{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2846832"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2846832","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Προγνωστικοί παράγοντες και χειρουργική θεραπεία πλακώδους καρκινώματος κάτω χείλους","abstract":"Εισαγωγή και Σκοπός: Ο καρκίνος εκ πλακωδών κυττάρων του κάτω χείλους αποτελεί έναν κοινό τύπο καρκίνου με ευοίωνη γενικά πρόγνωση. Διάφοροι τύποι χειρουργικής αποκατάστασης έχουν περιγραφεί με σκοπό τη διατήρηση της ποιότητας ζωής του ασθενούς. Ο σκοπός αυτής της μελέτης είναι η ανάλυση των προγνωστικών εκείνων παραγόντων, που σχετίζονται με την επί τω συνόλω επιβίωση μέχρι την υποτροπή. Υλικά και Μέθοδοι: Η παρούσα μελέτη αξιολογεί την έκβαση 529 ασθενών, που αντιμετωπίστηκαν χειρουργικά για καρκίνο του κάτω χείλους σε δύο πανεπιστημιακά νοσοκομεία της Αθήνας, κατά την περίοδο 1983-2014. Διερευνήθηκαν ογκολογικά στοιχεία και η ποιότητα ζωής των ασθενών μετά την επέμβαση, με βάση τα αρχεία του ιατρικού ιστορικού τους. Αναζητήθηκε συσχέτιση μεταξύ του χρόνου μέχρι την υποτροπή (τοπική ή περιοχική) και των μεταβλητών του φύλου, της ηλικίας, της πρχ ακτινοθεραπείας, της τοπικής υποτροπής και της προσβολής των λεμφαδένων, της μτχ ακτινοθεραπείας, του είδους του χειρουργείου, του ιστολογικού τύπου και της συνυπάρχουσας δερματικής βλάβης με στατιστική ανάλυση με μεθόδους Kaplan-Meier, log-rank και παλινδρόμησης κατά Cox. Το αποτέλεσμα της θεραπείας (λειτουργικό και αισθητικό) αξιολογήθηκε και συσχετίστηκε με όλους τους ανωτέρω προγνωστικούς παράγοντες με τη χρήση της πολλαπλής λογαριθμιστικής παλινδρόμησης. Αποτελέσματα: Επί του συνόλου των ασθενών, οι 425 ήταν άνδρες (80.3%), με διάμεσο ηλικία τα 69 έτη (μέσος±τυπική απόκλιση: 67±14, εύρος: 23-96) τη στιγμή της διάγνωσης. Ο διάμεσος χρόνος μτχ παρακολούθησης ήταν 14 μήνες (μέσος±τυπική απόκλιση: 24±22, εύρος: 1-170). Η επί τω συνόλω ελεύθερη υποτροπής επιβίωση ήταν 90.4%. Η μτχ ακτινοθεραπεία, το αποτέλεσμα και το είδος του χειρουργείου σχετίστηκαν στατιστικά σημαντικά με την υποτροπή στη μονοπαραγοντική ανάλυση (p<0.05). Οι ασθενείς με απευθείας σύγκλιση του ελλείμματος (HR: 0.454, 95% CI: 0.243-0.848) και εξ υποτροπής βλάβη (HR: 0.403, 95% CI: 0.162-1.005) εμφάνισαν χαμηλότερο κίνδυνο υποτροπής στην πολυπαραγοντική ανάλυση (p<0.05). Στον αντίποδα, η μτχ ακτινοθεραπεία (HR: 85.243, 95% CI: 26.244-276.88) και οι συνυπάρχουσες βλάβες (HR: 2.768, 95% CI: 1.049-7.299) παρουσίασαν αύξηση του αναλογικού κινδύνου (p<0.05). Δεν εντοπίστηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές των μεταβλητών στην επιβίωση, όσον αφορά το φύλο, την ηλικία, τον ιστολογικό τύπο και την πρχ ακτινοθεραπεία και κατάσταση των λεμφαδένων. Πτωχό τελικό αποτέλεσμα συσχετίστηκε με αυξημένη πιθανότητα με την πρχ ακτινοθεραπεία και περιοχική νόσο, τη μτχ τοπική υποτροπή και ακτινοθεραπεία και τη συνυπάρχουσα βλάβη (p<0.05). Η απευθείας σύγκλιση του τραύματος συνέτεινε στην αύξηση της πιθανότητας επίτευξης καλού τελικού αποτελέσματος (OR: 2.641, 95% CI: 1.178-5.921, p <0.05). Συμπεράσματα: Τα ευρήματα αυτά αποδεικνύουν, πως παρά γεγονός πως ο καρκίνος του χείλους είναι θεραπεύσιμος, η πρώιμη ανίχνευση και διάγνωση και η σωστή θεραπεία συμβάλλουν σε μεγαλύτερη ελεύθερη υποτροπής επιβίωση και καλύτερη ποιότητα ζωής του ασθενούς. Η σημασία της