{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2850594"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2850594","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διερεύνηση των εκπαιδευτικών πρακτικών κατά τη διαδικασία εκπαίδευσης Τυφλοκωφών Μαθητών σε δομή ειδικής δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης","abstract":"Οι σύγχρονες εκπαιδευτικές προσεγγίσεις με στόχο την άρση κάθε κοινωνικής και εκπαιδευτικής ανισότητας για όλους ανεξαιρέτως τους μαθητές κατά την εκπαιδευτική διαδικασία, βασίζονται στις αρχές της ενταξιακής εκπαίδευσης. Εκπαίδευση θεωρείται η θεσμοθετημένη μορφή παιδείας με στόχο την δημιουργία ολοκληρωμένων προσωπικοτήτων με υπαρξιακή γνώση και εν συνεχεία την ομαλή ένταξή τους και επαγγελματική δραστηριοποίησή τους στο κοινωνικό σύστημα. Τα τελευταία χρόνια διεθνώς στο χώρο της εκπαίδευσης, προωθείται η φιλοσοφία της συμπερίληψης των μαθητών με αναπηρίες στο γενικό σχολείο καθώς και η παροχή ίσων εκπαιδευτικών ευκαιριών για όλους τους μαθητές. Ειδικότερα, τα κράτη εκτός του ότι αναγνωρίζουν στα άτομα με αναπηρία το θεμελιώδες δικαίωμα συμμετοχής στην γενική εκπαίδευση της κοινότητας στην οποία ζουν, υποχρεούνται παράλληλα να δημιουργήσουν τις κατάλληλες συνθήκες ώστε κάτι τέτοιο να επιτευχθεί. Μια ενταξιακή εκπαιδευτική πολιτική, δύναται να επιτευχθεί μόνο εάν τα τυπικά γενικά σχολεία μετατραπούν σε πιο ενταξιακά, με άλλα λόγια αν εξελιχθούν με στόχο την εκπαίδευση όλων ανεξαιρέτως των μαθητών στο σχολείο της γειτονιάς τους. Συνειδητοποιούμε όμως, ότι παρά τις προσπάθειες που γίνονται σε μια μεταστροφή της παιδαγωγικής διαδικασίας στην ένταξη, η λειτουργία σχολικών μονάδων Ειδικής Αγωγής συντηρείται. Σε ποιο βαθμό όμως, η ίδρυση και η λειτουργία ξεχωριστών σχολικών μονάδων Ειδικής Αγωγής, βοηθά στην ομαλή ένταξη ατόμων με αναπηρία σε ένα «μη ειδικό» κοινωνικό σύστημα; Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω, αποφάσισα να διερευνήσω την εκπαιδευτική διαδικασία που ακολουθείται σε μια δημόσια δομή για ένα μικρό πληθυσμό μαθητών με αναπηρία, τους μαθητές με τυφλοκώφωση. Ως καταλληλότερη μέθοδος για τη συγκεκριμένη μελέτη επιλέχθηκε η ποιοτική έρευνα για την καλύτερη και εις βάθος διερεύνηση των απόψεων της συμμετέχουσας εκπαιδευτικού καθώς και των εκπαιδευτικών πρακτικών που ακολούθησε. Τα ερευνητικά ερωτήματα της παρούσας μελέτης σχετίζονται με τη νοηματοδότηση της αναπηρίας και πολυαναπηρίας από την υπεύθυνη εκπαιδευτικό για το τμήμα των τυφλοκωφών μαθητών, με τις απόψεις της σχετικά με την εκπαίδευση των τυφλοκωφών μαθητών/τριών, τις εκπαιδευτικές πρακτικές που υλοποιούνται στη συγκεκριμένη σχολική δομή καθώς και με τις βασικότερες προκλήσεις κατά την άσκηση του εκπαιδευτικού της έργου. Η έρευνα διεξήχθη σε μια δομή δευτεροβάθμιας ειδικής και επαγγελματικής εκπαίδευσης 5 και κατάρτισης, κατά το σχολικό έτος 2017-2018 ενώ η επιλογή του δείγματος της έρευνας έγινε με την μέθοδο της βολικής δειγματοληψίας. Τα ερευνητικά εργαλεία που χρησιμοποιήθηκαν με σκοπό τη συλλογή των δεδομένων της παρούσας ποιοτικής έρευνας είναι η μη συμμετοχική παρατήρηση καθώς επίσης και ημιδομημένες συνεντεύξεις (Α ́και Β ́ κύκλου). Η ανάλυση των ευρημάτων πραγματοποιήθηκε με την μέθοδο θεματικής ανάλυσης