρωτεΐνης Iba-1 –γενικός κυτταρικός δείκτης της μικρογλοίας– ώστε να αποτιμηθεί αριθμητικά ο πληθυσμός της μικρογλοίας, και β) ποσοτική αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης αντίστροφης μεταγραφής των γονιδίων PPARγ, IL-1β και TNFa ώστε να προσδιοριστεί το ανοσολογικό προφίλ της μικρογλοίας. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η έρευνά μας έδειξε ότι η διαδοχή στρεσογόνων γεγονότων στην πρώιμη νεογνική περίοδο και μετέπειτα κατά την ενήλικο ζωή οδηγεί σε αριθμητική αύξηση του πληθυσμού της μικρογλοίας στον ιππόκαμπο και στον προμετωπιαίο φλοιό και σε αύξηση της σχετικής έκφρασης του αντιφλεγμονώδους παράγοντα PPARγ στον ιππόκαμπο. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Μια ήπια πρώιμη στρεσογόνος εμπειρία, ενώ από μόνη της δεν επηρεάζει τη μικρογλοία, όταν συνοδεύεται από στρες κατά την ενήλικο ζωή εμφανίζει να έχει σημαντική επίπτωση σε κυτταρικό και μοριακό επίπεδο. Το φαινόμενο αυτό έρχεται σε συμφωνία με την \"Υπόθεση των δύο χτυπημάτων\", όπου η ευαλωτότητα στο στρες κατά την ενήλικο ζωή καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από την ποιότητα των πρώιμων εμπειριών. Ένα φαινόμενο ιδιαίτερης κοινωνικής αξίας, καθώς επισημαίνει την κρισιμότητα των παιδικών χρόνων στον μακροπρόθεσμο καθορισμό της υγείας και της ποιότητας ζωής.","INTRODUCTION: Early life stressful experiences strongly affect both developmental and functional processes of the central nervous system. When followed by chronic stressors in adulthood, the negative effects of stress are enhanced. Microglia is a class of cells belonging both to the immune and the nervous system and is thought to be a potential mediator of this enhancement phenomenon. AIM: In the present study we investigated the pattern of microglial activation as an effect of psychosocial stress during childhood alone, during adulthood alone and at their succession. MATERIALS & METHODS: For this purpose, we used two experimental animal models in the rat. The neonatal training in the T-maze under denial or receipt of reward –a neonatal model of stress of mild adversity– and the model of chronic social defeat at the adults. In order to characterize the microglial activation pattern in the brain, namely in the hippocampus, prefrontal cortex and amygdala, we used: a) immunohistochemistry detection of Iba-1 –a generic cell marker of microglia for all its phenotypes– to estimate the size of microglial population and b) quantitative reverse transcriptase polymerase chain reaction for PPARγ, IL-1β and TNFα genes to determine the immunological profile of microglia. RESULTS: Our results suggest that the succession of stressful events in the early neonatal years and later in adulthood lead to a numerical increase of the microglial population in the hippocampus and the prefrontal cortex and to an increase in the relative expression of the anti-inflammatory marker PPARγ in the hippocampus. CONCLUSIONS: A mild early life stressful experience, while it does not affect microglia per se, when followed by stress during adulthood it appears to have a significant effect on a cellular and molecular level. This phenomenon is in line with the \"Two-hit hypothesis\", where the vulnerability to stress of an adult is largely determined by the quality of early life experiences. A phenomenon of great value for the society, since it highlights the significance of childhood in the long-term determination of health and wellbeing."],"dc:identifier":["uoadl:2837250","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2837250"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Χαρτογράφηση της ενεργοποίησης της μικρογλοίας στις περιοχές του προμετωπιαίου φλοιού, του ιπποκάμπου και της αμυγδαλής μετά από πρόκληση χρόνιου στρες κοινωνικής ήττας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:33:09Z"}