{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2838295"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2838295","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η σχέση του Bevacizumab με τις υποτροπές του Μη Μικροκυτταρικού Καρκίνου Πνεύμονα","abstract":"Εισαγωγή: Η αυξημένη θνησιμότητα του μη μικροκυτταρικού καρκίνου του πνεύμονα οδήγησε την ογκολογική κοινότητα να στραφεί σε στοχευμένες θεραπείες για την αντιμετώπιση αυτού. Το Bevacizumab αποτελεί τον πρώτο αντι-αγγειογενετικό παράγοντα που μέσω της σύνδεσης του με τον υποδοχέα VEGF εμπόδιζε την αγγειογένεση του καρκινικού όγκου και έτσι ωθεί τα καρκινικά κύτταρα στον θάνατο λόγω υποξίας και έλλειψης θρεπτικών ουσιών. Μελέτες φάσης ΙΙ και ΙΙΙ έχουν αναδείξει την βελτίωση του συνολικού χρόνου επιβίωσης, της συμπτωματολογίας των ογκολογικών ασθενών και την επιμήκυνση μέχρι την πρώτη υποτροπή της νόσου όταν η κλασική χημειοθεραπεία με πλατίνα συνδυάζεται με bevacizumab. Η παρούσα αναδρομική μελέτη έχει σκοπό την καταγραφή της αποτελεσματικότητας του bevacizumab σε προχωρημένο μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα με πρωτεύοντα καταληκτικά σημεία τον χρόνο μέχρι την πρώτη υποτροπή της νόσου σε ασθενείς που έλαβαν bevacizumab σε σχέση με αυτούς που δεν έλαβαν και την βελτίωση συμπτωματολογίας των ασθενών που συσχετίστηκε με την χορήγηση bevacizumab. Μέθοδος: Εξετάστηκαν αναδρομικά 780 ασθενείς με μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα, μη χειρουργήσιμου σταδίου (στάδιου ΙΙΙβ και IV), τη χρονική περίοδο 2010 – 2015, των πνευμονολογικών κλινικών και της Ογκολογικής Μονάδας της Γ΄ Πανεπιστημιακής Παθολογικής Κλινικής του ΓΝΝΘΑ Η Σωτηρία. Αποτελέσματα: Στατιστικά σημαντική ανευρέθηκε η συσχέτιση μεταξύ της χημειοθεραπείας με bevacizumab και της βελτίωσης των συμπτωμάτων (p=0,023) με τους ασθενείς που έκαναν χημειοθεραπεία με bevacizumab σε σχέση με τους ασθενείς που έκαναν χημειοθεραπεία με άλλα φάρμακα (45,2% έναντι 35,7%, p=0,023). Ενώ όσον αφορά στην πρόοδο της νόσου δε βρέθηκε κάποια στατιστικά σημαντική συσχέτιση,παρόλο που ο χρόνος υποτροπής των ασθενών που έλαβαν bevacizumab ήταν μεγαλύτερος σε σχέση με εκείνον των ασθενών που έλαβαν άλλα φάρμακα [6 (4, 10) έναντι 5 (3, 9) μήνες, p>0,05]. Λόγω του περιορισμού των μονοκεντρικών αναδρομικών μελετών, περαιτέρω μελέτες προοπτικές και πολυκεντρικές είναι αναγκαίες για την διεξαγωγή ακριβέστερων αποτελεσμάτων.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η αυξημένη θνησιμότητα του μη μικροκυτταρικού καρκίνου του πνεύμονα οδήγησε την ογκολογική κοινότητα να στραφεί σε στοχευμένες θεραπείες για την αντιμετώπιση αυτού. Το Bevacizumab αποτελεί τον πρώτο αντι-αγγειογενετικό παράγοντα που μέσω της σύνδεσης του με τον υποδοχέα VEGF εμπόδιζε την αγγειογένεση του καρκινικού όγκου και έτσι ωθεί τα καρκινικά κύτταρα στον θάνατο λόγω υποξίας και έλλειψης θρεπτικών ουσιών. Μελέτες φάσης ΙΙ και ΙΙΙ έχουν αναδείξει την βελτίωση του συνολικού χρόνου επιβίωσης, της συμπτωματολογίας των ογκολογικών ασθενών και την επιμήκυνση μέχρι την πρώτη υποτροπή της νόσου όταν η κλασική χημειοθεραπεία με πλατίνα συνδυάζεται με bevacizumab. Η παρούσα αναδρομική μελέτη έχει σκοπό την καταγραφή της αποτελεσματικότητας του bevacizumab σε προχωρημένο μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα με πρωτεύοντα καταληκτικά σημεία τον χρόνο μέχρι την πρώτη υποτροπή της νόσου σε ασθενείς που