{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2838049"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2838049","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Νορβηγικός Ευρωσκεπτικισμός: ο «επίμονος» λαός και το «ανήσυχο» πολιτικό σύστημα","abstract":"Η Νορβηγία είναι η μοναδική βόρεια χώρα η οποία έχει απορρίψει δύο φορές μέσω δημοψηφισμάτων την ένταξή της στην ΕΕ, μία το 1972 και άλλη μία το 1994. Τα δημοψηφίσματα αυτά στάθηκαν ικανά να ταρακουνήσουν τη νορβηγική κοινωνία αποκαλύπτοντας τη μεγάλη διάσταση απόψεων μεταξύ του φιλοευρωπαϊκού κέντρου και της ευρωαπορριπτικής περιφέρειας ενώ προκάλεσαν σημαντικές αναταράξεις και στο πολιτικό σύστημα. Η δημόσια συζήτηση τόσο σε επίπεδο κοινωνίας όσο και σε πολιτικό επίπεδο ήταν τόσο έντονη και τραυματική ώστε το ευρωπαϊκό ζήτημα να αποτελεί έκτοτε ένα θέμα ταμπού. Η αναφορά σε αυτό το άβολο ζήτημα αποφεύγεται συστηματικά τις τελευταίες δεκαετίες είτε για λόγους πολιτικής επιβίωσης είτε μετά από πολιτική συμφωνία. Ωστόσο, φαίνεται πως το Brexit έπεσε σαν ένα βότσαλο στην ήσυχη νορβηγική λίμνη. Η επικείμενη αποχώρηση ωστόσο του ΗΒ από την ΕΕ έχει επαναφέρει το ζήτημα στην πολιτική ατζέντα (α) σε επίπεδο εκτίμησης των ενδεχόμενων επιπτώσεων και σχετικής προετοιμασίας από την κυβερνώσα ελίτ αλλά και (β) σε επίπεδο ευθείας αμφισβήτησης από τα παραδοσιακά αντιευρωπαϊκά κόμματα της υφιστάμενης από το 1994 σχέσης της Νορβηγίας με την ΕΕ, ήτοι της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο. Η εν λόγω συζήτηση έχει οδηγήσει αναπόφευκτα σε αναφορές στο παρελθόν και αναδεικνύει τις προβληματικές όψεις της συμφωνίας ΕΟΧ με κυριότερες την εξαιρετική προσαρμογή της Νορβηγίας στο ενωσιακό δίκαιο που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της ΕΟΧ χωρίς να έχει συμμετάσχει στη διαμόρφωσή του και κατ’ επέκταση στη διαπίστωση ότι η σχέση της Νορβηγίας με την ΕΕ συνεχίζει να αποτελεί για τη νορβηγική πολιτική –δεκαετίες μετά- το πιο άβολο και διχαστικό ζήτημα. Η παρούσα εργασία εκτιμά πως η δεδομένη και «επίμονη» στάση του νορβηγικού λαού (8 στους 10 απορρίπτουν σήμερα την ένταξη της χώρας στην ΕΕ, ποσοστό πολύ μεγαλύτερο από αυτά του 1972 και του 1994) και η «πιεστική» συμπεριφορά των μικρών αντιευρωπαϊκών κομμάτων έχουν δημιουργήσει ένα εξαιρετικά στενό πλαίσιο άσκησης ευρωπαϊκής πολιτικής για το πολιτικό σύστημα –ιδίως την κυβερνώσα ελίτ (Εργατικοί & Συντηρητικοί)- το οποίο εμφανίζεται εξαιρετικά «ανήσυχο». Από τη μία πλευρά, οφείλει να διασφαλίσει τα νορβηγικά συμφέροντα εντός του πεδίου εφαρμογής της συμφωνίας ΕΟΧ χωρίς να διαθέτει ιδιαίτερη δυνατότητα άσκησης επιρροής ενώ από την άλλη διαπιστώνει ότι οι ραγδαίες εξελίξεις σε παγκόσμιο και ευρωπαϊκό επίπεδο την καλούν σε υπέρβαση της συμφωνίας και σε συνεργασία με την ΕΕ σε περαιτέρω τομείς, εκτός ΕΟΧ, όπως είναι το χρηματοπιστωτικό σύστημα και η ενέργεια. Η Νορβηγία, επιμένει η κυβερνώσα ελίτ, δεν είναι ένα απομονωμένο νησί, απρόσβλητο από τις μεγάλες κρίσεις που πλήττουν την Ευρώπη. Αντιθέτως, έχει κάθε συμφέρον να είναι μέρος αυτής της «πολιτιστικής, εμπορικής, ασφαλούς» κοινότητας. Η μοίρα της Ευρώπης και της ΕΕ είναι και η μοίρα της Νορβηγίας.","abstract_html":"Η