πρώιμης διάγνωσης πρέπει να τονίζεται σε όλες τις εκστρατείες πρόληψης και θεραπείας του καρκίνου, που απευθύνονται στο κοινό και σε επαγγελματίες υγείας.","abstract_html":"Εισαγωγή και Σκοπός: Ο καρκίνος εκ πλακωδών κυττάρων του κάτω χείλους αποτελεί έναν κοινό τύπο καρκίνου με ευοίωνη γενικά πρόγνωση. Διάφοροι τύποι χειρουργικής αποκατάστασης έχουν περιγραφεί με σκοπό τη διατήρηση της ποιότητας ζωής του ασθενούς. Ο σκοπός αυτής της μελέτης είναι η ανάλυση των προγνωστικών εκείνων παραγόντων, που σχετίζονται με την επί τω συνόλω επιβίωση μέχρι την υποτροπή. Υλικά και Μέθοδοι: Η παρούσα μελέτη αξιολογεί την έκβαση 529 ασθενών, που αντιμετωπίστηκαν χειρουργικά για καρκίνο του κάτω χείλους σε δύο πανεπιστημιακά νοσοκομεία της Αθήνας, κατά την περίοδο 1983-2014. Διερευνήθηκαν ογκολογικά στοιχεία και η ποιότητα ζωής των ασθενών μετά την επέμβαση, με βάση τα αρχεία του ιατρικού ιστορικού τους. Αναζητήθηκε συσχέτιση μεταξύ του χρόνου μέχρι την υποτροπή (τοπική ή περιοχική) και των μεταβλητών του φύλου, της ηλικίας, της πρχ ακτινοθεραπείας, της τοπικής υποτροπής και της προσβολής των λεμφαδένων, της μτχ ακτινοθεραπείας, του είδους του χειρουργείου, του ιστολογικού τύπου και της συνυπάρχουσας δερματικής βλάβης με στατιστική ανάλυση με μεθόδους Kaplan-Meier, log-rank και παλινδρόμησης κατά Cox. Το αποτέλεσμα της θεραπείας (λειτουργικό και αισθητικό) αξιολογήθηκε και συσχετίστηκε με όλους τους ανωτέρω προγνωστικούς παράγοντες με τη χρήση της πολλαπλής λογαριθμιστικής παλινδρόμησης. Αποτελέσματα: Επί του συνόλου των ασθενών, οι 425 ήταν άνδρες (80.3%), με διάμεσο ηλικία τα 69 έτη (μέσος±τυπική απόκλιση: 67±14, εύρος: 23-96) τη στιγμή της διάγνωσης. Ο διάμεσος χρόνος μτχ παρακολούθησης ήταν 14 μήνες (μέσος±τυπική απόκλιση: 24±22, εύρος: 1-170). Η επί τω συνόλω ελεύθερη υποτροπής επιβίωση ήταν 90.4%. Η μτχ ακτινοθεραπεία, το αποτέλεσμα και το είδος του χειρουργείου σχετίστηκαν στατιστικά σημαντικά με την υποτροπή στη μονοπαραγοντική ανάλυση (p&lt;0.05). Οι ασθενείς με απευθείας σύγκλιση του ελλείμματος (HR: 0.454, 95% CI: 0.243-0.848) και εξ υποτροπής βλάβη (HR: 0.403, 95% CI: 0.162-1.005) εμφάνισαν χαμηλότερο κίνδυνο υποτροπής στην πολυπαραγοντική ανάλυση (p&lt;0.05). Στον αντίποδα, η μτχ ακτινοθεραπεία (HR: 85.243, 95% CI: 26.244-276.88) και οι συνυπάρχουσες βλάβες (HR: 2.768, 95% CI: 1.049-7.299) παρουσίασαν αύξηση του αναλογικού κινδύνου (p&lt;0.05). Δεν εντοπίστηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές των μεταβλητών στην επιβίωση, όσον αφορά το φύλο, την ηλικία, τον ιστολογικό τύπο και την πρχ ακτινοθεραπεία και κατάσταση των λεμφαδένων. Πτωχό τελικό αποτέλεσμα συσχετίστηκε με αυξημένη πιθανότητα με την πρχ ακτινοθεραπεία και περιοχική νόσο, τη μτχ τοπική υποτροπή και ακτινοθεραπεία και τη συνυπάρχουσα βλάβη (p&lt;0.05). Η απευθείας σύγκλιση του τραύματος συνέτεινε στην αύξηση της πιθανότητας επίτευξης καλού τελικού αποτελέσματος (OR: 2.641, 95% CI: 1.178-5.921, p &lt;0.05). Συμπεράσματα: Τα ευρήματα αυτά αποδεικνύουν, πως παρά γεγονός πως ο καρκίνος του χείλους είναι θεραπεύσιμος, η πρώιμη ανίχνευση και διάγνωση και η σωστή θεραπεία συμβάλλουν σε μεγαλύτερη ελεύθερη υποτροπής επιβίωση και καλύτερη ποιότητα ζωής του ασθενούς. Η σημασία της πρώιμης διάγνωσης πρέπει να τονίζεται σε όλες τις εκστρατείες πρόληψης και θεραπείας του