περιεχομένου. Τα βασικά συμπεράσματα της παρούσας έρευνας, τα οποία προέκυψαν ύστερα από την ανάλυση των ευρημάτων συνοψίζονται κυρίως στον αυταπόδεικτο αποκλεισμό, τον οποίο ακόμα και σήμερα βιώνουν οι μαθητές με τυφλοκώφωση αλλά και οι εκπαιδευτικοί στις συγκεκριμένες σχολικές δομές, οι οποίοι χωρίς καμία στήριξη και καθοδήγηση από το κράτος προσπαθούν μόνοι τους, με ανύπαρκτα μέσα να βελτιώσουν την καθημερινότητα των μαθητών τους μέσα σε ένα πλαίσιο υποτιθέμενα ενταξιακό. Συνειδητοποιούμε ότι οι τυφλοκωφοί μαθητές βιώνουν κατ’ ουσίαν κοινωνικό αποκλεισμό και περιθωριοποίηση από την εκπαιδευτική πολιτική και συγχρόνως από την εκπαιδευτική κοινότητα στο όνομα μιας ενταξιακής διαδικασίας.","abstract_html":"Οι σύγχρονες εκπαιδευτικές προσεγγίσεις με στόχο την άρση κάθε κοινωνικής και εκπαιδευτικής ανισότητας για όλους ανεξαιρέτως τους μαθητές κατά την εκπαιδευτική διαδικασία, βασίζονται στις αρχές της ενταξιακής εκπαίδευσης. Εκπαίδευση θεωρείται η θεσμοθετημένη μορφή παιδείας με στόχο την δημιουργία ολοκληρωμένων προσωπικοτήτων με υπαρξιακή γνώση και εν συνεχεία την ομαλή ένταξή τους και επαγγελματική δραστηριοποίησή τους στο κοινωνικό σύστημα. Τα τελευταία χρόνια διεθνώς στο χώρο της εκπαίδευσης, προωθείται η φιλοσοφία της συμπερίληψης των μαθητών με αναπηρίες στο γενικό σχολείο καθώς και η παροχή ίσων εκπαιδευτικών ευκαιριών για όλους τους μαθητές. Ειδικότερα, τα κράτη εκτός του ότι αναγνωρίζουν στα άτομα με αναπηρία το θεμελιώδες δικαίωμα συμμετοχής στην γενική εκπαίδευση της κοινότητας στην οποία ζουν, υποχρεούνται παράλληλα να δημιουργήσουν τις κατάλληλες συνθήκες ώστε κάτι τέτοιο να επιτευχθεί. Μια ενταξιακή εκπαιδευτική πολιτική, δύναται να επιτευχθεί μόνο εάν τα τυπικά γενικά σχολεία μετατραπούν σε πιο ενταξιακά, με άλλα λόγια αν εξελιχθούν με στόχο την εκπαίδευση όλων ανεξαιρέτως των μαθητών στο σχολείο της γειτονιάς τους. Συνειδητοποιούμε όμως, ότι παρά τις προσπάθειες που γίνονται σε μια μεταστροφή της παιδαγωγικής διαδικασίας στην ένταξη, η λειτουργία σχολικών μονάδων Ειδικής Αγωγής συντηρείται. Σε ποιο βαθμό όμως, η ίδρυση και η λειτουργία ξεχωριστών σχολικών μονάδων Ειδικής Αγωγής, βοηθά στην ομαλή ένταξη ατόμων με αναπηρία σε ένα «μη ειδικό» κοινωνικό σύστημα; Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω, αποφάσισα να διερευνήσω την εκπαιδευτική διαδικασία που ακολουθείται σε μια δημόσια δομή για ένα μικρό πληθυσμό μαθητών με αναπηρία, τους μαθητές με τυφλοκώφωση. Ως καταλληλότερη μέθοδος για τη συγκεκριμένη μελέτη επιλέχθηκε η ποιοτική έρευνα για την καλύτερη και εις βάθος διερεύνηση των απόψεων της συμμετέχουσας εκπαιδευτικού καθώς και των εκπαιδευτικών πρακτικών που ακολούθησε. Τα ερευνητικά ερωτήματα της παρούσας μελέτης σχετίζονται με τη νοηματοδότηση της αναπηρίας και πολυαναπηρίας από την υπεύθυνη εκπαιδευτικό για το τμήμα των τυφλοκωφών μαθητών, με τις απόψεις της σχετικά με την εκπαίδευση των τυφλοκωφών μαθητών/τριών, τις εκπαιδευτικές πρακτικές που υλοποιούνται στη συγκεκριμένη σχολική δομή καθώς και με τις βασικότερες προκλήσεις κατά την άσκηση του εκπαιδευτικού της έργου. Η έρευνα διεξήχθη σε μια δομή δευτεροβάθμιας ειδικής και επαγγελματικής εκπαίδευσης 5 και κατάρτισης, κατά το σχολικό έτος 2017-2018 ενώ η επιλογή