{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2838274"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2838274","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας την περίοδο 2010-2016: από την ανοχή στο σταδιακό περιορισμό του νομοθέτη","abstract":"Η κρίση του δημοσίου χρέους που χτύπησε σαν τυφώνας την ελληνική κοινωνία και την πολιτική ζωή της χώρας, παρουσιάστηκε από νομική άποψη ως μια εξαιρετική και ιδιαίτερα δραματική κατάσταση που απειλούσε το δημόσιο-εθνικό συμφέρον. Το ενδεχόμενο οικονομικής κατάρρευσης του κράτους και ο κίνδυνος αποκλεισμού από την ευρωζώνη αντιμετωπίστηκαν ως υπαρξιακά ζητήματα για την δημοκρατία, δεδομένου ότι τυχόν επέλευσή τους θα προκαλούσε τόσο ισχυρούς κραδασμούς στην κοινωνία και στο κράτος, που το μέλλον της χώρας θα απέβαινε αβέβαιο. Η σοβαρότητα της κατάστασης επέτρεψε στην πολιτική εξουσία, τη διακυβέρνηση της χώρας με αποφάσεις που λαμβάνονταν, πολλές φορές, στα όρια των συνταγματικών διαδικασιών, ορθότερα που διαμορφώνονταν ακόμη και εκτός των συνόρων της. Το Συμβούλιο της Επικρατείας, ως το Ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο της χώρας, προσπάθησε, ως όφειλε, να διαφυλάξει την τήρηση των συνταγματικών κανόνων από τον νομοθέτη, ταυτόχρονα όμως και να μη θέσει σε κίνδυνο το μέλλον τη χώρας. Αρχικά η μελέτη αυτή επικεντρώνεται στην δημοσιονομική κρίση που επήλθε στη χώρα και στο δίκαιο της ανάγκης που επικαλέστηκε ο νομοθέτης και το Δικαστήριο για να κρίνει σύμφωνα με το Σύνταγμα μέτρα, που σκοπό είχαν την αποφυγή της χρεοκοπίας. Αναφέρεται στο ρόλο του δικαστή, ο οποίος έδωσε μία νέα ερμηνεία του δημοσιονομικού συμφέροντος, το οποίο περιόρισε κοινωνικά δικαιώματα, έχοντας όμως ως εργαλείο πάντα την αρχή της αναλογικότητας. Στη συνέχεια παρουσιάζονται οι εφαρμοστικοί νόμοι των μνημονίων και αναλύονται σημαντικές αποφάσεις του ΣτΕ που έκριναν τη συμβατότητα με το Σύνταγμα των νόμων αυτών. Μέσα από την ανάλυση αυτή καταδεικνύεται η ανοχή που επέδειξε τα πρώτα χρόνια το Δικαστήριο στις επιλογές του νομοθέτη, με σκοπό η χώρα να ξεπεράσει τους κινδύνους και τα όρια που του έθεσε στη συνέχεια, όταν πια οι συνθήκες ήταν πιο ομαλές, ώστε να μην θιγούν ακόμη περισσότερο, τα ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα. Τέλος παραθέτονται κάποια συμπεράσματα από την παρασχεθείσα νομολογία.","abstract_html":"Η κρίση του δημοσίου χρέους που χτύπησε σαν τυφώνας την ελληνική κοινωνία και την πολιτική ζωή της χώρας, παρουσιάστηκε από νομική άποψη ως μια εξαιρετική και ιδιαίτερα δραματική κατάσταση που απειλούσε το δημόσιο-εθνικό συμφέρον. Το ενδεχόμενο οικονομικής κατάρρευσης του κράτους και ο κίνδυνος αποκλεισμού από την ευρωζώνη αντιμετωπίστηκαν ως υπαρξιακά ζητήματα για την δημοκρατία, δεδομένου ότι τυχόν επέλευσή τους θα προκαλούσε τόσο ισχυρούς κραδασμούς στην κοινωνία και στο κράτος, που το μέλλον της χώρας θα απέβαινε αβέβαιο. Η σοβαρότητα της κατάστασης επέτρεψε στην πολιτική εξουσία, τη διακυβέρνηση της χώρας με αποφάσεις που λαμβάνονταν, πολλές φορές, στα όρια των συνταγματικών διαδικασιών, ορθότερα που διαμορφώνονταν ακόμη και εκτός των συνόρων της. Το Συμβούλιο της Επικρατείας, ως το Ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο της χώρας, προσπάθησε, ως όφειλε, να διαφυλάξει την τήρηση των συνταγματικών κανόνων από τον νομοθέτη, ταυτόχρονα όμως και να μη θέσει σε κίνδυνο το μέλλον τη χώρας. Αρχικά η μελέτη αυτή επικεντρώνεται στην δημοσιονομική κρίση που επήλθε στη χώρα και