{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2838032"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2838032","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Καταγραφή ερωτηματολογίων ποιότητας ζωής σε ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα που υποβάλλονται σε επεμβατική διάνοιξη κεντρικού αεραγωγού και διάρκεια βελτίωσης έως την πρώτη υποτροπή","abstract":"Εισαγωγή: Οι ασθενείς με κακοήθη απόφραξη κεντρικού αεραγωγού μπορεί να χρειαστούν επεμβατική διάνοιξη για τη βελτίωση των συμπτωμάτων τους. Η ποιότητα ζωής σχετίζεται έντονα με την συμπτωματολογία από το αναπνευστικό. Είναι λοιπόν σημαντικό να ανακουφιστούν από τη δύσπνοια αλλά και να ενημερωθούν για τα οφέλη της παρεμβατικής πράξης καθώς οι περισσότεροι ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα είναι τελικού σταδίου και λαμβάνουν παρηγορική θεραπεία. Σκοπός: Ο σκοπός αυτής της μονοκεντρικής μελέτης είναι να αξιολογήσει προοπτικά την επίδραση της επεμβατικής βρογχοσκόπησης στη ποιότητα ζωής, στη δύσπνοια και στο χρόνο μέχρι την πρώτη υποτροπή. Μέθοδοι: Κατά τη διάρκεια 18 μηνών εντάχθηκαν στη μελέτη 29 ασθενείς, οι οποίοι αντιμετωπίστηκαν με επεμβατική βρογχοσκόπηση για διάνοιξη κεντρικού αεραγωγού λόγω κακοήθειας. Η ποιότητα ζωής και η δύσπνοια αξιολογήθηκαν με τα προτυποποιημένα ερωτηματολόγια EORTC-C30 και EORTC-LC13 πριν την παρέμβαση, 1 εβδομάδα μετά και έπειτα κάθε μήνα μέχρι τη πρώτη υποτροπή ή τον θάνατο. Επιπλέον συλλέχθηκαν στοιχεία δημογραφικά, κλινικά καθώς και το Performance status. Η στατιστική ανάλυση δεδομένων πραγματοποιήθηκε για περίοδο παρακολούθησης 6 μηνών. Αποτελέσματα: Συνολικά το 44.8% των ασθενών (n=13) είχαν φτωχό PS(≥3) και το 51.7% (n=15 ) των ασθενών βρισκόταν στο IV στάδιο της νόσου. Η ποιότητα ζωής βελτιώθηκε στατιστικά σημαντικά από την πρώτη εβδομάδα παρακολούθησης και καθ’ όλη τη διάρκεια του επόμενου 6μήνου.Το ερωτηματολόγιο Global Health Questionnaire βελτιώθηκε από 29.6 (SD=19.2) σε 70.8 (SD=30.5) την 24η εβδομάδα (p<0.05). Η δύσπνοια εκτιμώμενη με το ερωτηματολόγιο EORTC-LC13 μειώθηκε από 73.2 (SD=29.2) στο 23.6 (SD=26 ) την 24η εβδομάδα. Οι ασθενείς με PS ≥3 και αυτοί σταδίου IV είχαν την μεγαλύτερη βελτίωση. Η βελτίωση ήταν ανεξάρτητη του ιστολογικού τύπου κακοήθειας και του ιστορικού μεταποφρακτικής πνευμονίας. Ο μέσος χρόνος μέχρι την πρώτη υποτροπή ήταν 21.2 εβδομάδες (SD=20.5) (n=6 ασθενείς) και ο μέσος χρόνος μέχρι να αποβιώσει ο ασθενής ήταν 15.1 εβδομάδες (SD=7.9) (n=16 ασθενείς). Οι ασθενείς με προηγηθείσα χημειοθεραπεία και όσοι είχαν απόφραξη στην τραχεία και στον αριστερό στελεχιαίο βρόγχο είχαν χειρότερη πρόγνωση. Συμπέρασμα: Η επεμβατική διάνοιξη σε ασθενείς με κακοήθη απόφραξη κεντρικού αεραγωγού βελτιώνει σημαντικά και σταθερά την ποιότητα ζωής και τη δύσπνοια και θα πρέπει να αποτελεί μέρος της σύγχρονης διεπιστημονικής ογκολογικής αντιμετώπισης.","abstract_html":"Εισαγωγή: Οι ασθενείς με κακοήθη απόφραξη κεντρικού αεραγωγού μπορεί να χρειαστούν επεμβατική διάνοιξη για τη βελτίωση των συμπτωμάτων τους. Η ποιότητα ζωής σχετίζεται έντονα με την συμπτωματολογία από το αναπνευστικό. Είναι λοιπόν σημαντικό να ανακουφιστούν από τη δύσπνοια αλλά και να ενημερωθούν για τα οφέλη της παρεμβατικής πράξης