{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2849763"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2849763","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Καρδιαγγειακές επιδράσεις των νεότερων αντιδιαβητικών παραγόντων – Ινκρετινικά ανάλογα, DPP4i, SGLT2-i. Η ολιστική αντιμετώπιση του καρδιομεταβολικού ασθενούς - Βιβλιογραφική ανασκόπηση","abstract":"Η επίδραση του διαβήτη τύπου 2 στην έκβαση των καρδιαγγειακών νοσημάτων εξακολουθεί να είναι σημαντική, παρά τις πρόσφατες εξελίξεις στην πρόληψη της καρδιαγγειακής νόσου (CVD) και τη θεραπεία των σχετικών παθολογικών επιπλοκών. Οι διαβητικοί ασθενείς έχουν σημαντικά υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης εμφράγματος του μυοκαρδίου και καρδιακής ανεπάρκειας. Η συχνότητα εμφάνισης καρδιαγγειακών επιπλοκών είναι αυξημένη (δύο έως τρεις φορές) σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 σε σύγκριση με άτομα χωρίς διαβήτη. Η καρδιαγγειακή νόσος παραμένει η κύρια αιτία της θανάτου μεταξύ των διαβητικών ασθενών. Παρά την αποτελεσματικότητα των παραδοσιακών παραγόντων μείωσης της γλυκόζης στον έλεγχο της υπεργλυκαιμίας, ο κίνδυνος καρδιαγγειακής νόσου αυξάνεται μετά από τη θεραπεία με τα σημερινά αντιδιαβητικά φάρμακα. Η φαρμακευτική αντιμετώπιση της υπεργλυκαιμίας στον περισσότερο διαβήτη τύπου 2 συνοδεύεται από δυσμενείς καρδιαγγειακές επιδράσεις. Ο δυνητικός ρόλος των παραγόντων μείωσης της γλυκόζης σε καρδιαγγειακές παθήσεις έχει προκαλέσει τεράστιες ανησυχίες. Ο FDA συστήνει ότι οι πιθανές νέες θεραπείες για το διαβήτη δεν θα πρέπει απλά να βελτιώνουν την υπεργλυκαιμία αλλά θα πρέπει να διαθέτουν μελέτες καρδιαγγειακής ασφάλειας ώστε να αποκλειστεί οποιοσδήποτε καρδιαγγειακός κίνδυνος μπορεί να προκύψει από τη χορήγηση των θεραπειών αυτών. Οι μελέτες αυτές στόχο έχουν να αποδείξουν τη μη κατωτερότητα του νέου φαρμάκου ως προς τον καρδιαγγειακό κίνδυνο, ενώ η ανωτερότητα αποτελεί δευτερογενές καταληκτικό σημείο. Κατά τις προηγούμενες δεκαετίες έχουν αξιολογηθεί πολλαπλά αντιδιαβητικά φάρμακα για την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια τους σε διαβητικούς ασθενείς με καρδιαγγειακή νόσο. Πρόσφατα, νέα φαρμακευτικά προϊόντα μείωσης της γλυκόζης έχουν κερδίσει αξιοσημείωτη προσοχή λόγω της επίπτωσής τους στη μείωση της θνησιμότητας των καρδιαγγειακών νοσημάτων. Τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα αυτών των νέων κατηγοριών αντιδιαβητικών φαρμάκων είναι οι αναστολείς DPP-4, οι αγωνιστές υποδοχέα GLP-1 (glucagon-like peptide-1 receptor) και οι αναστολείς SGLT-2 (συν-μεταφορέας νατρίου-γλυκόζης). Κλινικές δοκιμές έχουν δείξει την ανωτερότητα κάποιων από αυτά στην πρόληψη του καρδιαγγειακού θανάτου λόγω της καρδιοπροστατευτικής δράσης τους. Σκοπός αυτής της εργασίας είναι να παράσχει μια κριτική και περιεκτική επισκόπηση των νέων αντιδιαβητικών παραγόντων και να αξιολογήσει το όφελός τους για την πρόληψη ή τη διαχείριση της καρδιαγγειακής νόσου και των σχετικών επιπλοκών στα διαβητικά άτομα. Στην εργασία καταγράφονται, αναλύονται και συνοψίζονται τα αποτελέσματα της πρόσφατης βιβλιογραφίας και των κλινικών μελετών για τα νέα αντιδιαβητικά φάρμακα και τον τρόπο δράσης τους στην καρδιοπροστασία.","abstract_html":"Η επίδραση του διαβήτη τύπου 2 στην έκβαση των καρδιαγγειακών νοσημάτων εξακολουθεί να είναι σημαντική, παρά τις πρόσφατες εξελίξεις στην πρόληψη της καρδιαγγειακής νόσου (CVD) και τη θεραπεία των σχετικών παθολογικών επιπλοκών. Οι διαβητικοί ασθενείς έχουν σημαντικά υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης εμφράγματος του μυοκαρδίου και καρδιακής ανεπάρκειας. Η συχνότητα εμφάνισης καρδιαγγειακών