{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2852250"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2852250","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"ΜΕΛΕΤΗ ΤΗΣ ΕΠΙΔΡΑΣΗΣ ΒΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΠΑΡΑΓΟΝΤΩΝ ΣΤΟ ΟΞΕΙΔΩΤΙΚΟ ΣΤΡΕΣ ΣΕ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΜΕ ΨΩΡΙΑΣΗ","abstract":"Εισαγωγή: Η ψωρίαση είναι μία χρόνια μη μεταδοτική φλεγμονώδης δερματοπάθεια που μπορεί να εκδηλωθεί σε οποιαδήποτε ηλικία, προσβάλλει εξίσου και τα δύο φύλα και χαρακτηρίζεται από έναν ταχύ και ανώμαλο πολλαπλασιασμό των επιδερμικών κερατινοκυττάρων που οδηγεί στην εμφάνιση ψωριασικών πλακών. Σύμφωνα με σύγχρονες έρευνες η ψωρίαση δεν προσβάλλει μόνο το δέρμα αλλά αποτελεί μία συστηματική νόσο που εκδηλώνεται και στο δέρμα. Έχει βρεθεί πως ασθενείς με ψωρίαση έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης και άλλων νοσημάτων που έχουν σαν κοινή βάση τη φλεγμονή όπως η καρδιαγγειακή νόσος. Οι φλεγμονώδεις αντιδράσεις που λαμβάνουν χώρα στην ψωρίαση μπορεί να αποτελέσουν πηγή παραγωγής ελεύθερων ριζών, αυξάνοντας τα επίπεδα του οξειδωτικού στρες. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η μελέτη της επίδρασης βιολογικών παραγόντων στους βιοδείκτες οξειδωτικού στρες, σε ασθενείς με ψωρίαση. Μέθοδοι: Για τη μελέτη χρησιμοποιήθηκαν 40 ασθενείς, γυναίκες και άντρες διαφόρων ηλικιών (μέσο όρο ηλικίας 52±14) με διαγνωσμένη κατά πλάκα ψωρίαση. Στους 26 ασθενείς χορηγήθηκε αγωγή με βιολογικό παράγοντα, όπως αναστολέα της IL-12/IL-23, αναστολέα της IL-17 και αναστολέα του παράγοντα νέκρωσης των όγκων άλφα (TNFα). Στους υπόλοιπους ασθενείς χορηγήθηκε τοπική ή κλασική συστηματική θεραπεία. Σαν δείκτες οξειδωτικού στρες χρησιμοποιήθηκαν τα πρωτεϊνικά καρβονύλια και η μηλονική διαλδεΰδη (MDA). Αποτελέσματα: Η λήψη anti-TNF-α δεν επηρέασε τα επίπεδα των πρωτεϊνικών καρβονυλίων και της MDA στους ασθενείς που συμμετείχαν στην μελέτη (p>0.5). Αντίθετα η λήψη αναστολέων IL-12/23 και αναστολέων IL-17 έδειξε μία τάση μείωσης της συγκέντρωσης των πρωτεϊνικών καρβονυλίων (13,1± 2,7 στο follow-up vs. 22,71 ±5 στο baseline) ενώ δεν προκάλεσε καμία μεταβολή στα επίπεδα της MDA (p>0.5).","abstract_html":"Εισαγωγή: Η ψωρίαση είναι μία χρόνια μη μεταδοτική φλεγμονώδης δερματοπάθεια που μπορεί να εκδηλωθεί σε οποιαδήποτε ηλικία, προσβάλλει εξίσου και τα δύο φύλα και χαρακτηρίζεται από έναν ταχύ και ανώμαλο πολλαπλασιασμό των επιδερμικών κερατινοκυττάρων που οδηγεί στην εμφάνιση ψωριασικών πλακών. Σύμφωνα με σύγχρονες έρευνες η ψωρίαση δεν προσβάλλει μόνο το δέρμα αλλά αποτελεί μία συστηματική νόσο που εκδηλώνεται και στο δέρμα. Έχει βρεθεί πως ασθενείς με ψωρίαση έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης και άλλων νοσημάτων που έχουν σαν κοινή βάση τη φλεγμονή όπως η καρδιαγγειακή νόσος. Οι φλεγμονώδεις αντιδράσεις που λαμβάνουν χώρα στην ψωρίαση μπορεί να αποτελέσουν πηγή παραγωγής ελεύθερων ριζών, αυξάνοντας τα επίπεδα του οξειδωτικού στρες. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η μελέτη της επίδρασης βιολογικών παραγόντων στους βιοδείκτες οξειδωτικού στρες, σε ασθενείς με ψωρίαση. Μέθοδοι: Για τη μελέτη χρησιμοποιήθηκαν 40 ασθενείς, γυναίκες και άντρες διαφόρων ηλικιών (μέσο όρο ηλικίας 52±14) με διαγνωσμένη κατά πλάκα ψωρίαση. Στους 26 ασθενείς χορηγήθηκε αγωγή με βιολογικό παράγοντα, όπως αναστολέα της IL-12/IL-23, αναστολέα της IL-17 και αναστολέα του παράγοντα νέκρωσης των όγκων άλφα (TNFα). Στους υπόλοιπους ασθενείς χορηγήθηκε τοπική ή κλασική συστηματική θεραπεία. Σαν δείκτες οξειδωτικού στρες χρησιμοποιήθηκαν τα πρωτεϊνικά καρβονύλια και η μηλονική διαλδεΰδη (MDA). Αποτελέσματα: Η λήψη anti-TNF-α δεν επηρέασε τα επίπεδα των πρωτεϊνικών καρβονυλίων και της MDA στους ασθενείς που συμμετείχαν στην μελέτη (p&gt;0.5). Αντίθετα η λήψη αναστολέων IL-12/23 και αναστολέων IL-17 έδειξε μία τάση μείωσης της συγκέντρωσης των πρωτεϊνικών καρβονυλίων (13,1± 2,7 στο follow-up vs. 22,71 ±5 στο baseline) ενώ δεν προκάλεσε καμία μεταβολή στα επίπεδα της MDA (p&gt;0.5).","abstract_has_math":false,"creators":["Λουκέρη Ελένη","Loukeri Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:33:36Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2852250"],"render_values":[{"text":"uoadl:2852250","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2852250","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2852250","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2852250","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λουκέρη Ελένη","Loukeri Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2852250","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2852250"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η ψωρίαση είναι μία χρόνια μη μεταδοτική φλεγμονώδης δερματοπάθεια που μπορεί να εκδηλωθεί σε οποιαδήποτε ηλικία, προσβάλλει εξίσου και τα δύο φύλα και χαρακτηρίζεται από έναν ταχύ και ανώμαλο πολλαπλασιασμό των επιδερμικών κερατινοκυττάρων που οδηγεί στην εμφάνιση ψωριασικών πλακών. Σύμφωνα με σύγχρονες έρευνες η ψωρίαση δεν προσβάλλει μόνο το δέρμα αλλά αποτελεί μία συστηματική νόσο που εκδηλώνεται και στο δέρμα. Έχει βρεθεί πως ασθενείς με ψωρίαση έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης και άλλων νοσημάτων που έχουν σαν κοινή βάση τη φλεγμονή όπως η καρδιαγγειακή νόσος. Οι φλεγμονώδεις αντιδράσεις που λαμβάνουν χώρα στην ψωρίαση μπορεί να αποτελέσουν πηγή παραγωγής ελεύθερων ριζών, αυξάνοντας τα επίπεδα του οξειδωτικού στρες. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η μελέτη της επίδρασης βιολογικών παραγόντων στους βιοδείκτες οξειδωτικού στρες, σε ασθενείς με ψωρίαση. Μέθοδοι: Για τη μελέτη χρησιμοποιήθηκαν 40 ασθενείς, γυναίκες και άντρες διαφόρων ηλικιών (μέσο όρο ηλικίας 52±14) με διαγνωσμένη κατά πλάκα ψωρίαση. Στους 26 ασθενείς χορηγήθηκε αγωγή με βιολογικό παράγοντα, όπως αναστολέα της IL-12/IL-23, αναστολέα της IL-17 και αναστολέα του παράγοντα νέκρωσης των όγκων άλφα (TNFα). Στους υπόλοιπους ασθενείς χορηγήθηκε τοπική ή κλασική συστηματική θεραπεία. Σαν δείκτες οξειδωτικού στρες χρησιμοποιήθηκαν τα πρωτεϊνικά καρβονύλια και η μηλονική διαλδεΰδη (MDA). Αποτελέσματα: Η λήψη anti-TNF-α δεν επηρέασε τα επίπεδα των πρωτεϊνικών καρβονυλίων και της MDA στους ασθενείς