{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2837330"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2837330","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Φυσιολογικές αποκρίσεις βετεράνων κολυμβητών-τριών μετά από 100μ κολύμβησης μέγιστης έντασης","abstract":"Αποκλείοντας τα αρνητικά φαινόμενα που προκαλεί η καθιστική ζωή, οι βετεράνοι αθλητές αποτελούν το καταλληλότερο δείγμα μελέτης της μεταβολής των φυσιολογικών παραμέτρων με την αύξηση της ηλικίας. Η αυξημένη συμμετοχή σε προγράμματα ψυχαγωγικής κολύμβησης για ενήλικες δημιουργεί την ανάγκη για το σχεδιασμό και την υλοποίηση κατάλληλων προπονητικών προγραμμάτων. Οι αλλαγές που συμβαίνουν στον οργανισμό λόγω της γήρανσης αφορούν τους φυσιολογικούς, κινητικούς και ψυχολογικούς παράγοντες που συνδέονται με την υγεία του ατόμου. Αρκετές μελέτες αναφέρουν τη μείωση του κολυμβητικού χρόνου επίδοσης με το πέρας της ηλικίας μέχρι και 1% ανά έτος (Rahe & Arthur 1974, 1975; Favaro & Lima, 2005) ενώ άλλοι υποστηρίζουν τη δυνατότητα διατήρησης αυτής μέχρι κάποια ηλικία μέσω της προπόνησης (Tanaka & Seals, 1997; Donato et al., 2003; Ferreira et al., 2015a,b, 2016; Espada et al., 2016). Ο σχεδιασμός του προγράμματος κολύμβησης ευεργετείται επίσης από τη γνώση της μέγιστης συγκέντρωσης γαλακτικού οξέος στο αίμα αφού μπορούν να υπολογιστούν τα όρια στα οποία μπορεί να φτάσει ένας βετεράνος κολυμβητής καθώς να αξιολογηθεί και η προσπάθειά του. Με το πέρας της ηλικίας η μέγιστη συγκέντρωση του γαλακτικού οξέος στο αίμα παρουσιάζει σταθερά αποτελέσματα για τις γυναίκες αλλά αμφιλεγόμενα για τους άνδρες ενώ οι τιμές τους είναι σημαντικά υψηλότερες από αυτές των γυναικών (Reaburn και Mackinnon, 1990; Benelli et al., 2007; Ferreira et al., 2015a). Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν ο προσδιορισμός της μέγιστης συγκέντρωσης γαλακτικού οξέος στο αίμα καθώς και του χρόνου επίδοσης σε βετεράνους κολυμβητές-τριες και η συσχέτισή τους με την ηλικία και το φύλο. Οι δοκιμαζόμενοι εκτέλεσαν μια δοκιμασία 100μ ελευθέρου είδους κολύμβησης με vii μέγιστη ένταση και προσδιορίστηκε ο συνολικός χρόνος επίδοσης, η καρδιακή συχνότητα και η συγκέντρωση γαλακτικού οξέος στο αίμα στο 3ο, 5ο και 10ο λεπτό μετά την προσπάθεια. Οι εξεταζόμενοι της έρευνας αποτελούταν από 33 γυναίκες και 41 άνδρες 30-59 ετών χωρισμένοι σε τρεις 10-ετής ηλικιακές κατηγορίες. Η πολυμεταβλητή ανάλυση MANOVA έδειξε σημαντική εξάρτηση των μεταβλητών από τις ανεξάρτητες, φύλο και ηλικιακή κατηγορία. Οι μεμονωμένες αναλύσεις έδειξαν διατήρηση της μέγιστης συγκέντρωσης γαλακτικού οξέος στο αίμα με την αύξηση της ηλικίας ενώ διαφορές μεταξύ των φύλων παρουσιάστηκαν για τις ηλικίες άνω των 40 ετών όπου οι άνδρες είχαν σημαντικά υψηλότερες τιμές από τις γυναίκες. Όσον αφορά το χρόνο επίδοσης μόνο οι άνδρες άνω των 40 ετών παρουσίασαν σημαντικά καλύτερους χρόνους από τις γυναίκες συγκριτικά με την κατηγορία 50-59 ετών των γυναικών. Με την αύξηση της ηλικίας τα αποτελέσματα δεν ήταν σημαντικά. Η μέγιστη καρδιακή συχνότητα δεν παρουσίασε σημαντικές διαφορές με την αύξηση της ηλικίας. Η σταθερότητα των εξαρτημένων μεταβλητών με την αύξηση της ηλικίας μπορεί να αποδοθεί στην προπόνηση που ακολουθούσαν οι ασκούμενοι (Ferreira et al., 2015a,b, 2016) αφού τα χρόνια κολυμβητικής εμπειρίας δεν διέφεραν σημαντικά μεταξύ των κατηγοριών (4.2±3.2 έτη). Οι άνδρες παρουσίασαν υψηλότερες τιμές γαλακτικού πιθανότατα λόγω της μεγαλύτερης μυϊκής