{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2837377"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2837377","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Παράγοντες κινδύνου για λοιμώξεις επί ολικών αρθροπλαστικών ισχίου και γόνατος","abstract":"Οι δύο μεγαλύτερες αρθρώσεις του ανθρωπίνου σώματος, αυτή του ισχίου και του γόνατος, καταπονούνται καθημερινά ακόμη και από τις απλές καθημερινές δραστηριότητες. Η οστεοαρθρίτιδα ως εκφυλιστική και εξελισσόμενη πάθηση των αρθρικών επιφανειών της άρθρωσης του ισχίου και του γόνατος παρουσιάζει αυξημένη επίπτωση. Περίπου 40% των ανδρών και 47% των γυναικών ηλικίας άνω των 65 ετών, παρουσιάζουν συμπτωματική οστεοαρθρίτιδα που επιβάλλει χειρουργική αποκατάσταση από ορθοπεδικό χειρουργό. Το 2010 στις Η.Π.Α, 2.5 εκατομμύρια ασθενείς υπεβλήθησαν σε αντικατάσταση της άρθρωσης του ισχίου, και 4.7 εκατομμύρια ασθενείς υπεβλήθησαν σε αντικατάσταση της άρθρωσης του γόνατος. Η λοίμωξη επί ολικής αρθροπλαστικής ισχίου ή γόνατος, με κύριο λοιμογόνο παράγοντα τον χρυσίζων σταφυλόκοκκο αποτελεί δυσμενή και αρκετά επιβαρυντική επιπλοκή για τον ασθενή. Η ανάγκη για αναθεώρηση ολικών αρθροπλαστικών ισχίου εξαιτίας περιπροθετικής λοίμωξης, αναμένεται να διπλασιαστεί το έτος 2026, ενώ η ανάγκη για αναθεώρηση ολικών αρθροπλαστικών γόνατος διπλασιάστηκε το 2015. Οι παράγοντες κινδύνου για την εγκατάσταση περιπροθετικής λοίμωξης στο ισχίο και το γόνατο είναι δυνατό να αναγνωρίζονται κατά την προεγχειρητική περίοδο, κατά την διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης, κατά την άμεση μετεγχειρητική περίοδο, ακόμα και μετά το πέρας της νοσηλείας των ασθενών, στο σπίτι. Παράγοντες κινδύνου από το ιστορικό του ασθενούς μπορεί να είναι νόσοι όπως σακχαρώδης διαβήτης και ρευματοειδής αρθρίτιδα ή συνήθειες όπως το κάπνισμα,ενώ άλλοι εξαρτώνται άμεσα από τις συνθήκες κάτω από τις οποίες πραγματοποιείται η επέμβαση όπως ο τύπος της πρόθεσης που εφαρμόζεται, η επιλογή του είδους της αναισθησίας, η χρονική διάρκεια του χειρουργείου και άλλοι. Μετεγχειρητικοί παράγοντες κινδύνου όπως οι καρδιαγγειακές επιπλοκές, η λήψη ΜΗΣΑΦ και οι οδοντιατρικές επεμβάσεις, μπορούν επίσης να οδηγήσουν σε περιπροθετικές λοιμώξεις ακόμη και σε πολύ μεταγενέστερο στάδιο και για αυτό πρέπει να αναγνωρίζονται και να αντιμετωπίζονται έγκαιρα. Στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι να παρουσιάσει εκτενώς το μεγαλύτερο φάσμα των παραγόντων κινδύνου για την εμφάνιση περιπροθετικών λοιμώξεων σε ολικές αρθροπλαστικές ισχίου και γόνατος. Αρκετοί από τους παράγοντες κινδύνου με κατάλληλες θεραπευτικές και προφυλακτικές παρεμβάσεις μπορεί να προληφθούν έτσι ώστε οι ασθενείς να εκτίθενται σε όσο το δυνατόν χαμηλότερο κίνδυνο για την εμφάνιση της επιπλοκής αυτής.","abstract_html":"Οι δύο μεγαλύτερες αρθρώσεις του ανθρωπίνου σώματος, αυτή του ισχίου και του γόνατος, καταπονούνται καθημερινά ακόμη και από τις απλές καθημερινές δραστηριότητες. Η οστεοαρθρίτιδα ως εκφυλιστική και εξελισσόμενη πάθηση των αρθρικών επιφανειών της άρθρωσης του ισχίου και του γόνατος παρουσιάζει αυξημένη επίπτωση. Περίπου 40% των ανδρών και 47% των γυναικών ηλικίας άνω των 65 ετών, παρουσιάζουν συμπτωματική οστεοαρθρίτιδα που επιβάλλει χειρουργική αποκατάσταση από ορθοπεδικό χειρουργό. Το 2010 στις Η.