καθώς οι περισσότεροι ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα είναι τελικού σταδίου και λαμβάνουν παρηγορική θεραπεία. Σκοπός: Ο σκοπός αυτής της μονοκεντρικής μελέτης είναι να αξιολογήσει προοπτικά την επίδραση της επεμβατικής βρογχοσκόπησης στη ποιότητα ζωής, στη δύσπνοια και στο χρόνο μέχρι την πρώτη υποτροπή. Μέθοδοι: Κατά τη διάρκεια 18 μηνών εντάχθηκαν στη μελέτη 29 ασθενείς, οι οποίοι αντιμετωπίστηκαν με επεμβατική βρογχοσκόπηση για διάνοιξη κεντρικού αεραγωγού λόγω κακοήθειας. Η ποιότητα ζωής και η δύσπνοια αξιολογήθηκαν με τα προτυποποιημένα ερωτηματολόγια EORTC-C30 και EORTC-LC13 πριν την παρέμβαση, 1 εβδομάδα μετά και έπειτα κάθε μήνα μέχρι τη πρώτη υποτροπή ή τον θάνατο. Επιπλέον συλλέχθηκαν στοιχεία δημογραφικά, κλινικά καθώς και το Performance status. Η στατιστική ανάλυση δεδομένων πραγματοποιήθηκε για περίοδο παρακολούθησης 6 μηνών. Αποτελέσματα: Συνολικά το 44.8% των ασθενών (n=13) είχαν φτωχό PS(≥3) και το 51.7% (n=15 ) των ασθενών βρισκόταν στο IV στάδιο της νόσου. Η ποιότητα ζωής βελτιώθηκε στατιστικά σημαντικά από την πρώτη εβδομάδα παρακολούθησης και καθ’ όλη τη διάρκεια του επόμενου 6μήνου.Το ερωτηματολόγιο Global Health Questionnaire βελτιώθηκε από 29.6 (SD=19.2) σε 70.8 (SD=30.5) την 24η εβδομάδα (p&lt;0.05). Η δύσπνοια εκτιμώμενη με το ερωτηματολόγιο EORTC-LC13 μειώθηκε από 73.2 (SD=29.2) στο 23.6 (SD=26 ) την 24η εβδομάδα. Οι ασθενείς με PS ≥3 και αυτοί σταδίου IV είχαν την μεγαλύτερη βελτίωση. Η βελτίωση ήταν ανεξάρτητη του ιστολογικού τύπου κακοήθειας και του ιστορικού μεταποφρακτικής πνευμονίας. Ο μέσος χρόνος μέχρι την πρώτη υποτροπή ήταν 21.2 εβδομάδες (SD=20.5) (n=6 ασθενείς) και ο μέσος χρόνος μέχρι να αποβιώσει ο ασθενής ήταν 15.1 εβδομάδες (SD=7.9) (n=16 ασθενείς). Οι ασθενείς με προηγηθείσα χημειοθεραπεία και όσοι είχαν απόφραξη στην τραχεία και στον αριστερό στελεχιαίο βρόγχο είχαν χειρότερη πρόγνωση. Συμπέρασμα: Η επεμβατική διάνοιξη σε ασθενείς με κακοήθη απόφραξη κεντρικού αεραγωγού βελτιώνει σημαντικά και σταθερά την ποιότητα ζωής και τη δύσπνοια και θα πρέπει να αποτελεί μέρος της σύγχρονης διεπιστημονικής ογκολογικής αντιμετώπισης.","abstract_has_math":false,"creators":["Θεοδούλου Δανάη","Theodoulou Danai"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:33:19Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2838032"],"render_values":[{"text":"uoadl:2838032","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2838032","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2838032","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2838032","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Θεοδούλου Δανάη","Theodoulou Danai"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2838032","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2838032"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Οι ασθενείς με κακοήθη απόφραξη κεντρικού αεραγωγού μπορεί να χρειαστούν επεμβατική διάνοιξη για τη βελτίωση των συμπτωμάτων τους. Η ποιότητα ζωής σχετίζεται έντονα με την συμπτωματολογία από το αναπνευστικό. Είναι λοιπόν σημαντικό να ανακουφιστούν από τη δύσπνοια αλλά και να ενημερωθούν για τα οφέλη της παρεμβατικής πράξης καθώς οι περισσότεροι ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα είναι τελικού σταδίου και λαμβάνουν παρηγορική θεραπεία. Σκοπός: Ο σκοπός αυτής της μονοκεντρικής μελέτης είναι να αξιολογήσει προοπτικά την επίδραση της επεμβατικής βρογχοσκόπησης στη ποιότητα ζωής, στη δύσπνοια και στο χρόνο μέχρι την πρώτη υποτροπή. Μέθοδοι: Κατά τη διάρκεια 18 μηνών εντάχθηκαν στη μελέτη 29 ασθενείς, οι οποίοι αντιμετωπίστηκαν με επεμβατική βρογχοσκόπηση για διάνοιξη κεντρικού αεραγωγού λόγω κακοήθειας. Η ποιότητα ζωής και η δύσπνοια αξιολογήθηκαν με τα προτυποποιημένα ερωτηματολόγια EORTC-C30 και EORTC-LC13 πριν την παρέμβαση, 1 εβδομάδα μετά και έπειτα κάθε μήνα μέχρι τη πρώτη υποτροπή ή τον θάνατο. Επιπλέον συλλέχθηκαν στοιχεία δημογραφικά, κλινικά καθώς και το Performance status. Η στατιστική ανάλυση δεδομένων πραγματοποιήθηκε για περίοδο παρακολούθησης 6 μηνών. Αποτελέσματα: Συνολικά το 44.8% των ασθενών (n=13) είχαν φτωχό PS(≥3) και το 51.7% (n=15 ) των ασθενών βρισκόταν στο IV στάδιο της νόσου. Η ποιότητα ζωής βελτιώθηκε στατιστικά σημαντικά από την πρώτη εβδομάδα παρακολούθησης και καθ’ όλη τη διάρκεια του επόμενου 6μήνου.Το ερωτηματολόγιο Global Health Questionnaire βελτιώθηκε από 29.6 (SD=19.2) σε 70.8 (SD=30.5) την 24η εβδομάδα (p<0.05). Η δύσπνοια εκτιμώμενη με το ερωτηματολόγιο EORTC-LC13 μειώθηκε από 73.2 (SD=29.2) στο 23.6 (SD=26 ) την 24η εβδομάδα. Οι ασθενείς με PS ≥3 και αυτοί σταδίου IV είχαν την μεγαλύτερη βελτίωση. Η βελτίωση ήταν ανεξάρτητη του ιστολογικού τύπου κακοήθειας και του ιστορικού μεταποφρακτικής πνευμονίας. Ο μέσος χρόνος μέχρι την πρώτη υποτροπή ήταν 21.2 εβδομάδες (SD=20.5) (n=6 ασθενείς) και ο μέσος χρόνος μέχρι να αποβιώσει ο ασθενής ήταν 15.1 εβδομάδες (SD=7.9) (n=16 ασθενείς). Οι ασθενείς με προηγηθείσα χημειοθεραπεία και όσοι είχαν απόφραξη στην τραχεία και στον αριστερό στελεχιαίο βρόγχο είχαν χειρότερη πρόγνωση. Συμπέρασμα: Η επεμβατική διάνοιξη σε ασθενείς με κακοήθη απόφραξη κεντρικού αεραγωγού βελτιώνει σημαντικά και σταθερά την ποιότητα ζωής και τη δύσπνοια και θα πρέπει να αποτελεί μέρος της σύγχρονης διεπιστημονικής ογκολογικής αντιμετώπισης.","Background: Patients with malignant central airway obstruction (mCAO) may need endobronchial intervention to relieve their symptoms. Quality of life (QoL) has been closely linked with symptom intensity in lung cancer patients. It is therefore important to relieve respiratory distress and inform patients, especially those who receive palliative care, about the benefits of endobronchial intervention. Aim: The objective of this single-center study was to assess prospectively the effect of therapeutic bronchoscopic interventions on quality of life, dyspnea, and relapse time in patients with mCAO. Methods: Over a 18-month period, we enrolled 29 patients with symptomatic malignant central airway obstruction in order to re-establish airway patency. QoL and dyspnea were evaluated by the EORTC-C30 and EORTC-LC13 Questionnaire before the intervention, 1 week after and every following month until first relapse or death. In addition, data concerning demographic, clinical details and performance status were collected. Statistical analysis was performed for a 6month period. Results: Overall, 44.8% of patients (n=13) had poor PS (≥3) and 