Νορβηγία είναι η μοναδική βόρεια χώρα η οποία έχει απορρίψει δύο φορές μέσω δημοψηφισμάτων την ένταξή της στην ΕΕ, μία το 1972 και άλλη μία το 1994. Τα δημοψηφίσματα αυτά στάθηκαν ικανά να ταρακουνήσουν τη νορβηγική κοινωνία αποκαλύπτοντας τη μεγάλη διάσταση απόψεων μεταξύ του φιλοευρωπαϊκού κέντρου και της ευρωαπορριπτικής περιφέρειας ενώ προκάλεσαν σημαντικές αναταράξεις και στο πολιτικό σύστημα. Η δημόσια συζήτηση τόσο σε επίπεδο κοινωνίας όσο και σε πολιτικό επίπεδο ήταν τόσο έντονη και τραυματική ώστε το ευρωπαϊκό ζήτημα να αποτελεί έκτοτε ένα θέμα ταμπού. Η αναφορά σε αυτό το άβολο ζήτημα αποφεύγεται συστηματικά τις τελευταίες δεκαετίες είτε για λόγους πολιτικής επιβίωσης είτε μετά από πολιτική συμφωνία. Ωστόσο, φαίνεται πως το Brexit έπεσε σαν ένα βότσαλο στην ήσυχη νορβηγική λίμνη. Η επικείμενη αποχώρηση ωστόσο του ΗΒ από την ΕΕ έχει επαναφέρει το ζήτημα στην πολιτική ατζέντα (α) σε επίπεδο εκτίμησης των ενδεχόμενων επιπτώσεων και σχετικής προετοιμασίας από την κυβερνώσα ελίτ αλλά και (β) σε επίπεδο ευθείας αμφισβήτησης από τα παραδοσιακά αντιευρωπαϊκά κόμματα της υφιστάμενης από το 1994 σχέσης της Νορβηγίας με την ΕΕ, ήτοι της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο. Η εν λόγω συζήτηση έχει οδηγήσει αναπόφευκτα σε αναφορές στο παρελθόν και αναδεικνύει τις προβληματικές όψεις της συμφωνίας ΕΟΧ με κυριότερες την εξαιρετική προσαρμογή της Νορβηγίας στο ενωσιακό δίκαιο που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της ΕΟΧ χωρίς να έχει συμμετάσχει στη διαμόρφωσή του και κατ’ επέκταση στη διαπίστωση ότι η σχέση της Νορβηγίας με την ΕΕ συνεχίζει να αποτελεί για τη νορβηγική πολιτική –δεκαετίες μετά- το πιο άβολο και διχαστικό ζήτημα. Η παρούσα εργασία εκτιμά πως η δεδομένη και «επίμονη» στάση του νορβηγικού λαού (8 στους 10 απορρίπτουν σήμερα την ένταξη της χώρας στην ΕΕ, ποσοστό πολύ μεγαλύτερο από αυτά του 1972 και του 1994) και η «πιεστική» συμπεριφορά των μικρών αντιευρωπαϊκών κομμάτων έχουν δημιουργήσει ένα εξαιρετικά στενό πλαίσιο άσκησης ευρωπαϊκής πολιτικής για το πολιτικό σύστημα –ιδίως την κυβερνώσα ελίτ (Εργατικοί &amp; Συντηρητικοί)- το οποίο εμφανίζεται εξαιρετικά «ανήσυχο». Από τη μία πλευρά, οφείλει να διασφαλίσει τα νορβηγικά συμφέροντα εντός του πεδίου εφαρμογής της συμφωνίας ΕΟΧ χωρίς να διαθέτει ιδιαίτερη δυνατότητα άσκησης επιρροής ενώ από την άλλη διαπιστώνει ότι οι ραγδαίες εξελίξεις σε παγκόσμιο και ευρωπαϊκό επίπεδο την καλούν σε υπέρβαση της συμφωνίας και σε συνεργασία με την ΕΕ σε περαιτέρω τομείς, εκτός ΕΟΧ, όπως είναι το χρηματοπιστωτικό σύστημα και η ενέργεια. Η Νορβηγία, επιμένει η κυβερνώσα ελίτ, δεν είναι ένα απομονωμένο νησί, απρόσβλητο από τις μεγάλες κρίσεις που πλήττουν την Ευρώπη. Αντιθέτως, έχει κάθε συμφέρον να είναι μέρος αυτής της «πολιτιστικής, εμπορικής, ασφαλούς» κοινότητας. Η μοίρα της Ευρώπης και της ΕΕ είναι και η μοίρα της Νορβηγίας.","abstract_has_math":false,"creators":["Δαούτη Αικατερίνη","Daouti