Π.Α, 2.5 εκατομμύρια ασθενείς υπεβλήθησαν σε αντικατάσταση της άρθρωσης του ισχίου, και 4.7 εκατομμύρια ασθενείς υπεβλήθησαν σε αντικατάσταση της άρθρωσης του γόνατος. Η λοίμωξη επί ολικής αρθροπλαστικής ισχίου ή γόνατος, με κύριο λοιμογόνο παράγοντα τον χρυσίζων σταφυλόκοκκο αποτελεί δυσμενή και αρκετά επιβαρυντική επιπλοκή για τον ασθενή. Η ανάγκη για αναθεώρηση ολικών αρθροπλαστικών ισχίου εξαιτίας περιπροθετικής λοίμωξης, αναμένεται να διπλασιαστεί το έτος 2026, ενώ η ανάγκη για αναθεώρηση ολικών αρθροπλαστικών γόνατος διπλασιάστηκε το 2015. Οι παράγοντες κινδύνου για την εγκατάσταση περιπροθετικής λοίμωξης στο ισχίο και το γόνατο είναι δυνατό να αναγνωρίζονται κατά την προεγχειρητική περίοδο, κατά την διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης, κατά την άμεση μετεγχειρητική περίοδο, ακόμα και μετά το πέρας της νοσηλείας των ασθενών, στο σπίτι. Παράγοντες κινδύνου από το ιστορικό του ασθενούς μπορεί να είναι νόσοι όπως σακχαρώδης διαβήτης και ρευματοειδής αρθρίτιδα ή συνήθειες όπως το κάπνισμα,ενώ άλλοι εξαρτώνται άμεσα από τις συνθήκες κάτω από τις οποίες πραγματοποιείται η επέμβαση όπως ο τύπος της πρόθεσης που εφαρμόζεται, η επιλογή του είδους της αναισθησίας, η χρονική διάρκεια του χειρουργείου και άλλοι. Μετεγχειρητικοί παράγοντες κινδύνου όπως οι καρδιαγγειακές επιπλοκές, η λήψη ΜΗΣΑΦ και οι οδοντιατρικές επεμβάσεις, μπορούν επίσης να οδηγήσουν σε περιπροθετικές λοιμώξεις ακόμη και σε πολύ μεταγενέστερο στάδιο και για αυτό πρέπει να αναγνωρίζονται και να αντιμετωπίζονται έγκαιρα. Στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι να παρουσιάσει εκτενώς το μεγαλύτερο φάσμα των παραγόντων κινδύνου για την εμφάνιση περιπροθετικών λοιμώξεων σε ολικές αρθροπλαστικές ισχίου και γόνατος. Αρκετοί από τους παράγοντες κινδύνου με κατάλληλες θεραπευτικές και προφυλακτικές παρεμβάσεις μπορεί να προληφθούν έτσι ώστε οι ασθενείς να εκτίθενται σε όσο το δυνατόν χαμηλότερο κίνδυνο για την εμφάνιση της επιπλοκής αυτής.","abstract_has_math":false,"creators":["Χατζημιχαήλ Αργύρης","Hadjimichael Argyris"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:33:09Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2837377"],"render_values":[{"text":"uoadl:2837377","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2837377","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2837377","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2837377","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χατζημιχαήλ Αργύρης","Hadjimichael Argyris"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2837377","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2837377"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι δύο μεγαλύτερες αρθρώσεις του ανθρωπίνου σώματος, αυτή του ισχίου και του γόνατος, καταπονούνται καθημερινά ακόμη και από τις απλές καθημερινές δραστηριότητες. Η οστεοαρθρίτιδα ως εκφυλιστική και εξελισσόμενη πάθηση των αρθρικών επιφανειών της άρθρωσης του ισχίου και του γόνατος παρουσιάζει αυξημένη επίπτωση. Περίπου 40% των ανδρών και 47% των γυναικών ηλικίας άνω των 65 ετών, παρουσιάζουν συμπτωματική οστεοαρθρίτιδα που επιβάλλει χειρουργική αποκατάσταση από ορθοπεδικό χειρουργό. Το 2010 στις Η.