{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2846892"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2846892","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Retroperitoneal Sarcomas - Perioperative Radiotherapy Versus Surgery Alone: Meta-Analysis","abstract":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ Η τρέχουσα βιβλιογραφία δεν είναι σαφής στο εάν η χρήση της ακτινοθεραπείας, είτε προεγχειρητικά αλλά είτε και μετεγχειρητικά, αντικατοπτρίζεται σε ένα ευεργετικό αποτέλεσμα σε ασθενείς με οπισθοπεριτοναϊκά σαρκώματα. Προσπαθούμε λοιπόν, να διερευνήσουμε το κατά πόσο η ακτινοθεραπεία σε συνάρτηση με την χειρουργική παρέμβαση μπορούν να ωφελήσουν τον τοπικό έλεγχο της νόσου αλλά και την συνολική επιβίωση(OS) του ασθενούς. ΣΚΟΠΟΣ Να συγκρίνουμε τα αποτελέσματα της θεραπευτικής προσέγγισης σε ασθενείς που υποβλήθηκαν μόνο σε χειρουργική παρέμβαση έναντι αυτών που πέραν της χειρουργικής παρέμβασης υποβλήθηκαν και σε ακτινοθεραπεία. ΥΛΙΚΑ-ΜΕΘΟΔΟΙ Διεξήχθη συστηματική αναζήτηση της βιβλιογραφίας σε διεθνείς βάσεις δεδομένων και συγκεκριμένα το PubMed, το Scopus και το αρχείο της Cochrane Central Register Controlled Studies (CENTRAL). Τα δεδομένα ανακτήθηκαν από όλους τους τύπους συγκριτικών μελετών ασθενών με οπισθοπεριτοναϊκό σάρκωμα που υπεβλήθησαν είτε σε χειρουργείο μόνο είτε σε χειρουργείο και ακτινοθεραπεία. Πρωτεύοντα καταληκτικά σημεία της εργασίας θεωρήθηκαν η 5ετής συνολική επιβίωση (5-year OS) και η διάμεση συνολική επιβίωση(Median OS). Τα δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία ήταν η ελεύθερη υποτροπής επιβίωση (RFS) και η πλήρης R0 εκτομή της βλάβης. Τα συνεχή αποτελέσματα υπολογίστηκαν με την σταθμισμένη μέση διαφορά (WMD). ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Από τα 374 άρθρα των PubMed, Scopus και CENTRAL που ανακτήθηκαν, δέκα στον αριθμό άρθρα συμπεριελήφθησαν στην ποσοτική σύνθεση. Στην συστηματική αυτή ανασκόπηση συμπεριλήφθηκαν μία προοπτική και 9 αναδρομικές μελέτες. Η διάμεση συνολική επιβίωση αυξήθηκε στατιστικά σημαντικά στους ασθενείς που έλαβαν και ακτινοθεραπεία σε σύγκριση με χειρουργείο μόνο (WMD: -18.94 [95% CI: -19.14, -18.74]; p < 0.00001). Η πενταετής επιβίωση ήταν σημαντικά αυξημένη στους ασθενείς που έλαβαν είτε επικουρική είτε νέο-επικουρική ακτινοθεραπεία σε σύγκριση με αυτούς που υπεβλήθησαν σε χειρουργική παρέμβαση μόνο (WMD: 0.69 [95% CI: 0.62, 0.77]; p < 0.001). Η ελεύθερη υποτροπής επιβίωση βρέθηκε ομοίως στατιστικά σημαντικά αυξημένη στους ασθενείς που έλαβαν είτε προεγχειρητική (WMD: 0.19 [95% CI: 0.11, 0.33]; p < 0.001) είτε μετεγχειρητική (WMD: 0.49 [95% CI: 0.32, 0.75]; p =0.001) ακτινοθεραπεία. Τέλος το ποσοστό πλήρους R0 εκτομή ήταν παρόμοιος και στις δύο ομάδες ασθενών (WMD: 1.21 [95% CI: 0.65, 2.25]; p = 0.56). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ Η πιθανώς ευεργετική επίδραση της ακτινοθεραπείας σε ασθενείς με οπισθοπεριτοναϊκά σαρκώματα υποδηλώνει την ανάγκη συζήτησης της χρήση της ή μη σε ογκολογικά συμβούλια με τελικό στόχο την βέλτιστη απόφαση και την εξατομικευμένη στρατηγική αντιμετώπισης του κάθε ασθενούς ξεχωριστά.","abstract_html":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ Η τρέχουσα βιβλιογραφία δεν είναι σαφής στο εάν η χρήση της ακτινοθεραπείας, είτε προεγχειρητικά αλλά είτε και μετεγχειρητικά, αντικατοπτρίζεται σε ένα ευεργετικό αποτέλεσμα σε ασθενείς με οπισθοπεριτοναϊκά σαρκώματα. Προσπαθούμε λοιπόν, να διερευνήσουμε το κατά πόσο η ακτινοθεραπεία σε συνάρτηση με την