{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2839798"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2839798","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η Κυτταρομειωτική Χειρουργική και η Υπέρθερμη Ενδοπεριτοναϊκή Χημειοθεραπεία στην αντιμετώπιση της περιτοναϊκής καρκινωμάτωσης. Η εμπειρία ενός Ευρωπαϊκά αναγνωρισμένου κέντρου.","abstract":"Εισαγωγή Τα νεοπλάσματα του γαστρεντερικού και γυναικείου αναπαραγωγικού συστήματος, έχουν τη δυνατότητα διασποράς και ανάπτυξης στην περιτοναϊκή κοιλότητα. Το στάδιο αυτό της νεοπλασματικής νόσου θεωρείται τελικό και συνοδεύεται με κακή πρόγνωση. Η συστηματική χημειοθεραπεία δεν έχει αποτέλεσμα στην περιτοναϊκή νόσο και οι θεραπευτικές επιλογές γι αυτούς τους ασθενείς είναι πολύ περιορισμένες. Τα τελευταία 30 χρόνια, έχουν γίνει μεγάλα βήματα στην αντιμετώπιση της περιτοναϊκής καρκινωμάτωσης , λόγω της κατανόησης της λειτουργίας του περιτοναϊκου επιθηλίου καθώς και της παθοφυσιολογίας της διασποράς των καρκινικών κυττάρων μέσα στην περιτοναϊκή κοιλότητα. Η αντίληψη ότι πρόκειται για μια εξαπλωμένη τοπική νόσο , οδήγησε σε νέες θεραπευτικές προσεγγίσεις με ενθαρρυντικά αποτελέσματα. Ο συνδυασμός της εκτεταμένης κυτταρομειωτικής χειρουργικής για την εξάλειψη της μακροσκοπικής νόσου, με την υπέρθερμη ενδοπεριτοναϊκη χημειοθεραπεία (HIPEC) που έχει στόχο την μικροσκοπική υπολειπόμενη νόσο, έχει δώσει καλά αποτελέσματα στην αντιμετώπιση της περιτοναϊκης καρκινωμάτωσης. Σκοπός Σκοπός της διπλωματικής εργασίας είναι η αξιολόγηση της κυτταρομειωτικής χειρουργικής σε συνδυασμό με την HIPEC για την αντιμετώπιση της περιτοναϊκής καρκινωμάτωσης. Θα μελετηθούν η νοσηρότητα και η θνητότητα της μεθόδου, καθώς και η επιβίωση των ασθενών. Επιπλέον θα γίνει αναφορά σε ειδικά θέματα που αφορούν την ασφάλεια του προσωπικού καθώς και ιδιαίτερα προβλήματα που προκύπτουν από την εφαρμογή της μεθόδου σε ένα δημόσιο νοσοκομείο. Υλικό και Μέθοδοι Μελετήθηκαν αναδρομικά 348 ασθενείς με περιτοναϊκή καρκινωμάτωση, που αντιμετωπίσθηκαν από τον ίδιο χειρουργό μεταξύ 2008 και 2017, σε δύο διαφορετικά νοσοκομειακά ιδρύματα. Επρόκειτο για το Γενικό Νοσοκομείο Μεσολογγίου ‘Χατζηκώστα’ και το ΕΑΝΠ ‘Μεταξά’. Στο 37% αυτών, η αρχική νόσος εντοπιζόταν στις ωοθήκες, το 23% έπασχε από όρθο-κολικό καρκίνο, το 16% παρουσιάστηκε με ψευδομύξωμα περιτοναίου, ενώ σπανιότερα ήταν τα περιστατικά περιτοναϊκής νόσου από γαστρικό καρκίνο, μεσοθηλίωμα περιτοναίου και καρκίνο ενδομητρίου. Το μεγαλύτερο μέρος των ασθενών ήταν γυναίκες (70%) με μέσο όρο ηλικίας τα 54 χρόνια. Οι μισοί από τους ασθενείς παρουσίαζαν δείκτη περιτοναϊκής καρκινωμάτωσης πάνω από το 15. Αποτελέσματα Η διάμεση επιβίωση όλων των ασθενών αναδρομικής μελέτης ήταν 32 μήνες ανεξαρτήτως πρωτοπαθούς εστίας του νεοπλάσματος. Τη μεγαλύτερη επιβίωση παρουσίαζαν οι ασθενείς με ψευδομύξωμα του περιτοναίου και με μεσοθηλίωμα περιτοναίου. Μικρότερη επιβίωση παρουσίαζαν οι ασθενείς με καρκίνο ωοθήκης. Η διάμεση επιβίωση ήταν μεγαλύτερη στους ασθενείς με δείκτη περιτοναϊκής καρκινωμάτωσης μικρότερο από 15. Το 87% των ασθενών ήταν εν ζωή τον