{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2858567"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2858567","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Οι μεταβολές που επέφερε στον ν. 2251/1994 η πρόσφατη κωδικοποίηση του με βάση τον ν. 4512/2018 και την ΚΥΑ 5338/2018","abstract":"Το θέμα της διπλωματικής μου εργασίας είναι οι μεταβολές που επήλθαν στον ν. 2251/1994 για την προστασία του καταναλωτή με τον ν. 4512/2018 και την ΚΥΑ 5338/2018. Η πρώτη σπουδαία καινοτομία που επήλθε είναι ότι παρέχεται πλέον στον Υπουργό Οικονομίας και Ανάπτυξης το νομοθετικό εργαλείο της διοικητικής κωδικοποίησης του ν. 2251/1994. Σε εφαρμογή της παραπάνω νομοθετικής εξουσιοδότησης, στις 17.1.2018 εκδόθηκε η με αριθμό 5338 υπουργική απόφαση (ΦΕΚ Β’ 40) με την οποία κωδικοποιήθηκαν σε ένα ενιαίο κείμενο οι διατάξεις του ν. 2251/1994. Το πιο σημαντικό είναι ότι με την απόφαση αυτή δίνεται για πρώτη φορά η δυνατότητα στα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, δηλαδή κυρίως στους καταναλωτές και τους προμηθευτές να λάβουν γνώση για το σύνολο του περιεχομένου του νόμου για την προστασία των καταναλωτών, χωρίς να υπάρχει καμία αβεβαιότητα για το τι ακριβώς ισχύει σήμερα. Ταυτόχρονα, η δημόσια διοίκηση αποκτά ένα ευέλικτο εργαλείο κωδικοποίησης της καταναλωτικής νομοθεσίας, ώστε να ενσωματώνονται γρήγορα και αποτελεσματικά οι μελλοντικές τροποποιήσεις, τόσο των εθνικών όσο και των ευρωπαϊκών κανόνων. Στον ν. 4512/2018 διευκρινίστηκαν και αποσαφηνίστηκαν το αντικείμενο και το πεδίο εφαρμογής του ν. 2251/1994, όπως αυτά περιγράφονται αναλυτικώς στο άρθρο 1. Μία από τις πιο ουσιώδης και μείζονος σημασίας μεταβολές που επήλθαν είναι η υιοθέτηση των ενιαίων ορισμών του καταναλωτή και του προμηθευτή. Οι ειδικότεροι, δηλαδή, ορισμοί των δύο αυτών βασικών εννοιών απαλείφθηκαν από τα υπόλοιπα άρθρα του ν. 2251/1994 και ακολουθούνται πλέον οι δύο ορισμοί οι οποίοι αναγράφονται στο νέο άρθρο 1α. Μεταβολή επήλθε και στο ουσιαστικό περιεχόμενο, όχι τόσο της έννοιας του προμηθευτή, αλλά του ίδιου του καταναλωτή. Ο εθνικός νομοθέτης συμπεριέλαβε στον ν. 2251/1994 τη στενή έννοια του καταναλωτή, προσαρμόζοντας την ελληνική έννομη τάξη στα ευρωπαϊκά πρότυπα, καθώς οι Οδηγίες, οι Κανονισμοί και η νομολογία του ΔΕΕ εδώ και πολλά χρόνια έχουν υιοθετήσει την έννοια αυτή, σε αντίθεση με την ελληνική νομοθεσία που ακολουθούσε μία πιο ευρεία έννοια, όπου περιλάμβανε στον προστατευτικό μανδύα του νόμου αυτού ένα πολύ μεγάλο πλήθος προσώπων ως καταναλωτών. Με τον ν. 4512/2018 και την κωδικοποίησή του με την ΚΥΑ 5338/2018 προστέθηκαν στο νέο άρθρο 1α και ορισμοί για τις εξής έννοιες: του πωλητή, του παραγωγού, του αγαθού, του αγαθού κατασκευασμένου σύμφωνα με τις οδηγίες του πελάτη, της σύμβασης πώλησης, της σύμβασης παροχής υπηρεσιών, της χρηματοοικονομικής υπηρεσίας, της σύμβασης χρηματοοικονομικών υπηρεσιών από απόσταση, του σταθερού μέσου, του μέσου επικοινωνίας από απόσταση, του φορέα ή προμηθευτή μέσου επικοινωνίας από απόσταση και του ψηφιακού περιεχομένου, οι περισσότεροι εκ των οποίων βρίσκονταν διάσπαρτοι στα υπόλοιπα άρθρα του ν. 2251/1994. Παράλληλα, αξιοσημείωτη αλλά και αμφιλεγόμενη είναι η αλλαγή που επήλθε στο άρθρο 2 παρ. 10 του ν. 2251/1994, με βάση το οποίο παρέχεται πλέον στις πολύ μικρές επιχειρήσεις η δυνατότητα να προστατεύονται στο πεδίο των Γενικών Όρων Συναλλαγών, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που προστατεύονται και τα φυσικά πρόσωπα από τους καταχρηστικούς όρους συναλλαγών. Ουσιαστικές μεταβολές επήλθαν, με το άρθρο 103 του ν. 4512/2018, και στο κεφάλαιο για την πώληση των καταναλωτικών αγαθών και των εμπορικών και νόμιμων εγγυήσεων. Μετά τις τροποποιήσεις που επέφερε ο νέος νόμος του 2018, αποσαφηνίζεται και επισημαίνεται ότι όλα τα αγαθά καλύπτονται από δωρεάν διετή νόμιμη εγγύηση, ενώ καταργείται και η υποχρέωση των πωλητών να παρέχουν επιπλέον εμπορική εγγύηση, η παροχή της οποίας ήταν υποχρεωτική μέχρι την τροποποίηση αυτή. Ωστόσο, δύναται να παρέχεται εμπορική εγγύηση με την πληρωμή ενός αντιτίμου ή και με τη μορφή επέκτασης της ήδη παρεχόμενης εγγύησης, με την προϋπόθεση ότι θα έχει αποτελέσει αντικείμενο συμφωνίας από τα μέρη. Τέλος, στο ίδιο άρθρο ρυθμίζονται και τα ζητήματα παροχής οδηγιών χρήσης και τεχνικής υποστήριξης μετά την πώληση ενός προϊόντος, δηλαδή η συνεχή παροχή τεχνικών υπηρεσιών για τη συντήρηση και επισκευή του προϊόντος, καθώς και η ευχερή προμήθεια ανταλλακτικών και άλλων τυχόν αγαθών, που απαιτούνται για τη χρήση του. Μετά, όμως, την τροποποίηση με το άρθρο 103 του ν. 4512/2018, η χρονική διάρκεια παροχής τεχνικής υποστήριξης μετά την πώληση των καταναλωτικών αγαθών δεν είναι πλέον διαρκής. Επιπροσθέτως, αλλαγή υφίσταται και το άρθρο 7 του ν. 2251/1994 για την υγεία των καταναλωτών και την ασφάλεια των καταναλωτικών αγαθών, στο οποίο τίθενται, μετά την τροποποίηση του με το άρθρο 104 του ν. 4512/2018, με πιο σαφή τρόπο οι ειδικοί ορισμοί για την Γενική Ασφάλεια Προϊόντων, καθώς και οι αντίστοιχες υποχρεώσεις για τον παραγωγό και τον διανομέα. Επίσης, καθορίζονται σαφέστερα οι υποχρεώσεις που αφορούν τις γενικές αρχές επίθεσης της σήμανσης CE. Μάλιστα, ειδική μνεία στον καινούριο νόμο του 2018 γίνεται και για την ψυχική υγεία των ανήλικων καταναλωτών, οι οποίοι αποτελούν μία από τις πιο ευαίσθητες και ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. Συγκεκριμένα, εισάγονται ειδικές ρυθμίσεις για την απαγόρευση διάθεσης προϊόντων, τα οποία ενέχουν κινδύνους για την ψυχική, πνευματική ή ηθική ανάπτυξη των ανηλίκων ή καλλιεργούν διακρίσεις λόγω φυλής, φύλου, θρησκείας, ιθαγένειας, αναπηρίας ή σεξουαλικού προσανατολισμού. Σημαντική συμβολή στην ενίσχυση της προστασίας των δικαιωμάτων των καταναλωτών αποτελεί και η τροποποίηση του άρθρου 10 του ν. 2251/1994 για τις ενώσεις των καταναλωτών, οι οποίες προστατεύουν σε συλλογικό βαθμό τα δικαιώματα και τα συμφέροντα τους. Με το άρθρο 108 του ν. 