στο δίκαιο της ανάγκης που επικαλέστηκε ο νομοθέτης και το Δικαστήριο για να κρίνει σύμφωνα με το Σύνταγμα μέτρα, που σκοπό είχαν την αποφυγή της χρεοκοπίας. Αναφέρεται στο ρόλο του δικαστή, ο οποίος έδωσε μία νέα ερμηνεία του δημοσιονομικού συμφέροντος, το οποίο περιόρισε κοινωνικά δικαιώματα, έχοντας όμως ως εργαλείο πάντα την αρχή της αναλογικότητας. Στη συνέχεια παρουσιάζονται οι εφαρμοστικοί νόμοι των μνημονίων και αναλύονται σημαντικές αποφάσεις του ΣτΕ που έκριναν τη συμβατότητα με το Σύνταγμα των νόμων αυτών. Μέσα από την ανάλυση αυτή καταδεικνύεται η ανοχή που επέδειξε τα πρώτα χρόνια το Δικαστήριο στις επιλογές του νομοθέτη, με σκοπό η χώρα να ξεπεράσει τους κινδύνους και τα όρια που του έθεσε στη συνέχεια, όταν πια οι συνθήκες ήταν πιο ομαλές, ώστε να μην θιγούν ακόμη περισσότερο, τα ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα. Τέλος παραθέτονται κάποια συμπεράσματα από την παρασχεθείσα νομολογία.","abstract_has_math":false,"creators":["Πασχάκης Χρήστος","Paschakis Christos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:33:22Z","subjects":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2838274"],"render_values":[{"text":"uoadl:2838274","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2838274","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2838274","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2838274","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πασχάκης Χρήστος","Paschakis Christos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2838274","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2838274"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η κρίση του δημοσίου χρέους που χτύπησε σαν τυφώνας την ελληνική κοινωνία και την πολιτική ζωή της χώρας, παρουσιάστηκε από νομική άποψη ως μια εξαιρετική και ιδιαίτερα δραματική κατάσταση που απειλούσε το δημόσιο-εθνικό συμφέρον. Το ενδεχόμενο οικονομικής κατάρρευσης του κράτους και ο κίνδυνος αποκλεισμού από την ευρωζώνη αντιμετωπίστηκαν ως υπαρξιακά ζητήματα για την δημοκρατία, δεδομένου ότι τυχόν επέλευσή τους θα προκαλούσε τόσο ισχυρούς κραδασμούς στην κοινωνία και στο κράτος, που το μέλλον της χώρας θα απέβαινε αβέβαιο. Η σοβαρότητα της κατάστασης επέτρεψε στην πολιτική εξουσία, τη διακυβέρνηση της χώρας με αποφάσεις που λαμβάνονταν, πολλές φορές, στα όρια των συνταγματικών διαδικασιών, ορθότερα που διαμορφώνονταν ακόμη και εκτός των συνόρων της. Το Συμβούλιο της Επικρατείας, ως το Ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο της χώρας, προσπάθησε, ως όφειλε, να διαφυλάξει την τήρηση των συνταγματικών κανόνων από τον νομοθέτη, ταυτόχρονα όμως και να μη θέσει σε κίνδυνο το μέλλον τη χώρας. Αρχικά η μελέτη αυτή επικεντρώνεται στην δημοσιονομική κρίση που επήλθε στη χώρα και στο δίκαιο της ανάγκης που επικαλέστηκε ο νομοθέτης και το Δικαστήριο για να κρίνει σύμφωνα με το Σύνταγμα μέτρα, που σκοπό είχαν την αποφυγή της χρεοκοπίας. Αναφέρεται στο ρόλο του δικαστή, ο οποίος έδωσε μία νέα ερμηνεία του δημοσιονομικού συμφέροντος, το οποίο περιόρισε κοινωνικά δικαιώματα, έχοντας όμως ως εργαλείο πάντα την αρχή της αναλογικότητας. Στη συνέχεια παρουσιάζονται οι εφαρμοστικοί νόμοι των μνημονίων και αναλύονται σημαντικές αποφάσεις του ΣτΕ που έκριναν τη συμβατότητα με το Σύνταγμα των νόμων αυτών. Μέσα από την ανάλυση αυτή καταδεικνύεται η ανοχή που επέδειξε τα πρώτα χρόνια το Δικαστήριο στις επιλογές του νομοθέτη, με σκοπό η χώρα να ξεπεράσει τους κινδύνους