του δείγματος της έρευνας έγινε με την μέθοδο της βολικής δειγματοληψίας. Τα ερευνητικά εργαλεία που χρησιμοποιήθηκαν με σκοπό τη συλλογή των δεδομένων της παρούσας ποιοτικής έρευνας είναι η μη συμμετοχική παρατήρηση καθώς επίσης και ημιδομημένες συνεντεύξεις (Α ́και Β ́ κύκλου). Η ανάλυση των ευρημάτων πραγματοποιήθηκε με την μέθοδο θεματικής ανάλυσης περιεχομένου. Τα βασικά συμπεράσματα της παρούσας έρευνας, τα οποία προέκυψαν ύστερα από την ανάλυση των ευρημάτων συνοψίζονται κυρίως στον αυταπόδεικτο αποκλεισμό, τον οποίο ακόμα και σήμερα βιώνουν οι μαθητές με τυφλοκώφωση αλλά και οι εκπαιδευτικοί στις συγκεκριμένες σχολικές δομές, οι οποίοι χωρίς καμία στήριξη και καθοδήγηση από το κράτος προσπαθούν μόνοι τους, με ανύπαρκτα μέσα να βελτιώσουν την καθημερινότητα των μαθητών τους μέσα σε ένα πλαίσιο υποτιθέμενα ενταξιακό. Συνειδητοποιούμε ότι οι τυφλοκωφοί μαθητές βιώνουν κατ’ ουσίαν κοινωνικό αποκλεισμό και περιθωριοποίηση από την εκπαιδευτική πολιτική και συγχρόνως από την εκπαιδευτική κοινότητα στο όνομα μιας ενταξιακής διαδικασίας.","abstract_has_math":false,"creators":["Μποτέτσιου Άρτεμις","Botetsiou Artemis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:33:36Z","subjects":["Εκπαίδευση","Education"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2850594"],"render_values":[{"text":"uoadl:2850594","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2850594","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2850594","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2850594","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μποτέτσιου Άρτεμις","Botetsiou Artemis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση","Education"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2850594","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2850594"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι σύγχρονες εκπαιδευτικές προσεγγίσεις με στόχο την άρση κάθε κοινωνικής και εκπαιδευτικής ανισότητας για όλους ανεξαιρέτως τους μαθητές κατά την εκπαιδευτική διαδικασία, βασίζονται στις αρχές της ενταξιακής εκπαίδευσης. Εκπαίδευση θεωρείται η θεσμοθετημένη μορφή παιδείας με στόχο την δημιουργία ολοκληρωμένων προσωπικοτήτων με υπαρξιακή γνώση και εν συνεχεία την ομαλή ένταξή τους και επαγγελματική δραστηριοποίησή τους στο κοινωνικό σύστημα. Τα τελευταία χρόνια διεθνώς στο χώρο της εκπαίδευσης, προωθείται η φιλοσοφία της συμπερίληψης των μαθητών με αναπηρίες στο γενικό σχολείο καθώς και η παροχή ίσων εκπαιδευτικών ευκαιριών για όλους τους μαθητές. Ειδικότερα, τα κράτη εκτός του ότι αναγνωρίζουν στα άτομα με αναπηρία το θεμελιώδες δικαίωμα συμμετοχής στην γενική εκπαίδευση της κοινότητας στην οποία ζουν, υποχρεούνται παράλληλα να δημιουργήσουν τις κατάλληλες συνθήκες ώστε κάτι τέτοιο να επιτευχθεί. Μια ενταξιακή εκπαιδευτική πολιτική, δύναται να επιτευχθεί μόνο εάν τα τυπικά γενικά σχολεία μετατραπούν σε πιο ενταξιακά, με άλλα λόγια αν εξελιχθούν με στόχο την εκπαίδευση όλων ανεξαιρέτως των μαθητών στο σχολείο της γειτονιάς τους. Συνειδητοποιούμε όμως, ότι παρά τις προσπάθειες που γίνονται σε μια μεταστροφή της παιδαγωγικής διαδικασίας στην ένταξη, η λειτουργία σχολικών μονάδων Ειδικής Αγωγής συντηρείται. Σε ποιο βαθμό όμως, η