έλαβαν bevacizumab σε σχέση με αυτούς που δεν έλαβαν και την βελτίωση συμπτωματολογίας των ασθενών που συσχετίστηκε με την χορήγηση bevacizumab. Μέθοδος: Εξετάστηκαν αναδρομικά 780 ασθενείς με μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα, μη χειρουργήσιμου σταδίου (στάδιου ΙΙΙβ και IV), τη χρονική περίοδο 2010 – 2015, των πνευμονολογικών κλινικών και της Ογκολογικής Μονάδας της Γ΄ Πανεπιστημιακής Παθολογικής Κλινικής του ΓΝΝΘΑ Η Σωτηρία. Αποτελέσματα: Στατιστικά σημαντική ανευρέθηκε η συσχέτιση μεταξύ της χημειοθεραπείας με bevacizumab και της βελτίωσης των συμπτωμάτων (p=0,023) με τους ασθενείς που έκαναν χημειοθεραπεία με bevacizumab σε σχέση με τους ασθενείς που έκαναν χημειοθεραπεία με άλλα φάρμακα (45,2% έναντι 35,7%, p=0,023). Ενώ όσον αφορά στην πρόοδο της νόσου δε βρέθηκε κάποια στατιστικά σημαντική συσχέτιση,παρόλο που ο χρόνος υποτροπής των ασθενών που έλαβαν bevacizumab ήταν μεγαλύτερος σε σχέση με εκείνον των ασθενών που έλαβαν άλλα φάρμακα [6 (4, 10) έναντι 5 (3, 9) μήνες, p&gt;0,05]. Λόγω του περιορισμού των μονοκεντρικών αναδρομικών μελετών, περαιτέρω μελέτες προοπτικές και πολυκεντρικές είναι αναγκαίες για την διεξαγωγή ακριβέστερων αποτελεσμάτων.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπουτσιδάκης Νικόλαος","Papoutsidakis Nikolaos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:33:22Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2838295"],"render_values":[{"text":"uoadl:2838295","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2838295","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2838295","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2838295","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπουτσιδάκης Νικόλαος","Papoutsidakis Nikolaos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2838295","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2838295"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η αυξημένη θνησιμότητα του μη μικροκυτταρικού καρκίνου του πνεύμονα οδήγησε την ογκολογική κοινότητα να στραφεί σε στοχευμένες θεραπείες για την αντιμετώπιση αυτού. Το Bevacizumab αποτελεί τον πρώτο αντι-αγγειογενετικό παράγοντα που μέσω της σύνδεσης του με τον υποδοχέα VEGF εμπόδιζε την αγγειογένεση του καρκινικού όγκου και έτσι ωθεί τα καρκινικά κύτταρα στον θάνατο λόγω υποξίας και έλλειψης θρεπτικών ουσιών. Μελέτες φάσης ΙΙ και ΙΙΙ έχουν αναδείξει την βελτίωση του συνολικού χρόνου επιβίωσης, της συμπτωματολογίας των ογκολογικών ασθενών και την επιμήκυνση μέχρι την πρώτη υποτροπή της νόσου όταν η κλασική χημειοθεραπεία με πλατίνα συνδυάζεται με bevacizumab. Η παρούσα αναδρομική μελέτη έχει σκοπό την καταγραφή της αποτελεσματικότητας του bevacizumab σε προχωρημένο μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα με πρωτεύοντα καταληκτικά σημεία τον χρόνο μέχρι την πρώτη υποτροπή της νόσου σε ασθενείς που έλαβαν bevacizumab σε σχέση με αυτούς που δεν έλαβαν και την βελτίωση συμπτωματολογίας των ασθενών που συσχετίστηκε με την χορήγηση bevacizumab. Μέθοδος: Εξετάστηκαν αναδρομικά 780 ασθενείς με μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα, μη χειρουργήσιμου σταδίου (στάδιου ΙΙΙβ και IV), τη χρονική περίοδο 2010 – 2015, των πνευμονολογικών κλινικών και της Ογκολογικής Μονάδας της Γ΄ Πανεπιστημιακής Παθολογικής Κλινικής του ΓΝΝΘΑ Η Σωτηρία. Αποτελέσματα: Στατιστικά σημαντική ανευρέθηκε η συσχέτιση μεταξύ της χημειοθεραπείας