{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2847339"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2847339","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σύγκριση της επίδρασης των DPP-4 αναστολέων με τους GLP-1 αγωνιστές στη μεταβολή καρδιαγγειακών παραγόντων κινδύνου σε άτομα με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2 υπό Ινσουλινοθεραπεία. Στοχαστικό μοντέλο φαρμακο-οικονομικής αξιολόγησης.","abstract":"Εισαγωγή: Οι θεραπευτικές επιλογές για την αντιμετώπιση του διαβήτη περιλαμβάνουν φαρμακευτικές κατηγορίες οι οποίες επιδρούν θετικά στην αντιμετώπιση τόσο της υπεργλυκαιμίας όσο και άλλων παραγόντων καρδιαγγειακού κινδύνου όπως η αρτηριακή υπέρταση, το σωματικό βάρος και η υπερλιπιδαιμία. Δύο κατηγορίες που χρησιμοποιούνται και έχουν αυτά τα χαρακτηριστικά εκμεταλλευόμενες το φαινόμενο της ινκρετίνης είναι οι GLP-1 (Glucagon Like Peptide -1) αγωνιστές και οι DPP-4 (Dipeptidyl Peptidase - 4) αναστολείς. Σκοπός: Σύγκριση της επίδρασης των DPP-4 αναστολέων με τους GLP-1 αγωνιστές στην μεταβολή καρδιαγγειακών παραγόντων κινδύνου σε άτομα με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 υπό ινσουλινοθεραπεία. Υλικό και μέθοδος: Εντάχθηκαν στη μελέτη 579 ασθενείς του Διαβητολογικού Κέντρου του ΓΝΝΠ, οι οποίοι έλαβαν DPP-4 αναστολέα ή GLP-1 αγωνιστή μετά από τις αναγκαίες και σύμφωνες με τις κατευθυντήριες οδηγίες αλλαγές στην συγχορηγούμενη αγωγή. Έγινε εκτίμηση όλων των χαρακτηριστικών των ασθενών (σωματομετρικών, κλινικών και εργαστηριακών) στην αρχή, τη μέση και κατά το τέλος του χρόνου παρακολούθησης ο οποίος ήταν 52±2 εβδομάδες. Αποτελέσματα: 284 ασθενείς (49.1%) έλαβαν GLP-1 αγωνιστή μαζί με τη λοιπή αντιδιαβητική αγωγή τους κατά περίπτωση και 295 (50.9%) έλαβαν DPP-4 αναστολέα. Προέκυψε ότι η λήψη GLP-1 αγωνιστών συγκριτικά με τη λήψη DPP-4 αναστολέων, σχετίζεται με μεγαλύτερη πιθανότητα σημαντικής μείωσης του σωματικού βάρους μετά από 12 μήνες (HR=8.56, 95% CI:1.43-4.28, p<0.0001), σημαντική επίδραση στην HbA1c (HR=2.58, 95% CI:1.15-2.38, p=0.001) και τη γλυκόζη πλάσματος νηστείας (HR=2.99, 95% CI: 1.39-4.31, p=0.012). Επιπλέον ασκούν θετική επίδραση στην LDL χοληστερόλη (HR=1.34, 95% CI:1.31-3.82, p=0.011), στην ολική χοληστερόλη (HR=1.19, 95% CI:1.09-2.97, p=0.041), στα τριγλυκερίδια (HR=1.15, 95% CI:1.07- 4.12, p=0.045), αλλά και στη ΣΑΠ (HR=1.22, 95% CI:1.05-3.18, p=0.048), με ουδέτερη επίδραση στη ΔΑΠ και την HDL χοληστερόλη. Συμπεράσματα: Οι GLP-1 αγωνιστές παρουσιάζουν περισσότερο θετική επίδραση στους καρδιαγγειακούς παράγοντες κινδύνου σε σχέση με τους DPP-4 αναστολείς.","abstract_html":"Εισαγωγή: Οι θεραπευτικές επιλογές για την αντιμετώπιση του διαβήτη περιλαμβάνουν φαρμακευτικές κατηγορίες οι οποίες επιδρούν θετικά στην αντιμετώπιση τόσο της υπεργλυκαιμίας όσο και άλλων παραγόντων καρδιαγγειακού κινδύνου όπως η αρτηριακή υπέρταση, το σωματικό βάρος και η υπερλιπιδαιμία. Δύο κατηγορίες