{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2837684"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2837684","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Καρδιακή αποκατάσταση : λειτουργική ικανότητα και ποιότητα ζωής σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια","abstract":"Εισαγωγή: Η Καρδιακή Ανεπάρκεια (ΚΑ) αποτελεί ένα ολοένα και αυξανόμενο πρόβλημα για τα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης σε παγκόσμιο επίπεδο. Η θεραπεία της αποτελεί πρόκληση μέσω των προγραμμάτων καρδιακής αποκατάστασης. Σκοπός: Η διερεύνηση της επίδρασης ενός προγράμματος καρδιακής αποκατάστασης στη λειτουργική ικανότητα και την ΠΖ ασθενών με ΚΑ. Υλικό και Μέθοδος: Η μελέτη ήταν συγχρονική και έλαβαν μέρος 9 ασθενείς, που συμμετείχαν σε3μηνο πρόγραμμα καρδιακής αποκατάστασης σε Γενικό Νοσοκομείο της Αττικής, από τον Ιανουάριο μέχρι τον Απρίλιο του 2018. Η εκτίμηση των ασθενών πραγματοποιήθηκε μέσω της εργοσπιρομετρίας, της 6λεπτης δοκιμασίας βάδισης, ενώ χρησιμοποιήθηκε το ερωτηματολόγιοMLWHFQ για την εκτίμηση της ΠΖ. Το επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ήταν αμφίπλευρο και τέθηκε στο 0,05. Αποτελέσματα:Από το σύνολο των ασθενών, 88,9% ήταν άνδρες, με μέση ηλικία 71 έτη (SD= 8,61 έτη). Η μέγιστη κατανάλωση οξυγόνου μειώθηκε σημαντικά κατά 2,7 μονάδες (p=0,042), όπως και ο κατά λεπτό εκπνεόμενος όγκος αέρα κατά 10,19 μονάδες (p=0,028).Επιπρόσθετα, η απόσταση που διάνυσαν οι ασθενείς αυξήθηκε σημαντικά κατά 40,56m (p=0,031) και σημειώθηκε βελτίωση της ΠΖ στην υποκατηγορία της φυσικής κατάστασης από 20,22 (SD=18,59) σε 23,33(SD=16,15) και στη συναισθηματική από 10,00 (SD=6,87) σε 9,55(SD=9,81). Αντίθετα, δε βρέθηκε καμία μεταβολή στη μέγιστη καρδιακή συχνότητα, την αρτηριακή πίεση και την υποκειμενική αντίληψη της κόπωσης. Συμπεράσματα: Η συμμετοχή των ασθενών με ΚΑ σε πρόγραμμα καρδιακής αποκατάστασης είναι χρήσιμη, καθώς συμβάλει στη βελτίωση της λειτουργικής τους ικανότητας και της ποιότητας ζωής τους.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η Καρδιακή Ανεπάρκεια (ΚΑ) αποτελεί ένα ολοένα και αυξανόμενο πρόβλημα για τα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης σε παγκόσμιο επίπεδο. Η θεραπεία της αποτελεί πρόκληση μέσω των προγραμμάτων καρδιακής αποκατάστασης. Σκοπός: Η διερεύνηση της επίδρασης ενός προγράμματος καρδιακής αποκατάστασης στη λειτουργική ικανότητα και την ΠΖ ασθενών με ΚΑ. Υλικό και Μέθοδος: Η μελέτη ήταν συγχρονική και έλαβαν μέρος 9 ασθενείς, που συμμετείχαν σε3μηνο πρόγραμμα καρδιακής αποκατάστασης σε Γενικό Νοσοκομείο της Αττικής, από τον Ιανουάριο μέχρι τον Απρίλιο του 2018. Η εκτίμηση των ασθενών πραγματοποιήθηκε μέσω της εργοσπιρομετρίας, της 6λεπτης δοκιμασίας βάδισης, ενώ χρησιμοποιήθηκε το ερωτηματολόγιοMLWHFQ για την εκτίμηση της ΠΖ. Το επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ήταν αμφίπλευρο και τέθηκε στο 0,05. Αποτελέσματα:Από το σύνολο των ασθενών, 88,9% ήταν άνδρες, με μέση ηλικία 71 έτη (SD= 8,61 έτη). Η μέγιστη κατανάλωση οξυγόνου μειώθηκε σημαντικά κατά 2,7 μονάδες (p=0,042), όπως και ο κατά λεπτό εκπνεόμενος όγκος αέρα κατά 10,19 μονάδες (p=0,028).Επιπρόσθετα, η απόσταση που διάνυσαν οι ασθενείς αυξήθηκε σημαντικά κατά 40,56m (p=0,031) και σημειώθηκε βελτίωση της ΠΖ στην υποκατηγορία της φυσικής κατάστασης από 20,22 (SD=18,59) σε 23,33(SD=16,15) και στη συναισθηματική από 10,00 (SD=6,87) σε 9,55(SD=9,81). Αντίθετα, δε βρέθηκε καμία μεταβολή στη μέγιστη καρδιακή συχνότητα, την αρτηριακή πίεση και την υποκειμενική αντίληψη της κόπωσης. Συμπεράσματα: Η συμμετοχή των ασθενών με ΚΑ σε πρόγραμμα καρδιακής αποκατάστασης είναι χρήσιμη, καθώς συμβάλει στη βελτίωση της λειτουργικής τους ικανότητας και της ποιότητας ζωής τους.","abstract_has_math":false,"creators":["Κουγιουμτζόγλου