καρκίνου, που απευθύνονται στο κοινό και σε επαγγελματίες υγείας.","abstract_has_math":false,"creators":["Αρκουμάνη Λαμπρινή","Arkoumani Lambrini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:33:31Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2846832"],"render_values":[{"text":"uoadl:2846832","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2846832","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2846832","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2846832","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αρκουμάνη Λαμπρινή","Arkoumani Lambrini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2846832","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2846832"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή και Σκοπός: Ο καρκίνος εκ πλακωδών κυττάρων του κάτω χείλους αποτελεί έναν κοινό τύπο καρκίνου με ευοίωνη γενικά πρόγνωση. Διάφοροι τύποι χειρουργικής αποκατάστασης έχουν περιγραφεί με σκοπό τη διατήρηση της ποιότητας ζωής του ασθενούς. Ο σκοπός αυτής της μελέτης είναι η ανάλυση των προγνωστικών εκείνων παραγόντων, που σχετίζονται με την επί τω συνόλω επιβίωση μέχρι την υποτροπή. Υλικά και Μέθοδοι: Η παρούσα μελέτη αξιολογεί την έκβαση 529 ασθενών, που αντιμετωπίστηκαν χειρουργικά για καρκίνο του κάτω χείλους σε δύο πανεπιστημιακά νοσοκομεία της Αθήνας, κατά την περίοδο 1983-2014. Διερευνήθηκαν ογκολογικά στοιχεία και η ποιότητα ζωής των ασθενών μετά την επέμβαση, με βάση τα αρχεία του ιατρικού ιστορικού τους. Αναζητήθηκε συσχέτιση μεταξύ του χρόνου μέχρι την υποτροπή (τοπική ή περιοχική) και των μεταβλητών του φύλου, της ηλικίας, της πρχ ακτινοθεραπείας, της τοπικής υποτροπής και της προσβολής των λεμφαδένων, της μτχ ακτινοθεραπείας, του είδους του χειρουργείου, του ιστολογικού τύπου και της συνυπάρχουσας δερματικής βλάβης με στατιστική ανάλυση με μεθόδους Kaplan-Meier, log-rank και παλινδρόμησης κατά Cox. Το αποτέλεσμα της θεραπείας (λειτουργικό και αισθητικό) αξιολογήθηκε και συσχετίστηκε με όλους τους ανωτέρω προγνωστικούς παράγοντες με τη χρήση της πολλαπλής λογαριθμιστικής παλινδρόμησης. Αποτελέσματα: Επί του συνόλου των ασθενών, οι 425 ήταν άνδρες (80.3%), με διάμεσο ηλικία τα 69 έτη (μέσος±τυπική απόκλιση: 67±14, εύρος: 23-96) τη στιγμή της διάγνωσης. Ο διάμεσος χρόνος μτχ παρακολούθησης ήταν 14 μήνες (μέσος±τυπική απόκλιση: 24±22, εύρος: 1-170). Η επί τω συνόλω ελεύθερη υποτροπής επιβίωση ήταν 90.4%. Η μτχ ακτινοθεραπεία, το αποτέλεσμα και το είδος του χειρουργείου σχετίστηκαν στατιστικά σημαντικά με την υποτροπή στη μονοπαραγοντική ανάλυση (p<0.05). Οι ασθενείς με απευθείας σύγκλιση του ελλείμματος (HR: 0.454, 95% CI: 0.243-0.848) και εξ υποτροπής βλάβη (HR: 0.403, 95% CI: 0.162-1.005) εμφάνισαν χαμηλότερο κίνδυνο υποτροπής στην πολυπαραγοντική ανάλυση (p<0.05). Στον αντίποδα, η μτχ ακτινοθεραπεία (HR: 85.243, 95% CI: 26.244-276.88) και οι συνυπάρχουσες βλάβες (HR: 2.768, 95% CI: 1.049-7.299) παρουσίασαν αύξηση του αναλογικού κινδύνου (p<0.05). Δεν εντοπίστηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές των μεταβλητών στην επιβίωση, όσον αφορά το φύλο, την ηλικία, τον ιστολογικό τύπο και την πρχ ακτινοθεραπεία και κατάσταση των λεμφαδένων. Πτωχό τελικό αποτέλεσμα συσχετίστηκε με αυξημένη πιθανότητα με την πρχ ακτινοθεραπεία και περιοχική νόσο, τη μτχ τοπική