με bevacizumab και της βελτίωσης των συμπτωμάτων (p=0,023) με τους ασθενείς που έκαναν χημειοθεραπεία με bevacizumab σε σχέση με τους ασθενείς που έκαναν χημειοθεραπεία με άλλα φάρμακα (45,2% έναντι 35,7%, p=0,023). Ενώ όσον αφορά στην πρόοδο της νόσου δε βρέθηκε κάποια στατιστικά σημαντική συσχέτιση,παρόλο που ο χρόνος υποτροπής των ασθενών που έλαβαν bevacizumab ήταν μεγαλύτερος σε σχέση με εκείνον των ασθενών που έλαβαν άλλα φάρμακα [6 (4, 10) έναντι 5 (3, 9) μήνες, p>0,05]. Λόγω του περιορισμού των μονοκεντρικών αναδρομικών μελετών, περαιτέρω μελέτες προοπτικές και πολυκεντρικές είναι αναγκαίες για την διεξαγωγή ακριβέστερων αποτελεσμάτων.","Introduction: The increased mortality of non-small cell lung cancer has led the oncology community to turn to targeted treatments to address this. Bevacizumab is the first anti-angiogenic agent that, through its binding to the VEGF receptor, inhibits tumor angiogenesis and thus pushes cancer cells to death due to hypoxia and lack of nutrients. Phase II and III studies have shown improvement in overall survival, symptomatology of oncology patients and progression- free survival for platinum chemotherapy combined with bevacizumab. The present retrospective study aims to record the efficacy of bevacizumab in advanced non-small cell lung cancer. The primary endpoints are progression- free survival in patients receiving bevacizumab compared to those who did not receive and the improvement in symptomatology of the patients associated with bevacizumab. Method: We retrospectively examined 780 non-surgical non-small cell lung cancer patients collected from the patient records file 2010 - 2015, the pulmonary clinics and the oncology Unit of “Sotiria” Hospital of Athens. Results: Statistically significant correlation was found between bevacizumab chemotherapy and symptom augmentation (p = 0.023) with patients who received bevacizumab chemotherapy-treated patients (45.2% vs. 35.7 %, p = 0.023). There was no statistically significant correlation with the progression of the disease although the relapse time of the patients receiving bevacizumab was greater than that of the patients who received other drugs [6 (4, 10) vs. 5 (3, 9) p> 0.05]. Due to the limitation of monocentric retrospective studies, further prospective and multicenter studies are necessary to achieve more accurate results."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η σχέση του Bevacizumab με τις υποτροπές του Μη Μικροκυτταρικού Καρκίνου Πνεύμονα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπουτσιδάκης Νικόλαος","Papoutsidakis Nikolaos"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η αυξημένη θνησιμότητα του μη μικροκυτταρικού καρκίνου του πνεύμονα οδήγησε την ογκολογική κοινότητα να στραφεί σε στοχευμένες θεραπείες για την αντιμετώπιση αυτού. Το Bevacizumab αποτελεί τον πρώτο αντι-αγγειογενετικό παράγοντα που μέσω της σύνδεσης του με τον υποδοχέα VEGF εμπόδιζε την αγγειογένεση του καρκινικού όγκου και έτσι ωθεί τα καρκινικά κύτταρα στον θάνατο λόγω υποξίας και έλλειψης θρεπτικών ουσιών. Μελέτες φάσης ΙΙ και ΙΙΙ έχουν αναδείξει την βελτίωση του συνολικού χρόνου επιβίωσης, της συμπτωματολογίας των ογκολογικών ασθενών και την επιμήκυνση μέχρι την πρώτη υποτροπή της νόσου όταν η κλασική χημειοθεραπεία με πλατίνα συνδυάζεται με bevacizumab. Η παρούσα αναδρομική μελέτη έχει σκοπό την καταγραφή της αποτελεσματικότητας