πρώτο χρόνο μετά την κυτταρομειωτική χειρουργική και HIPEC, ενώ η 3ετής και 5ετής επιβίωση ήταν αντίστοιχα 45% και 22%. Οι μείζονες επιπλοκές, βαθμού ΙΙΙ και ΙV κατά Clavien-Dindo, αποτέλεσαν το 39% , ενώ η θνητότητα περιορίστηκε στο 5%. Συμπέρασμα Ο συνδυασμός της εκτεταμένης κυτταρομειωτικής χειρουργικής, με την υπέρθερμη ενδοπεριτοναϊκη χημειοθεραπεία (HIPEC) για την αντιμετώπιση της περιτοναϊκής καρκινωμάτωσης έχει δώσει ενθαρρυντικά αποτελέσματα σε εξειδικευμένα κέντρα με εμπειρία στην αντιμετώπιση της περιτοναϊκής κακοήθειας. Η πολυετής εμπειρία της κλινικής μας στη διαχείριση των ασθενών με περιτοναϊκή νόσο , έχει φέρει αποτελέσματα ανάλογα με αυτά που περιγράφονται στη διεθνή βιβλιογραφία1,2. Η μέθοδος συνοδεύεται από αποδεκτά ποσοστά νοσηρότητας και θνητότητας3.","abstract_html":"Εισαγωγή Τα νεοπλάσματα του γαστρεντερικού και γυναικείου αναπαραγωγικού συστήματος, έχουν τη δυνατότητα διασποράς και ανάπτυξης στην περιτοναϊκή κοιλότητα. Το στάδιο αυτό της νεοπλασματικής νόσου θεωρείται τελικό και συνοδεύεται με κακή πρόγνωση. Η συστηματική χημειοθεραπεία δεν έχει αποτέλεσμα στην περιτοναϊκή νόσο και οι θεραπευτικές επιλογές γι αυτούς τους ασθενείς είναι πολύ περιορισμένες. Τα τελευταία 30 χρόνια, έχουν γίνει μεγάλα βήματα στην αντιμετώπιση της περιτοναϊκής καρκινωμάτωσης , λόγω της κατανόησης της λειτουργίας του περιτοναϊκου επιθηλίου καθώς και της παθοφυσιολογίας της διασποράς των καρκινικών κυττάρων μέσα στην περιτοναϊκή κοιλότητα. Η αντίληψη ότι πρόκειται για μια εξαπλωμένη τοπική νόσο , οδήγησε σε νέες θεραπευτικές προσεγγίσεις με ενθαρρυντικά αποτελέσματα. Ο συνδυασμός της εκτεταμένης κυτταρομειωτικής χειρουργικής για την εξάλειψη της μακροσκοπικής νόσου, με την υπέρθερμη ενδοπεριτοναϊκη χημειοθεραπεία (HIPEC) που έχει στόχο την μικροσκοπική υπολειπόμενη νόσο, έχει δώσει καλά αποτελέσματα στην αντιμετώπιση της περιτοναϊκης καρκινωμάτωσης. Σκοπός Σκοπός της διπλωματικής εργασίας είναι η αξιολόγηση της κυτταρομειωτικής χειρουργικής σε συνδυασμό με την HIPEC για την αντιμετώπιση της περιτοναϊκής καρκινωμάτωσης. Θα μελετηθούν η νοσηρότητα και η θνητότητα της μεθόδου, καθώς και η επιβίωση των ασθενών. Επιπλέον θα γίνει αναφορά σε ειδικά θέματα που αφορούν την ασφάλεια του προσωπικού καθώς και ιδιαίτερα προβλήματα που προκύπτουν από την εφαρμογή της μεθόδου σε ένα δημόσιο νοσοκομείο. Υλικό και Μέθοδοι Μελετήθηκαν αναδρομικά 348 ασθενείς με περιτοναϊκή καρκινωμάτωση, που αντιμετωπίσθηκαν από τον ίδιο χειρουργό μεταξύ 2008 και 2017, σε δύο διαφορετικά νοσοκομειακά ιδρύματα. Επρόκειτο για το Γενικό Νοσοκομείο Μεσολογγίου ‘Χατζηκώστα’ και το ΕΑΝΠ ‘Μεταξά’. Στο 37% αυτών, η αρχική νόσος εντοπιζόταν στις ωοθήκες, το 23% έπασχε από όρθο-κολικό καρκίνο, το 16% παρουσιάστηκε με ψευδομύξωμα περιτοναίου, ενώ σπανιότερα ήταν τα περιστατικά περιτοναϊκής νόσου από γαστρικό καρκίνο, μεσοθηλίωμα περιτοναίου και καρκίνο ενδομητρίου. Το μεγαλύτερο μέρος των ασθενών ήταν γυναίκες (70%) με μέσο όρο ηλικίας τα 54 χρόνια. Οι μισοί από τους ασθενείς παρουσίαζαν δείκτη περιτοναϊκής καρκινωμάτωσης πάνω από το 15. Αποτελέσματα