Aikaterini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:33:19Z","subjects":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2838049"],"render_values":[{"text":"uoadl:2838049","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2838049","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2838049","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2838049","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δαούτη Αικατερίνη","Daouti Aikaterini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2838049","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2838049"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η Νορβηγία είναι η μοναδική βόρεια χώρα η οποία έχει απορρίψει δύο φορές μέσω δημοψηφισμάτων την ένταξή της στην ΕΕ, μία το 1972 και άλλη μία το 1994. Τα δημοψηφίσματα αυτά στάθηκαν ικανά να ταρακουνήσουν τη νορβηγική κοινωνία αποκαλύπτοντας τη μεγάλη διάσταση απόψεων μεταξύ του φιλοευρωπαϊκού κέντρου και της ευρωαπορριπτικής περιφέρειας ενώ προκάλεσαν σημαντικές αναταράξεις και στο πολιτικό σύστημα. Η δημόσια συζήτηση τόσο σε επίπεδο κοινωνίας όσο και σε πολιτικό επίπεδο ήταν τόσο έντονη και τραυματική ώστε το ευρωπαϊκό ζήτημα να αποτελεί έκτοτε ένα θέμα ταμπού. Η αναφορά σε αυτό το άβολο ζήτημα αποφεύγεται συστηματικά τις τελευταίες δεκαετίες είτε για λόγους πολιτικής επιβίωσης είτε μετά από πολιτική συμφωνία. Ωστόσο, φαίνεται πως το Brexit έπεσε σαν ένα βότσαλο στην ήσυχη νορβηγική λίμνη. Η επικείμενη αποχώρηση ωστόσο του ΗΒ από την ΕΕ έχει επαναφέρει το ζήτημα στην πολιτική ατζέντα (α) σε επίπεδο εκτίμησης των ενδεχόμενων επιπτώσεων και σχετικής προετοιμασίας από την κυβερνώσα ελίτ αλλά και (β) σε επίπεδο ευθείας αμφισβήτησης από τα παραδοσιακά αντιευρωπαϊκά κόμματα της υφιστάμενης από το 1994 σχέσης της Νορβηγίας με την ΕΕ, ήτοι της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο. Η εν λόγω συζήτηση έχει οδηγήσει αναπόφευκτα σε αναφορές στο παρελθόν και αναδεικνύει τις προβληματικές όψεις της συμφωνίας ΕΟΧ με κυριότερες την εξαιρετική προσαρμογή της Νορβηγίας στο ενωσιακό δίκαιο που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της ΕΟΧ χωρίς να έχει συμμετάσχει στη διαμόρφωσή του και κατ’ επέκταση στη διαπίστωση ότι η σχέση της Νορβηγίας με την ΕΕ συνεχίζει να αποτελεί για τη νορβηγική πολιτική –δεκαετίες μετά- το πιο άβολο και διχαστικό ζήτημα. Η παρούσα εργασία εκτιμά πως η δεδομένη και «επίμονη» στάση του νορβηγικού λαού (8 στους 10 απορρίπτουν σήμερα την ένταξη της χώρας στην ΕΕ, ποσοστό πολύ μεγαλύτερο από αυτά του 1972 και του 1994) και η «πιεστική» συμπεριφορά των μικρών αντιευρωπαϊκών κομμάτων έχουν δημιουργήσει ένα εξαιρετικά στενό πλαίσιο άσκησης ευρωπαϊκής πολιτικής για το πολιτικό σύστημα –ιδίως την κυβερνώσα ελίτ (Εργατικοί & Συντηρητικοί)- το οποίο εμφανίζεται εξαιρετικά «ανήσυχο». Από τη μία πλευρά, οφείλει να διασφαλίσει τα νορβηγικά συμφέροντα εντός του πεδίου εφαρμογής της συμφωνίας ΕΟΧ χωρίς να διαθέτει ιδιαίτερη δυνατότητα άσκησης επιρροής ενώ από την άλλη διαπιστώνει ότι οι ραγδαίες εξελίξεις σε παγκόσμιο και ευρωπαϊκό επίπεδο την καλούν σε υπέρβαση της συμφωνίας και σε συνεργασία με την ΕΕ σε περαιτέρω τομείς, εκτός ΕΟΧ, όπως είναι το χρηματοπιστωτικό σύστημα και η ενέργεια. Η Νορβηγία, επιμένει η κυβερνώσα ελίτ, δεν είναι ένα απομονωμένο νησί, απρόσβλητο από τις μεγάλες κρίσεις που πλήττουν την Ευρώπη. Αντιθέτως, έχει