{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2839049"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2839049","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Υπερηχογραφική αξιολόγηση των μασχαλιαίων λεμφαδένων και σύγκριση των αποτελεσμάτων με τη βιοψία του φρουρού λεμφαδένα σε γυναίκες με καρκίνο μαστού.","abstract":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η προεγχειρητική σταδιοποίηση της μασχάλης σε ασθενείς με καρκίνο μαστού, αποτελεί θεμελιώδες κομμάτι της σύγχρονης χειρουργικής ογκολογίας, αφού καθορίζει τόσο την πρόγνωση όσο και τη θεραπευτική προσέγγιση της γυναίκας. H διαδικασία του φρουρού λεμφαδένα έχει γίνει η «χρυσή σταθερά» για την αξιολόγηση της μασχάλης σε ασθενείς με πρώιμο καρκίνο μαστού, χωρίς ωστόσο να στερείται επιπλοκών ή ψευδώς αρνητικών ευρημάτων. ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να συγκρίνει συγκεκριμένα υπερηχογραφικά χαρακτηριστικά των μασχαλιαίων λεμφαδένων με τα αποτελέσματα της παθολογοανατομικής εξέτασής τους και να ελέγξει τη διαγνωστική αξία των υπερήχων στην αναγνώριση της μεταστατικής διήθησης. Tέλος να εκτιμήσει αν το υπερηχογράφημα θα μπορούσε δυνητικά να αντικαταστήσει την SLNB* στην σταδιοποίηση της μασχάλης. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ: Στη μονάδα μαστού της Ά Προπαιδευτικής Χειρουργικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, 12 γυναίκες με ιστολογικά επιβεβαιωμένο καρκίνο μαστού, εξετάστηκαν υπερηχογραφικά στην μασχάλη. Η μελέτη έλαβε χώρα από τον Φεβρουάριο 2018 μέχρι τον Ιούλιο του 2018, Οι λεμφαδένες αξιολογήθηκαν με συμβατικό B-mode υπερηχογράφημα ως προς τα μορφολογικά τους χαρακτηριστικά (σχήμα, πάχος φλοιού, πύλη), με έγχρωμο Doppler ως προς το πρότυπο αγγείωσής τους και με strain ελαστογραφία ως προς τη σκληρότητά τους. Οι ύποπτοι λεμφαδένες σημάνθηκαν με άγκιστρο και αφαιρέθηκαν κατά τη χειρουργική διαδικασία του φρουρού λεμφαδένα. Κατόπιν ακολούθησε σύγκριση των αποτελεσμάτων με την ιστολογική εξέταση. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Από την αξιολόγηση καθενός υπερηχογραφικού χαρακτηριστικού ξεχωριστά ως προγνωστικού δείκτη κακοήθειας, προέκυψαν τα εξής: Την μεγαλύτερη ευαισθησία σαν μέτρο εκτίμησης κακοήθειας(100%) είχε το “πάχος φλοιού > 3mm”. Ωστόσο αυτό ως μόνο κριτήριο εμφάνισε χαμηλή ειδικότητα (< 50%) και ακρίβεια μόλις 56%. Την μεγαλύτερη ειδικότητα (100%) και αρνητική προγνωστική αξία (88%) παρουσίασαν η “εξάλειψη της πύλης” και η “άναρχη περιφερική αγγείωση” εμφανίζοντας και υψηλή διαγνωστική ακρίβεια (89%), χωρίς όμως να παρουσιάζουν αξιόλογη ευαισθησία (μόλις 50% η κάθε παράμετρος). Για την αξιολόγηση της υπερηχογραφικής εξέτασης συνολικά ως δείκτη κακοήθειας, θεωρήσαμε δύο διαφορετικές παραδοχές για το ως προς το πότε η εξέταση θεωρείται θετική: α) εξέταση θετική αν έστω και ένα υπερηχογραφικό κριτήριο είναι ύποπτο και β) εξέταση θετική αν τουλάχιστον δύο υπερηχογραφικά κριτήρια είναι ύποπτα. Με βάση την πρώτη παραδοχή πετύχαμε πολύ υψηλά ποσοστά ευαισθησίας και αρνητικής προγνωστικής αξίας (100%), αλλά χαμηλή ειδικότητα (<50%). Από την άλλη, με την δεύτερη παραδοχή η ευαισθησία μειώθηκε στο 50%, με μια αύξηση της ειδικότητας στο 79% και με συνολικά μεγαλύτερη ακρίβεια της εξέτασης (75% από 50%). Τέλος, η προσθήκη της strain ελαστογραφίας δε φάνηκε να αυξάνει σημαντικά την ευαισθησία, την ειδικότητα ή την ακρίβεια της μεθόδου. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Με βάση τα αποτελέσματά μας αλλά και την ανασκόπηση της βιβλιογραφίας, καταλήγουμε στα εξής: Η υπερηχογραφική εξέταση με ή χωρίς strain ελαστογραφία δεν μπορεί ακόμη με τα σημερινά δεδομένα να παρακάμψει τη διαδικασία του φρουρού λεμφαδένα. Όταν μεν είναι αρνητική, η διαδικασία του φρουρού θα πρέπει να γίνεται, για την ελαχιστοποίηση των ψευδώς αρνητικών ευρημάτων. Αν όμως είναι θετική και εφόσον αυτό επιβεβαιωθεί με διαδερμική βιοψία, η SLNB* παρακάμπτεται και προχωρούμε σε λεμφαδενικό καθαρισμό. Μελέτη των νέων τεχνολογιών αλλά και μεγαλύτερων σειρών ασθενών απαιτείται, για να αποδειχθεί αν στο μέλλον το υπερηχογράφημα θα μπορούσε να αντικαταστήσει το απόλυτο σημείο αναφοράς, που είναι η ιστολογική εξέταση.","abstract_html":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η προεγχειρητική σταδιοποίηση της μασχάλης σε ασθενείς με καρκίνο μαστού, αποτελεί θεμελιώδες κομμάτι της σύγχρονης χειρουργικής ογκολογίας, αφού καθορίζει τόσο την πρόγνωση όσο και τη θεραπευτική προσέγγιση της γυναίκας. H διαδικασία του φρουρού λεμφαδένα έχει γίνει η «χρυσή σταθερά» για την αξιολόγηση της μασχάλης σε ασθενείς με πρώιμο καρκίνο μαστού, χωρίς ωστόσο να στερείται επιπλοκών ή ψευδώς αρνητικών ευρημάτων. ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να συγκρίνει συγκεκριμένα υπερηχογραφικά χαρακτηριστικά των μασχαλιαίων λεμφαδένων με τα αποτελέσματα της παθολογοανατομικής εξέτασής τους και να ελέγξει τη διαγνωστική αξία των υπερήχων στην αναγνώριση της μεταστατικής διήθησης. Tέλος να εκτιμήσει αν το υπερηχογράφημα θα μπορούσε δυνητικά να αντικαταστήσει την SLNB* στην σταδιοποίηση της μασχάλης. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ: Στη μονάδα μαστού της Ά Προπαιδευτικής Χειρουργικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, 12 γυναίκες με ιστολογικά επιβεβαιωμένο καρκίνο μαστού, εξετάστηκαν υπερηχογραφικά στην μασχάλη. Η μελέτη έλαβε χώρα από τον Φεβρουάριο 2018 μέχρι τον Ιούλιο του 2018, Οι λεμφαδένες αξιολογήθηκαν με συμβατικό B-mode υπερηχογράφημα ως προς τα μορφολογικά τους χαρακτηριστικά (σχήμα, πάχος φλοιού, πύλη), με έγχρωμο Doppler ως προς το πρότυπο αγγείωσής τους και με strain ελαστογραφία ως προς τη σκληρότητά τους. Οι ύποπτοι λεμφαδένες σημάνθηκαν με άγκιστρο και αφαιρέθηκαν κατά τη χειρουργική διαδικασία του φρουρού λεμφαδένα. Κατόπιν ακολούθησε σύγκριση των αποτελεσμάτων με την ιστολογική εξέταση. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Από την αξιολόγηση καθενός υπερηχογραφικού χαρακτηριστικού ξεχωριστά ως προγνωστικού δείκτη κακοήθειας, προέκυψαν τα εξής: Την μεγαλύτερη ευαισθησία σαν μέτρο εκτίμησης κακοήθειας(100%) είχε το “πάχος φλοιού &gt; 3mm”. Ωστόσο αυτό ως μόνο κριτήριο εμφάνισε χαμηλή ειδικότητα (&lt; 50%) και ακρίβεια μόλις 56%. Την μεγαλύτερη ειδικότητα (100%) και αρνητική προγνωστική αξία (88%) παρουσίασαν η “εξάλειψη της πύλης” και η “άναρχη περιφερική αγγείωση” εμφανίζοντας και υψηλή διαγνωστική ακρίβεια (89%), χωρίς όμως να παρουσιάζουν αξιόλογη ευαισθησία (μόλις 50% η κάθε παράμετρος). Για την αξιολόγηση της υπερηχογραφικής εξέτασης συνολικά ως δείκτη κακοήθειας, θεωρήσαμε δύο διαφορετικές παραδοχές για το ως προς το πότε η εξέταση θεωρείται θετική: α) εξέταση θετική αν έστω και ένα υπερηχογραφικό κριτήριο είναι ύποπτο και β) εξέταση θετική αν τουλάχιστον δύο υπερηχογραφικά κριτήρια είναι ύποπτα. Με βάση την πρώτη παραδοχή πετύχαμε πολύ υψηλά ποσοστά ευαισθησίας και αρνητικής προγνωστικής αξίας (100%), αλλά χαμηλή ειδικότητα (&lt;50%). Από την άλλη, με την δεύτερη παραδοχή η ευαισθησία μειώθηκε στο 50%, με μια αύξηση της ειδικότητας στο 79% και με συνολικά μεγαλύτερη ακρίβεια της εξέτασης (75% από 50%). Τέλος, η προσθήκη της strain ελαστογραφίας δε φάνηκε να αυξάνει σημαντικά την ευαισθησία, την ειδικότητα ή την ακρίβεια της μεθόδου. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Με βάση τα αποτελέσματά μας αλλά και την ανασκόπηση της βιβλιογραφίας, καταλήγουμε στα εξής: Η υπερηχογραφική εξέταση με ή χωρίς strain ελαστογραφία δεν μπορεί ακόμη με τα σημερινά δεδομένα να παρακάμψει τη διαδικασία του φρουρού λεμφαδένα. Όταν μεν είναι αρνητική, η διαδικασία του φρουρού θα πρέπει να γίνεται, για την ελαχιστοποίηση των ψευδώς αρνητικών ευρημάτων. Αν όμως είναι θετική και εφόσον αυτό επιβεβαιωθεί με διαδερμική βιοψία, η SLNB* παρακάμπτεται και προχωρούμε σε λεμφαδενικό καθαρισμό. Μελέτη των νέων τεχνολογιών αλλά και μεγαλύτερων σειρών ασθενών απαιτείται, για να αποδειχθεί αν στο μέλλον το υπερηχογράφημα θα μπορούσε να αντικαταστήσει το απόλυτο σημείο αναφοράς, που είναι η ιστολογική εξέταση.","abstract_has_math":false,"creators":["Λιοβάρου Ειρήνη","Liovarou Eirini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:33:29Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2839049"],"render_values":[{"text":"uoadl:2839049","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2839049","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2839049","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2839049","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λιοβάρου Ειρήνη","Liovarou Eirini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2839049","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2839049"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η προεγχειρητική σταδιοποίηση της μασχάλης σε ασθενείς με καρκίνο μαστού, αποτελεί θεμελιώδες κομμάτι της σύγχρονης χειρουργικής ογκολογίας, αφού καθορίζει τόσο την πρόγνωση όσο και τη θεραπευτική προσέγγιση της γυναίκας. H διαδικασία του φρουρού λεμφαδένα έχει γίνει η «χρυσή σταθερά» για την αξιολόγηση της μασχάλης σε ασθενείς με πρώιμο καρκίνο μαστού, χωρίς ωστόσο να στερείται επιπλοκών ή ψευδώς αρνητικών ευρημάτων. ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να συγκρίνει συγκεκριμένα υπερηχογραφικά χαρακτηριστικά των μασχαλιαίων λεμφαδένων με τα αποτελέσματα της παθολογοανατομικής εξέτασής τους και να ελέγξει τη διαγνωστική αξία των υπερήχων στην αναγνώριση της μεταστατικής διήθησης. Tέλος να εκτιμήσει αν το υπερηχογράφημα θα μπορούσε δυνητικά να αντικαταστήσει την SLNB* στην σταδιοποίηση της μασχάλης. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ: Στη μονάδα μαστού της Ά Προπαιδευτικής Χειρουργικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, 12 γυναίκες με ιστολογικά επιβεβαιωμένο καρκίνο μαστού, εξετάστηκαν υπερηχογραφικά στην μασχάλη. Η μελέτη έλαβε χώρα από τον Φεβρουάριο 2018 μέχρι τον Ιούλιο του 2018, Οι λεμφαδένες αξιολογήθηκαν με συμβατικό B-mode υπερηχογράφημα ως προς τα μορφολογικά τους χαρακτηριστικά (σχήμα, πάχος φλοιού, πύλη), με έγχρωμο Doppler ως προς το πρότυπο αγγείωσής τους και με strain ελαστογραφία ως προς τη σκληρότητά τους. Οι ύποπτοι λεμφαδένες σημάνθηκαν με άγκιστρο και αφαιρέθηκαν κατά τη χειρουργική διαδικασία του φρουρού λεμφαδένα. Κατόπιν ακολούθησε σύγκριση των αποτελεσμάτων με την ιστολογική εξέταση. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Από την αξιολόγηση καθενός υπερηχογραφικού χαρακτηριστικού ξεχωριστά ως προγνωστικού δείκτη κακοήθειας, προέκυψαν τα εξής: Την μεγαλύτερη ευαισθησία σαν μέτρο εκτίμησης κακοήθειας(100%) είχε το “πάχος φλοιού > 3mm”. Ωστόσο αυτό ως μόνο κριτήριο εμφάνισε χαμηλή ειδικότητα (< 50%) και ακρίβεια μόλις 56%. Την μεγαλύτερη ειδικότητα (100%) και αρνητική προγνωστική αξία (88%) παρουσίασαν η “εξάλειψη της πύλης” και η “άναρχη περιφερική αγγείωση” εμφανίζοντας και υψηλή διαγνωστική ακρίβεια (89%), χωρίς όμως να παρουσιάζουν αξιόλογη ευαισθησία (μόλις 50% η κάθε παράμετρος). Για την αξιολόγηση της υπερηχογραφικής εξέτασης συνολικά ως δείκτη κακοήθειας, θεωρήσαμε δύο διαφορετικές παραδοχές για το ως προς το πότε η εξέταση θεωρείται θετική: α) εξέταση θετική αν έστω και ένα υπερηχογραφικό κριτήριο είναι ύποπτο και β) εξέταση θετική αν τουλάχιστον δύο υπερηχογραφικά κριτήρια είναι ύποπτα. Με βάση την πρώτη παραδοχή πετύχαμε πολύ υψηλά ποσοστά ευαισθησίας και αρνητικής προγνωστικής αξίας (100%), αλλά χαμηλή ειδικότητα (<50%). Από την άλλη, με την δεύτερη παραδοχή η ευαισθησία μειώθηκε στο 50%, με μια αύξηση της ειδικότητας στο 79% και με συνολικά μεγαλύτερη ακρίβεια της εξέτασης (75% από 50%). Τέλος, η προσθήκη της strain ελαστογραφίας δε φάνηκε να αυξάνει σημαντικά την ευαισθησία, την ειδικότητα ή την ακρίβεια της μεθόδου. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Με βάση τα αποτελέσματά μας αλλά και την ανασκόπηση της βιβλιογραφίας, καταλήγουμε στα εξής: Η υπερηχογραφική εξέταση με ή χωρίς strain ελαστογραφία δεν μπορεί ακόμη με τα σημερινά δεδομένα να παρακάμψει τη διαδικασία του φρουρού λεμφαδένα. Όταν μεν είναι αρνητική, η διαδικασία του φρουρού θα πρέπει να γίνεται, για την ελαχιστοποίηση των ψευδώς αρνητικών ευρημάτων. Αν όμως είναι θετική και εφόσον αυτό επιβεβαιωθεί με διαδερμική βιοψία, η SLNB* παρακάμπτεται και προχωρούμε σε λεμφαδενικό καθαρισμό. Μελέτη των νέων τεχνολογιών αλλά και μεγαλύτερων σειρών ασθενών απαιτείται, για να αποδειχθεί αν στο μέλλον το υπερηχογράφημα θα μπορούσε να αντικαταστήσει το απόλυτο σημείο αναφοράς, που είναι η ιστολογική εξέταση.","INTRODUCTION: The pre-surgical staging of the axilla in breast cancer patients is a vital part of modern surgical oncology since both the prognosis and the treatment options depend on it. The sentinel lymph node dissection has become the “gold standard” for the axillary evaluation in patients with early breast cancer, albeit not without complications or false negative results. PURPOSE: The scope of this study is to compare specific ultrasound characteristics of axillary lymph nodes with the result of their histopathology examination and to test the diagnostic value of ultrasonography in identifying malignant infiltration. Finally, to estimate if ultrasound alone could possibly replace the SLNB* in axillary staging. MATERIALS AND METHODS: In the Breast Unit Department of the 1st Propaedeutic Surgical Clinic of the University of Athens, 12 women with histologically proven breast cancer were subjected to ultrasound evaluation of the axilla. The study took place from February 2018 to July 2018. The lymph nodes were evaluated with conventional B-mode ultrasound regarding their morphologic features (shape, cortex, hilum), with Color Doppler regarding their vascularization pattern and with strain elastography regarding their stiffness. Suspicious lymph nodes were hook-wired and removed during sentinel lymph node dissection. The ultrasound results for each node were finally compared to its histopathology report. RESULTS: From the evaluation of every distinct sonographic parameter as a prognostic index of lymph node malignancy, we reached the following conclusions: “Cortical thickness >3mm” showed the highest sensitivity as an indication of malignancy (100%). On the other hand this characteristic presented low specificity (<50%) and accuracy of just 56%. The “lack of fatty hilum” and “irregular peripheral vascularity” were the two parameters that showed the maximum specificity (100%) and negative predictive value (88%), with high diagnostic accuracy (89%) at the same time. Nevertheless the sensitivity was barely 50% for each one of these two characteristics. To evaluate the diagnostic accuracy of the sonographic examination as a whole, we considered two different hypotheses so as to when the examination is positive: a) the ultrasound is positive (=suspicious for malignancy) even with one abnormal sonographic criterion. b) the ultrasound is considered positive when at least two sonographic criteria are abnormal. According to the first hypothesis we reached a high percentage of sensitivity and negative predictive value (100%) with low specificity (<50%). Albeit according to the second hypothesis sensitivity goes down to 50% with an increase in specificity (79%) and with overall higher accuracy (75% compared to 50% in the first issue). Finally the addition of strain elastography to the conventional ultrasound examination doesn’t seem to improve sensitivity, specificity or the accuracy of the method. CONCLUSIONS: According to the results of this study and the literature review, we conclude the following: The ultrasound examination with or without strain elastography cannot replace the sentinel lymph node biopsy at least not with the contemporary data. When the ultrasound is negative we should proceed to the SLNB* to minimize the false negative findings. On the other hand when the ultrasound is positive and proven to be so after percutaneous sampling, we are allowed to skip the SLNB and proceed to axillary dissection. Review of large series of patients and testing of novel technologies is necessary to find out if the ultrasound could possibly replace the “ground truth” of histopathologic examination, in the future."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Υπερηχογραφική αξιολόγηση των μασχαλιαίων λεμφαδένων και σύγκριση των αποτελεσμάτων με τη βιοψία του φρουρού λεμφαδένα σε γυναίκες με καρκίνο μαστού."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λιοβάρου Ειρήνη","Liovarou Eirini"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η προεγχειρητική σταδιοποίηση της μασχάλης σε ασθενείς με καρκίνο μαστού, αποτελεί θεμελιώδες κομμάτι της σύγχρονης χειρουργικής ογκολογίας, αφού καθορίζει τόσο την πρόγνωση όσο και τη θεραπευτική προσέγγιση της γυναίκας. H διαδικασία του φρουρού λεμφαδένα έχει γίνει η «χρυσή σταθερά» για την αξιολόγηση της μασχάλης σε ασθενείς με πρώιμο καρκίνο μαστού, χωρίς ωστόσο να στερείται επιπλοκών ή ψευδώς αρνητικών ευρημάτων. ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να συγκρίνει συγκεκριμένα υπερηχογραφικά χαρακτηριστικά των μασχαλιαίων λεμφαδένων με τα αποτελέσματα της παθολογοανατομικής εξέτασής τους και να ελέγξει τη διαγνωστική αξία των υπερήχων στην αναγνώριση της μεταστατικής διήθησης. Tέλος να εκτιμήσει αν το υπερηχογράφημα θα μπορούσε δυνητικά να αντικαταστήσει την SLNB* στην σταδιοποίηση της μασχάλης. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ: Στη μονάδα μαστού της Ά Προπαιδευτικής Χειρουργικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, 12 γυναίκες με ιστολογικά επιβεβαιωμένο καρκίνο μαστού, εξετάστηκαν υπερηχογραφικά στην μασχάλη. Η μελέτη έλαβε χώρα από τον Φεβρουάριο 2018 μέχρι τον Ιούλιο του 2018, Οι λεμφαδένες αξιολογήθηκαν με συμβατικό B-mode υπερηχογράφημα ως προς τα μορφολογικά τους χαρακτηριστικά (σχήμα, πάχος φλοιού, πύλη), με έγχρωμο Doppler ως προς το πρότυπο αγγείωσής τους και με strain ελαστογραφία ως προς τη σκληρότητά τους. Οι ύποπτοι λεμφαδένες σημάνθηκαν με άγκιστρο και αφαιρέθηκαν κατά τη χειρουργική διαδικασία του φρουρού λεμφαδένα. Κατόπιν ακολούθησε σύγκριση των αποτελεσμάτων με την ιστολογική εξέταση. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Από την αξιολόγηση καθενός υπερηχογραφικού χαρακτηριστικού ξεχωριστά ως προγνωστικού δείκτη κακοήθειας, προέκυψαν τα εξής: Την μεγαλύτερη ευαισθησία σαν μέτρο εκτίμησης κακοήθειας(100%) είχε το “πάχος φλοιού > 3mm”. Ωστόσο αυτό ως μόνο κριτήριο εμφάνισε χαμηλή ειδικότητα (< 50%) και ακρίβεια μόλις 56%. Την μεγαλύτερη ειδικότητα (100%) και αρνητική προγνωστική αξία (88%) παρουσίασαν η “εξάλειψη της πύλης” και η “άναρχη περιφερική αγγείωση” εμφανίζοντας και υψηλή διαγνωστική ακρίβεια (89%), χωρίς όμως να παρουσιάζουν αξιόλογη ευαισθησία (μόλις 50% η κάθε παράμετρος). Για την αξιολόγηση της υπερηχογραφικής εξέτασης συνολικά ως δείκτη κακοήθειας, θεωρήσαμε δύο διαφορετικές παραδοχές για το ως προς το πότε η εξέταση θεωρείται θετική: α) εξέταση θετική αν έστω και ένα υπερηχογραφικό κριτήριο είναι ύποπτο και β) εξέταση θετική αν τουλάχιστον δύο υπερηχογραφικά κριτήρια είναι ύποπτα. Με βάση την πρώτη παραδοχή πετύχαμε πολύ υψηλά ποσοστά ευαισθησίας και αρνητικής προγνωστικής αξίας (100%), αλλά χαμηλή ειδικότητα (<50%). Από την άλλη, με την δεύτερη παραδοχή η ευαισθησία μειώθηκε στο 50%, με μια αύξηση της ειδικότητας στο 79% και με συνολικά μεγαλύτερη ακρίβεια της εξέτασης (75% από 50%). Τέλος, η προσθήκη της strain ελαστογραφίας δε φάνηκε να αυξάνει σημαντικά την ευαισθησία, την ειδικότητα ή την ακρίβεια της μεθόδου. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Με βάση τα αποτελέσματά μας αλλά και την ανασκόπηση της βιβλιογραφίας, καταλήγουμε στα εξής: Η υπερηχογραφική εξέταση με ή χωρίς strain ελαστογραφία δεν μπορεί ακόμη με τα σημερινά δεδομένα να παρακάμψει τη διαδικασία του φρουρού λεμφαδένα. Όταν μεν είναι αρνητική, η διαδικασία του φρουρού θα πρέπει να γίνεται, για την ελαχιστοποίηση των ψευδώς αρνητικών ευρημάτων. Αν όμως είναι θετική και εφόσον αυτό επιβεβαιωθεί με διαδερμική βιοψία, η SLNB* παρακάμπτεται και προχωρούμε σε λεμφαδενικό καθαρισμό. Μελέτη των νέων τεχνολογιών αλλά και μεγαλύτερων σειρών ασθενών απαιτείται, για να αποδειχθεί αν στο μέλλον το υπερηχογράφημα θα μπορούσε να αντικαταστήσει το απόλυτο σημείο αναφοράς, που είναι η ιστολογική εξέταση.","INTRODUCTION: The pre-surgical staging of the axilla in breast cancer patients is a vital part of modern surgical oncology since both the prognosis and the treatment options depend on it. The sentinel lymph node dissection has become the “gold standard” for the axillary evaluation in patients with early breast cancer, albeit not without complications or false negative results. PURPOSE: The scope of this study is to compare specific ultrasound characteristics of axillary lymph nodes with the result of their histopathology examination and to test the diagnostic value of