{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2838373"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2838373","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη του μεταγραφικού παράγοντα MEF2C σε διάχυτα από μεγάλα Β κύτταρα λεμφώματα","abstract":"Εισαγωγή: Ο συνηθέστερος τύπος των non-Hodgkin λεμφωμάτων είναι τα διάχυτα από μεγάλα Β κύτταρα λεμφώματα (DLBCL). Η παθογένεια των DLBCL όμως δεν είναι πλήρως κατανοητή. Η αναγνώριση μεταγραφικών παραγόντων ή σηματοδοτικών μονοπατιών που συμμετέχουν στην ανάπτυξη των DLBCL μπορεί να αποτελέσει τη βάση για μελλοντικούς θεραπευτικούς στόχους. Ένας τέτοιος μεταγραφικός παράγοντας είναι ο MEF2C (Myocyte-specific enhancer factor 2C), ο οποίος συμβάλλει στην ενεργοποίηση της λεμφοειδούς σειράς και στη διαμόρφωση των βλαστικών κέντρων. Μέθοδος: Στην παρούσα εργασία εντάχθηκαν 87 ασθενείς με DLBCL. Σε 62 από αυτούς μελετήσαμε την ανοσοϊστοχημική έκφραση του MEF2C σε τομές παραφίνης και την ημιποσοτικοποίησή του με τη μέθοδο H score. Μελετήθηκαν τα κλινικά, εργαστηριακά και παθολογοανατομικά δεδομένα των ασθενών σε σχέση με τη συνολική (OS) και ελεύθερη νόσου (DFS) επιβίωση και την έκφραση του MEF2C. Αποτελέσματα: Η μέση και διάμεση τιμή του MEF2C H score ήταν 120±58. Παρατηρήθηκε σημαντική συσχέτιση με την ηλικία των ασθενών (p=0.021) και τάση για συσχέτιση με τις τιμές της γαλακτικής δεϋδρογονάσης (LDH) (p=0.18). Η έκφραση του MEF2C δεν σχετίστηκε με το στάδιο της νόσου, τις κατηγορίες του IPI και των παραλλαγών του, τις εργαστηριακές τιμές, την παρουσία των Β συμπτωμάτων, την προέλευση του καρκινικού κυττάρου (origin) και την έκφραση του Ki 67 και του BCL6. Η θετικότητα MEF2C>80% συσχετίστηκε με οριακά μη σημαντική διαφορά ως προς τη συνολική επιβίωση (p=0.083). Τέλος, οι ασθενείς με συνολική επιβίωση μεγαλύτερη από 12 μήνες και MEF2C H score>120 παρουσίασαν στατιστικά σημαντικά χειρότερη συνολική επιβίωση σε σχέση με ασθενείς που είχαν MEF2C H score<120 (p=0.009). Συμπεράσματα: Η υψηλότερη έκφραση του MEF2C παρουσιάζει τάση για χειρότερη συνολική επιβίωση ασθενών με DLBCL. Tα αποτελέσματα αυτά οφείλουν να επιβεβαιωθούν σε μεγαλύτερες ομάδες ασθενών με DLBCL και στη συνέχεια να διερευνηθεί ο υποκείμενος μηχανισμός ογκογόνου δράσης στο νεόπλασμα αυτό.","abstract_html":"Εισαγωγή: Ο συνηθέστερος τύπος των non-Hodgkin λεμφωμάτων είναι τα διάχυτα από μεγάλα Β κύτταρα λεμφώματα (DLBCL). Η παθογένεια των DLBCL όμως δεν είναι πλήρως κατανοητή. Η αναγνώριση μεταγραφικών παραγόντων ή σηματοδοτικών μονοπατιών που συμμετέχουν στην ανάπτυξη των DLBCL μπορεί να αποτελέσει τη βάση για μελλοντικούς θεραπευτικούς στόχους. Ένας τέτοιος μεταγραφικός παράγοντας είναι ο MEF2C (Myocyte-specific enhancer factor 2C), ο οποίος συμβάλλει στην ενεργοποίηση της λεμφοειδούς σειράς και στη διαμόρφωση των βλαστικών κέντρων. Μέθοδος: Στην παρούσα εργασία εντάχθηκαν 87 ασθενείς με DLBCL. Σε 62 από αυτούς μελετήσαμε την ανοσοϊστοχημική έκφραση του MEF2C σε τομές παραφίνης και την ημιποσοτικοποίησή του με τη μέθοδο H score. Μελετήθηκαν τα κλινικά, εργαστηριακά και παθολογοανατομικά δεδομένα των ασθενών σε σχέση με τη συνολική (OS) και ελεύθερη νόσου (DFS) επιβίωση και την έκφραση του MEF2C. Αποτελέσματα: Η μέση και διάμεση τιμή του MEF2C H score ήταν 120±58. Παρατηρήθηκε σημαντική συσχέτιση με