κάθε συμφέρον να είναι μέρος αυτής της «πολιτιστικής, εμπορικής, ασφαλούς» κοινότητας. Η μοίρα της Ευρώπης και της ΕΕ είναι και η μοίρα της Νορβηγίας.","Norway has twice rejected European membership by referendum, in 1972 and in 1994. These referenda have revealed the great difference of opinion between the pro-European center and the Eurosceptic periphery, while causing then considerable turbulence in the political system. The public debate has been at that time intense and traumatic. Since then, any reference to the “uncomfortable” European issue has been systematically avoided. However, it seems that Brexit fell like a pebble in the quiet Norwegian lake. The imminent UK withdrawal from the EU has brought the issue to the Norwegian political agenda in terms of assessing its potential impact on Norway and the EEA Agreement. This debate has inevitably led to references in the past and highlighted the problematic aspects of the EEA Agreement. Norway's relationship with the EU continues to be the most divisive issue for Norwegian politics. The present study estimates that the given and persistent Euroscepticism of the Norwegian people (8 out of 10 are currently rejecting the country's accession to the EU, much higher than in 1972 and 1994) and the opposition of the anti-European parties do not give to the governing elite the political space or freedom they need to design and implement a long-term European policy that will at the same time safeguard Norwegian interests."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Νορβηγικός Ευρωσκεπτικισμός: ο «επίμονος» λαός και το «ανήσυχο» πολιτικό σύστημα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δαούτη Αικατερίνη","Daouti Aikaterini"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Η Νορβηγία είναι η μοναδική βόρεια χώρα η οποία έχει απορρίψει δύο φορές μέσω δημοψηφισμάτων την ένταξή της στην ΕΕ, μία το 1972 και άλλη μία το 1994. Τα δημοψηφίσματα αυτά στάθηκαν ικανά να ταρακουνήσουν τη νορβηγική κοινωνία αποκαλύπτοντας τη μεγάλη διάσταση απόψεων μεταξύ του φιλοευρωπαϊκού κέντρου και της ευρωαπορριπτικής περιφέρειας ενώ προκάλεσαν σημαντικές αναταράξεις και στο πολιτικό σύστημα. Η δημόσια συζήτηση τόσο σε επίπεδο κοινωνίας όσο και σε πολιτικό επίπεδο ήταν τόσο έντονη και τραυματική ώστε το ευρωπαϊκό ζήτημα να αποτελεί έκτοτε ένα θέμα ταμπού. Η αναφορά σε αυτό το άβολο ζήτημα αποφεύγεται συστηματικά τις τελευταίες δεκαετίες είτε για λόγους πολιτικής επιβίωσης είτε μετά από πολιτική συμφωνία. Ωστόσο, φαίνεται πως το Brexit έπεσε σαν ένα βότσαλο στην ήσυχη νορβηγική λίμνη. Η επικείμενη αποχώρηση ωστόσο του ΗΒ από την ΕΕ έχει επαναφέρει το ζήτημα στην πολιτική ατζέντα (α) σε επίπεδο εκτίμησης των ενδεχόμενων επιπτώσεων και σχετικής προετοιμασίας από την κυβερνώσα ελίτ αλλά και (β) σε επίπεδο ευθείας αμφισβήτησης από τα παραδοσιακά αντιευρωπαϊκά κόμματα της υφιστάμενης από το 1994 σχέσης της Νορβηγίας με την ΕΕ, ήτοι της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο. Η εν λόγω συζήτηση έχει οδηγήσει αναπόφευκτα σε αναφορές στο παρελθόν και αναδεικνύει τις προβληματικές όψεις της συμφωνίας ΕΟΧ με κυριότερες την εξαιρετική