Π.Α, 2.5 εκατομμύρια ασθενείς υπεβλήθησαν σε αντικατάσταση της άρθρωσης του ισχίου, και 4.7 εκατομμύρια ασθενείς υπεβλήθησαν σε αντικατάσταση της άρθρωσης του γόνατος. Η λοίμωξη επί ολικής αρθροπλαστικής ισχίου ή γόνατος, με κύριο λοιμογόνο παράγοντα τον χρυσίζων σταφυλόκοκκο αποτελεί δυσμενή και αρκετά επιβαρυντική επιπλοκή για τον ασθενή. Η ανάγκη για αναθεώρηση ολικών αρθροπλαστικών ισχίου εξαιτίας περιπροθετικής λοίμωξης, αναμένεται να διπλασιαστεί το έτος 2026, ενώ η ανάγκη για αναθεώρηση ολικών αρθροπλαστικών γόνατος διπλασιάστηκε το 2015. Οι παράγοντες κινδύνου για την εγκατάσταση περιπροθετικής λοίμωξης στο ισχίο και το γόνατο είναι δυνατό να αναγνωρίζονται κατά την προεγχειρητική περίοδο, κατά την διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης, κατά την άμεση μετεγχειρητική περίοδο, ακόμα και μετά το πέρας της νοσηλείας των ασθενών, στο σπίτι. Παράγοντες κινδύνου από το ιστορικό του ασθενούς μπορεί να είναι νόσοι όπως σακχαρώδης διαβήτης και ρευματοειδής αρθρίτιδα ή συνήθειες όπως το κάπνισμα,ενώ άλλοι εξαρτώνται άμεσα από τις συνθήκες κάτω από τις οποίες πραγματοποιείται η επέμβαση όπως ο τύπος της πρόθεσης που εφαρμόζεται, η επιλογή του είδους της αναισθησίας, η χρονική διάρκεια του χειρουργείου και άλλοι. Μετεγχειρητικοί παράγοντες κινδύνου όπως οι καρδιαγγειακές επιπλοκές, η λήψη ΜΗΣΑΦ και οι οδοντιατρικές επεμβάσεις, μπορούν επίσης να οδηγήσουν σε περιπροθετικές λοιμώξεις ακόμη και σε πολύ μεταγενέστερο στάδιο και για αυτό πρέπει να αναγνωρίζονται και να αντιμετωπίζονται έγκαιρα. Στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι να παρουσιάσει εκτενώς το μεγαλύτερο φάσμα των παραγόντων κινδύνου για την εμφάνιση περιπροθετικών λοιμώξεων σε ολικές αρθροπλαστικές ισχίου και γόνατος. Αρκετοί από τους παράγοντες κινδύνου με κατάλληλες θεραπευτικές και προφυλακτικές παρεμβάσεις μπορεί να προληφθούν έτσι ώστε οι ασθενείς να εκτίθενται σε όσο το δυνατόν χαμηλότερο κίνδυνο για την εμφάνιση της επιπλοκής αυτής.","Osteoarthrosis is a common degenerative and progressive disease, involving the articular cartilage as well as the subchondral bone and the soft tissues of the hip and knee joints. The incidence of hip and knee osteoarthrosis has increased over the last twenty years and is expected to increase even further. Approximately, 40% of men and 47% of women over 65 years old suffer from symptomatic osteoarthrosis that eventually requires surgical treatment by an orthopedic surgeon. In 2010 around 2.5 million patients were operated for total hip replacement and around 4.7 people with knee osteoarthrosis had a total knee replacement in the United States of America. Acute periprosthetic joint infection, with Staphylococcus aureus being the most common and aggressive pathogen is a very threatening complication for the whole health status of the patient. The need for revision procedures due to periprosthetic hip infection is expected to be doubled in 2026 and is already doubled