την ηλικία των ασθενών (p=0.021) και τάση για συσχέτιση με τις τιμές της γαλακτικής δεϋδρογονάσης (LDH) (p=0.18). Η έκφραση του MEF2C δεν σχετίστηκε με το στάδιο της νόσου, τις κατηγορίες του IPI και των παραλλαγών του, τις εργαστηριακές τιμές, την παρουσία των Β συμπτωμάτων, την προέλευση του καρκινικού κυττάρου (origin) και την έκφραση του Ki 67 και του BCL6. Η θετικότητα MEF2C&gt;80% συσχετίστηκε με οριακά μη σημαντική διαφορά ως προς τη συνολική επιβίωση (p=0.083). Τέλος, οι ασθενείς με συνολική επιβίωση μεγαλύτερη από 12 μήνες και MEF2C H score&gt;120 παρουσίασαν στατιστικά σημαντικά χειρότερη συνολική επιβίωση σε σχέση με ασθενείς που είχαν MEF2C H score&lt;120 (p=0.009). Συμπεράσματα: Η υψηλότερη έκφραση του MEF2C παρουσιάζει τάση για χειρότερη συνολική επιβίωση ασθενών με DLBCL. Tα αποτελέσματα αυτά οφείλουν να επιβεβαιωθούν σε μεγαλύτερες ομάδες ασθενών με DLBCL και στη συνέχεια να διερευνηθεί ο υποκείμενος μηχανισμός ογκογόνου δράσης στο νεόπλασμα αυτό.","abstract_has_math":false,"creators":["Αναστασίου Μαρία","Anastasiou Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:33:22Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2838373"],"render_values":[{"text":"uoadl:2838373","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2838373","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2838373","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2838373","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αναστασίου Μαρία","Anastasiou Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2838373","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2838373"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Ο συνηθέστερος τύπος των non-Hodgkin λεμφωμάτων είναι τα διάχυτα από μεγάλα Β κύτταρα λεμφώματα (DLBCL). Η παθογένεια των DLBCL όμως δεν είναι πλήρως κατανοητή. Η αναγνώριση μεταγραφικών παραγόντων ή σηματοδοτικών μονοπατιών που συμμετέχουν στην ανάπτυξη των DLBCL μπορεί να αποτελέσει τη βάση για μελλοντικούς θεραπευτικούς στόχους. Ένας τέτοιος μεταγραφικός παράγοντας είναι ο MEF2C (Myocyte-specific enhancer factor 2C), ο οποίος συμβάλλει στην ενεργοποίηση της λεμφοειδούς σειράς και στη διαμόρφωση των βλαστικών κέντρων. Μέθοδος: Στην παρούσα εργασία εντάχθηκαν 87 ασθενείς με DLBCL. Σε 62 από αυτούς μελετήσαμε την ανοσοϊστοχημική έκφραση του MEF2C σε τομές παραφίνης και την ημιποσοτικοποίησή του με τη μέθοδο H score. Μελετήθηκαν τα κλινικά, εργαστηριακά και παθολογοανατομικά δεδομένα των ασθενών σε σχέση με τη συνολική (OS) και ελεύθερη νόσου (DFS) επιβίωση και την έκφραση του MEF2C. Αποτελέσματα: Η μέση και διάμεση τιμή του MEF2C H score ήταν 120±58. Παρατηρήθηκε σημαντική συσχέτιση με την ηλικία των ασθενών (p=0.021) και τάση για συσχέτιση με τις τιμές της γαλακτικής δεϋδρογονάσης (LDH) (p=0.18). Η έκφραση του MEF2C δεν σχετίστηκε με το στάδιο της νόσου, τις κατηγορίες του IPI και των παραλλαγών του, τις εργαστηριακές τιμές, την παρουσία των Β συμπτωμάτων, την προέλευση του καρκινικού κυττάρου (origin) και την έκφραση του Ki 67 και του BCL6. Η θετικότητα MEF2C>80% συσχετίστηκε με οριακά μη σημαντική διαφορά ως προς τη συνολική επιβίωση (p=0.083). Τέλος, οι ασθενείς με συνολική επιβίωση μεγαλύτερη από 12 μήνες και MEF2C H score>120 παρουσίασαν στατιστικά σημαντικά χειρότερη συνολική επιβίωση σε