που χρησιμοποιούνται και έχουν αυτά τα χαρακτηριστικά εκμεταλλευόμενες το φαινόμενο της ινκρετίνης είναι οι GLP-1 (Glucagon Like Peptide -1) αγωνιστές και οι DPP-4 (Dipeptidyl Peptidase - 4) αναστολείς. Σκοπός: Σύγκριση της επίδρασης των DPP-4 αναστολέων με τους GLP-1 αγωνιστές στην μεταβολή καρδιαγγειακών παραγόντων κινδύνου σε άτομα με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 υπό ινσουλινοθεραπεία. Υλικό και μέθοδος: Εντάχθηκαν στη μελέτη 579 ασθενείς του Διαβητολογικού Κέντρου του ΓΝΝΠ, οι οποίοι έλαβαν DPP-4 αναστολέα ή GLP-1 αγωνιστή μετά από τις αναγκαίες και σύμφωνες με τις κατευθυντήριες οδηγίες αλλαγές στην συγχορηγούμενη αγωγή. Έγινε εκτίμηση όλων των χαρακτηριστικών των ασθενών (σωματομετρικών, κλινικών και εργαστηριακών) στην αρχή, τη μέση και κατά το τέλος του χρόνου παρακολούθησης ο οποίος ήταν 52±2 εβδομάδες. Αποτελέσματα: 284 ασθενείς (49.1%) έλαβαν GLP-1 αγωνιστή μαζί με τη λοιπή αντιδιαβητική αγωγή τους κατά περίπτωση και 295 (50.9%) έλαβαν DPP-4 αναστολέα. Προέκυψε ότι η λήψη GLP-1 αγωνιστών συγκριτικά με τη λήψη DPP-4 αναστολέων, σχετίζεται με μεγαλύτερη πιθανότητα σημαντικής μείωσης του σωματικού βάρους μετά από 12 μήνες (HR=8.56, 95% CI:1.43-4.28, p&lt;0.0001), σημαντική επίδραση στην HbA1c (HR=2.58, 95% CI:1.15-2.38, p=0.001) και τη γλυκόζη πλάσματος νηστείας (HR=2.99, 95% CI: 1.39-4.31, p=0.012). Επιπλέον ασκούν θετική επίδραση στην LDL χοληστερόλη (HR=1.34, 95% CI:1.31-3.82, p=0.011), στην ολική χοληστερόλη (HR=1.19, 95% CI:1.09-2.97, p=0.041), στα τριγλυκερίδια (HR=1.15, 95% CI:1.07- 4.12, p=0.045), αλλά και στη ΣΑΠ (HR=1.22, 95% CI:1.05-3.18, p=0.048), με ουδέτερη επίδραση στη ΔΑΠ και την HDL χοληστερόλη. Συμπεράσματα: Οι GLP-1 αγωνιστές παρουσιάζουν περισσότερο θετική επίδραση στους καρδιαγγειακούς παράγοντες κινδύνου σε σχέση με τους DPP-4 αναστολείς.","abstract_has_math":false,"creators":["Τσουμίδη Καλλιόπη","Tsoumidi Kalliopi"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:33:34Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2847339"],"render_values":[{"text":"uoadl:2847339","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2847339","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2847339","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2847339","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσουμίδη Καλλιόπη","Tsoumidi Kalliopi"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2847339","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2847339"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Οι θεραπευτικές επιλογές για την αντιμετώπιση του διαβήτη περιλαμβάνουν φαρμακευτικές κατηγορίες οι οποίες επιδρούν θετικά στην αντιμετώπιση τόσο της υπεργλυκαιμίας όσο και άλλων παραγόντων καρδιαγγειακού κινδύνου όπως η αρτηριακή υπέρταση, το σωματικό βάρος και η υπερλιπιδαιμία. Δύο κατηγορίες που χρησιμοποιούνται και έχουν αυτά τα χαρακτηριστικά εκμεταλλευόμενες