επιπλοκών είναι αυξημένη (δύο έως τρεις φορές) σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 σε σύγκριση με άτομα χωρίς διαβήτη. Η καρδιαγγειακή νόσος παραμένει η κύρια αιτία της θανάτου μεταξύ των διαβητικών ασθενών. Παρά την αποτελεσματικότητα των παραδοσιακών παραγόντων μείωσης της γλυκόζης στον έλεγχο της υπεργλυκαιμίας, ο κίνδυνος καρδιαγγειακής νόσου αυξάνεται μετά από τη θεραπεία με τα σημερινά αντιδιαβητικά φάρμακα. Η φαρμακευτική αντιμετώπιση της υπεργλυκαιμίας στον περισσότερο διαβήτη τύπου 2 συνοδεύεται από δυσμενείς καρδιαγγειακές επιδράσεις. Ο δυνητικός ρόλος των παραγόντων μείωσης της γλυκόζης σε καρδιαγγειακές παθήσεις έχει προκαλέσει τεράστιες ανησυχίες. Ο FDA συστήνει ότι οι πιθανές νέες θεραπείες για το διαβήτη δεν θα πρέπει απλά να βελτιώνουν την υπεργλυκαιμία αλλά θα πρέπει να διαθέτουν μελέτες καρδιαγγειακής ασφάλειας ώστε να αποκλειστεί οποιοσδήποτε καρδιαγγειακός κίνδυνος μπορεί να προκύψει από τη χορήγηση των θεραπειών αυτών. Οι μελέτες αυτές στόχο έχουν να αποδείξουν τη μη κατωτερότητα του νέου φαρμάκου ως προς τον καρδιαγγειακό κίνδυνο, ενώ η ανωτερότητα αποτελεί δευτερογενές καταληκτικό σημείο. Κατά τις προηγούμενες δεκαετίες έχουν αξιολογηθεί πολλαπλά αντιδιαβητικά φάρμακα για την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια τους σε διαβητικούς ασθενείς με καρδιαγγειακή νόσο. Πρόσφατα, νέα φαρμακευτικά προϊόντα μείωσης της γλυκόζης έχουν κερδίσει αξιοσημείωτη προσοχή λόγω της επίπτωσής τους στη μείωση της θνησιμότητας των καρδιαγγειακών νοσημάτων. Τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα αυτών των νέων κατηγοριών αντιδιαβητικών φαρμάκων είναι οι αναστολείς DPP-4, οι αγωνιστές υποδοχέα GLP-1 (glucagon-like peptide-1 receptor) και οι αναστολείς SGLT-2 (συν-μεταφορέας νατρίου-γλυκόζης). Κλινικές δοκιμές έχουν δείξει την ανωτερότητα κάποιων από αυτά στην πρόληψη του καρδιαγγειακού θανάτου λόγω της καρδιοπροστατευτικής δράσης τους. Σκοπός αυτής της εργασίας είναι να παράσχει μια κριτική και περιεκτική επισκόπηση των νέων αντιδιαβητικών παραγόντων και να αξιολογήσει το όφελός τους για την πρόληψη ή τη διαχείριση της καρδιαγγειακής νόσου και των σχετικών επιπλοκών στα διαβητικά άτομα. Στην εργασία καταγράφονται, αναλύονται και συνοψίζονται τα αποτελέσματα της πρόσφατης βιβλιογραφίας και των κλινικών μελετών για τα νέα αντιδιαβητικά φάρμακα και τον τρόπο δράσης τους στην καρδιοπροστασία.","abstract_has_math":false,"creators":["Πρέντζα Βασιλική","Prentza Vasiliki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:33:34Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2849763"],"render_values":[{"text":"uoadl:2849763","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2849763","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2849763","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2849763","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πρέντζα Βασιλική","Prentza Vasiliki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2849763","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2849763"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η επίδραση του διαβήτη τύπου 2 στην έκβαση των καρδιαγγειακών νοσημάτων εξακολουθεί να είναι σημαντική, παρά τις πρόσφατες εξελίξεις στην πρόληψη της καρδιαγγειακής νόσου (CVD) και τη θεραπεία των σχετικών παθολογικών επιπλοκών. Οι διαβητικοί ασθενείς έχουν σημαντικά υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης εμφράγματος του μυοκαρδίου και καρδιακής ανεπάρκειας. Η συχνότητα εμφάνισης καρδιαγγειακών επιπλοκών είναι αυξημένη (δύο έως τρεις φορές) σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 σε σύγκριση