που συμμετείχαν στην μελέτη (p>0.5). Αντίθετα η λήψη αναστολέων IL-12/23 και αναστολέων IL-17 έδειξε μία τάση μείωσης της συγκέντρωσης των πρωτεϊνικών καρβονυλίων (13,1± 2,7 στο follow-up vs. 22,71 ±5 στο baseline) ενώ δεν προκάλεσε καμία μεταβολή στα επίπεδα της MDA (p>0.5).","Introduction: Psoriasis is a chronic non-transmissible inflammatory dermatopathy that can be manifested at any age, affects both sexes equally and is characterized by a rapid and uneven proliferation of epidermal keratinocytes leading to the appearance of psoriatic plaques. According to modern research, psoriasis does not only affect the skin but is a systemic disease with cutaneous manifestations. It has been found that patients with psoriasis have a higher risk of developing other diseases that share common mechanisms of inflammation, like cardiovascular disease. The inflammatory reactions that occur in psoriasis can become a source of free radical production, increasing oxidative stress levels. The scope of this study was to examine the effect of treatment with biological factors on oxidative stress biomarkers, in patients with psoriasis. Methods: 40 patients, women and men of various ages (median age 52 ± 14) with diagnosed plaque psoriasis were enrolled in the study. 26 patients were treated with a biological agent, such us IL-12 / IL-23 inhibitor, IL-17 inhibitor and tumor necrosis factor alpha (TNF-α) inhibitor. The remaining patients received topical or classical systemic therapy. Oxidative stress markers as protein carbonyls and malondialdehyde (MDA), were determined. Results: TNF-α inhibition did not significantly affect protein carbonyl and MDA levels in patients who participated in the study (p>0.5). In contrast, after treatment with IL-12/23 inhibitors and IL-17 inhibitors, the concentration of protein carbonyls presented a tendency to reduction (13.1 ± 2.7 in the follow-up vs. 22.71 ± 5 in the baseline) while not affecting MDA levels (p>0.5)."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["ΜΕΛΕΤΗ ΤΗΣ ΕΠΙΔΡΑΣΗΣ ΒΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΠΑΡΑΓΟΝΤΩΝ ΣΤΟ ΟΞΕΙΔΩΤΙΚΟ ΣΤΡΕΣ ΣΕ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΜΕ ΨΩΡΙΑΣΗ"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λουκέρη Ελένη","Loukeri Eleni"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η ψωρίαση είναι μία χρόνια μη μεταδοτική φλεγμονώδης δερματοπάθεια που μπορεί να εκδηλωθεί σε οποιαδήποτε ηλικία, προσβάλλει εξίσου και τα δύο φύλα και χαρακτηρίζεται από έναν ταχύ και ανώμαλο πολλαπλασιασμό των επιδερμικών κερατινοκυττάρων που οδηγεί στην εμφάνιση ψωριασικών πλακών. Σύμφωνα με σύγχρονες έρευνες η ψωρίαση δεν προσβάλλει μόνο το δέρμα αλλά αποτελεί μία συστηματική νόσο που εκδηλώνεται και στο δέρμα. Έχει βρεθεί πως ασθενείς με ψωρίαση έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης και άλλων νοσημάτων που έχουν σαν κοινή βάση τη φλεγμονή όπως η καρδιαγγειακή νόσος. Οι φλεγμονώδεις αντιδράσεις που λαμβάνουν χώρα στην ψωρίαση μπορεί να αποτελέσουν πηγή παραγωγής ελεύθερων ριζών, αυξάνοντας τα επίπεδα του οξειδωτικού στρες. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η μελέτη της επίδρασης βιολογικών παραγόντων στους βιοδείκτες οξειδωτικού στρες, σε ασθενείς με ψωρίαση. Μέθοδοι: Για τη μελέτη χρησιμοποιήθηκαν 40 ασθενείς, γυναίκες και άντρες διαφόρων ηλικιών (μέσο όρο ηλικίας 52±14) με διαγνωσμένη κατά πλάκα ψωρίαση. Στους 26 ασθενείς χορηγήθηκε αγωγή με βιολογικό παράγοντα, όπως αναστολέα της IL-12/IL-23, αναστολέα της IL-17 και αναστολέα του παράγοντα νέκρωσης των όγκων άλφα (TNFα). Στους υπόλοιπους ασθενείς χορηγήθηκε τοπική ή κλασική συστηματική θεραπεία. Σαν δείκτες οξειδωτικού στρες χρησιμοποιήθηκαν τα πρωτεϊνικά καρβονύλια και η μηλονική διαλδεΰδη (MDA). Αποτελέσματα: Η λήψη anti-TNF-α δεν επηρέασε τα επίπεδα των πρωτεϊνικών καρβονυλίων και της MDA στους ασθενείς που συμμετείχαν στην μελέτη (p>0.5). Αντίθετα η λήψη αναστολέων IL-12/23 και αναστολέων IL-17 έδειξε μία τάση μείωσης της συγκέντρωσης των πρωτεϊνικών καρβονυλίων (13,1± 2,7 στο follow-up vs. 22,71 ±5 στο baseline) ενώ δεν προκάλεσε καμία μεταβολή στα επίπεδα της MDA (p>0.5).","Introduction: Psoriasis is a chronic non-transmissible inflammatory dermatopathy that can be manifested at any age, affects both sexes equally and is characterized by a rapid and uneven proliferation of epidermal keratinocytes leading to the appearance of psoriatic plaques. According to modern research, psoriasis does not only affect the skin but is a systemic disease with cutaneous manifestations. It has been found that patients with psoriasis have a higher risk of developing other diseases that share common mechanisms of inflammation, like cardiovascular disease. The inflammatory reactions that occur in psoriasis can become a source of free radical production, increasing oxidative stress levels. The scope of this study was to examine the effect of treatment with biological factors on oxidative stress biomarkers, in patients with psoriasis. Methods: 40 patients, women and men of various ages (median age 52 ± 14) with diagnosed plaque psoriasis were enrolled in the study. 26 patients were treated with a biological agent, such us IL-12 / IL-23 inhibitor, IL-17 inhibitor and tumor necrosis factor alpha (TNF-α) inhibitor. The remaining patients received topical or classical systemic therapy. Oxidative stress markers as protein carbonyls and malondialdehyde (MDA), were determined. Results: TNF-α inhibition did not significantly affect protein carbonyl and MDA levels in patients who participated in the study (p>0.5). In contrast, after treatment with IL-12/23 inhibitors and IL-17 inhibitors, the concentration of protein carbonyls presented a tendency to reduction (13.1 ± 2.7 in the follow-up vs. 22.71 ± 5 in the baseline) while not affecting MDA levels (p>0.5)."],"dc:identifier":["uoadl:2852250","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2852250"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["ΜΕΛΕΤΗ ΤΗΣ ΕΠΙΔΡΑΣΗΣ ΒΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΠΑΡΑΓΟΝΤΩΝ ΣΤΟ ΟΞΕΙΔΩΤΙΚΟ ΣΤΡΕΣ ΣΕ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΜΕ ΨΩΡΙΑΣΗ"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:33:36Z"}