μάζας αφού ο γλυκολυτικός μεταβολισμός εξαρτάται από τη μυϊκή μάζα που συμμετέχει στην άσκηση (Benelli et al., 2007). Συμπερασματικά, οι φυσιολογικές αποκρίσεις και ο χρόνος επίδοσης είναι δυνατό να διατηρηθούν με το πέρας της ηλικίας σε βετεράνους κολυμβητές-τριες λαμβάνοντας υπόψη την προπόνηση που θα ακολουθήσει ο ασκούμενος.","abstract_html":"Αποκλείοντας τα αρνητικά φαινόμενα που προκαλεί η καθιστική ζωή, οι βετεράνοι αθλητές αποτελούν το καταλληλότερο δείγμα μελέτης της μεταβολής των φυσιολογικών παραμέτρων με την αύξηση της ηλικίας. Η αυξημένη συμμετοχή σε προγράμματα ψυχαγωγικής κολύμβησης για ενήλικες δημιουργεί την ανάγκη για το σχεδιασμό και την υλοποίηση κατάλληλων προπονητικών προγραμμάτων. Οι αλλαγές που συμβαίνουν στον οργανισμό λόγω της γήρανσης αφορούν τους φυσιολογικούς, κινητικούς και ψυχολογικούς παράγοντες που συνδέονται με την υγεία του ατόμου. Αρκετές μελέτες αναφέρουν τη μείωση του κολυμβητικού χρόνου επίδοσης με το πέρας της ηλικίας μέχρι και 1% ανά έτος (Rahe &amp; Arthur 1974, 1975; Favaro &amp; Lima, 2005) ενώ άλλοι υποστηρίζουν τη δυνατότητα διατήρησης αυτής μέχρι κάποια ηλικία μέσω της προπόνησης (Tanaka &amp; Seals, 1997; Donato et al., 2003; Ferreira et al., 2015a,b, 2016; Espada et al., 2016). Ο σχεδιασμός του προγράμματος κολύμβησης ευεργετείται επίσης από τη γνώση της μέγιστης συγκέντρωσης γαλακτικού οξέος στο αίμα αφού μπορούν να υπολογιστούν τα όρια στα οποία μπορεί να φτάσει ένας βετεράνος κολυμβητής καθώς να αξιολογηθεί και η προσπάθειά του. Με το πέρας της ηλικίας η μέγιστη συγκέντρωση του γαλακτικού οξέος στο αίμα παρουσιάζει σταθερά αποτελέσματα για τις γυναίκες αλλά αμφιλεγόμενα για τους άνδρες ενώ οι τιμές τους είναι σημαντικά υψηλότερες από αυτές των γυναικών (Reaburn και Mackinnon, 1990; Benelli et al., 2007; Ferreira et al., 2015a). Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν ο προσδιορισμός της μέγιστης συγκέντρωσης γαλακτικού οξέος στο αίμα καθώς και του χρόνου επίδοσης σε βετεράνους κολυμβητές-τριες και η συσχέτισή τους με την ηλικία και το φύλο. Οι δοκιμαζόμενοι εκτέλεσαν μια δοκιμασία 100μ ελευθέρου είδους κολύμβησης με vii μέγιστη ένταση και προσδιορίστηκε ο συνολικός χρόνος επίδοσης, η καρδιακή συχνότητα και η συγκέντρωση γαλακτικού οξέος στο αίμα στο 3ο, 5ο και 10ο λεπτό μετά την προσπάθεια. Οι εξεταζόμενοι της έρευνας αποτελούταν από 33 γυναίκες και 41 άνδρες 30-59 ετών χωρισμένοι σε τρεις 10-ετής ηλικιακές κατηγορίες. Η πολυμεταβλητή ανάλυση MANOVA έδειξε σημαντική εξάρτηση των μεταβλητών από τις ανεξάρτητες, φύλο και ηλικιακή κατηγορία. Οι μεμονωμένες αναλύσεις έδειξαν διατήρηση της μέγιστης συγκέντρωσης γαλακτικού οξέος στο αίμα με την αύξηση της ηλικίας ενώ διαφορές μεταξύ των φύλων παρουσιάστηκαν για τις ηλικίες άνω των 40 ετών όπου οι άνδρες είχαν σημαντικά υψηλότερες τιμές από τις γυναίκες. Όσον αφορά το χρόνο επίδοσης μόνο οι άνδρες άνω των 40 ετών παρουσίασαν σημαντικά καλύτερους χρόνους από τις γυναίκες συγκριτικά με την κατηγορία 50-59 ετών των γυναικών. Με την αύξηση της ηλικίας τα αποτελέσματα δεν ήταν σημαντικά. Η μέγιστη καρδιακή συχνότητα δεν παρουσίασε σημαντικές διαφορές με την αύξηση της ηλικίας. Η σταθερότητα των εξαρτημένων μεταβλητών με την αύξηση της ηλικίας μπορεί να αποδοθεί στην προπόνηση που ακολουθούσαν οι ασκούμενοι (Ferreira et al., 2015a,b, 2016) αφού τα χρόνια κολυμβητικής εμπειρίας δεν διέφεραν σημαντικά μεταξύ των κατηγοριών (4.2±3.2 έτη). Οι άνδρες παρουσίασαν