Η διάμεση επιβίωση όλων των ασθενών αναδρομικής μελέτης ήταν 32 μήνες ανεξαρτήτως πρωτοπαθούς εστίας του νεοπλάσματος. Τη μεγαλύτερη επιβίωση παρουσίαζαν οι ασθενείς με ψευδομύξωμα του περιτοναίου και με μεσοθηλίωμα περιτοναίου. Μικρότερη επιβίωση παρουσίαζαν οι ασθενείς με καρκίνο ωοθήκης. Η διάμεση επιβίωση ήταν μεγαλύτερη στους ασθενείς με δείκτη περιτοναϊκής καρκινωμάτωσης μικρότερο από 15. Το 87% των ασθενών ήταν εν ζωή τον πρώτο χρόνο μετά την κυτταρομειωτική χειρουργική και HIPEC, ενώ η 3ετής και 5ετής επιβίωση ήταν αντίστοιχα 45% και 22%. Οι μείζονες επιπλοκές, βαθμού ΙΙΙ και ΙV κατά Clavien-Dindo, αποτέλεσαν το 39% , ενώ η θνητότητα περιορίστηκε στο 5%. Συμπέρασμα Ο συνδυασμός της εκτεταμένης κυτταρομειωτικής χειρουργικής, με την υπέρθερμη ενδοπεριτοναϊκη χημειοθεραπεία (HIPEC) για την αντιμετώπιση της περιτοναϊκής καρκινωμάτωσης έχει δώσει ενθαρρυντικά αποτελέσματα σε εξειδικευμένα κέντρα με εμπειρία στην αντιμετώπιση της περιτοναϊκής κακοήθειας. Η πολυετής εμπειρία της κλινικής μας στη διαχείριση των ασθενών με περιτοναϊκή νόσο , έχει φέρει αποτελέσματα ανάλογα με αυτά που περιγράφονται στη διεθνή βιβλιογραφία1,2. Η μέθοδος συνοδεύεται από αποδεκτά ποσοστά νοσηρότητας και θνητότητας3.","abstract_has_math":false,"creators":["Κοπανάκης Νικόλαος","Kopanakis Nikolaos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:33:31Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2839798"],"render_values":[{"text":"uoadl:2839798","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2839798","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2839798","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2839798","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κοπανάκης Νικόλαος","Kopanakis Nikolaos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2839798","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2839798"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή Τα νεοπλάσματα του γαστρεντερικού και γυναικείου αναπαραγωγικού συστήματος, έχουν τη δυνατότητα διασποράς και ανάπτυξης στην περιτοναϊκή κοιλότητα. Το στάδιο αυτό της νεοπλασματικής νόσου θεωρείται τελικό και συνοδεύεται με κακή πρόγνωση. Η συστηματική χημειοθεραπεία δεν έχει αποτέλεσμα στην περιτοναϊκή νόσο και οι θεραπευτικές επιλογές γι αυτούς τους ασθενείς είναι πολύ περιορισμένες. Τα τελευταία 30 χρόνια, έχουν γίνει μεγάλα βήματα στην αντιμετώπιση της περιτοναϊκής καρκινωμάτωσης , λόγω της κατανόησης της λειτουργίας του περιτοναϊκου επιθηλίου καθώς και της παθοφυσιολογίας της διασποράς των καρκινικών κυττάρων μέσα στην περιτοναϊκή κοιλότητα. Η αντίληψη ότι πρόκειται για μια εξαπλωμένη τοπική νόσο , οδήγησε σε νέες θεραπευτικές προσεγγίσεις με ενθαρρυντικά αποτελέσματα. Ο συνδυασμός της εκτεταμένης κυτταρομειωτικής χειρουργικής για την εξάλειψη της μακροσκοπικής νόσου, με την υπέρθερμη ενδοπεριτοναϊκη χημειοθεραπεία (HIPEC) που έχει στόχο την μικροσκοπική υπολειπόμενη νόσο, έχει δώσει καλά αποτελέσματα στην αντιμετώπιση της περιτοναϊκης καρκινωμάτωσης. Σκοπός Σκοπός της διπλωματικής εργασίας είναι η αξιολόγηση της κυτταρομειωτικής