51.7% (n=15) of patients were stage IV disease. QoL improved significantly from the first week up to the 6th month (p<0.05). Global Health Questionnaire improved from 29.6(SD=19.2) to 70.8 (SD=30.5) on week 24(p<0.05). Dyspnea accessed with EORTC-LC13 questionnaire decreased from 73.2 (SD=29.2) to 23.6 (SD=26) on week 24. Patients with PS ≥3 and those at stage IV had greater improvement. Benefits were seen independent of histology of malignancy or history of post-obstructive pneumonia. Mean time until first relapse was 21.2 weeks (SD=20.5) (n=6 patients) and time until death was 15.1weeks (SD=7.9) (n=16 patents). Patients treated with chemotherapy before the intervention and those with stenosis of trachea and left main bronchus had worse survival. Conclusions: Interventional management of patients with mCAO results in sustained significant improvement of quality of life and shortness of breath and should be considered as essential component of multidisciplinary cancer care approach."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Καταγραφή ερωτηματολογίων ποιότητας ζωής σε ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα που υποβάλλονται σε επεμβατική διάνοιξη κεντρικού αεραγωγού και διάρκεια βελτίωσης έως την πρώτη υποτροπή"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Θεοδούλου Δανάη","Theodoulou Danai"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Εισαγωγή: Οι ασθενείς με κακοήθη απόφραξη κεντρικού αεραγωγού μπορεί να χρειαστούν επεμβατική διάνοιξη για τη βελτίωση των συμπτωμάτων τους. Η ποιότητα ζωής σχετίζεται έντονα με την συμπτωματολογία από το αναπνευστικό. Είναι λοιπόν σημαντικό να ανακουφιστούν από τη δύσπνοια αλλά και να ενημερωθούν για τα οφέλη της παρεμβατικής πράξης καθώς οι περισσότεροι ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα είναι τελικού σταδίου και λαμβάνουν παρηγορική θεραπεία. Σκοπός: Ο σκοπός αυτής της μονοκεντρικής μελέτης είναι να αξιολογήσει προοπτικά την επίδραση της επεμβατικής βρογχοσκόπησης στη ποιότητα ζωής, στη δύσπνοια και στο χρόνο μέχρι την πρώτη υποτροπή. Μέθοδοι: Κατά τη διάρκεια 18 μηνών εντάχθηκαν στη μελέτη 29 ασθενείς, οι οποίοι αντιμετωπίστηκαν με επεμβατική βρογχοσκόπηση για διάνοιξη κεντρικού αεραγωγού λόγω κακοήθειας. Η ποιότητα ζωής και η δύσπνοια αξιολογήθηκαν με τα προτυποποιημένα ερωτηματολόγια EORTC-C30 και EORTC-LC13 πριν την παρέμβαση, 1 εβδομάδα μετά και έπειτα κάθε μήνα μέχρι τη πρώτη υποτροπή ή τον θάνατο. Επιπλέον συλλέχθηκαν στοιχεία δημογραφικά, κλινικά καθώς και το Performance status. Η στατιστική ανάλυση δεδομένων πραγματοποιήθηκε για περίοδο παρακολούθησης 6 μηνών. Αποτελέσματα: Συνολικά το 44.8% των ασθενών (n=13) είχαν φτωχό PS(≥3) και το 51.7% (n=15 ) των ασθενών βρισκόταν στο IV στάδιο της νόσου. Η ποιότητα ζωής βελτιώθηκε στατιστικά σημαντικά από την πρώτη εβδομάδα παρακολούθησης και καθ’ όλη τη διάρκεια του επόμενου 6μήνου.