{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2839635"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2839635","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Θεραπείες διατήρησης γονιμότητας σε ασθενείς με γυναικολογικό καρκίνο","abstract":"Εισαγωγή: Οι γυναικολογικές κακοήθειες είναι σχετικά συχνές στον γυναικείο πληθυσμό, με εκτιμώμενη παγκόσμια συχνότητα εμφάνισης 222.700 νέων περιπτώσεων στην Ευρώπη. Αν και ο καρκίνος γενικά επηρεάζει τον ηλικιωμένο πληθυσμό, ένας σημαντικός αριθμός γυναικών αναπτύσσει καρκίνο σε νεαρή ηλικία. Την τελευταία δεκαετία, το 20% των ασθενών είχε μια πρώτη εγκυμοσύνη μετά από 40 χρόνια, με αποτέλεσμα μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου πριν από την τεκνοποίηση. Τα μακροπρόθεσμα ποσοστά επιβίωσης μετά τον γυναικολογικό καρκίνο, ειδικά σε νέους ασθενείς, αυξάνονται και όλες οι πτυχές της ποιότητας ζωής, συμπεριλαμβανομένης της διατήρησης της γονιμότητας, έχουν μεγάλη σημασία. Μεθοδολογία: Διεξήχθη έρευνα σε Medline, Pubmed, Medscape και Elsevier προκειμένου να βρεθούν αναφορές περιπτώσεων, μελέτες κοόρτης, προοπτικές ή αναδρομικές μελέτες, συστηματικές ανασκοπήσεις της βιβλιογραφίας και μετα-αναλύσεις, χρησιμοποιώντας τις λέξεις-κλειδιά “endometrial cancer”, “ovarian cancer”, “cervical cancer”, “gynecologic cancer” , “malignancy”, “fertility sparing”, “conservative treatment”, “IVF”, “assisted reproduction”. Αποτελέσματα: Οι χειρουργικές τεχνικές που αποσκοπούν στη διατήρηση της γονιμότητας έχουν αναπτυχθεί για τις γυναίκες που παρουσιάζουν γυναικολογικό καρκίνο που βρίσκεται σε πρώιμα στάδια. Οι ενδείξεις για τη χειρουργική διατήρησης της γονιμότητας περιορίζονται γενικά σε γυναίκες που εμφανίζουν όγκο χαμηλού βαθμού διαφοροποίησης σε πρώιμα στάδια ή με χαμηλό κακόηθες δυναμικό. Μέχρι τώρα, η χρήση τεχνικών διατήρησης γονιμότητας σε επιλεγμένους ασθενείς δεν φαίνεται να επηρεάζει αρνητικά τη συνολική επιβίωση και τα αποτελέσματα σχετικά με τη γονιμότητα που αναφέρθηκαν είναι ευνοϊκά. Ακόμα περισσότερα δεδομένα σχετικά με προχωρημένα στάδια ή υψηλότερους βαθμούς κακοήθειας και μεγαλύτερες περίοδοι παρακολούθησης απαιτούνται. Αρκετές τρέχουσες θεραπείες διατήρησης γονιμότητας μπορούν να οδηγήσουν σε υπογονιμότητα και οι τεχνικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής είναι απαραίτητες σε αυτές τις περιπτώσεις. Η συνολική ποιότητα ζωής ήταν ικανοποιητική σε ασθενείς με καρκίνο μετά από χειρουργική επέμβαση που εξασφάλιζε τη γονιμότητα. Συμπεράσματα: Οι χειρουργικές επεμβάσεις διατήρησης γονιμότητας είναι ένα βιώσιμο εργαλείο που επιτρέπει σε νέες ασθενείς με καρκίνο να εκπληρώσουν τον οικογενειακό προγραμματισμό τους χωρίς να βλάπτουν τα ογκολογικά αποτελέσματα. Οι ασθενείς με καρκίνο της αναπαραγωγικής ηλικίας θα πρέπει να υποβάλλονται σε συμβουλευτική γονιμότητας για να αναλύσουν αυτό το ευαίσθητο θέμα.","abstract_html":"Εισαγωγή: Οι γυναικολογικές κακοήθειες είναι σχετικά συχνές στον γυναικείο πληθυσμό, με εκτιμώμενη παγκόσμια συχνότητα εμφάνισης 222.700 νέων περιπτώσεων στην Ευρώπη. Αν και ο καρκίνος γενικά επηρεάζει τον ηλικιωμένο πληθυσμό, ένας σημαντικός αριθμός γυναικών αναπτύσσει καρκίνο σε νεαρή ηλικία. Την τελευταία δεκαετία, το 20% των ασθενών είχε μια πρώτη εγκυμοσύνη μετά από 40 χρόνια, με