{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2838738"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2838738","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αλγόριθμος διερεύνησης μονήρη πνευμονικού όζου και εφαρμογή του από πνευμονολόγους σε τριτοβάθμιο νοσοκομείο κέντρο αναφοράς νοσημάτων θώρακος","abstract":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η διερεύνηση και αντιμετώπιση των ασθενών με Μονήρη Πνευμονικό Όζο (ΜΠΟ) αποτελεί ένα συχνό αλλά και σύνθετο κλινικό πρόβλημα. Στόχος είναι η έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση όλων των κακοήθων όζων. Σκοπός της εργασίας μας είναι, η μετά από μελέτη των χαρακτηριστικών των όζων αλλά και των ασθενών, αξιολόγηση της διαγνωστικής στρατηγικής των πνευμονολόγων σε ένα κέντρο αναφοράς νοσημάτων θώρακος. ΜΕΘΟΔΟΣ: Μετά από ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας, αποφασίσαμε να διενεργήσουμε μία αναδρομική μελέτη σε ασθενείς με ΜΠΟ από τον Ιανουάριο 2017 έως τον Σεπτέμβριο του 2018. Στοιχεία συγκεντρώθηκαν από ιατρικά αρχεία πνευμονολογικών κλινικών και τακτικών εξωτερικών τους ιατρείων, αρχεία του θωρακοχειρουργικού τμήματος το νοσοκομείου μας και αρχεία ιστολογικών εκθέσεων. Συγκεντρώσαμε συνολικά 64 περιστατικά ΜΠΟ, μελετήσαμε διεξοδικά τα κλινικά χαρακτηριστικά των ασθενών σε συνδυασμό με τα απεικονιστικά χαρακτηριστικά των όζων, υπολογίσαμε για κάθε περίπτωση ξεχωριστά την πιθανότητα κακοήθειας, διαιρέσαμε τους ασθενείς σε 8 ομάδες και στη συνέχεια κάναμε αντιπαράβολή της μεθόδου διαχείρισης από πνευμονολόγους όσον αφορά τη διάγνωση, με την συνιστώμενη από τις κατευθυντήριες οδηγίες. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Παρατηρούμε από την πλευρά των θεραπόντων πνευμονολόγων, τάση για παρακολούθηση όλων των μονήρων πνευμονικών όζων ανεξαρτήτως μεγέθους,πυκνότητας και πιθανότητας για κακοήθεια, και τάση για σύσταση επανεκτίμησης προωρότερα από το χρονικό διάστημα που συνιστούν οι κατευθυντήριες οδηγίες. Επίσης παρατηρούμε χρήση του PET/CT ,σε συμπαγείς όζους > 8 mm πολύ χαμηλής (50%) και υψηλής(80%) πιθανότητας για κακοήθεια, ομάδες ασθενών στις οποίες δεν έχει ένδειξη. Απλή βρογχοσκόπηση διενεργήθηκε στο 81% των ασθενών με συμπαγείς ΜΠΟ>8 mm ενδιάμεσης και υψηλής πιθανότητας για κακοήθεια ,χωρίς ωστόσο η εξέταση να περιλαμβάνεται στις κατευθυντήριες οδηγίες. Στις περιπτώσεις ΜΠΟ που παρακολουθήθηκαν με αξονική, αυτή έγινε με πρωτόκολλο χαμηλής δόσης ακτινοβολίας ( Low Dose CT), στην πλειοψηφία των περιπτώσεων και σε συμφωνία με τις κατευθυντήριες οδηγίες. Το 15% των ασθενών δεν προσήλθε για επανεκτίμηση. . ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Από την μελέτη θα μπορούσε κανείς να διακρίνει μία πιο “επιθετική “ προσέγγιση στη διερεύνηση του ΜΠΟ από πλευράς των θεραπόντων πνευμονολόγων, οι οποίοι φαίνεται να δίνουν βαρύτητα περισσότερο στην έγκαιρη διάγνωση μιας πιθανής κακοήθειας ,παρά στη πιθανά άσκοπη υποβολή των ασθενών σε μη ενδεικνυόμενες εξετάσεις-παρεμβάσεις. Ωστόσο θα πρέπει να σχολιάσουμε ότι από το σύνολο των ασθενών με ΜΠΟ (64 ασθενείς), διαγνώσθηκε κακοήθεια στους 42 και μάλιστα χωρίς μεταστατική διήθηση λεμφαδένων ή με διήθηση σταθμών Ν1 στο 98%, επιβεβαιώνοντας την αξία του αλγόριθμου διερεύνησης του ΜΠΟ στην έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία του όζου κακοήθους αιτιολογίας.","abstract_html":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η διερεύνηση και αντιμετώπιση των ασθενών με Μονήρη Πνευμονικό Όζο (ΜΠΟ) αποτελεί ένα συχνό αλλά και σύνθετο κλινικό πρόβλημα. Στόχος είναι η έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση όλων των κακοήθων όζων. Σκοπός της εργασίας μας είναι, η μετά από μελέτη των χαρακτηριστικών των όζων αλλά και των ασθενών, αξιολόγηση της διαγνωστικής στρατηγικής