υποτροπή και ακτινοθεραπεία και τη συνυπάρχουσα βλάβη (p<0.05). Η απευθείας σύγκλιση του τραύματος συνέτεινε στην αύξηση της πιθανότητας επίτευξης καλού τελικού αποτελέσματος (OR: 2.641, 95% CI: 1.178-5.921, p <0.05). Συμπεράσματα: Τα ευρήματα αυτά αποδεικνύουν, πως παρά γεγονός πως ο καρκίνος του χείλους είναι θεραπεύσιμος, η πρώιμη ανίχνευση και διάγνωση και η σωστή θεραπεία συμβάλλουν σε μεγαλύτερη ελεύθερη υποτροπής επιβίωση και καλύτερη ποιότητα ζωής του ασθενούς. Η σημασία της πρώιμης διάγνωσης πρέπει να τονίζεται σε όλες τις εκστρατείες πρόληψης και θεραπείας του καρκίνου, που απευθύνονται στο κοινό και σε επαγγελματίες υγείας.","Background and Purpose: Squamous cell carcinoma of the lower lip represents a common type of cancer with a favorable prognosis. Different types of defect reconstruction after ablative surgery are described for maintenance of patients’ quality of life. The purpose of this study was to analyze the prognostic factors associated with the overall survival until recurrence. Materials and Methods: The study retrospectively evaluates the outcome of 529 patients treated for lower lip cancer in 2 university hospitals during 1983-2014 in Athens, Greece. Oncological data as well as individual quality of life were investigated, based on information from patient records. Associations between time to recurrence (local and regional) and the variables of sex, age, preop radiation therapy, recurrence and nodal status, postop radiation therapy, treatment modality, tumor histopathologic type and coexisting cutaneous lesions were analyzed with Kaplan-Meier, log-rank and Cox regression methods. The result of the procedure (functional and aesthetic) was evaluated and associated with all the above prognostic factors using binary logistic regression. Results: Of all patients, 425 (80.3%) were men, with a median age of 69 years (mean±sd: 67±14, range: 23-96) at the time of diagnosis. The median follow-up time of the patients was 14 months (mean±sd: 24±22, range: 1-170). The overall recurrence free survival rate was 90.4%. The postop radiation therapy, the result and the treatment modality were associated with recurrence (P<0.05) in uni-variate analysis. Patients who underwent direct closure of the defect (HR: 0.454, 95% CI: 0.243-0.848) and had recurrent lesion at the time of diagnosis (HR: 0.403, 95% CI: 0.162-1.005) showed lower recurrence rates in multivariate analysis (P<0.05). In the contrary, postop radiation therapy (HR: 85.243, 95% CI: 26.244-276.88) and coexisting lesions (HR: 2.768, 95% CI: 1.049-7.299) proved to work hazardously (P<0.05). No differences in patient survival were found regarding sex, age, histopathologic type and preop nodal status and radiation therapy of tumors. A worse final result was associated with preop radiation therapy and regional disease, postop local recurrence and radiation therapy, and coexisting lesion (p <0.05). The direct closure of the defect seemed to improve the final result (OR: 2.641, 95% CI: 1.178-5.921, p <0.05). Conclusions: These findings indicate that although lip tumors are curable, early detection, diagnosis and treatment lead to even higher rates of recurrence free survival and quality of live after all. Importance of the early detection of lip cancer should be emphasized in all health care and cancer prevention campaigns directed to the public and professionals."