{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2838832"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2838832","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συγκριτική μελέτη έκφρασης δεικτών κυτταρικού πολλαπλασιασμού Ki67 και Topoisomerase IIa στο αδενοκαρκίνωμα του παχέος εντέρου","abstract":"Η απορρύθμιση γονιδίων που κωδικοποιούν για πρωτείνες κομβικές στη διαδικασία καρκινογένεσης απαντάται σε επιθήλια ενός ευρέως φάσματος οργάνων. Η νεοπλασματική εκτροπή και η καρκινική μεταμόρφωση επιθηλιακών κυττάρων αποτελεί μια προοδευτική, πολυσταδιακή διαδικασία στην οποία ενσωματώνονται χρωμοσωμιακές και ειδικές γονιδιακές -δομικού και αριθμητικού τύπου- αστάθειες. Ιδιαίτερα στη σύγχρονη μοριακή ιατρική, η ανίχνευση συγκεκριμένων τύπων γενετικών και επιγενετικών συμβάντων (σημειακές μεταλλάξεις, ενισχύσεις ή διαγραφές γονιδίων, πολυσωμία ή ανευπλοειδία χρωμοσωμάτων, διαταραχές μεθυλίωσης υποκινητών γονιδίων) οδηγεί σε στοχευμένες θεραπευτικές προσεγγίσεις. Ειδικότερα, η διαταραχή του κυτταρικού κύκλου οδηγεί σε αποδιοργάνωση του πυρήνα και των φάσεών του και είναι πολύ σημαντική η αποτύπωση του κυτταρικού πολλαπλασιασμού μέσω έκφρασης αξιόπιστων πρωτεινικών δεικτών. Το γονίδιο ki 67 στο χρωμόσωμα 10 (γονιδιακή θέση: 10q25) κωδικοποιεί για την αντίστοιχη πρωτείνη η οποία εκφράζεται στον πυρήνα - κι ειδικότερα στον πυρηνίσκο - σε όλες τις φάσεις του κυτταρικού κύκλου (G1/G2/S/M) εκτός της Go (φάση ηρεμίας). Στην πραγματικότητα, εμφανίζεται μια προοδευτική μεταβολή της έκφρασης του μορίου με την αιχμή στις G2/M φάσεις. Η ευρύτητα όμως της έκφρασης αυτής, η οποία διατρέχει πολλές φάσεις και δεν εστιάζεται περισσότερο σε μία αποτελεί γι πολλές μελέτες ένδειξη μη ισχυρής ειδικότητας στον συνολικό κυτταρικό πολλαπλασιασμό. Επιπρόσθετα, δεν έχει συσχετισθεί με τη δυνατότητα στόχευσής του από παράγοντες με χαρακτηριστικά αποκλεισμού της έκφρασής του. Αντίθετα, το γονίδιο που κωδικοποιεί για την πρωτείνη Τοποισομεράση ΙΙα (Topo IIa) εδράζεται στο χρωμόσωμα 17 (γονιδιακή θέση: 17q21.2) και συγχρονίζεται δομικά επί ενός τμήματος του χρωμοσώματος με ένα άλλο σημαντικό γονίδιο, το HER2/neu (17q12). Λειτουργικά η πρωτείνη δρα ως ένζυμο ρύθμισης και ομοιοστασίας της δομής του DNA. Συγκεκριμένα ρυθμίζει τη στερεοδιάταξη, την τοπολογία του μορίου στο χώρο αποκόπτοντας τα υπερελικωμένα τμήματά του, ευοδώνοντας την ομαλή μετάβαση της μίας μέσα από την αντίστοιχη, συμβάλλοντας επίσης θετικά στη ρύθμιση της μεταγραφής του μορίου ενώ σε επίπεδο χρωμοσώματος ωθεί τη συμπύκνωση του και τον ομαλό αποχωρισμό των χρωματίδων. Η τοποισομεράση ΙΙα μοιράζεται το σημαντικό ρυθμιστικό της ρόλο με την τοποισομεράση Ι που εδράζεται στο χρωμόσωμα 3. Πολλές σημαντικές μελέτες αναφέρονται στη συσχέτιση της έκφρασής της με την πρόγνωση ασθενών πασχόντων από καρκινώματα διάφορης ιστικής προέλευσης και μέσω των μηχανισμών ενίσχυσης ή διαγραφής σπανιότερα του γονιδίου. Όσον αφορά την επίδραση της έκφρασης του μορίου στα αδενοκαρκινώματα του παχέος εντέρου, υπάρχουν βιβλιογραφικά δεδομένα, τα οποία καταδεικνύουν μια υπερέκφραση