των πνευμονολόγων σε ένα κέντρο αναφοράς νοσημάτων θώρακος. ΜΕΘΟΔΟΣ: Μετά από ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας, αποφασίσαμε να διενεργήσουμε μία αναδρομική μελέτη σε ασθενείς με ΜΠΟ από τον Ιανουάριο 2017 έως τον Σεπτέμβριο του 2018. Στοιχεία συγκεντρώθηκαν από ιατρικά αρχεία πνευμονολογικών κλινικών και τακτικών εξωτερικών τους ιατρείων, αρχεία του θωρακοχειρουργικού τμήματος το νοσοκομείου μας και αρχεία ιστολογικών εκθέσεων. Συγκεντρώσαμε συνολικά 64 περιστατικά ΜΠΟ, μελετήσαμε διεξοδικά τα κλινικά χαρακτηριστικά των ασθενών σε συνδυασμό με τα απεικονιστικά χαρακτηριστικά των όζων, υπολογίσαμε για κάθε περίπτωση ξεχωριστά την πιθανότητα κακοήθειας, διαιρέσαμε τους ασθενείς σε 8 ομάδες και στη συνέχεια κάναμε αντιπαράβολή της μεθόδου διαχείρισης από πνευμονολόγους όσον αφορά τη διάγνωση, με την συνιστώμενη από τις κατευθυντήριες οδηγίες. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Παρατηρούμε από την πλευρά των θεραπόντων πνευμονολόγων, τάση για παρακολούθηση όλων των μονήρων πνευμονικών όζων ανεξαρτήτως μεγέθους,πυκνότητας και πιθανότητας για κακοήθεια, και τάση για σύσταση επανεκτίμησης προωρότερα από το χρονικό διάστημα που συνιστούν οι κατευθυντήριες οδηγίες. Επίσης παρατηρούμε χρήση του PET/CT ,σε συμπαγείς όζους &gt; 8 mm πολύ χαμηλής (50%) και υψηλής(80%) πιθανότητας για κακοήθεια, ομάδες ασθενών στις οποίες δεν έχει ένδειξη. Απλή βρογχοσκόπηση διενεργήθηκε στο 81% των ασθενών με συμπαγείς ΜΠΟ&gt;8 mm ενδιάμεσης και υψηλής πιθανότητας για κακοήθεια ,χωρίς ωστόσο η εξέταση να περιλαμβάνεται στις κατευθυντήριες οδηγίες. Στις περιπτώσεις ΜΠΟ που παρακολουθήθηκαν με αξονική, αυτή έγινε με πρωτόκολλο χαμηλής δόσης ακτινοβολίας ( Low Dose CT), στην πλειοψηφία των περιπτώσεων και σε συμφωνία με τις κατευθυντήριες οδηγίες. Το 15% των ασθενών δεν προσήλθε για επανεκτίμηση. . ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Από την μελέτη θα μπορούσε κανείς να διακρίνει μία πιο “επιθετική “ προσέγγιση στη διερεύνηση του ΜΠΟ από πλευράς των θεραπόντων πνευμονολόγων, οι οποίοι φαίνεται να δίνουν βαρύτητα περισσότερο στην έγκαιρη διάγνωση μιας πιθανής κακοήθειας ,παρά στη πιθανά άσκοπη υποβολή των ασθενών σε μη ενδεικνυόμενες εξετάσεις-παρεμβάσεις. Ωστόσο θα πρέπει να σχολιάσουμε ότι από το σύνολο των ασθενών με ΜΠΟ (64 ασθενείς), διαγνώσθηκε κακοήθεια στους 42 και μάλιστα χωρίς μεταστατική διήθηση λεμφαδένων ή με διήθηση σταθμών Ν1 στο 98%, επιβεβαιώνοντας την αξία του αλγόριθμου διερεύνησης του ΜΠΟ στην έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία του όζου κακοήθους αιτιολογίας.","abstract_has_math":false,"creators":["Αθανασοπούλου Αγγελική","Athanasopoulou Angeliki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:33:24Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2838738"],"render_values":[{"text":"uoadl:2838738","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2838738","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2838738","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2838738","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αθανασοπούλου Αγγελική","Athanasopoulou Angeliki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2838738","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2838738"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η διερεύνηση και αντιμετώπιση των ασθενών με Μονήρη Πνευμονικό Όζο (ΜΠΟ) αποτελεί ένα συχνό αλλά και σύνθετο κλινικό πρόβλημα. Στόχος είναι η έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση όλων των κακοήθων όζων. Σκοπός της εργασίας μας είναι, η μετά από μελέτη των χαρακτηριστικών των όζων αλλά και των ασθενών, αξιολόγηση της διαγνωστικής στρατηγικής των πνευμονολόγων σε ένα κέντρο αναφοράς νοσημάτων θώρακος. ΜΕΘΟΔΟΣ: Μετά από ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας, αποφασίσαμε να διενεργήσουμε μία αναδρομική μελέτη σε ασθενείς με ΜΠΟ από τον Ιανουάριο 2017 έως τον Σεπτέμβριο του 2018. Στοιχεία συγκεντρώθηκαν από ιατρικά αρχεία πνευμονολογικών κλινικών και τακτικών εξωτερικών τους ιατρείων, αρχεία του θωρακοχειρουργικού τμήματος το νοσοκομείου μας και αρχεία ιστολογικών εκθέσεων. Συγκεντρώσαμε συνολικά 64 περιστατικά ΜΠΟ, μελετήσαμε διεξοδικά τα κλινικά χαρακτηριστικά των ασθενών σε συνδυασμό με τα απεικονιστικά χαρακτηριστικά των όζων, υπολογίσαμε για κάθε περίπτωση ξεχωριστά την πιθανότητα κακοήθειας, διαιρέσαμε τους ασθενείς σε 8 ομάδες και στη συνέχεια κάναμε αντιπαράβολή της μεθόδου διαχείρισης από πνευμονολόγους όσον αφορά τη διάγνωση, με την συνιστώμενη από τις κατευθυντήριες οδηγίες. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Παρατηρούμε από την πλευρά των θεραπόντων πνευμονολόγων, τάση για παρακολούθηση όλων των μονήρων πνευμονικών όζων ανεξαρτήτως μεγέθους,πυκνότητας και πιθανότητας για κακοήθεια, και τάση για σύσταση επανεκτίμησης προωρότερα από το χρονικό διάστημα που συνιστούν οι κατευθυντήριες οδηγίες. Επίσης παρατηρούμε χρήση του PET/CT ,σε συμπαγείς όζους > 8 mm πολύ χαμηλής (50%) και υψηλής(80%) πιθανότητας για κακοήθεια, ομάδες ασθενών στις οποίες δεν έχει ένδειξη. Απλή βρογχοσκόπηση διενεργήθηκε στο 81% των ασθενών με συμπαγείς ΜΠΟ>8 mm ενδιάμεσης και υψηλής πιθανότητας για κακοήθεια ,χωρίς ωστόσο η εξέταση να περιλαμβάνεται στις κατευθυντήριες οδηγίες. Στις περιπτώσεις ΜΠΟ που παρακολουθήθηκαν με αξονική, αυτή έγινε με πρωτόκολλο χαμηλής δόσης ακτινοβολίας ( Low Dose CT), στην πλειοψηφία των περιπτώσεων και σε συμφωνία με τις κατευθυντήριες οδηγίες. Το 15% των ασθενών δεν προσήλθε για επανεκτίμηση. . ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Από την μελέτη θα μπορούσε κανείς να διακρίνει μία πιο “επιθετική “ προσέγγιση στη διερεύνηση του ΜΠΟ από πλευράς των θεραπόντων πνευμονολόγων, οι οποίοι φαίνεται να δίνουν βαρύτητα περισσότερο στην έγκαιρη διάγνωση μιας πιθανής κακοήθειας ,παρά στη πιθανά άσκοπη υποβολή των ασθενών σε μη ενδεικνυόμενες εξετάσεις-παρεμβάσεις. Ωστόσο θα πρέπει να σχολιάσουμε ότι από το σύνολο των ασθενών με ΜΠΟ (64 ασθενείς), διαγνώσθηκε κακοήθεια στους 42 και μάλιστα χωρίς μεταστατική διήθηση λεμφαδένων ή με διήθηση σταθμών Ν1 στο 98%, επιβεβαιώνοντας την αξία του αλγόριθμου διερεύνησης του ΜΠΟ στην έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία του όζου κακοήθους αιτιολογίας.","INTRODUCTION: Investigating and treating patients with Solitary Pulmonary Nodules (SPN) is a common yet complicated clinical problem. The goal is the early diagnosis and treatment of all malignant nodes. The purpose of this study is to review the characteristics of the nodules, but also of the patients and assess the diagnostic strategy of pulmonologists in a thoracic reference center. METHOD: After reviewing the international literature, we decided to carry out a retrospective study in patients with SPN from January 2017 to September 2018. Data were collected from medical records of pulmonology clinics and regular outpatient clinics, archives of the thoracic surgery department of our hospital and archives of histological reports. We compiled a total of 64 SPN cases, we thoroughly studied the clinical characteristics of the patients in conjunction with the nodal imaging characteristics, we separately evaluated the probability of malignancy, divided the patients into 8 groups, and then we compared the method of management by pulmonologists regarding diagnosis, with the method recommended by the guidelines . RESULTS: We observe a tendency by pulmonologists to monitor all solitary pulmonary nodules irrespective of size, density and likelihood of