{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2849594"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2849594","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συχνότητα υποτασικών επεισοδίων σε ασθενείς με χρόνια νεφρική νόσο τελικού σταδίου κατά την αιμοκάθαρση: Αποτελεί ανεξάρτητο παράγοντα κίνδυνου η υπέρμετρη αύξηση σωματικού βάρους μεταξύ των συνεδρίων;","abstract":"Εισαγωγή: Η πτώση της αρτηριακής πίεσης κατά την αιμοκάθαρση (IDH - IntraDialytic Hypotension), αποτελεί την πιο συχνή και αρκετά σοβαρή επιπλοκή, 20-30% των συνεδριών αιμοκάθαρσης. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να διερευνηθεί η ύπαρξη συσχέτισης μεταξύ της αύξησης του ΣΒ ≥2000gr στο μεσοδιάστημα των συνεδριών αιμοκάθαρσης και της αύξησης συχνότητας των υποτασικών επεισοδίων κατά την αιμοκάθαρση. Μεθοδολογία: Το δείγμα της μελέτης συμπεριελάμβανε 36 ασθενείς με ΧΝΝ τελικού σταδίου της μονάδας τεχνητού νεφρού του Γενικού Νοσοκομείου Ν.Ιωνίας «Κωσταντοπούλειο-Πατησίων» που αιμοκαθαίρονταν 3 φορές εβδομαδιαίως. Στο σύνολο των ασθενών, 29 υποβάλλονταν σε κλασική αιμοκάθαρση (HD) και 7 με την μέθοδο της αιμοδιαδιήθησης (HDF). Οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν σε δύο ομάδες, σε αυτούς που ελάμβαναν συστηματικά αντιυπερτασική αγωγή (ομάδα Α: n=26 συμμετέχοντες) και στους μη λαμβάνοντες αντιυπερτασική αγωγή (ομάδα Β: n=10 συμμετέχοντες). Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν πως η αύξηση του IDWG ≥2kg, επιδρά στο ενδεχόμενο εμφάνισης της συμπτωματικής IDH (p<0,05). Στο σύνολο των 1728 συνεδριών, το 36,69% των ασθενών παρουσίασε αύξηση του IDWG ≥2kg και εμφάνισε συμπτωματική υπόταση, ενώ στο 30,61% των συνεδριών το φαινόμενο της συμπτωματικής υπότασης δεν παρουσιάστηκε. Αντίστοιχα, το 20,61% των συνεδριών που δεν παρουσίασε αύξηση του IDWG ≥2kg δεν παρουσίασε υποτασικό επεισόδιο, ενώ το 12,21% παρουσίασε. Παράλληλα βρέθηκε πως το μεγαλύτερο ποσοστό των ατόμων (39,12%), που είχε λάβει αντιυπερτασική αγωγή δεν εμφάνισε συμπτωματικό υποτασικό επεισόδιο, ενώ μόλις το 11,98%, που δεν είχαν λάβει την αγωγή δεν εμφάνισε (p<0,05), γεγονός που υποδηλώνει τις θετικές επιδράσεις των αντιυπερτασικών φαρμάκων στο καρδιαγγειακό σύστημα. Συμπεράσματα: η μελέτη αυτή απέδειξε ότι η αύξηση της συχνότητας της IDH στους χρόνιους αιμοκαθαιρόμενους ασθενείς συσχετίζεται άμεσα με την αύξηση του IDWG ≥2 kg. Ωστόσο περαιτέρω έρευνα απαιτείται για την επιβεβαίωση ή μη των παραπάνω ευρημάτων.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η πτώση της αρτηριακής πίεσης κατά την αιμοκάθαρση (IDH - IntraDialytic Hypotension), αποτελεί την πιο συχνή και αρκετά σοβαρή επιπλοκή, 20-30% των συνεδριών αιμοκάθαρσης. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να διερευνηθεί η ύπαρξη συσχέτισης μεταξύ της αύξησης του ΣΒ ≥2000gr στο μεσοδιάστημα των συνεδριών αιμοκάθαρσης και της αύξησης συχνότητας των υποτασικών επεισοδίων κατά την αιμοκάθαρση. Μεθοδολογία: Το δείγμα της μελέτης συμπεριελάμβανε 36 ασθενείς με ΧΝΝ τελικού σταδίου της μονάδας τεχνητού νεφρού του Γενικού Νοσοκομείου Ν.Ιωνίας «Κωσταντοπούλειο-Πατησίων» που αιμοκαθαίρονταν 3 φορές εβδομαδιαίως. Στο σύνολο των ασθενών, 29 υποβάλλονταν σε κλασική αιμοκάθαρση (HD) και 7 με την μέθοδο της αιμοδιαδιήθησης (HDF). Οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν σε δύο ομάδες, σε αυτούς που ελάμβαναν συστηματικά αντιυπερτασική αγωγή (ομάδα Α: n=26 συμμετέχοντες) και στους μη λαμβάνοντες αντιυπερτασική αγωγή (ομάδα Β: n=10 συμμετέχοντες). Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν πως η αύξηση του IDWG ≥2kg, επιδρά στο ενδεχόμενο εμφάνισης της συμπτωματικής IDH (p&lt;0,05). Στο σύνολο των 1728 συνεδριών, το 36,69% των ασθενών παρουσίασε αύξηση του IDWG ≥2kg και εμφάνισε συμπτωματική υπόταση, ενώ στο 30,61% των συνεδριών το φαινόμενο της συμπτωματικής υπότασης δεν παρουσιάστηκε. Αντίστοιχα, το 20,61% των συνεδριών που δεν παρουσίασε αύξηση του IDWG ≥2kg δεν παρουσίασε υποτασικό επεισόδιο, ενώ το 12,21% παρουσίασε. Παράλληλα βρέθηκε πως το μεγαλύτερο ποσοστό των ατόμων (39,12%), που είχε λάβει αντιυπερτασική αγωγή δεν εμφάνισε συμπτωματικό υποτασικό επεισόδιο, ενώ μόλις το 11,98%, που δεν είχαν λάβει την αγωγή δεν εμφάνισε (p&lt;0,05), γεγονός που υποδηλώνει τις θετικές επιδράσεις των αντιυπερτασικών φαρμάκων στο καρδιαγγειακό σύστημα. Συμπεράσματα: η μελέτη αυτή απέδειξε ότι η αύξηση της συχνότητας της IDH στους χρόνιους αιμοκαθαιρόμενους ασθενείς συσχετίζεται άμεσα με την αύξηση του IDWG ≥2 kg. Ωστόσο περαιτέρω έρευνα απαιτείται για την επιβεβαίωση ή μη των παραπάνω ευρημάτων.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπριντζιόττι Πατρίτσια-Μαρία","Brintziotti Patritsia-Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:33:34Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2849594"],"render_values":[{"text":"uoadl:2849594","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2849594","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2849594","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2849594","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπριντζιόττι Πατρίτσια-Μαρία","Brintziotti Patritsia-Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2849594","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2849594"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η πτώση της αρτηριακής πίεσης κατά την αιμοκάθαρση (IDH - IntraDialytic Hypotension), αποτελεί την πιο συχνή και αρκετά σοβαρή επιπλοκή, 20-30% των συνεδριών αιμοκάθαρσης. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να διερευνηθεί η ύπαρξη συσχέτισης μεταξύ της αύξησης του ΣΒ ≥2000gr στο μεσοδιάστημα των συνεδριών αιμοκάθαρσης και της αύξησης συχνότητας των υποτασικών επεισοδίων κατά την αιμοκάθαρση. Μεθοδολογία: Το δείγμα της μελέτης συμπεριελάμβανε 36 ασθενείς με ΧΝΝ τελικού σταδίου της μονάδας τεχνητού νεφρού του Γενικού Νοσοκομείου Ν.Ιωνίας «Κωσταντοπούλειο-Πατησίων» που αιμοκαθαίρονταν 3 φορές εβδομαδιαίως. Στο σύνολο των ασθενών, 29 υποβάλλονταν σε κλασική αιμοκάθαρση (HD) και 7 με την μέθοδο της αιμοδιαδιήθησης (HDF). Οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν σε δύο ομάδες, σε αυτούς που ελάμβαναν συστηματικά αντιυπερτασική αγωγή (ομάδα Α: n=26 συμμετέχοντες) και στους μη λαμβάνοντες αντιυπερτασική αγωγή (ομάδα Β: n=10 συμμετέχοντες). Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν πως η αύξηση του IDWG ≥2kg, επιδρά στο ενδεχόμενο εμφάνισης της συμπτωματικής IDH (p<0,05). Στο σύνολο των 1728 συνεδριών, το 36,69% των ασθενών παρουσίασε αύξηση του IDWG ≥2kg και εμφάνισε συμπτωματική υπόταση, ενώ στο 30,61% των συνεδριών το φαινόμενο της συμπτωματικής υπότασης δεν παρουσιάστηκε. Αντίστοιχα, το 20,61% των συνεδριών που δεν παρουσίασε αύξηση του IDWG ≥2kg δεν παρουσίασε υποτασικό επεισόδιο, ενώ το 12,21% παρουσίασε. Παράλληλα βρέθηκε πως το μεγαλύτερο ποσοστό των ατόμων (39,12%), που είχε λάβει αντιυπερτασική αγωγή δεν εμφάνισε συμπτωματικό υποτασικό επεισόδιο, ενώ μόλις το 11,98%, που δεν είχαν λάβει την αγωγή δεν εμφάνισε (p<0,05), γεγονός που υποδηλώνει τις θετικές επιδράσεις των αντιυπερτασικών φαρμάκων στο καρδιαγγειακό