Ελένη","Kougioumtzoglou Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:33:14Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2837684"],"render_values":[{"text":"uoadl:2837684","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2837684","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2837684","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2837684","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κουγιουμτζόγλου Ελένη","Kougioumtzoglou Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2837684","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2837684"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η Καρδιακή Ανεπάρκεια (ΚΑ) αποτελεί ένα ολοένα και αυξανόμενο πρόβλημα για τα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης σε παγκόσμιο επίπεδο. Η θεραπεία της αποτελεί πρόκληση μέσω των προγραμμάτων καρδιακής αποκατάστασης. Σκοπός: Η διερεύνηση της επίδρασης ενός προγράμματος καρδιακής αποκατάστασης στη λειτουργική ικανότητα και την ΠΖ ασθενών με ΚΑ. Υλικό και Μέθοδος: Η μελέτη ήταν συγχρονική και έλαβαν μέρος 9 ασθενείς, που συμμετείχαν σε3μηνο πρόγραμμα καρδιακής αποκατάστασης σε Γενικό Νοσοκομείο της Αττικής, από τον Ιανουάριο μέχρι τον Απρίλιο του 2018. Η εκτίμηση των ασθενών πραγματοποιήθηκε μέσω της εργοσπιρομετρίας, της 6λεπτης δοκιμασίας βάδισης, ενώ χρησιμοποιήθηκε το ερωτηματολόγιοMLWHFQ για την εκτίμηση της ΠΖ. Το επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ήταν αμφίπλευρο και τέθηκε στο 0,05. Αποτελέσματα:Από το σύνολο των ασθενών, 88,9% ήταν άνδρες, με μέση ηλικία 71 έτη (SD= 8,61 έτη). Η μέγιστη κατανάλωση οξυγόνου μειώθηκε σημαντικά κατά 2,7 μονάδες (p=0,042), όπως και ο κατά λεπτό εκπνεόμενος όγκος αέρα κατά 10,19 μονάδες (p=0,028).Επιπρόσθετα, η απόσταση που διάνυσαν οι ασθενείς αυξήθηκε σημαντικά κατά 40,56m (p=0,031) και σημειώθηκε βελτίωση της ΠΖ στην υποκατηγορία της φυσικής κατάστασης από 20,22 (SD=18,59) σε 23,33(SD=16,15) και στη συναισθηματική από 10,00 (SD=6,87) σε 9,55(SD=9,81). Αντίθετα, δε βρέθηκε καμία μεταβολή στη μέγιστη καρδιακή συχνότητα, την αρτηριακή πίεση και την υποκειμενική αντίληψη της κόπωσης. Συμπεράσματα: Η συμμετοχή των ασθενών με ΚΑ σε πρόγραμμα καρδιακής αποκατάστασης είναι χρήσιμη, καθώς συμβάλει στη βελτίωση της λειτουργικής τους ικανότητας και της ποιότητας ζωής τους.","Introduction: Heart failure (HF) is an increasing problem for healthcare systems world widely. The management of HF is a big challenge for health care providers through cardiac rehabilitation programs. Aim: The investigation of the effect of cardiac rehabilitation in the functional capacity and the quality of life of patients with HF. Material and Method: The study was cross-sectional and involved 9 patients who underwent a 3-month-cardiac rehabilitation program in a General Hospital of AttikaGreece, from January to April 2018. Patients’ assessment was conducted via the ergospirometry method, 6-minute-walking test and the MLWHFQ was used for the assessment of their quality of life. Statistical significance was set at 0.05. Results: The 88.9% were men with themean age of patients was 71 years (SD=8.61 years). Themaximumoxygen consumption was decreased significantly during the program participation time by 2.7 units (p=0.042) and the air exhaled volume by 10.19 units (p= 0.028). Also, the distance traveled by the patients was significantly increased by 40.56m (p=0.031) and was observed a significant improvement of quality of life in terms of physical status from 20.22 (SD=18.59) to 23.33 (SD=16.15) and in emotional form 10.00 (SD=6.87) to 9.55 (SD=9.81). On the contrary, it was not found any improvement in peak heart rate, blood pressure and perspective exertion. Conclusions:The enrollment of patients with HF in cardiac rehabilitation program is useful, because it leads to improvement of their functional capacity and quality of life."