due to periprosthetic knee infection in 2015. The risk factors for hip and knee periprosthetic joint infections appear in the preoperative period, as well as intraoperatively and continue to be harmful both in the postoperative period and after the patient’s discharge from the hospital. Some risk factors accompany the patient before the operation (e.g. diabetes mellitus, rheumatoid arthritis, and smoking) and others appear under specific circumstances in which the surgical procedure is performed (e.g. type of prosthesis, type of anesthesia, duration of the procedure). Postoperative risk factors (e.g. cardiovascular complications, use of non-steroid anti-inflammatory drugs, dental procedures) can also lead to periprosthetic joint infections even in long period after primary surgery and must been recognized and treated directly and effectively. The aim of this article is to present extensively the variety of risk factors, associated with periprosthetic hip and knee infections. Many risk factors can be controlled with the use of specific preventive and therapeutic interventions by orthopedic surgeons."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Παράγοντες κινδύνου για λοιμώξεις επί ολικών αρθροπλαστικών ισχίου και γόνατος"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χατζημιχαήλ Αργύρης","Hadjimichael Argyris"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Οι δύο μεγαλύτερες αρθρώσεις του ανθρωπίνου σώματος, αυτή του ισχίου και του γόνατος, καταπονούνται καθημερινά ακόμη και από τις απλές καθημερινές δραστηριότητες. Η οστεοαρθρίτιδα ως εκφυλιστική και εξελισσόμενη πάθηση των αρθρικών επιφανειών της άρθρωσης του ισχίου και του γόνατος παρουσιάζει αυξημένη επίπτωση. Περίπου 40% των ανδρών και 47% των γυναικών ηλικίας άνω των 65 ετών, παρουσιάζουν συμπτωματική οστεοαρθρίτιδα που επιβάλλει χειρουργική αποκατάσταση από ορθοπεδικό χειρουργό. Το 2010 στις Η.Π.Α, 2.5 εκατομμύρια ασθενείς υπεβλήθησαν σε αντικατάσταση της άρθρωσης του ισχίου, και 4.7 εκατομμύρια ασθενείς υπεβλήθησαν σε αντικατάσταση της άρθρωσης του γόνατος. Η λοίμωξη επί ολικής αρθροπλαστικής ισχίου ή γόνατος, με κύριο λοιμογόνο παράγοντα τον χρυσίζων σταφυλόκοκκο αποτελεί δυσμενή και αρκετά επιβαρυντική επιπλοκή για τον ασθενή. Η ανάγκη για αναθεώρηση ολικών αρθροπλαστικών ισχίου εξαιτίας περιπροθετικής λοίμωξης, αναμένεται να διπλασιαστεί το έτος 2026, ενώ η ανάγκη για αναθεώρηση ολικών αρθροπλαστικών γόνατος διπλασιάστηκε το 2015. Οι παράγοντες κινδύνου για την εγκατάσταση περιπροθετικής λοίμωξης στο ισχίο και το γόνατο είναι δυνατό να αναγνωρίζονται κατά την προεγχειρητική περίοδο, κατά την διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης, κατά την άμεση μετεγχειρητική περίοδο, ακόμα και μετά το πέρας της νοσηλείας των ασθενών, στο σπίτι. Παράγοντες κινδύνου από το ιστορικό του ασθενούς μπορεί να είναι νόσοι όπως σακχαρώδης διαβήτης και ρευματοειδής αρθρίτιδα ή συνήθειες όπως το κάπνισμα,ενώ άλλοι εξαρτώνται άμεσα από τις συνθήκες κάτω από τις οποίες πραγματοποιείται η επέμβαση όπως ο τύπος της πρόθεσης που εφαρμόζεται, η επιλογή του είδους της αναισθησίας, η χρονική διάρκεια του