{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2838366"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2838366","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διερεύνηση παραγόντων κινδύνου για το σύνδρομο χαμηλής πρόσθιας εκτομής σε Έλληνες ασθενείς με καρκίνο του ορθού","abstract":"Εισαγωγή: Η πρόοδος στην χειρουργική τεχνική και η εξέλιξη στην χορήγηση επικουρικής και νεο-επικουρικής θεραπείας, έχει οδηγήσει στην αύξηση των σφιγκτηροσωστικών επεμβάσεων σε ασθενείς με καρκίνο του ορθού. Κατ’ επέκταση, περισσότεροι ασθενείς βιώνουν το φάσμα της μετεγχειρητικής εντερικής δυσλειτουργίας∙ το σύνδρομο χαμηλής πρόσθιας εκτομής (σΧΠΕ). Σκοπός: Η αναζήτηση των παραγόντων κινδύνου για το σΧΠΕ σε ένα δείγμα Ελλήνων ασθενών με καρκίνο του ορθού που έχουν υποβληθεί σε σφιγκτηροσωστική επέμβαση, και η ανάδειξη της επίπτωσης του συνδρόμου. Υλικό-Μέθοδος: Αναδρομική μελέτη, με μονοπαραγοντική και πολυπαραγοντική ανάλυση, των κάτωθι υπο διερεύνηση παραγόντων κινδύνου, με τη χρήση του διεθνώς εγκυροποιημένου ερωτηματολογίου, Low Anterior Resection Syndrome score (LARS-score): φύλο, ηλικία, δείκτης μάζας σώματος, προεγχειρητικά συμπτώματα, απόσταση του όγκου από τον πρωκτικό δακτύλιο, σταδιοποίηση ΤΝΜ, στάδιο της νόσου, νεο-επικουρική/επικουρική θεραπεία, χειρουργική προσέγγιση, ύψος αναστόμωσης, είδος αναστόμωσης, στομία, διάστημα σύγκλεισης στομίας και μετεγχειρητικές επιπλοκές. Αποτέλεσμα: Η επίπτωση του σΧΠΕ ανέρχεται σε 48,3% στο δείγμα 120 ασθενών. Υψηλό LARS-score σχετίστηκε με τους παράγοντες: ‘απόσταση του όγκου’ (p=0,001), ‘είδος της επικουρικής θεραπείας’ (p=0,003), ‘ακτινοβολία’ (p=0,001), ‘είδος της αναστόμωσης’ (p=0,001), ‘διάστημα σύγκλεισης της στομίας’ (p=0,003) και ‘ύψος της αναστόμωσης’ (p=0,001). Αναλυτικότερα, η απόσταση όγκου <5εκ (73,2%), η επικουρική χημειοθεραπεία και ακτινοθεραπεία (73,1%), η χορήγηση ακτινοβολίας (68,2%), η κολοπρωκτική αναστόμωση (78,6%), το μεγαλύτερο διάστημα σύγκλεισης της στομίας (διάμεσος=7μήνες) και το χαμηλό ύψος αναστόμωσης (διάμεσος=3εκ) σχετίστηκαν με υψηλό LARS-score. Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα συνάδουν με αυτά των πρόσφατων διεθνών μελετών, που χρησιμοποιούν ως εργαλείο ανίχνευσης του σΧΠΕ, το LARS-score. Η εργασία συμβάλλει στην παγκόσμια βιβλιογραφία ως πρός τη διερεύνηση των παραγόντων κινδύνου για το σΧΠΕ.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η πρόοδος στην χειρουργική τεχνική και η εξέλιξη στην χορήγηση επικουρικής και νεο-επικουρικής θεραπείας, έχει οδηγήσει στην αύξηση των σφιγκτηροσωστικών επεμβάσεων σε ασθενείς με καρκίνο του ορθού. Κατ’ επέκταση, περισσότεροι ασθενείς βιώνουν το φάσμα της μετεγχειρητικής εντερικής δυσλειτουργίας∙ το σύνδρομο χαμηλής πρόσθιας εκτομής (σΧΠΕ). Σκοπός: Η αναζήτηση των παραγόντων κινδύνου για το σΧΠΕ σε ένα δείγμα Ελλήνων ασθενών με καρκίνο του ορθού που έχουν υποβληθεί σε σφιγκτηροσωστική επέμβαση, και η ανάδειξη της επίπτωσης του συνδρόμου. Υλικό-Μέθοδος: Αναδρομική μελέτη, με μονοπαραγοντική και πολυπαραγοντική ανάλυση, των κάτωθι υπο διερεύνηση παραγόντων κινδύνου, με τη χρήση του διεθνώς εγκυροποιημένου ερωτηματολογίου, Low Anterior Resection Syndrome score (LARS-score): φύλο, ηλικία, δείκτης μάζας σώματος, προεγχειρητικά συμπτώματα, απόσταση του όγκου από τον πρωκτικό δακτύλιο, σταδιοποίηση ΤΝΜ, στάδιο της