που πιθανόν με βάση το μοριακό υπόστρωμα δύναται να χρησιμοποιηθεί για εφαρμογή στοχευμένης χημειοθεραπείας ειδικά ανθρακυκλινών, όπως συμβαίνει ογκολογικά στον καρκίνο του μαστού. Αποτελεί όμως ενδιαφέρουσα παράμετρο για την πρωτείνη ότι αυτή εκφράζεται κυρίως στο τελικό χρονικά τμήμα της φάσης S phase με μία αιχμή επίσης στις G2/M. Κατά συνέπεια και σε αντίθεση με το δείκτη ki 67 η έκφραση της συσσωρεύεται περισσότερο σε ενεργές φάσεις που αντανακλούν τον κυτταρικό πολλαπλασιασμό. Σκοπός της διπλωματικής εργασίας τίθεται η συγκριτική μελέτη της έκφρασης των δύο αυτών δεικτών (ki67 & topoisomerase IIa) σε αδενοκαρκινώματα του παχέος εντέρου. Η μελέτη θα περιλαμβάνει πενήντα (n=50) ιστικές τομές συνολικά από εικοσί πέντε (n=25) αντίστοιχους κακοήθεις όγκους, ανοσοχρωσμένες με τα αντίστοιχα αντισώματα για τους δύο δείκτες. Η πρωτεινική έκφραση θα υπολογισθεί ψηφιακά με υπολογιστική ανάλυση εικόνας και τα δεδομένα θα συσχετισθούν με διαθέσιμες αρχειακές κλινικοεργαστηριακές παραμέτρους των αντίστοιχων αδενοκαρκινωμάτων παχέος εντέρου.","abstract_html":"Η απορρύθμιση γονιδίων που κωδικοποιούν για πρωτείνες κομβικές στη διαδικασία καρκινογένεσης απαντάται σε επιθήλια ενός ευρέως φάσματος οργάνων. Η νεοπλασματική εκτροπή και η καρκινική μεταμόρφωση επιθηλιακών κυττάρων αποτελεί μια προοδευτική, πολυσταδιακή διαδικασία στην οποία ενσωματώνονται χρωμοσωμιακές και ειδικές γονιδιακές -δομικού και αριθμητικού τύπου- αστάθειες. Ιδιαίτερα στη σύγχρονη μοριακή ιατρική, η ανίχνευση συγκεκριμένων τύπων γενετικών και επιγενετικών συμβάντων (σημειακές μεταλλάξεις, ενισχύσεις ή διαγραφές γονιδίων, πολυσωμία ή ανευπλοειδία χρωμοσωμάτων, διαταραχές μεθυλίωσης υποκινητών γονιδίων) οδηγεί σε στοχευμένες θεραπευτικές προσεγγίσεις. Ειδικότερα, η διαταραχή του κυτταρικού κύκλου οδηγεί σε αποδιοργάνωση του πυρήνα και των φάσεών του και είναι πολύ σημαντική η αποτύπωση του κυτταρικού πολλαπλασιασμού μέσω έκφρασης αξιόπιστων πρωτεινικών δεικτών. Το γονίδιο ki 67 στο χρωμόσωμα 10 (γονιδιακή θέση: 10q25) κωδικοποιεί για την αντίστοιχη πρωτείνη η οποία εκφράζεται στον πυρήνα - κι ειδικότερα στον πυρηνίσκο - σε όλες τις φάσεις του κυτταρικού κύκλου (G1/G2/S/M) εκτός της Go (φάση ηρεμίας). Στην πραγματικότητα, εμφανίζεται μια προοδευτική μεταβολή της έκφρασης του μορίου με την αιχμή στις G2/M φάσεις. Η ευρύτητα όμως της έκφρασης αυτής, η οποία διατρέχει πολλές φάσεις και δεν εστιάζεται περισσότερο σε μία αποτελεί γι πολλές μελέτες ένδειξη μη ισχυρής ειδικότητας στον συνολικό κυτταρικό πολλαπλασιασμό. Επιπρόσθετα, δεν έχει συσχετισθεί με τη δυνατότητα στόχευσής του από παράγοντες με χαρακτηριστικά αποκλεισμού της έκφρασής του. Αντίθετα, το γονίδιο που κωδικοποιεί για την πρωτείνη Τοποισομεράση ΙΙα (Topo IIa) εδράζεται στο χρωμόσωμα 17 (γονιδιακή θέση: 17q21.2) και συγχρονίζεται δομικά επί ενός τμήματος του χρωμοσώματος με ένα άλλο σημαντικό γονίδιο, το HER2/neu (17q12). Λειτουργικά η πρωτείνη δρα ως ένζυμο ρύθμισης και ομοιοστασίας της δομής του DNA. Συγκεκριμένα ρυθμίζει τη στερεοδιάταξη, την τοπολογία του μορίου στο χώρο