4512/2018 διευρύνεται η δυνατότητα επιχορήγησης των καταναλωτικών ενώσεων με δωρεές, χορηγίες και ενισχύσεις από επιστημονικούς φορείς, ιδρύματα ή νομικά πρόσωπα με κοινωνικό ή κοινωφελή σκοπό, ταυτόχρονα, όμως, εξακολουθεί να απαγορεύεται στις ενώσεις των καταναλωτών να δέχονται ενισχύσεις από μεμονωμένους προμηθευτές ή τις αντίστοιχες οργανώσεις τους, προκειμένου να αποφεύγονται τυχόν προβλήματα που θα μπορούσαν να δημιουργηθούν λόγω της εξυπηρέτησης συγκεκριμένων συμφερόντων των οικονομικά ισχυρότερων προμηθευτών. Τέλος, άξια αναφοράς είναι η κατάργηση της υποχρέωσης διάθεσης μέρους του ποσού που επιδικάζεται σε συλλογικές αγωγές στη Γενική Γραμματεία Εμπορίου και Προστασίας Καταναλωτή, τροποποίηση η οποία επήλθε στο άρθρο 10 του ν. 2251/1994 με το άρθρο 108 του ν. 4512/2018, καθώς και η προσθήκη στο άρθρο 13α του ν. 2251/1994 της ευθύνης του παραγωγού ή του πωλητή πέραν της ευθύνης του προμηθευτή. Εν κατακλείδι, ο ν. 4512/2018, επέφερε αλλαγές στον ν. 2251/1994 για την προστασία του καταναλωτή, όχι μόνο ως προς το περιεχόμενο ορισμένων βασικών διατάξεων, αλλά και ως προς τη διατύπωση αρκετών άρθρων, καθώς επήλθαν και πολλές αλλαγές νομοτεχνικής φύσεως. Τέλος, με την ακροτελευταία διάταξη του κεφαλαίου για τις αλλαγές για την προστασία του καταναλωτή, ορίζεται ότι οι αλλαγές που επήλθαν με τον ν. 4512/2018 δεν εφαρμόζονται στις συμβάσεις που έχουν συναφθεί έως την έναρξη ισχύος των άρθρων αυτών, όπως αυτή προβλέπεται στο άρθρο 126 του ν. 4512/2018, παρά μόνο στις ανανεώσεις των συμβάσεων αυτών. Η αποτελεσματικότητα, λοιπόν, των τροποποιήσεων αυτών θα φανεί καλύτερα στο πέρασμα του χρόνου, καθώς στο μέλλον μπορεί να εμφανιστούν ερμηνευτικά ζητήματα, τόσο νομοτεχνικής φύσεως όσο και ως προς το ουσιαστικό περιεχόμενο των διατάξεων, τα οποία ήταν αδύνατον να λάβει υπόψη του ο εθνικός νομοθέτης τη δεδομένη χρονική στιγμή. Το μόνο σίγουρο είναι ότι η ανάγκη προστασίας των καταναλωτών, οι οποίοι βρίσκονται σε μειονεκτικότερη θέση έναντι του προμηθευτή λόγω του γνωσιολογικού ελλείματος και της πληροφοριακής τους ασσυμετρίας, είναι συνεχής και συνεπώς απαιτείται η διαρκής μεταβολή των διατάξεων του ν. 2251/1994, ώστε αυτές να προστατεύουν επαρκώς τα δικαιώματα και τα συμφέροντα τους και να ανταποκρίνονται στις συνθήκες και τα δεδομένα της κάθε εποχής.","abstract_html":"Το θέμα της διπλωματικής μου εργασίας είναι οι μεταβολές που επήλθαν στον ν. 2251/1994 για την προστασία του καταναλωτή με τον ν. 4512/2018 και την ΚΥΑ 5338/2018. Η πρώτη σπουδαία καινοτομία που επήλθε είναι ότι παρέχεται πλέον στον Υπουργό Οικονομίας και Ανάπτυξης το νομοθετικό εργαλείο της διοικητικής κωδικοποίησης του ν. 2251/1994. Σε εφαρμογή της παραπάνω νομοθετικής εξουσιοδότησης, στις 17.1.2018 εκδόθηκε η με αριθμό 5338 υπουργική απόφαση (ΦΕΚ Β’ 40) με την οποία κωδικοποιήθηκαν σε ένα ενιαίο κείμενο οι διατάξεις του ν. 2251/1994. Το πιο σημαντικό είναι ότι με την απόφαση αυτή δίνεται για πρώτη φορά η δυνατότητα στα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, δηλαδή κυρίως στους καταναλωτές και τους προμηθευτές να λάβουν γνώση για το σύνολο του περιεχομένου του νόμου για την προστασία των καταναλωτών, χωρίς να υπάρχει καμία αβεβαιότητα για το τι ακριβώς ισχύει σήμερα. Ταυτόχρονα, η δημόσια διοίκηση αποκτά ένα ευέλικτο εργαλείο κωδικοποίησης της καταναλωτικής νομοθεσίας, ώστε να ενσωματώνονται γρήγορα και αποτελεσματικά οι μελλοντικές τροποποιήσεις, τόσο των εθνικών όσο και των ευρωπαϊκών κανόνων. Στον ν. 4512/2018 διευκρινίστηκαν και αποσαφηνίστηκαν το αντικείμενο και το πεδίο εφαρμογής του ν. 2251/1994, όπως αυτά περιγράφονται αναλυτικώς στο άρθρο 1. Μία από τις πιο ουσιώδης και μείζονος σημασίας μεταβολές που επήλθαν είναι η υιοθέτηση των ενιαίων ορισμών του καταναλωτή και του προμηθευτή. Οι ειδικότεροι, δηλαδή, ορισμοί των δύο αυτών βασικών εννοιών απαλείφθηκαν από τα υπόλοιπα άρθρα του ν. 2251/1994 και ακολουθούνται πλέον οι δύο ορισμοί οι οποίοι αναγράφονται στο νέο άρθρο 1α. Μεταβολή επήλθε και στο ουσιαστικό περιεχόμενο, όχι τόσο της έννοιας του προμηθευτή, αλλά του ίδιου του καταναλωτή. Ο εθνικός νομοθέτης συμπεριέλαβε στον ν. 2251/1994 τη στενή έννοια του καταναλωτή, προσαρμόζοντας την ελληνική έννομη τάξη στα ευρωπαϊκά πρότυπα, καθώς οι Οδηγίες, οι Κανονισμοί και η νομολογία του ΔΕΕ εδώ και πολλά χρόνια έχουν υιοθετήσει την έννοια αυτή, σε αντίθεση με την ελληνική νομοθεσία που ακολουθούσε μία πιο ευρεία έννοια, όπου περιλάμβανε στον προστατευτικό μανδύα του νόμου αυτού ένα πολύ μεγάλο πλήθος προσώπων ως καταναλωτών. Με τον ν. 4512/2018 και την κωδικοποίησή του με την ΚΥΑ 5338/2018 προστέθηκαν στο νέο άρθρο 1α και ορισμοί για τις εξής έννοιες: του πωλητή, του παραγωγού, του αγαθού, του αγαθού κατασκευασμένου σύμφωνα με τις οδηγίες του πελάτη, της σύμβασης πώλησης, της σύμβασης παροχής υπηρεσιών, της χρηματοοικονομικής υπηρεσίας, της σύμβασης χρηματοοικονομικών υπηρεσιών από απόσταση, του σταθερού μέσου, του μέσου επικοινωνίας από απόσταση, του φορέα ή προμηθευτή μέσου επικοινωνίας από απόσταση και του ψηφιακού περιεχομένου, οι περισσότεροι εκ των οποίων βρίσκονταν διάσπαρτοι στα υπόλοιπα άρθρα του ν. 2251/1994. Παράλληλα, αξιοσημείωτη αλλά και αμφιλεγόμενη είναι η αλλαγή που επήλθε στο άρθρο 2 παρ. 10 του ν. 2251/1994, με βάση το οποίο παρέχεται πλέον στις πολύ μικρές επιχειρήσεις η δυνατότητα να προστατεύονται στο πεδίο των Γενικών Όρων Συναλλαγών, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που προστατεύονται και τα φυσικά πρόσωπα από τους καταχρηστικούς όρους συναλλαγών. Ουσιαστικές μεταβολές επήλθαν, με το άρθρο 103 του ν. 4512/2018, και στο κεφάλαιο για την πώληση των καταναλωτικών αγαθών και των εμπορικών και νόμιμων εγγυήσεων. Μετά τις τροποποιήσεις που επέφερε ο νέος νόμος του 2018, αποσαφηνίζεται και επισημαίνεται ότι όλα τα αγαθά καλύπτονται από δωρεάν διετή νόμιμη εγγύηση, ενώ καταργείται και η υποχρέωση των πωλητών να παρέχουν επιπλέον εμπορική εγγύηση, η