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Προγνωστικοί παράγοντες και χειρουργική θεραπεία πλακώδους καρκινώματος κάτω χείλους"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αρκουμάνη Λαμπρινή","Arkoumani Lambrini"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Εισαγωγή και Σκοπός: Ο καρκίνος εκ πλακωδών κυττάρων του κάτω χείλους αποτελεί έναν κοινό τύπο καρκίνου με ευοίωνη γενικά πρόγνωση. Διάφοροι τύποι χειρουργικής αποκατάστασης έχουν περιγραφεί με σκοπό τη διατήρηση της ποιότητας ζωής του ασθενούς. Ο σκοπός αυτής της μελέτης είναι η ανάλυση των προγνωστικών εκείνων παραγόντων, που σχετίζονται με την επί τω συνόλω επιβίωση μέχρι την υποτροπή. Υλικά και Μέθοδοι: Η παρούσα μελέτη αξιολογεί την έκβαση 529 ασθενών, που αντιμετωπίστηκαν χειρουργικά για καρκίνο του κάτω χείλους σε δύο πανεπιστημιακά νοσοκομεία της Αθήνας, κατά την περίοδο 1983-2014. Διερευνήθηκαν ογκολογικά στοιχεία και η ποιότητα ζωής των ασθενών μετά την επέμβαση, με βάση τα αρχεία του ιατρικού ιστορικού τους. Αναζητήθηκε συσχέτιση μεταξύ του χρόνου μέχρι την υποτροπή (τοπική ή περιοχική) και των μεταβλητών του φύλου, της ηλικίας, της πρχ ακτινοθεραπείας, της τοπικής υποτροπής και της προσβολής των λεμφαδένων, της μτχ ακτινοθεραπείας, του είδους του χειρουργείου, του ιστολογικού τύπου και της συνυπάρχουσας δερματικής βλάβης με στατιστική ανάλυση με μεθόδους Kaplan-Meier, log-rank και παλινδρόμησης κατά Cox. Το αποτέλεσμα της θεραπείας (λειτουργικό και αισθητικό) αξιολογήθηκε και συσχετίστηκε με όλους τους ανωτέρω προγνωστικούς παράγοντες με τη χρήση της πολλαπλής λογαριθμιστικής παλινδρόμησης. Αποτελέσματα: Επί του συνόλου των ασθενών, οι 425 ήταν άνδρες (80.3%), με διάμεσο ηλικία τα 69 έτη (μέσος±τυπική απόκλιση: 67±14, εύρος: 23-96) τη στιγμή της διάγνωσης. Ο διάμεσος χρόνος μτχ παρακολούθησης ήταν 14 μήνες (μέσος±τυπική απόκλιση: 24±22, εύρος: 1-170). Η επί τω συνόλω ελεύθερη υποτροπής επιβίωση ήταν 90.4%. Η μτχ ακτινοθεραπεία, το αποτέλεσμα και το είδος του χειρουργείου σχετίστηκαν στατιστικά σημαντικά με την υποτροπή στη μονοπαραγοντική ανάλυση (p<0.05). Οι ασθενείς με απευθείας σύγκλιση του ελλείμματος (HR: 0.454, 95% CI: 0.243-0.848) και εξ υποτροπής βλάβη (HR: 0.403, 95% CI: 0.162-1.005) εμφάνισαν χαμηλότερο κίνδυνο υποτροπής στην πολυπαραγοντική ανάλυση (p<0.05). Στον αντίποδα, η μτχ ακτινοθεραπεία (HR: 85.243, 95% CI: 26.244-276.88) και οι συνυπάρχουσες βλάβες (HR: 2.768, 95% CI: 1.049-7.299) παρουσίασαν αύξηση του αναλογικού κινδύνου (p<0.05). Δεν εντοπίστηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές των μεταβλητών στην επιβίωση, όσον αφορά το φύλο, την ηλικία, τον ιστολογικό τύπο και την πρχ ακτινοθεραπεία και κατάσταση των λεμφαδένων. Πτωχό τελικό αποτέλεσμα συσχετίστηκε με αυξημένη πιθανότητα με την πρχ ακτινοθεραπεία και περιοχική νόσο, τη μτχ τοπική υποτροπή και ακτινοθεραπεία και τη συνυπάρχουσα βλάβη (p<0.05). Η απευθείας σύγκλιση του τραύματος συνέτεινε στην αύξηση της πιθανότητας επίτευξης καλού τελικού αποτελέσματος (OR: 2.641, 95% CI: 1.178-5.921, p <0.05). Συμπεράσματα: Τα ευρήματα αυτά αποδεικνύουν, πως παρά γεγονός πως ο καρκίνος του χείλους είναι θεραπεύσιμος, η πρώιμη ανίχνευση και διάγνωση και η σωστή θεραπεία συμβάλλουν