αποκόπτοντας τα υπερελικωμένα τμήματά του, ευοδώνοντας την ομαλή μετάβαση της μίας μέσα από την αντίστοιχη, συμβάλλοντας επίσης θετικά στη ρύθμιση της μεταγραφής του μορίου ενώ σε επίπεδο χρωμοσώματος ωθεί τη συμπύκνωση του και τον ομαλό αποχωρισμό των χρωματίδων. Η τοποισομεράση ΙΙα μοιράζεται το σημαντικό ρυθμιστικό της ρόλο με την τοποισομεράση Ι που εδράζεται στο χρωμόσωμα 3. Πολλές σημαντικές μελέτες αναφέρονται στη συσχέτιση της έκφρασής της με την πρόγνωση ασθενών πασχόντων από καρκινώματα διάφορης ιστικής προέλευσης και μέσω των μηχανισμών ενίσχυσης ή διαγραφής σπανιότερα του γονιδίου. Όσον αφορά την επίδραση της έκφρασης του μορίου στα αδενοκαρκινώματα του παχέος εντέρου, υπάρχουν βιβλιογραφικά δεδομένα, τα οποία καταδεικνύουν μια υπερέκφραση που πιθανόν με βάση το μοριακό υπόστρωμα δύναται να χρησιμοποιηθεί για εφαρμογή στοχευμένης χημειοθεραπείας ειδικά ανθρακυκλινών, όπως συμβαίνει ογκολογικά στον καρκίνο του μαστού. Αποτελεί όμως ενδιαφέρουσα παράμετρο για την πρωτείνη ότι αυτή εκφράζεται κυρίως στο τελικό χρονικά τμήμα της φάσης S phase με μία αιχμή επίσης στις G2/M. Κατά συνέπεια και σε αντίθεση με το δείκτη ki 67 η έκφραση της συσσωρεύεται περισσότερο σε ενεργές φάσεις που αντανακλούν τον κυτταρικό πολλαπλασιασμό. Σκοπός της διπλωματικής εργασίας τίθεται η συγκριτική μελέτη της έκφρασης των δύο αυτών δεικτών (ki67 &amp; topoisomerase IIa) σε αδενοκαρκινώματα του παχέος εντέρου. Η μελέτη θα περιλαμβάνει πενήντα (n=50) ιστικές τομές συνολικά από εικοσί πέντε (n=25) αντίστοιχους κακοήθεις όγκους, ανοσοχρωσμένες με τα αντίστοιχα αντισώματα για τους δύο δείκτες. Η πρωτεινική έκφραση θα υπολογισθεί ψηφιακά με υπολογιστική ανάλυση εικόνας και τα δεδομένα θα συσχετισθούν με διαθέσιμες αρχειακές κλινικοεργαστηριακές παραμέτρους των αντίστοιχων αδενοκαρκινωμάτων παχέος εντέρου.","abstract_has_math":false,"creators":["Νιώτης Αθανάσιος","Niotis Athanasios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:33:26Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2838832"],"render_values":[{"text":"uoadl:2838832","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2838832","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2838832","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2838832","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Νιώτης Αθανάσιος","Niotis Athanasios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2838832","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2838832"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η απορρύθμιση γονιδίων που κωδικοποιούν για πρωτείνες κομβικές στη διαδικασία καρκινογένεσης απαντάται σε επιθήλια ενός ευρέως φάσματος οργάνων. Η νεοπλασματική εκτροπή και η καρκινική μεταμόρφωση επιθηλιακών κυττάρων αποτελεί μια προοδευτική, πολυσταδιακή διαδικασία στην οποία ενσωματώνονται χρωμοσωμιακές και ειδικές γονιδιακές -δομικού και αριθμητικού τύπου- αστάθειες. Ιδιαίτερα στη σύγχρονη μοριακή ιατρική, η ανίχνευση συγκεκριμένων τύπων γενετικών και επιγενετικών συμβάντων (σημειακές μεταλλάξεις, ενισχύσεις ή διαγραφές γονιδίων, πολυσωμία