το φαινόμενο της ινκρετίνης είναι οι GLP-1 (Glucagon Like Peptide -1) αγωνιστές και οι DPP-4 (Dipeptidyl Peptidase - 4) αναστολείς. Σκοπός: Σύγκριση της επίδρασης των DPP-4 αναστολέων με τους GLP-1 αγωνιστές στην μεταβολή καρδιαγγειακών παραγόντων κινδύνου σε άτομα με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 υπό ινσουλινοθεραπεία. Υλικό και μέθοδος: Εντάχθηκαν στη μελέτη 579 ασθενείς του Διαβητολογικού Κέντρου του ΓΝΝΠ, οι οποίοι έλαβαν DPP-4 αναστολέα ή GLP-1 αγωνιστή μετά από τις αναγκαίες και σύμφωνες με τις κατευθυντήριες οδηγίες αλλαγές στην συγχορηγούμενη αγωγή. Έγινε εκτίμηση όλων των χαρακτηριστικών των ασθενών (σωματομετρικών, κλινικών και εργαστηριακών) στην αρχή, τη μέση και κατά το τέλος του χρόνου παρακολούθησης ο οποίος ήταν 52±2 εβδομάδες. Αποτελέσματα: 284 ασθενείς (49.1%) έλαβαν GLP-1 αγωνιστή μαζί με τη λοιπή αντιδιαβητική αγωγή τους κατά περίπτωση και 295 (50.9%) έλαβαν DPP-4 αναστολέα. Προέκυψε ότι η λήψη GLP-1 αγωνιστών συγκριτικά με τη λήψη DPP-4 αναστολέων, σχετίζεται με μεγαλύτερη πιθανότητα σημαντικής μείωσης του σωματικού βάρους μετά από 12 μήνες (HR=8.56, 95% CI:1.43-4.28, p<0.0001), σημαντική επίδραση στην HbA1c (HR=2.58, 95% CI:1.15-2.38, p=0.001) και τη γλυκόζη πλάσματος νηστείας (HR=2.99, 95% CI: 1.39-4.31, p=0.012). Επιπλέον ασκούν θετική επίδραση στην LDL χοληστερόλη (HR=1.34, 95% CI:1.31-3.82, p=0.011), στην ολική χοληστερόλη (HR=1.19, 95% CI:1.09-2.97, p=0.041), στα τριγλυκερίδια (HR=1.15, 95% CI:1.07- 4.12, p=0.045), αλλά και στη ΣΑΠ (HR=1.22, 95% CI:1.05-3.18, p=0.048), με ουδέτερη επίδραση στη ΔΑΠ και την HDL χοληστερόλη. Συμπεράσματα: Οι GLP-1 αγωνιστές παρουσιάζουν περισσότερο θετική επίδραση στους καρδιαγγειακούς παράγοντες κινδύνου σε σχέση με τους DPP-4 αναστολείς.","Background: Therapeutic antidiabetic options include drug categories that have positive effects not only in management of hyperglycemia, but also against other cardiovascular risk factors such as hypertension, body weight and dyslipidemia. Such drugs that present these features and are based on the incretin effect are GLP-1 (Glucagon Like Peptide -1) agonists and DPP-4 (Dipeptidyl Peptidase - 4) inhibitors. Objective: To compare the efficacy of DPP-4 inhibitors and GLP-1 agonists on the modification of cardiovascular risk factors in patients with diabetes mellitus under insulin therapy. Methods: 579 patients of the Center for Diabetes of General Hospital of Nikaia-Piraeus were included in the trial, who received either DPP-4 inhibitor or GLP-1 agonist. Necessary changes of their concomitant medication have been made according to guidelines. All their characteristics (somatometric, clinical, laboratory) were estimated in the beginning, in the middle and in the end of the observation period which was 52±2 weeks. Results: 284 patients (49.1%) received GLP-1 agonist with their concomitant medications and 295 (50.9%) received