χειρουργική παρέμβαση μπορούν να ωφελήσουν τον τοπικό έλεγχο της νόσου αλλά και την συνολική επιβίωση(OS) του ασθενούς. ΣΚΟΠΟΣ Να συγκρίνουμε τα αποτελέσματα της θεραπευτικής προσέγγισης σε ασθενείς που υποβλήθηκαν μόνο σε χειρουργική παρέμβαση έναντι αυτών που πέραν της χειρουργικής παρέμβασης υποβλήθηκαν και σε ακτινοθεραπεία. ΥΛΙΚΑ-ΜΕΘΟΔΟΙ Διεξήχθη συστηματική αναζήτηση της βιβλιογραφίας σε διεθνείς βάσεις δεδομένων και συγκεκριμένα το PubMed, το Scopus και το αρχείο της Cochrane Central Register Controlled Studies (CENTRAL). Τα δεδομένα ανακτήθηκαν από όλους τους τύπους συγκριτικών μελετών ασθενών με οπισθοπεριτοναϊκό σάρκωμα που υπεβλήθησαν είτε σε χειρουργείο μόνο είτε σε χειρουργείο και ακτινοθεραπεία. Πρωτεύοντα καταληκτικά σημεία της εργασίας θεωρήθηκαν η 5ετής συνολική επιβίωση (5-year OS) και η διάμεση συνολική επιβίωση(Median OS). Τα δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία ήταν η ελεύθερη υποτροπής επιβίωση (RFS) και η πλήρης R0 εκτομή της βλάβης. Τα συνεχή αποτελέσματα υπολογίστηκαν με την σταθμισμένη μέση διαφορά (WMD). ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Από τα 374 άρθρα των PubMed, Scopus και CENTRAL που ανακτήθηκαν, δέκα στον αριθμό άρθρα συμπεριελήφθησαν στην ποσοτική σύνθεση. Στην συστηματική αυτή ανασκόπηση συμπεριλήφθηκαν μία προοπτική και 9 αναδρομικές μελέτες. Η διάμεση συνολική επιβίωση αυξήθηκε στατιστικά σημαντικά στους ασθενείς που έλαβαν και ακτινοθεραπεία σε σύγκριση με χειρουργείο μόνο (WMD: -18.94 [95% CI: -19.14, -18.74]; p &lt; 0.00001). Η πενταετής επιβίωση ήταν σημαντικά αυξημένη στους ασθενείς που έλαβαν είτε επικουρική είτε νέο-επικουρική ακτινοθεραπεία σε σύγκριση με αυτούς που υπεβλήθησαν σε χειρουργική παρέμβαση μόνο (WMD: 0.69 [95% CI: 0.62, 0.77]; p &lt; 0.001). Η ελεύθερη υποτροπής επιβίωση βρέθηκε ομοίως στατιστικά σημαντικά αυξημένη στους ασθενείς που έλαβαν είτε προεγχειρητική (WMD: 0.19 [95% CI: 0.11, 0.33]; p &lt; 0.001) είτε μετεγχειρητική (WMD: 0.49 [95% CI: 0.32, 0.75]; p =0.001) ακτινοθεραπεία. Τέλος το ποσοστό πλήρους R0 εκτομή ήταν παρόμοιος και στις δύο ομάδες ασθενών (WMD: 1.21 [95% CI: 0.65, 2.25]; p = 0.56). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ Η πιθανώς ευεργετική επίδραση της ακτινοθεραπείας σε ασθενείς με οπισθοπεριτοναϊκά σαρκώματα υποδηλώνει την ανάγκη συζήτησης της χρήση της ή μη σε ογκολογικά συμβούλια με τελικό στόχο την βέλτιστη απόφαση και την εξατομικευμένη στρατηγική αντιμετώπισης του κάθε ασθενούς ξεχωριστά.","abstract_has_math":false,"creators":["Διαμαντής Αλέξανδρος","Diamantis Alexandros"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:33:34Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","English","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2846892"],"render_values":[{"text":"uoadl:2846892","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2846892","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2846892","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2846892","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Διαμαντής Αλέξανδρος","Diamantis Alexandros"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","English","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2846892","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2846892"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ Η τρέχουσα βιβλιογραφία δεν είναι σαφής στο εάν η χρήση της ακτινοθεραπείας, είτε προεγχειρητικά αλλά είτε και μετεγχειρητικά, αντικατοπτρίζεται σε ένα ευεργετικό