{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2838263"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2838263","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Επίπτωση, διάγνωση και προγνωστική σημασία της προσβολής του υπεζωκότα σε ασθενείς με Καρκίνο Πνεύμονα","abstract":"Ο Καρκίνος Πνεύμονα είναι μια πολύ σοβαρή νόσος με υψηλά ποσοστά επίπτωσης και νοσηρότητας και με βάση την ιστολογική ταξινόμηση κατηγοριοποιείται σε Μικροκυτταρικό και Μη Μικροκυτταρικό καρκινωμα πνεύμονα, το οποίο χωρίζεται σε αδενοκαρκίνωμα, πλακώδες και μεγαλοκυτταρικό. Για την σταδιοποίηση του ΜΜΚΠ έχει επικρατήσει το σύστημα ΤΝΜ με βάση την τελευταία αναθεώρηση, ενώ για το ΜΚΠ χρησιμοποιείται η απλούστερη και πιο πρακτική ταξινόμηση σε περιορισμένη και εκτεταμένη νόσο. Η κακοήθης προσβολή του υπεζωκότα, είτε με την μορφή των ανώμαλων οζωδών παχύνσεων είτε με την μορφή της κακοήθους υπεζωκοτικής συλλογής, σχετίζεται με κακή πρόγνωση, γι’ αυτό και ταξινομείται εξ’ ορισμού σε προχωρημένο στάδιο. Η διάγνωση τίθεται είτε με θετική κυτταρολογική εξέταση του πλευριτικού υγρού, είτε με θετική βιοψία του υπεζωκότα, είτε τέλος με βάση κλινικο/απεικονιστικά κριτήρια όταν δεν είναι εφικτή ή απαραίτητη η ιστοκυττολογικη επιβεβαίωση. Η παρούσα έρευνα μελετά την επίπτωση, διάγνωση και προγνωστική σημασία της προσβολής του υπεζωκότα σε ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα. Πρόκειται για μια αναδρομική μελέτη με ανασκόπηση των φακέλων 356 ασθενών με καρκίνο πνεύμονα που παρακολουθούνταν από την Ογκολογική Μονάδα της Γ’ Πανεπιστημιακής Παθολογικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ κατά το χρονικό διάστημα 2016-2017. Από αυτούς οι 181 ήταν σε προχωρημένο στάδιο, ενώ οι 74 είχαν αρχική διάγνωση κακοήθους υπεζωκοτικής συλλογής και άλλοι 35 παρουσίασαν στην πορεία. Οι κακοήθεις συλλογές ήταν πιο συχνές δεξιά, ενώ γύρω στο 20% ήταν ευμεγέθεις. Φάνηκε να υπάρχει μια συσχέτιση με το αδενοκαρκίνωμα καθότι παρατηρήθηκε υψηλότερη επίπτωση σε ασθενείς με κακοήθη συλλογή (46%), ενώ βρέθηκε και αυξημένο PFS (Progress Free Survival) στους ασθενείς με ΜΚΠ. Διαπιστώθηκε επίσης καλύτερη ανταπόκριση στην στοχεύουσα θεραπεία (αναστολείς τυροσινικής κινάσης), καθώς και μία τάση για καλύτερη ανταπόκριση του υπεζωκότα σε σχέση με τον θώρακα ή το υπόλοιπο σώμα. Τέλος, αν και τα αποτελέσματα όσον αφορά στην συνολική έκβαση είναι αντιφατικά, υπάρχει ένδειξη ότι η παρουσία κακοήθους υπεζωκοτικής συλλογής μπορεί να επηρεάζει την επιβίωση.","abstract_html":"Ο Καρκίνος Πνεύμονα είναι μια πολύ σοβαρή νόσος με υψηλά ποσοστά επίπτωσης και νοσηρότητας και με βάση την ιστολογική ταξινόμηση κατηγοριοποιείται σε Μικροκυτταρικό και Μη Μικροκυτταρικό καρκινωμα πνεύμονα, το οποίο χωρίζεται σε αδενοκαρκίνωμα, πλακώδες και μεγαλοκυτταρικό. Για την σταδιοποίηση του ΜΜΚΠ έχει επικρατήσει το σύστημα ΤΝΜ με βάση την τελευταία αναθεώρηση, ενώ για το ΜΚΠ χρησιμοποιείται η απλούστερη και πιο πρακτική ταξινόμηση σε περιορισμένη και εκτεταμένη νόσο. Η κακοήθης προσβολή του υπεζωκότα, είτε με την μορφή των ανώμαλων οζωδών παχύνσεων είτε με την μορφή της κακοήθους υπεζωκοτικής συλλογής, σχετίζεται με κακή πρόγνωση, γι’ αυτό και ταξινομείται εξ’ ορισμού σε προχωρημένο στάδιο. Η διάγνωση τίθεται είτε με θετική κυτταρολογική εξέταση του πλευριτικού υγρού, είτε με θετική βιοψία του υπεζωκότα, είτε τέλος με βάση κλινικο/απεικονιστικά κριτήρια όταν δεν είναι εφικτή ή απαραίτητη η ιστοκυττολογικη επιβεβαίωση. Η παρούσα έρευνα μελετά την επίπτωση, διάγνωση και προγνωστική σημασία της προσβολής του υπεζωκότα σε ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα. Πρόκειται για