αποτέλεσμα μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου πριν από την τεκνοποίηση. Τα μακροπρόθεσμα ποσοστά επιβίωσης μετά τον γυναικολογικό καρκίνο, ειδικά σε νέους ασθενείς, αυξάνονται και όλες οι πτυχές της ποιότητας ζωής, συμπεριλαμβανομένης της διατήρησης της γονιμότητας, έχουν μεγάλη σημασία. Μεθοδολογία: Διεξήχθη έρευνα σε Medline, Pubmed, Medscape και Elsevier προκειμένου να βρεθούν αναφορές περιπτώσεων, μελέτες κοόρτης, προοπτικές ή αναδρομικές μελέτες, συστηματικές ανασκοπήσεις της βιβλιογραφίας και μετα-αναλύσεις, χρησιμοποιώντας τις λέξεις-κλειδιά “endometrial cancer”, “ovarian cancer”, “cervical cancer”, “gynecologic cancer” , “malignancy”, “fertility sparing”, “conservative treatment”, “IVF”, “assisted reproduction”. Αποτελέσματα: Οι χειρουργικές τεχνικές που αποσκοπούν στη διατήρηση της γονιμότητας έχουν αναπτυχθεί για τις γυναίκες που παρουσιάζουν γυναικολογικό καρκίνο που βρίσκεται σε πρώιμα στάδια. Οι ενδείξεις για τη χειρουργική διατήρησης της γονιμότητας περιορίζονται γενικά σε γυναίκες που εμφανίζουν όγκο χαμηλού βαθμού διαφοροποίησης σε πρώιμα στάδια ή με χαμηλό κακόηθες δυναμικό. Μέχρι τώρα, η χρήση τεχνικών διατήρησης γονιμότητας σε επιλεγμένους ασθενείς δεν φαίνεται να επηρεάζει αρνητικά τη συνολική επιβίωση και τα αποτελέσματα σχετικά με τη γονιμότητα που αναφέρθηκαν είναι ευνοϊκά. Ακόμα περισσότερα δεδομένα σχετικά με προχωρημένα στάδια ή υψηλότερους βαθμούς κακοήθειας και μεγαλύτερες περίοδοι παρακολούθησης απαιτούνται. Αρκετές τρέχουσες θεραπείες διατήρησης γονιμότητας μπορούν να οδηγήσουν σε υπογονιμότητα και οι τεχνικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής είναι απαραίτητες σε αυτές τις περιπτώσεις. Η συνολική ποιότητα ζωής ήταν ικανοποιητική σε ασθενείς με καρκίνο μετά από χειρουργική επέμβαση που εξασφάλιζε τη γονιμότητα. Συμπεράσματα: Οι χειρουργικές επεμβάσεις διατήρησης γονιμότητας είναι ένα βιώσιμο εργαλείο που επιτρέπει σε νέες ασθενείς με καρκίνο να εκπληρώσουν τον οικογενειακό προγραμματισμό τους χωρίς να βλάπτουν τα ογκολογικά αποτελέσματα. Οι ασθενείς με καρκίνο της αναπαραγωγικής ηλικίας θα πρέπει να υποβάλλονται σε συμβουλευτική γονιμότητας για να αναλύσουν αυτό το ευαίσθητο θέμα.","abstract_has_math":false,"creators":["Ρήγος Ιωάννης","Rigos Ioannis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2018,"date_issued":"2018","date_published":"2018","updated_at":"2026-11-19T05:33:29Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2839635"],"render_values":[{"text":"uoadl:2839635","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2839635","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2839635","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2839635","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ρήγος Ιωάννης","Rigos Ioannis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2018"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2839635","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2839635"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Οι γυναικολογικές κακοήθειες είναι σχετικά συχνές στον γυναικείο πληθυσμό, με εκτιμώμενη παγκόσμια συχνότητα εμφάνισης 222.700 νέων περιπτώσεων στην Ευρώπη. Αν και ο καρκίνος γενικά επηρεάζει τον ηλικιωμένο πληθυσμό, ένας σημαντικός