ίδρυση και η λειτουργία ξεχωριστών σχολικών μονάδων Ειδικής Αγωγής, βοηθά στην ομαλή ένταξη ατόμων με αναπηρία σε ένα «μη ειδικό» κοινωνικό σύστημα; Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω, αποφάσισα να διερευνήσω την εκπαιδευτική διαδικασία που ακολουθείται σε μια δημόσια δομή για ένα μικρό πληθυσμό μαθητών με αναπηρία, τους μαθητές με τυφλοκώφωση. Ως καταλληλότερη μέθοδος για τη συγκεκριμένη μελέτη επιλέχθηκε η ποιοτική έρευνα για την καλύτερη και εις βάθος διερεύνηση των απόψεων της συμμετέχουσας εκπαιδευτικού καθώς και των εκπαιδευτικών πρακτικών που ακολούθησε. Τα ερευνητικά ερωτήματα της παρούσας μελέτης σχετίζονται με τη νοηματοδότηση της αναπηρίας και πολυαναπηρίας από την υπεύθυνη εκπαιδευτικό για το τμήμα των τυφλοκωφών μαθητών, με τις απόψεις της σχετικά με την εκπαίδευση των τυφλοκωφών μαθητών/τριών, τις εκπαιδευτικές πρακτικές που υλοποιούνται στη συγκεκριμένη σχολική δομή καθώς και με τις βασικότερες προκλήσεις κατά την άσκηση του εκπαιδευτικού της έργου. Η έρευνα διεξήχθη σε μια δομή δευτεροβάθμιας ειδικής και επαγγελματικής εκπαίδευσης 5 και κατάρτισης, κατά το σχολικό έτος 2017-2018 ενώ η επιλογή του δείγματος της έρευνας έγινε με την μέθοδο της βολικής δειγματοληψίας. Τα ερευνητικά εργαλεία που χρησιμοποιήθηκαν με σκοπό τη συλλογή των δεδομένων της παρούσας ποιοτικής έρευνας είναι η μη συμμετοχική παρατήρηση καθώς επίσης και ημιδομημένες συνεντεύξεις (Α ́και Β ́ κύκλου). Η ανάλυση των ευρημάτων πραγματοποιήθηκε με την μέθοδο θεματικής ανάλυσης περιεχομένου. Τα βασικά συμπεράσματα της παρούσας έρευνας, τα οποία προέκυψαν ύστερα από την ανάλυση των ευρημάτων συνοψίζονται κυρίως στον αυταπόδεικτο αποκλεισμό, τον οποίο ακόμα και σήμερα βιώνουν οι μαθητές με τυφλοκώφωση αλλά και οι εκπαιδευτικοί στις συγκεκριμένες σχολικές δομές, οι οποίοι χωρίς καμία στήριξη και καθοδήγηση από το κράτος προσπαθούν μόνοι τους, με ανύπαρκτα μέσα να βελτιώσουν την καθημερινότητα των μαθητών τους μέσα σε ένα πλαίσιο υποτιθέμενα ενταξιακό. Συνειδητοποιούμε ότι οι τυφλοκωφοί μαθητές βιώνουν κατ’ ουσίαν κοινωνικό αποκλεισμό και περιθωριοποίηση από την εκπαιδευτική πολιτική και συγχρόνως από την εκπαιδευτική κοινότητα στο όνομα μιας ενταξιακής διαδικασίας.","The modern educational approaches which aim removing any social and educational inequality for all pupils in the educational process, are based on the principles of inclusive education. Education is considered the institutionalized form of education aimed to create integrated personalities with existential knowledge and after their smooth integration and professional activation in the social system. In recent years internationally in the field of education, it is promoted the philosophy of including pupils with disabilities in the mainstream education as well as the provision of equal educational opportunities for all pupils. In particular, the states apart from recognizing that people with disabilities have the fundamental right to participate in the mainstream education of the community in which they live, they are obliged at the same time to create the right conditions for this to be achieved. An inclusive education policy can only be achieved if formal mainstream schools become more