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Καρδιακή αποκατάσταση : λειτουργική ικανότητα και ποιότητα ζωής σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κουγιουμτζόγλου Ελένη","Kougioumtzoglou Eleni"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η Καρδιακή Ανεπάρκεια (ΚΑ) αποτελεί ένα ολοένα και αυξανόμενο πρόβλημα για τα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης σε παγκόσμιο επίπεδο. Η θεραπεία της αποτελεί πρόκληση μέσω των προγραμμάτων καρδιακής αποκατάστασης. Σκοπός: Η διερεύνηση της επίδρασης ενός προγράμματος καρδιακής αποκατάστασης στη λειτουργική ικανότητα και την ΠΖ ασθενών με ΚΑ. Υλικό και Μέθοδος: Η μελέτη ήταν συγχρονική και έλαβαν μέρος 9 ασθενείς, που συμμετείχαν σε3μηνο πρόγραμμα καρδιακής αποκατάστασης σε Γενικό Νοσοκομείο της Αττικής, από τον Ιανουάριο μέχρι τον Απρίλιο του 2018. Η εκτίμηση των ασθενών πραγματοποιήθηκε μέσω της εργοσπιρομετρίας, της 6λεπτης δοκιμασίας βάδισης, ενώ χρησιμοποιήθηκε το ερωτηματολόγιοMLWHFQ για την εκτίμηση της ΠΖ. Το επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ήταν αμφίπλευρο και τέθηκε στο 0,05. Αποτελέσματα:Από το σύνολο των ασθενών, 88,9% ήταν άνδρες, με μέση ηλικία 71 έτη (SD= 8,61 έτη). Η μέγιστη κατανάλωση οξυγόνου μειώθηκε σημαντικά κατά 2,7 μονάδες (p=0,042), όπως και ο κατά λεπτό εκπνεόμενος όγκος αέρα κατά 10,19 μονάδες (p=0,028).Επιπρόσθετα, η απόσταση που διάνυσαν οι ασθενείς αυξήθηκε σημαντικά κατά 40,56m (p=0,031) και σημειώθηκε βελτίωση της ΠΖ στην υποκατηγορία της φυσικής κατάστασης από 20,22 (SD=18,59) σε 23,33(SD=16,15) και στη συναισθηματική από 10,00 (SD=6,87) σε 9,55(SD=9,81). Αντίθετα, δε βρέθηκε καμία μεταβολή στη μέγιστη καρδιακή συχνότητα, την αρτηριακή πίεση και την υποκειμενική αντίληψη της κόπωσης. Συμπεράσματα: Η συμμετοχή των ασθενών με ΚΑ σε πρόγραμμα καρδιακής αποκατάστασης είναι χρήσιμη, καθώς συμβάλει στη βελτίωση της λειτουργικής τους ικανότητας και της ποιότητας ζωής τους.","Introduction: Heart failure (HF) is an increasing problem for healthcare systems world widely. The management of HF is a big challenge for health care providers through cardiac rehabilitation programs. Aim: The investigation of the effect of cardiac rehabilitation in the functional capacity and the quality of life of patients with HF. Material and Method: The study was cross-sectional and involved 9 patients who underwent a 3-month-cardiac rehabilitation program in a General Hospital of AttikaGreece, from January to April 2018. Patients’ assessment was conducted via the ergospirometry method, 6-minute-walking test and the MLWHFQ was used for the assessment of their quality of life. Statistical significance was set at 0.05. Results: The 88.9% were men with themean age of patients was 71 years (SD=8.61 years). Themaximumoxygen consumption was decreased significantly during the program participation time by 2.7 units (p=0.042) and the air exhaled volume by 10.19 units (p= 0.028). Also, the distance traveled by the patients was significantly increased by 40.56m (p=0.031) and was observed a significant improvement of quality of life in terms of physical status from 20.22 (SD=18.59) to 23.33 (SD=16.15) and in emotional form 10.00 (SD=6.87) to 9.55 (SD=9.81). On the contrary, it was not found any improvement in peak heart rate, blood pressure and perspective exertion. Conclusions:The enrollment of patients with HF in cardiac rehabilitation program is useful, because it leads to improvement of their functional capacity and quality of life."],"dc:identifier":["uoadl:2837684","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2837684"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Καρδιακή αποκατάσταση : λειτουργική ικανότητα και ποιότητα ζωής σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:33:14Z"}