χειρουργικής σε συνδυασμό με την HIPEC για την αντιμετώπιση της περιτοναϊκής καρκινωμάτωσης. Θα μελετηθούν η νοσηρότητα και η θνητότητα της μεθόδου, καθώς και η επιβίωση των ασθενών. Επιπλέον θα γίνει αναφορά σε ειδικά θέματα που αφορούν την ασφάλεια του προσωπικού καθώς και ιδιαίτερα προβλήματα που προκύπτουν από την εφαρμογή της μεθόδου σε ένα δημόσιο νοσοκομείο. Υλικό και Μέθοδοι Μελετήθηκαν αναδρομικά 348 ασθενείς με περιτοναϊκή καρκινωμάτωση, που αντιμετωπίσθηκαν από τον ίδιο χειρουργό μεταξύ 2008 και 2017, σε δύο διαφορετικά νοσοκομειακά ιδρύματα. Επρόκειτο για το Γενικό Νοσοκομείο Μεσολογγίου ‘Χατζηκώστα’ και το ΕΑΝΠ ‘Μεταξά’. Στο 37% αυτών, η αρχική νόσος εντοπιζόταν στις ωοθήκες, το 23% έπασχε από όρθο-κολικό καρκίνο, το 16% παρουσιάστηκε με ψευδομύξωμα περιτοναίου, ενώ σπανιότερα ήταν τα περιστατικά περιτοναϊκής νόσου από γαστρικό καρκίνο, μεσοθηλίωμα περιτοναίου και καρκίνο ενδομητρίου. Το μεγαλύτερο μέρος των ασθενών ήταν γυναίκες (70%) με μέσο όρο ηλικίας τα 54 χρόνια. Οι μισοί από τους ασθενείς παρουσίαζαν δείκτη περιτοναϊκής καρκινωμάτωσης πάνω από το 15. Αποτελέσματα Η διάμεση επιβίωση όλων των ασθενών αναδρομικής μελέτης ήταν 32 μήνες ανεξαρτήτως πρωτοπαθούς εστίας του νεοπλάσματος. Τη μεγαλύτερη επιβίωση παρουσίαζαν οι ασθενείς με ψευδομύξωμα του περιτοναίου και με μεσοθηλίωμα περιτοναίου. Μικρότερη επιβίωση παρουσίαζαν οι ασθενείς με καρκίνο ωοθήκης. Η διάμεση επιβίωση ήταν μεγαλύτερη στους ασθενείς με δείκτη περιτοναϊκής καρκινωμάτωσης μικρότερο από 15. Το 87% των ασθενών ήταν εν ζωή τον πρώτο χρόνο μετά την κυτταρομειωτική χειρουργική και HIPEC, ενώ η 3ετής και 5ετής επιβίωση ήταν αντίστοιχα 45% και 22%. Οι μείζονες επιπλοκές, βαθμού ΙΙΙ και ΙV κατά Clavien-Dindo, αποτέλεσαν το 39% , ενώ η θνητότητα περιορίστηκε στο 5%. Συμπέρασμα Ο συνδυασμός της εκτεταμένης κυτταρομειωτικής χειρουργικής, με την υπέρθερμη ενδοπεριτοναϊκη χημειοθεραπεία (HIPEC) για την αντιμετώπιση της περιτοναϊκής καρκινωμάτωσης έχει δώσει ενθαρρυντικά αποτελέσματα σε εξειδικευμένα κέντρα με εμπειρία στην αντιμετώπιση της περιτοναϊκής κακοήθειας. Η πολυετής εμπειρία της κλινικής μας στη διαχείριση των ασθενών με περιτοναϊκή νόσο , έχει φέρει αποτελέσματα ανάλογα με αυτά που περιγράφονται στη διεθνή βιβλιογραφία1,2. Η μέθοδος συνοδεύεται από αποδεκτά ποσοστά νοσηρότητας και θνητότητας3.","Background Several gastrointestinal and gynecological malignancies have the potential to disseminate and grow in the peritoneal cavity. This condition is often associated with disease progression and poor prognosis. Moreover, overall survival in patients with peritoneal carcinomatosis is generally only slightly influenced by systemic chemotherapy. Therapeutic choices are very limited for these patients. During the last three decades, the understanding of the biology and pathways of dissemination of tumors with intraperitoneal spread, and the understanding of the protective function of the peritoneal barrier against tumoral seeding, has prompted the concept that PC is a loco-regional disease and new promising methods have been