υψηλότερες τιμές γαλακτικού πιθανότατα λόγω της μεγαλύτερης μυϊκής μάζας αφού ο γλυκολυτικός μεταβολισμός εξαρτάται από τη μυϊκή μάζα που συμμετέχει στην άσκηση (Benelli et al., 2007). Συμπερασματικά, οι φυσιολογικές αποκρίσεις και ο χρόνος επίδοσης είναι δυνατό να διατηρηθούν με το πέρας της ηλικίας σε βετεράνους κολυμβητές-τριες λαμβάνοντας υπόψη την προπόνηση που θα ακολουθήσει ο ασκούμενος.","abstract_has_math":false,"creators":["Λαμπαδάρη Βασιλική","Lampadari Vasiliki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:33:09Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2837330"],"render_values":[{"text":"uoadl:2837330","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2837330","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2837330","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2837330","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λαμπαδάρη Βασιλική","Lampadari Vasiliki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2837330","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2837330"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Αποκλείοντας τα αρνητικά φαινόμενα που προκαλεί η καθιστική ζωή, οι βετεράνοι αθλητές αποτελούν το καταλληλότερο δείγμα μελέτης της μεταβολής των φυσιολογικών παραμέτρων με την αύξηση της ηλικίας. Η αυξημένη συμμετοχή σε προγράμματα ψυχαγωγικής κολύμβησης για ενήλικες δημιουργεί την ανάγκη για το σχεδιασμό και την υλοποίηση κατάλληλων προπονητικών προγραμμάτων. Οι αλλαγές που συμβαίνουν στον οργανισμό λόγω της γήρανσης αφορούν τους φυσιολογικούς, κινητικούς και ψυχολογικούς παράγοντες που συνδέονται με την υγεία του ατόμου. Αρκετές μελέτες αναφέρουν τη μείωση του κολυμβητικού χρόνου επίδοσης με το πέρας της ηλικίας μέχρι και 1% ανά έτος (Rahe & Arthur 1974, 1975; Favaro & Lima, 2005) ενώ άλλοι υποστηρίζουν τη δυνατότητα διατήρησης αυτής μέχρι κάποια ηλικία μέσω της προπόνησης (Tanaka & Seals, 1997; Donato et al., 2003; Ferreira et al., 2015a,b, 2016; Espada et al., 2016). Ο σχεδιασμός του προγράμματος κολύμβησης ευεργετείται επίσης από τη γνώση της μέγιστης συγκέντρωσης γαλακτικού οξέος στο αίμα αφού μπορούν να υπολογιστούν τα όρια στα οποία μπορεί να φτάσει ένας βετεράνος κολυμβητής καθώς να αξιολογηθεί και η προσπάθειά του. Με το πέρας της ηλικίας η μέγιστη συγκέντρωση του γαλακτικού οξέος στο αίμα παρουσιάζει σταθερά αποτελέσματα για τις γυναίκες αλλά αμφιλεγόμενα για τους άνδρες ενώ οι τιμές τους είναι σημαντικά υψηλότερες από αυτές των γυναικών (Reaburn και Mackinnon, 1990; Benelli et al., 2007; Ferreira et al., 2015a). Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν ο προσδιορισμός της μέγιστης συγκέντρωσης γαλακτικού οξέος στο αίμα καθώς και του χρόνου επίδοσης σε βετεράνους κολυμβητές-τριες και η συσχέτισή τους με την ηλικία και το φύλο. Οι δοκιμαζόμενοι εκτέλεσαν μια δοκιμασία 100μ ελευθέρου είδους κολύμβησης με vii μέγιστη ένταση και προσδιορίστηκε ο συνολικός χρόνος επίδοσης, η καρδιακή συχνότητα και η συγκέντρωση γαλακτικού οξέος στο αίμα στο 3ο, 5ο και 10ο λεπτό μετά την προσπάθεια. Οι εξεταζόμενοι της έρευνας αποτελούταν από 33 γυναίκες και 41 άνδρες 30-59 ετών χωρισμένοι σε τρεις 10-ετής ηλικιακές κατηγορίες. Η πολυμεταβλητή ανάλυση MANOVA έδειξε σημαντική εξάρτηση των μεταβλητών από τις ανεξάρτητες, φύλο και ηλικιακή κατηγορία. Οι μεμονωμένες αναλύσεις έδειξαν διατήρηση της μέγιστης συγκέντρωσης γαλακτικού οξέος στο αίμα με την αύξηση της ηλικίας