σχέση με ασθενείς που είχαν MEF2C H score<120 (p=0.009). Συμπεράσματα: Η υψηλότερη έκφραση του MEF2C παρουσιάζει τάση για χειρότερη συνολική επιβίωση ασθενών με DLBCL. Tα αποτελέσματα αυτά οφείλουν να επιβεβαιωθούν σε μεγαλύτερες ομάδες ασθενών με DLBCL και στη συνέχεια να διερευνηθεί ο υποκείμενος μηχανισμός ογκογόνου δράσης στο νεόπλασμα αυτό.","Background: Diffuse large B-cell lymphomas (DLBCL) are the most common subtype of non-Hodgkin's lymphomas. However, the pathogenesis of DLBCL is not fully understood. Transcription factors or signaling pathways implicated in normal B lymphocytes function may be the basis for future therapeutic targets. Such transcription factor is MEF2C (Myocyte-specific enhancer factor 2C) contributing to the activation of the lymphoid lineage and the formation of the germinal center. Methods: 82 patients with DLBCL were enrolled in our study. We evaluated the expression of MEF2C by performing immunohistochemistry on paraffin slides of 62 tissue blocks from our patients. We used the semi-quantification method of H score. We analyzed the clinical, laboratory and pathologic characteristics of patients in relation to overall survival (OS), disease free survival (DFS) and the expression of MEF2C. Results: Mean and median value of MEF2C H score was 120±58. We observed a significant correlation with age (p= 0.021) and a tendency to correlate with lactate dehydrogenase (LDH) (p = 0.18). The expression of MEF2C was not associated with stage, Ιnternational Prognostic Index (IPI) and its variants, laboratory values, presence of B symptoms, origin and expression of Ki 67 and BCL6. MEF2C positivity>80% correlated with borderline non-significant difference in OS (p = 0.083). Finally, patients with OS more than 12 months and MEF2C H score>120 had a significant worse OS comparing with those with MEF2C H score<120 (p = 0.009). Conclusion: Patients with higher expression of MEF2C showed a trend of worse overall survival compared to patients with lower expression of MEF2C. However, these results should be confirmed in larger groups of DLBCL patients and the underlying oncogenic mechanism of MEF2C in DLBCL should be further explored"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη του μεταγραφικού παράγοντα MEF2C σε διάχυτα από μεγάλα Β κύτταρα λεμφώματα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αναστασίου Μαρία","Anastasiou Maria"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Εισαγωγή: Ο συνηθέστερος τύπος των non-Hodgkin λεμφωμάτων είναι τα διάχυτα από μεγάλα Β κύτταρα λεμφώματα (DLBCL). Η παθογένεια των DLBCL όμως δεν είναι πλήρως κατανοητή. Η αναγνώριση μεταγραφικών παραγόντων ή σηματοδοτικών μονοπατιών που συμμετέχουν στην ανάπτυξη των DLBCL μπορεί να αποτελέσει τη βάση για μελλοντικούς θεραπευτικούς στόχους. Ένας τέτοιος μεταγραφικός παράγοντας είναι ο MEF2C (Myocyte-specific enhancer factor 2C), ο οποίος συμβάλλει στην ενεργοποίηση της λεμφοειδούς σειράς και στη διαμόρφωση των βλαστικών κέντρων. Μέθοδος: Στην παρούσα εργασία εντάχθηκαν 87 ασθενείς με DLBCL. Σε 62 από αυτούς μελετήσαμε την ανοσοϊστοχημική έκφραση του MEF2C σε τομές παραφίνης και την ημιποσοτικοποίησή του με τη μέθοδο H score. Μελετήθηκαν τα κλινικά, εργαστηριακά και παθολογοανατομικά δεδομένα των ασθενών σε σχέση