και τα όρια που του έθεσε στη συνέχεια, όταν πια οι συνθήκες ήταν πιο ομαλές, ώστε να μην θιγούν ακόμη περισσότερο, τα ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα. Τέλος παραθέτονται κάποια συμπεράσματα από την παρασχεθείσα νομολογία.","The crisis of public debt that struck as hurricane the Greek society and the political life of country, was presented by legal opinion as an exceptional and particularly dramatic situation that threatened the public-national interest. The possibility of economic collapse of state and the danger of exclusion from the Eurozone were faced as existential questions for the democracy, since their coming would cause, by any chance, so many powerful vibrations in the society and in the state, that the future of the country would be uncertain. The gravity of situation allowed the political power, the governing of country with decisions that many times were taken in the limits of constitutional processes, more equitably that were even shaped outside her borders. The Council of State, as the Supreme Administrative Court of country, tried, as was required, to safeguard the observation of constitutional rules from the legislator, simultaneously however not to place at risk the future of country. Initially this study is focused on the financial crisis that occurred in the country and the right of need that invoked by the legislator and the Court in order to judge according to the Constitution, measures that aimed at avoiding the bankruptcy. It is reported in the role of judge, who gave a new interpretation of financial interest, which limited social rights, but always having as guide the principle of proportionality. Afterwards the laws of memoranda are presented and important decisions of Council of State are analyzed that judged their compatibility with the Constitution. Through this analysis the tolerance that the Court is shown in the choices of legislator the first years, in order for the country to overcome the dangers and the limits that the Court placed to him afterwards, when the conditions were smoother, so that the individual and social rights are not offended still more. Finally some conclusions are mentioned from the provided case law."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας την περίοδο 2010-2016: από την ανοχή στο σταδιακό περιορισμό του νομοθέτη"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πασχάκης Χρήστος","Paschakis Christos"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Η κρίση του δημοσίου χρέους που χτύπησε σαν τυφώνας την ελληνική κοινωνία και την πολιτική ζωή της χώρας, παρουσιάστηκε από νομική άποψη ως μια εξαιρετική και ιδιαίτερα δραματική κατάσταση που απειλούσε το δημόσιο-εθνικό συμφέρον. Το ενδεχόμενο οικονομικής κατάρρευσης του κράτους και ο κίνδυνος αποκλεισμού από την ευρωζώνη αντιμετωπίστηκαν ως υπαρξιακά ζητήματα για την δημοκρατία, δεδομένου ότι τυχόν επέλευσή τους θα προκαλούσε τόσο ισχυρούς κραδασμούς στην κοινωνία και στο κράτος, που το μέλλον της χώρας θα απέβαινε αβέβαιο. Η σοβαρότητα της κατάστασης επέτρεψε στην πολιτική εξουσία, τη διακυβέρνηση της χώρας με αποφάσεις που λαμβάνονταν, πολλές φορές, στα όρια των συνταγματικών διαδικασιών, ορθότερα που διαμορφώνονταν ακόμη και εκτός των συνόρων της. Το Συμβούλιο της Επικρατείας, ως το Ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο της χώρας, προσπάθησε, ως όφειλε, να διαφυλάξει την τήρηση των συνταγματικών κανόνων