με άτομα χωρίς διαβήτη. Η καρδιαγγειακή νόσος παραμένει η κύρια αιτία της θανάτου μεταξύ των διαβητικών ασθενών. Παρά την αποτελεσματικότητα των παραδοσιακών παραγόντων μείωσης της γλυκόζης στον έλεγχο της υπεργλυκαιμίας, ο κίνδυνος καρδιαγγειακής νόσου αυξάνεται μετά από τη θεραπεία με τα σημερινά αντιδιαβητικά φάρμακα. Η φαρμακευτική αντιμετώπιση της υπεργλυκαιμίας στον περισσότερο διαβήτη τύπου 2 συνοδεύεται από δυσμενείς καρδιαγγειακές επιδράσεις. Ο δυνητικός ρόλος των παραγόντων μείωσης της γλυκόζης σε καρδιαγγειακές παθήσεις έχει προκαλέσει τεράστιες ανησυχίες. Ο FDA συστήνει ότι οι πιθανές νέες θεραπείες για το διαβήτη δεν θα πρέπει απλά να βελτιώνουν την υπεργλυκαιμία αλλά θα πρέπει να διαθέτουν μελέτες καρδιαγγειακής ασφάλειας ώστε να αποκλειστεί οποιοσδήποτε καρδιαγγειακός κίνδυνος μπορεί να προκύψει από τη χορήγηση των θεραπειών αυτών. Οι μελέτες αυτές στόχο έχουν να αποδείξουν τη μη κατωτερότητα του νέου φαρμάκου ως προς τον καρδιαγγειακό κίνδυνο, ενώ η ανωτερότητα αποτελεί δευτερογενές καταληκτικό σημείο. Κατά τις προηγούμενες δεκαετίες έχουν αξιολογηθεί πολλαπλά αντιδιαβητικά φάρμακα για την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια τους σε διαβητικούς ασθενείς με καρδιαγγειακή νόσο. Πρόσφατα, νέα φαρμακευτικά προϊόντα μείωσης της γλυκόζης έχουν κερδίσει αξιοσημείωτη προσοχή λόγω της επίπτωσής τους στη μείωση της θνησιμότητας των καρδιαγγειακών νοσημάτων. Τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα αυτών των νέων κατηγοριών αντιδιαβητικών φαρμάκων είναι οι αναστολείς DPP-4, οι αγωνιστές υποδοχέα GLP-1 (glucagon-like peptide-1 receptor) και οι αναστολείς SGLT-2 (συν-μεταφορέας νατρίου-γλυκόζης). Κλινικές δοκιμές έχουν δείξει την ανωτερότητα κάποιων από αυτά στην πρόληψη του καρδιαγγειακού θανάτου λόγω της καρδιοπροστατευτικής δράσης τους. Σκοπός αυτής της εργασίας είναι να παράσχει μια κριτική και περιεκτική επισκόπηση των νέων αντιδιαβητικών παραγόντων και να αξιολογήσει το όφελός τους για την πρόληψη ή τη διαχείριση της καρδιαγγειακής νόσου και των σχετικών επιπλοκών στα διαβητικά άτομα. Στην εργασία καταγράφονται, αναλύονται και συνοψίζονται τα αποτελέσματα της πρόσφατης βιβλιογραφίας και των κλινικών μελετών για τα νέα αντιδιαβητικά φάρμακα και τον τρόπο δράσης τους στην καρδιοπροστασία.","The impact of type 2 diabetes mellitus on cardiovascular disease outcome is still significant, despite recent advances in the prevention of CVD (Cardiovascular disease) and treatment of related pathologic complications. Diabetic patients have a considerable higher risk of developing myocardial infarction and heart failure. The incidence of cardiovascular complications is elevated (two- to three-fold) in patients with T2DM (type 2 diabetes) compared to non-diabetic individuals. Cardiovascular disease remains the major etiology of mortality among diabetic patients. Despite the efficacy of traditional glucose-lowering agents in controlling hyperglycemia, the risk of cardiovascular disease is increased following treatment with current antidiabetic drugs. Management of hyperglycemia in most type 2 diabetes is accompanied by adverse cardiovascular effects. The potential role of glucose-lowering agents in cardiovascular disease has raised enormous clinical considerations. FDA recommends that potential new therapies for diabetes mellitus should not only improve hyperglycemia but also should have a cardioprotective effect or reduce cardiovascular morbidity and mortality. Therefore, when selecting drugs to modulate glucose levels in Diabetic patients, it is crucial that the drug can reduce cardiovascular morbidity and