DPP-4 inhibitor. GLP-1 agonists resulted in greater possibility of statistically significant reduction of body weight after 12 months (HR=8.56, 95% CI:1.43-4.28, p<0.0001), significant effect in HbA1c (HR=2.58, 95% CI:1.15-2.38, p=0.001) and in fasting glucose (HR=2.99, 95% CI: 1.39-4.31, p=0.012) compared to DPP-4 inhibitors. Moreover, GLP-1 agonists affect more positively LDL cholesterol (HR=1.34, 95% CI:1.31-3.82, p=0.011), total cholesterol (HR=1.19, 95% CI:1.09-2.97, p=0.041), triglycerides (HR=1.15, 95% CI:1.07-4.12, p=0.045) and systolic blood pressure (HR=1.22, 95% CI:1.05-3.18, p=0.048), with neutral effect in diastolic blood pressure and HDL cholesterol. Conclusions: GLP-1 agonists compared to DPP-4 inhibitors appear to have a more positive effect on cardiovascular risk factors."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σύγκριση της επίδρασης των DPP-4 αναστολέων με τους GLP-1 αγωνιστές στη μεταβολή καρδιαγγειακών παραγόντων κινδύνου σε άτομα με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2 υπό Ινσουλινοθεραπεία. Στοχαστικό μοντέλο φαρμακο-οικονομικής αξιολόγησης."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσουμίδη Καλλιόπη","Tsoumidi Kalliopi"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Εισαγωγή: Οι θεραπευτικές επιλογές για την αντιμετώπιση του διαβήτη περιλαμβάνουν φαρμακευτικές κατηγορίες οι οποίες επιδρούν θετικά στην αντιμετώπιση τόσο της υπεργλυκαιμίας όσο και άλλων παραγόντων καρδιαγγειακού κινδύνου όπως η αρτηριακή υπέρταση, το σωματικό βάρος και η υπερλιπιδαιμία. Δύο κατηγορίες που χρησιμοποιούνται και έχουν αυτά τα χαρακτηριστικά εκμεταλλευόμενες το φαινόμενο της ινκρετίνης είναι οι GLP-1 (Glucagon Like Peptide -1) αγωνιστές και οι DPP-4 (Dipeptidyl Peptidase - 4) αναστολείς. Σκοπός: Σύγκριση της επίδρασης των DPP-4 αναστολέων με τους GLP-1 αγωνιστές στην μεταβολή καρδιαγγειακών παραγόντων κινδύνου σε άτομα με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 υπό ινσουλινοθεραπεία. Υλικό και μέθοδος: Εντάχθηκαν στη μελέτη 579 ασθενείς του Διαβητολογικού Κέντρου του ΓΝΝΠ, οι οποίοι έλαβαν DPP-4 αναστολέα ή GLP-1 αγωνιστή μετά από τις αναγκαίες και σύμφωνες με τις κατευθυντήριες οδηγίες αλλαγές στην συγχορηγούμενη αγωγή. Έγινε εκτίμηση όλων των χαρακτηριστικών των ασθενών (σωματομετρικών, κλινικών και εργαστηριακών) στην αρχή, τη μέση και κατά το τέλος του χρόνου παρακολούθησης ο οποίος ήταν 52±2 εβδομάδες. Αποτελέσματα: 284 ασθενείς (49.1%) έλαβαν GLP-1 αγωνιστή μαζί με τη λοιπή αντιδιαβητική αγωγή τους κατά περίπτωση και 295 (50.9%) έλαβαν DPP-4 αναστολέα. Προέκυψε ότι η λήψη GLP-1 αγωνιστών συγκριτικά με τη λήψη DPP-4 αναστολέων, σχετίζεται με μεγαλύτερη πιθανότητα σημαντικής μείωσης του σωματικού βάρους μετά από 12 μήνες (HR=8.56, 95% CI:1.43-4.28, p<0.0001), σημαντική επίδραση στην HbA1c (HR=2.58, 95% CI:1.15-2.38, p=0.001) και τη γλυκόζη πλάσματος νηστείας (HR=2.99, 95% CI: 