αποτέλεσμα σε ασθενείς με οπισθοπεριτοναϊκά σαρκώματα. Προσπαθούμε λοιπόν, να διερευνήσουμε το κατά πόσο η ακτινοθεραπεία σε συνάρτηση με την χειρουργική παρέμβαση μπορούν να ωφελήσουν τον τοπικό έλεγχο της νόσου αλλά και την συνολική επιβίωση(OS) του ασθενούς. ΣΚΟΠΟΣ Να συγκρίνουμε τα αποτελέσματα της θεραπευτικής προσέγγισης σε ασθενείς που υποβλήθηκαν μόνο σε χειρουργική παρέμβαση έναντι αυτών που πέραν της χειρουργικής παρέμβασης υποβλήθηκαν και σε ακτινοθεραπεία. ΥΛΙΚΑ-ΜΕΘΟΔΟΙ Διεξήχθη συστηματική αναζήτηση της βιβλιογραφίας σε διεθνείς βάσεις δεδομένων και συγκεκριμένα το PubMed, το Scopus και το αρχείο της Cochrane Central Register Controlled Studies (CENTRAL). Τα δεδομένα ανακτήθηκαν από όλους τους τύπους συγκριτικών μελετών ασθενών με οπισθοπεριτοναϊκό σάρκωμα που υπεβλήθησαν είτε σε χειρουργείο μόνο είτε σε χειρουργείο και ακτινοθεραπεία. Πρωτεύοντα καταληκτικά σημεία της εργασίας θεωρήθηκαν η 5ετής συνολική επιβίωση (5-year OS) και η διάμεση συνολική επιβίωση(Median OS). Τα δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία ήταν η ελεύθερη υποτροπής επιβίωση (RFS) και η πλήρης R0 εκτομή της βλάβης. Τα συνεχή αποτελέσματα υπολογίστηκαν με την σταθμισμένη μέση διαφορά (WMD). ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Από τα 374 άρθρα των PubMed, Scopus και CENTRAL που ανακτήθηκαν, δέκα στον αριθμό άρθρα συμπεριελήφθησαν στην ποσοτική σύνθεση. Στην συστηματική αυτή ανασκόπηση συμπεριλήφθηκαν μία προοπτική και 9 αναδρομικές μελέτες. Η διάμεση συνολική επιβίωση αυξήθηκε στατιστικά σημαντικά στους ασθενείς που έλαβαν και ακτινοθεραπεία σε σύγκριση με χειρουργείο μόνο (WMD: -18.94 [95% CI: -19.14, -18.74]; p < 0.00001). Η πενταετής επιβίωση ήταν σημαντικά αυξημένη στους ασθενείς που έλαβαν είτε επικουρική είτε νέο-επικουρική ακτινοθεραπεία σε σύγκριση με αυτούς που υπεβλήθησαν σε χειρουργική παρέμβαση μόνο (WMD: 0.69 [95% CI: 0.62, 0.77]; p < 0.001). Η ελεύθερη υποτροπής επιβίωση βρέθηκε ομοίως στατιστικά σημαντικά αυξημένη στους ασθενείς που έλαβαν είτε προεγχειρητική (WMD: 0.19 [95% CI: 0.11, 0.33]; p < 0.001) είτε μετεγχειρητική (WMD: 0.49 [95% CI: 0.32, 0.75]; p =0.001) ακτινοθεραπεία. Τέλος το ποσοστό πλήρους R0 εκτομή ήταν παρόμοιος και στις δύο ομάδες ασθενών (WMD: 1.21 [95% CI: 0.65, 2.25]; p = 0.56). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ Η πιθανώς ευεργετική επίδραση της ακτινοθεραπείας σε ασθενείς με οπισθοπεριτοναϊκά σαρκώματα υποδηλώνει την ανάγκη συζήτησης της χρήση της ή μη σε ογκολογικά συμβούλια με τελικό στόχο την βέλτιστη απόφαση και την εξατομικευμένη στρατηγική αντιμετώπισης του κάθε ασθενούς ξεχωριστά.","BACKGROUND Current literature is not clear whether radiotherapy, either preoperatively or postoperatively, reflects on a beneficial result in patients with retroperitoneal sarcomas (RPS). We attempt to investigate if perioperative radiotherapy plus surgery benefits the overall survival (OS) and the local control of the disease AIM To compare outcomes in patients with retroperitoneal sarcomas treated with radiotherapy plus surgery versus patients receiving surgery alone. METHODS A systematic literature search was performed using PubMed, Scopus and Cochrane Central Register Controlled Studies (CENTRAL) databases. Data were retrieved from all types of included published comparative studies in patients with retroperitoneal sarcoma undergoing surgery alone or radiotherapy, in adjuvant or neoadjuvant setting, plus surgery. The primary endpoints of the present study