μια αναδρομική μελέτη με ανασκόπηση των φακέλων 356 ασθενών με καρκίνο πνεύμονα που παρακολουθούνταν από την Ογκολογική Μονάδα της Γ’ Πανεπιστημιακής Παθολογικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ κατά το χρονικό διάστημα 2016-2017. Από αυτούς οι 181 ήταν σε προχωρημένο στάδιο, ενώ οι 74 είχαν αρχική διάγνωση κακοήθους υπεζωκοτικής συλλογής και άλλοι 35 παρουσίασαν στην πορεία. Οι κακοήθεις συλλογές ήταν πιο συχνές δεξιά, ενώ γύρω στο 20% ήταν ευμεγέθεις. Φάνηκε να υπάρχει μια συσχέτιση με το αδενοκαρκίνωμα καθότι παρατηρήθηκε υψηλότερη επίπτωση σε ασθενείς με κακοήθη συλλογή (46%), ενώ βρέθηκε και αυξημένο PFS (Progress Free Survival) στους ασθενείς με ΜΚΠ. Διαπιστώθηκε επίσης καλύτερη ανταπόκριση στην στοχεύουσα θεραπεία (αναστολείς τυροσινικής κινάσης), καθώς και μία τάση για καλύτερη ανταπόκριση του υπεζωκότα σε σχέση με τον θώρακα ή το υπόλοιπο σώμα. Τέλος, αν και τα αποτελέσματα όσον αφορά στην συνολική έκβαση είναι αντιφατικά, υπάρχει ένδειξη ότι η παρουσία κακοήθους υπεζωκοτικής συλλογής μπορεί να επηρεάζει την επιβίωση.","abstract_has_math":false,"creators":["Ελευθερίου Κωνσταντίνος","Eleftheriou Konstantinos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:33:22Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2838263"],"render_values":[{"text":"uoadl:2838263","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2838263","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2838263","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2838263","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ελευθερίου Κωνσταντίνος","Eleftheriou Konstantinos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2838263","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2838263"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο Καρκίνος Πνεύμονα είναι μια πολύ σοβαρή νόσος με υψηλά ποσοστά επίπτωσης και νοσηρότητας και με βάση την ιστολογική ταξινόμηση κατηγοριοποιείται σε Μικροκυτταρικό και Μη Μικροκυτταρικό καρκινωμα πνεύμονα, το οποίο χωρίζεται σε αδενοκαρκίνωμα, πλακώδες και μεγαλοκυτταρικό. Για την σταδιοποίηση του ΜΜΚΠ έχει επικρατήσει το σύστημα ΤΝΜ με βάση την τελευταία αναθεώρηση, ενώ για το ΜΚΠ χρησιμοποιείται η απλούστερη και πιο πρακτική ταξινόμηση σε περιορισμένη και εκτεταμένη νόσο. Η κακοήθης προσβολή του υπεζωκότα, είτε με την μορφή των ανώμαλων οζωδών παχύνσεων είτε με την μορφή της κακοήθους υπεζωκοτικής συλλογής, σχετίζεται με κακή πρόγνωση, γι’ αυτό και ταξινομείται εξ’ ορισμού σε προχωρημένο στάδιο. Η διάγνωση τίθεται είτε με θετική κυτταρολογική εξέταση του πλευριτικού υγρού, είτε με θετική βιοψία του υπεζωκότα, είτε τέλος με βάση κλινικο/απεικονιστικά κριτήρια όταν δεν είναι εφικτή ή απαραίτητη η ιστοκυττολογικη επιβεβαίωση. Η παρούσα έρευνα μελετά την επίπτωση, διάγνωση και προγνωστική σημασία της προσβολής του υπεζωκότα σε ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα. Πρόκειται για μια αναδρομική μελέτη με ανασκόπηση των φακέλων 356 ασθενών με καρκίνο πνεύμονα που παρακολουθούνταν από την Ογκολογική Μονάδα της Γ’ Πανεπιστημιακής Παθολογικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ κατά το χρονικό διάστημα 2016-2017. Από αυτούς οι 181 ήταν σε προχωρημένο στάδιο, ενώ οι 74 είχαν αρχική διάγνωση κακοήθους υπεζωκοτικής συλλογής και άλλοι 35 παρουσίασαν στην πορεία. Οι κακοήθεις συλλογές ήταν πιο συχνές δεξιά, ενώ γύρω στο 20% ήταν ευμεγέθεις. Φάνηκε να υπάρχει μια συσχέτιση με το αδενοκαρκίνωμα καθότι παρατηρήθηκε υψηλότερη επίπτωση σε ασθενείς με κακοήθη συλλογή (46%), ενώ βρέθηκε και αυξημένο PFS (Progress Free Survival) στους ασθενείς με ΜΚΠ. Διαπιστώθηκε επίσης