νόσου, νεο-επικουρική/επικουρική θεραπεία, χειρουργική προσέγγιση, ύψος αναστόμωσης, είδος αναστόμωσης, στομία, διάστημα σύγκλεισης στομίας και μετεγχειρητικές επιπλοκές. Αποτέλεσμα: Η επίπτωση του σΧΠΕ ανέρχεται σε 48,3% στο δείγμα 120 ασθενών. Υψηλό LARS-score σχετίστηκε με τους παράγοντες: ‘απόσταση του όγκου’ (p=0,001), ‘είδος της επικουρικής θεραπείας’ (p=0,003), ‘ακτινοβολία’ (p=0,001), ‘είδος της αναστόμωσης’ (p=0,001), ‘διάστημα σύγκλεισης της στομίας’ (p=0,003) και ‘ύψος της αναστόμωσης’ (p=0,001). Αναλυτικότερα, η απόσταση όγκου &lt;5εκ (73,2%), η επικουρική χημειοθεραπεία και ακτινοθεραπεία (73,1%), η χορήγηση ακτινοβολίας (68,2%), η κολοπρωκτική αναστόμωση (78,6%), το μεγαλύτερο διάστημα σύγκλεισης της στομίας (διάμεσος=7μήνες) και το χαμηλό ύψος αναστόμωσης (διάμεσος=3εκ) σχετίστηκαν με υψηλό LARS-score. Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα συνάδουν με αυτά των πρόσφατων διεθνών μελετών, που χρησιμοποιούν ως εργαλείο ανίχνευσης του σΧΠΕ, το LARS-score. Η εργασία συμβάλλει στην παγκόσμια βιβλιογραφία ως πρός τη διερεύνηση των παραγόντων κινδύνου για το σΧΠΕ.","abstract_has_math":false,"creators":["Λιάπη Άρτεμις","Liapi Artemis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:33:22Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2838366"],"render_values":[{"text":"uoadl:2838366","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2838366","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2838366","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2838366","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λιάπη Άρτεμις","Liapi Artemis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2838366","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2838366"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η πρόοδος στην χειρουργική τεχνική και η εξέλιξη στην χορήγηση επικουρικής και νεο-επικουρικής θεραπείας, έχει οδηγήσει στην αύξηση των σφιγκτηροσωστικών επεμβάσεων σε ασθενείς με καρκίνο του ορθού. Κατ’ επέκταση, περισσότεροι ασθενείς βιώνουν το φάσμα της μετεγχειρητικής εντερικής δυσλειτουργίας∙ το σύνδρομο χαμηλής πρόσθιας εκτομής (σΧΠΕ). Σκοπός: Η αναζήτηση των παραγόντων κινδύνου για το σΧΠΕ σε ένα δείγμα Ελλήνων ασθενών με καρκίνο του ορθού που έχουν υποβληθεί σε σφιγκτηροσωστική επέμβαση, και η ανάδειξη της επίπτωσης του συνδρόμου. Υλικό-Μέθοδος: Αναδρομική μελέτη, με μονοπαραγοντική και πολυπαραγοντική ανάλυση, των κάτωθι υπο διερεύνηση παραγόντων κινδύνου, με τη χρήση του διεθνώς εγκυροποιημένου ερωτηματολογίου, Low Anterior Resection Syndrome score (LARS-score): φύλο, ηλικία, δείκτης μάζας σώματος, προεγχειρητικά συμπτώματα, απόσταση του όγκου από τον πρωκτικό δακτύλιο, σταδιοποίηση ΤΝΜ, στάδιο της νόσου, νεο-επικουρική/επικουρική θεραπεία, χειρουργική προσέγγιση, ύψος αναστόμωσης, είδος αναστόμωσης, στομία, διάστημα σύγκλεισης στομίας και μετεγχειρητικές επιπλοκές. Αποτέλεσμα: Η επίπτωση του σΧΠΕ ανέρχεται σε 48,3% στο δείγμα 120 ασθενών. Υψηλό LARS-score σχετίστηκε με τους παράγοντες: ‘απόσταση του όγκου’ (p=0,001), ‘είδος της επικουρικής θεραπείας’ (p=0,003), ‘ακτινοβολία’ (p=0,001), ‘είδος της αναστόμωσης’ (p=0,001), ‘διάστημα σύγκλεισης της στομίας’ (p=0,003) και ‘ύψος της αναστόμωσης’ (p=0,001). Αναλυτικότερα, η απόσταση όγκου <5εκ (73,2%), η επικουρική χημειοθεραπεία και ακτινοθεραπεία (73,1%), η χορήγηση ακτινοβολίας (68,2%), η κολοπρωκτική αναστόμωση (78,6%), το μεγαλύτερο διάστημα σύγκλεισης της στομίας (διάμεσος=7μήνες) και το χαμηλό ύψος αναστόμωσης (διάμεσος=3εκ) σχετίστηκαν με υψηλό LARS-score. Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα συνάδουν με αυτά των πρόσφατων διεθνών μελετών, που χρησιμοποιούν ως εργαλείο ανίχνευσης του σΧΠΕ, το LARS-score. Η εργασία συμβάλλει στην παγκόσμια βιβλιογραφία ως πρός τη διερεύνηση των παραγόντων κινδύνου για το σΧΠΕ.","Introduction: The progress in surgical technique and in adjuvant and neo-adjuvant therapy has led to an increase in sphincter-preserving surgery in patients with rectal cancer. As a result, more patients experience a wide spectrum of symptoms concerning postoperative defecation impairment; the Low Anterior Resection Syndrome (LARS). Purpose: Assessment of the risk factors for the LARS in a sample of Greek patients with rectal cancer who have undergone sphincter-preserving surgery, and evaluation of the incidence of the syndrome. Material-Method: A retrospective, univariate and multivariate analysis of the following, under investigation, risk factors, using the Low Anterior Resection Syndrome Score (LARS-score) questionnaire: sex, age, body mass index, preoperative symptoms, tumor distance, TNM, stage, neo-adjuvant/adjuvant therapy, surgical approach, anastomosis height, anastomosis type, stoma, stoma diversion and post-operative complications. Outcome: The incidence of LARS is 48.3% in the sample of 120 patients. A high LARS-score was associated with the following factors: tumor distance (p=0,001), type of adjuvant therapy (p=0,003), radiation (p=0,001), type of anastomosis (p=0,001), 'stoma closure interval' (p=0,003) and 'height of anastomosis' (p=0,001). Specifically, tumor distance <5cm (73,2%), adjuvant chemotherapy and radiotherapy (73,1%), radiation (68,2%), colorectal anastomosis (78,6%), stoma closure interval (median=7 months) and low anastomosis height (median=3cm) were associated with a high LARS-score. Conclusions: The results are similar to those of recent international studies which use the LARS-score as a tool for detecting LARS. The study contributes to the global literature on the investigation of risk factors for LARS."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διερεύνηση παραγόντων κινδύνου για το σύνδρομο χαμηλής πρόσθιας εκτομής σε Έλληνες ασθενείς με καρκίνο του ορθού"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λιάπη Άρτεμις","Liapi Artemis"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η πρόοδος στην χειρουργική τεχνική και η εξέλιξη στην χορήγηση επικουρικής και νεο-επικουρικής θεραπείας, έχει οδηγήσει στην αύξηση των σφιγκτηροσωστικών επεμβάσεων σε ασθενείς με καρκίνο του ορθού. Κατ’ επέκταση, περισσότεροι ασθενείς βιώνουν το φάσμα της μετεγχειρητικής εντερικής δυσλειτουργίας∙ το σύνδρομο χαμηλής πρόσθιας εκτομής (σΧΠΕ). Σκοπός: Η αναζήτηση των παραγόντων κινδύνου για το σΧΠΕ σε ένα δείγμα Ελλήνων ασθενών με καρκίνο του ορθού που έχουν υποβληθεί σε σφιγκτηροσωστική επέμβαση, και η ανάδειξη της επίπτωσης του συνδρόμου. Υλικό-Μέθοδος: Αναδρομική μελέτη, με μονοπαραγοντική και πολυπαραγοντική ανάλυση, των κάτωθι υπο διερεύνηση παραγόντων κινδύνου, με τη χρήση του διεθνώς εγκυροποιημένου ερωτηματολογίου, Low Anterior Resection Syndrome score (LARS-score): φύλο, ηλικία, δείκτης