inclusive, in other words if they evolve with the aim of educating all pupils at their neighborhood school. However, we realize that despite the efforts made in a transition of the pedagogical process to inclusion, the operation of special education schools is maintained. To what extent, however, the establishment and operation of separate special education schools helps to the smooth integration of people with disabilities into a«non-special» social system? Considering all of the above, I decided to investigate the educational process which is followed in a public structure for a small population of disabled students, students with deafblindness. The most appropriate method for this study was the qualitative research for a better and in-depth investigation of the views of the participant educator and the educational practices that followed. The research inquiries of the present study are related to the concept of disability and multidisability by the educator, her views on the education of deafblind pupils, the educational practices implemented in the particular school structure as well as the main challenges in the exercise of her educative work. The survey was conducted in a structure of a secondary special and vocational education and learning, during the academic year 2017-2018 while the sample of the survey was selected by 7 the method of convenient sampling. The research tools which were used to collect the data of this qualitative research are non participant observation and the semi-structured interview (A & B cycle) The main findings of this research, which have emerged from the analysis of the findings, are mainly summarized in the self-evident exclusion, which is still experienced by pupils with deafblindness, but also teachers in specific school structures, who, without any support and guidance from state efforts on their own and with non-existent means try to improve the daily routine of their students within a framework of a supposed inclusion. We realize that deafblind learners experience essentially social exclusion and marginalization from the educational policy and at the same time from the educational community in the name of an inclusion process."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διερεύνηση των εκπαιδευτικών πρακτικών κατά τη διαδικασία εκπαίδευσης Τυφλοκωφών Μαθητών σε δομή ειδικής δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μποτέτσιου Άρτεμις","Botetsiou Artemis"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Οι σύγχρονες εκπαιδευτικές προσεγγίσεις με στόχο την άρση κάθε κοινωνικής και εκπαιδευτικής ανισότητας για όλους ανεξαιρέτως τους μαθητές κατά την εκπαιδευτική διαδικασία, βασίζονται στις αρχές της ενταξιακής εκπαίδευσης. Εκπαίδευση θεωρείται η θεσμοθετημένη μορφή παιδείας με στόχο την δημιουργία ολοκληρωμένων προσωπικοτήτων με υπαρξιακή γνώση και εν συνεχεία την ομαλή ένταξή τους και επαγγελματική δραστηριοποίησή τους στο κοινωνικό σύστημα. Τα τελευταία χρόνια διεθνώς στο χώρο της εκπαίδευσης, προωθείται η φιλοσοφία της συμπερίληψης των μαθητών με αναπηρίες στο γενικό σχολείο καθώς και η παροχή ίσων εκπαιδευτικών ευκαιριών για όλους τους μαθητές. Ειδικότερα, τα κράτη εκτός του ότι