mortality and not aggravate but ideally even improve CVRFs (cardiovascular risk factors). During the previous decades multiple antidiabetic drugs have been evaluated for their efficacy and safety in diabetic patients with cardiovascular disease. Recently, novel glucose-lowering agents have gained considerable attention due to their impact in reducing cardiovascular disease mortality. The most characteristic examples of these novel classes of antidiabetic drugs are DPP-4 inhibitors, the GLP-1 (glucagon-like peptide-1 receptor) receptor agonists and SGLT-2 (sodium-glucose cotransporter-2) inhibitors. Clinical trials have shown the superiority of these drugs in preventing cardiovascular death due to their cardioprotective effect. The purpose of this thesis is to provide a critical and comprehensive overview of the novel antidiabetic agents and evaluate their benefit for the prevention or management of cardiovascular disease and related complications in diabetic individuals. The results of the recent literature and clinical trials on novel glucose-lowering medications are summarized and their mode of action on cardioprotection is highlighted."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Καρδιαγγειακές επιδράσεις των νεότερων αντιδιαβητικών παραγόντων – Ινκρετινικά ανάλογα, DPP4i, SGLT2-i. Η ολιστική αντιμετώπιση του καρδιομεταβολικού ασθενούς - Βιβλιογραφική ανασκόπηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πρέντζα Βασιλική","Prentza Vasiliki"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Η επίδραση του διαβήτη τύπου 2 στην έκβαση των καρδιαγγειακών νοσημάτων εξακολουθεί να είναι σημαντική, παρά τις πρόσφατες εξελίξεις στην πρόληψη της καρδιαγγειακής νόσου (CVD) και τη θεραπεία των σχετικών παθολογικών επιπλοκών. Οι διαβητικοί ασθενείς έχουν σημαντικά υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης εμφράγματος του μυοκαρδίου και καρδιακής ανεπάρκειας. Η συχνότητα εμφάνισης καρδιαγγειακών επιπλοκών είναι αυξημένη (δύο έως τρεις φορές) σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 σε σύγκριση με άτομα χωρίς διαβήτη. Η καρδιαγγειακή νόσος παραμένει η κύρια αιτία της θανάτου μεταξύ των διαβητικών ασθενών. Παρά την αποτελεσματικότητα των παραδοσιακών παραγόντων μείωσης της γλυκόζης στον έλεγχο της υπεργλυκαιμίας, ο κίνδυνος καρδιαγγειακής νόσου αυξάνεται μετά από τη θεραπεία με τα σημερινά αντιδιαβητικά φάρμακα. Η φαρμακευτική αντιμετώπιση της υπεργλυκαιμίας στον περισσότερο διαβήτη τύπου 2 συνοδεύεται από δυσμενείς καρδιαγγειακές επιδράσεις. Ο δυνητικός ρόλος των παραγόντων μείωσης της γλυκόζης σε καρδιαγγειακές παθήσεις έχει προκαλέσει τεράστιες ανησυχίες. Ο FDA συστήνει ότι οι πιθανές νέες θεραπείες για το διαβήτη δεν θα πρέπει απλά να βελτιώνουν την υπεργλυκαιμία αλλά θα πρέπει να διαθέτουν μελέτες καρδιαγγειακής ασφάλειας ώστε να αποκλειστεί οποιοσδήποτε καρδιαγγειακός κίνδυνος μπορεί να προκύψει από τη χορήγηση των θεραπειών αυτών. Οι μελέτες αυτές στόχο έχουν να αποδείξουν τη μη κατωτερότητα του νέου φαρμάκου ως προς τον καρδιαγγειακό κίνδυνο, ενώ η ανωτερότητα αποτελεί δευτερογενές καταληκτικό σημείο. Κατά τις προηγούμενες δεκαετίες έχουν αξιολογηθεί πολλαπλά αντιδιαβητικά φάρμακα για την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια τους σε διαβητικούς ασθενείς με καρδιαγγειακή νόσο. Πρόσφατα, νέα φαρμακευτικά προϊόντα μείωσης της γλυκόζης έχουν κερδίσει αξιοσημείωτη προσοχή λόγω της επίπτωσής τους στη μείωση της θνησιμότητας των καρδιαγγειακών νοσημάτων. Τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα αυτών των νέων κατηγοριών αντιδιαβητικών φαρμάκων είναι οι αναστολείς DPP-4, οι