με τη συνολική (OS) και ελεύθερη νόσου (DFS) επιβίωση και την έκφραση του MEF2C. Αποτελέσματα: Η μέση και διάμεση τιμή του MEF2C H score ήταν 120±58. Παρατηρήθηκε σημαντική συσχέτιση με την ηλικία των ασθενών (p=0.021) και τάση για συσχέτιση με τις τιμές της γαλακτικής δεϋδρογονάσης (LDH) (p=0.18). Η έκφραση του MEF2C δεν σχετίστηκε με το στάδιο της νόσου, τις κατηγορίες του IPI και των παραλλαγών του, τις εργαστηριακές τιμές, την παρουσία των Β συμπτωμάτων, την προέλευση του καρκινικού κυττάρου (origin) και την έκφραση του Ki 67 και του BCL6. Η θετικότητα MEF2C>80% συσχετίστηκε με οριακά μη σημαντική διαφορά ως προς τη συνολική επιβίωση (p=0.083). Τέλος, οι ασθενείς με συνολική επιβίωση μεγαλύτερη από 12 μήνες και MEF2C H score>120 παρουσίασαν στατιστικά σημαντικά χειρότερη συνολική επιβίωση σε σχέση με ασθενείς που είχαν MEF2C H score<120 (p=0.009). Συμπεράσματα: Η υψηλότερη έκφραση του MEF2C παρουσιάζει τάση για χειρότερη συνολική επιβίωση ασθενών με DLBCL. Tα αποτελέσματα αυτά οφείλουν να επιβεβαιωθούν σε μεγαλύτερες ομάδες ασθενών με DLBCL και στη συνέχεια να διερευνηθεί ο υποκείμενος μηχανισμός ογκογόνου δράσης στο νεόπλασμα αυτό.","Background: Diffuse large B-cell lymphomas (DLBCL) are the most common subtype of non-Hodgkin's lymphomas. However, the pathogenesis of DLBCL is not fully understood. Transcription factors or signaling pathways implicated in normal B lymphocytes function may be the basis for future therapeutic targets. Such transcription factor is MEF2C (Myocyte-specific enhancer factor 2C) contributing to the activation of the lymphoid lineage and the formation of the germinal center. Methods: 82 patients with DLBCL were enrolled in our study. We evaluated the expression of MEF2C by performing immunohistochemistry on paraffin slides of 62 tissue blocks from our patients. We used the semi-quantification method of H score. We analyzed the clinical, laboratory and pathologic characteristics of patients in relation to overall survival (OS), disease free survival (DFS) and the expression of MEF2C. Results: Mean and median value of MEF2C H score was 120±58. We observed a significant correlation with age (p= 0.021) and a tendency to correlate with lactate dehydrogenase (LDH) (p = 0.18). The expression of MEF2C was not associated with stage, Ιnternational Prognostic Index (IPI) and its variants, laboratory values, presence of B symptoms, origin and expression of Ki 67 and BCL6. MEF2C positivity>80% correlated with borderline non-significant difference in OS (p = 0.083). Finally, patients with OS more than 12 months and MEF2C H score>120 had a significant worse OS comparing with those with MEF2C H score<120 (p = 0.009). Conclusion: Patients with higher expression of MEF2C showed a trend of worse overall survival compared to patients with lower expression of MEF2C. However, these results should be confirmed in larger groups of DLBCL patients and the underlying oncogenic mechanism of MEF2C in DLBCL should be further explored"],"dc:identifier":["uoadl:2838373","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2838373"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μελέτη του μεταγραφικού παράγοντα MEF2C σε διάχυτα από μεγάλα Β κύτταρα λεμφώματα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:33:22Z"}