παροχή της οποίας ήταν υποχρεωτική μέχρι την τροποποίηση αυτή. Ωστόσο, δύναται να παρέχεται εμπορική εγγύηση με την πληρωμή ενός αντιτίμου ή και με τη μορφή επέκτασης της ήδη παρεχόμενης εγγύησης, με την προϋπόθεση ότι θα έχει αποτελέσει αντικείμενο συμφωνίας από τα μέρη. Τέλος, στο ίδιο άρθρο ρυθμίζονται και τα ζητήματα παροχής οδηγιών χρήσης και τεχνικής υποστήριξης μετά την πώληση ενός προϊόντος, δηλαδή η συνεχή παροχή τεχνικών υπηρεσιών για τη συντήρηση και επισκευή του προϊόντος, καθώς και η ευχερή προμήθεια ανταλλακτικών και άλλων τυχόν αγαθών, που απαιτούνται για τη χρήση του. Μετά, όμως, την τροποποίηση με το άρθρο 103 του ν. 4512/2018, η χρονική διάρκεια παροχής τεχνικής υποστήριξης μετά την πώληση των καταναλωτικών αγαθών δεν είναι πλέον διαρκής. Επιπροσθέτως, αλλαγή υφίσταται και το άρθρο 7 του ν. 2251/1994 για την υγεία των καταναλωτών και την ασφάλεια των καταναλωτικών αγαθών, στο οποίο τίθενται, μετά την τροποποίηση του με το άρθρο 104 του ν. 4512/2018, με πιο σαφή τρόπο οι ειδικοί ορισμοί για την Γενική Ασφάλεια Προϊόντων, καθώς και οι αντίστοιχες υποχρεώσεις για τον παραγωγό και τον διανομέα. Επίσης, καθορίζονται σαφέστερα οι υποχρεώσεις που αφορούν τις γενικές αρχές επίθεσης της σήμανσης CE. Μάλιστα, ειδική μνεία στον καινούριο νόμο του 2018 γίνεται και για την ψυχική υγεία των ανήλικων καταναλωτών, οι οποίοι αποτελούν μία από τις πιο ευαίσθητες και ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. Συγκεκριμένα, εισάγονται ειδικές ρυθμίσεις για την απαγόρευση διάθεσης προϊόντων, τα οποία ενέχουν κινδύνους για την ψυχική, πνευματική ή ηθική ανάπτυξη των ανηλίκων ή καλλιεργούν διακρίσεις λόγω φυλής, φύλου, θρησκείας, ιθαγένειας, αναπηρίας ή σεξουαλικού προσανατολισμού. Σημαντική συμβολή στην ενίσχυση της προστασίας των δικαιωμάτων των καταναλωτών αποτελεί και η τροποποίηση του άρθρου 10 του ν. 2251/1994 για τις ενώσεις των καταναλωτών, οι οποίες προστατεύουν σε συλλογικό βαθμό τα δικαιώματα και τα συμφέροντα τους. Με το άρθρο 108 του ν. 4512/2018 διευρύνεται η δυνατότητα επιχορήγησης των καταναλωτικών ενώσεων με δωρεές, χορηγίες και ενισχύσεις από επιστημονικούς φορείς, ιδρύματα ή νομικά πρόσωπα με κοινωνικό ή κοινωφελή σκοπό, ταυτόχρονα, όμως, εξακολουθεί να απαγορεύεται στις ενώσεις των καταναλωτών να δέχονται ενισχύσεις από μεμονωμένους προμηθευτές ή τις αντίστοιχες οργανώσεις τους, προκειμένου να αποφεύγονται τυχόν προβλήματα που θα μπορούσαν να δημιουργηθούν λόγω της εξυπηρέτησης συγκεκριμένων συμφερόντων των οικονομικά ισχυρότερων προμηθευτών. Τέλος, άξια αναφοράς είναι η κατάργηση της υποχρέωσης διάθεσης μέρους του ποσού που επιδικάζεται σε συλλογικές αγωγές στη Γενική Γραμματεία Εμπορίου και Προστασίας Καταναλωτή, τροποποίηση η οποία επήλθε στο άρθρο 10 του ν. 2251/1994 με το άρθρο 108 του ν. 4512/2018, καθώς και η προσθήκη στο άρθρο 13α του ν. 2251/1994 της ευθύνης του παραγωγού ή του πωλητή πέραν της ευθύνης του προμηθευτή. Εν κατακλείδι, ο ν. 4512/2018, επέφερε αλλαγές στον ν. 2251/1994 για την προστασία του καταναλωτή, όχι μόνο ως προς το περιεχόμενο ορισμένων βασικών διατάξεων, αλλά και ως προς τη διατύπωση αρκετών άρθρων, καθώς επήλθαν και πολλές αλλαγές νομοτεχνικής φύσεως. Τέλος, με την ακροτελευταία διάταξη του κεφαλαίου για τις αλλαγές για την προστασία του καταναλωτή, ορίζεται ότι οι αλλαγές που επήλθαν με τον ν. 4512/2018 δεν εφαρμόζονται στις συμβάσεις που έχουν συναφθεί έως την έναρξη ισχύος των άρθρων αυτών, όπως αυτή προβλέπεται στο άρθρο 126 του ν. 4512/2018, παρά μόνο στις ανανεώσεις των συμβάσεων αυτών. Η αποτελεσματικότητα, λοιπόν, των τροποποιήσεων αυτών θα φανεί καλύτερα στο πέρασμα του χρόνου, καθώς στο μέλλον μπορεί να εμφανιστούν ερμηνευτικά ζητήματα, τόσο νομοτεχνικής φύσεως όσο και ως προς το ουσιαστικό περιεχόμενο των διατάξεων, τα οποία ήταν αδύνατον να λάβει υπόψη του ο εθνικός νομοθέτης τη δεδομένη χρονική στιγμή. Το μόνο σίγουρο είναι ότι η ανάγκη προστασίας των καταναλωτών, οι οποίοι βρίσκονται σε μειονεκτικότερη θέση έναντι του προμηθευτή λόγω του γνωσιολογικού ελλείματος και της πληροφοριακής τους ασσυμετρίας, είναι συνεχής και συνεπώς απαιτείται η διαρκής μεταβολή των διατάξεων του ν. 2251/1994, ώστε αυτές να προστατεύουν επαρκώς τα δικαιώματα και τα συμφέροντα τους και να ανταποκρίνονται στις συνθήκες και τα δεδομένα της κάθε εποχής.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπουτσά Παρασκευή","Papoutsa Paraskevi"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2019,"date_issued":"2019","date_published":"2019","updated_at":"2026-11-19T05:33:42Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2858567"],"render_values":[{"text":"uoadl:2858567","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2858567","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2858567","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2858567","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπουτσά Παρασκευή","Papoutsa Paraskevi"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2019"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2858567","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2858567"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το θέμα της διπλωματικής μου εργασίας είναι οι μεταβολές που επήλθαν στον ν. 2251/1994 για την προστασία του καταναλωτή με τον ν. 4512/2018 και την ΚΥΑ 5338/2018. Η πρώτη σπουδαία καινοτομία που επήλθε είναι ότι παρέχεται πλέον στον Υπουργό Οικονομίας και Ανάπτυξης το νομοθετικό εργαλείο της διοικητικής κωδικοποίησης του ν. 2251/1994. Σε εφαρμογή της παραπάνω νομοθετικής εξουσιοδότησης, στις 17.1.2018 εκδόθηκε η με αριθμό 5338 υπουργική απόφαση (ΦΕΚ Β’ 40) με την οποία κωδικοποιήθηκαν σε ένα ενιαίο κείμενο οι διατάξεις του ν. 2251/1994. Το πιο σημαντικό είναι ότι με την απόφαση αυτή δίνεται για πρώτη φορά η δυνατότητα στα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, δηλαδή κυρίως στους καταναλωτές και τους προμηθευτές να