proposed to improve loco-regional control of the disease and ultimately to increase survival. The combination of aggressive cytoreductive surgery (CRS) to remove macroscopic disease, with intraperitoneal hyperthermic chemotherapy (HIPEC) to eliminate microscopic residual disease has brought promising results in the treatment of peritoneal carcinomatosis. Material and Methods This is a retrospective study of 348 patients with peritoneal carcinomatosis that were treated with cytoreductive surgery (CRS) and Hyperthermic Intraperitoneal Chemotherapy (HIPEC) by the same surgeon in two different hospitals. Ovarian cancer was the most frequent cause of peritoneal carcinomatosis in our patients (37%) followed by colorectal cancer (23%) and pseudomixoma peritonei (16%). Other causes were gastric cancer, endometrial cancer, peritoneal mesothelioma. Most of the patients were women (70%) with a median age of 54 years. We studied morbidity and mortality of our patient group and overall survival. Furthermore, we focused our attention on HIPEC safety features and on the necessity of ICU for these patients. Results Median survival of our patient group was 32 months, regardless the primary cancer site. Patients with peritoneal mesothelioma and pseudomixoma had the better median survival rates in comparison with the rest of the group. The lowest survival rates were recorded in patients with gastric cancer. Median survival rates were higher in patients with peritoneal cancer index (PCI) lower than 15. First year survival was 87% and 45%, 22% for the second and third year respectively. Major complications, grade III and IV Clavien Dindo classification, were recorded in 39% of our patients and mortality was limited to 5%. Conclusion Cytoreductuve surgery (CRS) and HIPEC have proven to be a safe and valid method in the treatment of peritoneal carcinomatosis (PC), in specialized centers all over the world. Our center experience, place our hospital in the list of the specialized centers worldwide. We have reported excellent survival results with acceptable morbidity and mortality percentages."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η Κυτταρομειωτική Χειρουργική και η Υπέρθερμη Ενδοπεριτοναϊκή Χημειοθεραπεία στην αντιμετώπιση της περιτοναϊκής καρκινωμάτωσης. Η εμπειρία ενός Ευρωπαϊκά αναγνωρισμένου κέντρου."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κοπανάκης Νικόλαος","Kopanakis Nikolaos"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Εισαγωγή Τα νεοπλάσματα του γαστρεντερικού και γυναικείου αναπαραγωγικού συστήματος, έχουν τη δυνατότητα διασποράς και ανάπτυξης στην περιτοναϊκή κοιλότητα. Το στάδιο αυτό της νεοπλασματικής νόσου θεωρείται τελικό και συνοδεύεται με κακή πρόγνωση. Η συστηματική χημειοθεραπεία δεν έχει αποτέλεσμα στην περιτοναϊκή νόσο και οι θεραπευτικές επιλογές γι αυτούς τους ασθενείς είναι πολύ περιορισμένες. Τα τελευταία 30 χρόνια, έχουν γίνει μεγάλα βήματα στην αντιμετώπιση της περιτοναϊκής καρκινωμάτωσης , λόγω της κατανόησης της λειτουργίας του περιτοναϊκου επιθηλίου καθώς και της