ενώ διαφορές μεταξύ των φύλων παρουσιάστηκαν για τις ηλικίες άνω των 40 ετών όπου οι άνδρες είχαν σημαντικά υψηλότερες τιμές από τις γυναίκες. Όσον αφορά το χρόνο επίδοσης μόνο οι άνδρες άνω των 40 ετών παρουσίασαν σημαντικά καλύτερους χρόνους από τις γυναίκες συγκριτικά με την κατηγορία 50-59 ετών των γυναικών. Με την αύξηση της ηλικίας τα αποτελέσματα δεν ήταν σημαντικά. Η μέγιστη καρδιακή συχνότητα δεν παρουσίασε σημαντικές διαφορές με την αύξηση της ηλικίας. Η σταθερότητα των εξαρτημένων μεταβλητών με την αύξηση της ηλικίας μπορεί να αποδοθεί στην προπόνηση που ακολουθούσαν οι ασκούμενοι (Ferreira et al., 2015a,b, 2016) αφού τα χρόνια κολυμβητικής εμπειρίας δεν διέφεραν σημαντικά μεταξύ των κατηγοριών (4.2±3.2 έτη). Οι άνδρες παρουσίασαν υψηλότερες τιμές γαλακτικού πιθανότατα λόγω της μεγαλύτερης μυϊκής μάζας αφού ο γλυκολυτικός μεταβολισμός εξαρτάται από τη μυϊκή μάζα που συμμετέχει στην άσκηση (Benelli et al., 2007). Συμπερασματικά, οι φυσιολογικές αποκρίσεις και ο χρόνος επίδοσης είναι δυνατό να διατηρηθούν με το πέρας της ηλικίας σε βετεράνους κολυμβητές-τριες λαμβάνοντας υπόψη την προπόνηση που θα ακολουθήσει ο ασκούμενος.","Excluding the negative effects of sedentary lifestyle, master athletes represent the best participants in research for physiological responses and ageing. Participation in recreational fitness swimming programs for master swimmers results in need for the design of a structured swimming program. Ageing is related with physiological, biomechanical and psychological changes which should be considered. Many researchers have found that performance time decreases 1% per year during ageing (Favaro & Lima, 2005; Rahe & Arthur, 1974, Rahe & Arthur, 1975) while others claim that despite ageing performance time can stay stable trough structured training (Tanaka & Seals, 1997; Donato et al., 2003; Ferreira et al., 2015a,b, 2016; Espada et al., 2016). The knowledge of maximum lactate (LAmax) provides useful information for the design of a structured swimming program in order to set the limits and the goals that a master swimmer is able to reach. It is not confirmed that LAmax decreases significantly with ageing in males and females while males show higher values (Reaburn and Mackinnon, 1990; Benelli et al., 2007; Ferreira et al., 2015a). The aim of this research is to investigate physiological parameters and performance time of healthy master swimmers, after a maximum effort of 100m freestyle swimming. Performance time, heart rate and LAmax in the 3rd, 5th and 10th minute post exercise were recorded. The sample of this study consisted of 33 female and 41 male swimmers aged 30-59 years old, separated in three 10-year age categories. Manova analysis showed that the linear combination of variables affects statistically significantly the independent variable gender but not the variable age category. ix Further analysis showed that LAmax is maintained despite ageing in both genders, plus men over 40 yrs of age showed significantly higher values than women. Performance time values were significantly lower for men of all ages compared to women of 50-59 years of age. Maximum heart rate did not differ with ageing. Ageing did not affect performance time. Training is able to maintain LAmax and performance time during ageing (Ferreira et al., 2015a,b, 2016) plus each category trained equal for 4.2±3.2 yrs. Men had higher values than women probably because of their higher muscle mass since lactate accumulation depends on that (Benelli et al., 2007). As a conclusion, physiological responses and performance time of healthy swimmers who practice regularly stay stable from ages 30-59 yrs despite ageing."