{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2837786"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2837786","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Persona: Το Παιχνίδι του Ίδιου","abstract":"Στη διπλωματική μου εργασία, διαγράφοντας μία διαδρομή από τη μίμηση στην ομοιότητα, εξετάζω τη συνεχή μετατόπιση του προσώπου από τη θέση του ηθοποιού σε εκείνη του θεατή, από τη θέση του υποκειμένου σε εκείνη του αντικειμένου, από τη θέση του μάρτυρα σε εκείνη του μαρτυρούντος. Η ντελεζιανή φιλμική θεωρία σχετικά με την εικόνα και το γκρο πλάνο αποτελεί τη βάση μου, αφενός για να προχωρήσω στην ανάλυση της σχέσης της Άλμα και της Ελίζαμπετ με τη βοήθεια του λεξιλογίου του Σαρτρ, και αφετέρου για να καταδείξω τη σταδιακή κατάρρευση του προσώπου. Η κατάρρευση αυτή, αποτέλεσμα του αναπόφευκτου, αλλά συνεχούς εποικισμού του εαυτού από δεκάδες ρόλους, και της συνεχούς μίμησης αλλότριων συμπεριφορών κορυφώνεται με την αποπρωσοποίηση του προσώπου. Η αποπροσωποποίηση αυτή, γίνεται φανερή στην Περσόνα, τόσο από το γνωστό πλάνο, κατά το οποίο το πρόσωπο της Άλμα συνενώνεται με εκείνο της Ελίζαμπετ, όσο και από την ακατανόητη, αρχικά, παρεμβολή μιας φωτογραφίας Εβραίων από την εξέγερση του Γκέτο της Βαρσοβίας. Ως τρόπο ανασύστασης του προσώπου προκρίνω αφενός την πρωτοπρόσωπη αφήγηση στο παράδειγμα του Πρίμο Λέβι και αφετέρου την ανάδειξη ύπαρξης του προσώπου μες στη σιωπή και το σκοτάδι της αγνωσίας μέσω της μεταφυσικής του Εμμανουέλ Λεβινάς.","abstract_html":"Στη διπλωματική μου εργασία, διαγράφοντας μία διαδρομή από τη μίμηση στην ομοιότητα, εξετάζω τη συνεχή μετατόπιση του προσώπου από τη θέση του ηθοποιού σε εκείνη του θεατή, από τη θέση του υποκειμένου σε εκείνη του αντικειμένου, από τη θέση του μάρτυρα σε εκείνη του μαρτυρούντος. Η ντελεζιανή φιλμική θεωρία σχετικά με την εικόνα και το γκρο πλάνο αποτελεί τη βάση μου, αφενός για να προχωρήσω στην ανάλυση της σχέσης της Άλμα και της Ελίζαμπετ με τη βοήθεια του λεξιλογίου του Σαρτρ, και αφετέρου για να καταδείξω τη σταδιακή κατάρρευση του προσώπου. Η κατάρρευση αυτή, αποτέλεσμα του αναπόφευκτου, αλλά συνεχούς εποικισμού του εαυτού από δεκάδες ρόλους, και της συνεχούς μίμησης αλλότριων συμπεριφορών κορυφώνεται με την αποπρωσοποίηση του προσώπου. Η αποπροσωποποίηση αυτή, γίνεται φανερή στην Περσόνα, τόσο από το γνωστό πλάνο, κατά το οποίο το πρόσωπο της Άλμα συνενώνεται με εκείνο της Ελίζαμπετ, όσο και από την ακατανόητη, αρχικά, παρεμβολή μιας φωτογραφίας Εβραίων από την εξέγερση του Γκέτο της Βαρσοβίας. Ως τρόπο ανασύστασης του προσώπου προκρίνω αφενός την πρωτοπρόσωπη αφήγηση στο παράδειγμα του Πρίμο Λέβι και αφετέρου την ανάδειξη ύπαρξης του προσώπου μες στη σιωπή και το σκοτάδι της αγνωσίας μέσω της μεταφυσικής του Εμμανουέλ Λεβινάς.","abstract_has_math":false,"creators":["Τζανάκη Δέσποινα","Tzanaki Despoina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:33:14Z","subjects":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2837786"],"render_values":[{"text":"uoadl:2837786","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2837786","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2837786","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2837786","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τζανάκη Δέσποινα","Tzanaki Despoina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2837786","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2837786"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στη διπλωματική μου εργασία, διαγράφοντας μία διαδρομή από τη μίμηση στην ομοιότητα, εξετάζω τη συνεχή μετατόπιση του προσώπου από τη θέση του ηθοποιού σε εκείνη του θεατή, από τη θέση του υποκειμένου σε εκείνη του αντικειμένου, από τη θέση του μάρτυρα σε εκείνη του μαρτυρούντος. Η ντελεζιανή φιλμική θεωρία σχετικά με την εικόνα και το γκρο πλάνο αποτελεί τη βάση μου, αφενός για να προχωρήσω στην ανάλυση της σχέσης της Άλμα και της Ελίζαμπετ με τη βοήθεια του λεξιλογίου του Σαρτρ, και αφετέρου για να καταδείξω τη σταδιακή κατάρρευση του προσώπου. Η κατάρρευση αυτή, αποτέλεσμα του αναπόφευκτου, αλλά συνεχούς εποικισμού του εαυτού από δεκάδες ρόλους, και της συνεχούς μίμησης αλλότριων συμπεριφορών κορυφώνεται με την αποπρωσοποίηση του προσώπου. Η αποπροσωποποίηση αυτή, γίνεται φανερή στην Περσόνα, τόσο από το γνωστό πλάνο, κατά το οποίο το πρόσωπο της Άλμα συνενώνεται με εκείνο της Ελίζαμπετ, όσο και από την ακατανόητη, αρχικά, παρεμβολή μιας φωτογραφίας Εβραίων από την εξέγερση του Γκέτο της Βαρσοβίας. Ως