αναγνωρίζουν στα άτομα με αναπηρία το θεμελιώδες δικαίωμα συμμετοχής στην γενική εκπαίδευση της κοινότητας στην οποία ζουν, υποχρεούνται παράλληλα να δημιουργήσουν τις κατάλληλες συνθήκες ώστε κάτι τέτοιο να επιτευχθεί. Μια ενταξιακή εκπαιδευτική πολιτική, δύναται να επιτευχθεί μόνο εάν τα τυπικά γενικά σχολεία μετατραπούν σε πιο ενταξιακά, με άλλα λόγια αν εξελιχθούν με στόχο την εκπαίδευση όλων ανεξαιρέτως των μαθητών στο σχολείο της γειτονιάς τους. Συνειδητοποιούμε όμως, ότι παρά τις προσπάθειες που γίνονται σε μια μεταστροφή της παιδαγωγικής διαδικασίας στην ένταξη, η λειτουργία σχολικών μονάδων Ειδικής Αγωγής συντηρείται. Σε ποιο βαθμό όμως, η ίδρυση και η λειτουργία ξεχωριστών σχολικών μονάδων Ειδικής Αγωγής, βοηθά στην ομαλή ένταξη ατόμων με αναπηρία σε ένα «μη ειδικό» κοινωνικό σύστημα; Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω, αποφάσισα να διερευνήσω την εκπαιδευτική διαδικασία που ακολουθείται σε μια δημόσια δομή για ένα μικρό πληθυσμό μαθητών με αναπηρία, τους μαθητές με τυφλοκώφωση. Ως καταλληλότερη μέθοδος για τη συγκεκριμένη μελέτη επιλέχθηκε η ποιοτική έρευνα για την καλύτερη και εις βάθος διερεύνηση των απόψεων της συμμετέχουσας εκπαιδευτικού καθώς και των εκπαιδευτικών πρακτικών που ακολούθησε. Τα ερευνητικά ερωτήματα της παρούσας μελέτης σχετίζονται με τη νοηματοδότηση της αναπηρίας και πολυαναπηρίας από την υπεύθυνη εκπαιδευτικό για το τμήμα των τυφλοκωφών μαθητών, με τις απόψεις της σχετικά με την εκπαίδευση των τυφλοκωφών μαθητών/τριών, τις εκπαιδευτικές πρακτικές που υλοποιούνται στη συγκεκριμένη σχολική δομή καθώς και με τις βασικότερες προκλήσεις κατά την άσκηση του εκπαιδευτικού της έργου. Η έρευνα διεξήχθη σε μια δομή δευτεροβάθμιας ειδικής και επαγγελματικής εκπαίδευσης 5 και κατάρτισης, κατά το σχολικό έτος 2017-2018 ενώ η επιλογή του δείγματος της έρευνας έγινε με την μέθοδο της βολικής δειγματοληψίας. Τα ερευνητικά εργαλεία που χρησιμοποιήθηκαν με σκοπό τη συλλογή των δεδομένων της παρούσας ποιοτικής έρευνας είναι η μη συμμετοχική παρατήρηση καθώς επίσης και ημιδομημένες συνεντεύξεις (Α ́και Β ́ κύκλου). Η ανάλυση των ευρημάτων πραγματοποιήθηκε με την μέθοδο θεματικής ανάλυσης περιεχομένου. Τα βασικά συμπεράσματα της παρούσας έρευνας, τα οποία προέκυψαν ύστερα από την ανάλυση των ευρημάτων συνοψίζονται κυρίως στον αυταπόδεικτο αποκλεισμό, τον οποίο ακόμα και σήμερα βιώνουν οι μαθητές με τυφλοκώφωση αλλά και οι εκπαιδευτικοί στις συγκεκριμένες σχολικές δομές, οι οποίοι χωρίς καμία στήριξη και καθοδήγηση από το κράτος προσπαθούν μόνοι τους, με ανύπαρκτα μέσα να βελτιώσουν την καθημερινότητα των μαθητών τους μέσα σε ένα πλαίσιο υποτιθέμενα ενταξιακό. Συνειδητοποιούμε ότι οι τυφλοκωφοί μαθητές βιώνουν κατ’ ουσίαν κοινωνικό αποκλεισμό και περιθωριοποίηση από την εκπαιδευτική πολιτική και συγχρόνως από την εκπαιδευτική κοινότητα στο όνομα μιας ενταξιακής διαδικασίας.","The modern educational approaches which aim removing any social and educational inequality for all pupils in the educational process, are based on the principles of inclusive education. Education is considered the institutionalized form of education aimed to create integrated personalities with existential knowledge and after their smooth integration