λάβουν γνώση για το σύνολο του περιεχομένου του νόμου για την προστασία των καταναλωτών, χωρίς να υπάρχει καμία αβεβαιότητα για το τι ακριβώς ισχύει σήμερα. Ταυτόχρονα, η δημόσια διοίκηση αποκτά ένα ευέλικτο εργαλείο κωδικοποίησης της καταναλωτικής νομοθεσίας, ώστε να ενσωματώνονται γρήγορα και αποτελεσματικά οι μελλοντικές τροποποιήσεις, τόσο των εθνικών όσο και των ευρωπαϊκών κανόνων. Στον ν. 4512/2018 διευκρινίστηκαν και αποσαφηνίστηκαν το αντικείμενο και το πεδίο εφαρμογής του ν. 2251/1994, όπως αυτά περιγράφονται αναλυτικώς στο άρθρο 1. Μία από τις πιο ουσιώδης και μείζονος σημασίας μεταβολές που επήλθαν είναι η υιοθέτηση των ενιαίων ορισμών του καταναλωτή και του προμηθευτή. Οι ειδικότεροι, δηλαδή, ορισμοί των δύο αυτών βασικών εννοιών απαλείφθηκαν από τα υπόλοιπα άρθρα του ν. 2251/1994 και ακολουθούνται πλέον οι δύο ορισμοί οι οποίοι αναγράφονται στο νέο άρθρο 1α. Μεταβολή επήλθε και στο ουσιαστικό περιεχόμενο, όχι τόσο της έννοιας του προμηθευτή, αλλά του ίδιου του καταναλωτή. Ο εθνικός νομοθέτης συμπεριέλαβε στον ν. 2251/1994 τη στενή έννοια του καταναλωτή, προσαρμόζοντας την ελληνική έννομη τάξη στα ευρωπαϊκά πρότυπα, καθώς οι Οδηγίες, οι Κανονισμοί και η νομολογία του ΔΕΕ εδώ και πολλά χρόνια έχουν υιοθετήσει την έννοια αυτή, σε αντίθεση με την ελληνική νομοθεσία που ακολουθούσε μία πιο ευρεία έννοια, όπου περιλάμβανε στον προστατευτικό μανδύα του νόμου αυτού ένα πολύ μεγάλο πλήθος προσώπων ως καταναλωτών. Με τον ν. 4512/2018 και την κωδικοποίησή του με την ΚΥΑ 5338/2018 προστέθηκαν στο νέο άρθρο 1α και ορισμοί για τις εξής έννοιες: του πωλητή, του παραγωγού, του αγαθού, του αγαθού κατασκευασμένου σύμφωνα με τις οδηγίες του πελάτη, της σύμβασης πώλησης, της σύμβασης παροχής υπηρεσιών, της χρηματοοικονομικής υπηρεσίας, της σύμβασης χρηματοοικονομικών υπηρεσιών από απόσταση, του σταθερού μέσου, του μέσου επικοινωνίας από απόσταση, του φορέα ή προμηθευτή μέσου επικοινωνίας από απόσταση και του ψηφιακού περιεχομένου, οι περισσότεροι εκ των οποίων βρίσκονταν διάσπαρτοι στα υπόλοιπα άρθρα του ν. 2251/1994. Παράλληλα, αξιοσημείωτη αλλά και αμφιλεγόμενη είναι η αλλαγή που επήλθε στο άρθρο 2 παρ. 10 του ν. 2251/1994, με βάση το οποίο παρέχεται πλέον στις πολύ μικρές επιχειρήσεις η δυνατότητα να προστατεύονται στο πεδίο των Γενικών Όρων Συναλλαγών, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που προστατεύονται και τα φυσικά πρόσωπα από τους καταχρηστικούς όρους συναλλαγών. Ουσιαστικές μεταβολές επήλθαν, με το άρθρο 103 του ν. 4512/2018, και στο κεφάλαιο για την πώληση των καταναλωτικών αγαθών και των εμπορικών και νόμιμων εγγυήσεων. Μετά τις τροποποιήσεις που επέφερε ο νέος νόμος του 2018, αποσαφηνίζεται και επισημαίνεται ότι όλα τα αγαθά καλύπτονται από δωρεάν διετή νόμιμη εγγύηση, ενώ καταργείται και η υποχρέωση των πωλητών να παρέχουν επιπλέον εμπορική εγγύηση, η παροχή της οποίας ήταν υποχρεωτική μέχρι την τροποποίηση αυτή. Ωστόσο, δύναται να παρέχεται εμπορική εγγύηση με την πληρωμή ενός αντιτίμου ή και με τη μορφή επέκτασης της ήδη παρεχόμενης εγγύησης, με την προϋπόθεση ότι θα έχει αποτελέσει αντικείμενο συμφωνίας από τα μέρη. Τέλος, στο ίδιο άρθρο ρυθμίζονται και τα ζητήματα παροχής οδηγιών χρήσης και τεχνικής υποστήριξης μετά την πώληση ενός προϊόντος, δηλαδή η συνεχή παροχή τεχνικών υπηρεσιών για τη συντήρηση και επισκευή του προϊόντος, καθώς και η ευχερή προμήθεια ανταλλακτικών και άλλων τυχόν αγαθών, που απαιτούνται για τη χρήση του. Μετά, όμως, την τροποποίηση με το άρθρο 103 του ν. 4512/2018, η χρονική διάρκεια παροχής τεχνικής υποστήριξης μετά την πώληση των καταναλωτικών αγαθών δεν είναι πλέον διαρκής. Επιπροσθέτως, αλλαγή υφίσταται και το άρθρο 7 του ν. 2251/1994 για την υγεία των καταναλωτών και την ασφάλεια των καταναλωτικών αγαθών, στο οποίο τίθενται, μετά την τροποποίηση του με το άρθρο 104 του ν. 4512/2018, με πιο σαφή τρόπο οι ειδικοί ορισμοί για την Γενική Ασφάλεια Προϊόντων, καθώς και οι αντίστοιχες υποχρεώσεις για τον παραγωγό και τον διανομέα. Επίσης, καθορίζονται σαφέστερα οι υποχρεώσεις που αφορούν τις γενικές αρχές επίθεσης της σήμανσης CE. Μάλιστα, ειδική μνεία στον καινούριο νόμο του 2018 γίνεται και για την ψυχική υγεία των ανήλικων καταναλωτών, οι οποίοι αποτελούν μία από τις πιο ευαίσθητες και ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. Συγκεκριμένα, εισάγονται ειδικές ρυθμίσεις για την απαγόρευση διάθεσης προϊόντων, τα οποία ενέχουν κινδύνους για την ψυχική, πνευματική ή ηθική ανάπτυξη των ανηλίκων ή καλλιεργούν διακρίσεις λόγω φυλής, φύλου, θρησκείας, ιθαγένειας, αναπηρίας ή σεξουαλικού προσανατολισμού. Σημαντική συμβολή στην ενίσχυση της προστασίας των δικαιωμάτων των καταναλωτών αποτελεί και η τροποποίηση του άρθρου 10 του ν. 2251/1994 για τις ενώσεις των καταναλωτών, οι οποίες προστατεύουν σε συλλογικό βαθμό τα δικαιώματα και τα συμφέροντα τους. Με το άρθρο 108 του ν. 4512/2018 διευρύνεται η δυνατότητα επιχορήγησης των καταναλωτικών ενώσεων με δωρεές, χορηγίες και ενισχύσεις από επιστημονικούς φορείς, ιδρύματα ή νομικά πρόσωπα με κοινωνικό ή κοινωφελή σκοπό, ταυτόχρονα, όμως, εξακολουθεί να απαγορεύεται στις ενώσεις των καταναλωτών να δέχονται ενισχύσεις από μεμονωμένους προμηθευτές ή τις αντίστοιχες οργανώσεις τους, προκειμένου να αποφεύγονται τυχόν προβλήματα που θα μπορούσαν να δημιουργηθούν λόγω της εξυπηρέτησης συγκεκριμένων συμφερόντων των οικονομικά ισχυρότερων προμηθευτών. Τέλος, άξια αναφοράς είναι η κατάργηση της υποχρέωσης διάθεσης μέρους του ποσού που επιδικάζεται σε συλλογικές αγωγές στη Γενική Γραμματεία Εμπορίου και Προστασίας Καταναλωτή, τροποποίηση η οποία επήλθε στο άρθρο 10 του ν. 2251/1994 με το άρθρο 108 του ν. 4512/2018, καθώς και η προσθήκη στο άρθρο 13α του ν. 2251/1994 της ευθύνης του παραγωγού ή του πωλητή πέραν της ευθύνης του προμηθευτή. Εν κατακλείδι, ο ν. 4512/2018, επέφερε αλλαγές στον ν. 2251/1994 για την προστασία του καταναλωτή, όχι μόνο ως προς το περιεχόμενο