were the 5-year OS and the median OS. The secondary endpoints were the recurrence-free survival (RFS) and the R0 resection rate. Continuous outcomes were calculated by means of weighted mean difference (WMD). RESULTS Among the 374 articles in PubMed, Scopus and CENTRAL that were retrieved, ten articles were included in the quantitative synthesis. One prospective and 9 retrospective studies were included in this systematic review. The median OS was significantly increased in patients treated with radiotherapy compared to surgery alone (WMD: -18.94 [95% CI: -19.14, -18.74]; p < 0.00001). The 5-year survival was significantly increased in patients treated with either neoadjuvant or adjuvant therapy compared to surgery alone (WMD: 0.69 [95% CI: 0.62, 0.77]; p < 0.001). Median RFS was significantly increased in patients treated with either preoperative (WMD: 0.19 [95% CI: 0.11, 0.33]; p < 0.001) or postoperative (WMD: 0.49 [95% CI: 0.32, 0.75]; p =0.001) radiotherapy compared to surgery alone. Finally, median R0 resection rate was similar between the two groups in the neoadjuvant comparison (WMD: 1.21 [95% CI: 0.65, 2.25]; p = 0.56). CONCLUSION The effect of radiotherapy suggests that most of the patients with RPS should be assessed within a multidisciplinary sarcoma team to consider radiotherapy in their treatment strategy"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Retroperitoneal Sarcomas - Perioperative Radiotherapy Versus Surgery Alone: Meta-Analysis"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Διαμαντής Αλέξανδρος","Diamantis Alexandros"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ Η τρέχουσα βιβλιογραφία δεν είναι σαφής στο εάν η χρήση της ακτινοθεραπείας, είτε προεγχειρητικά αλλά είτε και μετεγχειρητικά, αντικατοπτρίζεται σε ένα ευεργετικό αποτέλεσμα σε ασθενείς με οπισθοπεριτοναϊκά σαρκώματα. Προσπαθούμε λοιπόν, να διερευνήσουμε το κατά πόσο η ακτινοθεραπεία σε συνάρτηση με την χειρουργική παρέμβαση μπορούν να ωφελήσουν τον τοπικό έλεγχο της νόσου αλλά και την συνολική επιβίωση(OS) του ασθενούς. ΣΚΟΠΟΣ Να συγκρίνουμε τα αποτελέσματα της θεραπευτικής προσέγγισης σε ασθενείς που υποβλήθηκαν μόνο σε χειρουργική παρέμβαση έναντι αυτών που πέραν της χειρουργικής παρέμβασης υποβλήθηκαν και σε ακτινοθεραπεία. ΥΛΙΚΑ-ΜΕΘΟΔΟΙ Διεξήχθη συστηματική αναζήτηση της βιβλιογραφίας σε διεθνείς βάσεις δεδομένων και συγκεκριμένα το PubMed, το Scopus και το αρχείο της Cochrane Central Register Controlled Studies (CENTRAL). Τα δεδομένα ανακτήθηκαν από όλους τους τύπους συγκριτικών μελετών ασθενών με οπισθοπεριτοναϊκό σάρκωμα που υπεβλήθησαν είτε σε χειρουργείο μόνο είτε σε χειρουργείο και ακτινοθεραπεία. Πρωτεύοντα καταληκτικά σημεία της εργασίας θεωρήθηκαν η 5ετής συνολική επιβίωση (5-year OS) και η διάμεση συνολική επιβίωση(Median OS). Τα δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία ήταν η ελεύθερη υποτροπής επιβίωση (RFS) και η πλήρης R0 εκτομή της βλάβης. Τα συνεχή αποτελέσματα υπολογίστηκαν με την σταθμισμένη μέση διαφορά (WMD). ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Από τα 374 άρθρα των PubMed, Scopus και CENTRAL που ανακτήθηκαν, δέκα στον αριθμό άρθρα συμπεριελήφθησαν στην ποσοτική σύνθεση. Στην συστηματική αυτή ανασκόπηση συμπεριλήφθηκαν μία προοπτική και 9 αναδρομικές μελέτες. Η διάμεση συνολική επιβίωση αυξήθηκε στατιστικά σημαντικά στους ασθενείς που έλαβαν και ακτινοθεραπεία σε σύγκριση με χειρουργείο μόνο (WMD: -18.94 [95% CI: -19.14, -18.74]; p < 0.00001). Η πενταετής επιβίωση ήταν σημαντικά αυξημένη στους ασθενείς που έλαβαν είτε επικουρική είτε νέο-επικουρική ακτινοθεραπεία σε σύγκριση με αυτούς που υπεβλήθησαν σε χειρουργική παρέμβαση μόνο (WMD: 0.69 [95% CI: 0.62, 0.77]; p < 0.001). Η ελεύθερη υποτροπής επιβίωση βρέθηκε ομοίως στατιστικά σημαντικά αυξημένη στους ασθενείς που έλαβαν είτε προεγχειρητική (WMD: 0.19 [95% CI: 0.11, 0.33]; p < 0.001) είτε μετεγχειρητική (WMD: 0.49 [95% CI: 0.32, 0.75]; p =0.001) ακτινοθεραπεία. Τέλος το ποσοστό πλήρους R0 εκτομή ήταν παρόμοιος και στις δύο ομάδες ασθενών (WMD: 1.21 [95% CI: 0.65, 2.25]; p = 0.56). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ Η πιθανώς ευεργετική επίδραση της ακτινοθεραπείας σε ασθενείς με οπισθοπεριτοναϊκά σαρκώματα υποδηλώνει την ανάγκη συζήτησης της χρήση της ή μη σε ογκολογικά συμβούλια με τελικό στόχο την βέλτιστη απόφαση και την εξατομικευμένη στρατηγική αντιμετώπισης του κάθε ασθενούς ξεχωριστά.","BACKGROUND Current literature is not clear whether radiotherapy, either preoperatively or postoperatively, reflects on a beneficial result in patients with retroperitoneal sarcomas (RPS). We attempt to investigate if perioperative radiotherapy plus surgery benefits the overall survival (OS) and the local control of the disease AIM To compare outcomes in patients with retroperitoneal sarcomas treated with radiotherapy plus surgery versus patients receiving surgery alone. METHODS A systematic literature search was performed using PubMed, Scopus and Cochrane Central Register Controlled Studies (CENTRAL) databases. Data were retrieved from all types of included published comparative studies in patients with retroperitoneal sarcoma undergoing surgery alone or radiotherapy, in adjuvant or neoadjuvant setting, plus surgery. The primary endpoints of the present study were the 5-year OS and the median OS. The secondary endpoints were the recurrence-free survival (RFS) and the R0 resection rate. Continuous outcomes were calculated by means of weighted mean difference (WMD). RESULTS Among the 374 articles in PubMed, Scopus and CENTRAL that were retrieved, ten articles were included in the quantitative synthesis. One prospective and 9 retrospective studies were included in this systematic review. The median OS was significantly increased in patients treated with radiotherapy compared to surgery alone (WMD: -18.94 [95% CI: -19.14, -18.74]; p < 0.00001). The 5-year survival was significantly increased in patients treated with either neoadjuvant or adjuvant therapy compared to surgery alone (WMD: 0.69 [95% CI: 0.62, 0.77]; p < 0.001). Median RFS was significantly increased in patients treated with either preoperative (WMD: 0.19 [95% CI: 0.11, 0.33]; p < 0.001) or postoperative (WMD: 0.49 [95% CI: 0.32, 0.75]; p =0.001) radiotherapy compared to surgery alone. Finally, median R0 resection rate was similar between the two groups in the neoadjuvant comparison (WMD: 1.21 [95% CI: 0.65, 2.25]; p = 0.56). CONCLUSION The effect of radiotherapy suggests that most of the patients with RPS should be assessed within a multidisciplinary sarcoma team to consider radiotherapy in their treatment strategy"],"dc:identifier":["uoadl:2846892","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2846892"],"dc:language":["Ελληνικά","English","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Retroperitoneal Sarcomas - Perioperative Radiotherapy Versus Surgery Alone: Meta-Analysis"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:33:34Z"}