αριθμός γυναικών αναπτύσσει καρκίνο σε νεαρή ηλικία. Την τελευταία δεκαετία, το 20% των ασθενών είχε μια πρώτη εγκυμοσύνη μετά από 40 χρόνια, με αποτέλεσμα μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου πριν από την τεκνοποίηση. Τα μακροπρόθεσμα ποσοστά επιβίωσης μετά τον γυναικολογικό καρκίνο, ειδικά σε νέους ασθενείς, αυξάνονται και όλες οι πτυχές της ποιότητας ζωής, συμπεριλαμβανομένης της διατήρησης της γονιμότητας, έχουν μεγάλη σημασία. Μεθοδολογία: Διεξήχθη έρευνα σε Medline, Pubmed, Medscape και Elsevier προκειμένου να βρεθούν αναφορές περιπτώσεων, μελέτες κοόρτης, προοπτικές ή αναδρομικές μελέτες, συστηματικές ανασκοπήσεις της βιβλιογραφίας και μετα-αναλύσεις, χρησιμοποιώντας τις λέξεις-κλειδιά “endometrial cancer”, “ovarian cancer”, “cervical cancer”, “gynecologic cancer” , “malignancy”, “fertility sparing”, “conservative treatment”, “IVF”, “assisted reproduction”. Αποτελέσματα: Οι χειρουργικές τεχνικές που αποσκοπούν στη διατήρηση της γονιμότητας έχουν αναπτυχθεί για τις γυναίκες που παρουσιάζουν γυναικολογικό καρκίνο που βρίσκεται σε πρώιμα στάδια. Οι ενδείξεις για τη χειρουργική διατήρησης της γονιμότητας περιορίζονται γενικά σε γυναίκες που εμφανίζουν όγκο χαμηλού βαθμού διαφοροποίησης σε πρώιμα στάδια ή με χαμηλό κακόηθες δυναμικό. Μέχρι τώρα, η χρήση τεχνικών διατήρησης γονιμότητας σε επιλεγμένους ασθενείς δεν φαίνεται να επηρεάζει αρνητικά τη συνολική επιβίωση και τα αποτελέσματα σχετικά με τη γονιμότητα που αναφέρθηκαν είναι ευνοϊκά. Ακόμα περισσότερα δεδομένα σχετικά με προχωρημένα στάδια ή υψηλότερους βαθμούς κακοήθειας και μεγαλύτερες περίοδοι παρακολούθησης απαιτούνται. Αρκετές τρέχουσες θεραπείες διατήρησης γονιμότητας μπορούν να οδηγήσουν σε υπογονιμότητα και οι τεχνικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής είναι απαραίτητες σε αυτές τις περιπτώσεις. Η συνολική ποιότητα ζωής ήταν ικανοποιητική σε ασθενείς με καρκίνο μετά από χειρουργική επέμβαση που εξασφάλιζε τη γονιμότητα. Συμπεράσματα: Οι χειρουργικές επεμβάσεις διατήρησης γονιμότητας είναι ένα βιώσιμο εργαλείο που επιτρέπει σε νέες ασθενείς με καρκίνο να εκπληρώσουν τον οικογενειακό προγραμματισμό τους χωρίς να βλάπτουν τα ογκολογικά αποτελέσματα. Οι ασθενείς με καρκίνο της αναπαραγωγικής ηλικίας θα πρέπει να υποβάλλονται σε συμβουλευτική γονιμότητας για να αναλύσουν αυτό το ευαίσθητο θέμα.","Background: Gynaecologic malignancies are relatively frequent in the female population, with a global estimated incidence of 222,700 new cases in Europe. Although cancer in general affects aged population, a significant number of women develop cancer at younger age. In the last decade, 20% of patients had a first pregnancy after 40 years, resulting in a higher risk of cancer incidence before childbearing. Long-term survival rates after gynecological cancer, especially in young patients are increasing and all quality-of-life aspects, including preservation of fertility have become of major importance. Methods: A research was performed in Medline, Pubmed, Medscape and Elsevier in order to find case reports, cohort studies, prospective or retrospective studies, systematic reviews of the literature and metaanalysis, using the keywords “endometrial cancer”, “ovarian cancer”, “cervical