ορισμένων βασικών διατάξεων, αλλά και ως προς τη διατύπωση αρκετών άρθρων, καθώς επήλθαν και πολλές αλλαγές νομοτεχνικής φύσεως. Τέλος, με την ακροτελευταία διάταξη του κεφαλαίου για τις αλλαγές για την προστασία του καταναλωτή, ορίζεται ότι οι αλλαγές που επήλθαν με τον ν. 4512/2018 δεν εφαρμόζονται στις συμβάσεις που έχουν συναφθεί έως την έναρξη ισχύος των άρθρων αυτών, όπως αυτή προβλέπεται στο άρθρο 126 του ν. 4512/2018, παρά μόνο στις ανανεώσεις των συμβάσεων αυτών. Η αποτελεσματικότητα, λοιπόν, των τροποποιήσεων αυτών θα φανεί καλύτερα στο πέρασμα του χρόνου, καθώς στο μέλλον μπορεί να εμφανιστούν ερμηνευτικά ζητήματα, τόσο νομοτεχνικής φύσεως όσο και ως προς το ουσιαστικό περιεχόμενο των διατάξεων, τα οποία ήταν αδύνατον να λάβει υπόψη του ο εθνικός νομοθέτης τη δεδομένη χρονική στιγμή. Το μόνο σίγουρο είναι ότι η ανάγκη προστασίας των καταναλωτών, οι οποίοι βρίσκονται σε μειονεκτικότερη θέση έναντι του προμηθευτή λόγω του γνωσιολογικού ελλείματος και της πληροφοριακής τους ασσυμετρίας, είναι συνεχής και συνεπώς απαιτείται η διαρκής μεταβολή των διατάξεων του ν. 2251/1994, ώστε αυτές να προστατεύουν επαρκώς τα δικαιώματα και τα συμφέροντα τους και να ανταποκρίνονται στις συνθήκες και τα δεδομένα της κάθε εποχής.","The subject of my thesis is the changes that occurred in Law 2251/1994 on the protection of consumers by Law 4512/2018 and Joint Ministerial Decision 5338/2018. The first major innovation was that the Minister of Economy and Development now has the legislative instrument of the administrative codification of Law 2251/1994. In application of the above-mentioned legislative authorization, on 17.1.2018 was issued the Joint Ministerial Decision 5338, which codified in a single text the provisions of Law 2251/1994. Most importantly, this decision gives the possibility for the first time to the persons concerned, namely consumers and suppliers, to get acquainted with the entire content of the Consumer Protection Act. At the same time, the public administration acquires a flexible tool for codifying consumer law so that future modifications of both national and European rules can be quickly and efficiently incorporated. Law 4512/2018 clarified the definitions of Law 2251/1994, as they are described in detail in Article 1. One of the most significant and major changes that have been made is the adoption of uniform definitions of the consumer and of the supplier. The definitions of these two basic concepts were removed from the rest of the articles of Law 2251/1994 and the two definitions are now listed in the new Article 1a. A change has also occurred in the substantive content, not so much of the concept of the supplier but of the consumer himself. The national legislator included in Law 2251/1994 the narrow concept of the consumer, adapting the Greek legal order to European standards, since the Directives, Regulations and the jurisprudence of the WEU have for many years adopted this concept, unlike the Greek legislation that followed a broader concept, which included a very large number of people as consumers in the protective mantle of this law: By virtue of Law 4512/2018 and its codification with Joint Ministerial Decision 5338/2018, the new Article 1a has also added definitions for the following terms: the seller, the producer, the goods, the goods manufactured according to the customer's instructions, the contract sale, service contract, financial service, distance financial service contract, fixed means of distance communication, carrier or supplier of a distance communication device and digital content, most of which are n scattered in the other articles of the Law 2251/1994. Additionally, remarkable but also controversial is the change that occurred in article 2 par. 10 of law 2251/1994, which now allows very small businesses to be protected in the field of General Trading Terms, in exactly the same way which also protect natural persons from abusive trading conditions. Substantial changes were made by the Article 103 of Law 4512/2018 and in the chapter on the sale of consumer goods and commercial and legal guarantees. Following the amendments introduced by the new 2018 law, it is clarified and noted that all goods are covered by a free two-year legal guarantee, and the obligation of sellers to provide additional commercial guarantee, the provision of which was obligatory until such amendment. However, a commercial guarantee may be provided by payment of a fee or in the form of an extension of the guarantee already provided, subject to the agreement of the parties. Finally, the same article regulates the issue of the provision of instructions for use and technical support after the sale of a product, ie the continuous provision of technical services for the maintenance and repair of the product, as well as the easy supply of spare parts and other goods required for the use of. However, following the amendment made by Article 103 of Law 4512/2018, the duration of technical support after the sale of consumer goods is no longer a lasting one. Furthermore, Article 7 of Law 2251/1994 on consumer health and consumer goods safety, which, after amendment with Article 104 of Law 4512/2018, specific definitions for General Product Safety, as well as the respective obligations for the producer and the distributor. The obligations relating to the general principles of affixing the CE marking are also more clearly defined. Indeed, a special reference to the new law of 2018 also applies to the mental health of underage consumers, who are one of the most vulnerable social groups. In particular, specific arrangements are introduced to prohibit the marketing of products which pose a risk to the mental or moral development of minors or promote discrimination based on race, sex, religion, nationality, disability or sexual orientation. An important contribution