1.39-4.31, p=0.012). Επιπλέον ασκούν θετική επίδραση στην LDL χοληστερόλη (HR=1.34, 95% CI:1.31-3.82, p=0.011), στην ολική χοληστερόλη (HR=1.19, 95% CI:1.09-2.97, p=0.041), στα τριγλυκερίδια (HR=1.15, 95% CI:1.07- 4.12, p=0.045), αλλά και στη ΣΑΠ (HR=1.22, 95% CI:1.05-3.18, p=0.048), με ουδέτερη επίδραση στη ΔΑΠ και την HDL χοληστερόλη. Συμπεράσματα: Οι GLP-1 αγωνιστές παρουσιάζουν περισσότερο θετική επίδραση στους καρδιαγγειακούς παράγοντες κινδύνου σε σχέση με τους DPP-4 αναστολείς.","Background: Therapeutic antidiabetic options include drug categories that have positive effects not only in management of hyperglycemia, but also against other cardiovascular risk factors such as hypertension, body weight and dyslipidemia. Such drugs that present these features and are based on the incretin effect are GLP-1 (Glucagon Like Peptide -1) agonists and DPP-4 (Dipeptidyl Peptidase - 4) inhibitors. Objective: To compare the efficacy of DPP-4 inhibitors and GLP-1 agonists on the modification of cardiovascular risk factors in patients with diabetes mellitus under insulin therapy. Methods: 579 patients of the Center for Diabetes of General Hospital of Nikaia-Piraeus were included in the trial, who received either DPP-4 inhibitor or GLP-1 agonist. Necessary changes of their concomitant medication have been made according to guidelines. All their characteristics (somatometric, clinical, laboratory) were estimated in the beginning, in the middle and in the end of the observation period which was 52±2 weeks. Results: 284 patients (49.1%) received GLP-1 agonist with their concomitant medications and 295 (50.9%) received DPP-4 inhibitor. GLP-1 agonists resulted in greater possibility of statistically significant reduction of body weight after 12 months (HR=8.56, 95% CI:1.43-4.28, p<0.0001), significant effect in HbA1c (HR=2.58, 95% CI:1.15-2.38, p=0.001) and in fasting glucose (HR=2.99, 95% CI: 1.39-4.31, p=0.012) compared to DPP-4 inhibitors. Moreover, GLP-1 agonists affect more positively LDL cholesterol (HR=1.34, 95% CI:1.31-3.82, p=0.011), total cholesterol (HR=1.19, 95% CI:1.09-2.97, p=0.041), triglycerides (HR=1.15, 95% CI:1.07-4.12, p=0.045) and systolic blood pressure (HR=1.22, 95% CI:1.05-3.18, p=0.048), with neutral effect in diastolic blood pressure and HDL cholesterol. Conclusions: GLP-1 agonists compared to DPP-4 inhibitors appear to have a more positive effect on cardiovascular risk factors."],"dc:identifier":["uoadl:2847339","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2847339"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Σύγκριση της επίδρασης των DPP-4 αναστολέων με τους GLP-1 αγωνιστές στη μεταβολή καρδιαγγειακών παραγόντων κινδύνου σε άτομα με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2 υπό Ινσουλινοθεραπεία. Στοχαστικό μοντέλο φαρμακο-οικονομικής αξιολόγησης."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:33:34Z"}