προσαρμογή της Νορβηγίας στο ενωσιακό δίκαιο που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της ΕΟΧ χωρίς να έχει συμμετάσχει στη διαμόρφωσή του και κατ’ επέκταση στη διαπίστωση ότι η σχέση της Νορβηγίας με την ΕΕ συνεχίζει να αποτελεί για τη νορβηγική πολιτική –δεκαετίες μετά- το πιο άβολο και διχαστικό ζήτημα. Η παρούσα εργασία εκτιμά πως η δεδομένη και «επίμονη» στάση του νορβηγικού λαού (8 στους 10 απορρίπτουν σήμερα την ένταξη της χώρας στην ΕΕ, ποσοστό πολύ μεγαλύτερο από αυτά του 1972 και του 1994) και η «πιεστική» συμπεριφορά των μικρών αντιευρωπαϊκών κομμάτων έχουν δημιουργήσει ένα εξαιρετικά στενό πλαίσιο άσκησης ευρωπαϊκής πολιτικής για το πολιτικό σύστημα –ιδίως την κυβερνώσα ελίτ (Εργατικοί & Συντηρητικοί)- το οποίο εμφανίζεται εξαιρετικά «ανήσυχο». Από τη μία πλευρά, οφείλει να διασφαλίσει τα νορβηγικά συμφέροντα εντός του πεδίου εφαρμογής της συμφωνίας ΕΟΧ χωρίς να διαθέτει ιδιαίτερη δυνατότητα άσκησης επιρροής ενώ από την άλλη διαπιστώνει ότι οι ραγδαίες εξελίξεις σε παγκόσμιο και ευρωπαϊκό επίπεδο την καλούν σε υπέρβαση της συμφωνίας και σε συνεργασία με την ΕΕ σε περαιτέρω τομείς, εκτός ΕΟΧ, όπως είναι το χρηματοπιστωτικό σύστημα και η ενέργεια. Η Νορβηγία, επιμένει η κυβερνώσα ελίτ, δεν είναι ένα απομονωμένο νησί, απρόσβλητο από τις μεγάλες κρίσεις που πλήττουν την Ευρώπη. Αντιθέτως, έχει κάθε συμφέρον να είναι μέρος αυτής της «πολιτιστικής, εμπορικής, ασφαλούς» κοινότητας. Η μοίρα της Ευρώπης και της ΕΕ είναι και η μοίρα της Νορβηγίας.","Norway has twice rejected European membership by referendum, in 1972 and in 1994. These referenda have revealed the great difference of opinion between the pro-European center and the Eurosceptic periphery, while causing then considerable turbulence in the political system. The public debate has been at that time intense and traumatic. Since then, any reference to the “uncomfortable” European issue has been systematically avoided. However, it seems that Brexit fell like a pebble in the quiet Norwegian lake. The imminent UK withdrawal from the EU has brought the issue to the Norwegian political agenda in terms of assessing its potential impact on Norway and the EEA Agreement. This debate has inevitably led to references in the past and highlighted the problematic aspects of the EEA Agreement. Norway's relationship with the EU continues to be the most divisive issue for Norwegian politics. The present study estimates that the given and persistent Euroscepticism of the Norwegian people (8 out of 10 are currently rejecting the country's accession to the EU, much higher than in 1972 and 1994) and the opposition of the anti-European parties do not give to the governing elite the political space or freedom they need to design and implement a long-term European policy that will at the same time safeguard Norwegian interests."],"dc:identifier":["uoadl:2838049","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2838049"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"dc:title":["Νορβηγικός Ευρωσκεπτικισμός: ο «επίμονος» λαός και το «ανήσυχο» πολιτικό σύστημα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:33:19Z"}