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Φυσιολογικές αποκρίσεις βετεράνων κολυμβητών-τριών μετά από 100μ κολύμβησης μέγιστης έντασης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λαμπαδάρη Βασιλική","Lampadari Vasiliki"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Αποκλείοντας τα αρνητικά φαινόμενα που προκαλεί η καθιστική ζωή, οι βετεράνοι αθλητές αποτελούν το καταλληλότερο δείγμα μελέτης της μεταβολής των φυσιολογικών παραμέτρων με την αύξηση της ηλικίας. Η αυξημένη συμμετοχή σε προγράμματα ψυχαγωγικής κολύμβησης για ενήλικες δημιουργεί την ανάγκη για το σχεδιασμό και την υλοποίηση κατάλληλων προπονητικών προγραμμάτων. Οι αλλαγές που συμβαίνουν στον οργανισμό λόγω της γήρανσης αφορούν τους φυσιολογικούς, κινητικούς και ψυχολογικούς παράγοντες που συνδέονται με την υγεία του ατόμου. Αρκετές μελέτες αναφέρουν τη μείωση του κολυμβητικού χρόνου επίδοσης με το πέρας της ηλικίας μέχρι και 1% ανά έτος (Rahe & Arthur 1974, 1975; Favaro & Lima, 2005) ενώ άλλοι υποστηρίζουν τη δυνατότητα διατήρησης αυτής μέχρι κάποια ηλικία μέσω της προπόνησης (Tanaka & Seals, 1997; Donato et al., 2003; Ferreira et al., 2015a,b, 2016; Espada et al., 2016). Ο σχεδιασμός του προγράμματος κολύμβησης ευεργετείται επίσης από τη γνώση της μέγιστης συγκέντρωσης γαλακτικού οξέος στο αίμα αφού μπορούν να υπολογιστούν τα όρια στα οποία μπορεί να φτάσει ένας βετεράνος κολυμβητής καθώς να αξιολογηθεί και η προσπάθειά του. Με το πέρας της ηλικίας η μέγιστη συγκέντρωση του γαλακτικού οξέος στο αίμα παρουσιάζει σταθερά αποτελέσματα για τις γυναίκες αλλά αμφιλεγόμενα για τους άνδρες ενώ οι τιμές τους είναι σημαντικά υψηλότερες από αυτές των γυναικών (Reaburn και Mackinnon, 1990; Benelli et al., 2007; Ferreira et al., 2015a). Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν ο προσδιορισμός της μέγιστης συγκέντρωσης γαλακτικού οξέος στο αίμα καθώς και του χρόνου επίδοσης σε βετεράνους κολυμβητές-τριες και η συσχέτισή τους με την ηλικία και το φύλο. Οι δοκιμαζόμενοι εκτέλεσαν μια δοκιμασία 100μ ελευθέρου είδους κολύμβησης με vii μέγιστη ένταση και προσδιορίστηκε ο συνολικός χρόνος επίδοσης, η καρδιακή συχνότητα και η συγκέντρωση γαλακτικού οξέος στο αίμα στο 3ο, 5ο και 10ο λεπτό μετά την προσπάθεια. Οι εξεταζόμενοι της έρευνας αποτελούταν από 33 γυναίκες και 41 άνδρες 30-59 ετών χωρισμένοι σε τρεις 10-ετής ηλικιακές κατηγορίες. Η πολυμεταβλητή ανάλυση MANOVA έδειξε σημαντική εξάρτηση των μεταβλητών από τις ανεξάρτητες, φύλο και ηλικιακή κατηγορία. Οι μεμονωμένες αναλύσεις έδειξαν διατήρηση της μέγιστης συγκέντρωσης γαλακτικού οξέος στο αίμα με την αύξηση της ηλικίας ενώ διαφορές μεταξύ των φύλων παρουσιάστηκαν για τις ηλικίες άνω των 40 ετών όπου οι άνδρες είχαν σημαντικά υψηλότερες τιμές από τις γυναίκες. Όσον αφορά το χρόνο επίδοσης μόνο οι άνδρες άνω των 40 ετών παρουσίασαν σημαντικά καλύτερους χρόνους από τις γυναίκες συγκριτικά με την κατηγορία 50-59 ετών των γυναικών. Με την αύξηση της ηλικίας τα αποτελέσματα δεν ήταν σημαντικά. Η μέγιστη καρδιακή συχνότητα δεν παρουσίασε σημαντικές διαφορές με την αύξηση της ηλικίας. Η σταθερότητα των εξαρτημένων μεταβλητών με την αύξηση της ηλικίας μπορεί να αποδοθεί στην