τρόπο ανασύστασης του προσώπου προκρίνω αφενός την πρωτοπρόσωπη αφήγηση στο παράδειγμα του Πρίμο Λέβι και αφετέρου την ανάδειξη ύπαρξης του προσώπου μες στη σιωπή και το σκοτάδι της αγνωσίας μέσω της μεταφυσικής του Εμμανουέλ Λεβινάς.","In my dissertation i aim to draw a path from imitation to similarity, in order to examine the constant shifting of the person from the actor's position to that of the viewer's, from the object's position to that of the subject's, from the witness's place to that of the martyr's. The Delesean film theory about image and gros plan is my basis for the analysis of the relationship between Alma and Elizabeth, along with Sartre's philosophy about the Other. Through these philosophical approaches i examine the gradual collapse of the person (face). This collapse, result of the inevitable but constant colonization of self of dozens of roles, and the constant imitation of other attitudes, culminates in the depersonalization of the person. This depersonalization becomes evident in Persona, from the gros plan, in which Alma's face joins with Elizabeth's, and from the initially incomprehensible interference of a photography of Jews from the Rebellion of Ghetto in Warsaw. As a way of reconstituting the face (person), I demonstrate on the one hand the first-person narrative in the example of Primo Levi and on the other hand the exaltation of the person in the silence and the darkness of obscurity through the metaphysics of Emmanuel Levinas."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Persona: Το Παιχνίδι του Ίδιου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τζανάκη Δέσποινα","Tzanaki Despoina"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Στη διπλωματική μου εργασία, διαγράφοντας μία διαδρομή από τη μίμηση στην ομοιότητα, εξετάζω τη συνεχή μετατόπιση του προσώπου από τη θέση του ηθοποιού σε εκείνη του θεατή, από τη θέση του υποκειμένου σε εκείνη του αντικειμένου, από τη θέση του μάρτυρα σε εκείνη του μαρτυρούντος. Η ντελεζιανή φιλμική θεωρία σχετικά με την εικόνα και το γκρο πλάνο αποτελεί τη βάση μου, αφενός για να προχωρήσω στην ανάλυση της σχέσης της Άλμα και της Ελίζαμπετ με τη βοήθεια του λεξιλογίου του Σαρτρ, και αφετέρου για να καταδείξω τη σταδιακή κατάρρευση του προσώπου. Η κατάρρευση αυτή, αποτέλεσμα του αναπόφευκτου, αλλά συνεχούς εποικισμού του εαυτού από δεκάδες ρόλους, και της συνεχούς μίμησης αλλότριων συμπεριφορών κορυφώνεται με την αποπρωσοποίηση του προσώπου. Η αποπροσωποποίηση αυτή, γίνεται φανερή στην Περσόνα, τόσο από το γνωστό πλάνο, κατά το οποίο το πρόσωπο της Άλμα συνενώνεται με εκείνο της Ελίζαμπετ, όσο και από την ακατανόητη, αρχικά, παρεμβολή μιας φωτογραφίας Εβραίων από την εξέγερση του Γκέτο της Βαρσοβίας. Ως τρόπο ανασύστασης του προσώπου προκρίνω αφενός την πρωτοπρόσωπη αφήγηση στο παράδειγμα του Πρίμο Λέβι και αφετέρου την ανάδειξη ύπαρξης του προσώπου μες στη σιωπή και το σκοτάδι της αγνωσίας μέσω της μεταφυσικής του Εμμανουέλ Λεβινάς.","In my dissertation i aim to draw a path from imitation to similarity, in order to examine the constant shifting of the person from the actor's position to that of the viewer's, from the object's position to that of the subject's, from the witness's place to that of the martyr's. The Delesean film theory about image and gros plan is my basis for the analysis of the relationship between Alma and Elizabeth, along with Sartre's philosophy about the Other. Through these philosophical approaches i examine the gradual collapse of the person (face). This collapse, result of the inevitable but constant colonization of self of dozens of roles, and the constant imitation of other attitudes, culminates in the depersonalization of the person. This depersonalization becomes evident in Persona, from the gros plan, in which Alma's face joins with Elizabeth's, and from the initially incomprehensible interference of a photography of Jews from the Rebellion of Ghetto in Warsaw. As a way of reconstituting the face (person), I demonstrate on the one hand the first-person narrative in the example of Primo Levi and on the other hand the exaltation of the person in the silence and the darkness of obscurity through the metaphysics of Emmanuel Levinas."],"dc:identifier":["uoadl:2837786","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2837786"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"dc:title":["Persona: Το Παιχνίδι του Ίδιου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:33:14Z"}