cancer”, “gynecologic cancer” , “malignancy”, “fertility sparing”, “conservative treatment”, “IVF”, “assisted reproduction”. Results: Surgical techniques aimed at preserving fertility have been developed for women presenting with gynecological cancer found at early stages. Indications for fertility-sparing surgery are in general restricted to women presenting with a low-grade tumor in early stages or with low malignant potential. Until now, the use of fertility-sparing techniques in selected patients does not seem to affect overall survival negatively and fertility outcomes reported are favorable. Still larger amounts of data concerning advanced stages or higher grades of malignancy and longer follow-up periods are needed. Several current oncofertility treatments may result in subfertility and assisted reproduction techniques are indicated in these cases. Overall quality of life has been satisfactory in cancer patients after fertility-sparing surgery. Conclusions: Fertility-sparing surgery is a viable tool to enable young patients with cancer to fulfill their family planning without impairment of oncological outcome. Cancer patients of reproductive age should undergo fertility counseling to analyze this sensitive subject."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Θεραπείες διατήρησης γονιμότητας σε ασθενείς με γυναικολογικό καρκίνο"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ρήγος Ιωάννης","Rigos Ioannis"],"dc:date":["2018"],"dc:description":["Εισαγωγή: Οι γυναικολογικές κακοήθειες είναι σχετικά συχνές στον γυναικείο πληθυσμό, με εκτιμώμενη παγκόσμια συχνότητα εμφάνισης 222.700 νέων περιπτώσεων στην Ευρώπη. Αν και ο καρκίνος γενικά επηρεάζει τον ηλικιωμένο πληθυσμό, ένας σημαντικός αριθμός γυναικών αναπτύσσει καρκίνο σε νεαρή ηλικία. Την τελευταία δεκαετία, το 20% των ασθενών είχε μια πρώτη εγκυμοσύνη μετά από 40 χρόνια, με αποτέλεσμα μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου πριν από την τεκνοποίηση. Τα μακροπρόθεσμα ποσοστά επιβίωσης μετά τον γυναικολογικό καρκίνο, ειδικά σε νέους ασθενείς, αυξάνονται και όλες οι πτυχές της ποιότητας ζωής, συμπεριλαμβανομένης της διατήρησης της γονιμότητας, έχουν μεγάλη σημασία. Μεθοδολογία: Διεξήχθη έρευνα σε Medline, Pubmed, Medscape και Elsevier προκειμένου να βρεθούν αναφορές περιπτώσεων, μελέτες κοόρτης, προοπτικές ή αναδρομικές μελέτες, συστηματικές ανασκοπήσεις της βιβλιογραφίας και μετα-αναλύσεις, χρησιμοποιώντας τις λέξεις-κλειδιά “endometrial cancer”, “ovarian cancer”, “cervical cancer”, “gynecologic cancer” , “malignancy”, “fertility sparing”, “conservative treatment”, “IVF”, “assisted reproduction”. Αποτελέσματα: Οι χειρουργικές τεχνικές που αποσκοπούν στη διατήρηση της γονιμότητας έχουν αναπτυχθεί για τις γυναίκες που παρουσιάζουν γυναικολογικό καρκίνο που βρίσκεται σε πρώιμα στάδια. Οι ενδείξεις για τη χειρουργική διατήρησης της γονιμότητας περιορίζονται γενικά σε γυναίκες που εμφανίζουν όγκο χαμηλού βαθμού διαφοροποίησης σε πρώιμα στάδια ή με χαμηλό κακόηθες δυναμικό. Μέχρι τώρα, η χρήση τεχνικών διατήρησης γονιμότητας σε επιλεγμένους ασθενείς δεν φαίνεται να επηρεάζει αρνητικά τη συνολική επιβίωση και τα αποτελέσματα σχετικά με τη γονιμότητα που αναφέρθηκαν είναι ευνοϊκά. Ακόμα περισσότερα δεδομένα