ή ανευπλοειδία χρωμοσωμάτων, διαταραχές μεθυλίωσης υποκινητών γονιδίων) οδηγεί σε στοχευμένες θεραπευτικές προσεγγίσεις. Ειδικότερα, η διαταραχή του κυτταρικού κύκλου οδηγεί σε αποδιοργάνωση του πυρήνα και των φάσεών του και είναι πολύ σημαντική η αποτύπωση του κυτταρικού πολλαπλασιασμού μέσω έκφρασης αξιόπιστων πρωτεινικών δεικτών. Το γονίδιο ki 67 στο χρωμόσωμα 10 (γονιδιακή θέση: 10q25) κωδικοποιεί για την αντίστοιχη πρωτείνη η οποία εκφράζεται στον πυρήνα - κι ειδικότερα στον πυρηνίσκο - σε όλες τις φάσεις του κυτταρικού κύκλου (G1/G2/S/M) εκτός της Go (φάση ηρεμίας). Στην πραγματικότητα, εμφανίζεται μια προοδευτική μεταβολή της έκφρασης του μορίου με την αιχμή στις G2/M φάσεις. Η ευρύτητα όμως της έκφρασης αυτής, η οποία διατρέχει πολλές φάσεις και δεν εστιάζεται περισσότερο σε μία αποτελεί γι πολλές μελέτες ένδειξη μη ισχυρής ειδικότητας στον συνολικό κυτταρικό πολλαπλασιασμό. Επιπρόσθετα, δεν έχει συσχετισθεί με τη δυνατότητα στόχευσής του από παράγοντες με χαρακτηριστικά αποκλεισμού της έκφρασής του. Αντίθετα, το γονίδιο που κωδικοποιεί για την πρωτείνη Τοποισομεράση ΙΙα (Topo IIa) εδράζεται στο χρωμόσωμα 17 (γονιδιακή θέση: 17q21.2) και συγχρονίζεται δομικά επί ενός τμήματος του χρωμοσώματος με ένα άλλο σημαντικό γονίδιο, το HER2/neu (17q12). Λειτουργικά η πρωτείνη δρα ως ένζυμο ρύθμισης και ομοιοστασίας της δομής του DNA. Συγκεκριμένα ρυθμίζει τη στερεοδιάταξη, την τοπολογία του μορίου στο χώρο αποκόπτοντας τα υπερελικωμένα τμήματά του, ευοδώνοντας την ομαλή μετάβαση της μίας μέσα από την αντίστοιχη, συμβάλλοντας επίσης θετικά στη ρύθμιση της μεταγραφής του μορίου ενώ σε επίπεδο χρωμοσώματος ωθεί τη συμπύκνωση του και τον ομαλό αποχωρισμό των χρωματίδων. Η τοποισομεράση ΙΙα μοιράζεται το σημαντικό ρυθμιστικό της ρόλο με την τοποισομεράση Ι που εδράζεται στο χρωμόσωμα 3. Πολλές σημαντικές μελέτες αναφέρονται στη συσχέτιση της έκφρασής της με την πρόγνωση ασθενών πασχόντων από καρκινώματα διάφορης ιστικής προέλευσης και μέσω των μηχανισμών ενίσχυσης ή διαγραφής σπανιότερα του γονιδίου. Όσον αφορά την επίδραση της έκφρασης του μορίου στα αδενοκαρκινώματα του παχέος εντέρου, υπάρχουν βιβλιογραφικά δεδομένα, τα οποία καταδεικνύουν μια υπερέκφραση που πιθανόν με βάση το μοριακό υπόστρωμα δύναται να χρησιμοποιηθεί για εφαρμογή στοχευμένης χημειοθεραπείας ειδικά ανθρακυκλινών, όπως συμβαίνει ογκολογικά στον καρκίνο του μαστού. Αποτελεί όμως ενδιαφέρουσα παράμετρο για την πρωτείνη ότι αυτή εκφράζεται κυρίως στο τελικό χρονικά τμήμα της φάσης S phase με μία αιχμή επίσης στις G2/M. Κατά συνέπεια και σε αντίθεση με το δείκτη ki 67 η έκφραση της συσσωρεύεται περισσότερο σε ενεργές φάσεις που αντανακλούν τον κυτταρικό πολλαπλασιασμό. Σκοπός της διπλωματικής εργασίας τίθεται η συγκριτική μελέτη της έκφρασης των δύο αυτών δεικτών (ki67 & topoisomerase IIa) σε αδενοκαρκινώματα του παχέος εντέρου. Η μελέτη θα περιλαμβάνει πενήντα (n=50) ιστικές τομές συνολικά από εικοσί πέντε (n=25) αντίστοιχους κακοήθεις όγκους, ανοσοχρωσμένες με τα αντίστοιχα αντισώματα για τους δύο δείκτες. Η πρωτεινική έκφραση θα