to the strengthening of the protection of consumer rights is also the amendment of Article 10 of Law 2251/1994 on consumer associations, which collectively protect their rights and interests. Article 108 of Law. 4512/2018 widens the potential grant consumer associations with donations, sponsorships and grants from scientific bodies, institutions or entities with social or charitable cause at the same time, however, it is still banned in consumer associations to accept aid from individual suppliers or their respective organizations in order to avoid any problems that could arise from serving specific interests of the most economically strong suppliers. Finally, worthy of reference is to remove the disposal part of the sum awarded in liability lawsuits in Secretariat Trade and Consumer Protection, amendments are made to Article 10 of Law 2251/1994 with the Article 108 of Law 4512/2018, as well as the addition to Article 13a of Law 2251/1994 of the responsibility of the producer or the seller beyond the responsibility of the supplier. In conclusion, Law 4512/2018 brought changes in Law 2251/1994 on consumer protection, not only as regards the content of certain basic provisions, but also as regards the formulation of several articles as well as many changes of legal nature. Lastly, the last chapter of the chapter on consumer protection changes states that the changes made by Law 4512/2018 do not apply to contracts concluded before the entry into force of these articles as provided for in Article 126 of Law 4512/2018, except for the renewal of these contracts. The effectiveness of these amendments will therefore appear better over time, as in the future there may be interpretative issues of a legislative nature and of the substantive content of the provisions which it was impossible to take into account by the national legislator at a given time. The only certainty is that the need to protect consumers, who are at a disadvantage compared to the supplier due to the gnostic deficit and their informational asymmetry, is constant and therefore it is necessary to constantly change the provisions of Law 2251/1994 so that they adequately protect their rights and interests and respond to the circumstances of each age."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Οι μεταβολές που επέφερε στον ν. 2251/1994 η πρόσφατη κωδικοποίηση του με βάση τον ν. 4512/2018 και την ΚΥΑ 5338/2018"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπουτσά Παρασκευή","Papoutsa Paraskevi"],"dc:date":["2019"],"dc:description":["Το θέμα της διπλωματικής μου εργασίας είναι οι μεταβολές που επήλθαν στον ν. 2251/1994 για την προστασία του καταναλωτή με τον ν. 4512/2018 και την ΚΥΑ 5338/2018. Η πρώτη σπουδαία καινοτομία που επήλθε είναι ότι παρέχεται πλέον στον Υπουργό Οικονομίας και Ανάπτυξης το νομοθετικό εργαλείο της διοικητικής κωδικοποίησης του ν. 2251/1994. Σε εφαρμογή της παραπάνω νομοθετικής εξουσιοδότησης, στις 17.1.2018 εκδόθηκε η με αριθμό 5338 υπουργική απόφαση (ΦΕΚ Β’ 40) με την οποία κωδικοποιήθηκαν σε ένα ενιαίο κείμενο οι διατάξεις του ν. 2251/1994. Το πιο σημαντικό είναι ότι με την απόφαση αυτή δίνεται για πρώτη φορά η δυνατότητα στα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, δηλαδή κυρίως στους καταναλωτές και τους προμηθευτές να λάβουν γνώση για το σύνολο του περιεχομένου του νόμου για την προστασία των καταναλωτών, χωρίς να υπάρχει καμία αβεβαιότητα για το τι ακριβώς ισχύει σήμερα. Ταυτόχρονα, η δημόσια διοίκηση αποκτά ένα ευέλικτο εργαλείο κωδικοποίησης της καταναλωτικής νομοθεσίας, ώστε να ενσωματώνονται γρήγορα και αποτελεσματικά οι μελλοντικές τροποποιήσεις, τόσο των εθνικών όσο και των ευρωπαϊκών κανόνων. Στον ν. 4512/2018 διευκρινίστηκαν και αποσαφηνίστηκαν το αντικείμενο και το πεδίο εφαρμογής του ν. 2251/1994, όπως αυτά περιγράφονται αναλυτικώς στο άρθρο 1. Μία από τις πιο ουσιώδης και μείζονος σημασίας μεταβολές που επήλθαν είναι η υιοθέτηση των ενιαίων ορισμών του καταναλωτή και του προμηθευτή. Οι ειδικότεροι, δηλαδή, ορισμοί των δύο αυτών βασικών εννοιών απαλείφθηκαν από τα υπόλοιπα άρθρα του ν. 2251/1994 και ακολουθούνται πλέον οι δύο ορισμοί οι οποίοι αναγράφονται στο νέο άρθρο 1α. Μεταβολή επήλθε και στο ουσιαστικό περιεχόμενο, όχι τόσο της έννοιας του προμηθευτή, αλλά του ίδιου του καταναλωτή. Ο εθνικός νομοθέτης συμπεριέλαβε στον ν. 2251/1994 τη στενή έννοια του καταναλωτή, προσαρμόζοντας την ελληνική έννομη τάξη στα ευρωπαϊκά πρότυπα, καθώς οι Οδηγίες, οι Κανονισμοί και η νομολογία του ΔΕΕ εδώ και πολλά χρόνια έχουν υιοθετήσει την έννοια αυτή, σε αντίθεση με την ελληνική νομοθεσία που ακολουθούσε μία πιο ευρεία έννοια, όπου περιλάμβανε στον προστατευτικό μανδύα του νόμου αυτού ένα πολύ μεγάλο πλήθος προσώπων ως καταναλωτών. Με τον ν. 4512/2018 και την κωδικοποίησή του με την ΚΥΑ 5338/2018 προστέθηκαν στο νέο άρθρο 1α και ορισμοί για τις εξής έννοιες: του πωλητή, του παραγωγού, του αγαθού, του αγαθού κατασκευασμένου σύμφωνα με τις οδηγίες του πελάτη, της σύμβασης πώλησης, της σύμβασης παροχής υπηρεσιών, της χρηματοοικονομικής υπηρεσίας, της σύμβασης χρηματοοικονομικών υπηρεσιών από απόσταση, του σταθερού μέσου, του μέσου επικοινωνίας από απόσταση, του φορέα ή προμηθευτή μέσου επικοινωνίας από απόσταση και του ψηφιακού περιεχομένου, οι περισσότεροι εκ των οποίων βρίσκονταν διάσπαρτοι στα υπόλοιπα άρθρα του ν. 2251/1994. Παράλληλα, αξιοσημείωτη αλλά και αμφιλεγόμενη είναι η αλλαγή που επήλθε στο άρθρο 2 παρ. 10 του ν. 2251/1994, με βάση το οποίο παρέχεται πλέον στις πολύ μικρές επιχειρήσεις η δυνατότητα να προστατεύονται στο πεδίο των Γενικών Όρων Συναλλαγών, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που προστατεύονται και τα φυσικά πρόσωπα από τους καταχρηστικούς όρους συναλλαγών. Ουσιαστικές μεταβολές επήλθαν, με το άρθρο 103 του ν. 4512/2018, και στο κεφάλαιο για την πώληση των καταναλωτικών αγαθών και των εμπορικών και νόμιμων