καλύτερη ανταπόκριση στην στοχεύουσα θεραπεία (αναστολείς τυροσινικής κινάσης), καθώς και μία τάση για καλύτερη ανταπόκριση του υπεζωκότα σε σχέση με τον θώρακα ή το υπόλοιπο σώμα. Τέλος, αν και τα αποτελέσματα όσον αφορά στην συνολική έκβαση είναι αντιφατικά, υπάρχει ένδειξη ότι η παρουσία κακοήθους υπεζωκοτικής συλλογής μπορεί να επηρεάζει την επιβίωση.","Lung Cancer is a very serious disease with high rates of incidence and morbidity, and based on histological classification, it is categorized as Small Cell and Non-Small Cell lung carcinoma, which is divided into adenocarcinoma, squamous and large cell carcinoma. As for the staging of NSCLC, the TNM system has prevailed based on the latest 8th revision, while for the SCLC, the simpler and more practical classification is used in limited and extented disease. Malignant pleural infiltration, either in the form of abnormal nodular thickening of the pleura or in the form of a malignant pleural effusion, is associated with poor prognosis and is therefore classified at an advanced stage. The diagnosis is made either by positive cytological examination of the pleural fluid, positive pleural biopsy or finally based on clinical / imaging criteria when histocytological confirmation is not feasible or necessary. This study investigates the incidence, diagnosis and prognostic significance of malignant pleural infiltration in patients with lung cancer. This is a retrospective review of 356 lung cancer patients enrolled in the Oncology Unit of the 3rd University Internal Medicine Clinic of the National Kapodistrian University of Athens in the period 2016-2017 Of these patients, 181 were at an advanced stage, while 74 of them had an initial diagnosis of a malignant pleural effusion. Malignant pleural effusions were more common right than left, while around 20% were large in size. There appeared to be a correlation with adenocarcinoma as a higher incidence was observed in patients with malignant effusions (46%), while increased PFS was found in patients with SCLC. There was also a better response to Targeted Therapy, as well as a tendency for better response of the pleura with respect to the chest or the rest of the body. Finally, although the results with regard to the overall outcome are contradictory, there is evidence that the presence of a malignant pleural effusion may affect survival rates."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Επίπτωση, διάγνωση και προγνωστική σημασία της προσβολής του υπεζωκότα σε ασθενείς με Καρκίνο Πνεύμονα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ελευθερίου Κωνσταντίνος","Eleftheriou Konstantinos"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Ο Καρκίνος Πνεύμονα είναι μια πολύ σοβαρή νόσος με υψηλά ποσοστά επίπτωσης και νοσηρότητας και με βάση την ιστολογική ταξινόμηση κατηγοριοποιείται σε Μικροκυτταρικό και Μη Μικροκυτταρικό καρκινωμα πνεύμονα, το οποίο χωρίζεται σε αδενοκαρκίνωμα, πλακώδες και μεγαλοκυτταρικό. Για την σταδιοποίηση του ΜΜΚΠ έχει επικρατήσει το σύστημα ΤΝΜ με βάση την τελευταία αναθεώρηση, ενώ για το ΜΚΠ χρησιμοποιείται η απλούστερη και πιο πρακτική ταξινόμηση σε περιορισμένη και εκτεταμένη νόσο. Η κακοήθης προσβολή του υπεζωκότα, είτε με την μορφή των ανώμαλων οζωδών παχύνσεων είτε με την μορφή της κακοήθους υπεζωκοτικής συλλογής, σχετίζεται με κακή πρόγνωση, γι’ αυτό και ταξινομείται εξ’ ορισμού σε προχωρημένο στάδιο. Η διάγνωση τίθεται είτε με θετική κυτταρολογική εξέταση του πλευριτικού υγρού, είτε με θετική βιοψία του υπεζωκότα, είτε τέλος με βάση κλινικο/απεικονιστικά κριτήρια όταν δεν είναι εφικτή ή απαραίτητη