από τον νομοθέτη, ταυτόχρονα όμως και να μη θέσει σε κίνδυνο το μέλλον τη χώρας. Αρχικά η μελέτη αυτή επικεντρώνεται στην δημοσιονομική κρίση που επήλθε στη χώρα και στο δίκαιο της ανάγκης που επικαλέστηκε ο νομοθέτης και το Δικαστήριο για να κρίνει σύμφωνα με το Σύνταγμα μέτρα, που σκοπό είχαν την αποφυγή της χρεοκοπίας. Αναφέρεται στο ρόλο του δικαστή, ο οποίος έδωσε μία νέα ερμηνεία του δημοσιονομικού συμφέροντος, το οποίο περιόρισε κοινωνικά δικαιώματα, έχοντας όμως ως εργαλείο πάντα την αρχή της αναλογικότητας. Στη συνέχεια παρουσιάζονται οι εφαρμοστικοί νόμοι των μνημονίων και αναλύονται σημαντικές αποφάσεις του ΣτΕ που έκριναν τη συμβατότητα με το Σύνταγμα των νόμων αυτών. Μέσα από την ανάλυση αυτή καταδεικνύεται η ανοχή που επέδειξε τα πρώτα χρόνια το Δικαστήριο στις επιλογές του νομοθέτη, με σκοπό η χώρα να ξεπεράσει τους κινδύνους και τα όρια που του έθεσε στη συνέχεια, όταν πια οι συνθήκες ήταν πιο ομαλές, ώστε να μην θιγούν ακόμη περισσότερο, τα ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα. Τέλος παραθέτονται κάποια συμπεράσματα από την παρασχεθείσα νομολογία.","The crisis of public debt that struck as hurricane the Greek society and the political life of country, was presented by legal opinion as an exceptional and particularly dramatic situation that threatened the public-national interest. The possibility of economic collapse of state and the danger of exclusion from the Eurozone were faced as existential questions for the democracy, since their coming would cause, by any chance, so many powerful vibrations in the society and in the state, that the future of the country would be uncertain. The gravity of situation allowed the political power, the governing of country with decisions that many times were taken in the limits of constitutional processes, more equitably that were even shaped outside her borders. The Council of State, as the Supreme Administrative Court of country, tried, as was required, to safeguard the observation of constitutional rules from the legislator, simultaneously however not to place at risk the future of country. Initially this study is focused on the financial crisis that occurred in the country and the right of need that invoked by the legislator and the Court in order to judge according to the Constitution, measures that aimed at avoiding the bankruptcy. It is reported in the role of judge, who gave a new interpretation of financial interest, which limited social rights, but always having as guide the principle of proportionality. Afterwards the laws of memoranda are presented and important decisions of Council of State are analyzed that judged their compatibility with the Constitution. Through this analysis the tolerance that the Court is shown in the choices of legislator the first years, in order for the country to overcome the dangers and the limits that the Court placed to him afterwards, when the conditions were smoother, so that the individual and social rights are not offended still more. Finally some conclusions are mentioned from the provided case law."],"dc:identifier":["uoadl:2838274","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2838274"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"dc:title":["Η νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας την περίοδο 2010-2016: από την ανοχή στο σταδιακό περιορισμό του νομοθέτη"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:33:22Z"}