malignancy, and a tendency for a reassessment to be made earlier than the time recommended by guidelines. We also observe the use of PET / CT in solid nodules > 8 mm of very low (50%) and high (80%) probability of malignancy,which are groups of patients with no indication for this test. Conventional bronchoscopy was performed in 81% of patients with an SPN of > 8 mm with intermediate and high probability of malignancy, even though this procedure is not included in the guidelines. In the cases of SPN monitored by computed tomography, CT was performed with a Low Dose protocol in the majority of cases and in accordance with the guidelines. 15% of patients did not go for reassessment. CONCLUSIONS: From our study, one could distinguish a more \"aggressive\" approach to investigation of SPN on the part of caregivers, who seem to be more concerned with the early diagnosis of a possible malignancy, than with the possible submission of patients to unnecessary tests-interventions. However, it should be noted that out of all patients with SPN (64 patients), malignancy was diagnosed at 42, without metastatic lymph node infiltration or infiltration of N1 stations to 98%, confirming the value of the SPN investigation algorithm in early diagnosis and treatment of the malignant nodules."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αλγόριθμος διερεύνησης μονήρη πνευμονικού όζου και εφαρμογή του από πνευμονολόγους σε τριτοβάθμιο νοσοκομείο κέντρο αναφοράς νοσημάτων θώρακος"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αθανασοπούλου Αγγελική","Athanasopoulou Angeliki"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η διερεύνηση και αντιμετώπιση των ασθενών με Μονήρη Πνευμονικό Όζο (ΜΠΟ) αποτελεί ένα συχνό αλλά και σύνθετο κλινικό πρόβλημα. Στόχος είναι η έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση όλων των κακοήθων όζων. Σκοπός της εργασίας μας είναι, η μετά από μελέτη των χαρακτηριστικών των όζων αλλά και των ασθενών, αξιολόγηση της διαγνωστικής στρατηγικής των πνευμονολόγων σε ένα κέντρο αναφοράς νοσημάτων θώρακος. ΜΕΘΟΔΟΣ: Μετά από ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας, αποφασίσαμε να διενεργήσουμε μία αναδρομική μελέτη σε ασθενείς με ΜΠΟ από τον Ιανουάριο 2017 έως τον Σεπτέμβριο του 2018. Στοιχεία συγκεντρώθηκαν από ιατρικά αρχεία πνευμονολογικών κλινικών και τακτικών εξωτερικών τους ιατρείων, αρχεία του θωρακοχειρουργικού τμήματος το νοσοκομείου μας και αρχεία ιστολογικών εκθέσεων. Συγκεντρώσαμε συνολικά 64 περιστατικά ΜΠΟ, μελετήσαμε διεξοδικά τα κλινικά χαρακτηριστικά των ασθενών σε συνδυασμό με τα απεικονιστικά χαρακτηριστικά των όζων, υπολογίσαμε για κάθε περίπτωση ξεχωριστά την πιθανότητα κακοήθειας, διαιρέσαμε τους ασθενείς σε 8 ομάδες και στη συνέχεια κάναμε αντιπαράβολή της μεθόδου διαχείρισης από πνευμονολόγους όσον αφορά τη διάγνωση, με την συνιστώμενη από τις κατευθυντήριες οδηγίες. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Παρατηρούμε από την πλευρά των θεραπόντων πνευμονολόγων, τάση για παρακολούθηση όλων των μονήρων πνευμονικών όζων ανεξαρτήτως μεγέθους,πυκνότητας και πιθανότητας για κακοήθεια, και τάση για σύσταση επανεκτίμησης προωρότερα από το χρονικό διάστημα που συνιστούν οι κατευθυντήριες οδηγίες. Επίσης παρατηρούμε χρήση του PET/CT ,σε συμπαγείς όζους > 8 mm πολύ χαμηλής (50%) και υψηλής(80%) πιθανότητας για κακοήθεια, ομάδες ασθενών στις οποίες δεν έχει ένδειξη. Απλή βρογχοσκόπηση διενεργήθηκε στο 81% των ασθενών με συμπαγείς ΜΠΟ>8 mm ενδιάμεσης και υψηλής πιθανότητας για κακοήθεια ,χωρίς ωστόσο η εξέταση να περιλαμβάνεται στις κατευθυντήριες οδηγίες. Στις περιπτώσεις ΜΠΟ που παρακολουθήθηκαν με αξονική, αυτή έγινε με πρωτόκολλο χαμηλής δόσης ακτινοβολίας ( Low Dose CT), στην πλειοψηφία των περιπτώσεων και σε συμφωνία με τις κατευθυντήριες οδηγίες. Το 15% των ασθενών δεν προσήλθε για επανεκτίμηση. . ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Από την μελέτη θα μπορούσε κανείς να διακρίνει μία πιο “επιθετική “ προσέγγιση στη διερεύνηση του ΜΠΟ από πλευράς των θεραπόντων πνευμονολόγων, οι οποίοι φαίνεται να δίνουν βαρύτητα περισσότερο στην έγκαιρη διάγνωση μιας πιθανής κακοήθειας ,παρά στη πιθανά άσκοπη υποβολή των ασθενών σε μη ενδεικνυόμενες εξετάσεις-παρεμβάσεις. Ωστόσο θα πρέπει να σχολιάσουμε ότι από το σύνολο των ασθενών με ΜΠΟ (64 ασθενείς), διαγνώσθηκε κακοήθεια στους 42 και μάλιστα χωρίς μεταστατική διήθηση λεμφαδένων ή με διήθηση σταθμών Ν1 στο 98%, επιβεβαιώνοντας την αξία του αλγόριθμου διερεύνησης του ΜΠΟ στην έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία του όζου κακοήθους αιτιολογίας.","INTRODUCTION: Investigating and treating patients with Solitary Pulmonary Nodules (SPN) is a common yet complicated clinical problem. The goal is the early diagnosis and treatment of all malignant nodes. The purpose of this study is to review the characteristics of the nodules, but also of the patients and assess the diagnostic strategy of pulmonologists in a thoracic reference center. METHOD: After reviewing the international literature, we decided to carry out a retrospective study in patients with SPN from January 2017 to September 2018. Data were collected from medical records of pulmonology clinics and regular outpatient clinics, archives of the thoracic surgery department of our hospital and archives of histological reports. We compiled a total of 64 SPN cases, we thoroughly studied the clinical characteristics of the patients in conjunction with the nodal imaging characteristics, we separately evaluated the probability of malignancy, divided the patients into 8 groups, and then we compared the method of management by pulmonologists regarding diagnosis, with the method recommended by the guidelines . RESULTS: We observe a tendency by pulmonologists to monitor all solitary pulmonary nodules irrespective of size, density and likelihood of malignancy, and a tendency for a reassessment to be made earlier than the time recommended by guidelines. We also observe the use of PET / CT in solid nodules > 8 mm of very low (50%) and high (80%) probability of malignancy,which are groups of patients with no indication for this test. Conventional bronchoscopy was performed in 81% of patients with an SPN of > 8 mm with intermediate and high probability of malignancy, even though this procedure is not included in the guidelines. In the cases of SPN monitored by computed tomography, CT was performed with a Low Dose protocol in the majority of cases and in accordance with the guidelines. 15% of patients did not go for reassessment. CONCLUSIONS: From our study, one could distinguish a more \"aggressive\" approach to investigation of SPN on the part of caregivers, who seem to be more concerned with the early diagnosis of a possible malignancy, than with the possible submission of patients to unnecessary tests-interventions. However, it should be noted that out of all patients with SPN (64 patients), malignancy was diagnosed at 42, without metastatic lymph node infiltration or infiltration of N1 stations to 98%, confirming the value of the SPN investigation algorithm in early diagnosis and treatment of the malignant nodules."],"dc:identifier":["uoadl:2838738","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2838738"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Αλγόριθμος διερεύνησης μονήρη πνευμονικού όζου και εφαρμογή του από πνευμονολόγους σε τριτοβάθμιο νοσοκομείο κέντρο αναφοράς νοσημάτων θώρακος"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:33:24Z"}