παθοφυσιολογίας της διασποράς των καρκινικών κυττάρων μέσα στην περιτοναϊκή κοιλότητα. Η αντίληψη ότι πρόκειται για μια εξαπλωμένη τοπική νόσο , οδήγησε σε νέες θεραπευτικές προσεγγίσεις με ενθαρρυντικά αποτελέσματα. Ο συνδυασμός της εκτεταμένης κυτταρομειωτικής χειρουργικής για την εξάλειψη της μακροσκοπικής νόσου, με την υπέρθερμη ενδοπεριτοναϊκη χημειοθεραπεία (HIPEC) που έχει στόχο την μικροσκοπική υπολειπόμενη νόσο, έχει δώσει καλά αποτελέσματα στην αντιμετώπιση της περιτοναϊκης καρκινωμάτωσης. Σκοπός Σκοπός της διπλωματικής εργασίας είναι η αξιολόγηση της κυτταρομειωτικής χειρουργικής σε συνδυασμό με την HIPEC για την αντιμετώπιση της περιτοναϊκής καρκινωμάτωσης. Θα μελετηθούν η νοσηρότητα και η θνητότητα της μεθόδου, καθώς και η επιβίωση των ασθενών. Επιπλέον θα γίνει αναφορά σε ειδικά θέματα που αφορούν την ασφάλεια του προσωπικού καθώς και ιδιαίτερα προβλήματα που προκύπτουν από την εφαρμογή της μεθόδου σε ένα δημόσιο νοσοκομείο. Υλικό και Μέθοδοι Μελετήθηκαν αναδρομικά 348 ασθενείς με περιτοναϊκή καρκινωμάτωση, που αντιμετωπίσθηκαν από τον ίδιο χειρουργό μεταξύ 2008 και 2017, σε δύο διαφορετικά νοσοκομειακά ιδρύματα. Επρόκειτο για το Γενικό Νοσοκομείο Μεσολογγίου ‘Χατζηκώστα’ και το ΕΑΝΠ ‘Μεταξά’. Στο 37% αυτών, η αρχική νόσος εντοπιζόταν στις ωοθήκες, το 23% έπασχε από όρθο-κολικό καρκίνο, το 16% παρουσιάστηκε με ψευδομύξωμα περιτοναίου, ενώ σπανιότερα ήταν τα περιστατικά περιτοναϊκής νόσου από γαστρικό καρκίνο, μεσοθηλίωμα περιτοναίου και καρκίνο ενδομητρίου. Το μεγαλύτερο μέρος των ασθενών ήταν γυναίκες (70%) με μέσο όρο ηλικίας τα 54 χρόνια. Οι μισοί από τους ασθενείς παρουσίαζαν δείκτη περιτοναϊκής καρκινωμάτωσης πάνω από το 15. Αποτελέσματα Η διάμεση επιβίωση όλων των ασθενών αναδρομικής μελέτης ήταν 32 μήνες ανεξαρτήτως πρωτοπαθούς εστίας του νεοπλάσματος. Τη μεγαλύτερη επιβίωση παρουσίαζαν οι ασθενείς με ψευδομύξωμα του περιτοναίου και με μεσοθηλίωμα περιτοναίου. Μικρότερη επιβίωση παρουσίαζαν οι ασθενείς με καρκίνο ωοθήκης. Η διάμεση επιβίωση ήταν μεγαλύτερη στους ασθενείς με δείκτη περιτοναϊκής καρκινωμάτωσης μικρότερο από 15. Το 87% των ασθενών ήταν εν ζωή τον πρώτο χρόνο μετά την κυτταρομειωτική χειρουργική και HIPEC, ενώ η 3ετής και 5ετής επιβίωση ήταν αντίστοιχα 45% και 22%. Οι μείζονες επιπλοκές, βαθμού ΙΙΙ και ΙV κατά Clavien-Dindo, αποτέλεσαν το 39% , ενώ η θνητότητα περιορίστηκε στο 5%. Συμπέρασμα Ο συνδυασμός της εκτεταμένης κυτταρομειωτικής χειρουργικής, με την υπέρθερμη ενδοπεριτοναϊκη χημειοθεραπεία (HIPEC) για την αντιμετώπιση της περιτοναϊκής καρκινωμάτωσης έχει δώσει ενθαρρυντικά αποτελέσματα σε εξειδικευμένα κέντρα με εμπειρία στην αντιμετώπιση της περιτοναϊκής κακοήθειας. Η πολυετής εμπειρία της κλινικής μας στη διαχείριση των ασθενών με περιτοναϊκή νόσο , έχει φέρει αποτελέσματα ανάλογα με αυτά που περιγράφονται στη διεθνή βιβλιογραφία1,2. Η μέθοδος συνοδεύεται από αποδεκτά ποσοστά νοσηρότητας και θνητότητας3.","Background Several gastrointestinal and gynecological malignancies have the potential to disseminate and grow in the peritoneal cavity. This condition is often associated