αγωνιστές υποδοχέα GLP-1 (glucagon-like peptide-1 receptor) και οι αναστολείς SGLT-2 (συν-μεταφορέας νατρίου-γλυκόζης). Κλινικές δοκιμές έχουν δείξει την ανωτερότητα κάποιων από αυτά στην πρόληψη του καρδιαγγειακού θανάτου λόγω της καρδιοπροστατευτικής δράσης τους. Σκοπός αυτής της εργασίας είναι να παράσχει μια κριτική και περιεκτική επισκόπηση των νέων αντιδιαβητικών παραγόντων και να αξιολογήσει το όφελός τους για την πρόληψη ή τη διαχείριση της καρδιαγγειακής νόσου και των σχετικών επιπλοκών στα διαβητικά άτομα. Στην εργασία καταγράφονται, αναλύονται και συνοψίζονται τα αποτελέσματα της πρόσφατης βιβλιογραφίας και των κλινικών μελετών για τα νέα αντιδιαβητικά φάρμακα και τον τρόπο δράσης τους στην καρδιοπροστασία.","The impact of type 2 diabetes mellitus on cardiovascular disease outcome is still significant, despite recent advances in the prevention of CVD (Cardiovascular disease) and treatment of related pathologic complications. Diabetic patients have a considerable higher risk of developing myocardial infarction and heart failure. The incidence of cardiovascular complications is elevated (two- to three-fold) in patients with T2DM (type 2 diabetes) compared to non-diabetic individuals. Cardiovascular disease remains the major etiology of mortality among diabetic patients. Despite the efficacy of traditional glucose-lowering agents in controlling hyperglycemia, the risk of cardiovascular disease is increased following treatment with current antidiabetic drugs. Management of hyperglycemia in most type 2 diabetes is accompanied by adverse cardiovascular effects. The potential role of glucose-lowering agents in cardiovascular disease has raised enormous clinical considerations. FDA recommends that potential new therapies for diabetes mellitus should not only improve hyperglycemia but also should have a cardioprotective effect or reduce cardiovascular morbidity and mortality. Therefore, when selecting drugs to modulate glucose levels in Diabetic patients, it is crucial that the drug can reduce cardiovascular morbidity and mortality and not aggravate but ideally even improve CVRFs (cardiovascular risk factors). During the previous decades multiple antidiabetic drugs have been evaluated for their efficacy and safety in diabetic patients with cardiovascular disease. Recently, novel glucose-lowering agents have gained considerable attention due to their impact in reducing cardiovascular disease mortality. The most characteristic examples of these novel classes of antidiabetic drugs are DPP-4 inhibitors, the GLP-1 (glucagon-like peptide-1 receptor) receptor agonists and SGLT-2 (sodium-glucose cotransporter-2) inhibitors. Clinical trials have shown the superiority of these drugs in preventing cardiovascular death due to their cardioprotective effect. The purpose of this thesis is to provide a critical and comprehensive overview of the novel antidiabetic agents and evaluate their benefit for the prevention or management of cardiovascular disease and related complications in diabetic individuals. The results of the recent literature and clinical trials on novel glucose-lowering medications are summarized and their mode of action on cardioprotection is highlighted."],"dc:identifier":["uoadl:2849763","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2849763"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Καρδιαγγειακές επιδράσεις των νεότερων αντιδιαβητικών παραγόντων – Ινκρετινικά ανάλογα, DPP4i, SGLT2-i. Η ολιστική αντιμετώπιση του καρδιομεταβολικού ασθενούς - Βιβλιογραφική ανασκόπηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:33:34Z"}