σύστημα. Συμπεράσματα: η μελέτη αυτή απέδειξε ότι η αύξηση της συχνότητας της IDH στους χρόνιους αιμοκαθαιρόμενους ασθενείς συσχετίζεται άμεσα με την αύξηση του IDWG ≥2 kg. Ωστόσο περαιτέρω έρευνα απαιτείται για την επιβεβαίωση ή μη των παραπάνω ευρημάτων.","Introduction: Intradialytic hypotension (IDH) is a serious and frequent complication of haemodialysis and it is estimated that occurs during 20%–30% of hemodialysis sessions. The purpose of this study is to investigate a possible correlation between an increase of IDWG of more than 2kg and an increased frequency of IDH. Methods: The study sample included 36 end-stage chronic kidney disease patients who underwent haemodialysis three times weekly in the General Hospital of N. Ionia, \"Kostantopouleio-Patisia\" Haemodialysis Unit. In all patients, 29 were subjected to classic hemodialysis (HD) and 7 to haemodiafiltration (HDF). Participants were divided in two groups, those who received systematic antihypertensive treatment (group A; n=26) and those who did not receive any antihypertensive treatment (group B;n=10). Results: The results of the study showed that an increase in IDWG ≥2kg affects the possibility of symptomatic IDH (p <0.05). In the total of 1728 sessions, 36.69% of the patients had an increase of IDWG ≥2kg and had symptomatic hypotension, while in 30.61% of the sessions symptomatic hypotension did not occur. Concurrently, 20.61% of patients without an increase of IDWG ≥2kg did not experience a hypotensive episode, while 12.21% did. At the same time, it was found that the highest percentage of subjects (39,12%) who received antihypertensive treatment had no symptomatic hypotensive episode, comparing to 11,98% of patients who did not received antihypertensive treatment (p <0,05), suggesting the positive effects of antihypertensive drugs on the cardiovascular system. Conclusions: This study demonstrated that the increased frequency of IDH in chronic hemodialysis patients is directly correlated with an IDWG≥2 kg increase. However, further investigation is required to confirm or not the above findings. Keywords: Intradialytic hypotension (IDH), Interdialytic weight gain(IDWG), Hemodialysis, antihypertensive treatment in hemodialysis"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συχνότητα υποτασικών επεισοδίων σε ασθενείς με χρόνια νεφρική νόσο τελικού σταδίου κατά την αιμοκάθαρση: Αποτελεί ανεξάρτητο παράγοντα κίνδυνου η υπέρμετρη αύξηση σωματικού βάρους μεταξύ των συνεδρίων;"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπριντζιόττι Πατρίτσια-Μαρία","Brintziotti Patritsia-Maria"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η πτώση της αρτηριακής πίεσης κατά την αιμοκάθαρση (IDH - IntraDialytic Hypotension), αποτελεί την πιο συχνή και αρκετά σοβαρή επιπλοκή, 20-30% των συνεδριών αιμοκάθαρσης. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να διερευνηθεί η ύπαρξη συσχέτισης μεταξύ της αύξησης του ΣΒ ≥2000gr στο μεσοδιάστημα των συνεδριών αιμοκάθαρσης και της αύξησης συχνότητας των υποτασικών επεισοδίων κατά την αιμοκάθαρση. Μεθοδολογία: Το δείγμα της μελέτης συμπεριελάμβανε 36 ασθενείς με ΧΝΝ τελικού σταδίου της μονάδας τεχνητού νεφρού του Γενικού Νοσοκομείου Ν.Ιωνίας «Κωσταντοπούλειο-Πατησίων» που αιμοκαθαίρονταν 3 φορές εβδομαδιαίως. Στο σύνολο των ασθενών, 29 υποβάλλονταν σε κλασική αιμοκάθαρση (HD) και 7 με την μέθοδο της αιμοδιαδιήθησης (HDF). Οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν σε δύο ομάδες, σε αυτούς που ελάμβαναν συστηματικά αντιυπερτασική αγωγή (ομάδα Α: n=26 συμμετέχοντες) και στους μη λαμβάνοντες αντιυπερτασική αγωγή (ομάδα Β: n=10 συμμετέχοντες). Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν πως η αύξηση του IDWG ≥2kg, επιδρά στο ενδεχόμενο εμφάνισης της συμπτωματικής IDH (p<0,05). Στο σύνολο των 1728 συνεδριών, το 36,69% των ασθενών παρουσίασε αύξηση του IDWG ≥2kg και εμφάνισε συμπτωματική υπόταση, ενώ στο 30,61% των συνεδριών το φαινόμενο της συμπτωματικής υπότασης δεν παρουσιάστηκε. Αντίστοιχα, το 20,61% των συνεδριών που δεν παρουσίασε αύξηση του IDWG ≥2kg δεν παρουσίασε υποτασικό επεισόδιο, ενώ το 12,21% παρουσίασε. Παράλληλα βρέθηκε πως το μεγαλύτερο ποσοστό των ατόμων (39,12%), που είχε λάβει αντιυπερτασική αγωγή δεν εμφάνισε συμπτωματικό υποτασικό επεισόδιο, ενώ μόλις το 11,98%, που δεν είχαν λάβει την αγωγή δεν εμφάνισε (p<0,05), γεγονός που υποδηλώνει τις θετικές επιδράσεις των αντιυπερτασικών φαρμάκων στο καρδιαγγειακό σύστημα. Συμπεράσματα: η μελέτη αυτή απέδειξε ότι η αύξηση της συχνότητας της IDH στους χρόνιους αιμοκαθαιρόμενους ασθενείς συσχετίζεται άμεσα με την αύξηση του IDWG ≥2 kg. Ωστόσο περαιτέρω έρευνα απαιτείται για την επιβεβαίωση ή μη των παραπάνω ευρημάτων.","Introduction: Intradialytic hypotension (IDH) is a serious and frequent complication of haemodialysis and it is estimated that occurs during 20%–30% of hemodialysis sessions. The purpose of this study is to investigate a possible correlation between an increase of IDWG of more than 2kg and an increased frequency of IDH. Methods: The study sample included 36 end-stage chronic kidney disease patients who underwent haemodialysis three times weekly in the General Hospital of N. Ionia, \"Kostantopouleio-Patisia\" Haemodialysis Unit. In all patients, 29 were subjected to classic hemodialysis (HD) and 7 to haemodiafiltration (HDF). Participants were divided in two groups, those who received systematic antihypertensive treatment (group A; n=26) and those who did not receive any antihypertensive treatment (group B;n=10). Results: The results of the study showed that an increase in IDWG ≥2kg affects the possibility of symptomatic IDH (p <0.05). In the total of 1728 sessions, 36.69% of the patients had an increase of IDWG ≥2kg and had symptomatic hypotension, while in 30.61% of the sessions symptomatic hypotension did not occur. Concurrently, 20.61% of patients without an increase of IDWG ≥2kg did not experience a hypotensive episode, while 12.21% did. At the same time, it was found that the highest percentage of subjects (39,12%) who received antihypertensive treatment had no symptomatic hypotensive episode, comparing to 11,98% of patients who did not received antihypertensive treatment (p <0,05), suggesting the positive effects of antihypertensive drugs on the cardiovascular system. Conclusions: This study demonstrated that the increased frequency of IDH in chronic hemodialysis patients is directly correlated with an IDWG≥2 kg increase. However, further investigation is required to confirm or not the above findings. Keywords: Intradialytic hypotension (IDH), Interdialytic weight gain(IDWG), Hemodialysis, antihypertensive treatment in hemodialysis"],"dc:identifier":["uoadl:2849594","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2849594"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Συχνότητα υποτασικών επεισοδίων σε ασθενείς με χρόνια νεφρική νόσο τελικού σταδίου κατά την αιμοκάθαρση: Αποτελεί ανεξάρτητο παράγοντα κίνδυνου η υπέρμετρη αύξηση σωματικού βάρους μεταξύ των συνεδρίων;"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:33:34Z"}