προπόνηση που ακολουθούσαν οι ασκούμενοι (Ferreira et al., 2015a,b, 2016) αφού τα χρόνια κολυμβητικής εμπειρίας δεν διέφεραν σημαντικά μεταξύ των κατηγοριών (4.2±3.2 έτη). Οι άνδρες παρουσίασαν υψηλότερες τιμές γαλακτικού πιθανότατα λόγω της μεγαλύτερης μυϊκής μάζας αφού ο γλυκολυτικός μεταβολισμός εξαρτάται από τη μυϊκή μάζα που συμμετέχει στην άσκηση (Benelli et al., 2007). Συμπερασματικά, οι φυσιολογικές αποκρίσεις και ο χρόνος επίδοσης είναι δυνατό να διατηρηθούν με το πέρας της ηλικίας σε βετεράνους κολυμβητές-τριες λαμβάνοντας υπόψη την προπόνηση που θα ακολουθήσει ο ασκούμενος.","Excluding the negative effects of sedentary lifestyle, master athletes represent the best participants in research for physiological responses and ageing. Participation in recreational fitness swimming programs for master swimmers results in need for the design of a structured swimming program. Ageing is related with physiological, biomechanical and psychological changes which should be considered. Many researchers have found that performance time decreases 1% per year during ageing (Favaro & Lima, 2005; Rahe & Arthur, 1974, Rahe & Arthur, 1975) while others claim that despite ageing performance time can stay stable trough structured training (Tanaka & Seals, 1997; Donato et al., 2003; Ferreira et al., 2015a,b, 2016; Espada et al., 2016). The knowledge of maximum lactate (LAmax) provides useful information for the design of a structured swimming program in order to set the limits and the goals that a master swimmer is able to reach. It is not confirmed that LAmax decreases significantly with ageing in males and females while males show higher values (Reaburn and Mackinnon, 1990; Benelli et al., 2007; Ferreira et al., 2015a). The aim of this research is to investigate physiological parameters and performance time of healthy master swimmers, after a maximum effort of 100m freestyle swimming. Performance time, heart rate and LAmax in the 3rd, 5th and 10th minute post exercise were recorded. The sample of this study consisted of 33 female and 41 male swimmers aged 30-59 years old, separated in three 10-year age categories. Manova analysis showed that the linear combination of variables affects statistically significantly the independent variable gender but not the variable age category. ix Further analysis showed that LAmax is maintained despite ageing in both genders, plus men over 40 yrs of age showed significantly higher values than women. Performance time values were significantly lower for men of all ages compared to women of 50-59 years of age. Maximum heart rate did not differ with ageing. Ageing did not affect performance time. Training is able to maintain LAmax and performance time during ageing (Ferreira et al., 2015a,b, 2016) plus each category trained equal for 4.2±3.2 yrs. Men had higher values than women probably because of their higher muscle mass since lactate accumulation depends on that (Benelli et al., 2007). As a conclusion, physiological responses and performance time of healthy swimmers who practice regularly stay stable from ages 30-59 yrs despite ageing."],"dc:identifier":["uoadl:2837330","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2837330"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Φυσιολογικές αποκρίσεις βετεράνων κολυμβητών-τριών μετά από 100μ κολύμβησης μέγιστης έντασης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:33:09Z"}