and professional activation in the social system. In recent years internationally in the field of education, it is promoted the philosophy of including pupils with disabilities in the mainstream education as well as the provision of equal educational opportunities for all pupils. In particular, the states apart from recognizing that people with disabilities have the fundamental right to participate in the mainstream education of the community in which they live, they are obliged at the same time to create the right conditions for this to be achieved. An inclusive education policy can only be achieved if formal mainstream schools become more inclusive, in other words if they evolve with the aim of educating all pupils at their neighborhood school. However, we realize that despite the efforts made in a transition of the pedagogical process to inclusion, the operation of special education schools is maintained. To what extent, however, the establishment and operation of separate special education schools helps to the smooth integration of people with disabilities into a«non-special» social system? Considering all of the above, I decided to investigate the educational process which is followed in a public structure for a small population of disabled students, students with deafblindness. The most appropriate method for this study was the qualitative research for a better and in-depth investigation of the views of the participant educator and the educational practices that followed. The research inquiries of the present study are related to the concept of disability and multidisability by the educator, her views on the education of deafblind pupils, the educational practices implemented in the particular school structure as well as the main challenges in the exercise of her educative work. The survey was conducted in a structure of a secondary special and vocational education and learning, during the academic year 2017-2018 while the sample of the survey was selected by 7 the method of convenient sampling. The research tools which were used to collect the data of this qualitative research are non participant observation and the semi-structured interview (A & B cycle) The main findings of this research, which have emerged from the analysis of the findings, are mainly summarized in the self-evident exclusion, which is still experienced by pupils with deafblindness, but also teachers in specific school structures, who, without any support and guidance from state efforts on their own and with non-existent means try to improve the daily routine of their students within a framework of a supposed inclusion. We realize that deafblind learners experience essentially social exclusion and marginalization from the educational policy and at the same time from the educational community in the name of an inclusion process."],"dc:identifier":["uoadl:2850594","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2850594"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση","Education"],"dc:title":["Διερεύνηση των εκπαιδευτικών πρακτικών κατά τη διαδικασία εκπαίδευσης Τυφλοκωφών Μαθητών σε δομή ειδικής δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:33:36Z"}