εγγυήσεων. Μετά τις τροποποιήσεις που επέφερε ο νέος νόμος του 2018, αποσαφηνίζεται και επισημαίνεται ότι όλα τα αγαθά καλύπτονται από δωρεάν διετή νόμιμη εγγύηση, ενώ καταργείται και η υποχρέωση των πωλητών να παρέχουν επιπλέον εμπορική εγγύηση, η παροχή της οποίας ήταν υποχρεωτική μέχρι την τροποποίηση αυτή. Ωστόσο, δύναται να παρέχεται εμπορική εγγύηση με την πληρωμή ενός αντιτίμου ή και με τη μορφή επέκτασης της ήδη παρεχόμενης εγγύησης, με την προϋπόθεση ότι θα έχει αποτελέσει αντικείμενο συμφωνίας από τα μέρη. Τέλος, στο ίδιο άρθρο ρυθμίζονται και τα ζητήματα παροχής οδηγιών χρήσης και τεχνικής υποστήριξης μετά την πώληση ενός προϊόντος, δηλαδή η συνεχή παροχή τεχνικών υπηρεσιών για τη συντήρηση και επισκευή του προϊόντος, καθώς και η ευχερή προμήθεια ανταλλακτικών και άλλων τυχόν αγαθών, που απαιτούνται για τη χρήση του. Μετά, όμως, την τροποποίηση με το άρθρο 103 του ν. 4512/2018, η χρονική διάρκεια παροχής τεχνικής υποστήριξης μετά την πώληση των καταναλωτικών αγαθών δεν είναι πλέον διαρκής. Επιπροσθέτως, αλλαγή υφίσταται και το άρθρο 7 του ν. 2251/1994 για την υγεία των καταναλωτών και την ασφάλεια των καταναλωτικών αγαθών, στο οποίο τίθενται, μετά την τροποποίηση του με το άρθρο 104 του ν. 4512/2018, με πιο σαφή τρόπο οι ειδικοί ορισμοί για την Γενική Ασφάλεια Προϊόντων, καθώς και οι αντίστοιχες υποχρεώσεις για τον παραγωγό και τον διανομέα. Επίσης, καθορίζονται σαφέστερα οι υποχρεώσεις που αφορούν τις γενικές αρχές επίθεσης της σήμανσης CE. Μάλιστα, ειδική μνεία στον καινούριο νόμο του 2018 γίνεται και για την ψυχική υγεία των ανήλικων καταναλωτών, οι οποίοι αποτελούν μία από τις πιο ευαίσθητες και ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. Συγκεκριμένα, εισάγονται ειδικές ρυθμίσεις για την απαγόρευση διάθεσης προϊόντων, τα οποία ενέχουν κινδύνους για την ψυχική, πνευματική ή ηθική ανάπτυξη των ανηλίκων ή καλλιεργούν διακρίσεις λόγω φυλής, φύλου, θρησκείας, ιθαγένειας, αναπηρίας ή σεξουαλικού προσανατολισμού. Σημαντική συμβολή στην ενίσχυση της προστασίας των δικαιωμάτων των καταναλωτών αποτελεί και η τροποποίηση του άρθρου 10 του ν. 2251/1994 για τις ενώσεις των καταναλωτών, οι οποίες προστατεύουν σε συλλογικό βαθμό τα δικαιώματα και τα συμφέροντα τους. Με το άρθρο 108 του ν. 4512/2018 διευρύνεται η δυνατότητα επιχορήγησης των καταναλωτικών ενώσεων με δωρεές, χορηγίες και ενισχύσεις από επιστημονικούς φορείς, ιδρύματα ή νομικά πρόσωπα με κοινωνικό ή κοινωφελή σκοπό, ταυτόχρονα, όμως, εξακολουθεί να απαγορεύεται στις ενώσεις των καταναλωτών να δέχονται ενισχύσεις από μεμονωμένους προμηθευτές ή τις αντίστοιχες οργανώσεις τους, προκειμένου να αποφεύγονται τυχόν προβλήματα που θα μπορούσαν να δημιουργηθούν λόγω της εξυπηρέτησης συγκεκριμένων συμφερόντων των οικονομικά ισχυρότερων προμηθευτών. Τέλος, άξια αναφοράς είναι η κατάργηση της υποχρέωσης διάθεσης μέρους του ποσού που επιδικάζεται σε συλλογικές αγωγές στη Γενική Γραμματεία Εμπορίου και Προστασίας Καταναλωτή, τροποποίηση η οποία επήλθε στο άρθρο 10 του ν. 2251/1994 με το άρθρο 108 του ν. 4512/2018, καθώς και η προσθήκη στο άρθρο 13α του ν. 2251/1994 της ευθύνης του παραγωγού ή του πωλητή πέραν της ευθύνης του προμηθευτή. Εν κατακλείδι, ο ν. 4512/2018, επέφερε αλλαγές στον ν. 2251/1994 για την προστασία του καταναλωτή, όχι μόνο ως προς το περιεχόμενο ορισμένων βασικών διατάξεων, αλλά και ως προς τη διατύπωση αρκετών άρθρων, καθώς επήλθαν και πολλές αλλαγές νομοτεχνικής φύσεως. Τέλος, με την ακροτελευταία διάταξη του κεφαλαίου για τις αλλαγές για την προστασία του καταναλωτή, ορίζεται ότι οι αλλαγές που επήλθαν με τον ν. 4512/2018 δεν εφαρμόζονται στις συμβάσεις που έχουν συναφθεί έως την έναρξη ισχύος των άρθρων αυτών, όπως αυτή προβλέπεται στο άρθρο 126 του ν. 4512/2018, παρά μόνο στις ανανεώσεις των συμβάσεων αυτών. Η αποτελεσματικότητα, λοιπόν, των τροποποιήσεων αυτών θα φανεί καλύτερα στο πέρασμα του χρόνου, καθώς στο μέλλον μπορεί να εμφανιστούν ερμηνευτικά ζητήματα, τόσο νομοτεχνικής φύσεως όσο και ως προς το ουσιαστικό περιεχόμενο των διατάξεων, τα οποία ήταν αδύνατον να λάβει υπόψη του ο εθνικός νομοθέτης τη δεδομένη χρονική στιγμή. Το μόνο σίγουρο είναι ότι η ανάγκη προστασίας των καταναλωτών, οι οποίοι βρίσκονται σε μειονεκτικότερη θέση έναντι του προμηθευτή λόγω του γνωσιολογικού ελλείματος και της πληροφοριακής τους ασσυμετρίας, είναι συνεχής και συνεπώς απαιτείται η διαρκής μεταβολή των διατάξεων του ν. 2251/1994, ώστε αυτές να προστατεύουν επαρκώς τα δικαιώματα και τα συμφέροντα τους και να ανταποκρίνονται στις συνθήκες και τα δεδομένα της κάθε εποχής.","The subject of my thesis is the changes that occurred in Law 2251/1994 on the protection of consumers by Law 4512/2018 and Joint Ministerial Decision 5338/2018. The first major innovation was that the Minister of Economy and Development now has the legislative instrument of the administrative codification of Law 2251/1994. In application of the above-mentioned legislative authorization, on 17.1.2018 was issued the Joint Ministerial Decision 5338, which codified in a single text the provisions of Law 2251/1994. Most importantly, this decision gives the possibility for the first time to the persons concerned, namely consumers and suppliers, to get acquainted with the entire content of the Consumer Protection Act. At the same time, the public administration acquires a flexible tool for codifying consumer law so that future modifications of both national and European rules can be quickly and efficiently incorporated. Law 4512/2018 clarified the definitions of Law 2251/1994, as they are described in detail in Article 1. One of the most significant and major changes that have been made is the adoption of uniform definitions of the consumer and of the supplier. The definitions of these two basic concepts were removed from the rest of the articles of Law 2251/1994 and the two definitions are now listed in the new Article 1a. A