ultrasonography in identifying malignant infiltration. Finally, to estimate if ultrasound alone could possibly replace the SLNB* in axillary staging. MATERIALS AND METHODS: In the Breast Unit Department of the 1st Propaedeutic Surgical Clinic of the University of Athens, 12 women with histologically proven breast cancer were subjected to ultrasound evaluation of the axilla. The study took place from February 2018 to July 2018. The lymph nodes were evaluated with conventional B-mode ultrasound regarding their morphologic features (shape, cortex, hilum), with Color Doppler regarding their vascularization pattern and with strain elastography regarding their stiffness. Suspicious lymph nodes were hook-wired and removed during sentinel lymph node dissection. The ultrasound results for each node were finally compared to its histopathology report. RESULTS: From the evaluation of every distinct sonographic parameter as a prognostic index of lymph node malignancy, we reached the following conclusions: “Cortical thickness >3mm” showed the highest sensitivity as an indication of malignancy (100%). On the other hand this characteristic presented low specificity (<50%) and accuracy of just 56%. The “lack of fatty hilum” and “irregular peripheral vascularity” were the two parameters that showed the maximum specificity (100%) and negative predictive value (88%), with high diagnostic accuracy (89%) at the same time. Nevertheless the sensitivity was barely 50% for each one of these two characteristics. To evaluate the diagnostic accuracy of the sonographic examination as a whole, we considered two different hypotheses so as to when the examination is positive: a) the ultrasound is positive (=suspicious for malignancy) even with one abnormal sonographic criterion. b) the ultrasound is considered positive when at least two sonographic criteria are abnormal. According to the first hypothesis we reached a high percentage of sensitivity and negative predictive value (100%) with low specificity (<50%). Albeit according to the second hypothesis sensitivity goes down to 50% with an increase in specificity (79%) and with overall higher accuracy (75% compared to 50% in the first issue). Finally the addition of strain elastography to the conventional ultrasound examination doesn’t seem to improve sensitivity, specificity or the accuracy of the method. CONCLUSIONS: According to the results of this study and the literature review, we conclude the following: The ultrasound examination with or without strain elastography cannot replace the sentinel lymph node biopsy at least not with the contemporary data. When the ultrasound is negative we should proceed to the SLNB* to minimize the false negative findings. On the other hand when the ultrasound is positive and proven to be so after percutaneous sampling, we are allowed to skip the SLNB and proceed to axillary dissection. Review of large series of patients and testing of novel technologies is necessary to find out if the ultrasound could possibly replace the “ground truth” of histopathologic examination, in the future."],"dc:identifier":["uoadl:2839049","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2839049"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Υπερηχογραφική αξιολόγηση των μασχαλιαίων λεμφαδένων και σύγκριση των αποτελεσμάτων με τη βιοψία του φρουρού λεμφαδένα σε γυναίκες με καρκίνο μαστού."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:33:29Z"}