υπολογισθεί ψηφιακά με υπολογιστική ανάλυση εικόνας και τα δεδομένα θα συσχετισθούν με διαθέσιμες αρχειακές κλινικοεργαστηριακές παραμέτρους των αντίστοιχων αδενοκαρκινωμάτων παχέος εντέρου.","Ki-67 gene located on chromosome 10 (10q25) encodes a protein which is expressed in the nucleolus in all cell cycle phases except Go (arrest phase). In fact, Ki-67 expression increases as a cell progresses through the cell cycle, with highest expression being seen in G2/M phase cells. Concerning colon adenocarcinoma, Ki-67 is frequently overexpressed, but its prognostic significance is under investigation. Alternatively, there is an increasing use of some other proteins for evaluating cell proliferation rates, such as topoisomerases5. Topoisomerases are a class of nucleic enzymes, which affect the topological structure of DNA. The main members of the family are Topoisomerase I (gene location 20q11), Topoisomerase II alpha (Topo IIa – gene location 17q21) and Topoisomerase IIb (gene location 3p24). Topo IIa and b isomers’ combined action promotes temporarily cutting and rejoining the DNA double helix. Winding and unwinding of the DNA double strand is a critically important molecular mechanism for replication, transcription and repair of chromosome structure. Topo IIa, with a molecular mass of 170 kDa, is expressed in proliferating cells in late S phase with a peak in G2/M phases, where it is believed to be the primary mediator of chromosome condensation. Correlating Ki-67 to Topo IIa duration of expression, Topo IIa protein level seems to provide a better estimation of the number of actively proliferating cells and for this reason it could be used as a reliable marker of proliferation. Furthermore, topoisomerases inhibition promotes cell death and for this reason they are targets for specific chemotherapy. Some clinical studies have shown that adjuvant chemotherapy based on a combination of anthracyclines (doxorubicin, etoposide) and fluorouracil/cyclophosphamide or carboplatin/paclitaxel is very effective in patients with breast, endometrial or also ovarian cancer. In the current study we will focus on co-expression of the two proliferation markers in twenty-five (n=25) cases of colon adenocarcinoma analyzed by IHC. Digital image analysis assay (DIA) will be performed for evaluating the results (Nuclear Labeling Index-NLI). Survival analysis based on a variety of clinic-pathological parameters will also be implemented."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συγκριτική μελέτη έκφρασης δεικτών κυτταρικού πολλαπλασιασμού Ki67 και Topoisomerase IIa στο αδενοκαρκίνωμα του παχέος εντέρου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Νιώτης Αθανάσιος","Niotis Athanasios"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Η απορρύθμιση γονιδίων που κωδικοποιούν για πρωτείνες κομβικές στη διαδικασία καρκινογένεσης απαντάται σε επιθήλια ενός ευρέως φάσματος οργάνων. Η νεοπλασματική εκτροπή και η καρκινική μεταμόρφωση επιθηλιακών κυττάρων αποτελεί μια προοδευτική, πολυσταδιακή διαδικασία στην οποία