μάζας σώματος, προεγχειρητικά συμπτώματα, απόσταση του όγκου από τον πρωκτικό δακτύλιο, σταδιοποίηση ΤΝΜ, στάδιο της νόσου, νεο-επικουρική/επικουρική θεραπεία, χειρουργική προσέγγιση, ύψος αναστόμωσης, είδος αναστόμωσης, στομία, διάστημα σύγκλεισης στομίας και μετεγχειρητικές επιπλοκές. Αποτέλεσμα: Η επίπτωση του σΧΠΕ ανέρχεται σε 48,3% στο δείγμα 120 ασθενών. Υψηλό LARS-score σχετίστηκε με τους παράγοντες: ‘απόσταση του όγκου’ (p=0,001), ‘είδος της επικουρικής θεραπείας’ (p=0,003), ‘ακτινοβολία’ (p=0,001), ‘είδος της αναστόμωσης’ (p=0,001), ‘διάστημα σύγκλεισης της στομίας’ (p=0,003) και ‘ύψος της αναστόμωσης’ (p=0,001). Αναλυτικότερα, η απόσταση όγκου <5εκ (73,2%), η επικουρική χημειοθεραπεία και ακτινοθεραπεία (73,1%), η χορήγηση ακτινοβολίας (68,2%), η κολοπρωκτική αναστόμωση (78,6%), το μεγαλύτερο διάστημα σύγκλεισης της στομίας (διάμεσος=7μήνες) και το χαμηλό ύψος αναστόμωσης (διάμεσος=3εκ) σχετίστηκαν με υψηλό LARS-score. Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα συνάδουν με αυτά των πρόσφατων διεθνών μελετών, που χρησιμοποιούν ως εργαλείο ανίχνευσης του σΧΠΕ, το LARS-score. Η εργασία συμβάλλει στην παγκόσμια βιβλιογραφία ως πρός τη διερεύνηση των παραγόντων κινδύνου για το σΧΠΕ.","Introduction: The progress in surgical technique and in adjuvant and neo-adjuvant therapy has led to an increase in sphincter-preserving surgery in patients with rectal cancer. As a result, more patients experience a wide spectrum of symptoms concerning postoperative defecation impairment; the Low Anterior Resection Syndrome (LARS). Purpose: Assessment of the risk factors for the LARS in a sample of Greek patients with rectal cancer who have undergone sphincter-preserving surgery, and evaluation of the incidence of the syndrome. Material-Method: A retrospective, univariate and multivariate analysis of the following, under investigation, risk factors, using the Low Anterior Resection Syndrome Score (LARS-score) questionnaire: sex, age, body mass index, preoperative symptoms, tumor distance, TNM, stage, neo-adjuvant/adjuvant therapy, surgical approach, anastomosis height, anastomosis type, stoma, stoma diversion and post-operative complications. Outcome: The incidence of LARS is 48.3% in the sample of 120 patients. A high LARS-score was associated with the following factors: tumor distance (p=0,001), type of adjuvant therapy (p=0,003), radiation (p=0,001), type of anastomosis (p=0,001), 'stoma closure interval' (p=0,003) and 'height of anastomosis' (p=0,001). Specifically, tumor distance <5cm (73,2%), adjuvant chemotherapy and radiotherapy (73,1%), radiation (68,2%), colorectal anastomosis (78,6%), stoma closure interval (median=7 months) and low anastomosis height (median=3cm) were associated with a high LARS-score. Conclusions: The results are similar to those of recent international studies which use the LARS-score as a tool for detecting LARS. The study contributes to the global literature on the investigation of risk factors for LARS."],"dc:identifier":["uoadl:2838366","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2838366"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Διερεύνηση παραγόντων κινδύνου για το σύνδρομο χαμηλής πρόσθιας εκτομής σε Έλληνες ασθενείς με καρκίνο του ορθού"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:33:22Z"}