change has also occurred in the substantive content, not so much of the concept of the supplier but of the consumer himself. The national legislator included in Law 2251/1994 the narrow concept of the consumer, adapting the Greek legal order to European standards, since the Directives, Regulations and the jurisprudence of the WEU have for many years adopted this concept, unlike the Greek legislation that followed a broader concept, which included a very large number of people as consumers in the protective mantle of this law: By virtue of Law 4512/2018 and its codification with Joint Ministerial Decision 5338/2018, the new Article 1a has also added definitions for the following terms: the seller, the producer, the goods, the goods manufactured according to the customer's instructions, the contract sale, service contract, financial service, distance financial service contract, fixed means of distance communication, carrier or supplier of a distance communication device and digital content, most of which are n scattered in the other articles of the Law 2251/1994. Additionally, remarkable but also controversial is the change that occurred in article 2 par. 10 of law 2251/1994, which now allows very small businesses to be protected in the field of General Trading Terms, in exactly the same way which also protect natural persons from abusive trading conditions. Substantial changes were made by the Article 103 of Law 4512/2018 and in the chapter on the sale of consumer goods and commercial and legal guarantees. Following the amendments introduced by the new 2018 law, it is clarified and noted that all goods are covered by a free two-year legal guarantee, and the obligation of sellers to provide additional commercial guarantee, the provision of which was obligatory until such amendment. However, a commercial guarantee may be provided by payment of a fee or in the form of an extension of the guarantee already provided, subject to the agreement of the parties. Finally, the same article regulates the issue of the provision of instructions for use and technical support after the sale of a product, ie the continuous provision of technical services for the maintenance and repair of the product, as well as the easy supply of spare parts and other goods required for the use of. However, following the amendment made by Article 103 of Law 4512/2018, the duration of technical support after the sale of consumer goods is no longer a lasting one. Furthermore, Article 7 of Law 2251/1994 on consumer health and consumer goods safety, which, after amendment with Article 104 of Law 4512/2018, specific definitions for General Product Safety, as well as the respective obligations for the producer and the distributor. The obligations relating to the general principles of affixing the CE marking are also more clearly defined. Indeed, a special reference to the new law of 2018 also applies to the mental health of underage consumers, who are one of the most vulnerable social groups. In particular, specific arrangements are introduced to prohibit the marketing of products which pose a risk to the mental or moral development of minors or promote discrimination based on race, sex, religion, nationality, disability or sexual orientation. An important contribution to the strengthening of the protection of consumer rights is also the amendment of Article 10 of Law 2251/1994 on consumer associations, which collectively protect their rights and interests. Article 108 of Law. 4512/2018 widens the potential grant consumer associations with donations, sponsorships and grants from scientific bodies, institutions or entities with social or charitable cause at the same time, however, it is still banned in consumer associations to accept aid from individual suppliers or their respective organizations in order to avoid any problems that could arise from serving specific interests of the most economically strong suppliers. Finally, worthy of reference is to remove the disposal part of the sum awarded in liability lawsuits in Secretariat Trade and Consumer Protection, amendments are made to Article 10 of Law 2251/1994 with the Article 108 of Law 4512/2018, as well as the addition to Article 13a of Law 2251/1994 of the responsibility of the producer or the seller beyond the responsibility of the supplier. In conclusion, Law 4512/2018 brought changes in Law 2251/1994 on consumer protection, not only as regards the content of certain basic provisions, but also as regards the formulation of several articles as well as many changes of legal nature. Lastly, the last chapter of the chapter on consumer protection changes states that the changes made by Law 4512/2018 do not apply to contracts concluded before the entry into force of these articles as provided for in Article 126 of Law 4512/2018, except for the renewal of these contracts. The effectiveness of these amendments will therefore appear better over time, as in the future there may be interpretative issues of a legislative nature and of the substantive content of the provisions which it was impossible to take into account by the national legislator at a given time. The only certainty is that the need to protect consumers, who are at a disadvantage compared to the supplier due to the gnostic deficit and their informational asymmetry, is constant and therefore it is necessary to constantly change the provisions of Law 2251/1994 so that they adequately protect their rights and interests and respond to the circumstances of each age."],"dc:identifier":["uoadl:2858567","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2858567"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Οι μεταβολές που επέφερε στον ν. 2251/1994 η πρόσφατη κωδικοποίηση του με βάση τον ν. 4512/2018 και την ΚΥΑ 5338/2018"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:33:42Z"}