Το ερωτηματολόγιο Global Health Questionnaire βελτιώθηκε από 29.6 (SD=19.2) σε 70.8 (SD=30.5) την 24η εβδομάδα (p<0.05). Η δύσπνοια εκτιμώμενη με το ερωτηματολόγιο EORTC-LC13 μειώθηκε από 73.2 (SD=29.2) στο 23.6 (SD=26 ) την 24η εβδομάδα. Οι ασθενείς με PS ≥3 και αυτοί σταδίου IV είχαν την μεγαλύτερη βελτίωση. Η βελτίωση ήταν ανεξάρτητη του ιστολογικού τύπου κακοήθειας και του ιστορικού μεταποφρακτικής πνευμονίας. Ο μέσος χρόνος μέχρι την πρώτη υποτροπή ήταν 21.2 εβδομάδες (SD=20.5) (n=6 ασθενείς) και ο μέσος χρόνος μέχρι να αποβιώσει ο ασθενής ήταν 15.1 εβδομάδες (SD=7.9) (n=16 ασθενείς). Οι ασθενείς με προηγηθείσα χημειοθεραπεία και όσοι είχαν απόφραξη στην τραχεία και στον αριστερό στελεχιαίο βρόγχο είχαν χειρότερη πρόγνωση. Συμπέρασμα: Η επεμβατική διάνοιξη σε ασθενείς με κακοήθη απόφραξη κεντρικού αεραγωγού βελτιώνει σημαντικά και σταθερά την ποιότητα ζωής και τη δύσπνοια και θα πρέπει να αποτελεί μέρος της σύγχρονης διεπιστημονικής ογκολογικής αντιμετώπισης.","Background: Patients with malignant central airway obstruction (mCAO) may need endobronchial intervention to relieve their symptoms. Quality of life (QoL) has been closely linked with symptom intensity in lung cancer patients. It is therefore important to relieve respiratory distress and inform patients, especially those who receive palliative care, about the benefits of endobronchial intervention. Aim: The objective of this single-center study was to assess prospectively the effect of therapeutic bronchoscopic interventions on quality of life, dyspnea, and relapse time in patients with mCAO. Methods: Over a 18-month period, we enrolled 29 patients with symptomatic malignant central airway obstruction in order to re-establish airway patency. QoL and dyspnea were evaluated by the EORTC-C30 and EORTC-LC13 Questionnaire before the intervention, 1 week after and every following month until first relapse or death. In addition, data concerning demographic, clinical details and performance status were collected. Statistical analysis was performed for a 6month period. Results: Overall, 44.8% of patients (n=13) had poor PS (≥3) and 51.7% (n=15) of patients were stage IV disease. QoL improved significantly from the first week up to the 6th month (p<0.05). Global Health Questionnaire improved from 29.6(SD=19.2) to 70.8 (SD=30.5) on week 24(p<0.05). Dyspnea accessed with EORTC-LC13 questionnaire decreased from 73.2 (SD=29.2) to 23.6 (SD=26) on week 24. Patients with PS ≥3 and those at stage IV had greater improvement. Benefits were seen independent of histology of malignancy or history of post-obstructive pneumonia. Mean time until first relapse was 21.2 weeks (SD=20.5) (n=6 patients) and time until death was 15.1weeks (SD=7.9) (n=16 patents). Patients treated with chemotherapy before the intervention and those with stenosis of trachea and left main bronchus had worse survival. Conclusions: Interventional management of patients with mCAO results in sustained significant improvement of quality of life and shortness of breath and should be considered as essential component of multidisciplinary cancer care approach."],"dc:identifier":["uoadl:2838032","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2838032"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Καταγραφή ερωτηματολογίων ποιότητας ζωής σε ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα που υποβάλλονται σε επεμβατική διάνοιξη κεντρικού αεραγωγού και διάρκεια βελτίωσης έως την πρώτη υποτροπή"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:33:19Z"}