η ιστοκυττολογικη επιβεβαίωση. Η παρούσα έρευνα μελετά την επίπτωση, διάγνωση και προγνωστική σημασία της προσβολής του υπεζωκότα σε ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα. Πρόκειται για μια αναδρομική μελέτη με ανασκόπηση των φακέλων 356 ασθενών με καρκίνο πνεύμονα που παρακολουθούνταν από την Ογκολογική Μονάδα της Γ’ Πανεπιστημιακής Παθολογικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ κατά το χρονικό διάστημα 2016-2017. Από αυτούς οι 181 ήταν σε προχωρημένο στάδιο, ενώ οι 74 είχαν αρχική διάγνωση κακοήθους υπεζωκοτικής συλλογής και άλλοι 35 παρουσίασαν στην πορεία. Οι κακοήθεις συλλογές ήταν πιο συχνές δεξιά, ενώ γύρω στο 20% ήταν ευμεγέθεις. Φάνηκε να υπάρχει μια συσχέτιση με το αδενοκαρκίνωμα καθότι παρατηρήθηκε υψηλότερη επίπτωση σε ασθενείς με κακοήθη συλλογή (46%), ενώ βρέθηκε και αυξημένο PFS (Progress Free Survival) στους ασθενείς με ΜΚΠ. Διαπιστώθηκε επίσης καλύτερη ανταπόκριση στην στοχεύουσα θεραπεία (αναστολείς τυροσινικής κινάσης), καθώς και μία τάση για καλύτερη ανταπόκριση του υπεζωκότα σε σχέση με τον θώρακα ή το υπόλοιπο σώμα. Τέλος, αν και τα αποτελέσματα όσον αφορά στην συνολική έκβαση είναι αντιφατικά, υπάρχει ένδειξη ότι η παρουσία κακοήθους υπεζωκοτικής συλλογής μπορεί να επηρεάζει την επιβίωση.","Lung Cancer is a very serious disease with high rates of incidence and morbidity, and based on histological classification, it is categorized as Small Cell and Non-Small Cell lung carcinoma, which is divided into adenocarcinoma, squamous and large cell carcinoma. As for the staging of NSCLC, the TNM system has prevailed based on the latest 8th revision, while for the SCLC, the simpler and more practical classification is used in limited and extented disease. Malignant pleural infiltration, either in the form of abnormal nodular thickening of the pleura or in the form of a malignant pleural effusion, is associated with poor prognosis and is therefore classified at an advanced stage. The diagnosis is made either by positive cytological examination of the pleural fluid, positive pleural biopsy or finally based on clinical / imaging criteria when histocytological confirmation is not feasible or necessary. This study investigates the incidence, diagnosis and prognostic significance of malignant pleural infiltration in patients with lung cancer. This is a retrospective review of 356 lung cancer patients enrolled in the Oncology Unit of the 3rd University Internal Medicine Clinic of the National Kapodistrian University of Athens in the period 2016-2017 Of these patients, 181 were at an advanced stage, while 74 of them had an initial diagnosis of a malignant pleural effusion. Malignant pleural effusions were more common right than left, while around 20% were large in size. There appeared to be a correlation with adenocarcinoma as a higher incidence was observed in patients with malignant effusions (46%), while increased PFS was found in patients with SCLC. There was also a better response to Targeted Therapy, as well as a tendency for better response of the pleura with respect to the chest or the rest of the body. Finally, although the results with regard to the overall outcome are contradictory, there is evidence that the presence of a malignant pleural effusion may affect survival rates."],"dc:identifier":["uoadl:2838263","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2838263"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Επίπτωση, διάγνωση και προγνωστική σημασία της προσβολής του υπεζωκότα σε ασθενείς με Καρκίνο Πνεύμονα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:33:22Z"}