χειρουργείου και άλλοι. Μετεγχειρητικοί παράγοντες κινδύνου όπως οι καρδιαγγειακές επιπλοκές, η λήψη ΜΗΣΑΦ και οι οδοντιατρικές επεμβάσεις, μπορούν επίσης να οδηγήσουν σε περιπροθετικές λοιμώξεις ακόμη και σε πολύ μεταγενέστερο στάδιο και για αυτό πρέπει να αναγνωρίζονται και να αντιμετωπίζονται έγκαιρα. Στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι να παρουσιάσει εκτενώς το μεγαλύτερο φάσμα των παραγόντων κινδύνου για την εμφάνιση περιπροθετικών λοιμώξεων σε ολικές αρθροπλαστικές ισχίου και γόνατος. Αρκετοί από τους παράγοντες κινδύνου με κατάλληλες θεραπευτικές και προφυλακτικές παρεμβάσεις μπορεί να προληφθούν έτσι ώστε οι ασθενείς να εκτίθενται σε όσο το δυνατόν χαμηλότερο κίνδυνο για την εμφάνιση της επιπλοκής αυτής.","Osteoarthrosis is a common degenerative and progressive disease, involving the articular cartilage as well as the subchondral bone and the soft tissues of the hip and knee joints. The incidence of hip and knee osteoarthrosis has increased over the last twenty years and is expected to increase even further. Approximately, 40% of men and 47% of women over 65 years old suffer from symptomatic osteoarthrosis that eventually requires surgical treatment by an orthopedic surgeon. In 2010 around 2.5 million patients were operated for total hip replacement and around 4.7 people with knee osteoarthrosis had a total knee replacement in the United States of America. Acute periprosthetic joint infection, with Staphylococcus aureus being the most common and aggressive pathogen is a very threatening complication for the whole health status of the patient. The need for revision procedures due to periprosthetic hip infection is expected to be doubled in 2026 and is already doubled due to periprosthetic knee infection in 2015. The risk factors for hip and knee periprosthetic joint infections appear in the preoperative period, as well as intraoperatively and continue to be harmful both in the postoperative period and after the patient’s discharge from the hospital. Some risk factors accompany the patient before the operation (e.g. diabetes mellitus, rheumatoid arthritis, and smoking) and others appear under specific circumstances in which the surgical procedure is performed (e.g. type of prosthesis, type of anesthesia, duration of the procedure). Postoperative risk factors (e.g. cardiovascular complications, use of non-steroid anti-inflammatory drugs, dental procedures) can also lead to periprosthetic joint infections even in long period after primary surgery and must been recognized and treated directly and effectively. The aim of this article is to present extensively the variety of risk factors, associated with periprosthetic hip and knee infections. Many risk factors can be controlled with the use of specific preventive and therapeutic interventions by orthopedic surgeons."],"dc:identifier":["uoadl:2837377","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2837377"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Παράγοντες κινδύνου για λοιμώξεις επί ολικών αρθροπλαστικών ισχίου και γόνατος"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:33:09Z"}