σχετικά με προχωρημένα στάδια ή υψηλότερους βαθμούς κακοήθειας και μεγαλύτερες περίοδοι παρακολούθησης απαιτούνται. Αρκετές τρέχουσες θεραπείες διατήρησης γονιμότητας μπορούν να οδηγήσουν σε υπογονιμότητα και οι τεχνικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής είναι απαραίτητες σε αυτές τις περιπτώσεις. Η συνολική ποιότητα ζωής ήταν ικανοποιητική σε ασθενείς με καρκίνο μετά από χειρουργική επέμβαση που εξασφάλιζε τη γονιμότητα. Συμπεράσματα: Οι χειρουργικές επεμβάσεις διατήρησης γονιμότητας είναι ένα βιώσιμο εργαλείο που επιτρέπει σε νέες ασθενείς με καρκίνο να εκπληρώσουν τον οικογενειακό προγραμματισμό τους χωρίς να βλάπτουν τα ογκολογικά αποτελέσματα. Οι ασθενείς με καρκίνο της αναπαραγωγικής ηλικίας θα πρέπει να υποβάλλονται σε συμβουλευτική γονιμότητας για να αναλύσουν αυτό το ευαίσθητο θέμα.","Background: Gynaecologic malignancies are relatively frequent in the female population, with a global estimated incidence of 222,700 new cases in Europe. Although cancer in general affects aged population, a significant number of women develop cancer at younger age. In the last decade, 20% of patients had a first pregnancy after 40 years, resulting in a higher risk of cancer incidence before childbearing. Long-term survival rates after gynecological cancer, especially in young patients are increasing and all quality-of-life aspects, including preservation of fertility have become of major importance. Methods: A research was performed in Medline, Pubmed, Medscape and Elsevier in order to find case reports, cohort studies, prospective or retrospective studies, systematic reviews of the literature and metaanalysis, using the keywords “endometrial cancer”, “ovarian cancer”, “cervical cancer”, “gynecologic cancer” , “malignancy”, “fertility sparing”, “conservative treatment”, “IVF”, “assisted reproduction”. Results: Surgical techniques aimed at preserving fertility have been developed for women presenting with gynecological cancer found at early stages. Indications for fertility-sparing surgery are in general restricted to women presenting with a low-grade tumor in early stages or with low malignant potential. Until now, the use of fertility-sparing techniques in selected patients does not seem to affect overall survival negatively and fertility outcomes reported are favorable. Still larger amounts of data concerning advanced stages or higher grades of malignancy and longer follow-up periods are needed. Several current oncofertility treatments may result in subfertility and assisted reproduction techniques are indicated in these cases. Overall quality of life has been satisfactory in cancer patients after fertility-sparing surgery. Conclusions: Fertility-sparing surgery is a viable tool to enable young patients with cancer to fulfill their family planning without impairment of oncological outcome. Cancer patients of reproductive age should undergo fertility counseling to analyze this sensitive subject."],"dc:identifier":["uoadl:2839635","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2839635"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Θεραπείες διατήρησης γονιμότητας σε ασθενείς με γυναικολογικό καρκίνο"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:33:29Z"}