with disease progression and poor prognosis. Moreover, overall survival in patients with peritoneal carcinomatosis is generally only slightly influenced by systemic chemotherapy. Therapeutic choices are very limited for these patients. During the last three decades, the understanding of the biology and pathways of dissemination of tumors with intraperitoneal spread, and the understanding of the protective function of the peritoneal barrier against tumoral seeding, has prompted the concept that PC is a loco-regional disease and new promising methods have been proposed to improve loco-regional control of the disease and ultimately to increase survival. The combination of aggressive cytoreductive surgery (CRS) to remove macroscopic disease, with intraperitoneal hyperthermic chemotherapy (HIPEC) to eliminate microscopic residual disease has brought promising results in the treatment of peritoneal carcinomatosis. Material and Methods This is a retrospective study of 348 patients with peritoneal carcinomatosis that were treated with cytoreductive surgery (CRS) and Hyperthermic Intraperitoneal Chemotherapy (HIPEC) by the same surgeon in two different hospitals. Ovarian cancer was the most frequent cause of peritoneal carcinomatosis in our patients (37%) followed by colorectal cancer (23%) and pseudomixoma peritonei (16%). Other causes were gastric cancer, endometrial cancer, peritoneal mesothelioma. Most of the patients were women (70%) with a median age of 54 years. We studied morbidity and mortality of our patient group and overall survival. Furthermore, we focused our attention on HIPEC safety features and on the necessity of ICU for these patients. Results Median survival of our patient group was 32 months, regardless the primary cancer site. Patients with peritoneal mesothelioma and pseudomixoma had the better median survival rates in comparison with the rest of the group. The lowest survival rates were recorded in patients with gastric cancer. Median survival rates were higher in patients with peritoneal cancer index (PCI) lower than 15. First year survival was 87% and 45%, 22% for the second and third year respectively. Major complications, grade III and IV Clavien Dindo classification, were recorded in 39% of our patients and mortality was limited to 5%. Conclusion Cytoreductuve surgery (CRS) and HIPEC have proven to be a safe and valid method in the treatment of peritoneal carcinomatosis (PC), in specialized centers all over the world. Our center experience, place our hospital in the list of the specialized centers worldwide. We have reported excellent survival results with acceptable morbidity and mortality percentages."],"dc:identifier":["uoadl:2839798","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2839798"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η Κυτταρομειωτική Χειρουργική και η Υπέρθερμη Ενδοπεριτοναϊκή Χημειοθεραπεία στην αντιμετώπιση της περιτοναϊκής καρκινωμάτωσης. Η εμπειρία ενός Ευρωπαϊκά αναγνωρισμένου κέντρου."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:33:31Z"}