του bevacizumab σε προχωρημένο μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα με πρωτεύοντα καταληκτικά σημεία τον χρόνο μέχρι την πρώτη υποτροπή της νόσου σε ασθενείς που έλαβαν bevacizumab σε σχέση με αυτούς που δεν έλαβαν και την βελτίωση συμπτωματολογίας των ασθενών που συσχετίστηκε με την χορήγηση bevacizumab. Μέθοδος: Εξετάστηκαν αναδρομικά 780 ασθενείς με μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα, μη χειρουργήσιμου σταδίου (στάδιου ΙΙΙβ και IV), τη χρονική περίοδο 2010 – 2015, των πνευμονολογικών κλινικών και της Ογκολογικής Μονάδας της Γ΄ Πανεπιστημιακής Παθολογικής Κλινικής του ΓΝΝΘΑ Η Σωτηρία. Αποτελέσματα: Στατιστικά σημαντική ανευρέθηκε η συσχέτιση μεταξύ της χημειοθεραπείας με bevacizumab και της βελτίωσης των συμπτωμάτων (p=0,023) με τους ασθενείς που έκαναν χημειοθεραπεία με bevacizumab σε σχέση με τους ασθενείς που έκαναν χημειοθεραπεία με άλλα φάρμακα (45,2% έναντι 35,7%, p=0,023). Ενώ όσον αφορά στην πρόοδο της νόσου δε βρέθηκε κάποια στατιστικά σημαντική συσχέτιση,παρόλο που ο χρόνος υποτροπής των ασθενών που έλαβαν bevacizumab ήταν μεγαλύτερος σε σχέση με εκείνον των ασθενών που έλαβαν άλλα φάρμακα [6 (4, 10) έναντι 5 (3, 9) μήνες, p>0,05]. Λόγω του περιορισμού των μονοκεντρικών αναδρομικών μελετών, περαιτέρω μελέτες προοπτικές και πολυκεντρικές είναι αναγκαίες για την διεξαγωγή ακριβέστερων αποτελεσμάτων.","Introduction: The increased mortality of non-small cell lung cancer has led the oncology community to turn to targeted treatments to address this. Bevacizumab is the first anti-angiogenic agent that, through its binding to the VEGF receptor, inhibits tumor angiogenesis and thus pushes cancer cells to death due to hypoxia and lack of nutrients. Phase II and III studies have shown improvement in overall survival, symptomatology of oncology patients and progression- free survival for platinum chemotherapy combined with bevacizumab. The present retrospective study aims to record the efficacy of bevacizumab in advanced non-small cell lung cancer. The primary endpoints are progression- free survival in patients receiving bevacizumab compared to those who did not receive and the improvement in symptomatology of the patients associated with bevacizumab. Method: We retrospectively examined 780 non-surgical non-small cell lung cancer patients collected from the patient records file 2010 - 2015, the pulmonary clinics and the oncology Unit of “Sotiria” Hospital of Athens. Results: Statistically significant correlation was found between bevacizumab chemotherapy and symptom augmentation (p = 0.023) with patients who received bevacizumab chemotherapy-treated patients (45.2% vs. 35.7 %, p = 0.023). There was no statistically significant correlation with the progression of the disease although the relapse time of the patients receiving bevacizumab was greater than that of the patients who received other drugs [6 (4, 10) vs. 5 (3, 9) p> 0.05]. Due to the limitation of monocentric retrospective studies, further prospective and multicenter studies are necessary to achieve more accurate results."],"dc:identifier":["uoadl:2838295","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2838295"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η σχέση του Bevacizumab με τις υποτροπές του Μη Μικροκυτταρικού Καρκίνου Πνεύμονα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:33:22Z"}