σε μεγαλύτερη ελεύθερη υποτροπής επιβίωση και καλύτερη ποιότητα ζωής του ασθενούς. Η σημασία της πρώιμης διάγνωσης πρέπει να τονίζεται σε όλες τις εκστρατείες πρόληψης και θεραπείας του καρκίνου, που απευθύνονται στο κοινό και σε επαγγελματίες υγείας.","Background and Purpose: Squamous cell carcinoma of the lower lip represents a common type of cancer with a favorable prognosis. Different types of defect reconstruction after ablative surgery are described for maintenance of patients’ quality of life. The purpose of this study was to analyze the prognostic factors associated with the overall survival until recurrence. Materials and Methods: The study retrospectively evaluates the outcome of 529 patients treated for lower lip cancer in 2 university hospitals during 1983-2014 in Athens, Greece. Oncological data as well as individual quality of life were investigated, based on information from patient records. Associations between time to recurrence (local and regional) and the variables of sex, age, preop radiation therapy, recurrence and nodal status, postop radiation therapy, treatment modality, tumor histopathologic type and coexisting cutaneous lesions were analyzed with Kaplan-Meier, log-rank and Cox regression methods. The result of the procedure (functional and aesthetic) was evaluated and associated with all the above prognostic factors using binary logistic regression. Results: Of all patients, 425 (80.3%) were men, with a median age of 69 years (mean±sd: 67±14, range: 23-96) at the time of diagnosis. The median follow-up time of the patients was 14 months (mean±sd: 24±22, range: 1-170). The overall recurrence free survival rate was 90.4%. The postop radiation therapy, the result and the treatment modality were associated with recurrence (P<0.05) in uni-variate analysis. Patients who underwent direct closure of the defect (HR: 0.454, 95% CI: 0.243-0.848) and had recurrent lesion at the time of diagnosis (HR: 0.403, 95% CI: 0.162-1.005) showed lower recurrence rates in multivariate analysis (P<0.05). In the contrary, postop radiation therapy (HR: 85.243, 95% CI: 26.244-276.88) and coexisting lesions (HR: 2.768, 95% CI: 1.049-7.299) proved to work hazardously (P<0.05). No differences in patient survival were found regarding sex, age, histopathologic type and preop nodal status and radiation therapy of tumors. A worse final result was associated with preop radiation therapy and regional disease, postop local recurrence and radiation therapy, and coexisting lesion (p <0.05). The direct closure of the defect seemed to improve the final result (OR: 2.641, 95% CI: 1.178-5.921, p <0.05). Conclusions: These findings indicate that although lip tumors are curable, early detection, diagnosis and treatment lead to even higher rates of recurrence free survival and quality of live after all. Importance of the early detection of lip cancer should be emphasized in all health care and cancer prevention campaigns directed to the public and professionals."],"dc:identifier":["uoadl:2846832","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2846832"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Προγνωστικοί παράγοντες και χειρουργική θεραπεία πλακώδους καρκινώματος κάτω χείλους"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:33:31Z"}