ενσωματώνονται χρωμοσωμιακές και ειδικές γονιδιακές -δομικού και αριθμητικού τύπου- αστάθειες. Ιδιαίτερα στη σύγχρονη μοριακή ιατρική, η ανίχνευση συγκεκριμένων τύπων γενετικών και επιγενετικών συμβάντων (σημειακές μεταλλάξεις, ενισχύσεις ή διαγραφές γονιδίων, πολυσωμία ή ανευπλοειδία χρωμοσωμάτων, διαταραχές μεθυλίωσης υποκινητών γονιδίων) οδηγεί σε στοχευμένες θεραπευτικές προσεγγίσεις. Ειδικότερα, η διαταραχή του κυτταρικού κύκλου οδηγεί σε αποδιοργάνωση του πυρήνα και των φάσεών του και είναι πολύ σημαντική η αποτύπωση του κυτταρικού πολλαπλασιασμού μέσω έκφρασης αξιόπιστων πρωτεινικών δεικτών. Το γονίδιο ki 67 στο χρωμόσωμα 10 (γονιδιακή θέση: 10q25) κωδικοποιεί για την αντίστοιχη πρωτείνη η οποία εκφράζεται στον πυρήνα - κι ειδικότερα στον πυρηνίσκο - σε όλες τις φάσεις του κυτταρικού κύκλου (G1/G2/S/M) εκτός της Go (φάση ηρεμίας). Στην πραγματικότητα, εμφανίζεται μια προοδευτική μεταβολή της έκφρασης του μορίου με την αιχμή στις G2/M φάσεις. Η ευρύτητα όμως της έκφρασης αυτής, η οποία διατρέχει πολλές φάσεις και δεν εστιάζεται περισσότερο σε μία αποτελεί γι πολλές μελέτες ένδειξη μη ισχυρής ειδικότητας στον συνολικό κυτταρικό πολλαπλασιασμό. Επιπρόσθετα, δεν έχει συσχετισθεί με τη δυνατότητα στόχευσής του από παράγοντες με χαρακτηριστικά αποκλεισμού της έκφρασής του. Αντίθετα, το γονίδιο που κωδικοποιεί για την πρωτείνη Τοποισομεράση ΙΙα (Topo IIa) εδράζεται στο χρωμόσωμα 17 (γονιδιακή θέση: 17q21.2) και συγχρονίζεται δομικά επί ενός τμήματος του χρωμοσώματος με ένα άλλο σημαντικό γονίδιο, το HER2/neu (17q12). Λειτουργικά η πρωτείνη δρα ως ένζυμο ρύθμισης και ομοιοστασίας της δομής του DNA. Συγκεκριμένα ρυθμίζει τη στερεοδιάταξη, την τοπολογία του μορίου στο χώρο αποκόπτοντας τα υπερελικωμένα τμήματά του, ευοδώνοντας την ομαλή μετάβαση της μίας μέσα από την αντίστοιχη, συμβάλλοντας επίσης θετικά στη ρύθμιση της μεταγραφής του μορίου ενώ σε επίπεδο χρωμοσώματος ωθεί τη συμπύκνωση του και τον ομαλό αποχωρισμό των χρωματίδων. Η τοποισομεράση ΙΙα μοιράζεται το σημαντικό ρυθμιστικό της ρόλο με την τοποισομεράση Ι που εδράζεται στο χρωμόσωμα 3. Πολλές σημαντικές μελέτες αναφέρονται στη συσχέτιση της έκφρασής της με την πρόγνωση ασθενών πασχόντων από καρκινώματα διάφορης ιστικής προέλευσης και μέσω των μηχανισμών ενίσχυσης ή διαγραφής σπανιότερα του γονιδίου. Όσον αφορά την επίδραση της έκφρασης του μορίου στα αδενοκαρκινώματα του παχέος εντέρου, υπάρχουν βιβλιογραφικά δεδομένα, τα οποία καταδεικνύουν μια υπερέκφραση που πιθανόν με βάση το μοριακό υπόστρωμα δύναται να χρησιμοποιηθεί για εφαρμογή στοχευμένης χημειοθεραπείας ειδικά ανθρακυκλινών, όπως συμβαίνει ογκολογικά στον καρκίνο του μαστού. Αποτελεί όμως ενδιαφέρουσα παράμετρο για την πρωτείνη ότι αυτή εκφράζεται κυρίως στο τελικό χρονικά τμήμα της φάσης S phase με μία αιχμή επίσης στις G2/M. Κατά συνέπεια και σε αντίθεση με το δείκτη ki 67 η έκφραση της συσσωρεύεται περισσότερο σε ενεργές φάσεις που αντανακλούν τον κυτταρικό πολλαπλασιασμό. Σκοπός της διπλωματικής εργασίας τίθεται η συγκριτική μελέτη της έκφρασης των δύο αυτών δεικτών (ki67 & topoisomerase IIa) σε αδενοκαρκινώματα του παχέος εντέρου. Η μελέτη θα περιλαμβάνει πενήντα (n=50) ιστικές τομές συνολικά από εικοσί πέντε (n=25) αντίστοιχους κακοήθεις όγκους, ανοσοχρωσμένες με τα αντίστοιχα αντισώματα για τους δύο δείκτες. Η πρωτεινική έκφραση θα υπολογισθεί ψηφιακά με υπολογιστική ανάλυση εικόνας και τα δεδομένα θα συσχετισθούν με διαθέσιμες αρχειακές κλινικοεργαστηριακές παραμέτρους των αντίστοιχων αδενοκαρκινωμάτων παχέος εντέρου.","Ki-67 gene located on chromosome 10 (10q25) encodes a protein which is expressed in the nucleolus in all cell cycle phases except Go (arrest phase). In fact, Ki-67 expression increases as a cell progresses through the cell cycle, with highest expression being seen in G2/M phase cells. Concerning colon adenocarcinoma, Ki-67 is frequently overexpressed, but its prognostic significance is under investigation. Alternatively, there is an increasing use of some other proteins for evaluating cell proliferation rates, such as topoisomerases5. Topoisomerases are a class of nucleic enzymes, which affect the topological structure of DNA. The main members of the family are Topoisomerase I (gene location 20q11), Topoisomerase II alpha (Topo IIa – gene location 17q21) and Topoisomerase IIb (gene location 3p24). Topo IIa and b isomers’ combined action promotes temporarily cutting and rejoining the DNA double helix. Winding and unwinding of the DNA double strand is a critically important molecular mechanism for replication, transcription and repair of chromosome structure. Topo IIa, with a molecular mass of 170 kDa, is expressed in proliferating cells in late S phase with a peak in G2/M phases, where it is believed to be the primary mediator of chromosome condensation. Correlating Ki-67 to Topo IIa duration of expression, Topo IIa protein level seems to provide a better estimation of the number of actively proliferating cells and for this reason it could be used as a reliable marker of proliferation. Furthermore, topoisomerases inhibition promotes cell death and for this reason they are targets for specific chemotherapy. Some clinical studies have shown that adjuvant chemotherapy based on a combination of anthracyclines (doxorubicin, etoposide) and fluorouracil/cyclophosphamide or carboplatin/paclitaxel is very effective in patients with breast, endometrial or also ovarian cancer. In the current study we will focus on co-expression of the two proliferation markers in twenty-five (n=25) cases of colon adenocarcinoma analyzed by IHC. Digital image analysis assay (DIA) will be performed for evaluating the results (Nuclear Labeling Index-NLI). Survival analysis based on a variety of clinic-pathological parameters will also be implemented."],"dc:identifier":["uoadl:2838832","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2838832"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Συγκριτική μελέτη έκφρασης δεικτών κυτταρικού πολλαπλασιασμού Ki67 και Topoisomerase IIa στο αδενοκαρκίνωμα του παχέος εντέρου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:33:26Z"}